Επιμέλεια: Βικτώρια Γκουντώνη 

Στην ταινία Almost Famous, ο πρωταγωνιστής σε μικρή ηλικία ψάχνει τους δίσκους της αδερφής του. Ανακαλύπτει το “Tommy” των Who και ένα σημείωμα που λέει : Άκουσε το “Tommy” με ένα κερί να καίει και θα δεις ολόκληρο το μέλλον σου”.  H βελόνα από το πικ απ πέφτει στα αυλάκια του δίσκου, το “Sparks” ξεκινά και ο πρωταγωνιστής βιώνει μια αποκάλυψη! Κάπως έτσι θα μπορούσαμε να περιγράψουμε το αίσθημα που σου προκαλεί ο πρώτος δίσκος που ακόμα και με την ακρόαση της πρώτου τραγουδιού, πρόκειται να σε συγκλονίσει και ίσως τελικά γίνει το soundtrack της ζωής σου!

Ρωτήσαμε λοιπόν τους ειδικούς για  την πρώτη φορά που πάτησαν το play και βίωσαν τη δική τους πρωτόγνωρη  μουσική αποκάλυψη!

 

Αστέρης Κοντός,  DJ και ραδιοφωνικός παραγωγός

Μου είναι δύσκολο να μιλήσω για ένα δίσκο που μου άλλαξε τη ζωή, καθώς πολλά μουσικά ερεθίσματα έχουν ασκήσει επιρροή πάνω μου. Η αλήθεια είναι πως κατά βάση είμαι παιδί της Ροκ. Και όταν λέω ροκ, αναφέρομαι στους Doors, στους Clash και τέτοια πράγματα. Παρά ταύτα, στα 16 μου, όπου και δούλευα σε ένα καφέ για χαρτζιλίκι τα καλοκαίρια, έτυχε να ανακαλύψω τους Portishead και συγκεκριμένα το Live στο Roseland NYC. Ήταν έρωτας με το πρώτο άκουσμα. Δεν μπορούσα να προσδιορίσω καν το είδος της μουσικής που άκουγα. Με έκανε να αισθάνομαι χαρά μέσα από τη μελαγχολία που έβγαζε (πολύ περίεργο για να το εκφράσω κάπως αλλιώς). Θυμάμαι τον εαυτό μου να τον ακούω ώρες ξανά και ξανά και κάπως έτσι νομίζω ότι οι Portishead έγιναν σταθμός για τη συνέχεια των μουσικών μου ανακαλύψεων!

Βαγγέλης Γκουντώνης (LEFEN), DJ και ορκισμένος δισκοσυλλέκτης

Για μένα λοιπόν, ένα άλμπουμ που στάθηκε σταθμός στη ζωή μου είναι αυτό του Aphex Twin, το “Selected Ambient Works 85-92”. Η πρώτη μου επαφή με το συγκεκριμένο άλμπουμ έγινε το 2012 όταν άκουσα για πρώτη φορά και εντελώς τυχαία το “We are The Music Makers” που συμπεριλαμβάνεται στο δίσκο. Από την πρώτη στιγμή που άκουσα το συγκεκριμένο κομμάτι συνειδητοποίησα ότι είναι ένα κομμάτι, το οποίο θα ακούω καθ’όλη τη διάρκεια της ζωής μου. Έπειτα από λίγο καιρό, αποφάσισα να ακούσω όλο το άλμπουμ αλλά και αρκετή από τη δισκογραφία του συγκεκριμένου καλλιτέχνη, τον οποίο και αμέσως κατέταξα στην κορυφή της λίστας των πιο αγαπημένων μου μουσικών. Είναι το πρώτο άλμπουμ που με μύησε στο είδος της Ambient και IDM μουσικής, ανοίγοντάς μου έναν κόσμο, ο οποίος παρέμενε άγνωστος για εμένα μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Η απόλυτη ικανοποίηση ήρθε όταν επιτέλους απέκτησα τον δίσκο που τόσο πολύ αγαπούσα. Μέχρι και σήμερα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Εν τέλει, πιστεύω ότι είναι ένας διαχρονικός δίσκος με τεράστια σημασία στο ευρύτερο φάσμα της ηλεκτρονικής μουσικής και πρόκειται σίγουρα για ένα δίσκο που σε σημαδεύει για το υπόλοιπο της ζωής σου.

 

CRUZ, DJ

Ήτανε καλοκαίρι του 1992, ήμουν 8, όταν ο αδερφός μου αγόρασε το πρώτο μας CD player από ένα δισκάδικο της πόλης και ο δισκοπώλης του έδωσε δώρο ένα cd.
Ήταν ο πρώτος δίσκος των ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ που έμελλε να με σημαδέψει.
Φυσικά τον πρώτο καιρό μπορεί να τον άκουγα και 10 και 20 φορές την ημέρα όποτε, ίσως ήταν επόμενο να τον αγαπήσω, αλλά βαθιά μέσα μου πιστεύω πως αυτός ο δίσκος «ήθελε» να με βρει.

Οι Στέρεο Νόβα μου σύστησαν την ηλεκτρονική μουσική που έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου και ίσως στην πορεία με έκανε να ασχοληθώ και με το Djing.
Οι μελωδίες τους μου ξύπνησαν τα συναισθήματα που με ακολουθούν μέχρι και σήμερα.
Τα πρώτα χρόνια η αλήθεια είναι ότι δεν καταλάβαινα τη σημασία των διορατικών στίχων του Κωνσταντίνου Βήτα, αλλά μετέπειτα είδα πως τελικά μου σύστησαν και τη ζωή όπως ήταν όπως είναι και πιθανώς και όπως στο μέλλον θα είναι.

Νοσταλγία, έρωτας και μελαγχολία ίσως είναι οι τρεις λέξεις που περιγράφουν τη σχέση μου με το δίσκο.Στη δισκοθήκη μου πλέον υπάρχει όλη η δισκογραφία τους και περιμένω με ανυπομονησία το νέο τους άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει μέσα στο Μάιο.
« Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο και θα ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο, γιατί μια καινούργια αγάπη θα χύνεται σαν μέλι και από ένα σημείο της γης αυτός ο ήλιος θα ανατέλλει»
*Ένα κλεμμένο ποδήλατο.- ΣΝ

Γιάννης Κουμπούρας, ο πολυπράγμων

 Βασικά δεν με λες DJ Είναι άδικο για τα παιδιά που ψάχνονται μουσικά πολλές ώρες της μέρας, πειραματίζονται, μιξάρουν… Παιδιά με γεμάτες δισκοθήκες από πολλά είδη μουσικής και χιλιάδες «ώρες πτήσεων» πάνω σε πικ-απ ή σιντιέρες… Αυτό που ξεκινήσαμε πριν από 5 χρόνια στο «Pinelo» με τον Θωμά και τον Μάνο, κάθε Δευτέρα βράδυ και συνεχίζεται πλέον στο «El Barrio», είναι περίπου μια μεταφορά μιας ραδιοφωνικής εκπομπής, χωρίς λόγο φυσικά, στο μπαρ. Ήταν ένα τόλμημα και μια καινοτομία καθώς ως τότε δεν θα άκουγες κάπου στην Κοζάνη για μια ολόκληρη βραδιά μουσική με τραγούδια έντεχνα, ελληνική ροκ και ποπ σκηνή αλλά και τζαζ ή σουίνγκ διασκευές… Ακούς ολόκληρα τα τραγούδια με μια ροή που συναρτάται με τον κόσμο και δεν χωρούν πειραματισμοί σε αλλαγές. Κι αν φάνταζε δύσκολο στην αρχή, έγινε συναρπαστικό λόγω της διαδραστικότητας που τελικά έχει αυτή η μουσική… Γιατί είναι ωραία να βάζεις στην ίδια «παρέα» την Αλεξίου ή τη Γαλάνη με τους Πυξ Λαξ, τη Ζουγανέλη, τον Χατζηγιάννη και τις Μέλισσες για μια νύχτα… Σαν συναυλία…
Τώρα πως και γιατί? Τίποτα συγκεκριμένο… Εκεί στη δεκαετία του ΄80 και την ροκ εφηβεία μας, μεγαλώναμε με κασέτες Βασίλη Παπακωνσταντίνου και Νίκου Παπάζογλου και βέβαια Bob Marley και τους γίγαντες της διεθνούς ροκ σκηνής, βρισκόμενοι σε μια διαρκή πάλη με τα κλαρίνα τα ηπειρώτικα που ήταν μονίμως στα κασετόφωνα στα αγροτικά των γονιών μας… Βάλε βγάλε δηλαδή…
Δεν συνέλλεγα μανιωδώς δίσκους, γιατί ποτέ δεν φανταζόμουν ότι κάποια στιγμή θα βάζω μουσική σε μπαράκια… Μ’ αρέσει πολύ όμως… Εγώ ραδιόφωνο ήθελα να κάνω και έκανα…
Πάντως, ο πρώτος δίσκος που μου δώρισε ο πατέρας μου ήταν εκεί στις αρχές του 1985 ο «Διπλός Χρυσός» με ντίσκο και ροκ επιλογές… Δεν τον λάτρεψα, τον λιώσαμε όμως σε κάθε πάρτι γιορτών και γενεθλίων, κρυφά, ανάμεσα σε μικρές(?) δόσεις μαρτίνι και βερμούτ…

SAM (GR), DJ

 

Το αγαπημένο μου άλμπουμ είναι το Club Annual 4 (The Ultimate Dance Collection)! Ουσιαστικά ήταν το πρώτο μου CD ηλεκτρονικής μουσικής που αγόρασα επίσημα στην ηλικία των 14 χρονών. Ήταν αυτό που με ενέπνευσε να ασχοληθώ με αυτό το είδος της μουσικής αλλά και με το djing!

Share This