Η μητέρα του, Λόρι Μακ Λόριν, ήταν πρώην μοντέλο και ο πατέρας του, Ρομπερτ Φιτζγκεραλντ, στέλεχος της εταιρίας Φορντ Μότορ. Μεγάλωσε στο Μπλούμφιλντ Χιλς του Μίτσιγκαν και στα δεκαέξι του χρόνια μετακόμισε μαζί με την οικογένεια του στην Καλιφόρνια. Φοίτησε στο κολέγιο Κλερμόντ Μενς και στη συνέχεια παρακολούθησε θεατρικές σπουδές στο κολέγιο Μαρίν. Αργότερα φοίτησε με υποτροφία στη φημισμένη δραματική σχολή Τζούλιαρντ της Νέας Υόρκης.

Έγινε γνωστός από το ρόλο του εξωγήινου Μορκ στην τηλεοπτική σειρά Μορκ & Μίντι, για τον οποίο κέρδισε Χρυσή Σφαίρα καλύτερου ηθοποιού στην κατηγορία κωμική σειρά ή μιούζικαλ. Πρωταγωνίστησε τόσο σε ταινίες με ευρεία αποδοχή από τους κριτικούς, όπως οι «Ο κατά Γκαρπ κόσμος», «Καλημέρα Βιετνάμ», «Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών»,  «Ξυπνήματα», «Ο Βασιλιάς της Μοναξιάς» και «Ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ» όσο και σε εισπρακτικές επιτυχίες όπως ο «Ποπάυ», «Χουκ», «Αλαντίν», «Η Κυρία Ντάουτφαϊερ», «Τζουμάντζι», «Το Κλουβί με τις Τρελές», «Μια Νύχτα στο Μουσείο» και «Χάπι Φιτ».

Είχε βραβευτεί με Όσκαρ Β’ ανδρικού ρόλου το 1997 για την ταινία «Ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ»  ενώ είχε προταθεί τρεις φορές για βραβείο Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου. Είχε επίσης βραβευθεί με δύο βραβεία Έμμυ, έξι Χρυσές Σφαίρες, δύο βραβεία Σωματείου Ηθοποιών και τέσσερα βραβεία Γκράμι.

Ήταν 63 ετών και αυτόχειρας, πέρα από «το πιο ακαταμάχητα αστείο αλλά και το πιο θλιβερό άτομο που γνώρισα ποτέ», όπως είχε δηλώσει ο ηθοποιός και καλός του φίλος Σαμ Νιλ στα απομνημονεύματα του.

Η νεκροψία, στη συνέχεια, αποκάλυψε ότι έπασχε από άνοια με σωμάτια Lewy.

Τα «σωμάτια Lewy» αναφέρονται σε ανώμαλες μάζες πρωτεϊνών που συγκεντρώνονται στα εγκεφαλικά κύτταρα του ασθενούς και ουσιαστικά διηθούν τον εγκέφαλο. Πιστεύεται ότι αυτές οι μάζες ευθύνονται για το 15% όλων των περιπτώσεων άνοιας.

Η ασθένεια επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τον ύπνο, τη συμπεριφορά, την κίνηση, τη νόηση και τον έλεγχο του ίδιου του σώματος. Και σίγουρα είχε επιβαρύνει τον Ουίλιαμς.

Παρόλα αυτά, οι γιατροί λένε ότι έδωσε μια εντυπωσιακή μάχη παρά τις δυσκολίες. «Οι άνθρωποι που έχουν σπουδαίο εγκέφαλο, που είναι απίστευτα λαμπροί, μπορούν να αντέξουν την εκφυλιστική ασθένεια καλύτερα από κάποιον που είναι μέσος όρος» δήλωσε ο Dr. Bruce Miller, που γνωρίζει την περίπτωση του ηθοποιού. «Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς ήταν μια ιδιοφυΐα».

Η τελευταία του συνέντευξη

Μέσω της αγάπης του για τη φύση και τα ταξίδια, προσπαθεί συνεχώς να ανακαλύψει νέους προορισμούς και τόπους που του προσφέρουν την πολυπόθητη επαφή με το φυσικό περιβάλλον. Η ενασχόλησή του με την πεζοπορία του έδωσε τη δυνατότητα να εκτιμήσει και να αντιληφθεί τη σημαντικότητα της διατήρησης και ανάπτυξης της βιοποικιλότητας ενός τόπου. Για αυτόν η φύση αποτελεί καταφύγιο και “χώρο” ελευθερίας αφού, όπως μας λέει ο ίδιος, εκεί του δίνεται η δυνατότητα να συνδεθεί με κάτι που θεωρεί βαθιά ουσιαστικό!

Ασχολείται ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία τοπίου τα τελευταία 2 χρόνια και στοχεύει στην επαγγελματική ανάδειξη στον τομέα αυτόν. Χρησιμοποιώντας τη φωτογραφία ως μέσο, ο Κώστας έχει θέσει ως στόχο την προβολή των προορισμών που επισκέπτεται καθώς και την προώθηση τους σε ένα γενικό πλαίσιο.

instagram.com/kostas_argi/

Ο Νικόλας ξεκίνησε τις ορεινές πεζοπορίες πριν από περίπου 7 χρόνια. Από τότε προσπαθεί να βρίσκεται όσο πιο συχνά γίνεται στα βουνά είτε για απλή εκδρομή είτε για πεζοπορία καθώς είναι ο αγαπημένος του τρόπος χαλάρωσης και αποσυμφόρησης από την καθημερινή ρουτίνα. Την ίδια περίοδο άρχισε να ασχολείται με τη φωτογραφία τοπίου. Ένας από τους βασικούς λόγους που ξεκίνησε την ενασχόληση αυτή είναι για να δείξει την ομορφιά των βουνών και των ορεινών τοπίων που διαθέτουμε στη χώρα μας, ελπίζοντας να παροτρύνει όσο περισσότερο κόσμο γίνεται να ανακαλύψει τις ομορφιές αυτές από κοντά καθώς και τα συναισθήματα που δημιουργούνται όσο βρίσκεται κανείς εκεί!

Δείτε περισσότερα για τον Νικόλα Βούτση:

Instagram: https://www.instagram.com/nikolas_voutsis/

Youtube: https://www.youtube.com/@NikolasVoutsis

Η ζωή στους Παξούς είναι βγαλμένη από παλιά ελληνική ταινία.

Χαλαροί, αργοί ρυθμοί, ομορφιά όπου και να κοιτάξεις γύρω σου.

Μια ησυχία που σε γαληνεύει το χειμώνα, αλλά με το που φτάνει το καλοκαίρι ο ήλιος, η αλμύρα κι ο αέρας σε ξεσηκώνουν, σε ζωντανεύουν και σε γεμίζουν ζωή!

Όποιος κι αν είναι ο δρόμος σου για τη δουλειά, αντικρίζεις θάλασσα. Αποστάσεις μικρές, περπάτημα αρκετό αλλά η θέα σε ξεκουράζει.

Το απόγευμα ποδηλατάδα από τον Γάιο ως το Μογγονήσι και πίσω ή περπάτημα ως το Νέο Λιμάνι.

Οι πρωινές ψαριές σε περιμένουν να τις γευτείς, αλλά πρέπει να ξυπνήσεις νωρίς, για να προλάβεις.

Αν είσαι από τους τυχερούς, μετά τη δουλειά, μια βουτιά επιβάλλεται!

Θα βρεις παραλίες παντού δίπλα σου. Έπειτα καφεδάκι στην πλατεία και παγωτό.

Με την επιλογή πάντα, να πας κάπου πιο ήσυχα. Τα διπλανά χωριά Λογγός και Λάκκα είναι εξίσου πανέμορφα, για φαγητό και ποτό.

Οι Κυριακές του χειμώνα συνήθως είναι για εξερεύνηση στα καταπράσινα μονοπάτια του νησιού.

Πολλές εκκλησίες, πράσινο παντού χειμώνα και καλοκαίρι και όλα φυσικά καταλήγουν… στο μπλε της θάλασσας!

Η Κυριακή το καλοκαίρι είναι αφιερωμένη στους Αντιπαξούς, που τέτοια χρώματα δεν έχεις ξαναδεί!

Σε μόλις δεκαπέντε λεπτά με τη βάρκα είσαι στην Καραϊβική της Ελλάδας!

Σπίτι-δουλειά και µια ζωή ψηφιακά!

Τρίτη

Όλα στον πάγο, όλα στο φως;

Τετάρτη

(α’ µέρος) Των παιδιών µου η παρέα, δυο φορές δική µου!

(β µέρος) Daddy finger, daddy finger, where are you? Here I am, here I am. How do you do?

Πέμπτη

Πέφτει το σκοτάδι.

Παρασκευή

H διαδροµή για την δουλειά κρύβει πολλές εκπλήξεις. Στα κράσπεδα αυτά… όλες (οι παιδικές) µας συζητήσεις.

Σάββατο

Συνάντηση πολλών γενεών.

Κυριακή

Μια βόλτα µαζί… αναπνοή!

info

Ο Φάνης Τοψαχαλίδης γεννήθηκε και ζει στην Πτολεμαΐδα. Σπούδασε Ηλεκτρονικός (Α.Τ.Ε.Ι.Θ), επέλεξε την συγκεκριμένη σχολή διότι το 1997 ήταν η μόνη κρατική σχολή με προοπτική στον κινηματογράφο και την τηλεόραση με την δυνατότητα πρακτικής άσκησης στην ΕΡΤ3 κ.α. Συνέχισε τις σπουδές του στην Μεγάλη Βρετανία με μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στα New Media με ειδικότητα το ψηφιακό μοντάζ (LJU). Έκλεισε τις σπουδές του με το πτυχίο Σκηνοθεσίας από το Μητροπολιτικό κολέγιο (QMU) όπου σπούδασε με υποτροφία. Έχει δημιουργήσει ταινίες μικρού μήκους, θεατρικά σποτ, διαφημιστικά, μουσικά video clip, ενώ έχει συμμετάσχει σε ταινίες άλλων δημιουργών κάνοντας το μοντάζ, διεύθυνση φωτογραφίας, κάμερα και color correction. Οι ταινίες του έχουν ταξιδέψει σε φεστιβάλ στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Από το 2013 έως το 2016 διατέλεσε πρόεδρος της κινηματογραφικής ομάδας Πτολεμαΐδας. Στην διάρκεια της θητείας του υπήρξε τρομερή άνθιση στα κινηματογραφικά δρώμενα της πόλης. Κορυφαία στιγμή η συν-διοργάνωση φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους( Micro μ festival 2013). Απο το 2016 έως και σήμερα είναι ο υπεύθυνος στο τμήμα κινηματογράφου του πολιτιστικού συλλόγου “Βόρειο Πεδίο” στην Πτολεμαΐδα. Μέσα στις ποικίλες δράσεις (σεμινάρια κ.α) αποτελεί η διοργάνωση διεθνές φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους χωρίς διάλογο & ως πέντε λεπτά διάρκεια στην Πτολεμαΐδα. Το φεστιβάλ ονομάζεται No Words International Short Film Festival.

O Αλέξανδρος Χάτσιος βρίσκει την φωνή του στην τέχνη και όταν συζητάει για αυτήν η χαρά του είναι προφανής. Του αρέσει η ζωγραφική, η φωτογραφία, η μουσική, ο χορός και  υποκριτική ενώ έχει βρεθεί σε τόσους χώρους που πλέον νιώθει άνετα σχεδόν με τα πάντα.Yπάρχει ποίηση τόσο στα έργα του, όσο και στο γράψιμό του ενώ μέσα από την τέχνη του μας επιτρέπει να καταλάβουμε ποιος είναι. Ένα αγόρι, ένας καλλιτέχνης με βάθος, αντίληψη και συναισθήματα βαθιά.

Εκτός από το καλλιτεχνικό του ταλέντο ο Αλέξανδρος έχει μια ακόμη ιδιαίτερη πτυχή, έχει σύνδρομο down!

Όνειρο της να ασχοληθεί με την φωτογραφία τοκετού και να ζήσει σε ένα μικρό σπίτι μακριά από το άγχος της πόλης.

—————————————————————————————————————————

Μια εβδομάδα μου ή και μια μέρα μου εν μέσω καραντίνας 

Κυριακή 1πμ

Δευτερά 10π

Τρίτη 1μμ

Τετάρτη 4μμ

Πέμπτη 7μμ

Παρασκευή 9μμ

Σάββατο 10μμ

—————————————————————————————————————————

Instagram account @ismymindart

Τον Άγιο Αλιάκμονα τον φτιάξαν οι Τιτάνες

και τον ορκίσαν οι Θεοί, ποτέ να μη στερέψει.

Με ορμηνιά να μη δεθεί από ανθρώπου χέρι

και γέφυρα καμαρωτή, στην πλάτη να μη βάλει.

Τον πάλεψαν σ’ Ορεστικό, Βογατσικό στη Σμίξη,

και τίναξε ο Ποταμός και πέταξε τις πέτρες.

Μόνο μια άγρια φυλή, οι Πετρομαστοράδες,

πάτησαν το γινάτι του, τού φόρεσαν “σαμάρι”.

Κι ο Ποταμός αγάπησε το εξάτοξο γεφύρι,

το φόρεσε σα κόσμημα για δυόμιση αιώνες!

Απ’ τη χαρά του γλύκανε τα κρέτσανα νερά του,

οι προβατίνες έπιναν κι άσπριζε το μαλλί τους!

Μα έφερε έτσι ο καιρός να σπάσουν τις καμάρες,

και έπεσε η γέφυρα σαν ήρωας πολέμου.

Κι ακούστηκε στα Γρεβενά μέσα στη μαύρη νύχτα,

το κλάμα τ’ Αλιάκμονα που θέλει το γεφύρι:

“Για το γεφύρι του Πασά, πάτησα χίλιους όρκους,

χαιρόμουν τις καμάρες του, τα όμορφά του τόξα.

Ανθρώπου έργο ο πόλεμος, ανθρώπου το γεφύρι…

μα τη χαρά που έχασα, εγώ τη θέλω πίσω.”

Αφιερωμένο στο γεφύρι του Πασά που ανατινάχθηκε το 1941 και έπεσε σαν ήρωας πολέμου, για να μην περάσουν οι Γερμανοί.

Ο Θωμάς Μπιζιούρας είναι προγραμματιστής εφαρμογών Excel και ερασιτέχνης φωτογράφος από τα Γρεβενά.

Επικοινωνία: thomas@gnosia.gr