Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Ροδάνθη Ελένη Συρίγου, Γιάννης Ντάνασης, Πάνος Μαλανδράκης, και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα δεδομένα της πρόσφατης δημοσίευσης της Kathleen Doheny στην επιστημονική επιθεώρηση WebMD με θέμα την πιθανή ταυτόχρονη εμφάνιση του ιού της γρίπης (ινφλουένζα), του αναπνευστικού συγκρυτιακού ιού (RSV) και του νέου κορωνοϊού SARS-CoV-2.

Η περίοδος της γρίπης έχει ξεκινήσει νωρίς και από τις 21 Οκτωβρίου έχουν αναφερθεί πρόωρες αυξήσεις στη δραστηριότητα της εποχικής γρίπης στο μεγαλύτερο μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου Νοσημώτων (CDC). Παράλληλα, τα Νοσοκομεία Παίδων σε όλες τις ΗΠΑ αναφέρουν αυξημένα περιστατικά τα οποία πάσχουν από τον ιό RSV.

Πότε αναμένεται έξαρση
Ο Καθηγητής της Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου της North Carolina, Justin Lessler, αναφέρει ότι είναι δύσκολο να προβλεφθεί ο ακριβής μήνας που θα παρουσιάσει έξαρση ο ιός της γρίπης.
Για τον SARS-CoV-2, ορισμένα επιδημιολογικά μοντέλα προβλέπουν κάποιες αιχμές πριν από τα Χριστούγεννα και άλλα προβλέπουν ένα νέο κύμα το 2023.
Για τη γρίπη, το μοντέλο προβλέπει μια πιο πρώιμη εμφάνιση από το συνηθισμένο.
Ενώ η δραστηριότητα της γρίπης είναι σχετικά χαμηλή η σεζόν έχει ξεκινήσει νωρίς σύμφωνα με τα στοιχεία των CDC. Για την εβδομάδα που έληξε στις 21 Οκτωβρίου, 1.674 ασθενείς νοσηλεύτηκαν για γρίπη, αριθμός υψηλότερος από τους καλοκαιρινούς μήνες, αλλά μικρότερος από τις 2.675 νοσηλείες για την εβδομάδα της 15ης Μαΐου 2022. Παράλληλα, οι νέες νοσήσεις από Covid-19 μειώθηκαν κατά 12% τις τελευταίες δύο εβδομάδες, ενώ από τον ιό RSV ήταν στο 15% εν αντιθέσει με το 2021 που ήταν στο 11%.

Γιατί υπάρχει ανησυχία φέτος
Και οι τρεις ιοί, ινφλουένζα, SARS-CoV-2 και RSV, είναι αναπνευστικοί ιοί, μεταδίδονται με τον ίδιο τρόπο όπως και άλλοι ιοί του αναπνευστικού και τείνουν να εμφανίζουν αύξηση των κρουσμάτων κατά τους χειμερινούς μήνες, αναφέρει ο Timothy Brewer Καθηγητής Ιατρικής και Επιδημιολογίας στο UCLA.

Ο αριθμός των θανάτων από παιδική γρίπη συνήθως κυμαίνεται από 37 έως 199 ετησίως, σύμφωνα με τα αρχεία των CDC. Αλλά την περίοδο 2020-2021, τα CDC κατέγραψαν έναν θάνατο από παιδιατρική γρίπη στις ΗΠΑ.

Τόσο τα παιδιά όσο και οι ενήλικες είχαν έλθει σε μικρότερο βαθμό σε επαφή με άλλους τις τελευταίες 2 σεζόν, αναφέρει ο Blumberg, και για αυτό το λόγο δεν διαθέτουν φέτος τη φυσική ανοσία έναντι της ινφλουένζας και του RSV που παρατηρούνταν πριν το ξέσπασμα της πανδημίας COVID-19.

Ο RSV μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο για τον οποιονδήποτε καθώς δεν υπάρχει αντίστοιχο εμβόλιο, αλλά ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι για τα παιδιά κάτω των 5 ετών, ειδικά τα βρέφη κάτω του 1 έτους, καθώς και για τους ενήλικες άνω των 65 ετών.

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν καταρροή, μειωμένη όρεξη, βήχα, φτέρνισμα, πυρετό και συριγμό. Αλλά στα νεαρά βρέφη, μπορεί να υπάρχει μόνο μειωμένη δραστηριότητα, εκνευρισμός και προβλήματα αναπνοής. Τα συμπτώματα της γρίπης, του SARS-CoV-2 και του RSV μπορεί να αλληλεπικαλύπτονται. Αλλά το καθένα μπορεί να περιλαμβάνει αναπνευστικά προβλήματα, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν τους ευάλωτους πληθυσμούς στο νοσοκομείο.

Συμπερασματικά, αναφέρει ο Timothy Brewer, για την αποφυγή της «τρι-δημίας» ή οποιασδήποτε άλλης λοίμωξης, σε περίπτωση συμπτωματολογίας συστήνεται η παραμονή στο σπίτι καθώς και η χρήση ατομικών μέτρων προστασίας, τόσο για την καλύτερη ανάρρωση των ασθενών αλλά και για την αποφυγή της μεταδοτικότητας και της εξάπλωσης στο περιβάλλον του κάθε ασθενούς και, κατ’ επέκταση, στον ευρύτερο πληθυσμό.

Τα νοικοκυριά παρήγαγαν το 55% των απορριμμάτων τροφίμων, ποσοστό που αντιστοιχεί σε 70 κιλά ανά κάτοικο. Το υπόλοιπο 45% ήταν απόβλητα που δημιουργήθηκαν προς τα πάνω στην αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων.

Η αντιμετώπιση της σπατάλης τροφίμων από τους καταναλωτές παραμένει πρόκληση τόσο στην ΕΕ όσο και παγκοσμίως.

Τα οικιακά απορρίμματα τροφίμων (55% του συνόλου) είναι σχεδόν διπλάσια από τα απορρίμματα τροφίμων που προέρχονται μαζί από τον τομέα της πρωτογενούς παραγωγής (11%, 14 κιλά ανά άτομο) και της παραγωγής τροφίμων και ποτών (18%, 23 κιλά ανά άτομο).

Τα εστιατόρια και οι υπηρεσίες τροφίμων αντιπροσώπευαν 12 κιλά απορριμμάτων τροφίμων ανά άτομο ή το 9% του συνόλου. Η λιανική και η λοιπή διανομή τροφίμων ήταν ο τομέας με τη μικρότερη ποσότητα απορριμμάτων τροφίμων, με 9 κιλά ανά άτομο, ή 7% των συνολικών απορριμάτων τροφίμων. Ωστόσο, ο αντίκτυπος των περιορισμών λόγω COVID-19 σε αυτούς τους δύο τομείς εξακολουθεί να αναλύεται.

Ένας απλός τρόπος για να ελαχιστοποιηθεί η σπατάλη των τροφίμων θα ήταν η ευαισθητοποίηση σχετικά με την ετήσια ποσότητα απορριμμάτων τροφίμων που παράγουμε, τονίζει η Eurostat, υπενθυμίζοντας ότι τα απόβλητα τροφίμων έχουν υψηλές περιβαλλοντικές και κλιματικές επιπτώσεις, καθώς αποτελούν πρόσθετη πηγή εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Ο ιός SARS-CoV-2 φαίνεται να μην έχει σταματήσει να βρίσκει νέους τρόπους για να διαφεύγει την ανοσία που αποκτούν οι άνθρωποι μετά τα εμβόλια και τις λοιμώξεις τους. Τις τελευταίες εβδομάδες αρκετά νέα -ικανά στη διαφυγή- στελέχη του ιού έχουν τραβήξει την προσοχή των επιστημόνων. Ένα ή περισσότερα από αυτά τα στελέχη θα μπορούσε να προκαλέσει νέα μεγάλα κύματα Covid-19 αυτό το φθινόπωρο ή τον χειμώνα, σύμφωνα με το περιοδικό «Science».

«Μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι κάτι έρχεται. Πιθανώς πολλαπλά πράγματα έρχονται», εκτίμησε ο ειδικός στην εξέλιξη των ιών δρ Κορνέλιους Ρέμερ του ελβετικού Πανεπιστημίου της Βασιλείας και πρόσθεσε ότι το μεγάλο ερώτημα είναι κατά πόσο θα οδηγήσουν σε πολλές νέες εισαγωγές στα νοσοκομεία και σε θανάτους.

«Δεν είναι απρόσμενο που συνεχίζουμε να βλέπουμε αλλαγές, οι οποίες βοηθούν ακόμη τον κορωνοϊό να διαφεύγει από τις ανοσιακές αποκρίσεις», δήλωσε και η μοριακή επιδημιολόγος Έμα Χόντκροφτ του ελβετικού Πανεπιστημίου της Βέρνης.

Τα στελέχη που φαίνεται να καθοδηγούν την επιστροφή του κορωνοϊού είναι όλα υποπαραλλαγές της παραλλαγής Όμικρον που έχει ήδη «σαρώσει» τον κόσμο. Ορισμένες νέες υποπαραλλαγές, όπως η ταχέως εξαπλωνόμενη και στην Ευρώπη ΒΑ.2.75.2, έλκουν την καταγωγή τους από την Όμικρον 2 (ΒΑ.2) που διαδέχτηκε την αρχική Όμικρον (ΒΑ.1) και η οποία με τη σειρά της υποσκελίστηκε από επόμενες υποπαραλλαγές όπως η ΒΑ.5, η οποία τείνει να κυριαρχήσει τους τελευταίους μήνες. Μερικές αναδυόμενες υποπαραλλαγές που διαφεύγουν καλύτερα της ανοσίας, όπως η BQ.1.1 που έχει εντοπιστεί ήδη σε αρκετές χώρες, προέρχονται από τη ΒΑ.5.

Παρά τη διαφορετική προέλευσή τους, αρκετά νέα στελέχη του κορωνοϊού εμφανίζουν παρεμφερή συνδυασμό μεταλλάξεων που τον βοηθούν να υπερκεράσει το τείχος ανοσίας, σύμφωνα με τον εξελικτικό βιολόγο Τζέσε Μπλουμ του Ιατρικού Κέντρου Fred Hutchinson. Πειράματα ερευνητών στην Κίνα και τη Σουηδία έδειξαν ότι π.χ. η ΒΑ.2.75.2 μπορεί να ξεφύγει αποτελεσματικά από σχεδόν όλα τα διαθέσιμα μονοκλωνικά αντισώματα κατά της Covid-19, πράγμα που ουσιαστικά καθιστά άχρηστες αυτές τις πολυδιαφημισμένες θεραπείες.

Οι ανοσολόγοι και ιολόγοι Μπεν Μάρελ και Ντάνιελ Σιούαρντ του σουηδικού Ιατρικού Ινστιτούτου Καρολίνσκα του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης επεσήμαναν ότι η ΒΑ.2.75.2 είναι η πιο ανθεκτική υποπαραλλαγή που έχουν δει, με τα προϋπάρχοντα αντισώματα στον οργανισμό των ανθρώπων (λόγω εμβολιαστικής ή φυσικής ανοσίας μετά από λοίμωξη) να έχουν μόλις το ένα έκτο της αποτελεσματικότητας στην εξουδετέρωσή της, σε σύγκριση με τη ΒΑ.5.

Σε ανάλογο συμπέρασμα για τη ΒΑ.2.75.2, καθώς και για τη BQ.1.1, που επίσης εμφανίζει εντυπωσιακή ικανότητα διαφυγής από τα εξουδετερωτικά αντισώματα, κατέληξε ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Πεκίνου υπό τον ανοσολόγο Γιουνλόνγκ Ρίτσαρντ Κάο. Οι Κινέζοι ερευνητές ανέφεραν σε προδημοσίευσή τους ότι οι νέες υποπαραλλαγές δεν φαίνεται να έχουν χάσει καθόλου την ικανότητά τους να προσδένονται σφιχτά στον υποδοχέα των ανθρωπίνων κυττάρων, συνεπώς η μολυσματικότητα του κορωνοϊού δεν έχει μειωθεί.

Παράλληλα, οι ίδιοι επιστήμονες εντόπισαν ενδείξεις ότι οι λοιμώξεις με τις νέες υποπαραλλαγές τείνουν να πυροδοτούν δυσανάλογα περισσότερους λανθασμένους τύπους αντισωμάτων, τα οποία ναι μεν προδένονται στα κύτταρα του ιού, αλλά δεν καταφέρνουν να εξουδετερώσουν την ικανότητά του να διεισδύσει στα ανθρώπινα κύτταρα και να τα μολύνει. Όλα αυτά, κατά τον δρα Κάο, προμηνύουν ένα νέο μαζικό κύμα. Όπως δήλωσε, «η ανοσιακή διαφυγή ποτέ πριν δεν είχε παρατηρηθεί σε τέτοια κλίμακα και ο ιός συνεχίζει να αναπτύσσεται γρήγορα. Αυτό είναι πολύ κακό».

Οι Σιούαρντ και Μάρελ συμφωνούν ότι θα πρέπει να περιμένουμε πολλές μολύνσεις στους επόμενους μήνες, όπως συνέβη και πέρυσι τον χειμώνα, όταν η Όμικρον εισέβαλε στο προσκήνιο. Είναι, πάντως, λιγότερο απαισιόδοξοι από ό,τι ο Κάο, λαμβάνοντας υπόψη ότι αρχίζουν και οι ενισχυτικοί εμβολιασμοί με τα νέα επικαιροποιημένα εμβόλια κατά των υποπαραλλαγών της Όμικρον, τα οποία αναμένεται να διευρύνουν το «ρεπερτόριο» των αντισωμάτων και κατ’ επέκταση την ανοσιακή προστασία. «Δεν νομίζω ότι βρισκόμαστε εκεί από όπου ξεκινήσαμε», σημείωσε ο Σιούαρντ.

«Η επιλογή να συμπεριληφθεί η ΒΑ.5 στο ενισχυτικό εμβόλιο φαίνεται καλή. Τα αναμνηστικά εμβόλια θα βρίσκονται πάντα ένα βήμα πίσω, όμως τα καλά νέα είναι ότι το επικαιροποιημένο εμβόλιο με ΒΑ.5 πρόκειται να είναι μόνο ένα ή δύο βήματα πίσω από την εξέλιξη του ιού και όχι πέντε βήματα πίσω», τόνισε ο Μπλουμ.

Οι επιστήμονες συμφωνούν ότι το πόσο σοβαρή τελικά θα είναι η φθινοπωρινή-χειμερινή επιστροφή του κορωνοϊού θα φανεί όταν περισσότεροι άνθρωποι, παγκοσμίως, θα έχουν νοσήσει από τα νέα στελέχη του.

«Ο ιός της γρίπης ήταν αυτός που προκαλούσε την πλειοψηφία των αναπνευστικών λοιμώξεων κάθε χρόνο. Ήρθε ο κορoνοϊός και τα σάρωσε όλα, εξαφανίζοντας τον ιό. Φέτος, για πρώτη φορά, μετά από δύο χρόνια από την έναρξη της πανδημίας ξεκινά ο χειμώνας χωρίς τα μέτρα που είχαμε το προηγούμενο διάστημα. Αυτό θα αφήσει το περιθώριο σε όλους τους αναπνευστικούς ιούς να κυκλοφορούν ελεύθερα», υπογράμμισε η κα Γκιούλα.

Όσοι φορέσουν μάσκα κινδυνεύουν λιγότερο, ενώ οι επιστήμονες αναμένουν να δουν πως θα συμπεριφερθούν οι δύο ιοί όταν βρεθούν στον ίδιο οργανισμό.

«Τα τελευταία δύο χρόνια λόγω της μάσκας και των μέτρων δεν ήρθαμε σε επαφή με αυτούς τους αναπνευστικούς ιούς και δεν έχουμε την κάλυψη που είχαμε τα προηγούμενα χρόνια», συμπλήρωσε.

Η κα Γκιούλα προειδοποίησε πως για τους παραπάνω λόγους ο οργανισμός μας είναι πιο ευάλωτος και τόνισε πως ιδιαίτερα φέτος είναι σημαντικός ο εμβολιασμός κατά της γρίπης.

«Η κλασική γρίπη έχει υψηλό πυρετό, κακουχία και μυαλγία. Ο ασθενής περιγράφει ότι δεν μπορεί να κουνηθεί και να πάρει τα πόδια του, με ταυτόχρονα συμπτώματα από το ανώτατο αναπνευστικό. Άρα όντως η γρίπη σε κάποιο ποσοστό να έχει πιο βαριά συμπτωματολογία», είπε.

Τα 10,5 εκατ. παιδιά που βίωσαν την απώλεια του ενός ή και των δύο γονέων αφορούν:

4,2 εκατ. στη Νοτιοανατολική Ασία,
2,5 εκατ. στην Αφρική,
1,5 εκατ. στην Αμερική,
1,5 εκατ. στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και
500.000 στην Ευρώπη

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, που ομαδοποιούνται με άλλα έθνη της Αμερικής, περίπου 250.000 παιδιά έχασαν τον έναν ή και τους δύο γονείς.

Η Νοτιοανατολική Ασία και η Αφρική υπέστησαν το μεγαλύτερο ποσοστό απωλειών, με ένα στα 50 παιδιά να επηρεάζεται. Αντίστοιχα, η αναλογία στην Αμερική είναι ένα στα 150 παιδιά.

Ανάμεσα στις χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά θανάτων γονέων και ατόμων που φροντίζουν ένα παιδί είναι η Βολιβία, το Περού, η Ναμίμπια, η Αίγυπτος, η Βουλγαρία, η Νότια Αφρική, ο Ισημερινός, το Εσουατίνι, η Μποτσουάνα και η Γουιάνα, σύμφωνα με την ανάλυση.

Πριν από την πανδημία, υπολογίζεται ότι υπήρχαν 140 εκατομμύρια ορφανά παιδιά σε όλο τον κόσμο.

Τα παιδιά σε χώρες με χαμηλότερα ποσοστά εμβολιασμού και υψηλότερα ποσοστά γονιμότητας ήταν πιο πιθανό να επηρεαστούν, σύμφωνα με την ανάλυση, η οποία βασίζεται στην καταγραφή θανάτων που είχαν υπερβεί τον αναμενόμενο αριθμό απωλειών.

Οι αριθμοί λαμβάνουν υπόψη τους θανάτους που σημειώθηκαν από τον Ιανουάριο του 2020 έως τον Μάιο του 2022 και προέκυψαν μέσω της συνεργασίας μεταξύ ειδικών από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, την Παγκόσμια Τράπεζα, τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων και το Imperial College του Λονδίνου, μεταξύ άλλων.

Οι επσιτήμονες που συμμετείχαν στην έρευνα σημείωσαν ότι «ενώ επενδύονται δισεκατομμύρια δολάρια για την πρόληψη των θανάτων που σχετίζονται με τον COVID-19, γίνονται ελάχιστα για τη φροντίδα των παιδιών που μένουν πίσω». Οι συνέπειες για τα παιδιά μπορεί να είναι «καταστροφικές», όπως η παραμονή σε ίδρυμα, η κακοποίηση, το τραύμα, τα προβλήματα ψυχικής υγείας, η εφηβική εγκυμοσύνη, η ελλιπής εκπαίδευση και οι χρόνιες και μολυσματικές ασθένειες, έγραψαν.

Στις συναντήσεις που είχαμε μαζί της προέκυψε αυθόρμητα η ιδέα της άμεσης συνεργασίας – σύμπραξης του Λυκείου μας με το περιοδικό. Αποφασίσαμε λοιπόν από κοινού να διερευνήσουμε μέσω συνεντεύξεων και ερωτηματολογίου τις επιπτώσεις της πανδημίας στους εφήβους της πόλης μας. Τα αποτελέσματα αξίζουν της προσοχής όλων!

Κλείνοντας, θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Γρηγοριάδου Κέλλυ, εκδότρια του περιοδικού, την κ.Κυκκίδου Σόνια, εκπαιδευτικό του Λυκείου μας, καθώς και τους μαθητές μας, Ζερβανταρίδου Κωνσταντίνα,  Καρτερολιώτη Αφροδίτη και Κυπιρτίδη Χαράλαμπο για την άριστη συνεργασία που είχαμε.

Συζήτηση των μαθητών με την κ. Κυκκίδου Σόνια

Αφροδίτη:  Πώς διαχειριστήκατε/βιώσατε την περίοδο της καραντίνας;

Όπως όλοι, κλεισμένη αναγκαστικά στο σπίτι. Έχω τρία μικρά παιδιά, αλλά έχουμε το προνόμιο να διαθέτουμε αυλή, οπότε τα παιδιά έπαιζαν εκεί προστατευμένα.

Και εγώ, όπως και εσείς, χάρηκα περισσότερο την πρώτη περίοδο της καραντίνας (Μάρτιος – Απρίλιος 2020). Ήταν  κάτι πρωτόγνωρο για όλους,μας παραξένεψε, μας φόβισε, αλλά ήταν και μια ευκαιρία να βρεθεί όλη η οικογένεια μαζί.

Πριν οι χρόνοι ήταν πολύ πιεσμένοι, δουλεύαμε και οι δύο, τα παιδιά ήταν απασχολημένα με τις υποχρεώσεις τους για το σχολείο και τις άλλες δραστηριότητές τους. Επομένως βρήκαμε την ευκαιρία να περάσουμε χρόνο όλοι μαζί. Χρόνο και  ποσοτικό αλλά και ποιοτικό.

Εν ολίγοις, δε δυσκολευτήκαμε. Θα την χαρακτήριζα μάλιστα ως μια ευχάριστη περίοδο.

Χαράλαμπος:  Τη δεύτερη περίοδο της καραντίνας (σχολική χρονιά 2020-2021);

Εκεί τα πράγματα διαφοροποιήθηκαν, κυρίως λόγω της τηλεκπαίδευσης. Το πρωί είχα εγώ μάθημα, οπότε τα παιδιά έπρεπε να κάνουν ησυχία,  και αφού τελείωνα -το μεσημέρι- άρχιζαν τα παιδιά και έπρεπε να είμαι κοντά τους, μήπως προκύψει κάποιο πρόβλημα με τη σύνδεση του δικτύου, πράγμα που συνέβαινε συχνά. Αυτή η κατάσταση επαναλαμβανόταν κάθε μέρα από τις 8 το πρωί μέχρι τις 5 το απόγευμα.

Αγχώθηκα με όλη αυτή τη διαδικασία, γιατί είχα αναλάβει μαθήματα της Γ’ Λυκείου πανελλαδικώς εξεταζόμενα. Ήθελα το μάθημαμέσω webexνα είναι το ίδιο αποδοτικό όσο ήταν και με το διά ζώσης. Έτσι αγόρασα γραφίδα, οργάνωσα την ύλη μου διαφορετικά και την προσάρμοσα στα νέα δεδομένα. Ευτυχώς, χάρη ΚΑΙστη βοήθεια των μαθητών, όλα πήγαν κατ΄ ευχήν: η ύλη βγήκε και τα παιδιά ανταποκρίθηκαν εξαιρετικάστις απαιτήσεις των εξετάσεων.

Κωνσταντίνα:  Όταν επιστρέψατε στο σχολείο, παρατηρήσατε κάποια αλλαγή στους μαθητές σας;

Ναι. Υπήρξαν περιπτώσεις μαθητών που τους διακατείχε έντονα ο φόβος ότι θα νοσήσουν,θα νοσηλευτούν και ίσως θα αναγκαστούν να διασωληνωθούν.

Παρατήρησα επίσης ότι αυξήθηκαν τα περιστατικά κρίσεων πανικού και διαταραχών άγχους. Νομίζω ότι καθοριστικός υπήρξε ο ρόλος των γονέων στο πώς διαχειρίστηκαν και εξακολουθούν να διαχειρίζονται όλη αυτή την κρίσιμη κατάσταση: υπήρξαν γονείς που πανικοβλήθηκαν και αυτόματα το μετέφεραν στα παιδιά τους επιβάλλοντας έναν σχεδόν απόλυτο εγκλεισμό στο σπίτι.

Αυτή η κατάσταση μάς επιβάρυνε όλους ψυχολογικά, πολύ περισσότερο εσάς τα παιδιά. Πολλά από εσάς δεν έχετε προσαρμοστεί πλήρως στις τωρινές συνθήκες και δεν έχετε επανέλθει στην «ομαλότητα» της προ-covid εποχής.

Αυτό ισχύει– λιγότερο ή περισσότερο- για όλους μας.Προσπαθούμε να βρούμε τα πατήματά μας, τους παλιούς ρυθμούς μας. Ελπίζω ότι θα τα καταφέρουμε σύντομα.

Χαράλαμπος:  Παρατηρείτε αλλαγές στις σχέσεις μεταξύ των εφήβων; 

Ασφαλώς. Το κομμάτι της κοινωνικής επαφής έχει επηρεαστεί άμεσα. Δυσκολεύεστε να επικοινωνήσετε με τους συνομηλίκους σας και πολύ περισσότερο να ενταχθείτε σε μια παρέα.

Οφείλω βέβαια να τονίσω ότι τα σημάδια προϋπήρχαν και ήταν ήδη ανησυχητικά. Τώρα όμως εξαιτίας της πανδημίας η κατάσταση είναι οριακή: η επικοινωνία των εφήβων -ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ- πραγματοποιείται ΣΧΕΔΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δυστυχώς το διαδίκτυο έχει καλύψει πολλούς τομείς και ανάγκες της ζωής σας.

Βλέπω παρέες παιδιών σε μια καφετέρια που, αντί να συζητούν μεταξύ τους, ασχολούνται με το κινητό, σερφάρουν στο διαδίκτυο, βλέπουν κάτι εκεί και το δείχνουν στους άλλους. Η επικοινωνία αρχίζει και τελειώνει με το κινητό, αποτελεί προέκταση του εαυτού σας.

Ακόμη και το φλερτ γίνεται μέσω του κινητού!

Είναι ανησυχητικό το πόσες ώρες ασχολείστε με αυτό!

Μέσα στο σχολείο η κατάσταση είναι λίγο καλύτερη: υπάρχει αυτή η συντροφιά και η συντροφικότητα-κυρίως στο διάλειμμα- αλλά και αυτή είναι περιορισμένη.

Αφροδίτη:  Έχετε παρατηρήσει αλλαγές στην επίδοση των μαθητών;

Ναι.Η εύκολη πρόσβαση στην πληροφόρηση σάς έχει κάνει λιγότερο υπομονετικούς και εργατικούς. Δεν έχετε τη διάθεση να προσπαθήσετε. Αυτή η επιμονή – σχεδόν εμμονή- με το διαδίκτυο έχει μειώσει κατά πολύ την υπομονή σας.

Επίσης έχετε χάσει την επαφή σας με το γραπτό. Η απόσταση μεταξύ του προφορικού και του γραπτού λόγου είναι τεράστια: υπάρχουν μαθητές που προφορικά σου δίνουν την εντύπωση πως έχουν κατανοήσει την ύλη, αλλά δυστυχώς αυτό δεν αποτυπώνεται στο γραπτό. Η εικόνα είναι τελείως διαφορετική.

Κάθε χρόνο παρατηρώ και εγώ και άλλοι συνάδελφοι σημαντική πτώση στην ικανότητα των μαθητών να διαβάζουν και να κατανοούν ακόμη και την εκφώνηση του ερωτήματος, να οργανώνουν και να διαχειρίζονται σωστά τον χρόνο τους τόσο κατά την προετοιμασία-μελέτη όσο και κατά τη διάρκεια της εξέτασης.

Αυτό έχει επιδεινωθεί την τελευταία διετία εξαιτίας του εγκλεισμού, που έχει επηρεάσει τις κοινωνικές δεξιότητές μας, αλλά συγχρόνως και τον τρόπο σκέψης και ομιλίας μας.

Καλείστε λοιπόν ως μαθητές, έχοντας τη βοήθειά μας ασφαλώς, να «χτίσετε» εκ νέου τις δεξιότητες αυτές βήμα βήμα. Να αποκτήσετε όσα χάθηκαν. Αυτό απαιτεί ωρίμανση εκ μέρους σας και ασφαλώς θυσίες, που δεν ξέρω πόσοι από εσάς είστε  διατεθειμένοι να τις αναλάβετε. Οι αρχαίοι έλεγαν «Τα αγαθά κόποις κτώνται». Αν δηλαδή δεν καταβάλλετε συστηματική προσπάθεια, αν δεν κοπιάσετε και δεν κουραστείτε, δε θα έρθουν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Αυτό να το θυμάστε κυρίως του χρόνου, που θα είστε τελειόφοιτοι και υποψήφιοι των πανελλαδικών.

Χαράλαμπος:  Ας μην ξεχνάμε ότι τα τελευταία 2 χρόνια δεν έχουμε δώσει εξετάσεις. Αυτό αυξάνει την πίεση και το άγχος μας.

Συμφωνώ. Δεν είστε εξοικειωμένοι με τη διαδικασία των εξετάσεων. Ασφαλώς την τρέχουσα σχολική χρονιά που για πρώτη φορά θα δώσετε εξετάσεις στο Λύκειο θα αντιμετωπίσετε προβλήματα. Ας το δείτε όμως ως ΤΗΝ ΑΦΕΤΗΡΙΑ μιας ωφέλιμης διαδικασίας.

Κωνσταντίνα:  Κατά πόσο νομίζετε ότι έχουν διαφοροποιηθεί οι σχέσεις μαθητών και καθηγητών;

Θα ήθελα πρώτα να ακούσω τη δική σας γνώμη και στη συνέχεια θα σας πω και εγώ τη δική μου.

Κωνσταντίνα:Είναι τυπικές, απρόσωπες, δεν υπάρχει ουσιαστική επικοινωνία ούτε και προθυμία εκ μέρους των καθηγητών να ακούσουν τα προβλήματά μας– εκτός βέβαια κάποιων εξαιρέσεων.

Ασφαλώς αυτό έχει να κάνει και με την ιδιοσυγκρασία του καθενός, εννοώ και του μαθητή και του καθηγητή. Οι άνθρωποι συμπεριφέρονται και εκδηλώνουν τα συναισθήματά τους με διαφορετικό τρόπο. Αυτό δεν είναι κάτι καινούριο.Υπήρχε και πριν από την καραντίνα.

Νομίζω πάντως ότι τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μια προσπάθεια να ενισχυθεί ο δεσμός μεταξύ καθηγητών-μαθητών- γονέων. Όλα τα σχολεία προσπαθούν να εξωτερικεύσουν τον χαρακτήρα τους. Δε γνωρίζω αν τα καταφέρνουν ή όχι, αλλά σίγουρα προσπαθούν.

Ας λάβετε υπόψη σας ότι και εμείς οι καθηγητές, αν και ενήλικες, έχουμε επηρεαστεί πολύ από αυτήν την κατάσταση. Είναι πολύ πιθανόν λοιπόν να επικεντρωνόμαστε μόνο στο διδακτικό μας έργο, αφήνοντας στην άκρη το παιδαγωγικό. Κατανοούμε ότι αυτό είναι λάθος. Ξέρουμε ότι θα έπρεπε να εστιάσουμε περισσότερο στις σχέσεις μας με εσάς: να σας πλησιάσουμε και να σας ενθαρρύνουμε να μας πείτε τα άγχη σας, τους φόβους και τις ανησυχίες σας, αλλά τα βάρη της τρέχουσας καθημερινότητας είναι πολλά. Αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία.

Υπάρχουν πάντως ειδικοί στους οποίους μπορείτε εντός του σχολείου να απευθυνθείτε, όπως για παράδειγμα οι ψυχολόγοι.

 Χαράλαμπος: Εμείς όντας μαθητές της Β’ Λυκείου δεν έχουμε ζήσει το Λύκειο προ καραντίνας. Δεν έχουμε λοιπόν αντικειμενική άποψη για τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί σε αυτό. Πιστεύω πάντως ότι υπάρχει καλή σχέση μεταξύ μαθητών –καθηγητών. Νομίζω πως αυτό οφείλεται στο ότι συγκριτικά με το Γυμνάσιο μας θεωρούν πιο ώριμους, οπότε μπορούμε πιο άνετα να συζητήσουμε μεταξύ μας. Δεν είναι κατά τη γνώμη μου τόσο αποστασιοποιημένοι.

Πράγματι, στο Λύκειο τα παιδιά έχουν ωριμάσει συγκριτικά με το Γυμνάσιο, έχουν μεγαλύτερη εξοικείωση και δεν αισθάνονται ντροπή να απευθυνθούν σε κάποιον καθηγητή τους.

Πάντως, αφού αποδεχόμαστε ότι η καραντίνα έχει επηρεάσει καθοριστικά τις σχέσεις σας με τους συνομηλίκους σας, φανταστείτε πόσο πολύ έχει επηρεάσει τις σχέσεις σας με εμάς τους μεγαλύτερους.

Αν προσπαθήσουμε και οι δύο πλευρές,θα βρούμε τη λύση.

Συζήτηση των μαθητών με την κυρία Σπυρίδου Νεκταρία

Κωνσταντίνα:  Πώς βιώσατε την περίοδο της πανδημίας;

Τον Μάρτιο του 2020 άρχισε το «lockdown» ή καλύτερα το «απαγορευτικό», όπως προτείνει ο κ. Μπαμπινιώτης. Κάτι πρωτόγνωρο για όλους μας και σοκαριστικό. Συνειδητοποιήσαμε την κρισιμότητα της κατάστασης και για αυτό «πανηγυρίζαμε» κάθε απόγευμα, όταν ο κ. Τσιόδρας  καιο κ. Χαρδαλιάς ανακοίνωναν τα ελάχιστα κρούσματα που είχαμε (σημείωση: κρούσματα και όχι απώλειες).

Το θεωρούσαμε – και ήταν κατά τη γνώμη μου– μεγάλη επιτυχία, συγκρίνοντας τα επιδημιολογικά δεδομένα της εποχής με όσα ακούγαμε και βλέπαμε να γίνονται στην Κίνα, αλλά και στη γειτονική Ιταλία.

Την περίοδο, λοιπόν, εκείνη του καθολικού εγκλεισμού την χάρηκα, σχεδόν θα έλεγα ότι την αξιοποίησα δημιουργικά. Καταρχάς βρήκα χρόνο να οργανώσω καλύτερα τις επαναλήψεις των μαθημάτων μου. Σας θυμίζω ότι το μεγαλύτερο κομμάτι της ύλης των πανελλαδικώς εξεταζομένων μαθημάτων είχε ολοκληρωθεί, οπότε βρισκόμασταν στη φάση των επαναλήψεων. Επιπρόσθετα, διέθετα πια χρόνο να διαβάσω λογοτεχνικά βιβλία, να επικοινωνήσω με ανθρώπους με τους οποίους δεν μπορούσα προηγουμένως λόγω έλλειψης χρόνου, να ακούσω μουσική και να παρακολουθήσω αγαπημένες σειρές και ταινίες. Τότε έγινα συνδρομήτρια στη γνωστή ψηφιακή πλατφόρμα, την οποία έκτοτε  δεν αποχωρίζομαι.

 Αφροδίτη:Η περσινή σχολική χρονιά πώς ήταν;

Πολύ δύσκολη: τηλεκπαίδευση, κλείσιμο στο σπίτι, απαγόρευση της κυκλοφορίας από τις 6 το απόγευμα, πίεση, άγχος.

Η καθημερινότητά μου– η δική μου και πολλών άλλων φαντάζομαι– ήταν μέσα σε ένα σπίτι. Τα μόνα «διαβατήρια εξόδου» ήταν το σούπερ μάρκετ και το περίφημο Β6= σύντομη μετακίνηση, κοντά στην κατοικία, για ατομική σωματική άσκηση (σκύλο δεν έχω).Ελπίζω να μην ξαναζήσουμε παρόμοιες καταστάσεις!

 Χαράλαμπος:Ποιες ιδιαίτερες δυσκολίες αντιμετωπίσατε   την περίοδο εκείνη ως καθηγήτρια; 

Τηλέφωνο, τηλεόραση, τηλεργασία, τηλεκπαίδευση: οποιαδήποτε λέξη έχει ως πρώτο συνθετικό το τηλε- (μακριά) έχει θετικά αλλά και αρνητικά. Από τη μία χάρη σε αυτά γίνεται εύκολη η επικοινωνία, καθώς μειώνονται αποτελεσματικά οι αποστάσεις• από την άλλη ελλοχεύει ο κίνδυνος εξαιτίας τους να μετατραπούν οι ανθρώπινες- διαπροσωπικές σχέσεις σε τυπικές.

Επομένως, η τηλεκπαίδευση ήταν ένα χρήσιμο εργαλείο, που εξυπηρέτησε κάποιες ανάγκες της κρίσιμης εκείνης περιόδου- όχι όλες μόνο. Το παιδαγωγικό κομμάτι νομίζω πως δεν το κάλυψε καθόλου. Και αυτό είναι φυσιολογικό, γιατί η οθόνη είναι μεν διάφανη, αλλά συγχρόνως είναι και ψυχρή.

Συνηθίζω να λέω ότι τους μαθητές της περσινής χρονιάς δεν τους γνώρισα καλά λόγω της τηλεκπαίδευσης και τους μαθητές της  τρέχουσας σχολικής χρονιάς δεν τους  αναγνωρίζω λόγω της χρήσης της μάσκας.

 Χαράλαμπος: Πιστεύω ότι, επειδή τα παιδιά από τη φύση τους είναι πιο προσαρμοστικά, διαχειρίστηκαν καλύτερα την κατάσταση. Δε δυσκολεύτηκαν τόσο πολύ όσο οι μεγαλύτεροι.

Ίσως να έχεις δίκαιο. Εμείς οι μεγαλύτεροι             αντιμετωπίσαμε μεγαλύτερες δυσκολίες, γιατί έπρεπε να λάβουμε υπόψη πολλές παραμέτρους, όπως για παράδειγμα                           τα οικονομικά.

Εγώ, όπως και πολλοί άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι, εργαζόμασταν σε ασφαλές περιβάλλον – στα σπίτια μας- και όχι σε κάποιο νοσοκομείο ή σε σούπερ μάρκετ. Επομένως ελαχιστοποιούνταν οι πιθανότητες να εκτεθούμε στον ιό και βέβαια πληρωνόμασταν κανονικά.

Υπήρχαν όμως εργαζόμενοι που αντιμετώπισαν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Ας μην ξεχνάμε ότι η πανδημία ξέσπασε  στην Ελλάδα, ενώ ήδη η χώρα μετρούσε 10 χρόνια μνημονίων (το πρώτο μνημόνιο υπογράφηκε το Μάιο του 2010).

Στην αρχή είχαμε τα μνημόνια, ακολούθησε η πανδημία, τώρα έχουμε τον πόλεμο. Ζούμε μια περίοδο «συμπυκνωμένης ιστορίας», δηλαδή πολλών και σημαντικών γεγονότων σε μικρό χρονικό διάστημα. Συμπυκνωμένη ιστορία σημαίνει και συμπυκνωμένη πίεση. Δεν ξέρω πόσα ακόμη μπορούμε να αντέξουμε. Στηρίζομαι πάντως στο γονίδιο του Έλληνα και στην καλή του τύχη!

Κωνσταντίνα:Έχετε παρατηρήσει αλλαγές στη συμπεριφορά των μαθητών;

Ναι. Διαπιστώνω σοβαρό πρόβλημα επικοινωνίας. Νομίζετε ότι επικοινωνείτε, αλλά αυτό δεν ισχύει.

Ή δε θέλετε ή δεν μπορείτε να ανοιχτείτε, να εκφράσετε τα συναισθήματα και τις σκέψεις σας, να εκτεθείτε. Ίσως και να ξεχάσατε τον τρόπο με τον οποίο γίνεται αυτό.

Παρατηρώ μάλιστα την εξής αντίφαση:

είστε η γενιά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Κάνετε σχεδόν καθημερινά αναρτήσεις αναζητώντας «like» ακόμη και από ανθρώπους που δεν είναι φίλοι σας, αλλά είναι απλοί γνωστοί, οι λεγόμενοι «εικονικοί- ψηφιακοί φίλοι».

Επομένως, καθημερινά «εκτίθεστε» αναρτώντας στιγμές της καθημερινότητάς σας, αλλά το κάνετε προστατευμένα. Εννοώ πίσω από μια οθόνη και με πολλά φίλτρα.

Τι είδους επικοινωνία μπορεί να υπάρχει,  όταν ο πομπός εξαρχής βάζει φίλτρα- περιορισμούς στον δέκτη;

Τι είδους επικοινωνία μπορεί να υπάρχει μέσα από ένα συνεχές scroll, που εστιάζει μόνο στο φαίνεσθαι και όχι στην ουσία;

Μήπως είμαι υπερβολική σε αυτό που λέω, γιατί ανήκω σε άλλη γενιά; Εσείς τι παρατηρείτε;

 Κωνσταντίνα: Οι περισσότεροι στα social media κρατούν μια απρόσωπη, ουδέτερη στάση.

Φορούν ακόμη και εκεί – μια μάσκα που δεν επιτρέπει στους άλλους να δουν ολόκληρη την εικόνα.

Σ.Ν: Άρα η εικόνα που προβάλλεται είναι επίπλαστη!

Αφροδίτη: Ναι, αυτό συμβαίνει. Ο καθένας διαμορφώνει  μια εικόνα που θέλει να δει ο ΑΛΛΟΣ!

Σ.Ν: Και όταν έρχεστε στο σχολείο; Ποια εικόνα προβάλλετε;

Αφροδίτη:  Οι περισσότεροι προσπαθούν και στο σχολείο να κρύψουν τον πραγματικό τους εαυτό, αλλά είναι πιο δύσκολο, γιατί οι συνθήκες είναι πραγματικές, χωρίς φίλτρα και οθόνες.

Σ.Ν: Πόσο νομίζετε ότι μας έχει επηρεάσει εμάς τους καθηγητές η πανδημία και ο εγκλεισμός; Διαπιστώνετε κάτι ιδιαίτερο στον τρόπο συμπεριφοράς μας προς εσάς;

Χαράλαμπος: Νομίζω ότι έχετε επηρεαστεί πολύ και ως άνθρωποι και ως καθηγητές. Αυτό ήταν πολύ εμφανές την περσινή σχολική χρονιά, που ούτως ή άλλως ήταν πολύ σύντομο το διάστημα της διά ζώσης εκπαίδευσης. Φέτος τα πράγματα είναι καλύτερα. Υπάρχει μια φιλική προσέγγιση προς τους μαθητές και μια διάθεση να συζητήσουν μαζί μας.

Κωνσταντίνα: Αυτό που βλέπω εγώ είναι ότι γίνεται πράγματι μια προσπάθεια εκ μέρους τους να μας προσεγγίσουν και να μας κατανοήσουν. Κάποιες φορές αυτή η προσπάθεια δεν έχει αποτέλεσμα. Σε αυτό νομίζω ότι καθοριστική ήταν φέτος  η ανάγκη να «βγει η ύλη» λόγω της Τράπεζας Θεμάτων. Με μια τόσο μεγάλη ύλη, δε μένει πολύς χρόνος για άλλα ζητήματα. Δεν υπάρχει αλληλεπίδραση ούτε διάθεση και χρόνος για συζήτηση.

Αφροδίτη: Συμφωνώ με την Κωνσταντίνα. Αν φέτος δεν υπήρχε η Τράπεζα Θεμάτων, θα μπορούσαμε πιο εύκολα όλοι – καθηγητές και μαθητές -να επανέλθουμε στην ομαλότητα της προ-covid εποχής.

Σ.Ν: Να σας ρωτήσω κάτι τελευταίο. Όλες αυτές οι δράσεις που ανέλαβε φέτος  το Λύκειό μας βοηθάνε κατά τη γνώμη σας στο να επανέλθουμε σε φυσιολογικούς ρυθμούς; Ή νομίζετε ότι γίνονται τυπικά, μόνο και μόνο γιατί πρέπει να γίνουν;

Αφροδίτη: Είναι πολύ σημαντικές, γιατί μας δίνουν τη δυνατότητα να γνωριστούμε μεταξύ μας και να επικοινωνήσουμε.

Κωνσταντίνα: Συμφωνώ. Ξεφεύγουμε από τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Επί 2 χρόνια το πρόγραμμά μας ήταν το ίδιο: ξύπνημα, μάθημα, διάβασμα, κινητό, ύπνος. Τώρα τουλάχιστον γίνεται και κάτι άλλο, ενδιαφέρον και διαφορετικό.

Χαράλαμπος: Τώρα νιώθω πιο έντονα την ανάγκη να επικοινωνήσω με τους ανθρώπους. Αυτό νομίζω ότι συμβαίνει  και λόγω της πανδημίας και λόγω της ηλικίας και της ωρίμανσης που επέρχεται.  Αυτές οι δράσεις ικανοποιούν ακριβώς αυτή την ανάγκη μου! Μακάρι να τις συνεχίσετε και του χρόνου.

Σ.Ν:  Το ίδιο εύχομαι και εγώ! Ευελπιστούμε βέβαια και στη συμμετοχή σας.

Κωνσταντίνα: Τι αποκομίσατε ως άνθρωπος από όλη αυτή την κατάσταση των 2 τελευταίων ετών;

Σ.Ν:Κατά τη γνώμη μου, το χειρότερο ή το καλύτερο που προέκυψε ως συμπέρασμα   ήταν ότι συνειδητοποιήσαμε το πόσο αδύναμοι είμαστε, κυρίως όταν είμαστε μόνοι μας.

Κάθε φορά λοιπόν που νιώθουμε την ανάγκη να ζητήσουμε βοήθεια, ας το κάνουμε χωρίς δισταγμό. Ομοίως και όταν ζητήσουν τη βοήθειά μας!

Και οι λύπες και οι χαρές είναι για τους ανθρώπους. Μόνος του δε ζει κανείς, εκτός αν είναι «θεός ή θηρίο», όπως είπε ο Αριστοτέλης.

4^ο Λύκειο Κοζάνης Ερωτηματολόγιο: Έφηβοι στην μετά – covid εποχή

Το ερωτηματολόγιο διανεμήθηκε σε 148 μαθητές και μαθήτριες του Λυκείου μας:

Αποτίμηση -Σχολιασμός:

Σε συντριπτικό ποσοστό (περίπου 94%) οι μαθητές υποστηρίζουν ότι η επιρροή της πανδημίας και του εγκλεισμού που ακολούθησε υπήρξε καταλυτική στη ζωή τους. Εστιάζουν τις επιπτώσεις κυρίως στον κοινωνικό τομέα, δηλαδή στις κοινωνικές επαφές και συναναστροφές τους ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΣΟ στη σχολική τους επίδοση!(περίπου το 70% των ερωτηθέντων απάντησε ότι επηρεάστηκε πολύ λίγο η επίδοσή τους στο σχολείο! Άρα η τηλεκπαίδευση – κατά τη γνώμη τους -λειτούργησε  ικανοποιητικά!)

Συντριπτικό επίσης ποσοστό των μαθητών (περίπου το 80%) παρατηρεί σημαντικές αλλαγές στην κοινωνική συμπεριφορά και των μεγαλυτέρων. Όλοι δυσκολεύονται πλέον να επικοινωνήσουν. Χρήσιμα και ωφέλιμα είναι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά η άμεση, βιωματική επαφή δεν μπορεί να αντικατασταθεί από κανένα σύγχρονο τεχνολογικό μέσο. Τα social media δημιουργούν ένα τυπικό πλέγμα κοινωνικών επαφών σε ευρύ – είναι αλήθεια- φάσμα, αλλά χωρίς καμία εμβάθυνση. Οι εικονικοί φίλοι μπορεί να είναι πολλοί, αλλά είναι «ψηφιακοί», απλά ψηφία,νούμερα.

Ζερβανταρίδου Κωνσταντίνα- Καρτερολιώτη Αφροδίτη-Κυπιρτίδης Χαρά

Διαδικτυακός Διαγωνισμός Φωτογραφίας

Μία ακόμη δράση που πραγματοποιήθηκε ήταν η διεξαγωγή  Διαδικτυακού Διαγωνισμού Φωτογραφίας με θέμα  «Όταν μια πανδημία ενώνει ή και χωρίζει τον κόσμο όλο» , στον οποίο μπορούσαν να συμμετάσχουν μόνο μαθητές και μαθήτριες του Λυκείου μας.

1^η φωτογραφία:  Κασνάκης Γιώργος, Υποδιευθυντής του Λυκείου μας

2η^: Κεχάογλου Μελίνα, μαθήτρια της Γ΄ Λυκείου

3^η: Σαπανίδης Στάθης, μαθητής της Β΄ Λυκείου

4^η: Τσιμπούρη – Κρικέλη Μαρία, μαθήτρια της Α’ Λυκείου

Ηλεκτρονικά βραχιολάκια θα είναι υποχρεωμένοι να φορούν οι κάτοικοι του Χονγκ Κονγκ που διαγιγνώσκονται θετικοί στον κοροναϊό βάσει νέου νόμου. Ο λόγος είναι για να μπορούν οι υγειονομικές Αρχές να ελέγχουν εάν τυχόν παραβιάζουν την καραντίνα τους.

Επιπλέον, οι νοσούντες θα πρέπει να έχουν στα κινητά τους πιστοποιητικά ανοσίας, τα οποία θα ελέγχονται με σύστημα QR Code. Ωστόσο, στο Χονγκ Κονγκ δεν θα επιτρέπεται η είσοδος σε κλειστούς χώρους σε όσους ήρθαν σε επαφή με κρούσμα, ακόμη και αν οι ίδιοι είναι αρνητικοί.

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει η Guardian, τα ηλεκτρονικά βραχιολάκια θα αρχίσουν να τοποθετούνται από την Παρασκευή υποχρεωτικά σε όλους τους νοσούντες οι οποίοι θα πρέπει να απομονωθούν για 19 ημέρες.

«Θα πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι κανείς δεν βγαίνει από την καραντίνα στο σπίτι και μόνο έτσι μπορούμε να το διασφαλίσουμε», είπε ο Λο Τσουνγκ-Μάου, γραμματέας Δημόσιας Υγείας της πόλης.

Το βραχιολάκι και το πιστοποιητικό ανοσίας με QR Code  είναι τα νέα μέτρα που λαμβάνει η χώρα προκειμένου να μειώσει έως και να μηδενίσει τα κρούσματα κοροναϊού.

Η παραβίαση της υποχρεωτικής καραντίνας στο Χονγκ Κονγκ συνεπάγεται με πρόστιμο έως 3.200 δολάρια και ποινή φυλάκισης έως και 6 μήνες.

Το Χονγκ Κονγκ αναφέρει κατά μέσο όρο περίπου 2.500 κρούσματα την ημέρα το τελευταίο διάστημα και εξακολουθεί να διατηρεί αυστηρούς ταξιδιωτικούς περιορισμούς, επιβάλλοντας επταήμερη καραντίνα σε ξενοδοχεία για τις αφίξεις, σύμφωνα με την πολιτική του «μηδενικού κρούσματος» της Κίνας, η οποία στοχεύει στην εξάλειψη του κορονοϊού από την κοινότητα.

Η σημαντική αυτή αύξηση συνδέεται με φτωχότερη διατροφή, όραση, ψυχική υγεία (συμπεριλαμβανομένου του άγχους) και προβλήματα συμπεριφοράς όπως επιθετικότητα, ευερεθιστότητα και συχνότερα ξεσπάσματα θυμού, λένε οι ερευνητές.

Τα ευρήματα καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι πρέπει να αναληφθεί δράση προκειμένου να αμβλυνθούν οι αλγεινές συνέπειες στην υγεία εκατομμυρίων παιδιών.

Η μεγαλύτερη ημερήσια αύξηση έκθεσης στην οθόνη εντοπίστηκε σε παιδιά ηλικίας μεταξύ έξι και δέκα ετών. «Σημαντικές» ωστόσο αυξήσεις παρατηρήθηκαν σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, ακόμη και στους ενήλικες, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο Anglia Ruskin, αναφέρει η Guardian.

Μετά τα παιδιά πρώτης σχολικής ηλικίας, που κάθισαν μπροστά τον υπολογιστή και την τηλεόραση κατά 83 λεπτά περισσότερα απ’ ό,τι συνήθως ημερησίως, έρχονται οι ενήλικές με 58 λεπτά περισσότερα και ακολουθούν οι έφηβοι (ηλικίας 11 με 17 ετών) με 55 λεπτά περισσότερα ημερησίως. Τα παιδιά κάτω των 5 ετών είδαν κι αυτά περισσότερη τηλεόραση, κατά 35 λεπτά ημερησίως.

Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι ο ελεύθερος χρόνος μπροστά στην οθόνη ή ο χρόνος στην οθόνη που δεν σχετίζεται με την εργασία ή τη μελέτη, αυξήθηκε επίσης σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Τα παιδιά ηλικίας μεταξύ έξι και 10 ετών παρουσίασαν για άλλη μια φορά τη μεγαλύτερη αύξηση.

Εκτός από τις επιβλαβείς επιπτώσεις στα παιδιά, η έρευνα εντόπισε περαιτέρω συνδέσμους μεταξύ περισσότερου χρόνου οθόνης και αρνητικών αποτελεσμάτων για τους ενήλικες. Αυτές περιελάμβαναν δυσμενείς επιπτώσεις στη διατροφή, την υγεία των ματιών και την ψυχική υγεία, όπως άγχος, κατάθλιψη και μοναξιά, και στη γενική υγεία, συμπεριλαμβανομένης της κόπωσης, της μειωμένης σωματικής δραστηριότητας και της αύξησης βάρους.