Ο Άγιος Βασίλης αφού τελείωσε όλα τα παιχνίδια στην ώρα τους, αποκαμωμένος λέει στα ξωτικά:

Πόσο πολύ κουράστηκα
Και τούτη τη χρονιά
Μα τα’ χω όλα έτοιμα
Παιχνίδια για παιδιά

Τα ξωτικά βλέποντάς τον έτσι κουρασμένο και πεινασμένο, του λένε:

Άγιε Βασίλη κόπιασε
Για να ξεκουραστείς
Και στο τραπέζι κάθισε
Να φας και να χαρείς

Σου έχουμε μια έκπληξη,
Και από πέντε χώρες
Πολλά παιδιά μαγείρευαν
Και έψηναν για ώρες

Μέσα στη κουζίνα, ακουγόταν θόρυβος πολύς…..πιάτα, πιρούνια, κουτάλια και μαχαίρια λες και παίζανε το παιχνίδι της φασαρίας….
Μόλις άνοιξαν λοιπόν οι πόρτες, εμφανίστηκαν με γεμάτους δίσκους τέσσερα πανέμορφα παιδάκια από τη Γερμανία στο τραπέζι!!!

Άγιε Βασίλη μας γλυκέ
Εμείς στη Γερμανία
Σου ετοιμάσαμε να φας
Νόστιμα πιάτα τρία

Σου φτιάξαμε για φαγητό
Λουκάνικο σκορδάτο
Βάλε μουστάρδα μπόλικη
Και πριν κρυώσει, φα’ το.

Για το κυρίως πιάτο σου
Και πριν σε πιάσει πείνα
Φάε κόκκινο λάχανο
Και μυρωδάτη χήνα

Και για το επιδόρπιο
Με τον καφέ παρέα
Στόλεν, λεπκούχεν φτιάξαμε
Αφράτα και ωραία.

Ο Άγιος Βασίλης γούρλωσε τα ματάκια του από την έκπληξη…μα είναι δυνατόν να μου έφτιαξαν τόσο νόστιμα φαγητά αυτά τα παιδάκια; αναρωτήθηκε….μα πριν προλάβει καλά καλά να συνειδητοποιήσει τι έγινε, οι πόρτες της κουζίνας άνοιξαν πάλι και τότε εμφανίστηκαν πέντε γλυκούτσικα παιδάκια από τη Γαλλία….

Απ’ τη Γαλλία ερχόμαστε
Απ’ το όμορφο Παρίσι
Και ότι μαγειρέψαμε
Χαρά θα σε γεμίσει

Σαν ξεκινάει η μέρα μας
Για μας είναι το παν
Μες στην κοιλίτσα μας να μπει
Βουτύρου κρουασάν

Εμείς σου ετοιμάσαμε
Τη μύρισες, την είδες
Μια γαλοπούλα γεμιστή
Με κάστανα, σταφίδες.

Αυτή τη γαλοπούλα μας
Για να την καταπιείς
Κόκκινο Άη Βασίλη μας
Πρέπει κρασί να πιεις.

Και το γλυκό μας Άγιε μας
Κορμός με σοκολάτα.
Έτσι αναδεικνύονται
Όλα αυτά τα πιάτα

Ο Άγιος Βασίλης κοιτούσε αποσβολωμένος…..τα πεντανόστιμα πιάτα μπροστά στο τραπέζι του τον έκαναν να λαχταρά πότε θα ξεκινήσει να τα καταβροχθίσει…
Τη συνέχεια όμως ούτε που τη φανταζόταν….οι πόρτες άνοιξαν και πάλι και από την κουζίνα έκανε την εμφάνισή της η τρελοπαρέα από την Ιταλία…τρία παιδάκια παρέα με τη μάγισσα Μπεφάνα κουβαλούσαν Ιταλικά παραδοσιακά φαγητά….

Την Ιταλία αφήσαμε
Και κάναμε κοπάνα
Μας έφερε στη σκούπα της
Η μάγισσα Μπεφάνα

Η Μπεφάνα γυρίζει και λέει στον Άγιο Βασίλη:

Εμένα με γιορτάζουνε
Στις έξι του Γενάρη
Και ότι μαγειρεύουνε
Έχει ομορφιά και χάρη

Τα υπόλοιπα παιδάκια φέρνοντας το δίσκο τραγουδούσαν στον Άγιο…

Εγώ για να’ ρθω Άγιε μου
Άφησα τη μπουγάδα
Και έφτιαξα πεντανόστιμες
Πίτσα-μακαρονάδα.

Και τώρα που’ χεις έτοιμα
Τόσα πολλά παιχνίδια
Γλυκά μπισκότα έφερα
Με μέλι και καρύδια!!

Η έκπληξη λοιπόν όσο πήγαινε γινόταν ακόμα πιο όμορφη….ή καλύτερα ακόμα πιο νόστιμη!!!! Ανοίγοντας τις πόρτες της κουζίνας για μια ακόμη φορά, τα ξωτικά παρουσίασαν στον Άγιο Βασίλη τους επόμενους μάγειρες της βραδιάς….

Απ’ την Ελλάδα ερχόμαστε
Τρία μικρά παιδάκια
Και φέρνουμε στο πιάτο σου
Τα ζουμερά γιαπράκια

Φέρνω μελομακάρονα
Σιροπιαστά με μέλι
Που αν μυρίσει η μύτη σου
Να τα γευτεί θα θέλει!!

Και για το τέλος έφερα
Με άχνη κουραμπιέδες
Και αν δε σου φτάνουνε αυτά
Σου φτιάχνω και κεφτέδες!

Ο Άγιος Βασίλης δαγκώνοντας κρυφά ένα μικρό κουραμπιέ και με γένια να χιονίζουν άχνη περίμενε να δει γεμάτος λαχτάρα τι άλλο τον περίμενε….τότε εμφανίστηκε από την κουζίνα φορώντας ρούχα καλοκαιρινά η τελευταία παρέα των παιδιών από το μακρινό Πουέρτο Ρίκο!!!!!

Εμείς κρυώνουμε πολύ
Ήρθαμε με σορτσάκι
Στο Πουέρτο Ρίκο έχουμε
Ζεστό καλοκαιράκι

Παρ’ όλα αυτά σου φέραμε
Ζεστό καρύδας γάλα
Για να βουτήξεις δυο γλυκά
Μπισκότα και μεγάλα

Και αυτό που έφερα εγώ
Και τέλεια μυρίζει,
Πιάτο παραδοσιακό
Σταφίδες και άσπρο ρύζι.

Μαζεύοντας λοιπόν από όλες τις χώρες τα πιάτα, το τραπέζι γέμισε με διαφορετικά χρώματα μα όλα το ίδιο νόστιμα και λαχταριστά…τα παιδάκια γίνανε μια όμορφη παρέα και με μια φωνή λένε στον Άγιο:

Κάθισε τώρα Άγιε μας
Δοκίμασε τα πιάτα
Γιατί είναι όλα νόστιμα
Ζεστά μα και αφράτα

Μα ο Άγιος Βασίλης είχε διαφορετική άποψη….

Αυτά τα πιάτα φίλοι μου
Παρέα θα τα φάμε
Και όταν θα χορτάσουμε
Για ύπνο όλοι θα πάμε

Στον κόσμο όλο ευχόμαστε
Υγεία και χαρά
Πανέμορφα Χριστούγεννα
Μα και Πρωτοχρονιά.

Την κούραση, τις σκανταλιές των ξωτικών, τις καθυστερήσεις των ταράνδων, τις επαφές σου με τους ανθρώπους… Το αποδεκτό συναίσθημα που μπορείς να εκφράσεις περιορίζεται σ’ αυτό; Δεν
έχεις το δικαίωμα να θυμώσεις; Να εκνευριστείς; Να στεναχωρηθείς; Μπορείς άραγε να επιτρέψεις τον εαυτό σου να τα βιώσει; Ή μήπως είναι απαγορευτικό; Μπορείς να αφουγκραστείς τα πραγματικά σου συναισθήματα;
Σε βλέπω να μην σέβεσαι τον εαυτό σου και τις αντοχές σου. Δεν ξέρω καν εάν το έχεις
αναρωτηθεί ή λειτουργείς προσπαθώντας να ανταποκριθείς στις προσδοκίες όλων των άλλων και ως «σωστός» Άι Βασίλης δεν έχεις το δικαίωμα να κουραστείς.

Υπάρχει μια μαγική λέξη που θα θέσει υπό έλεγχο την κατάσταση και αυτή είναι η λέξη ΌΡΙΑ.
Έχεις μάθει να δίνεις… Πράγματι, είσαι πολύ δοτικός… Δίνεις, δίνεις, γεμίζεις τα παιδιά με παιχνίδια, δώρα… Και η αλήθεια είναι ότι δίνοντας δημιουργείται ένα έντονο αίσθημα ικανοποίησης μεγαλύτερο απ’ όταν παίρνουμε, κάτι που πολλές έρευνες της επιστήμης μου το επιβεβαιώνουν. Τα δώρα είναι σημαντικά φυσικά, αλλά έχει σημασία η ουσία των δώρων.
Μελέτες δείχνουν ότι το βίωμα κοινών εμπειριών κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται πιο ευτυχισμένοι και πιο κοντά ο ένας στον άλλο από το να δίνουνε υλικά αντικείμενα ως δώρα.
Γιατί λοιπόν να κουβαλάς αυτό το σακί με παιχνίδια όταν ξέρεις ότι θα πεταχτούν μόλις τελειώσουν οι γιορτές ή στην καλύτερη μόλις εμφανιστούν καινούρια; Τι θα γινόταν αν αντί να δώσεις στη Ελένη ένα νέο DVD, πηγαίνατε μαζί να δείτε μια ταινία; Αντιλαμβάνομαι ότι μερικές φορές είναι πιο εύκολο να βάζεις τα ξωτικά σου να φτιάξουν ένα αμαξάκι, μία κούκλα
ή ένα βιντεοπαιχνίδι. Αλλά με το να επενδύεις τον χρόνο σου δομούνται οι αληθινές σχέσεις.
Και καθώς όπως σου είπα και παραπάνω, το να προλάβεις να ανταποκριθείς τις τελευταίες μέρες του έτους συνίσταται σε υπέρβαση των ορίων σου, πιθανόν επεκτείνοντας τη περίοδο των δώρων καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους μπορεί να αρχίσεις να νιώθεις ξανά τον εαυτό
σου και να προγραμματίσεις καλύτερα τον χρόνο σου. Ταυτόχρονα αυτό δείχνει στα παιδιά ότι τα σκέφτεσαι όλη την διάρκεια της χρονιάς, πράγμα καλό για τη συναισθηματική τους υγεία και απαραίτητο ώστε να σε εμπιστεύονται και να δομήσεις μια υγιή σχέση μαζί τους.
Και καθώς μιλάμε για υγιείς σχέσεις, αυτές περιλαμβάνουν αμοιβαία προσφορά και
αποδοχή, όχι μόνο ένα άτομο που δίνει όλη την ώρα χωρίς ποτέ να λαμβάνει. Το να είσαι υπερβολικά δοτικός χωρίς να λαμβάνεις μπορεί να οδηγήσει σε κόπωση και μακροπρόθεσμα σε αίσθημα αδικίας. Αυτό μπορεί να εξηγήσει την τιμωρητική σου διάθεση απέναντι στα παιδιά και την εμμονική σου προσήλωση σε διάκριση μεταξύ «άτακτων και φρόνιμων»
παιδιών. Για να είσαι δοτικός χωρίς υποσυνείδητα εχθρικά συναισθήματα, πρέπει επίσης να μπορείς να λαμβάνεις μερικές φορές. Και βέβαια, προϋπόθεση για να μπορείς να λαμβάνεις είναι να αποδεχτείς ότι μπορείς να εκφράσεις την ανάγκη που έχεις…

Αυτό μπορεί να πάρει καιρό και ίσως χρειαστείς βοήθεια… Δεν είναι κακό, όλοι στη διάρκεια της ζωής μας μπορεί
να χρειαστούμε βοήθεια για να γνωρίσουμε τον πραγματικό μας εαυτό…

Μάλλον δεν σε ρωτάνε πολύ συχνά, αλλά τι πραγματικά θα ήθελες για τα Χριστούγεννα
φέτος;

Με αγάπη Ειρήνη,
*η Ειρήνη, που ως μικρή Ειρήνη συνήθως δεν έπαιρνε δώρο από εσένα γιατί ήταν κακό παιδί!

Έφτασε η Άγια Νύχτα των Χριστουγέννων…. Ο Άγιος Βασίλης, έβαλε τα καλά του, μάζεψε του κόσμου όλου τα παιχνίδια και αφού σηκώθηκε από το θρόνο του φώναξε με τη βροντερή μα καλοσυνάτη φωνή του:

Ελάτε ταρανδάκια μου

πετάξτε με ψηλά

τα δώρα να μοιράσουμε

σε όλα τα παιδιά.

Όσα απ’ αυτά μου έγραψαν

και ζήτησαν δωράκι

θα αφήσω το παιχνίδι τους

επάνω από το τζάκι.

Ο Ντάσερ, ο μεγαλύτερος από τα 9 αδέρφια ακολουθώντας την προτροπή του Άγιου λέει στα αδέρφια του:

Εμπρός λοιπόν αδέλφια μου

με το έλκηθρο πετάμε

παρέα με τα ξωτικά

τα δώρα για να πάμε.

Όλοι μαζί λοιπόν, με τον Άγιο Βασίλη να τους καθοδηγεί, ξεκίνησαν για το ταξίδι τους σε όλο τον κόσμο. Πριν προλάβουν όμως να επισκεφτούν το πρώτο σπίτι, ένας περίεργος θόρυβος ήχησε στα αυτιά του Πράντσερ. Αφού αφουγκράστηκε τον περίεργο ήχο γυρίζει και λέει στο Ρούντολφ:

Ρούντολφ μου την κοιλίτσα μου

ακούς να γουργουρίζει;

μήπως είναι ιδέα μου

ή κάποιος ροχαλίζει;

Ο Ρούντολφ γυρίζοντας το κεφάλι του προς τη μεριά του Άγιου, γούρλωσε τα μάτια του και έμεινε αποσβολωμένος. Γυρίζοντας στα αδέρφια του, τους λέει με τρεμάμενη φωνή: 

Ο Άγιος μας κοιμήθηκε

πάρα πολύ βαριά

και το βαρύ ροχαλητό

τ’ αυτιά μου τα τρυπά.

Το έλκηθρό μας έγειρε

και τα πολλά παιχνίδια

πέφτουνε τώρα από ψηλά

πάνω στα κεραμίδια!

Τα παιχνίδια, άρχισαν ένα ένα να πέφτουν από το έλκηθρο, σε κεραμίδια και αυλές μα και μέσα στα σπίτια από τις καμινάδες. Κούκλες, τρενάκια και μπάλες άρχισαν να μονολογούν για αυτό που τους βρήκε:

Απ’ το τσουβάλι έπεσα

πάνω σ’ αυτό το σπίτι

χτύπησα τα χεράκια μου

την πλάτη και τη μύτη.

Άραγε, μήπως πέσαμε

μέσα σε λάθος τζάκι;

Σ’ αυτό το σπίτι ζήτησαν

κουκλάκι ή τρενάκι;

Νομίζω αλλού μας ρίξανε

και τώρα τι θα γίνει;

Φοβάμαι κάποιο απ’ τα παιδιά

χωρίς δώρο θα μείνει.

Αμέσως, οι τάρανδοι επιστράτευσαν τα μεγάλα μέσα. Με τις διαπεραστικές φωνές τους μούγκρισαν δυνατά και οι φωνές τους ακούστηκαν μέχρι το Βόρειο Πόλο. Τα ξωτικά κατάλαβαν πως κάτι άσχημο συμβαίνει. Αμέσως έκαναν τα μαγικά τους κόλπα και μέσα σε ένα λεπτό βρέθηκαν μονομιάς στο έλκηθρο του Άγιου Βασίλη. Ο Αλαμπάστερ, ο διαχειριστής της λίστας των παιχνιδιών πήρε την κατάσταση στα χέρια του:

Ο Άη Βασίλης φίλοι μου,

δύσκολα θα ξυπνήσει,

κουράστηκε τόσο πολύ

τα δώρα για να στήσει!

Ο Μπάσι Έβεργκριν, ο εφευρέτης των μηχανών που κάνουν τα παιχνίδια ρώτησε τρομαγμένος:

Τι πρέπει πια να κάνουμε;

Πέφτουνε τόσα δώρα

πρέπει να τα μαζέψουμε,

χάσαμε τόση ώρα.

Ο Πέππερ Μίνστιξ, ο φρουρός του μυστικού περάσματος στο χωριό του Άη Βασίλη παροτρύνοντας τα άλλα ξωτικά είπε:

Εμπρός γλυκά μου ξωτικά,

άντε σκεφτείτε κάτι

γιατί δε βλέπω γρήγορα

αυτός ν’ ανοίγει μάτι.

Η Σούγκαρπλαμ Μαίρη, υπεύθυνη του τμήματος γλυκών αφού έστυψε το μυαλουδάκι της είπε στους υπόλοιπους:

Νομίζω πως το πρόβλημα

παιδάκι θα το λύσει,

με ένα φιλί τον  Άγιο μας

αμέσως θα ξυπνήσει.

Γ’ αυτό τι περιμένουμε;

Εμπρός να κατεβούμε,

τη βοήθεια που ψάχνουμε

γρήγορα να τη βρούμε.

Αλλάξτε όλοι κατεύθυνση

να κατεβούμε τώρα,

κ’ αμέσως να μαζέψουμε

στο έλκηθρο τα δώρα.

Και μόλις το παιδάκι μας

τον Άγιο φιλήσει,

τα δώρα θα μοιράσουμε

αφού θα’ χει ξυπνήσει.

Έτσι λοιπόν κατέβηκαν

μες στο μικρό χωριό,

το έλκηθρο σταμάτησαν

μπρος στο καμπαναριό.

Μα κάθε δώρο που έπεφτε

στις στέγες και χτυπούσε,

έκανε θόρυβο πολύ

και τα παιδιά ξυπνούσε.

Και έτσι όλα μαζεύτηκαν

να βρούνε τι συμβαίνει,

γιατί τον Άγιο σπίτι τους

δεν είδανε να μπαίνει.

Ο Αλαμπάστερ μόλις είδε μαζεμένα τα παιδάκια στην πλατεία του χωριού τους μάζεψε κοντά του και τους είπε:

Παιδάκια μου γλυκούτσικα

βοήθεια ζητάμε,

όσο κι αν προσπαθήσαμε

τον Άγιο δεν ξυπνάμε.

Τα παιδάκια μέσα στη νύστα τους άρχισαν να μιλάνε το ένα μετά το άλλο:

Στον Άη Βασίλη ζήτησα

για τούτες τις γιορτές,

να φέρει στο τσουβάλι του

παιχνίδια και ευχές.

Μα όσο αυτός κοιμότανε

χάθηκαν τόσα δώρα,

στις στέγες πάνω πέσανε

πώς θα τα βρούμε τώρα;

Τι θέλετε να κάνουμε;

Ας μην αργοπορούμε

αλλιώς για τα Χριστούγεννα

δώρα δε θα χαρούμε.

Πάμε λοιπόν να ψάξουμε

στις στέγες να τα βρούμε

και μόλις τα μαζέψουμε

θά’ ρθουμε να σας πούμε.

Τα παιδάκια όλα με τη βοήθεια των ξωτικών και των ταράνδων ανέβηκαν στις στέγες των σπιτιών και πολύ πολύ γρήγορα μάζεψαν όλα τα πεσμένα δώρα. Χαρούμενα όλα μαζί φώναξαν με μια φωνή:

Τι τύχη που προλάβαμε

και βρήκαμε τα δώρα.

Η Άγια Νύχτα έφτασε.

Δε χάσαμε ούτε ώρα

Τότε τα ξωτικά που είχαν τρελαθεί από τη χαρά τους χαμογελώντας τους είπαν:

Μπράβο που περπατήσατε

σε όλο το χωριό

και τα δωράκια φέρατε

μες στο καμπαναριό.

Μα τώρα  κάποιος από σας

τον Άγιο να φιλήσει,

μπας και μπορέσει γρήγορα

γλυκά να τον ξυπνήσει.

Τότε εμφανίστηκε από ψηλά η Άγια Νύχτα μέσα στο κατάλευκο και φωτεινό φόρεμά της. Βλέποντας τα παιδιά τους έκανε νόημα να μαζευτούν όλα κοντά της και με γλυκιά φωνή τους λέει:

Καθίστε, λοιπόν, φίλοι μου

κι όποιος πρώτος μιλήσει

αυτός θα είναι ο τυχερός.

Τον Άγιο να φιλήσει.

Μα τώρα που το σκέφτομαι

αντί για ένα παιδάκι

πρέπει να πάνε όλα μαζί

να δώσουν το φιλάκι.

Γιατί μονάχα ένα παιδί

Δε θα ‘χει το κουράγιο.

Πριν προλάβει να συνεχίσει τη σκέψη της τα παιδάκια είχαν ήδη αρχίσει να πλησιάζουν τον Άγιο Βασίλη.

Μα, να,  βλέπω όλα μαζί

τώρα φιλούν τον Άγιο.

Και τότε το θαύμα έγινε. Ο Άη Βασίλης άρχισε να σηκώνει τα βλέφαρά του.

Άνοιξε τα ματάκια του

με έκπληξη κοιτάζει

τόσα παιδιά τριγύρω του

που τον κοιτούν με νάζι.

Τα ξωτικά με μια φωνή ακούστηκαν από πέρα ως πέρα.

Ζήτω! Ο Άγιος ξύπνησε

εμπρός λοιπόν να πάμε

τα δώρα να μοιράσουμε

ας μη χασομεράμε.

Παιχνίδια θα μοιράσουμε

με γέλια και χαρές

και σ’ όλους σας ευχόμαστε

χαρούμενες γιορτές.