Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Κιθάρα στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών και στο Ωδείο Βορείου Ελλάδος.

Το 1987 συνέχισε με υποτροφία τις σπουδές του στη Βοστόνη, στο Berklee College of Music.

Το διάστημα 1988-1990 υπήρξε μέλος της Brandeis University Jazz Band υπό τη διεύθυνση του Ricky Ford.

Έχει εμφανιστεί με γνωστά ονόματα της τζαζ, όπως οι Milt Hinton, Ran Blake, Kenny Burrell, Houston Person, Charles Davis και με δικά του γκρουπ σε jazz clubs της Βοστόνης.

Το 1991 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου ηχογράφησε πολλές φορές δικές του συνθέσεις για το Γ’ Πρόγραμμα της ΕΡΑ, εμφανίστηκε σε jazz festivals, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο “Σταυροδρόμι της Μεσόγειου”, σε συναυλίες στο πλαίσιο του Οργανισμού “Θεσσαλονίκη-Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης” κ.α.

Συνεργάστηκε και έπαιξε ζωντανά μουσική για χορευτικές ομάδες και συνέθεσε μουσική για το θέατρο και για ντοκιμαντέρ της Ελληνικής Τηλεόρασης.

Έχει περιοδεύσει σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό με δικά του σχήματα και με ορισμένες από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της διεθνούς τζαζ μουσικής σκηνής.

Έχει ηχογραφήσει τρία προσωπικά CD, τα Dialogues , Seven for a και The Call.

 


 

Πότε κατάλαβες οτι η θέλεις να αχοληθείς με την μουσική; Ήταν τότε που γράφτηκες στο Ωδείο ή όταν ολοκλήρωσες την πρώτη σου μουσική σύνθεση;

Δεν ξέρω έγινε σιγά, σιγά από μόνο του, δεν ήταν κάποια συνειδητή απόφαση, η μουσική σε διαλέγει από μόνη της , σαν να μην έχεις άλλη επιλογή. Πάντως το πρώτο μου όργανο στο δημοτικό ήταν μια μελόντικα και παράλληλα με την προσπάθεια μου να παίξω την Άγια Νύχτα άρχισα να σκαρώνω απλές μελωδίες.

 

Τι σε τράβηξε στην τζαζ μουσική;

Ο αυτοσχεδιασμός σε πραγματικό χρόνο, η ελευθερία που σου δίνει μέσα από τους περιορισμούς που σου θέτει, η στιγμιαία δημιουργία, κάτι σαν αναπαράσταση της ίδιας της ζωής.

 

Έχεις σπουδάσει σ’ ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά εκπαιδευτικά κέντρα παγκοσμίως, το Berklee College of Music στη Βοστόνη. Πώς ήρθε αυτό ως ευκαιρία και τί έμαθες σ’ έναν τέτοιο χώρο; Τι θα πρόσφεραν σ’ ένα νέο μουσικό, που θέλει να γίνει επαγγελματίας, οι σπουδές στο εξωτερικό;

Το αναζήτησα πολύ για  να πάω φυσικά ήμουν τυχερός γιατί πήρα μια πολύ καλή υποτροφία και αυτό βοήθησε αρκετά. Πέρα από τις γνώσεις, η επαφή και η ευκαιρία να παίξεις με πολλούς  και καλούς μουσικούς (ιδίως αν αυτοί είναι καλύτεροι από σένα) σε βοηθάει να αντιληφθείς σε βάθος τη φύση αυτής της μουσικής και να αποκτήσεις την σωστή νοοτροπία. Η μουσική είναι μέσα μας, το μόνο που χρειάζεται είναι να πάψουμε να αναζητάμε την αυτοεπιβεβαίωση και να την αφήσουμε απλά να βγει.

 

Ποιες είναι οι πρώτες σου μουσικές αναμνήσεις;

Μια φυσαρμόνικα η οποία εξαφανίστηκε μυστηριωδώς (εδώ ειμαι σίγουρος ότι έπαιξε ρόλο ο θόρυβος και η αναστάτωση που προκαλούσα στους γονείς μου με το να παίζω όλη μέρα στο σπίτι…) και η μελόντικα που ανέφερα στην αρχή.

 

Έχεις συμμετάσχει σε πολλά φεστιβάλ του εξωτερικού. Παρόμοια φεστιβάλ που διοργανώνονται στην Ελλάδα, έχουν κάνει βήματα πιστεύεις;

Το πρόβλημα με τα φεστιβάλ στην Ελλάδα (όπως και με τους χώρους και γενικότερα με την όλη σκηνή της jazz) είναι η έλλειψη συνέχειας και διάρκειας. Αυτό δεν αφήνει τα πράγματα να προχωρήσουν και να εξελιχθούν. Όπως και η εξάρτηση τους από τους Δήμους, αλλά τουλάχιστον έχουν αυξηθεί αριθμητικά.. Προσπαθώ ακόμα και τώρα να παίξω το λιγότερο 3-4 ώρες την ημέρα, η μουσική είναι η καθημερινότητά μου, το κάνω άλλωστε τόσα πολλά χρόνια αυτό και πάντα προσπαθούσα να το περιφρουρήσω. Πάντως με τα απλά καθημερινά πράγματα συνήθως το πρόβλημα δεν είναι ο χρόνος που σπαταλάς σ’αυτά αλλά η σκέψη ότι έχεις να τα κάνεις.

 

Είχες πρότυπα; Συνεχίζεις να έχεις πάνω στον μουσικό τομέα και γενικότερα στη ζωή σου;

Υπάρχουν ένα σωρό άνθρωποι από όλους τους χώρους (μουσικοί, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, συγγραφείς…) που με συντρόφευσαν, με δίδαξαν και με σημάδεψαν. Συνεχίζω να γυρίζω σ’ αυτούς μαζί με ότι καινούργιο με παθιάζει. Η λίστα είναι τεράστια.

 

Ο αυτοσχεδιασμός είναι σημαντικό κομμάτι των ζωντανών εμφανίσεών σας. Μπορεί αυτό να συμβεί κάθε βραδιά με την ίδια ένταση και να δημιουργήσει το ιδιο αποτέλεσμα;Mπορεί να γίνει ‘επικίνδυνος’ κάποιες φορές onstage;

Δεν μπορείς να αναγκάσεις τον εαυτό σου να παράγει μουσική, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ελέγξεις τα εκφραστικά σου μέσα και να ακολουθήσεις την ροή. Βοηθάει πάντα η σχέση εμπιστοσύνης που αναπτύσσεις με τα χρόνια με κάποιους μουσικούς και βέβαια το κοινό. Είναι πάντα μια αμφίδρομη ανταλλαγή ενέργειας, κάτι σαν ιεροτελεστία. Πάντως το να παίρνεις ρίσκα και όπου αυτό σε βγάλει είναι το ζητούμενο γιατί είναι η αλήθεια της στιγμής.

 

 

Πως βλέπεις την ελληνική jazz σκηνή;

Σε επίπεδο μουσικών βελτιώνεται, η νοοτροπία είναι όμως ακόμη ένα πρόβλημα, που εμποδίζει την διάρκεια και την άνδρωση της σε όλα τα επίπεδα (δημιουργία, χώρους κλπ..)

 

Αισθάνεσαι ότι μπορεί να ‘χάνεις πράγματα’ ως μουσικός στην Ελλάδα; Θα ήταν διαφορετική η καριέρα σου αν είχες μείνει στο εξωτερικό

Σίγουρα, αλλά δεν μετανιώνω για αυτό, άλλωστε μπορείς να δημιουργήσεις και να εκφραστείς όπου και να είσαι, μου λείπει πάντως μερικές φορές η πρόκληση του να παίζω πιο συχνά με πραγματικά καλούς μουσικούς.

 

Πριν κάποια χρόνια συνεργάστηκες με τον Στάθη Λιβαθηνό  στην όπερα Κάρμεν. Πως έδεσε η τζαζ με το θέατρο;

Ήταν μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα δημιουργική αλλά και πολύ κουραστική εμπειρία , όσο πιο πολύ εξοικειωνόμουν με την μουσική του Bizet τόσο πιο εύκολα και αβίαστα μου έβγαινε να την μεταμορφώσω σε κάτι άλλο. Η  μουσική έχει τόσα κοινά με το θέατρο, και τα δυο παράγονται μέσα στον πραγματικό χρόνο, άλλωστε οι μουσικοί και οι ηθοποιοί είναι αυτοί που χρησιμοποιούν την έκφραση «παίζω» σε μια παράσταση. Το θέμα είναι να υπηρετεί το ένα, σωστά το άλλο.

 

Τελικά γιατί ακούμε μουσική, ποια η ενέργεια που εισχωρεί  στον άνθρωπο μέσω της μουσικής;

Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για αυτό. Υπάρχει μνήμη και συναίσθημα μέσα στην μουσική και ανήκει απόλυτα στον ακροατή είναι γοητευτικό το πόσο διαστέλλει και τροποποιεί τον χώρο και τον χρόνο την στιγμή που την ακούμε. Υπέρβαση.

 

 

Μας έχεις χαρίσει μέχρι στιγμής τρεις δισκογραφικές αποτυπώσεις. Τι θα ακολουθήσει στο μέλλον;

Υπήρξαν κάποια project όπως ένα αφιέρωμα στον Leonard Cohen, μουσική από θεατρικές παραστάσεις και άλλα που για κάποιο λόγο δεν τα ηχογράφησα. Υπάρχει μια καινούργια δουλειά πολύ ροκ και πειραματική που σκοπεύω να την ηχογραφήσω μέσα στο καλοκαίρι (πάντα ήθελα να στήσω μια ροκ μπάντα.. Μου πήρε κάποια χρόνια βέβαια! )

 

Αν η τζαζ ήταν συναίσθημα ποιο θα ήταν αυτό;

Ελευθερία..

Share This