Χρήστου Νίκου «για την καλή φωτογραφία, την οικουμενικότητα και την επικαιρότητα του θέματος που τη διακρίνει».

Το Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού θα μεριμνήσει για την έγκαιρη ολοκλήρωση των διαδικασιών εκπροσώπησης της Ελλάδας στην 93η διοργάνωση των Βραβείων OSCAR, σύμφωνα με τους κανονισμούς της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ενημερώνει το ΥΠΠΟΑ.

Σύνοψη

Μια αναπάντεχη επιδημία, που προκαλεί ξαφνική αμνησία στους ανθρώπους, βρίσκει τον Άρη, ένα άνδρα γύρω στα 40, (Άρης Σερβετάλης) να ακολουθεί ένα πρόγραμμα αποκατάστασης που έχει ειδικά σχεδιαστεί για να χτίσει ένας αμνησιακός μια καινούργια ζωή. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει καθημερινές αποστολές που είναι ηχογραφημένες από τους γιατρούς του. Μετά την ολοκλήρωση κάθε αποστολής, ο Αρης βγάζει μια φωτογραφία polaroid ως αποδεικτικό στοιχείο. Προσπαθώντας να δημιουργήσει μια νέα ζωή και αναμνήσεις θα συναντήσει την Άννα (Σοφία Γεωργοβασίλη), μια γυναίκα που βρίσκεται στο ίδιο πρόγραμμα.

Βιογραφικό σκηνοθέτη

Ο Χρήστος Νίκου αφού δεν σπούδασε κινηματογράφο, ξεκίνησε να δουλεύει σε ελληνικές ταινίες ως βοηθός σκηνοθέτη. Πρώτη εξ αυτών ήταν ο «Κυνόδοντας», του Γιώργου Λάνθιμου. Έπειτα ακολούθησαν επτά μεταξύ των οποίων και το «Πριν τα Μεσάνυχτα» (Before Midnight) του Richard Linklater. Κάπου ενδιάμεσα έγραψε και σκηνοθέτησε την μοναδική του μικρού μήκους ταινία, «KM». Πριν λίγο καιρό ολοκλήρωσε την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του. Μια ταινία που ξεκινάει το διεθνές ταξίδι της ως ταινία έναρξης του Οrizzonti στο φεστιβάλ Βενετίας.

Ταυτόχρονα η ταινία του έδωσε την ευκαιρία να υπογράψει με την CAA, ένα από τα μεγαλύτερα πρακτορεία της Αμερικής, και να εκπροσωπείται από τον μάνατζερ Jerome Duboz ο οποίος εκπροσωπεί ανάμεσα σε άλλους, σκηνοθέτες όπως ο Μπονγκ Τζουν-χο («Παράσιτα»). Επόμενο βήμα του η πρώτη αγγλόφωνη ταινία που βρίσκεται σε στάδιο ανάπτυξης σε συνεργασία με την CAA.

Τα «Μήλα» είναι ένας στοχασμός πάνω στην ταυτότητα και την απώλειά της, στη μνήμη και τον πόνο. Αφηγούνται μια εμπνευσμένη ιστορία με αρκετά κωμικά αλλά και συναισθηματικά μέρη, με κρυμμένα τα νοήματά τους μέχρι και το τέλος, χωρίς να υποκύπτουν σε μια καταφανώς προβλέψιμη ακολουθία συμβάντων.

Φέρνοντας στο νου την «Πανούκλα» του Καμύ ή το «Περί Τυφλότητος» του Σαραμάγκου, τα «Μήλα» δεν τοποθετούν την επιδημία σε πρωταγωνιστικό στοιχείο, αλλά σαν μια αφορμή για να μιλήσει κανείς για το ανθρώπινο είδος και τους κώδικες που χρησιμοποιεί για να επικοινωνήσει σε ένα πιο προσωπικό επίπεδο.

Θα μπορούσε να διαδραματίζεται σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή πόλη του σήμερα, αλλά όχι σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, καθώς επικρατεί μια ρετρό αισθητική και η ψηφιακή τεχνολογία είναι σχεδόν απούσα κάνοντας ένα πανέξυπνο σχόλιο πάνω στα social media και στην επιρροή τους στην καθημερινότητα.

Η ταινία λειτουργεί σαν μια αλληγορία για το τι διαμορφώνει έναν άνθρωπο στο ποιος πραγματικά είναι και στο αν μιμείται, επηρεάζεται ή δημιουργεί ένα μέρος του από τους άλλους. Τα «Μήλα» βασίζονται πολύ πετυχημένα στην δύναμη της αφήγησης τους χρησιμοποιώντας λέξεις, εικόνες και ήχους για να θέσουν βαθιά υπαρξιακά ερωτήματα.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Χρήστος Νίκου
Σενάριο: Χρήστος Νίκου, Σταύρος Ράπτης
Πρωταγωνιστούν: Άρης Σερβετάλης, Σοφία Γεωργοβασίλη, Άννα Καλαϊτζίδου, Αργύρης Μπακιρτζής
Διεύθυνση φωτογραφίας: Bartosz Świniarski
Μοντάζ: Γιώργος Ζαφείρης
Πρωτότυπη μουσική: The Boy
Casting: Σταύρος Ράπτης
Σχεδιασμός ήχου: Λέανδρος Ντούνης
Ήχος: Κώστας Κουτελιδάκης
Σκηνικά: Έφη Μπίρμπα
Κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα
Μακιγιάζ: Κυριακή Μελίδου
Διεύθυνση παραγωγής: Τέτα Αποστολάκη
Line producer: Σέβη Μώρου
Βοηθοί παραγωγοί: Virginie Devesa, Jerome Duboz, Antoine Simkine
Συμπαραγωγοί: Ales Pavlin, Andrej Stritof, Στέφανος Γκάνος, Σταύρος Ράπτης
Εκτέλεση παραγωγής: Νίκος Σμπιλίρης
Παραγωγή: Ηρακλής Μαυροειδής, Άγγελος Βενέτης, Άρης Ντάγιος, Mariusz Włodarski, Χρήστος Νίκου
Διεθνείς πωλήσεις: Alpha Violet, CAA

Πηγή :culturenow.gr

59 Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Πρώτη προβολή του Waiter στο Ολύμπιον. Πως το βίωσες;

Πολύ ωραία! Το κοινό νομίζω ότι επικοινώνησε με την ταινία, φάνηκε ότι υπήρξε σύνδεση.

Πρόλαβες να δεις καμία ταινία στο Φεστιβάλ;

Δυστυχώς όχι, ήρθα μόνο για την προβολή. Ήρθα κι έφυγα πολύ γρήγορα.

Ας μιλήσουμε λίγο για την ταινία. Παίρνεις το  σενάριο στα χέρια σου. Ποια είναι η πρώτη σου αντίδραση;

Είχε πολύ ενδιαφέρον. Το σενάριο έβλεπε από κοντά έναν χαρακτήρα ο οποίος είχε μια μονόπλευρη διάσταση, σχεδόν ψυχαναγκαστική. Ήταν μια άμυνα στο περιβάλλον ως προς το οποίο ζει και γνωρίζοντας δυο ανθρώπους μπήκε σε μια περιπετειώδη κατάσταση η οποία τον έβγαλε από τα συνηθισμένα. Μπήκε σε μία διαδικασία να πάρει θέση ως προς το τι να επιλέξει, πράγμα που το απέφευγε. Είχε σχηματίσει έναν κόσμο, μέσα από τη δουλειά του, που δεν έμπαινε στη διαδικασία να «τοποθετηθεί». Μέσα από τα γεγονότα, ήρθε η στιγμή που έπρεπε να επιλέξει.

Η συνεργασία με τους συντελεστές πως ήταν; Με Στάνκογλου έχεις ξανασυνεργαστεί;

Πολύ καλή. Με τον Γιάννη ήταν η πρώτη μας συνεργασία. Του ταιριάζει πάρα πολύ ο χαρακτήρας αυτός και έδωσε πάρα πολλά στην ταινία. Πολύ καλός.

Πως είναι να δουλεύεις με τον Στηβ Κρικρή, έναν δημιουργό νέο στο χώρο;

Δεν είναι η πρώτη φορά που κάνω ταινία η οποία είναι η πρώτη κάποιου καλλιτέχνη. Με τον Στηβ ήταν μια πολύ δημιουργική συνεργασία. Συζητήσαμε μαζί το σενάριο, την πορεία του χαρακτήρα, ανταλλάξαμε απόψεις και ήταν εν τέλει μια πολύ καλή συνεργασία.

Τα προσωπικά

Σε έχω γνωρίσει μέσα από τον ρόλο του Λάζαρου και ίσως γι’ αυτό στο μυαλό μου σε έχω σαν έναν ανεπιτήδευτα κουλ τύπο.  Είσαι όντως έτσι;

Δεν μπορώ να το δω με αυτόν τον τρόπο. Όταν μπαίνεις σε μια καλλιτεχνική διαδικασία, το κάνεις από ανάγκη γιατί κάτι σου έχει δημιουργήσει κάποιο έργο ή οι συνεργάτες, η πρόθεση του αντικειμένου με το οποίο καταπιάνεσαι και μπαίνεις σε αυτή τη διαδικασία. Δεν υπάρχει σε πρώτο επίπεδο το πώς θα φανεί ή πως θα είμαι εγώ μέσα σε αυτό. Τώρα ως προς αυτό που κουβαλάει μαζί το καλλιτεχνικό κομμάτι, την «κοσμική» διάσταση που φέρει, δεν είναι κάτι από το οποίο έλκομαι.

Η μεγάλη σου επιτυχία έφερε εξίσου μεγάλη αναγνωρισιμότητα. Σου μιλάει ο κόσμος έξω;

Υπάρχει μια επαφή. Νομίζω ότι πλέον είναι πιο ανθρώπινο. Δεν έχει τη φόρα που έχει όταν έχεις κάνει μια δουλειά στην τηλεόραση και υπάρχει ένας ενθουσιασμός. Τώρα είναι πιο συζητήσιμο. Μπορεί να μιλήσεις με κάποιον, να πιάσεις μια συζήτηση και αυτό είναι ωραίο. Νομίζω ότι είναι σε ένα πολύ ωραίο επίπεδο αυτή τη στιγμή.

Στις παρέες σου πως είσαι;

Όπως φαντάζομαι θα είσαι κι εσύ. Δεν είμαστε ένα πράγμα. Είμαστε ένα συνονθύλευμα πραγμάτων. Η συμπεριφορά μου ποικίλλει ανάλογα με το που και με ποιους είμαι, πολλά παίζουν ρόλο.

Social Media? Απέχεις;

Ναι, τελείως.

Δεν πιστεύεις ότι μπορούν να γίνουν εργαλείο προώθησης της δουλειάς σου;

Φυσικά! Απλά εγώ δεν έχω μπει στη διαδικασία. Δεν με έχει τραβήξει αυτό. Όταν είναι να διαφημιστεί μια παράσταση, υπάρχει μια σελίδα γι’αυτό.

Τα θεμελιώδη

Η τέχνη σε διαλέγει ή την διαλέγεις εσύ;

Έγινε μια συνάντηση, δεν ξέρω ποιος έφτασε πρώτος. Προφανώς η τέχνη υπήρχε και πριν από μένα.

Τι θα ήταν ο Άρης Σερβετάλης αν δεν ήταν ηθοποιός;

Οτιδήποτε άλλο.

Μπορείς να σκιαγραφήσεις, με μια πρόταση, τη σχέση σου με τον κόσμο της υποκριτικής;

Ένας παίκτης που παίρνει μέρος σε ένα παιχνίδι.

Που θέλεις να φτάσεις; Υπάρχει κάποιος ύψιστος στόχος, προσωπικά και επαγγελματικά;

Κοίταξε, στόχους βάζω καθημερινά, όμως όχι μακροπρόθεσμους.

Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος ρόλος που θα ήθελες να παίξεις;

Δεν λειτουργώ με αυτόν τον τρόπο κι έτσι δεν έχω τέτοιου είδους επιθυμίες για να πω ότι θέλω να κάνω ξέρω γω τον Άμλετ…

Είσαι ένας άνθρωπος που τα έχει κάνει όλα με μεγάλη επιτυχία. Ακολουθεί κλισέ ερώτηση: Τι διαλέγεις, θέατρο, τηλεόραση ή σινεμά;

Δεν έχω πρόβλημα. Τελευταία ασχολούμαι κυρίως με το θέατρο και ταινίες στον κινηματογράφο αλλά είμαι ανοιχτός στο οτιδήποτε. Όλα είναι θεμιτά.

Η θέση του θεάτρου στην σύγχρονη Ελληνική πραγματικότητα;

Γίνονται πολύ ωραία πράγματα, υπάρχουν ενδιαφέρουσες ομάδες. Είμαστε σε πολύ καλό επίπεδο. Καλλιτεχνικά. Οργανωτικά και από θέμα παραγωγής νομίζω ότι είμαστε πολύ πίσω και ό,τι γίνεται, γίνεται από προσωπικές θυσίες των καλλιτεχνών..

Φταίει η έλλειψη χρημάτων;

Και έλλειψη χρημάτων αλλά και έλλειψη ουσιαστικής παιδείας στην οργάνωση των πραγμάτων.

Τα μελλοντικά

Φέτος συνέβη και η επιστροφή σου στην τηλεόραση, με μια νέα σειρά. Πως σου φαίνεται η τηλεόραση του 2018;

Ναι ήταν μια σειρά που έγινε πριν δυο χρόνια και προβλήθηκε τώρα. Γενικά τηλεόραση έχω πολλά χρόνια να παρακολουθήσω, δεν έχω τηλεόραση στο σπίτι.

Δουλεύοντας με κινηματογραφιστές στις πρώτες τους δουλειές, σου έχει μπει το μικρόβιο του να δημιουργήσεις κάτι από σκηνοθετική πλευρά;

Είναι ακριβό σπορ ο κινηματογράφος και θέλει πολλές θυσίες. Πρέπει να κάνεις μόνο αυτό. Δεν είναι κάτι που είναι εύκολα εφικτό.

Σκέφτηκες ποτέ να φύγεις στο εξωτερικό για να κυνηγήσεις κάτι εκεί;

Στο παρελθόν ίσως το είχα σκεφτεί αλλά τώρα δεν νομίζω γιατί μου αρέσει εδώ ο τόπος, δεν μου είναι εύκολο να ζήσω για πολύ καιρό έξω. Αλλά αν ήταν ανάγκη, θα το έκανα.

Πως είναι να δημιουργείς στην Ελλάδα του σήμερα;

Από τη μία είναι δύσκολο να δημιουργείς εδώ γιατί υπάρχουν λίγα χρήματα, ξέρεις. Ένας καλλιτέχνης για να κάνει ένα έργο πρέπει να τα κάνει όλα, την παραγωγή, τα πάντα. Από την άλλη είναι ευχάριστο να δημιουργείς στη γλώσσα σου και σε ένα κοινό που έχετε αρκετά πράγματα κοινά. Βέβαια, το ευρωπαϊκό κοινό έχει άλλες προσλαμβάνουσες, επομένως θα είχε ενδιαφέρον για έναν καλλιτέχνη να δει πως επικοινωνεί το έργο του με ανθρώπους που έχουν άλλα δεδομένα.

Προτιμάς να παίζεις Αθήνα ή στην επαρχεία;

Το καλύτερο θα ήταν να είναι έτσι οργανωμένες οι πόλεις της Ελλάδας και να υπήρχε μια αποκέντρωση σε σχέση με τη δημιουργία. Να μπορεί ένας καλλιτέχνης να δημιουργεί κάπου εκτός από την πρωτεύουσα και να μπορεί το έργο του να ταξιδέψει στην Αθήνα και σε διάφορες πόλεις. Θα είχε ενδιαφέρον να γινόταν η δημιουργία εκτός του κέντρου.

Βλέπω ότι γίνονται κάποιες δουλειές. Στο ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης γίνεται μια αξιόλογη προσπάθεια.

Τα ΔΗΠΕΘΕ λειτουργούν ανάλογα με τις δυνατότητές τους. Αλλά σίγουρα με μια μεγαλύτερη κρατική βοήθεια θα μπορούσαν να έχουν έναν πιο ουσιαστικό ρόλο στα πράγματα.

Βλέπεις φως στο τούνελ;

Από εμάς εξαρτάται το φως. Αν ο καθένας προσπαθήσει, θεωρώ ότι υπάρχει ελπίδα.

Σε τι θα σε δούμε στο άμεσο μέλλον;

Προετοιμάζομαι για μια ταινία, τα «Μήλα», του Χρήστου Νίκου.