Βασιλόπιτα. Τσουρέκι ή κέικ, το σημαντικό είναι να έχει μέσα φλουρί. Ακόμα κι αν ακούσεις την ατάκα «Σίγουρα το ξεχάσανε», σας διαβεβαιώνω πως ΔΕΝ το
ξεχάσανε, υπάρχει και περιμένει να το ανακαλύψετε κάπου ανάμεσα στα ψίχουλα.
Συμβουλή: Κρατήστε ένα από τα κομμάτια που αυτοί στους οποίους ανήκουν δεν μπορούν να φάνε, π.χ. του σπιτιού, του Άγιου Βασίλη κλπ. και αξιοποιήστε το στο πρωινό σας. Καλή όρεξη.

Γέννηση. Η γέννηση ενός παιδιού είναι ένα θαύμα από μόνη της. Οποιουδήποτε!
Πολλώ δε μάλλον του Θεανθρώπου. Η γέννηση αποτελεί και βασικό σκετσάκι στις σχολικές γιορτές στο νηπιαγωγείο και κάποιες φορές στο δημοτικό σχολείο. Η γέννηση, έχει υπέροχους συμβολισμούς μέσα της και μιας και πλησιάζει το τέλος της χρονιάς ο καθένας, ας γεννήσει κάτι νέο κι ας το ακολουθήσει.

Δώρα. Είναι η εποχή τους. Όλοι κάνουν δώρα σε όλους. Προοδευτικά μαζεύονται κάτω από το δέντρο. Για φέτος σας έχω δύο συμβουλές: α. Διαλέξτε για τους αγαπημένους σου να δωρίσετε βιβλία. β. Κάντε ένα δώρο σε κάποιον που το έχει ανάγκη, δεν το περιμένει και θα του δώσετε χαρά. Αυτό, θα είναι το μεγαλύτερο
δώρο και για ‘σας.

Ευχές. Παίρνουν και δίνουν τις ημέρες αυτές. Φέτος προσπαθήστε να είστε
πρωτότυποι. Ευχηθείτε ας πούμε στους φίλους σας εκτός από το προφανές (βλ.
«Υ») το νέο έτος να ζήσουν την πιο υπέροχη στιγμή της ζωής τους ή να πάνε ένα όμορφο ταξίδι.

Ζαχαρωτά. Βρίσκονται παντού και σε όλα τα χρώματα, σχήματα και μεγέθη.
Πρωταγωνιστές σε σχολικές γιορτές, σε διακόσμηση και σε μαγικά σακουλάκια που βρίσκεις παντού. Από τα αμιγώς χριστουγεννιάτικα σχέδια μέχρι τα φουτουριστικά, τα ζαχαρωτά μαζί με τα φωτάκια και τα παιδιά αποτελούν το τρίπτυχο των γιορτών.

Ημερολόγιο. «Κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού». Έτσι και κάθε σύλλογος μια φωλιά ενός ημερολογίου. Η χαρά των επιχειρήσεων που ασχολούνται με την εκτύπωση. Τρέχουν όλοι να τυπώσουν ημερολόγια. Κακόγουστα τα περισσότερα και πρόχειρα –όχι, να τα λέμε όλα-. Γιατί θα αγοραστούν, για ενίσχυση. Φιλική
συμβουλή: Αφού θα βγάλετε που θα βγάλετε ημερολόγια, ασχοληθείτε λιγάκιπαραπάνω. Σκεφτείτε κάτι πρωτότυπο, να έχει ο άλλος πραγματικό λόγο να τοαγοράσει… α, και που είστε… όχι τέλη Δεκέμβρη. (Ανάμεσά μας κυκλοφορούν και μικρά έργα τέχνης να τα λέμε ΚΑΙ αυτά)

Θεοφάνεια. Μεγάλη γιορτή επίσης. Ταυτόχρονα η λήξη των εορτασμών όλων των εκδηλώσεων. Οι άδειες τελειώνουν, τα χριστουγεννιάτικα χωριά κλείνουν, οι
καλικάντζαροι επιστρέφουν στα έγκατα της Γης και το δέντρο αρχίζει να πριονίζεται από την αρχή. Η μέρα του Μεγάλου Αγιασμού. Πιείτε αγιασμό, ζητήστε φώτιση και ξεκινήστε την νέα χρονιά με αισιοδοξία.

Ιανουάριος. Πρώτος μήνας του χρόνου. Υποσχέσεις, σχέδια, νέα ξεκινήματα. Ο Ιανουάριος είναι ο κατάλληλος μήνας για επανεκκίνηση. Μην το σκέφτεστε καθόλου. Έχετε λίγες μέρες να βάλετε νέους στόχους, να τους γράψετε, να τους κολλήσετε στον τοίχο και να δουλεύετε για να τους πετύχετε. Καλή αρχή!

Κάλαντα. Χριστουγεννιάτικα, Πρωτοχρονιάτικα και των Φώτων. Τα μικρά και μεγαλύτερα παιδιά, περιμένουν τις μέρες αυτές πως και πως. Να ανοίγετε την πόρτα και να έχετε κι ένα μικρό κάτι να τους χαρίζετε εκτός από τα χρήματα. Ένα χριστουγεννιάτικο σοκολατάκι είναι ό,τι πρέπει.

Λαχνοί. Τόνοι χαρτιού ξοδεύονται για την εκτύπωση λαχνών. Μαζί με τα
ημερολόγια, οι λαχνοί πωλούνται δίχως έλεος όπου μπορούν να πωληθούν.
Αγοράζουμε, βάζουμε στο πορτοφόλι, ξεχνάμε. Πάντως το έπιπλο της τηλεόρασής μου από έναν τέτοιο λαχνό το έχω κερδίσει. Άντε, καλή τύχη και σ’ εσάς.

Μελομακάρονα. Το γεγονός πως αυτό το υπέροχο γλυκό εμφανίζεται μόνο την
περίοδο των γιορτών είναι άξιο απορίας. Βασικά πιστεύω πως σε ένα παράλληλο σύμπαν υπάρχει μια χώρα, η Μελομακαρονία ίσως, όπου όλα, όλα όμως έχουν να κάνουν με τα μελομακάρονα. Κι εδώ απλώς ταξιδεύουν την περίοδο των γιορτών. Καλοφάγωτα λοιπόν.

Να νάνα νανάνα νανά! Ή άλλιώς… Last Christmas I gave you my heart. Γενικώς το «να» χρησιμοποιείται ως συλλαβή μουσικής αντικατάστασης σε κάθε αγγλόφωνο Χριστουγεννιάτικο τραγούδι του οποίου τους στίχους αγνοούμε και αρνούμαστε
πεισματικά να μάθουμε. Πολλές φορές και σε ελληνικά τραγούδια.

Ξωτικά. Είναι η στιγμή τους. Μάλλον μένουν στην Μελομακαρονία μαζί με τα
μελομακάρονα και εμφανίζονται μόνο στις γιορτές. Κυρίως βοηθούν τον Άγιο
Βασίλη, μερικές φορές κάνουν και σκανταλιές.

Ολονυκτία. 31 Δεκέμβρη προς 1 Ιανουαρίου δεν κοιμάται κανείς. Όλοι το ξέρουν αυτό. Τρώμε και πίνουμε, παίζουμε χαρτιά και επιτραπέζια και βλέπουμε προγράμματα από αθηναϊκές πίστες (προπέρσινα) στην τηλεόραση. Η ολονύκτια ολοκληρώνεται με πρωινό και καφέ έξω από το σπίτι. Κοινώς κάνουμε την νύχτα μέρα. Ή μήπως όχι;

Παιδιά. Κακά τα ψέματα, οι γιορτές σημαίνουν παιδιά. Είτε απευθύνονται στα παιδιά, είτε μας κάνουν να νιώθουμε παιδιά. Είναι μια καλή ευκαιρία για όλους μας να γυρίσουμε στην καλύτερη ηλικία, την παιδική, και να αφήσουμε τον εαυτό μας να ξανανιώσει ξέγνοιαστος και ευτυχισμένος με τα απλά.

Ρούντολφ. Είναι η μασκότ των εορτών και παράλληλα το αγαπημένο τραγούδι
όλων των παιδιών. Η φωτεινή του μυτούλα και η ταπεινή του καρδούλα
τραγουδιούνται από όλα τα παιδιά. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως: «Ο Ρούντολφ οδηγείιιιι τον Άη Βασίλη στη Γη».

Στολισμός. Τι να πει κανείς. Χρώματα, αρώματα, καράβια, δέντρα, τρένα και
αεροπλάνα. Στολίζουμε ό,τι στολίζεται. Με λαμπάκια, φτερά, πούπουλα και
χρυσόσκονη. Όσο περισσότερη χρυσόσκονη γίνεται.

Ταξίδια. Οι απόψεις διίστανται. Άλλοι λένε πως τις γιορτές μένεις σπίτι
οικογενειακά, άλλοι λένε πως τις γιορτές ταξιδεύεις. Το ιδανικό είναι να ταξιδεύεις
οικογενειακά. Επειδή όμως οι εποχές είναι δύσκολες, ξεκινάς από σήμερα να βάζεις στην άκρη χρήματα. Βάζεις τον στόχο και του χρόνου τέτοια εποχή… Άντε γεια! Σε κάθε περίπτωση οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες στολισμένες είναι μαγεία!

Υγεία. Ακούγεται κοινότυπο και κλισέ. Είναι όμως η πιο σημαντική ευχή. Η υγεία είναι το σημαντικότερο αγαθό και… αυτό ευχόμεθα και δι’ υμάς.

Φανάρια. Στα παλιά τα χρόνια, όταν τα κάλαντα τα έλεγαν πολύ νωρίς το πρωί, τα φανάρια είχαν την τιμητική τους. Τα τελευταία χρόνια χάρτινα φαναράκια έχουν μετονομαστεί σε φαναράκια ευχών. Τα ανάβεις, τα αφήνεις να φύγουν στον ουρανό και στέλνεις μήνυμα σε όσους αγαπάς. Συμβολικό όσο και καταπραϋντικό.

Χριστούγεννα. Το hot spot των γιορτών. Τα Χριστούγεννα ξεκινάει το 12ήμερο και είναι η έναρξη της περιόδου που τρώμε, πίνουμε και ευχόμαστε σαν να μην υπάρχει αύριο. Κρατήστε ένα μέτρο. Δεν είναι αυτό το νόημα των Χριστουγέννων.
Σκορπίστε αγάπη παντού –και μετά τσιμπάτε κάτι!

Ψαλμοί. Σωτῆρα μου, σῶσε τὸν κόσμο· ἀφοῦ γι᾿ αὐτὸ ἦρθες στὴ γῆ.
κάμε νὰ ἐπικρατήσουν ὅλα τὰ δικά Σου· ἀφοῦ γιὰ τοῦτο φάνηκες
σὲ μένα καὶ στοὺς Μάγους καὶ σ᾿ ὅλη τὴν κτίση.

Ω έλατο! Ω έλατο!! Δάση ολόκληρα από έλατα εξαφανίζονται κατά την διάρκεια
των γιορτών σε ολόκληρο τον κόσμο. Παραδοσιακά ανήκουμε σε μια χώρα πουστολίζει καραβάκι. Το έθιμο το έλατου είναι ξενόφερτο και το πρώτο στην Ελλάδα στολίστηκε στο παλάτι του Όθωνα στο Ναύπλιο το 1833. Προτιμείστε το τεχνητό.
Όχι μόνο για οικονομικούς λόγους, κυρίως για οικολογικούς.
Καλές γιορτές και του χρόνου … σπίτια μας!

christmas cards by HORT

«Κυρία σήμερα να γράψουμε γράμμα στον Άγιο Βασίλη και να του γράψετε και εσείς ένα!».

Ήταν ότι πιο δύσκολο μου ζητήθηκε να κάνω τα τελευταία χρόνια. Δεν έχω γράψει ποτέ γράμμα στον Άγιο Βασίλη, γιατί ήξερα από μικρό παιδί πως δεν υπάρχει. Δεν είχαμε συζητήσει ποτέ γι’αυτόν τον στρουμπουλό γέρο με την άσπρη γενειάδα και την κόκκινη στολή. Τον γνώρισα μέσα από εικόνες και ζωγραφιές, άλλοτε να βρίσκεται πάνω στο έλκηθρό του και άλλοτε σφηνωμένος σε μια καμινάδα. Παρατηρούσα τα χεράκια που έπιαναν το ξυσμένο μολυβάκι με τέτοια λαχτάρα, ήθελαν να γράψουν και να γεμίσουν την λευκή τους κόλλα με ελπίδα, αγάπη, προσδοκία, αγνότητα, σκέψεις και ευχές τόσο αληθινές, όμως ένα γράμμα χωρίς παραλήπτη.
Ματάκια να αστράφτουν και χεράκια να γράφουν ασταμάτητα τα θέλω τους, τα όνειρά τους, τις απαιτήσεις τους για έναν κόσμο καλύτερο αλλά και τις λεπτομέρειες για τα δώρα τους. «Κυρία μην χάνετε χρόνο, ξεκινήστε να γράφετε».

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,
Δε θα ήθελα να σου ζητήσω κάτι, απεναντίας θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σου αυτά που μου δίδαξε αυτή η χρονιά. Τον τελευταίο μήνα του χρόνου κάνεις τον απολογισμό σου, είναι γλυκόπικρος με ένα αντίο στο στόμα του! Ξεφυλλίζεις το τεφτέρι σου, ζυγίζεις τις χαρές και τις λύπες. Αυτή η χρονιά ήταν ένα ταξίδι διαφορετικό, ήταν ένα μάθημα δύσκολο.

Έμαθα λοιπόν να εκφράζω αυτό που σκέφτομαι χωρίς φόβο και πάθος, να μην χάνω ούτε λεπτό σε ανόητες συζητήσεις με ανιαρούς ανθρώπους, έμαθα να μυρίζω την τοξικότητα από χιλιόμετρα και να υψώνω τοίχος, έμαθα να αγαπώ τους αληθινούς που τσαλακώνονται και νιώθουν, έμαθα πως η αρρώστια παλεύεται με μπόλικη αξιοπρέπεια και δύναμη. Έμαθα να γυρίζω την πλάτη στην αγένεια που βαφτίστηκε ειλικρίνεια, στην υποκρισία που δεν τολμά να ξεμπροστιαστεί σε δυο κουβέντες βουτηγμένες στην αλήθεια. Έμαθα να διεκδικώ αυτά που θέλω, να συγχωρώ, έμαθα πως είναι καλύτερα να φεύγεις με το κεφάλι ψηλά και ας μην σου δόθηκε ποτέ αυτό που σου άξιζε. Έμαθα πώς να κρατώ την ψυχή μου παιδί και το βλέμμα καθαρό ζώντας κοντά τους και ανάμεσα τους.
Έμαθα το χρώμα της ελπίδας και την αίσθηση του ονείρου, ζήλεψα αυτή την λαχτάρα των παιδιών να γράψουν αυτά που βρίσκονται στην ψυχή τους. Μια λαχτάρα που είχα χάσει, μα την ξαναβρήκα. Αντιλήφθηκα πως ακόμα και αν το γράμμα αυτό δε θα έχει παραλήπτη, πρέπει να το γράψεις, να πάρεις κόλλα λευκή και να την γεμίσεις με την ψυχή σου, να την πλημμυρίσεις με αλήθεια και να το βάλεις στο φάκελο. Να τον σφραγίσεις, όπως τα συναισθήματα σου. Άγιε Βασίλη όσα δώρα και αν κουβαλάς στον σάκο σου, μην ξεχάσεις να μοιράσεις υγεία, αγάπη και δύναμη σε όλο τον κόσμο. Φρόντισε η νέα χρόνια να είναι καλύτερη από την προηγούμενη. Γράψε και εσύ ένα γράμμα για εμάς και ας μην έχει παραλήπτη.

Καλό ταξίδι…