Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι οι προηγούμενες δημοτικές αρχές φέρουν μεγάλη ευθύνη για την απαράδεκτη αυτή κατάσταση. Για χρόνια, οι υποσχέσεις για αναβάθμιση και βελτίωση των αθλητικών υποδομών έμειναν ακριβώς αυτό: υποσχέσεις. Πότε θα σταματήσουν οι δικαιολογίες και οι καθυστερήσεις; Είναι καιρός να αναλάβουν επιτέλους τις ευθύνες τους και να πράξουν ό,τι είναι απαραίτητο για να διορθώσουν την κατάσταση.

Η αναβάθμιση των αθλητικών υποδομών στην Κοζάνη δεν είναι απλώς μια απαίτηση, είναι μια επιτακτική ανάγκη. Οι αθλητικές εγκαταστάσεις πρέπει να γίνουν προτεραιότητα, όχι μόνο για την ενίσχυση της αθλητικής δραστηριότητας αλλά και για την προαγωγή της υγείας και της ευεξίας των πολιτών.

Οι τοπικές αρχές οφείλουν να αναλάβουν άμεσα δράση, να εξασφαλίσουν τη χρηματοδότηση και να προχωρήσουν σε όλες τις απαραίτητες εργασίες. Δεν υπάρχει πια χώρος για καθυστερήσεις και δικαιολογίες. Η επένδυση στον αθλητισμό είναι επένδυση στο μέλλον της πόλης μας. Είναι καιρός να αναλάβουν οι υπεύθυνοι τις ευθύνες τους και να δείξουν ότι πραγματικά ενδιαφέρονται για την ανάπτυξη και την ευημερία της Κοζάνης. Οι κάτοικοι δεν ζητούν τίποτα λιγότερο από αυτό που δικαιούνται: σύγχρονες, ασφαλείς και λειτουργικές αθλητικές εγκαταστάσεις.

Ο Έλληνας πρωταθλητής και χρυσός Ολυμπιονίκης στο Τόκιο, στον πρώτο του αγώνα μετά το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Όρεγκον, έκανε άλμα στα 8,13μ. και πήρε άλλη μία πρωτιά στη διοργάνωση, καταρρίπτοντας μάλιστα το ρεκόρ αγώνα, που διατηρούσε από το 2014 ο Άντριαν Στραλκόφσκι με 7,83μ.

Ο αθλητής του Γιώργου Πομάσκι, αν και δυσκολεύτηκε στην αρχή, τελικά στο 5ο άλμα του έφτασε στην πρωτιά, σ’ ένα απ’ τα τελευταία «τεστ» του πριν από το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα (15-21/8).

Στην πρώτη του προσπάθεια ο Τεντόγλου πήδηξε 7.65μ., στη δεύτερη ήταν άκυρος κι ακολούθησαν δύο άλματα σε 7.94μ. και 7.97μ.

Στη συνέχεια, ωστόσο, βρήκε το ένα «καλό» άλμα που έψαχνε για να προσπεράσει τους αντιπάλους του και «πέταξε» στα 8.13μ., ενώ ολοκλήρωσε τον αγώνα του με δεύτερο άκυρο.

Τον ακολούθησε ως δεύτερος με άλμα στα 8,09μ. ο Αμερικανός ΜακΚάρτερ, ενώ την τρίτη θέση κατέλαβε ο Κουβανός Μασό επίσης, με 8,09μ. (είχε καλύτερη δεύτερη προσπάθεια ο ΜακΚάρτερ).

Υποψήφιοι για τον τίτλο του κορυφαίου του μήνα ήταν ακόμη οι παγκόσμιοι πρωταθλητές Ντουπλάντις, Τζέικομπς και Γκαρσία.

Αρχαίο Πνεύμα αθάνατον, αγνέ πατέρα
του ωραίου, του μεγάλου και τ’ αληθινού,
κατέβα, φανερώσου κι άστραψε εδώ πέρα
στη δόξα της δικής σου γης και τ’ ουρανού.

Στο δρόμο και στο πάλεμα και στο λιθάρι,
στων ευγενών Αγώνων λάμψε την ορμή,
και με το αμάραντο στεφάνωσε κλωνάρι
και σιδερένιο πλάσε και άξιο το κορμί.

Κάμποι, βουνά και θάλασσες φέγγουν μαζί σου
σαν ένας λευκοπόρφυρος μέγας ναός.
Και τρέχει στο ναό εδώ προσκυνητής σου,
Αρχαίο Πνεύμ’ αθάνατο, κάθε λαός, κάθε λαός
Αρχαίο Πνεύμ’ αθάνατο, κάθε λαός. πατέρα
του ωραίου, του μεγάλου και τ’ αληθινού,
Στο δρόμο και στο πάλεμα και στο λιθάρι,
στων ευγενών Αγώνων λάμψε την ορμή!

Τετάρτη πρωί, ο Αποστόλης Τεληκωστόγλου και ο προπονητής τους Χρηστός Αλμασίδης , μόλις τελείωσαν την καθιερωμένη τους προπόνηση. Συναντηθήκαμε στο χώρο της Μακεδονικής δύναμης, που για κάποιους είναι κρυμμένη σε ένα στενό κοντά στην Κεντρική πλατεία Κοζάνης και για άλλους ολοφώτεινη  στο στενάκι επί της οδού Εστίας. Τυχαιότητα η ονομασία της οδού; Μπορεί. Στον Πλάτωνα, στον τελευταίο μύθο της Πολιτείας, αναφέρεται η Εστία ως «Ουσία» και σχετίζεται με την κίνηση, την ώθηση, αλλά και ως «Εσσία», δηλαδή σταθερή. Σταθερότητα και ακινησία είναι τα χαρακτηριστικά της σε ένα πρώτο επίπεδο, μιας και σχετίζεται με αξίες αιώνιες και αμετάβλητες, πρωταρχικές και αρχετυπικές.

Από μια βαθύτερη άποψη των πραγμάτων, η Εστία ενσαρκώνει το Πυρ, που θεωρείται το πρωταρχικό από τα δομικά στοιχεία της δημιουργία, μέσα από την αγάπη, την αγνότητα, την θέρμη και δημιουργικότητα, εκδηλώνει τις πιο ισχυρές δυνάμεις συνοχής και ενότητας σε όλα τα επίπεδα λειτουργίας της, ενώ ταυτόχρονα παρέχει κίνηση στον κύκλο της ύπαρξης. Είναι το εστιακό κέντρο σε κάθε σύστημα.

Κάπως έτσι αισθάνεσαι καθώς ανοίγεις την πόρτα της μακεδονικής δύναμης, σαν ένα εστιακό κέντρο γεμάτο συνοχή και ενότητα. Ο Αποστόλης μου άνοιξε και με καλωσόρισε. Καθώς η πόρτα ανοίγει, ξεδιπλώνεται μπροστά σου ένας κόσμος, γεμάτος κύπελλα, μετάλλια, φωτογραφίες και ονόματα αθλητών, προκρίσεις, βραβεύσεις, επιτυχίες, διακρίσεις, διπλώματα.

«Μια ομάδα, ένα ονείρο» μόνο που αυτήν την φορά το σλόγκαν αυτό δεν θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει καλύτερα την πραγματικότητα αυτής την αθλητικής οικογένειας.

Η Μακεδονική δύναμη πήρε σάρκα και οστά από την εμπνευστή και προπονητή κορυφαιών αθλητών, Χρήστο Αλμασίδη, 33 χρόνια πρίν , πίσω στο 1988. Έχει διακριθεί πολλάκις σαν αθλητικός σύλλογος πανελλαδικά, μετράει εκατοντάδες μετάλλια σε παγκόσμιους, ολυμπιακούς, πανευρωπαϊκούς, μεσογειακούς και βαλκανικούς αγώνες. Χιλιάδες αθλητές έχουν κατέβει τα σκαλιά που οδηγούν στις αθλητικές της εγκαταστάσεις. Χιλιάδες αθλητές έχουν γαλουχηθεί με αθλητική παιδεία, σεβασμό προς τον χώρο, τους συναθλητές τους , τους δασκάλους τους. Χιλιάδες μαθητές έμαθαν να πειθαρχούν, να εξοικειώνονται με τον πόνο, να διαχειρίζονται τα συναισθήματα τους και κυρίως έμαθαν να καθορίζονται ως άνθρωποι και αθλητές με ηθική, αξίες και σεβασμό. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο Χρήστος Αλμασίδης στόχος είναι το πρότυπο ανθρώπου και όχι το πρότυπο μεταλλίων.

“Μαρδόνιε, πώς είναι δυνατόν να νικήσουμε αυτούς τους παράξενους ανθρώπους, τους Έλληνες, οι οποίοι δεν αγωνίζονται για το χρυσάφι αλλά για ένα στεφάνι αγριελιάς;”

Ο Αλμασίδης Χρήστος, ο εμπνευστής της Μακεδονικής δύναμης Κοζάνης και προπονητής της Ολυμπιακής ομάδας Tae-kwon-do, είναι άνθρωπος ευθύς και σίγουρος, σφυρηλατεί κορμιά, νεύρα και χαρακτήρες, ατσαλώνοντας τα πιστεύω και το σκοπό τους. H συζήτηση μαζί του γόνιμη και περιεκτική. Μια συζήτηση πολυδιάστατη που περνάει την δημιουργία της Μακεδονικής Δύναμης στην ουσία της αθλητικής παιδείας.

Πείτε μας δυο λόγια για την Μακεδονική Δύναμη, ποια είναι η ιστορία σας,  πως την εμπνευστήκατε, τι σας οδήγησε και σας παρακίνησε στην δημιουργία της Μακεδονικής δύναμης;

Η Μακεδονική Δύναμη ξεκίνησε την διαδρομή της το 1988 με σκοπό να καλλιεργήσει και να αναπτύξει ολυμπιακά αγωνίσματα και μη, όπως το Tae-kwon-do, το καράτε, την ενόργανη γυμναστική, το kickboxing, την ρυθμική γυμναστική, το judo, τον αθλητικό χορό, την ακροβατική, την αγωνιστική αεροβική, τον κλασικό χορό. Σε αυτή τη διαδρομή των τριαντατριών χρόνων, στόχος μας είναι ο σύλλογος μας να γίνει αθλητικός φάρος για την περιοχή μας.

Η πληθώρα των δράσεων μας συμβάλλει στην ανάπτυξη του αθλητισμού και κατ΄ επέκταση του αθλητικού τουρισμού στον τόπο μας. Όσον αφορά την επιλογή της επωνυμίας μας ως «Μακεδονική Δύναμη» θελήσαμε να συνδέσουμε το όνομα του συλλόγου μας με την ιστορία της Μακεδονίας. Όπως ο Μέγας Αλέξανδρος μετέφερε τον πολιτισμό ανά τον κόσμο, και την ιστορία της χώρας μας, ακριβώς αυτό είχαμε κατά νου και εμείς με όχημα τον αθλητισμό. Δεν τα πήγαμε άσχημα αν σκεφτεί κανείς ότι αθλητές του συλλόγου μας έχουν συμμετάσχει και έχουν διακριθεί σε παγκόσμια πρωταθλήματα, Πανευρωπαϊκά, Μεσογειακά και Βαλκανικά, κάνοντας γνωστή την Κοζάνη στα πέρατα του κόσμου, από το μακρινό Μεξικό μέχρι την Ιαπωνία, την Κίνα, την Κορέα, την Αμερική, το Βιετνάμ, την Αίγυπτο, τα Εμιράτα, την Ιορδανία και φυσικά σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες.

Θα μπορούσαμε να γράφουμε μέρες ατελείωτες, για τις εμπειρίες και τα συναισθήματα που έχουμε βιώσει όλα αυτά τα χρόνια. Μοναδικές στιγμές περηφάνιας, με αφορμή τις διακρίσεις των αθλητών μας, ρίγη συγκίνησης κάθε φορά που ο εθνικός ύμνος και η Ελληνική σημαία καθήλωναν όλους μας.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι η Μακεδονική Δύναμη μετράει μέχρι σήμερα, 6 Παγκόσμιες διακρίσεις, 17 Πανευρωπαϊκές, 2 Μεσογειακές, 2 Βαλκανικές στο αγώνισμα Tae-kwon-doαλλά και στο καράτε έχουμε αντίστοιχες επιτυχίες. Το μεγάλο μας στοίχημα είναι βέβαια να φέρουμε ένα ολυμπιακό μετάλλιο στην πόλη μας. Είναι προς το παρόν η μοναδική διάκριση που λείπει από τον σύλλογο. Προσηλωμένοι στον στόχο μας και με το βλέμμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 στο Παρίσι, πιστεύουμε ότι θα τα καταφέρουμε.

Πέρα από τις επιτυχίες, τα μετάλλια τις διακρίσεις, έχετε γαλουχήσει χιλιάδες παιδιά. Πόσο σημαντική είναι για εσάς η αθλητική παιδεία; Τι προϋποθέτει;

Η αθλητική παιδεία είναι η αρχή και το τέλος στην αθλητική διαδρομή του καθενός. Χωρίς αθλητική παιδεία, δεν υφίσταται κανένας από τους κανόνες που διέπουν τον μαγικό κόσμο του αθλητισμού. Η Μακεδονική Δύναμη έχει ένα μοναδικό σλόγκαν- σύνθημα, «Μια ομάδα – Ένα όνειρο».

Πιστεύουμε ακράδαντα ότι τα όνειρα είναι για τους αθλητές και οι ομάδες βρίσκονται δίπλα τους για να τα πραγματοποιούν. Μια ομάδα είναι έτοιμη να κάνει πραγματικότητα τους στόχους και τα όνειρα κάθε αθλητή ξεχωριστά, με την προϋπόθεση βέβαια, ότι, κάθε αθλητής θα πρέπει με ακριβώς την ίδια λογική να λειτουργεί προς την ομάδα. Αμφίδρομη σχέση, βασισμένη στην διάθεση για προσφορά, χωρίς προσωπικά συμφέροντα με γνώμονα την εξέλιξη και την πρόοδο. Με ρωτάτε λοιπόν τι προϋποθέτει η αθλητική παιδεία και σας απαντώ με τα παραπάνω και συμπληρώνω τις λέξεις: συνεργασία, σεβασμό, πειθαρχία, αναγνώριση, ήθος, ομαδικότητα.

Ποιο είναι το πιο σημαντικό κομμάτι που μεταφέρει η Μακεδονική δύναμη στην κοινωνία;

Στα τριαντατρία χρόνια λειτουργίας μας καταφέραμε να πετύχουμε μία τεράστια κοινωνική προσφορά στον τόπο μας. Μέσα από τα αγωνίσματα που υπηρετούμε, καλλιεργούμε όλες τις βασικές αρχές και αξίες που πρέπει να έχουν οι νέοι, και με σημαίες μας τον σεβασμό, την πειθαρχία, την ευγενή άμιλλα, τον «καθαρό» αθλητισμό, αλλά και μία σειρά πραγμάτων που βοηθούν ουσιαστικά να είμαστε καλύτεροι άνθρωποι στην κοινωνία, νιώθουμε περήφανοι για τους μαθητές μας. Η Μακεδονική Δύναμη φιλοξένησε στις ακαδημίες της έως σήμερα πάνω από 5.000 παιδιά που διαπαιδαγωγήθηκαν με τις αρχές και τους κανόνες που διέπουν το σωματείο μας. Για μας, αυτό, αποτελούσε πάντα προτεραιότητα και μετά έρχονται οι επιτυχίες. Η προσωπική μου άποψη είναι βέβαια, ότι δεν μπορείς να κάνεις επιτυχίες χωρίς να προηγούνται όλα τα παραπάνω.

H σχέση σας με τους αθλητές σας θα λέγατε πως μοιάζει με σχέση γονιού με παιδί;

Ως άνθρωπος, είμαι πολύ αυστηρός με τον εαυτό μου, και νομίζω ότι το ίδιο ισχύει και με τους αθλητές μου, αλλά πιστεύω ότι είμαι δίκαιος. Σίγουρα σε όλα αυτά τα χρόνια της διαδρομής μου, έχω κάνει πολλές σωστές κινήσεις αλλά και λανθασμένες, για όλα αυτά κρίνομαι, όπως κάθε άνθρωπος. Πιστεύω ότι η σχέση μου με τους μαθητές μου, είναι αληθινή. Είναι μία σχέση που βασίζεται, σε έναν πλούτο συναισθημάτων και διάθεση προσφοράς. Στη φύση του πρωταθλητισμού είναι να καταρρίπτονται τα όρια, άρα με την ίδια φιλοσοφία πορεύομαι στην ζωή μου.

Tι απαιτεί ο πρωταθλητισμός;

Ο πρωταθλητισμός είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο, που έχει ελάχιστα μπορεί να συγκριθεί με τον αθλητισμό. Για να μπορέσει κάποιος να κάνει πρωταθλητισμό, θα πρώτα από όλα να έχει τον ανάλογο χαρακτήρα. Θα πρέπει να μπορεί να επιβάλλει στον εαυτό του κάποια πράγματα που είναι βασικά για την πορεία του. Στο αγώνισμα του Tae-kwon-doπρέπει να έχεις την ικανότητα να διαχειρίζεσαι τα συναισθήματα σου. Πιστεύω ότι από εκεί ξεκινάμε. Ο θυμός, ο φόβος, ο πόνος η κόπωση, είναι καταστάσεις που τις συναντάς καθημερινά και εκεί θέλει δύναμη ψυχής να μπορείς να διαχειρίζεσαι αυτά τα συναισθήματα. Ο πρωταθλητισμός απαιτεί αυτοπειθαρχία, σεβασμό, ταπεινότητα. Σε καμία περίπτωση δεν έχει χώρο η αλαζονεία. Επόμενη παράμετρος είναι το ταλέντο και τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά του αθλητή, που και αυτά παίζουν τον ρόλο τους. Τέλος, ο πυρήνας, η  οικογένεια, η οποία κατανοεί, στηρίζει και συμπαραστέκεται στις καθημερινές ανάγκες του παιδιού της, χωρίς να χρεώνει το παραμικρό και χωρίς να ζητάει αντάλλαγμα.

Υπάρχει κάποια τόσο δυνατή στιγμή που δεν θα ξεχάσετε ποτέ;

Η φύση του αγωνίσματος του Tae-kwon-do μας χάρισε ξεχωριστές στιγμές, πολλές συγκινήσεις, χαρές, μα και λύπες μαζί, αλλά η στιγμή που θα μείνει χαραγμένη στην μνήμη μου για πάντα είναι κατάκτηση του αργυρού παγκόσμιου μεταλλίου, του αθλητή μας, Τεληκωστόγλου Απόστολου στο Μάντσεστερ το 2019. Είναι η μεγαλύτερη διάκριση Έλληνα αθλητή σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο μοναδικός άνδρας Έλληνας αθλητής που αγωνίστηκε σε τελικό παγκοσμίου πρωταθλήματος και αποτελεί μια από τις 2 μεγαλύτερες διακρίσεις όλων των ολυμπιακών αθλημάτων για το έτος 2019. Περηφάνια, συγκίνηση, χαρά χωρίς όρια… Τα λόγια είναι φτωχά για να περιγράψουν αυτό που έζησα. Δικαίωση για όλες τις θυσίες, τους κόπους, για κάθε επιλογή μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Tι θα συμβουλεύατε σε έναν νέο που θα ήθελες να ασχοληθεί με τον αθλητισμό και τον πρωταθλητισμό;

Θα συμβούλευα όλους τους ανθρώπους και όχι μόνο τα παιδιά, να ασχολούνται με τον αθλητισμό και γιατί όχι αν κάποιοι επιθυμούν να μεταπηδήσουν  στον πρωταθλητισμό, αν είναι όνειρο ζωής, να το κάνουν. Η κάθε ηλικία έχει να πάρει πολλά από τον αθλητισμό, έτσι θα μπορέσουμε να χτίσουμε μια καλύτερη κοινωνία. Με υγιή πρότυπα μπορούμε να ξεχωρίσουμε. Οι άνθρωποι που ασχολούνται με τον αθλητισμό είναι πιο δίκαιοι. Μαθαίνουν να σέβονται τον κόπο και την προσπάθεια του συνανθρώπου τους, να μην τα παρατάνε ποτέ, όταν δυσκολίες έρχονται στη ζωή τους. Η ζωή δεν έχει μόνο ευχάριστες στιγμές, έχει και δυσκολίες όταν από μικρός βάζεις στόχους, ξεπερνάς τα εμπόδια και τα καταφέρνεις, αυτό είναι προίκα για όλη σου τη ζωή, όπου κανείς και τίποτα δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στα όνειρά σου. Όσον αφορά τον πρωταθλητισμό, σίγουρα είναι κάτι ξεχωριστό, αλλά δεν είναι για όλους τους ανθρώπους.

—————————————————————————  ———————————————-

Ο πρωταθλητής της Μακεδονικής δύναμης Κοζάνης, Αποστόλης Τεληκωστόγλου, με υπερήφανο υποστηρικτή του τα Ελληνικά Πετρέλαια συνεχίζει το ταξίδι γράφοντας με χρυσά γράμματα το όνομα του στην ιστορία του Tae kwon do. Ο Αποστόλης στην πορεία του έμαθε να είναι αυτόνομος, να έχει πειθαρχία, ενώ η πίστη στον εαυτό του, τον έβγαλε κερδισμένο! Ξέρει ποιος είναι, και αυτό του φτάνει όπως χαρακτηριστικά σημειώνει.

Ποια είναι η ιστορία σου; Πως μπήκε ο αθλητισμός στη ζωή σου και γιατί Tae kwon do;

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στης Αυλές Κοζάνης. Ξεκίνησα το Τae kwon do  στην  ηλικία των τεσσάρων. Οι γονείς μου ήθελαν να βρουν κάτι για μένα ώστε να αθλούμαι αλλά και να ξεσκάω έτσι παρέα τότε με έναν συνομήλικο φίλο μου, μας έγραψαν σε ένα σύλλογο στον Βελβεντό-Κοζάνης. Στα δώδεκα μου χρόνια ο σύλλογος αυτός έκλεισε όμως εγώ ήθελα να συνεχίσω να παίζω, είχα ήδη προκριθεί στην 2^η θέση στο πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα που συμμετείχα, έτσι έκανα μεταγραφή στον σύλλογο Μακεδονική Δύναμη Κοζάνης όπου ανήκω μέχρι και σήμερα.

Tι απαιτεί ο πρωταθλητισμός;

Ο πρωταθλητισμός απαιτεί πάρα πολλά. Χρειάζεται να είσαι απόλυτα συνειδητοποιημένος για το τι θέλεις να κάνεις, να είναι αυτή η απόλυτη  σου προτεραιότητα αυτό. Να είσαι προετοιμασμένος και για την μεγαλύτερη επιτυχία είτε για αποτυχία.

Ποιο θα έλεγες πως είναι το μεγαλύτερο όφελος από την ενασχόληση σου με το Tae kwon do;

Θα έλεγα πως είναι δυο.  Η πειθαρχία και η διαχείριση των συναισθημάτων.  Έχω διδαχθεί και τα δύο πολύ καλά. Πολλές φορές εκεί που κάποιος άλλος ίσως αντιδρούσε υπερβολικά, εγώ είμαι αρκετά ψύχραιμος και με καθαρό μυαλό. Πολύ σημαντική είναι η εμπειρία ζωής που σου προσφέρει το αγώνισμα και η  δυνατότητα να γνωρίσεις τον κόσμο καθώς τα τουρνουά είναι σε διαφορετικές χώρες.

Υπάρχει κάποια στιγμή τόσο έντονη που δεν θα ξεχάσεις ποτέ:

Δεν θα ξεχάσω ποτέ το πρώτο μου χρυσό πανελλήνιο μετάλλιο, την πρώτη μου ήττα σε τελικό, όπως και την στιγμή που κέρδισα τον αγώνα και μπήκα στα μετάλλια στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Εφήβων. Πολλές ήταν οι έντονες στιγμές, όπως το 2019 στο Μάντσεστερ στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ανδρών όπου κατέκτησα το ασημένιο μετάλλιο.

Όταν φτάνεις στα όρια σου πως βρίσκεις κίνητρο;

Δεν υπάρχει συγκεκριμένο μυστικό. Όταν φτάνεις στα όρια σου, είτε σωματικά είτε ψυχικά και θεωρείς πως πια δεν έχεις κάτι άλλο να δώσεις, απλά συνεχίζεις γιατί τελικά δεν έχεις φτάσει ούτε στα μισά.

Τι σημαίνει για σένα αθλητική επιτυχία;

Σημαίνει να αποτελείς με τις επιδόσεις αλλά και την συμπεριφορά σου ένα υγίες πρότυπο για τις γενιές που ακολουθούν. Για μένα το πιο σημαντικό είναι να λένε ο Αποστόλης είναι ένας φοβερός άνθρωπος και καλός αθλητής πάρα να λένε είναι απλά τρομερός αθλητής αλλά όχι και τόσο καλός άνθρωπος.

Πόσο σημαντική είναι για σένα η σχέση σου με τον προπονητή σου;

Η σχέση μου με τον προπονητή μου, Αλμασίδη Χρήστο. είναι χωρίς καμία υπερβολή οικογενειακή, μοιαζουμε σαν μπαμπάς με γιο, μια σχέση ζωής. Έχουμε περάσει μαζί τόσα πολλά πράγματα, τόσες  επιτυχίες και αποτυχίες, είμαστε δεμένοι. Μαζί στα εύκολα, μαζί και στα δύσκολα, ίσως πιο πολύ στα δύσκολα. Ο προπονητής μου είναι για μένα πηγή έμπνευσης και σεβασμού.

Πως βλέπεις τον αθλητισμό στην Ελλάδα σήμερα;

Ο αθλητισμός στην Ελλάδα θα μπορούσε να είναι σε κορυφαίο επίπεδο σε πολλά αθλήματα. Όσον αφορά το Tae kwon do, η Ελλάδα,  ένα τόσο μικρό κράτος έχει πετύχει τόσες πολλές διεθνείς διακρίσεις και το επίπεδο είναι πολύ υψηλό ακόμη και στις μικρές ηλικίες. Στην πορεία θα έλεγα πως το χαλάμε λίγο.  Οι αθλητές καθώς μεγαλώνουν χάνουν το κίνητρο τους, δεν αμείβονται και δεν μπορούν να δουλέψουν όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες μεγαθήρια και έτσι  είναι πολύ δύσκολο να τους κοντράρουμε, είναι άλλη φιλοσοφία, άλλος κόσμος. Σίγουρα τα πράγματα  για εμάς πρέπει να αλλάξουν.

Tι θα συμβούλευες σε έναν νέο που θα ήθελες να ασχοληθεί με τον πρωταθλητισμό;

Δύσκολη ερώτηση. Θα τον συμβούλευα να είναι έτοιμος να κλάψει, να πονέσει, να θυσιάσει αρκετά πράγματα. Ο δρόμος του πρωταθλητισμού είναι  ανηφορικός, δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, δεν είναι εύκολος, αλλά πίστεψε με, όταν φτάσεις στην κορυφή , η θέα είναι τόσο μοναδική που θα δεν συγκρίνεται με τίποτα. Θα τα ξανά έκανα όλα από την αρχή. Αυτό που θα ήθελα να κρατήσει από εμένα ένας νέος αθλητής είναι “Να πιστεύεις στον εαυτό σου”.

Ο λόγος για τους αθλητές μας που έλαβαν μέρος στο διεθνές πρωτάθλημα του Ολυμπιακού Αγωνίσματος του Ταεκβοντό στην Podgorica του Μαυροβουνίου στις 16 και 17 Οκτωβρίου 2021, μια διοργάνωση που ξεπέρασε τους πεντακόσιους αθλητές από διάφορες χώρες,όπως Βραζιλία, Καναδά, Αίγυπτο, Ισπανία,Γερμανία, Ρωσία, Ιταλία, Σουηδία, Τουρκία, Κροατία, Σερβία,Ουγγαρία και πολλές άλλες.

Τρία μετάλλια ήταν ο απολογισμός της συμμετοχής των πρωταθλητών μας και μια τονωτική ψυχολογική ένεση πριν από τα πανελλήνια πρωταθλήματα που έχει προκηρύξει η ελληνική Ομοσπονδία του Ολυμπιακού Ταεκβοντό.

ΧΡΥΣO ΜΕΤAΛΛΙΟ  για τον πρωταθλητή Ευρώπης στην κατηγορία των +78 kg εφήβων,Ραφαήλ Ιωάννης Μαρέτης του Σπύρου

ΧΡΥΣO ΜΕΤΆAΛΛΙΟ  για τον πρωταθλητή Ελλάδος Πέτρο Δοκό του Δημητρίου

ΑΡΓΥΡO ΜΕΤAΛΛΙΟ για τον πρωταθλητή Ελλάδος Κωνσταντίνο Σολακίδη του Χρήστου

Στην πέμπτη θέση έμεινε ο αθλητής μας και αργυρός παγκόσμιος Απόστολος Τεληκωστόγλου του Κωνσταντίνου, μετά από ήττα που υπέστη από τον Τούρκο πρωταθλητή και δυστυχώς δεν μπόρεσε να μπει στα μετάλλια και να πάρει τους βαθμούς για το παγκόσμιο RANKING από την συγκεκριμένη διοργάνωση.

Το Δ.Σ. και οι Προπονητές του Συλλόγου συγχαίρουν τους αθλητές για την συμμετοχή και τις διακρίσεις τους καθώς και την κυρία Κουτρότσιου Αναστασία, Διεθνή Διαιτητή που βρίσκεται συνεχώς καλεσμένη σε διεθνή πρωταθλήματα και αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει τον γονέα Σολακίδη Χρήστο που συνόδευσε την Ομάδα !!!

Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ στα ΕΛ.ΠΕ , Ελληνικά πετρέλαια που στηρίζει τις προσπάθειες του Αργυρού παγκόσμιου πρωταθλητή μας Απόστολου Τεληκωστόγλου στον Δρόμο για το ΠΑΡΊΣΙ 2024.

Ο Δήμος Κοζάνης, ο Οργανισμός Αθλητισμού, Πολιτισμού και Νεολαίας, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κοζάνης και η Κοβεντάρειος Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης οργανώνουν εκδήλωση αφιερωμένη στον παιδαγωγό και εκπαιδευτικό Νίκο Παπαδόπουλο με θέμα “Η αθλητική παιδεία και η επίδραση της στη διαμόρφωση του αθλητικού πολιτισμού”, την Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου, στις 18.00, στο αμφιθέατρο του νέου κτιρίου της Βιβλιοθήκης.

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιλαμβάνει τις παρουσιάσεις των βιβλίων:

• “Σε τούτα δω τα μάρμαρα”από τον πρώην Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού Βόρειας Ελλάδας και της ΕΠΟ κ. Γεώργιο Λυσαρίδη.
• “Κόμμα αλλάζουμε, ομάδα ποτέ ή όταν ο Μίκης Θεοδωράκης συνάντησε το ποδόσφαιρο”από τον συγγραφέα και αθλητικό δημοσιογράφο κ. Γιάννη Γεωργάκη.

Η κ. Μαρία Παπαδοπούλου θα μιλήσει για το έργο και την προσφορά του Νίκου Παπαδόπουλου και ο αδελφός του εκλιπόντος κ. Πασχάλης Παπαδόπουλος θα προσφέρει μια σειρά βιβλίων αθλητικού περιεχομένου στη Βιβλιοθήκη.

Στην εκδήλωση θα παραστούν και θα χαιρετίσουν οι βετεράνοι ποδοσφαιριστές:

• Γιώργος Κούδας,
• Νίκος Χρηστίδης,
• Κούλης Αποστολίδης,

καθώς και τοπικοί παράγοντες του αθλητισμού και αθλητές.

Συντονιστής της εκδήλωσης ο βετεράνος ποδοσφαιριστής και πρώην Γενικός Γραμματέας του ΠΣΑΠ κ. Νίκος Μάλλιαρης.

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος, γεννήθηκε στην Καισαρειά Κοζάνης τον Μάιο του1952. Τελείωσε το Βαλταδώρειο Γυμνάσιο και σπούδασε στην Γυμναστική Ακαδημία της Αθήνας.

Από μικρός διακρίθηκε για την αγάπη του στον αθλητισμό τον οποίο υπηρέτησε με ήθος και πάθος ως αθλητής, προπονητής, παράγοντας και καθηγητής.

Σε ηλικία 16 χρονών φόρεσε τα χρώματα του Λασσάνη Κοζάνης, έπαιξε ποδόσφαιρο ένα χρόνο στη Δάφνη Αθηνών και στη συνέχεια στο Φ.Σ. Κοζάνης όταν αγωνιζόταν στη Β Εθνική. Σταμάτησε αιφνίδια την ποδοσφαιρική του καριέρα όχι όμως και τον αθλητισμό.

Ανακάλυψε τη δεύτερη μεγάλη του αγάπη, το μπάσκετ, αφήνοντας την σφραγίδα του ως προπονητής σε πολλά σωματεία της Δ. Μακεδονίας, ενώ συνέβαλε στην άνοδο της ομάδας της Σιάτιστας στη Β΄ Εθνική, μια επιτυχία ανεπανάληπτη για την περιοχή.

Ως καθηγητής φυσικής αγωγής υπηρέτησε με πάθος τον αθλητισμό για περισσότερα από 30 χρόνια. Υπήρξε σκιέρ, ποδηλάτης, τενίστας, φυσιολάτρης και πολυταξιδεμένος.

Ασχολήθηκε παράλληλα με τα κοινά, παρεμβαίνοντας με δημοσιεύματα στον τοπικό Τύπο, διεκδικώντας δικαιοσύνη, ισότητα και σεβασμό των δικαιωμάτων των αδύναμων, καταθέτοντας προτάσεις που δικαιώθηκαν πολλά χρόνια αργότερα.

Το αρκτικόλεξο  Κ.Δ.Α.Π ήχησε για πρώτη φορά στα αυτιά μου το 2002 στον Βόλο, όταν μας έκαναν πρόταση με την φίλη μου να δουλέψει μία από τις δυο. Διαλέξαμε να δουλέψει εκείνη μιας κι εγώ είχα κλείσει να δουλέψω αλλού. Ζούσα όμως την πορεία τους από κοντά. Βέβαια πρέπει να σημειώσω εδώ πως το ΚΔΑΠ Νεάπολης Βόλου με το οποίο είχα εγώ επαφή έσφυζε από ζωή και δράσεις ακόμα και τα σαββατοκύριακα.  Ίσως να ήταν άλλοι οι άνθρωποι, ίσως να ήταν και άλλες οι εποχές.

ΚΔΑΠ λοιπόν. Αν το ακούσεις και δεν το ξέρεις μοιάζει να είναι ο ήχος που κάνει κάτι βαρύ όταν πέφτει κάτω. Κάτι σαν «γκντούπ».  Είναι το ίδιο θορυβώδες, όχι όμως επειδή πέφτει κάτι κάτω, αλλά επειδή ανεβαίνει κάτι ψηλά. Κι αυτό είναι η διάθεση, η γνώση και τα γέλια των μικρών παιδιών που συμμετέχουν στα προγράμματά τους. Πάμε να τα γνωρίσουμε λοιπόν.

Τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών πρωτοξεκίνησαν να λειτουργούν πιλοτικά ως δομές των Δήμων το 1996. Ουσιαστικά, ήρθαν να καλύψουν τις ανάγκες των παιδιών –και των γονιών για τα παιδιά τους- για παιχνίδι, ψυχαγωγία αλλά και κοινωνικοποίηση και συμμετοχή σε μια ομάδα εκτός από το πλαίσιο του σχολείου.

Τα τελευταία χρόνια-όπου η δημιουργική απασχόληση έχει κερδίσει έδαφος- πολλοί ιδιώτες έχουν προχωρήσει στην ίδρυση ΚΔΑΠ αποκλειστικά ή απογευματινή λειτουργία παιδικών σταθμών, που όμως λειτουργούν σε τελείως διαφορετική λογική από την πρωινή τους λειτουργία. Σε οποιονδήποτε φορέα κι αν ανήκουν, δημοτικό ή ιδιωτικό, κάποια από αυτά συνεργάζονται με την Ε.Ε.Τ.Α.Α. και το πρόγραμμα Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής που συγχρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ.

Στόχος του προγράμματος είναι να μπορέσουν παιδιά από 5 έως 12 ετών να μπουν σε μια διαδικασία νοητικής, συναισθηματικής, και κοινωνικής ανάπτυξης μέσα από την δημιουργική απασχόληση και την επαφή με νέες παιδαγωγικές τεχνικές μιας και τα προγράμματα εμπλουτίζονται συνεχώς. Η διαδικασία αυτή είναι δωρεάν για τους γονείς που έχουν εξασφαλίσει το voucher από το πρόγραμμα του ΕΣΠΑ, εφόσον βέβαια πληρούν κάποιες προϋποθέσεις. Τα ΚΔΑΠ λειτουργούν απογευματινές ώρες  σε ένα διευρυμένο ωράριο που μπορεί να είναι ενιαίο -13.00 με 21.00 π.χ. ή σε δύο κύκλους 13.00-16.00 και 17.00 με 21.00-, ενώ όταν τα σχολεία είναι κλειστά (διακοπές Χριστουγέννων, Πάσχα και καλοκαιρινές διακοπές έως 31 Ιουλίου) τα προγράμματα υλοποιούνται τις πρωινές ώρες για διευκόλυνση των γονιών.

Κάθε ΚΔΑΠ περιλαμβάνει ένα εύρος δραστηριοτήτων που συνάδουν συνήθως με τους χώρους, το προσωπικό αλλά και τις ανάγκες της εποχής και της περιοχής. Η ρομποτική για παράδειγμα και η Zumba είναι δραστηριότητες που έχουν ενταχθεί τα τελευταία χρόνια στα προγράμματα κάποιων ΚΔΑΠ. Η δημιουργική απασχόληση, ο αθλητισμός αλλά και οι καινοτόμες δράσεις είναι οι άξονες στους οποίους κινούνται τα απογεύματα των παιδιών.

Εικαστικά, ζωγραφική, θέατρο, μουσική, γυμναστική, αλλά και δημιουργική γραφή, επιτραπέζια και μαγειρική είναι μερικές από τις δραστηριότητες με τις οποίες μπορούν να ασχοληθούν τα παιδιά που συμμετέχουν στα προγράμματα. Ακολουθώντας την «μόδα» και την εξέλιξη της τεχνολογίας τα τελευταία χρόνια υπάρχουν τμήματα ζούμπα αλλά και ρομποτική και μαθήματα ασφαλούς πλοήγησης στο διαδίκτυο, ενώ τα παιδιά μπορούν  να συμμετέχουν σε προγράμματα φιλαναγνωσίας και λέσχες ανάγνωσης. Παράλληλα τα περισσότερα ΚΔΑΠ φροντίζουν και για το διάβασμα της επόμενης μέρας για τους μαθητές του δημοτικού σχολείου.

Επίσης λειτουργούν και ΚΔΑΠ για παιδιά με ειδικές ανάγκες (ΚΔΑΠ μΕΑ), όπου γίνονται δεκτά παιδιά όλων των ηλικιών και εκτός από την απασχόληση που προσφέρουν με δραστηριότητες όπως εικαστικά, γυμναστική, θέατρο κλπ. Τα παιδιά έχουν δυνατότητα να κάνουν στον χώρο κάποιες από τις θεραπείες τους μιας και στελεχώνονται με λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές και άλλες ειδικότητες.

Για να αποκτήσει μια μαμά το πολυπόθητο «χαρτί ΔΩΡΕΑΝ εισόδου»  στα προγράμματα χρειάζεται να καταθέσει κάποια δικαιολογητικά, όπως,

• φωτοτυπία ταυτότητας ή διαβατηρίου σε ισχύ (αν αυτό δεν είναι με λατινική γραφή χρειάζεται μετάφρασή του εντός τελευταίου τριμήνου).
• πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης (με ημερομηνία έκδοσης εντός του τελευταίου εξαμήνου)
• εκκαθαριστικό σημείωμα του προηγούμενου φορολογικού
• ηλεκτρονική αίτηση της Ε.Ε.Τ.Α.Α. εκτυπωμένη και υπογεγραμμένη

και κάποια επιπλέον ανάλογα με την περίπτωση της κάθε οικογένειας.

Όταν ήμουν πιτσιρίκι, στην αρχή του σχολικού έτους, φροντίζαμε να τελειώσουμε γρήγορα το διάβασμα της επόμενης ημέρας και «βγαίναμε έξω». Παίζαμε στην μέση του δρόμου. Τζαμί, κρυφτό και μήλα. Σήμερα, ακόμα και σε μικρές επαρχιακές πόλεις είναι πολύ δύσκολο να συναντήσεις παιδιά να παίζουν στον δρόμο, για τα μεγάλα αστικά κέντρα είναι αδιανόητο. Τα ΚΔΑΠ ήρθαν να καλύψουν την ανάγκη αυτή, να μη χαθεί η επαφή του παιδιού με το παιχνίδι. Ακόμα κι αν αυτό είναι σε οργανωμένο πλαίσιο, πραγματοποιείται από ειδικούς για το κάθε αντικείμενο και προσφέρει στα παιδιά κάτι ανεκτίμητο, την χαρά.

Η αδράνεια σκοτώνει τους ανθρώπους του σήμερα.

Όμως το ανθρώπινο γένος επιβίωσε χιλιάδες χρόνια χάρη στην ικανότητά του να τρέχει, να κινείται και να διαφεύγει.

Πάνω σε αυτό το σκεπτικό, δημιουργήθηκε το chase tag . Ιδρυτές του είναι οι Christian και Damien Devaux, και ουσιαστικά πρόκειται για ένα παιχνίδι που θυμίζει κυνηγητό σε εξελιγμένη μορφή -δηλαδή περιλαμβάνει το να υπερπηδάς εμπόδια ή να  περνάς από κάτω τους, την ώρα που σε κυνηγά κάποιος.

Ο μόνος κανόνας του chase tag είναι να μην σε πιάσουν.

Αν καταφέρεις να γλυτώσεις  για 20 δευτερόλεπτα, σκοράρεις έναν πόντο. Με μια πιο σημερινή ορολογία, θα το λέγαμε παρκούρ ανταγωνισμού.

Είναι σαν πολεμική τέχνη, χωρίς όμως την μάχη. Και σκάβει βαθιά μέσα στο ένστικτο της επιβίωσης του ανθρώπου, όπως την εποχή των σπηλαίων, όπου όλα αυτά ήταν η καθημερινότητα, πριν να κολλήσουμε στα γραφεία και τους καναπέδες μας.

via doctv.gr