Ένα συγκλονιστικό βίντεο με μαρτυρίες γυναικών, που έπεσαν θύματα έμφυλης βίας

Σε όλους αξίζει να χαμογελάνε κάθε μέρα. Δεν πρέπει να ζει κανείς άνθρωπος με το φόβο.

Δείτε το βίντεο που αναρτήθηκε στα social media του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη

ένας φόρος τιμής ενάντια στη βία κατά του Φύλου που έχει αδικηθεί, υποτιμηθεί και παραγκωνιστεί κατάφορα ανά τους αιώνες. Τα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας κάθε χρόνο, με αφορμή την 25η Νοεμβρίου, συγκλονίζουν αλλά, όπως όλα δείχνουν, δεν αρκούν για την αφύπνιση της κοινωνίας και την προστασία των θυμάτων. Η βία είναι δίπλα μας.

Άλλοτε τη βλέπουμε, άλλοτε είναι κρυφή. Η βία έχει πολλές μορφές, είναι λεκτική, ψυχολογική, οικονομική, σωματική που φτάνει μέχρι και την αφαίρεση ζωής. Ως εργαζόμενοι στον χώρο της Εικόνας, εκτιμούμε πως η Τέχνη κατέχει εξέχουσα θέση στην αφύπνιση της κοινωνικής συνείδησης και στην προβολή και τον στιγματισμό των φαινομένων που σπιλώνουν και απειλούν.

Αν καταφέραμε να στρέψουμε το βλέμμα έστω και ενός ανθρώπου σε αυτό το μείζον ζήτημα, είναι επιτυχία για εμάς. Γιατί η Τέχνη που υπηρετούμε, οφείλει να έχει ως επίκεντρο πρώτα τον Άνθρωπο και έπειτα οποιαδήποτε άλλη παράμετρο. Και αυτός ο Άνθρωπος, μπορεί να εξελιχθεί και να μεγαλουργήσει μόνο όταν απέχει από κάθε είδος βίας. Ας πούμε τέλος στην έμφυλη βία. Υψώστε τη φωνή σας και ζητήστε βοήθεια. Μιλήστε. Δεν είστε μόνες. Γιατί μπορεί να μην είμαστε ίδιοι, αλλά είμαστε όλοι ίσοι. Μέχρι που το #ως_εδώ, να μην παραμείνει ένα απλό hashtag. Να γίνει πλέον πραγματικότητα.

Σύλληψη: Ανέστης Κορνέζος / Ξανθούλα Γρυπαίου

Συμμετέχουν: Εριφύλη Γρυπαίου, Ξανθούλα Γρυπαίου, Ξανθίππη Δημητρίου, Χριστίνα Μαρμαρινού, Ανθή Μπέση, Αθηνά Μπήτρου, Δήμητρα Παπαδά, Έλενα Στενάκη Οργάνωση, casting, makeup, special effects makeup: Ξανθούλα Γρυπαίου

Σκηνοθεσία, κάμερα, μοντάζ, κείμενο, φωτογραφία: Ανέστης Κορνέζος

Κατ’ αρχάς απεκδύομαι κάθε μορφής φεμινισμού και γυναικείου ενστίκτου και γράφω καθαρά ως σκεπτόμενος και βαθύτατα προβληματισμένος άνθρωπος. Η γυναίκα είναι σύμβολο ψυχικής δύναμης και γονιμότητας. Δίχως αυτή καμία μορφή ζωής δε θα υπήρχε. Είναι αγωνίστρια, μάνα, σύζυγος, αδελφή, κόρη, μαθήτρια, εργαζόμενη και πολλά ακόμη. Εντούτοις, αντικειμενοποιείται στο πλαίσιο της πατριαρχικής εξουσίας, η οποία είναι έκδηλη σε όλους σχεδόν τους πολιτισμούς. Πρόκειται, δηλαδή, για τη σχέση εξουσίας που διαμορφώνει έμφυλη κοινωνικοποίηση και πρακτικές, μέσα από τις οποίες οι γυναίκες αντιμετωπίζονται ως υποδεέστερες και ως αντικείμενα καταπίεσης, χρήσης και εκμετάλλευσης. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται σεξισμός και αφορά στην ιστορική, κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική υποτίμηση των γυναικών. Έχει τις ρίζες του στις διακρίσεις λόγω φύλου και στους κοινωνικούς κανόνες που αποδέχονται τα έμφυλα στερεότυπα και τα διαιωνίζουν.

Οι γυναίκες ανεξαρτήτως ηλικίας, κοινωνικής τάξης, μόρφωσης και εισοδήματος συχνά γίνονται θύματα κακοποιητικής συμπεριφοράς από τον σύζυγο, τον πατέρα, τον γιο, ή τον αδελφό τους που τις θεωρεί κτήμα του. Τελευταίες μελέτες, μάλιστα, έδειξαν ότι εξαιτίας του εγκλεισμού τα φαινόμενα βίας σε βάρος γυναικών έχουν αυξηθεί ραγδαία σε παγκόσμιο επίπεδο. Γίνεται αντιληπτό πως για την εξάλειψη της  βίας δεν αρκεί απλά η συνεισφορά γυναικείων συλλόγων και θεσμών για τη στήριξη των θυμάτων, αλλά η προληπτική δράση.  Είναι αναγκαία η λήψη ουσιαστικών μέτρων και η θεσμοθέτηση άρθρων με ισχύ νόμου βάσει των οποίων θα τηρούνται απαρέγκλιτα τα όποια περιοριστικά μέτρα, η αστυνομία θα δρα άμεσα και προληπτικά σε καταγγελίες που αφορούν σε οποιαδήποτε μορφή βίας με στόχο το φαινόμενο να περιοριστεί και εν συνεχεία να εξαλειφθεί. Συνάμα επιβεβλημένη κρίνεται η εισαγωγή σεμιναριακού μαθήματος στα σχολεία, το οποίο θα πραγματεύεται τόσο την ουσιαστική ισότητα των φύλων, όσο και τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των ατόμων απέναντι στην κοινωνία και τους συνανθρώπους τους. Με αυτό τον τρόπο, από μικρή ηλικία το παιδί θα «εκπαιδεύεται» να αγαπά και να σέβεται τον πλησίον του ανεξαρτήτως φύλου, φυλής ή όποιας άλλης φαινομενικής διαφοράς.

Εν κατακλείδι, δεν αρκεί να κατακρίνουμε απλώς τη βία στα λόγια, αλλά χρειάζονται έργα και αποφάσεις καίριες και ικανές να την καταπνίξουν ουσιαστικά. Ελπίζω αυτή η μέρα να γίνει η αφετηρία για την ουσιαστική προστασία των γυναικών από κάθε μορφής βία, την προάσπιση των δικαιωμάτων τους και της αυτοδιάθεσής τους. Ελπίζουμε σε ένα λαμπρότερο και καλύτερο μέλλον χωρίς βία και έμφυλα στερεότυπα!

Κεντρική φωτογραφία: Ilaria Urbinati Illustrator

Φωτογραφίες: Πάνος Κεφαλάς

Ζούμε σε καιρούς που η βία δυστυχώς συνεχίζει να υφίσταται και κάθε μία που την βιώνει, μπορεί και έχει τη δύναμη να ξεφύγει από αυτή την κατάσταση. Καλό είναι όσες βιώνουν οποιοδήποτε είδος βίας να αντιδρούν και να ζητάν βοήθεια.

Υπάρχει ειδική χειρονομία-νόημα για να πεις χωρίς να σε ακούσει ο θύτης ότι βρίσκεσαι σε κίνδυνο. Προτρέπω όσες το βιώνουν να αντιδράσουν και να θυμούνται πως το πραγματικό θύμα είναι οι ίδιοι όσοι ακούν βία και δεν αξίζει σε καμία να βιώνει μία τέτοια συνθήκη.

Παραθέτω το link του νοήματος να το δουν όσες δεν το γνωρίζουν