Πέντε χρόνια μετά το εξαιρετικό “Are We There” η Sharon Van Etten επιστρέφει με μια μεταδοτική αυτοπεποίθηση και μια αναζωογονητική αυθεντικότητα. Το “Remind Me Tomorrow” στιχουργικά και ηχητικά είναι το αποτύπωμα αυτών των «χαμένων χρόνων». Σε πρόσφατη συνέντευξή της δήλωσε πως «δεν ήθελε να κάνει κάτι διαφορετικό αλλά έπρεπε να κάνει κάτι διαφορετικό», καταφέρνοντας να περιγράψει το τελευταίο της πόνημα με μια φράση. Στο “Memorial Day” μοιάζει να τρέφεται από την απομόνωση, ενώ στο κορυφαίο “Jupiter 4” η φωνή της είναι ανατριχιαστική και οι ήχοι της σχεδόν απόκοσμοι. Το συναίσθημα όμως είναι εκεί, ακούγεται σε κάθε της λέξη. Στο “Seventeen” η Sharon Van Etten τραγουδάει για το παρελθόν, σε κάνει όμως να χάνεσαι στο παρόν. Το album στην ολότητά του είναι αριστουργηματικό. Καλοδουλεμένο και αυθεντικό, προσωπικό και προσιτό. Σαν τη Van Etten που από τη μια την ακούς στο αυτί σου και από την άλλη τέρμα στα ηχεία.

White Lies–Five

Το πιο περιπετειώδες εγχείρημα των White Lies ακούει στο όνομα “Five” και καταγράφει μέσα στους ήχους και τις στίχους του την ουσία ενός συγκροτήματος, που εξακολουθεί να αγαπάει τη τέχνη του τραγουδιού. Οι White Lies είναι έτοιμοι να διερευνήσουν νέα δημιουργικά μονοπάτια και να διανύσουν μια νέα εποχή. Κάτι που φαίνεται/ακούγεται και στο “Time To Give”, ένα τραγούδι που μιλάει για τις ανθρώπινες σχέσεις μέσα από τον πεσιμισμό, την εξάρτηση και την περιφρόνηση, χωρίς ωστόσο να πέσει σε κάποιο ατόπημα υπερβολής και πικρίας. Αυτή τη δυναμική αφετηρία, ακολουθεί το “Never Alone”, το οποίο είναι πιο κοντά στην αισθητική των White Lies. To “Tokyo” ακολουθεί ‘80s-pop μονοπάτια και αποτελεί ένα από τα καλύτερα σημεία του album. Οι White Lies έχουν συνθέσει ένα στέρεο album, δείχνουν την αυτοπεποίθηση του ήχου τους που ακολουθεί όλη τη διάρκεια του “Five”. Είναι ένα album που εγκαινιάζει τη νέα τους περίοδο και προσκαλεί σε αυτή τον ακροατή με τον καλύτερο τρόπο.

Toro Y Moi-Outer Peace

O Chaz Bear ή Toro Y Moi μετά την κυκλοφορία του “Boo Boo” επιστρέφει με το “Outer Peace” για να προσεγγίσει αυτή τη φορά μια πιο funky-pop πλευρά της μουσικής του, χωρίς να χάνει το χαρακτηριστικό chill wave του. Ο ίδιος ξεκίνησε να συνθέτει το “Outer Peace” θέλοντας να πάρει το κλισέ ποπ και να το ανανεώσει, να του δώσει νέα μορφή και να το εξελίξει. Με δέκα τραγούδια και διάρκεια λίγο περισσότερο από μισή ώρα το έκτο album του είναι εμπνευσμένο από «σπιτικές diy μουσικές συνταγές» και εξαιρετικές μπασογραμμές. Στο “Ordinary Pleasure” τον ακούμε να τραγουδά I feel like I’ve seen it all / Or maybe I’m just old, maybe I’m just bored? Και φαίνεται να έχει πιάσει τον παλμό της γενιάς του. Το “Outer Peace” έχει λίγο απ’όλα: συνεργασίες, φρέσκους ήχους που σε μερικά σημεία χάνονται και έναν Chaz Bear που δεν σταματά ποτέ να κάνει μουσική. Για να το απολαύσετε στο έπακρο πρέπει να το ακούσετε σε μια βόλτα με το αυτοκίνητο.

James Blake-Assume Form

Οι ατμοσφαιρικοί ήχοι του, τα ιδιαίτερα κρουστά του, οι προσωπικοί στίχοι του, συνθέτουν το τρίπτυχο της επιτυχίας του James Blake. Στο νέο του album, το οποίο τιτλοφορείται “Assume Form”, ο James Blake εξερευνά με έναν διορατικό τρόπο τις νέες σχέσεις της ζωής του. Μας ρωτά γενναία “Are You In Love”, ενώ στο “Where’s The Catch καταγράφει αυτό το αμήχανο συναίσθημα της αναμονής και της μετάβασης από το καλό στο κακό. Ο Andre 3000 συμμετέχει και αυτός στο κομμάτι δίνοντας το δικό του ιδιαίτερο χαρακτήρα. Το album του Blake είναι ισορροπημένο και αυτή είναι η γοητεία του. Ο «ρομαντισμός» και η γλυκύτητα συναντούν την πικρία, δίνοντας την αίσθηση του ρεαλισμού στο άλμπουμ. Στο σύνολό του το “Assume Form” είναι μια αξιοσημείωτη προσθήκη στον κατάλογο του James Blake, o οποίος φαίνεται πως δεν αφήνει ποτέ την αγάπη του για τα «μελωδικά» κρουστά και αποδεικνύει περίτρανα και περίτεχνα πως η χαρά μπορεί να είναι πηγή έμπνευσης και ενδιαφέροντος στη μουσική!

Το soundtrack για τον μήνα, που μας πέρασε, συνέθεσαν αυτά τα τέσσερα albums. Spiritualized, Still Corners, Blood Orange και Interpol στα καλύτερά τους!

Spiritualized- And Nothing Hurt

Τα τραγούδια των Spiritualized είναι τεράστια, γεμίζουν δωμάτια, καρδιές, μυαλά αλλά παράλληλα έχουν έναν προσωπικό χαρακτήρα, νιώθουν δικά σου, είναι σαν να ανήκουν στα αυτιά σου. Από το “Ladies and Gentlemen We are Floating in Space” στο “And Nothing Hurt” η ομορφιά του ήχου των Spiritualized παραμένει αναλλοίωτη. Το τελευταίο τους album διαχέεται από μια πολυμορφική προσέγγιση. Ακούγοντάς το, η soul συναντά την ονειρική ποπ, η ψυχεδέλεια συναντά το space rock, δημιουργώντας ένα μοναδικό γεμάτο και σχεδόν κονσεπτικό ήχο. Το “I’m Your Man”, το “Perfect Miracle”, το “Let’s Dance” και το “ On the Sunshine” προσθέτουν ένα νέο κεφάλαιο στην κληρονομιά των Spiritualized, η οποία είναι διαχρονική, πολυσυλλεκτική, όμορφη και ονειρική. Αναμφίβολα, το “And Nothing Hurt” μπαίνει στις λίστες με τα καλύτερα album του 2018.

Still Corners- Slow Air

Μέσα στην αυγουστιάτικη ζέστη και ραθυμία κυκλοφόρησε ένας δίσκος που ήρθε να δροσίσει και να ταξιδέψει τα όνειρά μας, με γλυκά νωχελικά φωνητικά και όμορφες μουσικές. Το “Slow Air” των Still Corners είναι το άλμπουμ που παίζει από την αρχή μέχρι το τέλος χωρίς διακοπές, χωρίς παύσεις, χωρίς ενδοιασμούς. Σαν αργά κύματα αέρα, οι κιθάρες  του άλμπουμ έρχονται να χαϊδέψουν τα αυτιά σου και να μαγνητίσουν τη φαντασία σου. Από τη glossy dream pop, σε μια σχεδόν γλυκά μελαγχολική ατμόσφαιρα, το νέο πόνημα των Still Corners είναι ταξιδιάρικο, εθιστικό και ίσως τελικά αποτελεί ένα νέο σημείο αναφοράς για το ηχόχρωμα του συγκροτήματος. Η συνέχεια και η εξέλιξη των Still Corners βρίσκεται κάπου ανάμεσα στο “Black Lagoon”  και το “In the middle of the Night” . Πατήστε το play άφοβα

Blood Orange-Negro Swan

O Devonté Hynes εδώ και μια δεκαετία γράφει μουσική, όμως το alter ego του, Blood Orange, είναι το πιο πετυχημένο του project. Το τέταρτο album του τιτλοφορείται “Negro Swan” και αποτελεί το πιο εσωστρεφές και προσωπικό του πόνημα μέχρι τώρα. Τα όμορφα φωνητικά του, η απαγγελία λέξεων, οι μοναδικές ενορχηστρώσεις είναι βασικά συστατικά του album, στο οποίο συνυπάρχουν αρμονικά οι απαλές κιθάρες, τα synths, σαξόφωνα και μπάσα δημιουργώντας έναν πλούσιο πολυεπίπεδο ήχο.  Ο Hynes μπλέκει την R&B, τη funk, τη soul και τη jazz με ηλεκτρονικούς ήχους για να συνθέσει ένα μοναδικό άκουσμα που συνοδεύει την εξιστόρηση της Janet Mock. Στιχουργικά, το θέμα που καθορίζει το σύνολο του album είναι οι προσωπικές εμπειρίες του Hynes και η προσπάθειά του να βρει χώρο για τον εαυτό σε έναν κόσμο, στον οποίο πολλοί του λένε πως δεν ανήκει. Άκουσε το “Saint”, το “Hope” και το “Charcoal Baby”.

Interpol- Marauder

To “Marauder” , το έκτο σε σειρά album των Interpol σηματοδοτεί την επιστροφή του συγκροτήματος στα μουσικά δρώμενα. Κυρίαρχο ρόλο στο album παίζουν τα φωνητικά του Banks, αργά και βαθιά, προσδίδοντας συναισθηματισμό και τον έντονα προσωπικό χαρακτήρα που διατρέχει όλα τα τραγούδια. Ο κιθαρίστας Daniel Kessler δίνει νέο βάθος στους στίχους που μιλούν για τις εμπειρίες και τις αναμνήσεις του Banks αναφορικά με το παρελθόν του στις σχέσεις και τους χωρισμούς . Το “If You Really Love Nothing” και το “ Stay In Touch” είναι αντιπροσωπευτικά παραδείγματα του έντονου συναισθηματισμού, ενώ το “The Rover” αποτελεί το highlight του album.  Παρόλα αυτά, το “Marauder” δεν είναι το album που ξεπερνά την πρώτη κυκλοφορία του συγκροτήματος και τους αφήνει χώρο για να εξελιχθούν περισσότερο.

Οι Arctic Monkeys έδωσαν την τελευταία του συναυλία στο Reading & Leeds Festival το 2014, υποστηρίζοντας τότε πως ήταν η κατάλληλη στιγμή να αποτραβιχτούν για ένα διάστημα από τα μουσικά δρώμενα. Μια τετραετία αργότερα, βρισκόμαστε σε κατάσταση αναμονής για τον καινούριο δίσκο που θα αποτελέσει το follow up του “ΑΜ”, του δίσκου που πούλησε τα περισσότερα αντίτυπα της δεκαετίας.

Τι γνωρίζουμε μέχρι τώρα για το “Tranquility Base Hotel & Casino”: 

Οι Arctic Monkeys θα είναι και πάλι στο δρόμο στα πλαίσια της παγκόσμιας περιοδείας τους. Σταθμός αυτής θα είναι και η Ελλάδα και συγκεκριμένα το ROCKWAVE FESTIVAL (6 Ιουλίου). Παράλληλα έχει κυκλοφορήσει το tracklist του δίσκου, ενώ ο παραγωγός με τον οποίο συνεργάστηκαν οι Arctic Monkeys για το “Tranquility Base Hotel & Casino”  είναι ο James Ford.

Δείτε το teaser που κυκλοφόρησε για το επικείμενο album, το οποίο περιλαμβάνει μια ρετρό συλλογή εικόνων εμπνευσμένων από το “Tomorrow’s World” και ένα κιθαριστικό riff που ίσως αποδίδει την αίσθηση του νέου δίσκου. 

Beach House – “7” (11 Μαΐου)

Οι Beach House εδώ και ένα μήνα κυκλοφορούν αριστουργηματικά single από τον επικείμενο δίσκο τους.  Έχουν εμπλουτίσει τον χαρακτηριστικό ηλεκτρονικό shoe gaze ήχο τους με περισσότερο «νεύρο» και ρυθμό, δημιουργώντας εθιστικούς ήχους που θέλοντας και μη τους ακούς στο repeat.

Leon Bridges – “Good Thing” ( 4 Μαΐου)

O πολυβραβευμένος πρώτος δίσκος του Leon Bridges, “ Coming Home” τον τοποθέτησε στις υψηλότερες θέσεις των ραδιοφωνικών charts. Η δεύτερη κυκλοφορία του, η οποία τιτλοφορείται “Good Thing” έρχεται να μας θυμίσει για άλλη μια φορά τον χαρακτηριστικό soul ήχο του Bridges που τόσο αγαπήσαμε. Προπομπός του δίσκου είναι το “Bad Bad News”.

Ακούστε το εδώ:

Courtney Barnett – “Tell me how you really feel” (18 Μαΐου)

H Courtney Barnett το 2015 κυκλοφόρησε το εξαιρετικό πρώτο της άλμπουμ, το οποίο λάτρεψαν οι κριτικοί αλλά και το κοινό. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Kurt Vile στο “Lotta Sea Lice” κυκλοφορώντας άλλον ένα συναρπαστικό δίσκο. Ο δεύτερος προσωπικός της δίσκος, ακούει στο όνομα “Tell Me How you really Feel” και αντιπροσωπεύει μια περισσότερο εξωστρεφή τουλάχιστον μουσικά Barnett. Στο νέο της τραγούδι “Nameless, Faceless” μιλάει για τα ιντερνετικά τρολς υπό τους ήχους μιας garage μουσικής προσέγγισης.