Της Κατερίνας Παπαστεργίου

Τι δουλειά έχουν αυτές οι μικρές εκκλησίτσες εδώ μέσα;

-Ίσως να υπάρχουν γιατί εδώ έχουν περισσότερο ανάγκη τον θεό! Έτσι, επέλεξε να ζει εδώ περισσότερο.

Είναι και αυτές οι ερωτήσεις των μικρών παιδιών που βγάζουν από την αμηχανία της σκέψης τους μεγάλους. Απλοποιούν τα πράγματα με μια μόνο ερώτηση, με μια που σε στήνει στον τοίχο και καλείσαι να απαντήσεις ειλικρινά και έξυπνα για να τα ικανοποιήσεις. Λένε πως ότι φοβάσαι έρχεται στην ζωή σου και πρέπει να το ζήσεις και να το αντιμετωπίσεις. Είχα χρόνια, πάρα πολλά χρόνια να τα επισκεφτώ. Αυτή η χαρακτηριστική μυρωδιά δεν φεύγει από πάνω σου αλλά την κουβαλάς και μέσα σου, αφού έχει καταφέρει να τρυπώσει στο υποσυνείδητο σου. Σε ποιον αρέσει ο χώρος που κρύβει τόσο πόνο και φόβο;

Η αναμονή βασανιστική, την κάνουν μεγαλύτερη τα ψυχρά ασημένια ρολόγια! Στις πλαστικές καρέκλες τα καθισμένα μάτια σου έχουν ανακαλύψει και την παραμικρή σχισμή και γρατσουνιά στους τοίχους και στο πάτωμα.  Δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα από το να βλέπεις τον άνθρωπο σου να υποφέρει και  να μην μπορείς να τον βοηθήσεις. Εκεί ο άνθρωπος νιώθει ξεκρέμαστος παρά τις προσπάθειες και τα τεράστια επιτεύγματα της επιστήμης, νιώθει την ανάγκη να πιστέψει σε μια ανώτερη δύναμη, στο θεό του. Μικρές εκκλησίτσες μέσα και έξω από τα νοσοκομεία. Μπαίνεις σ’αυτές και είναι σαν ακούς όλες τις προσευχές αυτών που μπήκαν πριν από σένα. Αυτών που βρέθηκαν στην ίδια θέση με εσένα, που προσευχήθηκαν και ζήτησαν το ίδιο με εσένα. Πολυτιμότερος ο θεός σ’αυτές, πιο λατρεμένος, πιο σημαντικός, πιο αναγκαίος, πιο καθοριστικός. Σαν να επέλεξε αυτές για να σου δείξει πόσο πολύτιμο ήταν το δώρο του και πόσο ο ίδιος σε σχέση μ’αυτό.

Πόσα μικρά θαύματα κλήθηκε να πραγματοποιήσει, πόσες φορές άκουσε το όνομά του, πόσες φορές κατάφερε να είναι παρών… Στις μικρές εκκλησίτσες λοιπόν, είσαι εσύ και εκείνος, καθαρός από σκέψεις, κακίες και ψεύτικα, μηχανικά σταυροκοπήματα. Άδειος! Εσύ και εκείνος! Αναθεωρείς πράγματα, κοστολογείς αξίες, βλέπεις την ζωή σου με τα μάτια ενός άλλου. Τι σε νοιάζει περισσότερο αυτή την στιγμή; Τι είναι πιο σημαντικό για σένα; Πόση ματαιότητα χωράει σε μια ζωή; Πιστεύεις στα θαύματα; Για πρώτη φορά δεν ψάχνεις απαντήσεις. Η σημαντικότητα της ζωής χρόνων χώρεσε σε μια μονάχα στιγμή. Στην πιο αληθινή, στην πιο μοναδική, στην πιο έντονη, αυτήν που θα θυμάσαι πλέον για πάντα. Τα μεγαλύτερα θαύματα συμβαίνουν σ’αυτές τις μικρές εκκλησίτσες, αρκεί να πιστέψεις!

Share This