Επιπλέον, ξεκίνησε  Ένορκη Διοικητική Εξέταση σε βάρος του συλληφθέντος αστυνομικού.

Υπενθυμίζεται ότι ο πυροβολισμός του 16χρονου από τον αστυνομικό έχει προκαλέσει μπαράζ αντιδράσεων τόσο έξω από το Ιπποκράτειο νοσοκομείο όπου από το απόγευμα καταγράφονται ένταση και επεισόδια από συγκεντρωμένους πολίτες  όσο και στην Καμάρα.

Από την έρευνα της ΕΛ.ΑΣ. προέκυψε η εμπλοκή του δικυκλιστή αστυνομικού στο αιματηρό περιστατικό και στη συνέχεια εκδόθηκε εισαγγελική εντολή με βάση την οποία συνελήφθη.

Περισσότερα από 33.000 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας καταγγέλθηκαν στην ΕΛΑΣ την τελευταία δεκαετία, γεγονός που καταδεικνύει τις διαστάσεις του φαινομένου. Πρόκειται για ένα φαινόμενο παγκόσμιο και διαχρονικό, ένα έγκλημα που συνοδεύεται από σημαντικά ποσοστά της λεγόμενης κρυφής εγκληματικότητας, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση πάντα υπάρχουν περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας που δεν καταγγέλλονται.

Αυτό που προτρέπουμε τα θύματα είναι να μιλήσουν και να σπάσουν τη σιωπή τους. Να μη φοβηθούν, να αναφέρουν στην αστυνομία αυτό που τους έχει συμβεί. Οι αστυνομικοί που υπηρετούν στα Αστυνομικά Τμήματα και στις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας ανά την επικράτεια μπορούν να παρέχουν στα θύματα την απαιτούμενη προστασία και καθοδήγηση. Δε θα κρίνουμε και δε θα καταδικάσουμε κανέναν για το τι του έχει συμβεί. Αντίθετα, θα τον ακούσουμε με προσοχή και θα προσπαθήσουμε να τον βοηθήσουμε σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται από το νομοθετικό πλαίσιο.

Οι συμβουλές που δίνει η Ελληνική Αστυνομία είναι οι εξής:

Αν είστε θύμα :

• Καλέστε το 100.
• Αν δεν μπορείτε να μιλήσετε, στείλτε γραπτό μήνυμα (sms) στο 100, με:
  • Ακριβή διεύθυνση
  • Ονοματεπώνυμο
  • Είδος επείγουσας ανάγκης (π.χ. «κινδυνεύει η ζωή μου», «δέχομαι βία από το/τη σύζυγό μου»)
• Εάν δεν μπορείτε εσείς να επικοινωνήσετε με το 100, ζητήστε από κάποιον άλλον να ειδοποιήσει τις Αρχές για εσάς (π.χ. από κάποιον οικείο ή το γιατρό σας)
• Αναζητήστε ιατρική περίθαλψη και πείτε στο γιατρό όλη την αλήθεια.
• Υποβάλετε μήνυση στο πλησιέστερο Αστυνομικό Τμήμα.
• Για κατευθύνσεις και οδηγίες, τηλεφωνήστε ή στείλτε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) στις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας της Ελληνικής Αστυνομίας, που βρίσκονται σε όλη την επικράτεια. (Δείτε εδώ τα τηλέφωνα και τις διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) των Υπηρεσιών)
• Καλέστε τη γραμμή SOS 15900 της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, που απευθύνεται σε γυναίκες, για ψυχοκοινωνική στήριξη, νομική συμβουλευτική και φιλοξενία σε ξενώνες. Επικοινωνία και μέσω e-mail στο sos15900@isotita.gr

Αν γνωρίζετε κάποιον που υφίσταται ενδοοικογενειακή βία:

• Σε περίπτωση άμεσης ανάγκης, καλέστε εσείς το 100.
• Ενημερώστε το τοπικό Αστυνομικό Τμήμα.
• Επικοινωνήστε με τις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας που λειτουργούν σε όλη την επικράτεια, μέσω τηλεφώνου ή μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail). (Δείτε εδώ τα τηλέφωνα και τις διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) των Υπηρεσιών)
• Ενημερώστε το θύμα για τους τρόπους επικοινωνίας με τις Αστυνομικές Υπηρεσίες.
• Ενθαρρύνετε το θύμα να καλέσει για ψυχοκοινωνική υποστήριξη τη γραμμή SOS 15900 για κακοποιημένες γυναίκες.

Πίσω από κλειστές πόρτες  υπάρχουν βουβές κραυγές, φόβοι και ανησυχίες. Γυναίκες  που κρύβουν τον πόνο τους πίσω από ψεύτικα χαμόγελα και έντονο μακιγιάζ για να μην καταλάβει κανείς τι περνούν. Να μην στοχοποιηθούν  και κριθούν γι’ αυτό που βιώνουν. Η ισότητα των δύο φύλων υστερεί κατά πολύ μπροστά στα κοινωνικά στερεότυπα και τις σχέσεις εξουσίας.

Η βία κατά των γυναικών είναι ένα αθέατο έγκλημα και ένα κοινωνικό φαινόμενο που δεν μας επιτρέπει να εξελιχθούμε ως ανθρωπότητα. Η δύναμη της γυναίκας δεν βρίσκεται στη σιωπή της αλλά στην φωνή.

Το μήνυμα που στέλνουμε σε όλες τις γυναίκες είναι να σπάσουν τη σιωπή, να ζητήσουν βοήθεια και να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

Μιλήσαμε με το επιστημονικό προσωπικό του Συμβουλευτικού Κέντρου Κοζάνης ΚΕΘΙ και του Ξενώνα Φιλοξενίας Κακοποιημένων Γυναικών , όπου μπορεί να απευθυνθεί κάθε γυναίκα που αντιμετωπίζει προβλήματα έμφυλης βίας και χρειάζεται συμβουλευτική στήριξη, φροντίδα και φιλοξενία.

Συμβουλευτικό Κέντρο Κοζάνης ΚΕΘΙ

«Η βία κατά των γυναικών είναι αποτέλεσμα των άνισων σχέσεων εξουσίας που υπάρχουν μεταξύ των φύλων στην πατριαρχική κοινωνία σε κοινωνικό, οικονομικό, θρησκευτικό και πολιτικό επίπεδο και δημιουργεί έναν από τους ισχυρότερους μηχανισμούς κοινωνικού ελέγχου των γυναικών, καταργώντας τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες. Ο άνδρας ως κυρίαρχο ον, χρησιμοποιεί τη βία ως μέσο υποταγής της γυναίκας σε αυτόν. Πολλές φορές η γυναίκα, επηρεασμένη από τα πατριαρχικά στερεότυπα, αποδέχεται την βία ως στοιχείο του ανδρικού ρόλου. Όλες οι μορφές βίας (σωματική βία, ψυχολογική,  λεκτική, οικονομική κλπ) κατά των γυναικών αποσκοπούν στον έλεγχο της συμπεριφοράς και της σκέψης τους και κατ΄ επέκταση της χειραγώγησής τους».

1. Ποιος είναι ο ρόλος του Συμβουλευτικού Κέντρου Κοζάνης του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας (Κ.Ε.Θ.Ι.) και τι υπηρεσίες παρέχει;

Το Συμβουλευτικό Κέντρο Κοζάνης παρέχει ΔΩΡΕΑΝ υπηρεσίες συμβουλευτικής στήριξης  με την οπτική του φύλου σε γυναίκες θύματα βίας καθώς και σε όσες υφίστανται πολλαπλές διακρίσεις (προσφύγισσες, μετανάστριες, μονογονείς, Α.με.Α, κλπ) από εξειδικευμένο προσωπικό, εντάσσεται στο Δίκτυο υποστηρικτικών δομών για την πρόληψη και αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων (ΓΓΟΠΙΦ), ενώ η επιστημονική εποπτεία του Δικτύου ασκείται από το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ).

Οι υπηρεσίες καλύπτονται από το απόρρητο της συμβουλευτικής και αφορούν ενημέρωση και εξειδικευμένη πληροφόρηση, ψυχοκοινωνική στήριξη , εργασιακή στήριξη, νομική στήριξη και συνεργασία με άλλες υπηρεσίες και παραπομπή των γυναικών σε ξενώνες, στις αστυνομικές και εισαγγελικές αρχές, στο δικαστήριο, σε νοσοκομεία, σε φορείς αρμόδιους για προνοιακά ή άλλα επιδόματα, σε φορείς απασχόλησης, προστασίας και υποστήριξης παιδιών κ.ο.κ.

2. Υπάρχει ισότητα των φύλων σήμερα;

Η σύγχρονη εποχή βρίσκει τις γυναίκες να έχουν κατακτήσει μέσα από αγώνες πλήρη εξίσωση με τους άνδρες, σε νομικό και θεσμικό τουλάχιστον επίπεδο. Στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια, σημειώνεται πρόοδος στη θεσμοθέτηση και εφαρμογή πολιτικών που αφορούν την ισότητα των φύλων σε διάφορες πτυχές της ιδιωτικής και της δημόσιας ζωής. Παρόλα αυτά, η οικονομική κρίση, η ανεργία που βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, οι καταχρηστικές μέθοδοι που ακολουθούν πολλοί εργοδότες, όπως το μισθολογικό χάσμα, οι άνισες αμοιβές μεταξύ ανδρών και γυναικών για την ίδια εργασία, δείχνουν τη διάκριση που υπάρχει σε βάρος των γυναικών και στον τομέα της εργασίας. Για το λόγο αυτό χρειάζεται ευαισθητοποίηση και εγρήγορση όλων μας για τη διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων αλλά και την εξάλειψη έμφυλων στερεοτύπων και διακρίσεων.

3. Ισχύει ότι η οικονομική κρίση, το αλκοόλ, τα ναρκωτικά είναι αιτίες άσκησης της βίας;

Είναι σημαντικό να αναφερθεί πως το αλκοόλ, η χρήση ουσιών, η ανεργία, η ανέχεια δεν αποτελούν αιτίες της έμφυλης βίας. Χρησιμοποιούνται ωστόσο ως πρόσχημα/αφορμή, για να δικαιολογήσουν ορισμένοι άντρες τη βίαιη συμπεριφορά τους προς τη σύντροφο/σύζυγο ή την οικογένεια γενικότερα. Διακόπτοντας  κάποιος την κατάχρηση ουσιών δε σημαίνει ότι σταματά να ασκεί βία. Η ενδοοικογενειακή βία συμβαίνει, όταν ένα δράστης έχει μάθει και επιλέγει τη βία ως μέσο επίλυσης ενός προβλήματος. Η έμφυλη βία δεν αποτελεί ιδιαίτερο χαρακτηριστικό  της συμπεριφοράς των βίαιων ανδρών, αλλά νομιμοποίηση της ανδρικής κυριαρχίας.

4. Πως εξηγείτε το γεγονός ότι τα περιστατικά βίας κατά των γυναικών είναι σε υψηλά ποσοστά;

Στατιστικά στοιχεία της Αστυνομίας για την ενδοοικογενειακή βία τα τελευταία χρόνια δείχνουν πως υπάρχει γενικότερα μια αυξητική τάση της βίας κατά των γυναικών κατά την πάροδο των ετών (23ο Ενημερωτικό Σημείωμα ΓΓΟΠΙΦ, Νοέμβρης 2019). Τα περιστατικά που καταγράφονται είναι αυξημένα. Ωστόσο, η αύξηση αυτή δεν ερμηνεύεται απαραίτητα ως αύξηση των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, αλλά περισσότερο ως αύξηση των καταγγελιών των θυμάτων τέτοιων περιστατικών στην Αστυνομία. Αποτυπώνει ενδεχομένως το γεγονός πως οι γυναίκες αρχίζουν σιγά σιγά να σπάνε τη σιωπή τους, να μιλούν για τη βία που υφίστανται, αντλώντας θάρρος και δύναμη και από το γεγονός ότι γνωρίζουν για την ύπαρξη του δικτύου υποστηρικτικών δομών της ΓΓΟΠΙΦ (41 συμβουλευτικά κέντρα και 20 ξενώνες φιλοξενείας κακοποιημένων γυναικών) για την πρόληψη και αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών.

5. Είναι εύκολο για μία γυναίκα που υφίσταται βία στο οικογενειακό της περιβάλλον να σπάσει τη σιωπή της;

Για πολλά χρόνια στην Ελλάδα επικρατούσε η αντίληψη «τα εν οίκω μη εν δήμω», γι’ αυτό και η ενδοοικογενειακή βία αποτελούσε ένα καλά κρυμμένο κοινό μυστικό ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας. Αυτό είναι μια πραγματικότητα που σταδιακά αλλάζει, ωστόσο το να μιλήσει μια γυναίκα για τη βία που υφίσταται, αποτελεί μια δύσκολη και επίπονη διαδικασία. Χρειάζεται θάρρος, στήριξη και χρόνος τόσο για να συνειδητοποιήσει η ίδια το πρόβλημα που υφίσταται όσο και για να ζητήσει τελικά βοήθεια. Συχνά τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας διστάζουν να αναφέρουν/καταγγείλουν το πρόβλημα. Ο φόβος, η ντροπή και η ενοχή που αισθάνονται, λόγω των απειλών που δέχονται από το άτομο που τα κακοποιεί αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα για αυτό. Πολλές γυναίκες επίσης είναι ελλιπώς ενημερωμένες και όχι μόνο αγνοούν τα δικαιώματα τους, αλλά συχνά είναι και παραπληροφορημένες για τους νόμους και συγκεκριμένα για τον Νόμο περί ενδοοικογενειακής βίας 3500/2006, για τη διαδικασία καταγγελίας ή για την ύπαρξη υποστηρικτικών δομών.

6. Πως μπορεί να επικοινωνήσει με το Κέντρο ένας/μία ενδιαφερόμενος/η;

Το Συμβουλευτικό Κέντρο βρίσκεται στην οδό Ι. Μακρυγιάννη 22, στον 3ο όροφο. Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή για προγραμματισμό συνάντησης, οι ενδιαφερόμενοι/ες μπορούν να επικοινωνήσουν στο τηλ.:2461049672, καθώς και στο E–mail:kozani@isotita.gr. Οι ώρες λειτουργίας του Κέντρου είναι Δευτέρα έως και Παρασκευή 08:00 – 16:00. Τις ημέρες και ώρες μη λειτουργίας του ΣΚ, μπορούν να απευθυνθούν στην τηλεφωνική γραμμή SOS 15900, που λειτουργεί 24 ώρες το 24ωρο, 365 ημέρες το χρόνο.

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορούν να επισκεφτούν την ιστοσελίδα του Κ.Ε.Θ.Ι.: www.kethi.gr καθώς και την ιστοσελίδα: www.womensos.gr

Ξενώνας κακοποιημένων Γυναικών

Μιλήσαμε με την Ψυχολόγο κ. Χρυσούλα Αντωνιάδου και την Κοινωνική Λειτουργό κ. Παρθένα Σερσέμη για το φαινόμενο της βίας κατά των γυναικών και τη λειτουργία του ξενώνα.

1.Πόσο χρονικό διάστημα λειτουργεί ο ξενώνας κακοποιημένων γυναικών και τι είδους υπηρεσίες παρέχει;

Κοιν.Λειτ: Ο «Ξενώνας φιλοξενίας Κακοποιημένων Γυναικών» του δήμου Κοζάνης ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Σεπτέμβριο του 2014, εντάσσεται στο ολοκληρωμένο δίκτυο δομών καταπολέμησης της έμφυλης βίας της χώρας, που συντονίζει η Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων και εποπτεύεται από το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας.

Ο ξενώνας είναι δυναμικότητας 20 κλινών, λειτουργεί καθημερινά όλο το 24ωρο και απευθύνεται σε γυναίκες κάθε ηλικίας, θρησκείας, εθνικότητας που υφίστανται κάποια μορφή έμφυλης βίας (σωματική, ψυχολογική βία κ.ά.), όσο και σε γυναίκες που αντιμετωπίζουν πολλαπλές διακρίσεις (μονογονείς, άστεγες, άνεργες, προσφύγισσες, ΑμεΑ κ.τ.λ), ακόμη και με τα παιδιά τους. Προσφέρει βραχεία διαμονή, σίτιση και ασφαλείς συνθήκες διαβίωσης, παρέχοντας παράλληλα υπηρεσίες ψυχοκοινωνικής στήριξης από κοινωνική λειτουργό, ψυχολόγο και ψυχολόγο με ειδίκευση στα παιδιά. Ο ξενώνας στελεχώνεται, επίσης, από διοικητική υπάλληλο, υπάλληλο γενικών καθηκόντων και φύλακες.

2.Πως μπορεί να επικοινωνήσει με τον ξενώνα μία ενδιαφερόμενη;

Ψυχ.: Δεχόμαστε παραπομπές από τα Συμβουλευτικά Κέντρα του δικτύου, τα Κέντρα Κοινότητας και τις Κοινωνικές Υπηρεσίες των Δήμων, καθώς και από άλλους ξενώνες του δικτύου. Επίσης, λειτουργεί η γραμμή SOS 15900 του δικτύου. Επομένως, η προσβασιμότητα και η επικοινωνία οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου με κάποιον Ξενώνα Φιλοξενίας Γυναικών του δικτύου είναι εφικτή μόνο μέσω των παραπάνω υπηρεσιών καθώς η διεύθυνση και το τηλέφωνο παραμένουν απόρρητα για την προστασία των φιλοξενουμένων.

3. Ποιος είναι ο μέχρι στιγμής απολογισμός του ξενώνα;

Κοιν.Λειτ.: Κατά τη λειτουργία του Ξενώνα έχουν εξυπηρετηθεί γυναίκες από όλες τις ηλικιακές ομάδες. Παράλληλα καλύπτονται οι ανάγκες διαβίωσης των παιδιών των ωφελουμένων. Σε αυτή την προσπάθεια έχουμε αρωγούς φορείς όπως το Νοσοκομείο Κοζάνης και Πτολεμαΐδος, τις Τ.Ο.Μ.Υ., τις τοπικές σχολικές μονάδες, τα κατά τόπους Αστυνομικά Τμήματα, τις Εισαγγελίες, ακόμη και τοπικούς Συλλόγους. Έτσι, λοιπόν, έχει δημιουργηθεί ένα δίκτυο φορέων υποστήριξης. Ακόμη και η δική σας πρόταση για την πραγματοποίηση αυτής της συνέντευξης να είστε σίγουρη ότι ενισχύει αυτή την προσπάθεια.

4.Πιστεύετε ότι υπάρχει ισότητα των δύο φύλων σήμερα; Πως εξηγείτε το γεγονός ότι τα περιστατικά βίας κατά των γυναικών είναι σε υψηλά ποσοστά;

Ψυχ.: Η έμφυλη βία είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που βασίζεται σε μακροχρόνια ιστορικές ανισότητες και βαθιά ριζωμένα πολιτισμικά και κοινωνικά πρότυπα και δεν θεωρώ ότι έχει νόημα να συζητάμε για την ισότητα των φύλων ως κάτι πεπερασμένο και οριστικό. Είναι όμως σίγουρο ότι όσο περισσότερο αποτελεί μέρος του δημόσιου διαλόγου τόσο περισσότερο πλησιάζουμε σε μια δικαιότερη κοινωνία που στοχεύει στο να εξασφαλίζει ισότιμη θέση για όλα τα μέλη της. Υπό το πρίσμα λοιπόν της ανάδειξης της σχέσης της ιστορικής ανισότητας των φύλων και των βίαιων συμπεριφορών προς τις γυναίκες ίσως πρέπει να εξετάσουμε και τα υψηλά ποσοστά περιστατικών βίας κατά των γυναικών που καταγράφονται σε όλο τον κόσμο ως  αμφίσημα. Από τη μία καταδεικνύουν ότι η παραβίαση των δικαιωμάτων των γυναικών είναι ζήτημα δημόσιας υγείας και από την άλλη υποδηλώνουν ότι η ευρύτερη κοινωνική αναγνώριση συγκεκριμένων συμπεριφορών ως βίαιων περιστατικών κατά μίας ιστορικά ευάλωτης ομάδας ανθρώπων έχει κάνει βήματα.

5. Τελικά ζούμε σε μία πατριαρχική κοινωνία; Η γυναίκα είναι το ασθενές φύλο;

Κοιν.Λειτ.: Η πατριαρχία συνεχίζει να υφίσταται. Ζει μέσα στα σπίτια μας, μαθαίνοντας στα παιδιά μας ρόλους, που τους ακολουθούν από γενιά σε γενιά ενισχύοντας κοινωνικά στερεότυπα. Η γυναίκα οφείλει να είναι νοικοκυρά, μητέρα, εργαζόμενη και κρίνεται αν δεν συμμορφωθεί με τις αποδεκτές κοινωνικές συμπεριφορές. Το σώμα της δεν της ανήκει, η εμφάνιση της οφείλει να υπακούει στα εκάστοτε «μιντιακά» πρότυπα.

Υπέρτατη έκφραση της πατριαρχίας, η έμφυλη βία στους δρόμους και στα σπίτια. Τον βιασμό ακολουθεί το “Victim Blaming”, δηλαδή η δευτερογενής θυματοποίηση της γυναίκας («με αυτά που φορούσε τα θελε») και συχνά η χωρίς συγκατάθεση μαγνητοσκόπηση και δημοσίευση προσωπικών στιγμών. Στην ενδοοικογενειακή βία και πάλι στοχοποιείται η γυναίκα, «έπρεπε να προσπαθήσει παραπάνω, τον προκάλεσε».

Αλλά και στον εργασιακό τομέα, πατριαρχικά μοντέλα συνεχίζουν να αναπαράγονται. Άνισες αμοιβές, παρενόχληση στον χώρο εργασίας και απολύσεις λόγω μητρότητας. Κόντρα σε όλα αυτά η γυναίκα εξελίσσεται και διαπρέπει, καταρρίπτοντας το μύθο του ασθενέστερου φύλου.

6.Είναι εύκολο για μία γυναίκα που βιώνει βία στο οικογενειακό της περιβάλλον να σπάσει τη σιωπή της;

Ψυχ: Όχι δεν είναι εύκολο για μία γυναίκα που βιώνει βία στο οικογενειακό της περιβάλλον   να σπάσει τη σιωπή της, όπως δεν είναι εύκολο για οποιονδήποτε να μιλήσει για κάτι που αντικρούει ή φέρνει σε αμηχανία ένα πολιτισμικά και κοινωνικά κατεστημένο το οποίο όσο περισσότερο καταπιεστικό γίνεται τόσο πιο εσωτερικευμένο και ευρύτερα αποδεκτό αποδεικνύεται ότι είναι από τα μέλη μίας κοινωνίας. Η δυσκολία, λοιπόν, για τις επιζήσασες έμφυλης- και πόσο μάλλον ενδοοικογενειακής- βίας δεν έγκειται μόνο στις ίδιες αλλά θα πρέπει να αποτελεί προβληματική για όλους μας και τον καθένα ξεχωριστά πως θα σπάσουμε αυτόν τον κύκλο της σιωπής.

7.Που οφείλεται η αύξηση των περιστατικών βίας κατά των γυναικών; Το χρονικό διάστημα της καραντίνας τι είδους περιστατικά αντιμετωπίσατε;

Ψυχ.: Σύμφωνα με φορείς που ασχολούνται με το θέμα της έμφυλης βίας, είτε κρατικοί είτε παγκόσμιοι είτε ΜΚΟ, και οι οποίοι έχουν δημοσιοποιήσει σχετικά δεδομένα για το χρονικό διάστημα της καραντίνας επιχειρείται ο συσχετισμός της εκδήλωσης της πανδημίας και των μέτρων αντιμετώπισης της με το κοινωνικό φαινόμενο. Παρατηρήθηκε στατιστική αύξηση τηλεφωνημάτων αναφορικά με φαινόμενα βίας κατά των γυναικών προς τις αντίστοιχες εθνικές γραμμές βοήθειας σε παγκόσμιο επίπεδο και παράλληλα κοινοποιούνται τρέχουσες  ποιοτικές παρατηρήσεις και καταγραφές επαγγελματιών του πεδίου όσον αφορά την αύξηση καθημερινών περιστατικών βίας κατά των γυναικών.

Εύλογα, όμως, και χωρίς την χρήση στατιστικών δεδομένων, μπορούμε να σκεφτούμε ότι από τη στιγμή που περιορίζονται οι δυνατότητες για δραστηριότητες εκτός σπιτιού και άρα οι πιθανοί διέξοδοι εκτόνωσης των δραστών και ταυτόχρονα οι ευκαιρίες εξόδου και απόδρασης των θυμάτων, το απαιτούμενο και απαραίτητο για την προστασία της δημόσιας υγείας μέτρο της «καραντίνας» και της κοινωνικής αποστασιοποίησης είναι πιθανό να συνδέεται με αύξηση των καθημερινών περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας.

Ο Τζορτζ Φλόιντ πεθαίνει στο έδαφος, με χειροπέδες στα χέρια και έναν αστυνομικό να του πιέζει το λαιμό με το γόνατό του.

Το βίντεο που καταγράφει τον Φλόιντ να φωνάζει «Δεν μπορώ να αναπνεύσω» και «Μην με σκοτώσεις!» λίγο πριν πεθάνει εξακολουθεί να μοιράζεται στα social media συνοδευόμενο από μηνύματα που ζητούν σκληρή τιμωρία των αστυνομικών.

Οι αντιδράσεις και η οργή στη Μινεάπολη δυναμώνουν. Αστυνομία και διαδηλωτές συγκρούονται.

Το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης διέταξε τη διεξαγωγή κατεπείγουσας έρευνας με αφορμή το συγκεκριμένο περιστατικό

Οι τέσσερις αστυνομικοί αποπέμφθηκαν από το σώμα μία ημέρα μετά τον θάνατο του Τζορτζ Φλόιντ, ηλικίας 46 ετών, που διέμενε στο προάστιο Σεντ Λούις Παρκ, στη Μινεσότα.

Η αδερφή του Φλόιντ ζητά δικαιοσύνη.

«Δολοφόνησαν τον αδελφό μου. Τον σκότωσαν. Πρέπει να ασκηθεί μεγαλύτερη πίεση σε αυτούς τους άνδρες. Η απόλυσή τους δεν αρκεί», είπε Good Morning America του ABC. «Τον πίεζαν εννέα λεπτά στον λαιμό», δήλωσε ο δικηγόρος της οικογένειας Μπέντζαμιν Κραμπ, μιλώντας σήμερα στο ABC. «Απλά φανταστείτε τι υπέμεινε ο Τζορτζ Φλόιντ αυτά τα εννέα λεπτά, εκλιπαρώντας για μια ανάσα, εκλιπαρώντας για τη ζωή του».

Μετά το χρονικό διάστημα εφαρμογής των μέτρων αντιμετώπισης του COVID 19 , αρχίζει η επιστροφή στην κανονικότητα και η σταδιακή άρση των μέτρων. Ο ρόλος της Αστυνομίας ήταν καθοριστικός καθ’ όλη τη διάρκεια της καραντίνας της χώρας μας αλλά και στο εξής θα συνεχίσει να ελέγχει την ομαλότητα των μετακινήσεων έχοντας ως προτεραιότητα τον πολίτη και την ασφάλειά του.

Κ. Ροτζιώκου, τι προβλήματα αντιμετωπίσατε ως Υπηρεσία κατά την εφαρμογή των μέτρων της Κυβέρνησης για τον COVID 19 όλο το διάστημα  της καραντίνας;

Οφείλω να ομολογήσω ότι το εν λόγω χρονικό διάστημα συνεργαστήκαμε πολύ καλά με τους συμπολίτες μας, οι οποίοι επέδειξαν υποδειγματική συμπεριφορά ως προς την τήρηση των μέτρων και τους ευχαριστούμε τόσο για τη συνεργασία όσο και για την εμπιστοσύνη που επέδειξαν στο πρόσωπο μας. Το επίμαχο χρονικό διάστημα το σύνολο του αστυνομικού προσωπικού βρισκόταν επί των επάλξεων, με σκοπό αφενός την  πραγματοποίηση ελέγχων για τις άσκοπες μετακινήσεις οι οποίες ήταν πιθανόν να συντελέσουν στη μετάδοση και τη διασπορά του ιού και αφετέρου να εμπεδώσουμε το αίσθημα ασφάλειας στους συμπολίτες μας και να αντιμετωπίσουμε την εγκληματικότητα. Οι συνάδελφοι μου πραγματοποιούσαν τους συγκεκριμένους ελέγχους με κίνδυνο της υγεία τους αλλά και σεβόμενοι τα δικαιώματα των συμπολιτών μας. Για αυτό το λόγο οι συνάδελφοι μου είναι άξιοι πολλών συγχαρητήριων καθώς απέδειξαν για ακόμη μία φορά ότι η Ελληνική Αστυνομία έχει τη δύναμη, τη θέληση, την αποφασιστικότητα και τον επαγγελματισμό να αντιμετωπίζει την οποιαδήποτε πρόκληση αλλά και να συμβάλλει την κοινωνική πρόοδο και ευημερία.

Πιστεύετε ότι η σταδιακή άρση των μέτρων και η επιστροφή στην κανονικότητα θα έχεις δυσκολίες για τους Αστυνομικούς στην άσκηση των καθηκόντων τους;

Ο αστυνομικός οργανισμός είναι ένας ζωντανός οργανισμός καθώς και αναπόσπαστο κομμάτι του κοινωνικού συνόλου. Αυτό σημαίνει ότι από την πλευρά μας υπάρχει η δυνατότητα της προσαρμογής σε οποιαδήποτε αλλαγή. Άλλωστε, η αστυνομία λειτουργεί κάθε φορά βάσει επιχειρησιακών σχεδίων τα οποία είναι δυνατόν να τροποποιούνται ή να αναθεωρούνται ανάλογα με τα δεδομένα που προκύπτουν. Συνεπώς και στην περίπτωση της σταδιακής επιστροφής στην κανονικότητα θα προσαρμοστούμε βάσει τω δεδομένων που θα έχουμε κάθε φορά στη διάθεσή μας.

Καταγράψατε περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας αυτό το διάστημα του εγκλεισμού των πολιτών στα σπίτια;

Η ενδοοικογενειακή βία είναι ένα φαινόμενο που τα τελευταία χρόνια έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις τόσο σε παγκόσμιο όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στη χώρα μας για το χρονικό διάστημα 2010-2019 καταγγέλθηκαν στις αστυνομικές αρχές περισσότερα από 33.000 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, ενώ από χρόνο σε χρόνο παρατηρείται αυξητική τάση στην καταγραφή των καταγγελιών γεγονός που μπορεί να οφείλεται είτε στην αύξηση των περιστατικών είτε στην ευαισθητοποίηση των συμπολιτών μας αναφορικά με αυτό το ζήτημα. Το χρονικό διάστημα του εγκλεισμού δεν παρατηρήθηκε αύξηση των καταγγελιών της ενδοοικογενειακής βίας συγκριτικά με το περασμένο χρονικό διάστημα. Ωστόσο, σε άλλες χώρες του εξωτερικού όπως για παράδειγμα στη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Μ. Βρετανία παρατηρήθηκε αύξηση των καταγγελιών για τις ενδοοικογενειακές συγκρούσεις. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι σε περιόδους παρατεταμένης παραμονής στο σπίτι ενδεχομένως να αυξηθούν αυτά τα περιστατικά, ωστόσο εμείς από την πλευρά μας δε διαπιστώσαμε αύξηση των καταγγελιών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μπορεί να μην υπήρξε αύξηση των περιστατικών. Άλλωστε, λόγω του περιορισμού της κυκλοφορίας ενδεχομένως να υπήρχε δυσχέρεια ως προς την καταγγελία εκ μέρους του θύματος. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το ότι από την πλευρά του θύματος υπάρχει φόβος, ανασφάλεια, ντροπή και δισταγμός να καταγγείλει το τι του έχει συμβεί και να έρθει αντιμέτωπο με τις επίσημες διωκτικές αρχές, μας οδήγησε και εμάς από την πλευρά μας στο να επικαιροποιήσουμε τις οδηγίες για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας. Στο πλαίσιο αυτό προτρέπουμε τα θύματα σε περίπτωση ανάγκης να καλέσουν ή να στείλουν ένα μήνυμα – sms  στο 100, να επικοινωνήσουν με τις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας της Ελληνικής Αστυνομίας ή να καλέσουν τη γραμμή SOS – 15900 της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων. Επίσης, επειδή είναι ένα αδίκημα που διώκεται αυτεπάγγελτα είναι σημαντικό να τονιστεί ότι μπορεί οποιοσδήποτε τρίτος να το καταγγείλει και εφόσον το επιθυμεί να τηρηθεί η ανωνυμία του. Επίσης, θα ήθελα να τονίσω ότι αυτή την περίοδο διεξάγεται από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας εκστρατεία ενημέρωσης για την ενδοοικογενειακή βία με τίτλο: «Έχεις Φωνή. Είμαστε Δίπλα Σου».

Όσον αφορά τη βία κατά των γυναικών, ποια είναι η εικόνα στη χώρα μας και τι έχετε να πείτε στις γυναίκες που είναι σιωπηλά θύματα;

Η βία εις βάρος των γυναικών μπορεί να λάβει διάφορες μορφές (σωματική, ψυχολογική, λεκτική ή σεξουαλική, άμεση ή έμμεση, κ.τ.λ.) και εκφράζεται μέσω αδικημάτων όπως είναι οι βιασμοί, το trafficking (εμπορία ανθρώπων) και η ενδοοικογενειακή βία. Ειδικότερα, στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της τετραετίας 2014 – 2018 καταγράφηκαν 806 βιασμοί με το 77% των θυμάτων να αφορά τις γυναίκες.  Κατά την ίδια περίοδο,  από τα 142 θύματα trafficking στη χώρα μας,  το 78% ήταν γυναίκες, ενώ από 19.575 καταγγελίες για ενδοοικογενειακή βία το 66,6% των θυμάτων αφορούσε γυναίκες. Παράλληλα, τα στατιστικά στοιχεία του  Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών καταδεικνύουν τη διάσταση του φαινομένου. Σύμφωνα με αυτά, μία στις τρεις γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα αντιμετωπίσει σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική βία από τον σύντροφό της και μία στις πέντε γυναίκες θα πέσει θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Πίσω από αυτούς τους αριθμούς όμως βρίσκονται ανθρώπινες ιστορίες και γυναίκες που έχουν υποστεί βία με διάφορους τρόπους. Αυτό λοιπόν που θα έλεγα προς τα θύματα είναι να σπάσουν τη σιωπή τους και να μη διστάσουν ούτε για μία στιγμή να καταγγείλουν το τι τους έχει συμβεί, η αστυνομία είναι δίπλα τους για να τα ακούσει και να τα προστατεύσει.

Πως βλέπουν οι πολίτες σήμερα το ρόλο της Αστυνομίας;

Εμείς αυτό που θέλουμε και επιδιώκουμε είναι η εμπιστοσύνη των πολιτών γιατί μόνο μέσα από τις σχέσεις εμπιστοσύνης επιτυγχάνεται το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Και νομίζω ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα η εμπιστοσύνη των συμπολιτών μας στο πρόσωπό μας αποδείχθηκε και τους ευχαριστούμε για αυτό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι οι εικόνες των προηγουμένων ημερών που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας από διάφορα σημεία της χώρας όπου αστυνομικοί παρέδιδαν τρόφιμα ή φάρμακα στους συμπολίτες μας, με τους τελευταίους να εκφράζουν τις ευχαριστίες τους στην αστυνομία.

Ποια είναι τα στερεότυπα γύρω από το επάγγελμα του Αστυνομικού;

Στις περισσότερες αστυνομίες του κόσμου κυριαρχούν διάφορα στερεότυπα σχετικά με το αστυνομικό επάγγελμα, στη διαμόρφωση των οποίων έχουν συντελέσει και οι εκάστοτε ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες. Πολύ συχνά κάποια από αυτά τα αρνητικά στερεότυπα, που θέλουν τους αστυνομικούς «απόμακρους» και «απρόσωπους» αναπαράγονται μέσα στο πέρασμα του χρόνου και τελικά καθιερώνονται στη συλλογική συνείδηση. Όμως ο σύγχρονος αστυνομικός είναι ανθρώπινος και φιλικός γιατί οι αστυνομικοί είμαστε πάνω απ’ όλα άνθρωποι, δεν είμαστε κάτι διαφορετικό από τους άλλους ανθρώπους, το μόνο που μας διαφοροποιεί είναι η  στολή που φοράμε. Ο σύγχρονος αστυνομικός είναι εκπαιδευμένος και καταρτισμένος, πολυδιάστατος και πολύπλευρος. Για παράδειγμα, πολλοί συνάδελφοι μου παράλληλα με τα αστυνομικά τους καθήκοντα σπουδάζουν σε πανεπιστημιακά ιδρύματα, επιδίδονται σε αθλητικές ή καλλιτεχνικές δραστηριότητες, κ.ο.κ, αποδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο ότι οι αστυνομικοί δεν είναι μόνο να είναι μόνο ένα πράγμα αλλά πολλά πράγματα.

Η ιδέα ότι ο αστυνομικός προστατεύει τα συμφέροντα του κράτους σε βάρος των πολιτών παραμένει ισχυρή στην συνείδηση μιας μερίδας πολιτών. Τι θα απαντούσατε;

Οι αστυνομικοί εκπροσωπούμε την εκτελεστική εξουσία η άσκηση της οποίας όμως είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση της προστασίας των πολιτών, ενώ παράλληλα είμαστε θεματοφύλακες της δημόσιας ασφάλειας και τάξης. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το ότι η στολή που φοράμε σηματοδοτεί τη δυνατότητα άσκησης εξουσίας, δημιουργώντας μία κοινωνική απόσταση από τους πολίτες και ξεχωρίζοντας τη θέση μας από αυτούς, ενδεχομένως να συμβάλει στη δημιουργία αυτής της ιδέας που προαναφέρατε. Ωστόσο, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι το αστυνομικό λειτούργημα αποσκοπεί στην εμπέδωση του αισθήματος ασφαλείας των συμπολιτών μας και στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας. Συνεπώς στόχος μας είναι να προστατεύσουμε το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο και να συμβάλουμε στην κοινωνική σταθερότητα, πρόοδο και ευημερία. Επιδιώκουμε να είμαστε δίπλα στον πολίτη, να τον προστατεύουμε και να τον υπηρετούμε, όπως επίσης στοχεύουμε στην ανάδειξη του ανθρώπινου και φιλικού προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας. Θεωρώ ότι με την πάροδο του χρόνου αυτή η φιλοσοφία σταδιακά έχει κατακτηθεί και αποτυπωθεί και μέσα από τις πράξεις των συμπολιτών μας. Για παράδειγμα, ας μην ξεχνάμε τα στιγμιότυπα από τον ακριτικό Έβρο, όπου οι κάτοικοι χειροκροτούσαν τους αστυνομικούς, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για το έργο τους.

 Είναι εύκολο για μία γυναίκα να ασκεί το επάγγελμα του Αστυνομικού; Οι γυναίκες αστυνομικοί αντιμετωπίζουν συμπεριφορές σεξισμού κατά τη άσκηση των καθηκόντων τους;

Το αστυνομικό επάγγελμα είναι ένα κατεξοχήν ανδροκρατούμενο επάγγελμα, καθώς οι γυναίκες αστυνομικοί αποτελούμε περίπου το 12-13% του συνολικού αστυνομικού πληθυσμού. Πρόκειται για ένα επάγγελμα το οποίο για πολλά χρόνια άνηκε αποκλειστικά στο αντρικό φύλο. Συνεπώς, όταν μία γυναίκα εισέρχεται στην αστυνομική ομάδα είναι πιθανό τόσο οι άντρες συνάδελφοι της όσο και οι πολίτες να την αντιμετωπίσουν με δυσπιστία για το αν θα τα καταφέρει σε έναν χώρο που παραδοσιακά έχει ταυτιστεί με το αντρικό φύλο. Όταν όμως η γυναίκα προσαρμοστεί μέσα στην αστυνομική ομάδα, υιοθετήσει τους στόχους της ομάδας και αποδεχτεί την ομαδική κουλτούρα, τότε ανταποκρίνεται με μεγάλη επιτυχία στην εκτέλεση των καθηκόντων της, ενώ οι άντρες συνάδελφοι εκτιμούν και σέβονται το έργο της.

Ως προς την εξέλιξη της γυναίκας μέσα στην αστυνομία αξίζει να αναφερθεί ότι το 1958 δημιουργήθηκε στην Ελλάδα η λεγόμενη  Βοηθητική Αστυνομία, αποτελούμενη από  γυναίκες, τα καθήκοντα των οποίων αφορούσαν τις περιπολίες, τις σωματικές έρευνες, την αντιμετώπιση της πορνείας, καθώς και τη φύλαξη ή τη συνοδεία  στο δικαστήριο γυναικών ή παιδιών. Μερικά χρόνια αργότερα, το 1969, προσλήφθηκαν σαράντα πέντε γυναίκες, από το σώμα της πρώην Αστυνομίας Πόλεων, ενώ το  1971 κατατάσσονται  οι πρώτες εικοσιπέντε  γυναίκες στο σώμα της πρώην Ελληνικής Χωροφυλακής. Το 1983 καθιερώνεται η είσοδος των γυναικών στη Σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας, με ποσόστωση 10% επί του συνόλου των προκηρυσσομένων θέσεων, ενώ το  2003 καταργείται η ποσόστωση και πλέον οι γυναίκες εισάγονται στο αστυνομικό σώμα με τα ίδια κριτήρια, με αυτά των αντρών.

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι έχουν γίνει βήματα προόδου ως προς την εξέλιξη της γυναίκας μέσα στο σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας. Ειδικότερα,  οι γυναίκες πλέον που επιλέγονται να υπηρετήσουν στην Ελληνική Αστυνομία, κατατάσσονται, εκπαιδεύονται και εξελίσσονται βαθμολογικά ομοίως με τους άντρες συναδέλφους τους. Επίσης, χαίρουν ίσης μεταχείρισης με αυτούς, όσον αφορά την εκπαίδευση, το χρόνο εργασίας, τις απολαβές και τον εξοπλισμό. Μάλιστα, η  χώρα μας θεωρείται από τις ελάχιστες σε όλο τον κόσμο, που οι γυναίκες έχουν τη δυνατότητα να ανελιχθούν στην αστυνομική ιεραρχία, όπως οι άντρες και να φτάσουν στα υψηλά κλιμάκια, κάμπτοντας το αόρατο εμπόδιο της «γυάλινης οροφής», που ενδεχομένως, να παρουσιάζεται, πιο έντονα, σε άλλους  κλάδους. Αξίζει, να σημειωθεί, ότι το 2002, για  πρώτη φορά στην Ευρώπη γυναίκα αστυνομικός κατακτά το βαθμό του Υποστρατήγου στην Ελληνική Αστυνομία, ενώ το 2016 η πρώτη γυναίκα Αντιστράτηγος, που καταλαμβάνει μία από τις υψηλότερες θέσεις στην ιεραρχία, είναι γεγονός.

 Η ενεργή παρουσία της ΕΛΑΣ στα social media τι ρόλο παίζει ώστε να προβληθεί το έργο της και να προσεγγίσει κυρίως το νεανικό κοινό περνώντας ουσιαστικά μηνύματα σε θέματα ασφάλειας και τήρησης των νόμων;

Η κοινωνία βρίσκεται πλέον στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η αστυνομία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας άρα δε θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη από αυτή την κοινωνική αλλαγή. Έτσι και η αστυνομία βρίσκεται πλέον στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ειδικότερα, διαθέτουμε λογαριασμούς του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας σε facebook, twitter και youtube, ενώ και οι Γενικές Περιφερειακές Αστυνομικές Διευθύνσεις της Χώρας διαθέτουν λογαριασμούς facebook.  Μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης επιδιώκουμε την αμεσότερη επικοινωνία με τους πολίτες, και την εδραίωση επικοινωνίας με ένα κοινό (κατά βάση νεαρής/ μέσης ηλικίας). Κατά συνέπεια, στοχεύουμε  στη δημιουργία αλληλεπίδρασης με το κοινό και στη δημιουργία σχέσεων εμπιστοσύνης με τους πολίτες. Για αυτό το λόγο, ανά τακτά χρονικά διαστήματα αναρτούμε: α) ζητήματα καθημερινής αστυνομικής επικαιρότητας (δελτία τύπου, συνεντεύξεις τύπου, ανακοινώσεις),  β) θέματα που αφορούν την καθημερινότητα του πολίτη, όπως για παράδειγμα
(κίνηση στους δρόμους, κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, διοικητικές πράξεις, κ.α.), γ) κοινωνικές δράσεις του Σώματος (εκδηλώσεις, κοινωνικές καμπάνιες κ.α.) καθώς και δ) άλλες χρήσιμες συμβουλές.

Περισσότερα εδώ :

https://www.facebook.com/hellenicpolice

https://twitter.com/hellenicpolice https://www.youtube.com/user/EllinikiAstynomia

10. Κλείνοντας, ποιο μήνυμα θα στέλνατε στους πολίτες όσον αφορά το επόμενο διάστημα προσαρμογής σε μία νέα πραγματικότητα πλέον, όπου θα πρέπει να τηρούνται κάποια μέτρα προστασίας για την υγεία;

Το μήνυμα που θα ήθελα να απευθύνω προς τους πολίτες είναι ότι επειδή πρόκειται για μία δύσκολη περίοδο, καλό είναι να συνειδητοποιήσουμε πόσο σημαντική είναι η ατομική ευθύνη καθώς επίσης να ανασύρουμε από μέσα μας αξίες, όπως είναι η αλληλεγγύη και ο αλληλοσεβασμός. «Είμαστε εις το εμείς και όχι εις το εγώ», όπως είχε χαρακτηριστικά αναφέρει ο Στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης, μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της Επανάστασης του 1821. Και κυρίως θα ήθελα να τονίσω ότι η Ελληνική Αστυνομία στέκεται δίπλα σε όλους τους συμπολίτες μας για να τους βοηθήσει και να τους προστατεύσει.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ιωάννα Ροτζιώκου, Αστυνόμος Β΄

Η Αστυνόμος Β΄ Ιωάννα Ροτζιώκου γεννήθηκε στο Άργος Αργολίδας.

Κατετάγη στην Ελληνική Αστυνομία το 2004 και αποφοίτησε από τη Σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας το 2008.

Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Κοινωνιολογίας της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών και Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών Αθηνών. Στο πλαίσιο αυτό, έχει συγγράψει πανεπιστημιακές εργασίες και άρθρα σχετικά με κοινωνικά ζητήματα, την εγκληματικότητα και την οδική ασφάλεια.

Επιπλέον, είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών του Τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (κατεύθυνση: Συγκρούσεις και Επικοινωνία) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Από το 2011 και κατόπιν σχετικής εκπαίδευσης ανήκει στην ομάδα Διαπραγματευτών Ομηριών – Κρίσεων της Ελληνικής Αστυνομίας. Στο πλαίσιο αυτό, έχει μετεκπαιδευτεί από το F.B.I. (Federal Bureau of Investigation) και τη Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου (Metropolitan Police – New Scotland Yard). Ως αστυνομικός-διαπραγματευτής έχει πραγματοποιήσει ενημερωτικές διαλέξεις σε θέματα τόσο διαχείρισης κρίσεων, όσο και οδικής ασφάλειας σε σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, κέντρα νεοσυλλέκτων στρατού, συλλόγους ενηλίκων.

Έχει λάβει μέρος στη διοργάνωση εκδηλώσεων για θέματα τροχαίας και οδικής ασφάλειας, ενώ έχει υπάρξει και εισηγήτρια σε σχετικά συνέδρια και ημερίδες, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό.

Έχει παρακολουθήσει πλήθος σεμιναρίων και εκπαιδεύσεων τόσο στην Ελλάδα και όσο και στο εξωτερικό (Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Europol, Frontex, Cepol, Κ.Ε.Μ.Ε.Α., Ερυθρός Σταυρός, Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π, Erasmus plus κ.λπ.) για θέματα δημόσιας και κρατικής ασφάλειας, ριζοσπαστικοποίησης και βίαιου εξτρεμισμού, τροχαίας, ευρωπαϊκά, εκπαιδευτικά κ.α. Μεταξύ άλλων, έχει παρακολουθήσει σεμινάρια «Διαχείρισης Κρισίμων Περιστατικών – Αντιμετώπισης Οικονομικού και Οργανωμένου Εγκλήματος» του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, επιμόρφωση της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης για θέματα διαχείρισης συγκρούσεων και κρίσεων, καθώς και το ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού- Ευρωπαϊκού Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου, αποκτώντας το Ευρωπαϊκό Δίπλωμα Πρώτων Βοηθειών. Επίσης διαθέτει εμπειρία στον τομέα της εκπαίδευσης ως διδάσκουσα στη Σχολή Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης της Ελληνικής Αστυνομικής Ακαδημίας.

Έχει λάβει τιμητική διάκριση από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ολλανδίας για τη συμμετοχή της στον προγραμματισμό ασφαλείας προσώπων υψίστης ασφαλείας.

Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Εγκληματολογίας, της Ελληνικής Κοινωνιολογικής Εταιρείας, του διοικητικού συμβουλίου της τοπικής ένωσης Ι.Ρ.Α. (Διεθνής Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων) του νομού Αργολίδας, εθελόντρια του Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλειας Πάνος Μυλωνάς (Ι.Ο.ΑΣ.), καθώς και του μη κυβερνητικού οργανισμού YOUTΗNET HELLAS.