Κάτι ξεχωριστό, που τραβά την προσοχή σου κάτι που σε ταξιδεύει σε μια εποχή αλλιώτικη που ακόμα και αν δεν την έχεις ζήσει έχεις μνήμες πολλές και βαθιές, τέτοιες που δε φεύγουν με τίποτα. Η Πέννυ Μπαλτατζή ήρθε για να μείνει παρέα με τη χαρακτηριστική φωνή της και την ιδιαίτερη χροιά της. Πατώματα ξύλινα, vintage έπιπλα, λικέρ σε γυάλινη καράφα και ένα πικ απ να παίζει. Σαν σκηνή από φιλμ νουαρ, με τόση διάχυτη γοητεία και σαγήνη.

 



 

Επιλέγεις να ζεις την καθημερινότητα σου με τρόπο που θυμίζει μια άλλη εποχή; Είσαι γυναίκα ρετρό;

Δεν ξέρω αν θυμίζει άλλη εποχή αλλά μ’ αρέσει να ασχολούμαι με τους κήπους και τα λουλούδια στο μπαλκόνι μου, να φτιάχνω μαρμελάδες, λικέρ κι γλυκά του κουταλιού,να μιλάω πάντα ευγενικά ακόμα και στους μουντρούχους και να ταξιδεύω συχνά έστω και με την καρδιά…

Είμαι η Πέννυ , που σχετίζομαι αυτόν τον καιρό με δύο εαυτούς…

Το κορίτσι Πέννυ κ τη γυναίκα…

Ρετρό;;

Μπορεί.

Γιατί να βάλω τίτλο όμως αυτή τη φορά;;

H Πέννυ τελικά άφησε τους γάτους της;

Η Πέννυ άφησε την τότε Πέννυ για να γνωρίσει την καινούρια. Και αυτό που τη φόβιζε ήταν και αυτό που την τράβηξε στο να το κάνει.

 

To swing κατά πόσο είναι τελικά ανέμελο; Η ψυχή της νοσταλγίας μπορεί να κολλάει με την τεχνική;

Το σουίνγκ είναι μια μορφή  Επανάστασης, γεμίζεις την κάνη και είσαι έτοιμος να εκραγείς! Η νοσταλγία είναι η σκανδάλη και η έκρηξη είναι τα πνευμόνια και τα δάκτυλα των δεξιοτέχνων μουσικών που ξεσπούν σε ένα παραλήρημα μαγικό.

 

Τι πρωτοκάνει η μουσική;  Mας δίνει παρηγοριά, μας κάνει παρέα, μας δίνει κουράγιο, μας ξεκουράζει;

Κάθε φορά εξυπηρετεί την ανάγκη μας για αίσθημα….ανακούφισης…ξεκούρασης…συντροφιάς…

Όμως μου αρέσει πιο πολύ όταν σε πιάνει αδιάβαστο και στα πράσα και ενώ νομίζεις ότι είσαι κουλ σου ξυπνά βαθιές χαρακιές και σε διαφεντεύει γλυκά…

 

Η μουσική σου αποτελεί κάτι αρκετά πρωτότυπο για την ελληνική δισκογραφία. Πώς γεννήθηκε η ιδέα για το  πάντρεμα της latin-balkan-swing  (διόρθωσέ με αν κάνω λάθος) με το ελληνικό στοιχείο; Ποια ήταν η αρχική αντίδραση του κόσμου στην αρχή της πορείας σου και ποια είναι  σήμερα;

Ο κόσμος προς μεγάλη μου χαρά με αντιμετωπίζει από την αρχή με πολλή αγάπη, χαμόγελο και εμπιστοσύνη! Το μεγαλύτερο μου γέμισμα είναι όταν  ζητούν κι άλλο απ’αυτό που προσφέρω…

Έτσι μου προσφέρουν και εκείνοι…μεγάλο δώρο το μοίρασμα…

Τολμώ και θα τολμήσω κι άλλα στη μουσική!

 

 

Δένουν τα ηχοχρώματα που δημιουργείς με την ανάμνηση  των παιδικών σου χρόνων, με την ειλικρινή νοσταλγία και την αυθεντικότητα;

Φυσικά. Είναι χαρτί και είμαι ανοιχτό βιβλίο…

 

Τι πιστεύεις πως είναι αυτό που μας κάνει να επιστρέφουμε στο παρελθόν; Είναι μόδα, τάση ή μια βαθύτερη ανάγκη μας να συνδεθούμε με τις ρίζες μας;  Είναι το παρελθόν ένα καταφύγιο που ακόμη και αν o πυρήνας μένει αναλλοίωτος μπορεί να διασκευαστεί και να αναπροσαρμοστεί; 

Όταν όλα έχουν πολωθεί επιστρέφεις στις ρίζες…εκεί υπάρχει πάντα το βλασταράκι που δεν έχει «καεί” κι από’κει θα βγει ένα αμπέλι με πιο μεστό και γλυκό σταφύλι…

Το κρασί που θα φτιάξεις θα ‘ναι ανεπανάληπτο….

Με έντονες τανίνες και μακρά επίγευση…

Αυτό το κάνει η αυθεντικότητα η απλότητα η γνησιότητα. Όχι η φαμφάρα και το εφήμερο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

«Η παλιά γειτονιά σα ν’ άλλαξε πια κι η βαρυχειμωνιά αποκοιμήθηκε τελικά.» Ποιος είναι ο δικός σου τρόπος να αποκοιμίζεις την βαρυχειμωνιά;

Να σταθώ και να την κοιτάξω βαθιά στα μάτια….

Να τη νιώσω , και να τη νανουρίσω γλυκά με ένα απαλό χάδι.

 

Έστω ότι έχεις τη δυνατότητα να ταξιδέψεις στο χρόνο, τι θα συμβούλευες στην Πέννυ δέκα χρόνια πριν, τι θα έλεγες στη Πέννυ δέκα χρόνια μετά;

Θα της έλεγα υπομονή…

Και μετά από δέκα χρόνια θα της έλεγα  ” εδώ μαζί με υπομονή”

 

Πες μας μια φράση για τα τραγούδια σου κομμάτι-κομμάτι!

Στην Τρούμπα στην Καστέλα | Κόκκινα φανάρια

Δεκάρα | Είμαι εγώ;;; Δεν είμαι;;;

Πειρασμός Απάτη | Πόθος και λαγνεία

Filmnoir | Σ’αγαπώ μέχρι θανάτου

Γυφτάκι | Ελευθερία και όνειρα

Εξωτικό χαρμάνι | Να με ψήνεις να με καις πια δε μου φτάνει.

Η πόλη μου τη νύχτα |Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου. Τί φεγγάρι ἀπόψε!  Εἶναι καλό τό φεγγάρι, — δε θά φαίνεται  πού ἀσπρίσαν τά μαλλιά μου. Τό φεγγάρι  θά κάνει πάλι χρυσά τά μαλλιά μου. Δε θά καταλάβεις.

Λιακάδα | Αγάπησε τις συννεφιασμένες μέρες σου

Να’ρθεις | Με τη σελήνη…μόνο νύχτα…Έλα…

 

 

 

 

Πάρτε μια γεύση

 

Youtube Subscribe: http://bit.ly/2qM5Omj

Check out Penny Baltatzi at: Facebook: http://bit.ly/2qkyl2l

Instagram: http://bit.ly/2pfghXf

Άκουσέ το εδώ / Stream it here: ♫ Spotify: http://spoti.fi/2qgk46H ♫ Deezer: http://bit.ly/2mrrlvM ♫ Napster: http://bit.ly/2qVcpHc

Share This