Νομίζω πως οφείλω να ξεκινήσω αυτό το κείμενο, σχολιάζοντας τον τίτλο. Το θέμα μας είναι οι πανελλήνιες και ο τρόπος που αντιμετωπίζονται από τους μαθητές. Οι πανελλήνιες λοιπόν, δεν είναι το «τέλος του κόσμου» και αυτή είναι μια έννοια που πρέπει να εξηγήσουμε.

Μεγαλώσαμε, εκπαιδευόμενοι σε ένα σύστημα μάθησης που εγκλωβίζει το μαθητή στην ιδέα ότι αν δεν επιτύχει την εισαγωγή στη σχολή της επιλογής του..τότε αποτυγχάνει ολοκληρωτικά στη μετέπειτα πορεία του. Αυτή η ιδέα υιοθετήθηκε από γενιά σε γενιά και ισχύει μέχρι σήμερα. Αφορμή για να γράψω αυτό το κείμενο στάθηκε η εικόνα που αντικρίζω από τους δικούς μου μαθητές όταν προετοιμάζονται για τις πανελλήνιες. Αν βάλουμε στην άκρη κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις(κυρίως τους μαθητές που δεν έχουν συγκεκριμένο στόχο και σχετικά αδιαφορούν για το αποτέλεσμα), οι περισσότεροι μαθητές, δείχνουν φοβερά ανήσυχοι και αγχωμένοι καθώς πλησιάζουν οι μέρες των εξετάσεων.

Ένα πρώτο στοιχείο λοιπόν που παρατηρούμε είναι το άγχος. Και πιο συγκεκριμένα, το άγχος της αποτυχίας. Το έντονο άγχος των πανελληνίων προκύπτει απ την ιδέα που αναπτύξαμε παραπάνω και φυσικά από τον τρόπο που αντιμετωπίζει ο κάθε μαθητής τη συγκεκριμένη διαδικασία. Ένα πράγμα που πρέπει να τονίσουμε στους μαθητές μας είναι ότι όσο καλά και να είμαστε προετοιμασμένοι, αν μας καταβάλλει το άγχος, το μόνο που θα πετύχουμε είναι να αποσυντονιστούμε και να χάσουμε την ψυχραιμία μας. Θα καταλήξουμε δηλαδή σε αυτό που πολύ σωστά μάθαμε στα Λατινικά, το γνωστό tabula rasa.

Μέχρι ένα σημείο σημένα , το άγχος είναι λογικό, διότι τα παιδιά θέτουν συγκεκριμένους στόχους που επιθυμούν να πετύχουν. Νιώθουν πως αυτή είναι η μεγάλη τους ευκαιρία, το μεταίχμιο για να πετάξουν σε μια νέα εποχή. Ωστόσο είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι το άγχος εκτός ορίων δεν φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα και δεν κάνει καλό στην υγεία μας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως στην περίοδο των εξετάσεων, εκτός από καλό και προγραμματισμένο διάβασμα, χρειαζόμαστε και τη καλή ψυχολογία.

Βασικός παράγοντας στην προσπάθεια των παιδιών είναι οι γονείς. Συγκεκριμένα, η ανάλογη στάση των γονέων, επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει ο μαθητής την προετοιμασία του. Απευθυνόμενοι λοιπόν σους γονείς, οφείλουμε να τους θυμίσουμε τα εξής: Είναι καλό να ενθαρρύνουμε το παιδί στην προσπάθεια τους και να μην το επηρεάζουμε με διάφορες προσδοκίες( ειδικά όταν αυτές είναι προσωπικές μας προσδοκίες). Επίσης αποφεύγουμε να συγκρίνουμε το παιδί με τα υπόλοιπα παιδιά και προσπαθούμε να το ενθαρρύνουμε, τονίζοντας πόσο σημαντικός είναι ο κόπος που καταβάλλει. Τέλος είναι καλό να του υπενθυμίζουμε πως είμαστε στο πλευρό του αν ο στόχος του δεν επιτευχθεί και του δείχνουμε την αγάπη και τη στήριξης σε κάθε πιθανό επόμενο βήμα του.

Αν είσαι μαθητής και διαβάζεις αυτό το κείμενο, θέλω να εστιάσεις στον τίτλο και να τον έχεις ως οδηγό σου στη μεγάλη προσπάθεια που κάνεις. Να θυμάσαι λοιπόν πως οι πανελλήνιες είναι μια δύσκολη περίοδος που θα περάσει και θα φέρει καρπούς ως ανταμοιβή των κόπων σου. Να θυμάσαι πως τίποτα δεν τελειώνει εδώ, πόσο μάλλον όλα ξεκινούν εδώ. Να θέτεις στόχους, να διαβάζεις με πρόγραμμα και να τρέφεσαι σωστά. Μην ξεχνάς να κάνεις τα διαλείμματα που έχεις ανάγκη ώστε να βλέπεις τους φίλους σου και να ακούς την αγαπημένη σου μουσική, που ηρεμεί την ψυχή σου. Το σημαντικότερο όλων όμως είναι το εξής: Είσαι ικανός να πετύχεις όλους σου τους στόχους, αρκεί να προσπαθείς και να είσαι ψύχραιμος! Κι αν δεν πετύχεις, έχεις το δικαίωμα να ξαναπροσπαθήσεις. Μην τα παρατάς!

Εξάλλου, όταν όλη αυτή η περίοδος ολοκληρωθεί και δεις τα πράγματα πιο καθαρά, θα καταλάβεις πως έχεις πολλές επιλογές που θα ικανοποιούν τους στόχους σου. Είναι πολύ σημαντικό να σκέφτεσαι θετικά και να ονειρεύεσαι, ώστε να παίρνεις δύναμη. Θυμήσου πως όλη η ζωή μας είναι μια εξεταστική, στην οποία μπορεί να θριαμβεύουμε ή και να αποτυγχάνουμε που και που. Πάντα όμως, σε κάθε περίπτωση θα ξέρεις ότι προσπάθησες και ότι στο επόμενο βήμα θα τα πας καλύτερα!

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ! <3

Το ερώτημα που γεννάται εδώ είναι πολύ συγκεκριμένο και δημιουργεί ανησυχία σε γονείς και εκπαιδευτικούς. Πόσο ασφαλή είναι τα social media για τα παιδιά της εφηβικής και προεφηβικής ηλικίας;

Σε μία πρώτη ανάγνωση, θα έλεγε κανείς πως η ασφάλεια χωλαίνει, καθώς πλέον τα παιδιά κατέχουν προσωπικούς λογαριασμούς σε instagram και Facebook χωρίς κανέναν απολύτως έλεγχο. Αυτό οδηγεί τις περισσότερες φορές τα παιδιά σε λάθος χρήση (κυρίως υπερβολική χρήση) και επιφέρει αρνητικές συνέπειες.
Η υπερβολική χρήση των social media οδηγεί τα παιδιά σε καταστάσεις εθισμού. Κατά τη γνώμη μου, αυτή είναι και η χειρότερη κατάληξη/εκδοχή. Όταν ένα παιδί εθίζεται στον κόσμο του ίντερνετ, απομακρύνεται από το ευρύτερο κοινωνικό του περιβάλλον και δημιουργεί ένα δικό του κόσμο στον οποίο δρα και κινείται όπως επιλέγει το ίδιο.

Ας εξηγήσουμε λίγο αυτή την κατάσταση. Το κυριότερο στοιχείο στα social είναι η επιρροή από όλα αυτά που βλέπει ένα παιδί και πολλές φορές η μίμηση κάποιων καταστάσεων. Ένα παιδί στην εφηβεία επηρεάζεται από την πλασματική ζωή που παρουσιάζουν οι χρήστες και θέλει όλο και περισσότερο να τους μοιάσει. Ένα απλό παράδειγμα αποτελούν τα παράπονα στους γονείς για όλο και περισσότερα υλικά αγαθά, αφού ο «κόσμος» τον οποίο έχει πλάσει είναι τέλειος και περιλαμβάνει όλους τους πειρασμούς.
Η παραπάνω εκδοχή είναι μια απλή απόδοση της σύγχρονης πραγματικότητας των νέων. Αν όμως εξετάσουμε το θέμα σε βάθος θα ανακαλύψουμε κι άλλα πτυχές που δυστυχώς δεν έχουν καλό τέλος . Αναφέρομαι φυσικά σε όλες τις παγίδες που μπορεί να πέσει ένα παιδί, όπως κυκλώματα πορνογραφίας καθώς και επικίνδυνα παιχνίδια, με πιο γνωστό τη Μπλε Φάλαινα που οδήγησε πολλούς νέους στην αυτοκτονία.
Καλώς ή κακώς ζούμε σε μια εποχή που τα πάντα -σχεδόν- επιτελούνται μέσω του ίντερνετ. Ωστόσο αυτό δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση το γεγονός ότι πολλά παιδιά ξεφεύγουν στη χρήση. Οφείλουμε λοιπόν ως εκπαιδευτικοί και γονείς και επέμβουμε με τα κατάλληλα μέσα. Είναι λυπηρό να βλέπεις παιδιά που έχουν ως κύρια ασχολία τους το κινητό τους τηλέφωνο, παιδιά που χάνουν την εξ επαφής επικοινωνία μεταξύ τους. Είναι σημαντικό να μάθουμε στο παιδί πως η πραγματική ζωή είναι εκεί έξω και όχι πίσω από μια οθόνη ψεύτικης πραγματικότητας. Το σχολείο οφείλει να ενημερώσει γονείς και παιδιά για τους κινδύνους που επιφυλάσσει το ίντερνετ. Ένα σημαντικό βήμα αποτελούν οι εκδηλώσεις που αφορούν στην ανάγνωση βιβλίων καθώς και στην ενημέρωση των παιδιών για εξωσχολικές δραστηριότητες. Τέλος, οι γονείς πρέπει να βρίσκονται σε συνεχή επικοινωνία με τα παιδιά ώστε να έχουν τη δυνατότητα να αντιληφθούν αν συμβαίνει κάτι περίεργο και φυσικά να απευθυνθούν στους κατάλληλους φορείς υποστήριξης.

Ξεκινώντας το όμορφο ταξίδι μας στο Together, σκέφτηκα πως είναι πολύ καλή ιδέα να αναφερθώ σε ένα θέμα που ταλανίζει τους γονείς αλλά και πολλούς εκπαιδευτικούς.

Εφηβεία.

Ένα μεγάλο ζήτημα που επηρεάζει τη διαμόρφωση της προσωπικότητας, καθώς και την ανάπτυξη του παιδιού… Η περίοδος της εφηβείας είναι γνώριμη σε όλους μας, διότι την έχουμε βιώσει, ο καθένας με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο

---

Στον τίτλο τονίζω κάτι πολύ συγκεκριμένο, το οποίο θα είναι και ο πυρήνας του θέματός μας. Μπορεί όντως να είναι δύσκολο να προσεγγίσεις ένα παιδί στην εφηβεία, ωστόσο το μόνο που είναι σίγουρο σ’αυτή την περίπτωση είναι πως ο έφηβος σε χρειάζεται..ΜΑΣ χρειάζεται. Κι αυτό συμβαίνει διότι ένα παιδί αντιμετωπίζει κατά την περίοδο της εφηβείας μια πρωτόγνωρη κατάσταση και στην προσπάθεια του να την διαχειριστεί, αντιδρά πολλές φορές με έντονο και περίεργο τρόπο. Η εφηβεία περιλαμβάνει πολλά φάσματα αλλά και στάδια. Αυτά τα φάσματα αποτελούνται από καλές και «κακές» στιγμές διότι εδώ μιλάμε για ένα μεταβατικό στάδιο στη ζωή του παιδιού. Η εφηβεία περιλαμβάνει τα πρώτα σκιρτήματα, τη γνωριμία με το σώμα που αλλάζει, τη μετάβαση από το στάδιο του παιδιού σε νεαρό/νεαρή. Είναι μια μικρή επανάσταση για κάθε παιδί που τη βιώνει, ένα μικρό ξέσπασμα που πηγάζει από μέσα του.

Στην προσπάθειά μας να το προσεγγίσουμε λίγο πιο επιστημονικά, θα μπορούσαμε να πούμε πως ο όρος εφηβεία αναφέρεται στο σύνολο των ψυχικών αλλαγών που συντελούνται κατά τη μετάβαση από την παιδική ηλικία στην ωριμότητα. Με λίγα λόγια η εφηβεία μπορεί να χαρακτηριστεί ως δεύτερη γέννηση, που γίνεται όμως προοδευτικά μέσα από κάποια στάδια, όπως προαναφέραμε παραπάνω. Οι αλλαγές αυτές δεν αφορούν μόνο το σώμα αυτό καθαυτό, αλλά αναφέρονται στη δημιουργία ορμών και επιθυμιών , τις οποίες ο έφηβος δεν μπορεί να διαχειριστεί κι έτσι ωθείται σε έντονα ξεσπάσματα και πολλές φορές ακόμη και σε βία.

Η διαδικασία της εφηβείας παρουσιάζει δυσκολίες και για τους γονείς των παιδιών. Οι μεταβολές στο σώμα συμπαρασύρουν και μεταβολές στη σχέση με το άμεσο περιβάλλον του εφήβου. Οι γονείς πολλές φορές προβαίνουν σε λάθη, καθώς δεν βρίσκουν τον τρόπο να προσεγγίσουν το παιδί τους και παρατηρούν συμπεριφορές που δεν έχουν συνηθίσει στο παρελθόν, κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας.

Ένα πρώτο βήμα για τους γονείς είναι η κατανόηση προς το παιδί. Θα πρέπει σε πρώτο στάδιο να καταλάβουν πως οι έφηβοι δεν επιθυμούν να τους μιλήσουν, όχι γιατί δεν έχουν κάτι να πουν, αλλά γιατί όλα μέσα τους είναι συγκεχυμένα και δεν μπορούν να τα εκφράσουν. Αν είσαι γονιός, χρειάζεσαι απαραίτητα πολλή υπομονή και γερά νεύρα. Για αρχή θα πρέπει να σκεφτείς ότι δεν πρέπει να συμμετέχεις σ’αυτή την κόντρα που δημιουργεί το παιδί άθελά του μεταξύ σας. Δώσε του χώρο και χρόνο, δείξε του εμπιστοσύνη. Ίσως να βρεθείς σε δύσκολη θέση, ίσως να ακούσεις και άσχημα πράγματα. Θα πρέπει να εφοδιαστείς με κουράγιο και θέληση.

Το κομμάτι της εφηβείας αφορά άμεσα και την εκπαίδευση και πολύ πιο συγκεκριμένα το σχολικό περιβάλλον. Ο έφηβος πολλές φορές αντιδρά έντονα μέσα στη σχολική τάξη αλλά και απέναντι στους συμμαθητές του. Ένας εκπαιδευτικός οφείλει να ενημερώνεται ΣΥΝΕΧΩΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΛΛΕΙΠΤΑ για οποιοδήποτε θέμα απασχολεί τους μαθητές του. Είναι καθήκον του να προσεγγίζει τα παιδιά και να «αγκαλιάζει» κάθε ανησυχία τους.

Ο έφηβος, λοιπόν, σε χρειάζεται! Μην του γυρνάς την πλάτη. Είναι σημαντικό οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να συνεργάζονται σε αυτό το επίπεδο ώστε να γνωρίζουν κάθε θέμα που απασχολεί τα παιδιά. Όπως προανέφερα είναι δύσκολο να προσεγγίσεις έναν έφηβο. Ωστόσο είναι καθήκον μας να προσπαθήσουμε. Ένα έφηβο αγόρι και ένα έφηβο κορίτσι παρουσιάζουν τελείως διαφορετικές συμπεριφορές, καθώς οι αλλαγές που επιτελούνται μέσα τους είναι εξίσου διαφορετικές. Και τα δύο φύλα όμως έχουν ένα κοινό στοιχείο: την ανάγκη να τους κατανοήσεις. Η εφηβεία περιλαμβάνει και πολλές όμορφες στιγμές. Αν είσαι γονιός ή εκπαιδευτικός, θεωρώ πως είναι χρήσιμο να κοπιάσεις και να ασχοληθείς με όλα αυτά που απασχολούν τα παιδιά. Αν είσαι έφηβος και διαβάζεις αυτό το κείμενο, νομίζω πως καταλαβαίνεις σε τι ακριβώς αναφέρομαι. Έχω περάσει μια έντονη εφηβεία και μπορώ να σε καταλάβω. Πίστεψέ με πως αυτή η δύσκολη και περίεργη περίοδος θα οδηγήσει σε όμορφες μέρες και θα αποφέρει καρπούς για τη μετέπειτα πορεία σου.