Βαφτιστήρι. Ένα ή και περισσότερα. Κάποια από αγάπη, κάποια από ανάγκη, κάποια από υποχρέωση. Περιμένουν με αγωνία και προσμονή. Ο νονός και η νονά είναι το σημείο αναφοράς του Πάσχα και ακόμα κι αν κάποιοι δεν τα βλέπουν όλο τον χρόνο, το Πάσχα είναι η εποχή τους.

Γαρύφαλλο. Το βασικό λουλούδι με το οποίο στολίζονται οι επιτάφιοι. Ολόκληρο χρόνο γίνεται ο σχεδιασμός σε πολλές ενορίες για το χρώμα και τον τρόπο στολισμού. Είναι τιμή και ευλογία να συμμετέχει κανείς σε αυτή την διαδικασία.

Δάκρυ. Η περίοδος που όλοι νιώθουμε να μας αγγίζει «κάτι» από αυτή την κατάνυξη που σκεπάζει την Μεγάλη εβδομάδα. Το Πάσχα είναι η εποχή που «σκαλίζουμε» το μέσα μας λίγο πιο πολύ, μας λείπουν όσοι έφυγαν και με τα δάκρυα του Χριστού, ενώνουμε και τα δικά μας.

Επιτάφιος. Στην πόλη μου, οι επιτάφιοι όλων των ενοριών συναντιούνται στην πλατεία. Συμβολικά, οι πιστοί ακολουθούν την νεκρώσιμο ακολουθία και όλη η πόλη συγκεντρώνεται και ψάλλουν όλους τους ύμνους. Δεν είμαι σίγουρη για την κατάνυξη της ενέργειας αυτή, ωστόσο είναι έθιμο πια και σηματοδοτεί την αντίστροφη μέτρηση για την Ανάσταση.

Ζωή. Αυτή που χάθηκε και με την Ανάσταση γυρίζει πάλι. Το θαύμα της ζωής και οι τρεις μέρες που μπορούμε να το σκεφτούμε. Τι έχουμε, τι χάνουμε, τι θέλουμε κι αν τελικά ζούμε. Η ανάσταση φέρνει πίσω την ζωή και μια ακόμα ευκαιρία σε όλους να δούμε την αλήθεια μας.

Ήλιος. Αυτός της Άνοιξης. Πάσχα! Ήλιος και χαμόγελα! Χαρά! Φίλοι, οικογένεια! Το Πάσχα είναι φωτεινό. Όπως ο ήλιος κι αυτό θέλουμε, να φύγει η σκοτεινιά και να γυρίσει ο ήλιος στην ζωή μας.

Θυσία. Η μεγαλύτερη απ’ όλες. Η σταύρωση, η Ανάσταση, οι συμβολισμοί που περιέχονται αποτελούν πάντα μια αφορμή για ενδοσκόπηση.

Ιησούς. Ήρθε, είδε και απήλθε. Έκανε θαύματα, προδόθηκε, σταυρώθηκε, αναστήθηκε. Κάθε ένας τον νιώθει κομμάτι του τις μέρες αυτές. Ζει το δράμα του –ή και όχι-. Πάντως σε κάθε περίπτωση είναι η περίοδος που όλα γύρω του γυρίζουν.

Καμπάνες. Θλιμμένα καιχαρμόσυνα χτυπήματα. Πάντα προσπαθώ να δω τον μηχανισμό. Πώς, ποιος; Στην ουσία του μάλλον δεν με νοιάζει το ερώτημα. Ίσως είναι μια προσπάθεια να συγκεντρωθώ σε κάτι και να κοιτάξω ψηλά. Να λύσω ένα «μυστήριο» που η λύση του υπάρχει αλλά πάντα με βάζει σε σκέψεις

Λαγοί. Μεγάλοι και μικροί. Σοκολατένιοι, μπισκοτένιοι αλλά και από σφολιάτα. Μέσα σε αυγά, έξω από τα αυγά. Στην φωλιά τους, με την οικογένειά τους, χωρίς την οικογένειά τους. Τους τρως, τους στολίζεις, τους κρεμάς, τους χρησιμοποιείς γενικά με όποιον τρόπο μπορείς. Για την ιστορία, το «έθιμο» του λαγού μας έρχεται από τας Ευρώπας όπου παρουσιάζεται με μαγικές ικανότητες και φέρνει τα αυγά στα παιδιά. Είναι ταξιδευτής και μαντατοφόρος και φέρνει το ευτυχές μήνυμα της βλάστησης και της Άνοιξης που έρχεται (ήρθε ή θα έρθει κάποτε)

Μύρο. Μοσχοβολιά! Άνοιξη! Το σώμα του Χριστού και η Ανάστασή του.

Νηστεία. Το Πάσχα νηστεύουν κι αυτοί που δεν νηστεύουν. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει λίγο της μόδας και οι νηστήσιμες λιχουδιές –μιας και έχουμε και την ομάδα των χορτοφάγων σε ανάπτυξη- έχουν γίνει πιο ελκυστικές από τις μη νηστήσιμες. Άσε που η μαγειρίτσα γίνεται ακόμα πιο νόστιμη μετά από την νηστεία.

Ξύδι. Βασικό συστατικό για να πετύχει η βαφή των αυγών –λέει η μαμά μου-.
Οβελίας. Το έθιμο, προέρχεται από το Εβραϊκό Πάσχα. Τα αρνιά θυσιάζονταν και η θυσία είναι η συμβολική πράξη που έπραξε ο Θεός για τον άνθρωπο. Το αν εμείς το συνδυάζουμε με πατατούλες και τζατζίκι είναι άλλη ιστορία (νόστιμη είναι η αλήθεια)

Προδοσία. Βαριά πράξη. Ο λόγος της εκκλησίας διδάσκει πως πονάει και ο προδότης όχι μόνο αυτός που προδίδει. Κάνοντας μια αναγωγή στο σήμερα κι ο καθένας στην ζωή του, ας αναλογιστούμε αν έχουμε προδοθεί, αν έχουμε προδώσει, αν έχουμε συγχωρέσει κι αν έχουμε ζητήσει συγγνώμη. Χρειάζεται να ξεπεράσεις πολλά «εγώ» για να δεις την προδοσία καθαρά.

Ροή. Ιορδάνης σημαίνει εκροή. Ο ποταμός που βαφτίστηκε ο Ιησούς και τελικά κατέληξε να σταυρωθεί για να σώσει την ανθρωπότητα. Μια αέναη ροή πνευματικότητας που κυριαρχεί το Πάσχα σε πιστούς και μη.

Σταυρός. Το σύμβολο της πίστης την περίοδο αυτή έχει την τιμητική του. Την Μεγάλη Πέμπτη όσοι βρεθούν στην εκκλησία βλέπουν το θείο δράμα να διαδραματίζεται μπροστά τους και τον Χριστό να σταυρώνεται.

Τσουρέκια. Αυτή η μυρωδιά κατά την διάρκεια της Μεγάλης εβδομάδας από φούρνους και σπίτια, είναι για μένα η μυρωδιά του Πάσχα. Αφράτα και νόστιμα, περιμένουν στολισμένα στο τραπέζι μέχρι την στιγμή που θα ξεκινήσουμε να τρώμε-και δεν θα σταματήσουμε ποτέ-.

Ύμνοι. Όσοι ψάλλονται την Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ κι ενώ στολίζουν τον Επιτάφιο, είναι πραγματικά αριστουργήματα. Μουσικής και λόγου. Συγκινούν, αγγίζουν τις καρδιές ενεργοποιούν συναισθήματα.

Φως. Το Άγιον. Πολύς λόγος έγινε το τελευταίο διάστημα. Όλοι μας, έχουμε ανάγκη να πιστέψουμε σε κάτι. Σε ο,τιδήποτε. Σημασία έχει το μέσα μας τι έχει να πει για όλα αυτά και όχι η επιστήμη. Άλλωστε η πίστη δεν χρήζει επιστημονικής εξήγησης.

Χωριό. Από τις καλύτερες παιδικές μου αναμνήσεις. Χωριό, ξαδέρφια, θειοι και θείες με γέλια παιχνίδι και φυσικά φαγητό. Πολύ.. και μετά καφέδες και πάλι φαγητό.

Ψάρι. Κι αν νομίζετε πως κανείς δεν τρώει ψάρι το Πάσχα κάνετε λάθος. Κυριακή του Πάσχα, είχαν καλέσει τον μπαμπά μου –ο οποίος είναι ΩΡΛ – εκτάκτως,να αφαιρέσει ένα αγκάθι (ψαριού) από έναν λαιμό. Αυτό!
Ωραίο που είναι το Πάσχα!

Αντηλιακό

«Οπωσδήποτε» όπως λέει και η 5χρονη σχεδόν ανιψιά μου η Μαρία κάθε φορά που την ρωτάω τι πρέπει να έχει η τσάντα θαλάσσης. Ο ήλιος δεν είναι πια φίλος μας. Έχει αγριέψει επικίνδυνα. Να φεύγετε από το σπίτι πάντα με αντηλιακή προσώπου – ακόμα κι αν πρόκειται να πάτε στην δουλειά – και φυσικά να μην λείπει ποτέ από την τσάντα θαλάσσης. Χρειάζεται ανανέωση συνεχώς. Tip: Το νου σας στις επικίνδυνες ώρες!!

Βιβλίο

Το καλοκαίρι είναι η εποχή του. Ας το παραδεχτούμε ως αξίωμα για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε αυτή την όμορφη σχέση που ξεκινήσαμε εδώ και μερικούς μήνες. Πως τα μυρμηγκάκια μαζεύουν τροφή το καλοκαίρι για να πορευτούνε τον χειμώνα; Ε κάπως έτσι κι εγώ – και πολλοί άλλοι- όλο τον χειμώνα μαζεύουμε (αγοράζουμε) βιβλία για να έχουν να πορευτούμε στην παραλία. Έτσι κι αλλιώς το βιβλίο είναι ένα παράθυρο που μόλις το ανοίξεις νέοι κόσμοι ανοίγονται. Σκέψου να είσαι και σε καμιά παραλία.

Γιαούρτι

Απαραίτητο αξεσουάρ!!! Είτε λόγω διατροφής, είτε λόγω εγκαυμάτων. Η λαχτάρα για τον ήλιο και την θάλασσα συχνά οδηγεί σε αναγκαστικές γιαουρτοεπαλείψεις. Πρέπει να παραδεχτούμε πως άπαξ και το δοκιμάσεις ως γιατρικό για τα εγκαύματα, δεν το αλλάζεις για κανέναν λόγο. Όσο για την διατροφή… με φρούτα και μέλι ενδείκνυται στην παραλία.

Δεκαπενταύγουστος

Τα Χριστούγεννα του καλοκαιριού. Ακόμα και καθόλου άδεια να μην έχει κανείς, εκείνη η μέρα – λόγω της αργίας – είναι διακοπές. Αποφύγετε τα πολυσύχναστα μέρη και τις μετακινήσεις μια μέρα πριν και μια μέρα μετά! Επίσης μην ξεχάσετε να ευχηθείτε σε όσες και όσους γιορτάζουν.

Έρωτας

Σαν αυτόν του καλοκαιριού… δεν έχει! Κάποιοι κρατάνε όσο και το καλοκαίρι, άλλοι μένουνε για πάντα. Οι έρωτες που γεννιούνται καλοκαίρι και δη στις διακοπές, φέρουν κάτι μυστηριακό. Ίσως γιατί ο ήλιος σκέπασε τα πρώτα βλέμματα και το φεγγάρι φώτισε τα πρώτα φιλιά (ρομαντικιά vol.1). Ίσως γιατί η αύρα της θάλασσας και η αλμύρα νότισαν τις πρώτες λέξεις και τα καλοκαιρινά χρώματα κάνουν το «έρωτα» ιδανικό (ρομαντικιά vol.2.) Ίσως πάλι τα μοχίτο να ήτανε πολλά και να έμοιαζαν όλα τέλεια (εντάξει… ίσιωσα)! Σε κάθε περίπτωση… ζήστε το!

Ζουζούνια

Προσωπικά έχω μια ιδιαίτερη σχέση μαζί τους. Μπαίνουν κυρίως στα μάτια μου. Χωρίς προσπάθεια. Εκεί που περπατάω, εκεί που πίνω καφέ. Μια φορά μια κάμπια μπήκε στο μάτι μου την ώρα που σκουπίστηκα το πρωί. (πολύ πλάκα, τρία χρόνια μετά ακόμα ταλαιπωριέμαι, θα σας τα πω καμιά μέρα να γελάσουμε). Στις διακοπές τα ζουζούνια κάνουν πάρτι. Νομίζω σε ένα παράλληλο ζουζουνίσιο σύμπαν, περιμένουν την εποχή αυτή για να εκδράμουν. Μη μασάτε. Εφοδιαστείτε με τα απαραίτητα. Όλα τα αντί- που υπάρχουν (και την μαγική ρακέτα-βλ. Ρ) για το πριν. Αλλά επειδή τα αντί δεν είναι πάντα αρκετά, πάρτε και αλοιφές και σπρέι και κορτιζόνες και αντισταμινικά και γενικά, ό,τι πιστεύετε πως θα σας βοηθήσει, για το μετά.

Ηλιοβασίλεμα

Κανένα ηλιοβασίλεμα, σε κανέναν τόπο δεν είναι ιδανικό αν μέσα σου δεν μπορείς να νιώσεις καλά και να θαυμάσεις το ωραίο. Η ώρα του δειλινού είναι η πιο μαγική της ημέρας. Τα χρώματα αλλάζουν κάθε δευτερόλεπτο και κάτι χάνεται και κάτι άλλο ξεκινά. Προσωπικά, προσπάθησα να εντοπίσω διαφορές, όταν βρέθηκα και περίμενα να θαυμάσω γνωστό και πολυδιαφημισμένο ηλιοβασίλεμα, με αυτό που έβλεπα από την κατασκήνωση στην οποία δούλευα στα Χανιά. Δεν βρήκα καμία. Μη σας πω πως το ηλιοβασίλεμα στα Χωραφάκια Χανίων άξιζε πολύ περισσότερο από αυτό που περίμεναν οι τουρίστες να αποθανατίσουν με τις πανάκριβες μηχανές τους.

Θάλασσα

Τι να πει κανείς. Τα είπε όλα ο ποιητής!
Τη θάλασσα τη θάλασσα ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει;
Γιώργος Σεφέρης

Ιστιοπλοϊκό

Παλιότερα μπορούσαν να το έχουν μόνο οι «πλούσιοι». Τώρα πια είναι προσιτό σε όλους. Όχι να το αγοράσουν, αλλά για να κάνουν διακοπές. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις και υπό συνθήκες, μπορούν να αποδειχθούν φθηνότερες από τις διακοπές σε θέρετρα μιας και βρίσκει κανείς διακοπές με 50 ευρώ κατά άτομο την ημέρα. Υπάρχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα σε αυτό τον τρόπο διακοπών. Το σίγουρο είναι πως πρέπει να έχει κανείς μέσα του την περιπέτεια.

Κάμπινγκ

Αγαπημένο. Μεγάλωσα με τα καλοκαίρια μου να κυκλοφορώ ξυπόλυτη και να κάνω μπάνιο με τα μπουκάλια νερό που είχαν ζεσταθεί στον ήλιο. Μέναμε σε σκηνή σχεδόν ολόκληρο το καλοκαίρι. Αργότερα τα πράγματα έγιναν πιο οργανωμένα. Σήμερα οι διακοπές σε κάμπινγκ, με τα βοηθητικά αντικείμενα που έχουν εμφανιστεί, δεν έχουν τίποτε να ζηλέψουν από τι άλλες… σε ξενοδοχείο. Υπάρχει πάντα και το ελεύθερο κάμπινγκ, αλλά αυτό έχει μέσα του και μεγάλη επικινδυνότητα πια. Προτιμείστε κάτι πιο οργανωμένο. Υπάρχει λύση για όλα τα γούστα.

Λιμάνι

Όταν μπεις σε πλοίο, οι διακοπές έχουν άλλη χάρη. Στα λιμάνια της χώρας μας, βλέπεις την ζωή. Σμιξίματα, (από)χωρισμούς, χαρά, θλίψη, αγάπη. Ξεχωρίζεις αμέσως τους ανθρώπους, ποιοι φεύγουν, ποιοι μόλις γύρισαν. Προσπαθώ πάντα να ανακαλύψω με ποιον συνδέεται κάθε άνθρωπος που είναι στο καράβι από αυτούς που μένουν πίσω. Να βρω την σχέση, τι προηγήθηκε, τι ακολουθεί. Τα λιμάνια. Κι η ζέστη η αποπνικτική και μια μυρωδιά βενζίνης που όμως σε οδηγεί στις διακοπές ή πίσω στα ίδια και τα ίδια.

Μπιτσόμπαρο

Ναι! Συμφωνώ πως σου παρέχουν κάποια σημαντικά πράγματα. Ξαπλώστρες, ομπρέλες, δροσερά ροφήματα και σνακς. Δεν χρειάζεσαι μαζί σου την τσάντα του Σπόρτ Μπίλυ, αλλά μπορείς να πας με την πετσέτα και το βιβλίο σου (και το αντηλιακό μόνο). Α… και με μερικές δεκάδες ευρώ. Ανάλογα σε ποιο θα βρεθείς βέβαια. Υπάρχουν αυτά που πηγαίνουν οι κανονικοί άνθρωποι, χωρίς τέλειο σώμα και τέλειο μαύρισμα. Μερικές φορές μάλιστα είναι άσπροι και –άκουσον άκουσον – δεν έχουν τατουάζ. Σε αυτά συνήθως μπορεί κανείς να ανταποκριθεί έχοντας έναν κανονικό μισθό. Υπάρχουν βέβαια και τα άλλα. Που οι θαμώνες ζούνε τον χειμώνα για την στιγμή που θα πάνε στο μπιτσόμπαρο το καλοκαίρι, για να μπούνε στην θάλασσα μέχρι το γόνατο. Αυστηρά. Μαλλί κομμωτηρίου, βλεφαρίδα κάγκελο, σολάριουμ και κοσμήματα αξίας παντού. Τα αγόρια ξυρισμένα –παντού επίσης –, με τατουάζ –παντού επίσης – και γενικώς… με μαλλλί, γυαλλλί και παντελόνι lllllee – που λέγαμε και στην εποχή μας. Η τελευταία μου εμπειρία: Πήγα σε μέρος εμφανώς περιποιημένο, ρώτησα τιμή ξαπλώστρας. Δεν χρεώνεται –μου είπαν – Τι καλάααααα, – τους είπα-. Υπάρχει ελάχιστη χρέωση – μου είπαν-. Α,- τους είπα-. 50 ευρώ το άτομα-μου είπαν-. Άντε γεια – τους είπα-.

Ναυαγοσώστης

Πέρα από τα αστεία, με το νερό δεν παίζουμε. Οι ναυαγοσώστες είναι το επάγγελμα του καλοκαιριού. Δυσανάλογα απαραίτητο με την εποχικότητά του. Κάθε πισίνα, κάθε παραλία χρειάζεται έναν ναυαγοσώστη. Σοβαρό γνώστη των πρώτων βοηθειών. Κράμπες, στραμπουλήγματα, σπασίματα, τσιμπήματα μέλισσας ή άλλων ζουζουνιών και φυσικά ζάλη, απώλεια αισθήσεων ακόμα και πνιγμός. Να ξέρει, να μπορεί να αντιμετωπίσει κάθε ενδεχόμενο. Ψάξτε παραλίες με ναυαγοσώστες. Ειδικά αν δεν είστε εξοικειωμένοι με το νερό.

Ξημέρωμα

Οι πρώτες δύο μέρες των διακοπών είναι για ύπνο. Οι επόμενες είναι για να μας βρίσκει το ξημέρωμα. Στις παραλίες με παρέα, διαβάζοντας ένα βιβλίο, πίνοντας ποτά σε μπαράκια, χορεύοντας… Οι διακοπές είναι για να δίνουμε δικαιώματα τα ξημερώματα. Κι αυτό δεν το λέω μόνο εγώ, το λέει και ο Κωνσταντίνος Αργυρός.

Ουρανός

Διαφέρει σε κάθε μέρος. Κάθε εποχή. Των διακοπών είναι ο πιο καθαρός. Τα αστέρια μοιάζουν να είναι δίπλα, τόσο που αν απλώσεις τα χέρια τα πιάνεις. Ο νυχτερινός ουρανός και οι κάτοικοί του είναι αυτό που κάνει τις βραδιές των διακοπών μας αστρένιες.
Υ.Γ. Κάντε μια προσπάθεια να βρείτε το βιβλίο της Μυρτώς Κοντοβά «Το κουβάρι των αλλόκοτων πραγμάτων». Δεν θα δείτε πότε ξανά τον ουρανό με τα ίδια μάτια.

Παγωτό

Όταν ήμασταν μικροί, τα καλοκαίρια μας ήταν ο αριθμός από τα μπάνια και τα παγωτά. Το κάθε μπάνιο μετρούσε διαφορετικά. Ένα το πρωί, δεύτερο το απόγευμα… τρίτο… κ.ο.κ. Κι ύστερα τα παγωτά. Απογευματινό, μετά το φαγητό κι αν ήταν στις καλές τους οι γονείς και το βράδυ μετά το φαγητό. Κι ας έγδερνε ο λαιμός μερικές φορές. Τσιμουδιά στον μπαμπά. Τα παγωτά δεν είναι πια προνόμιο του καλοκαιριού. Τα συναντάμε χειμώνα καλοκαίρι και κάτι σαν να έχει χαθεί από εκείνη την μαγεία. Μπορείτε να την βρείτε όμως. Μπορείτε να την δείτε στα μάτια των μικρών παιδιών που ακόμα και τώρα, που τα παγωτά τα βρίσκουμε πάντα και παντού, για αυτά είναι πάντα το καλοκαίρι τους! Σε κάθε γεύση, με όλες τις αφορμές, με τα χέρια να κολλάνε και τα χείλη να έχουν γίνει χάλια. Αυτή η εικόνα ναι, είναι διακοπές.

Ρακέτες

Ή αλλιώς «τάκα τούκα, τάκα τούκα». Γιατί παιδιά; Γιατί; Θέλετε να χτίσετε κορμί; Ή μήπως να δείξετε αυτό που χτίζατε τον χειμώνα; Δείτε, η παραλία ΔΕΝ είναι το κατάλληλο μέρος για να παίξετε ρακέτες. Ειδικά να δεν είστε ο Τσιτσιπάς. Ο φόβος να φάμε οι υπόλοιποι το κίτρινο μπαλάκι στο κεφάλι είναι πάντα υπαρκτός και πολλές φορές γίνεται πράξη. Η παραλία είναι για να χαλαρώνουμε, να απολαμβάνουμε, να νιώθουμε άνετα κι όχι για να αγωνιούμε αν θα φύγουμε με διάσειση. Ναι; Ναι!
Υ.Γ. Αγαπάμε ωστόσο τις ηλεκτρικές ρακέτες που αποδεκατίζουν τα κατά τα άλλα συμπαθή ζωύφια του καλοκαιριού καλούμενα ως «κουνούπια». ΖΗΤΩ ΟΙ ΡΑΚΕΤΕΣ

Σαμπρέλες

Φουσκωτά γενικώς… Από απλά στρώματα θαλάσσης μέχρι τα σουρεαλιστικά κομμάτια πίτσας και ντόνατς σοκολάτας που πρόσφατα αντίκρισα στην παραλία. Είναι ωραία να επιπλέεις στην θάλασσα –και πολύ ήσυχο, προτιμείστε το από τις ρακέτες-.Το νου σας μόνο, μη σας πάρει ο ύπνος και βρεθείτε σε άλλη γη κι άλλα μέρα.
Tip: Να έχετε κάτι σαμπρελοειδές (να και ο νεολογισμός καλοκαιριάτικα) μαζί σας. Είναι ξεκούραστο και απολαυστικό.
Τσίπουρο. Διακοπές χωρίς τσιπουράκι στην παραλία, δεν είναι διακοπές.

Τσίπουρο

με ή χωρίς γλυκάνισο, πάγος, νερό και τσιπουρομεζέδες εκλεκτοί είναι προαπαιτούμενα για τις διακοπές. Ιδανικά δίπλα στην θάλασσα ή και όχι. Το μπαλκόνι του σπιτιού, με σπιτικές λιχουδιές και μουσική της επιλογής μας, πάντα αποτελεί μια δυνατή αντιπρόταση, αρκεί να υπάρχει κάποιος που μπορεί να φροντίσει για όλα αυτά. Και φυσικά, τσίπουρο… από το καλό!

Ύπνος

Ο ευεργετικός! Για μένα διακοπές είναι να κοιμάμαι χωρίς να με νοιάζει αν η ώρα είναι κατάλληλη για να κοιμάμαι. Μπορεί να ξυπνάω στις 6, να διαβάζω, να κοιμάμαι πάλι στις 10 και να ξυπνάω στις 2 για πρωινό. Ο ύπνος των διακοπών, όσο περνάνε τα χρόνια γίνεται ο σκοπός των διακοπών (δεν λέω για μένα, για κάτι κορίτσια από το χωριό).

Φύκια

Το λεξικό τα χαρακτηρίζει ως υδρόβια φυτά. Εγώ πιστεύω ότι είναι ένα λάθος της –κατά τα άλλα- σοφής φύσης, που δημιουργήθηκε για να μάθουμε να αναγνωρίζουμε το αίσθημα της αηδίας και τα συναισθήματα του τρόμου – όταν τα νιώθουμε ξαφνικά να αγγίζουν τα ακροδάχτυλά μας και κουνάμε νευρικά χέρια πόδια σαν να μην υπάρχει αύριο – και της άρνησης όταν τα βλέπουμε να κουνιούνται απειλητικά κάτω από το νερό: –Δεν μπαίνω σου λέω!!!!! Γενικά.. καλό θα ήταν να μην υπάρχουν! Όσοι τα τρώτε – ω ναι… τρώγονται κιόλας- κάντε μια καλή πράξη και φάτε τα όλα, μήπως και τελειώσουν.

Χαλκιδική

Έχει άπειρα μειονεκτήματα. Συμφωνώ. Όμως έχει και απίστευτες ομορφιές. Και μπορείς κάθε φορά να ανακαλύψεις μια νέα της γωνιά. Ναι, συμφωνώ πως η πρόσβαση είναι λιγάκι δύσκολη, ειδικά τα σκ. Ναι, βουλιάζει –στην κυριολεξία – μερικές μέρες τον χρόνο. Όμως ας το παραδεχτούμε. Είμαστε στην Β. Ελλάδα και σαν αυτήν ΔΕΝ ΕΧΕΙ!

Ψάθα

Οι καιροί είναι δύσκολοι. Είδατε τι πάθαμε εμείς. 50 ευρώ το άτομο. Βάλτε λοιπόν στο αυτοκίνητο για σιγουριά την παλιά καλή και σίγουρη ψάθα. Καμιά ομπρελίτσα. Κανένα καρεκλάκι από αυτά τα βολικά, που κάθεσαι στην άμμο χωρίς να λερώνεσαι και πλάτσα πλούτσα σε χτυπάει το κύμα. Και γενικώς… να είστε ετοιμοπόλεμοι. Η μυρωδιά της ψάθας… αυτό είναι διακοπές!

Ώρα για διακοπές λοιπόν!

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

ΑΝΟΙΞΗ, η εποχή του Φεστιβάλ. Η πόλη γιορτάΖΕΙ. Η Πτολεμαΐδα γιορτάΖΕΙ και γίνεται το κέντρο του πολιτισμού της Δυτικής Μακεδονίας.

ΒΟΥΗΤΟ χαράς και ενθουσιασμού. Το βουητό της καρδιάς που χτυπάει δυνατά σε μια πόλη ήσυχη και σκοτεινή.

ΓΙΟΡΤΗ. Η μεγάλη γιορτή ξεκινάει.

ΔΡΟΜΟΙ πολιτισμού που ανοίχτηκαν μέσα από το Φεστιβάλ κι έχουν οδηγήσει πάνω από 100 καλλιτέχνες στην μακρινή Πτολεμαΐδα.

ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ πολλοί. Διαφορετικοί και πάντα διαθέσιμοι. Χωρίς αυτούς το Φεστιβάλ δεν ΖΕΙ δεν εξελίσσεται, δεν μπορεί να υπάρξει.

ΖΩΝΤΑΝΙΑ είναι η λέξη που χαρακτηρίζει την πόλη τις μέρες του Φεστιβάλ. Η πόλη γιορταΖΕΙ μέσα από αυτό και χρόνο με τον χρόνο αλλάΖΕΙ.

ΗΤΤΕΣ πολλές. Ίσως περισσότερες από τις νίκες. Ήττες που δυναμώνουν την ομάδα, την πεισμώνουν και γεννιέται μια νέα ιδέα, μια καινούργια πραγματικότητα.

ΘΕΑΤΡΟ για όλους. Παραστάσεις σημαντικές, βραβευμένες, διαφορετικές και κάποιες μη αναμενόμενες. Στόχος, να μπορέσουν οι πολίτες να απολαύσουν καλό θέατρο με το μισό του μισού του εισιτηρίου που θα έδιναν σε άλλη περίπτωση.

ΙΔΕΑ φαεινή. Μια πόλη γκρίζα, να γεμίσει φώς. Άνθρωποι διαφορετικοί, να γίνουν παρέα και  να ξεκινήσουν μια μικρή ιστορία. Μια ιδέα που ένα όραμα την γέννησε και άνθρωποι που πίστεψαν στο μαζί την έκαναν πράξη.

ΚΡΙΣΗ. Κυρίως πανικού. Και οικονομική καμιά φορά. Είναι η στιγμή εκείνη που το μυαλό σταματάει να λειτουργεί, οι πληροφορίες μπερδεύονται και οι ισορροπίες ανατρέπονται. Πάντα κάποιος είναι εκεί να φέρει τα πράγματα «στα ίσια τους»

ΛΗΘΗ. Έρχεται πάντα… τα ξεχνάς όλα. Την κούραση, τα νεύρα, τους τσακωμούς και τα «δεν αντέχω άλλο» που κρύβονται πίσω από όλα τα σπουδαία πράγματα. Γιατί όλα ξεχνιούνται μέσα από τα χαμόγελα και τα γελαστά μάτια των συμπολιτών μας.

ΜΟΝΑΞΙΑ. Όταν η πόλη γιορτάΖΕΙ σε κάποιο γραφείο πάντα κάποιος μαζεύει υλικό, περιμένει φωτογραφίες, γράφει δελτία τύπου και οργανώνει τις εκδηλώσεις της επόμενης ημέρας.

ΝΤΕΛΙΒΕΡΙ (διανομή φαγητού σε πακέτο επί το ελληνικότερον) Ξέρουν απ’ έξω κι ανακατωτά, όλα τα ποιος, τα που, τα πότε και τα γιατί του καθενός μας.

ΞΕΝΟΣ. Ποιος είναι άραγε ο ξένος; Αυτός που ζει σε μια πόλη που προσπαθεί να δημιουργήσει μέσα από το τίποτα «κάτι» και το πολεμάει; Ή Αυτός που αφήνει την δική του πόλη για να γίνει μέρος αυτού του «κάτι» και να γιορτάσει με τους «ξένους»;

«ΟΡΚΟ δίνω πως την επόμενη χρονιά δεν θα ανακατευτώ με το Φεστιβάλ, θα κάτσω σπίτι μου και θα παρακολουθήσω ως απλός πολίτης όλες τις εκδηλώσεις.»

Όλοι τον ξεστομίσαμε ούτε ένας δεν τον κράτησε.

Εκτός από έναν που έφυγε οριστικά.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. «Ο πολιτισμός δεν κληρονομείται… κατακτάται.» Ο Andre Malraux το διατύπωσε με τον καλύτερο τρόπο. Και τίποτα δεν κατακτάται χωρίς κόπο, πολύ περισσότερο όταν αυτό είναι «άυλο».

ΡΟΗ.. ενέργειας, δράσεων, εκδηλώσεων, ανθρώπων. Η πόλη ζωντανεύει, οι άνθρωποι συζητάνε, επιλέγουν εκδηλώσεις, συμμετέχουν σε σεμινάρια, γίνονται το κέντρο μια συνεχόμενης ροής πραγμάτων με τους ίδιους να είναι πρωταγωνιστές.

ΣΙΩΠΗ. Αυτή που μερικές φορές δεν αντέχεται. Η σιωπή είναι το όπλο μας και η δύναμή μας. Κάθε ένας μπορεί να πει, να κρίνει και να έχει άποψη για κάτι στο οποίο  δεν έχει συμμετάσχει ποτέ.  Το ΣΤΟΙΧΗΜΑ είναι να γίνει μέρος αυτού που κρίνει και να το γνωρίσει από μέσα. Σίγουρα θα το αγαπήσει.

ΤΙΜΗΜΑ. Για τον καθένα διαφορετικό. Οικογένεια, χρόνος, διασκέδαση, χόμπι, ταξίδια, ύπνος, κούραση, αϋπνία… ζωή. Στο τέλος, βλέπεις πως αξίζει κι όλα έρχονται στην θέση τους.

ΥΨΙΚΑΜΙΝΟΣ. Μέσα της γεννιούνται ιδέες, προβληματισμοί και παρέες που γράφουν διαδρομές. Ένα μπαράκι, κι ένα τραπέζι πάνω στο οποίο γεννήθηκε, στήθηκε και πραγματοποιήθηκε το πρώτο φεστιβάλ. Κι ύστερα το γραφείο. Κι άνθρωποι που είναι εκεί και κάθε μέρα χτίζουν κι από κάτι.

ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΟΙ. Πολλοί και διαφορετικοί. Η επαφή όλων μας με αυτούς τους ανθρώπους μας μαθαίνει κάθε φορά και κάτι διαφορετικό. Το σημαντικότερο είναι πως η φιλοξενία και η αγκαλιά που ανοίγει απέναντί τους η πόλη, συζητιέται και μεταφέρεται κι αυτό το έχουμε διαπιστώσει όλοι ποικιλοτρόπως.

ΧΡΗΜΑΤΑ. Πόσα, από πού και γιατί; Έσοδα, έξοδα, σε ποιους δόθηκαν; Από ποιους ξοδεύτηκαν και κυρίως ΓΙΑΤΙ; Για την πόλη. Για τους ανθρώπους που δεν μπορούν να ταξιδέψουν και  να παρακολουθήσουν θέατρο, να πάνε σε συναυλίες, να παρακολουθήσουν σεμινάρια. Η τέχνη έρχεται στην πόλη και είναι προσιτή σε όλους.

ΨΥΧΗ. Είναι αυτή που γεμίζει με τις στιγμές, τις μουσικές, τα ξενύχτια, τους καυγάδες και τα μονιάσματα. Η ψυχή που βάζουμε σε κάθε δευτερόλεπτο της προετοιμασίας και των εκδηλώσεων και ύστερα όταν αυτές συμβαίνουν και όλα πηγαίνουν καλά.

ΩΡΑ μηδέν για το 3^ο Φεστιβάλ Πτολεμαΐδας. Ξεκινάμε. Είστε έτοιμοι;