david bowie – Together

Με μουσικά ντοκιμαντέρ και συναυλίες θα πλημμυρίσει το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης – Έρχεται το In Edit Festival!

togetherteam — Sun, 16 Apr 2023 17:08:51 +0000

Σε «λιμάνι της μουσικής» μετατρέπεται την επόμενη εβδομάδα το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης, καθώς έρχεται το In Edit Festival για να το μεταμορφώσει. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα φεστιβάλ μουσικού ντοκιμαντέρ στον κόσμο, που φέτος εμπλουτίζεται για να προσφέρει μια ολοκληρωμένη μουσική εμπειρία.

Leonard Cohen, David Bowie, Foo Fighters, Strokes, Ennio Morricone, Can, XXXtentacion, Dio, Louis Armstrong, η ξυπόλητη ντίβα Cesaria Evora, οι «παράνομοι» National Wake αλλά και οι …επιδραστικοί Cymande είναι μόνο μερικοί από τους καλλιτέχνες, που θα ξεναγήσουν το κοινό στον κόσμο του μουσικού πενταγράμμου, μέσα από τις μεγάλες οθόνες του In-Edit Greece, στην Αποθήκη Δ’ του λιμανιού.

«Φέτος όμως, βγαίνουμε λίγο από τις σκοτεινές αίθουσες και κάνουμε μεγαλύτερο άνοιγμα στα live, πράγμα που σημαίνει ότι σε καθημερινή βάση μετά τις προβολές θα υπάρχουν διαφορετικά σχήματα, κάποια εκ των οποίων έρχονται για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη», δήλωσε στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο διοργανωτής Κωνσταντίνος Κουλουζάκης.

Εκτός από τις συναυλίες και τα πάρτι, τις προβολές θα πλαισιώνουν επίσης παρουσιάσεις δίσκων, vinyl market, workshops, αλλά και μία σειρά από κουβέντες, όπως συμμετοχικά εργαστήρια με φορείς από άλλα φεστιβάλ για να εξεταστούν διάφορα ζητήματα, όπως πώς μπορούν να γίνουν τα φεστιβάλ πιο …πράσινα.

«Επίσης προσκαλούμε το κοινό να έρθει χωρίς εισιτήριο στην Αποθήκη Γ’ τις πρωινές ώρες (12:00-16:00), όπου θα στήσουμε μια γιγαντοοθόνη και εκεί θα προβάλλονται παλαιότερα μουσικά ντοκιμαντέρ -κάποια εκ των οποίων ελληνικά, που κατά τη γνώμη μας είναι τα καλύτερα των τελευταίων ετών και τα οποία θα είναι ανοιχτά σε όλους», συμπλήρωσε ο κ. Κουλουζάκης.

Με σύνθημα «see the sound» (δες τον ήχο) και το λογοπαίγνιο του «see» (βλέπω) με το «sea» (θάλασσα), λόγω και του χώρου διεξαγωγής του φεστιβάλ, οι διοργανωτές καλούν όλο τον κόσμο να σπεύσει για να …γευτεί αυτήν τη σημαντική εμπειρία. «Είναι πραγματικά στημένο το φετινό πρόγραμμα και οι μουσικές με τέτοιο τρόπο, που δεν υπάρχει κάποιος που να μην τον αφορά. Ο καθένας θα βρει ένα μικρό “διαμάντι” να το κουβαλήσει μαζί του», σημείωσε ο διοργανωτής.

Το In Edit διοργανώνεται για ένατη χρονιά στην Ελλάδα και θα διαρκέσει από τις 19 έως τις 23 Απριλίου.

O θρύλος του David Bowie μέσα από 10 ατάκες του!

Βικτώρια Γκουντώνη — Sun, 08 Jan 2023 11:00:00 +0000

Ο κόσμος του David Bowie ήταν γεμάτος μαγεία. Starman, Thin White Duke, Ziggy Stardust, Major Tom, όλες οι φάσεις επανεφεύρεσης του εαυτού του και του καλλιτεχνικού alter ego του ήταν απροσδόκητες και εντυπωσιακές. Ήταν μια προσωπικότητα, που για πολλούς από εμάς είχε αναχθεί σε ένα μυστηριώδες πλάσμα που είχε πάντα την ικανότητα και ιδιότητα να αφουγκράζεται και να δημιουργεί το νέο και το πρωτοποριακό. Στις 10 Ιανουαρίου του 2016 έγινε για πάντα ο Starman του ουρανού μας, αφήνοντας πίσω του την τελευταία κυκλοφορία του, η οποία ουσιαστικά ήταν μια ωδή στον επικείμενο θάνατό του.

Αυτές είναι δέκα από τις ατάκες του, που άφησαν τη δική τους ιστορία!

“Η δόξα μπορεί να πάρει ανθρώπους με ενδιαφέρον και να τους ωθήσει στη μετριότητα!”

“Δεν ξέρω πού θα πάω στη συνέχεια, αλλά υπόσχομαι ότι αυτή δεν θα είναι βαρετή!”

“Είμαι ένας στιγμιαίος σταρ. Απλά πρόσθεσε νερό κι ανακάτεψε!”

“Ποτέ δεν είσαι αυτός που νομίζεις. Στα 80s κάποια στιγμή με πλησίασαν και μου είπαν: ‘Κύριε Elton, θα μου υπογράψετε ένα αυτόγραφο;”

“Όσο μεγαλώνεις, οι ερωτήσεις της ζωής σου μειώνονται σε δύο: “Πόσο έχω ακόμα;” και “Τι κάνω με τον υπόλοιπο χρόνο που μου μένει;”

“Δεν ξέρω πόσες φορές με έχει πλησιάσει κάποιος με την ατάκα “Hey. Let’s Dance”. Μισώ τον χορό. Είναι τόσο ηλίθιο πράγμα!”

“Το αύριο ανήκει σε αυτούς που το άκουσαν να έρχεται!”

“Ο χαμαιλέων αλλάζει το χρώμα ή το δέρμα του προκειμένου να προσαρμοστεί στο περιβάλλον. Εγώ νομίζω ότι κάνω το αντίθετο!”

“Όταν έχω κολλήσει και δεν μπορώ να ολοκληρώσω ένα στίχο, το τελευταίο μου καταφύγιο είναι ο υπερβάλλων παραλογισμός!”

“Μίλα ακραία, κερδίζεις χρόνο!”

Έκθεση αφιερωμένη στο έργο του Αμερικανού οραματιστή φωτογράφου David LaChapelle στο μουσείο Fotografiska ΝΥ

togetherteam — Fri, 26 Aug 2022 12:30:55 +0000

Μια νέα έκθεση αφιερωμένη στον David LaChapelle ξεκινά στις 9 Σεπτεμβρίου, στο Fotografiska της Νέας Υόρκης.

Μια μεγάλη έκθεση αφιερωμένη στο έργο του Αμερικανού οραματιστή φωτογράφου David LaChapelle θα λάβει χώρα στην Νέα Υόρκη τον ερχόμενο Σεπτέμβριο. Ο χώρος που θα τη φιλοξενήσει δεν είναι άλλος από το μουσείο Fotografiska το οποίο στεγάζεται σε ένα κτίριο της Αναγέννησης στην Park Avenue. Η έκθεση θα περιλαμβάνει περισσότερα από 150 έργα που δημιουργήθηκαν μεταξύ 1984 και 2022 και πρόκειται να είναι η πιο ολοκληρωμένη έκθεση του καλλιτέχνη μέχρι σήμερα.

Γνωστός για την στιλπνότητα και το υπερρεαλιστικό φωτογραφικό του στυλ, τη ζωηρή χρήση του χρώματος και τις αναφορές στην ιστορία της τέχνης, ο LaChapelle αγαπά την πρόκληση.

Έχει φωτογραφίσει με ανατρεπτικό τρόπο διασημότητες της ποπ κουλτούρας όπως Kim Kardashian, David Bowie, Kanye West, Michael Jackson και Andy Warhol.

Με τίτλο Make Believe, η έκθεση θα περιλαμβάνει μερικά από τα πιο διάσημα έργα του καλλιτέχνη όπως τη Lil Kim με το λογότυπο Louis Vuitton και έναν γυμνό, ξανθό Eminem.

Η έκθεση όπως αναφέρθηκε θα περιλαμβάνει έργα της περιόδου 1984-2022, ξεκινώντας με τις συγκλονιστικές φωτογραφίες των οποίων έμπνευση αποτέλεσε η Νέα Υόρκη της δεκαετίας του 1980 κατά τη διάρκεια της επιδημίας του AIDS. “Τη δεκαετία του 1980, ο LaChapelle άρχισε να φωτογραφίζει το κομμάτι της κοινότητας που επηρεάστηκε από την επιδημία του Aids είτε ως αγίους, είτε ως μάρτυρες ακόμη και ως αγγέλους, εκφράζοντας τόσο το αίσθημα πένθους αλλά ταυτόχρονα εξερευνώντας μονοπάτια των ψυχών που επιμένουν”. αναφέρει η Nathalie Deitschy, ειδικός στη θρησκευτική εικονογραφία και συγγραφέας ενός από τα κείμενα της έκθεσης.

“Τα πρώτα μου έργα (από τη δεκαετία του 1980) είχαν ως κίνητρο την αναζήτηση ενός στοργικού Θεού, την αναζήτηση της ψυχής και του ουρανού κατά τη διάρκεια μιας καταστροφικής περιόδου που έχασα πολλούς φίλους”, λέει ο LaChapelle. “Με τον καιρό, άρχισα να παρατηρώ πως η πίστη μου στον Θεό με κρατούσε προσγειωμένο σε αντίθεση με τον κόσμο της ποπ κουλτούρας που απομακρυνόταν από τη θρησκεία και εστίαζε περισσότερο στη φήμη, τον πλούτο και τον ατομικισμό”.

Η έκθεση Make Believe του David LaChapelle θα φιλοξενηθεί στο μουσείο Fotografiska στη Νέα Υόρκη από τις 9 Σεπτεμβρίου 2022 έως τις 9 Ιανουαρίου 2023.

Source | Another Mag

Η Sharon Van Etten διασκευάζει το “Starman” του David Bowie

togetherteam — Mon, 11 Apr 2022 09:12:47 +0000

Η Sharon Van Etten μοιράστηκε μια νέα της διασκευή στο τραγούδι του 1972 του David Bowie «Starman». Η διασκευή ακούγεται στο νέο ντοκιμαντέρ του Netflix «Return to Space», για την άνοδο του SpaceX και του Έλον Μασκ.

Την περασμένη εβδομάδα, η Van Etten ανακοίνωσε την κυκλοφορία του νέου της άλμπουμ, “We’ve Been Going About This All Wrong”, που θα κυκλοφορήσει στις 6 Μαΐου. Νωρίτερα μοιράστηκε τα τραγούδια της “Porta” και “Used to It”, που δεν θα περιλαμβάνονται στο επερχόμενο άλμπουμ.

Ακούστε εδώ απόσπασμα από τους τίτλους τέλους.

O Bowie του Σινεμά

togetherteam — Sun, 21 Feb 2021 10:57:57 +0000

Προσαρμοσμένη αναδημοσίευση από την ειδική έκδοση του περιοδικού Sonik, David Bowie

Το αστρικού μεγέθους (με κάθε έννοια) πολιτισμικό εκτόπισμα του David Bowie ήταν φυσικό να ακουμπήσει και την τέχνη του κινηματογράφου, μέσα από σποραδικές εμφανίσεις σε ταινίες. Το φλερτ του καλλιτέχνη με το σινεμά ήταν πάντα διακριτικό και η παρουσία του δεν καπέλωνε ποτέ το οργανικό σύνολο των φιλμ στα οποία συμμετείχε. Παρακάτω, θυμόμαστε μερικούς από τους βασικότερους σταθμούς μιας αθόρυβης, αλλά αξιομνημόνευτης καριέρας…

The Man Who Fell to Earth [1976]

Ένα εξωγήινο ανδροειδές «πέφτει» στη Γη σε αναζήτηση νερού, για να σώσει από την καταστροφή τους δικούς του, πίσω στον πλανήτη του. Στην πορεία, όμως, θα εθιστεί στις καταχρήσεις, στις απολαύσεις και στην… ανθρωπότητα. Ο ρόλος τού Bowie με το μεγαλύτερο cult status, που εσωκλείει όλα τα χαρακτηριστικά του Ziggy και τη μαγνητική πρώτη εποχή της δισκογραφίας του. Τα jump cuts και η ανορθόδοξη ματιά του βρετανού Nicolas Roeg (σκηνοθέτησε και τον Mick Jagger στο υπέροχα σουρεαλιστικό Performance), αλλά και το παρανοημένο μοντάζ του Graeme Clifford, χαρτογραφούν μια διανοουμενίστικη, sci-fi άσκηση ύφους. Παρόλο που η ταινία περιέχει διαστημόπλοια και υψηλή τεχνολογία, πρόκειται στην ουσία για ένα δράμα αλληγορικών διαστάσεων που ίπταται πάνω από το έδαφος, βάζοντας ως επίκεντρό του μια εύθραυστη ύπαρξη, η οποία έρχεται σε επαφή με τη δική της θνητότητα και το πνευματικό της αδιέξοδο.

Just a gigolo [1978]

Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ένας Πρώσος αξιωματικός επιστρέφει στο Βερολίνο και, ανήμπορος να εργαστεί, μετατρέπεται σε ζιγκολό σε οίκο ανοχής, κάτω από την επήρεια μιας βαρόνης, την οποία υποδύεται η Marlene Dietrich. Ο Bowie μετάνιωσε πάντως που συμμετείχε σε αυτή την πλαδαρή ηθογραφία εποχής του σκηνοθέτη David Hemmings. Η δράση τοποθετείται στο Βερολίνο, πόλη-σανατόριο τότε για τον βρετανό σταρ, ο οποίος ηχογραφούσε εκεί τον δίσκο Heroes. Το άτυχο φιλμ πάσχει από πολλά προβλήματα στην ανάπτυξη της δραματουργίας και αφήνει έτσι να πάει χαμένη η λάμψη των πρωταγωνιστών του.

Merry Christmas Mr. Lawrence [1983]

Ο ίδιος ο Bowie θεωρούσε τούτη ως τη σημαντικότερη στιγμή της κινηματογραφικής του καριέρας, μάλλον επειδή ο Nagisa Ōshima τον εμπιστεύτηκε σαν πρωταγωνιστή σε αυτή την ιστορία ενός νεοζηλανδού αξιωματικού, κρατούμενου σε ιαπωνικό στρατόπεδο αιχμαλώτων στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Την ίδια χρονιά, λοιπόν, που εξαπέλυε την πιο μετωπική του ποπ επίθεση στη δισκογραφία με το Let’s Dance, υποδύθηκε τον πιο ήπιων τόνων και συγκρατημένο χαρακτήρα του, με σπάνια μάλιστα πειθώ και αυτοκυριαρχία. Ο Bowie εμφανίστηκε στη σπουδαία αυτή ταινία με εκφραστική δεινότητα που άφησε εποχή, κυρίως για τη σκηνή ανθολογίας με το φιλί του προς τον Ryuichi Sakamoto.

The Hunger [1983]

Ένας τσελίστας που αγάπησε παράφορα ένα απέθαντο βαμπίρ, πάσχει από μια σπάνια ασθένεια στο αίμα, η οποία επιταχύνει ραγδαία το γήρας. Ο David Bowie μας χαρίζει τα πιο cool και ατμοσφαιρικά τερτίπια του σαν αιμοδιψής δανδής, σε αυτό το υπερ-στυλάτο, υπερ-μοντέρνο και υπερ-ηδονιστικό cult διαμάντι του Tony Scott. Από την υπέροχη έναρξη της ταινίας με τους Bauhaus να τραγουδούν “Undead, Undead, Undead”, υφαίνεται ένας μακάβρια ερωτικός ιστός ανάμεσα στον Bowie, τη Susan Sarandon και την Catherine Deneuve. Ένας εκλεπτυσμένος στοχασμός στη ματαιότητα της μακροζωίας, με τον Δούκα να επικοινωνεί άριστα στην οθόνη την pop μακαβριότητα.

Labyrinth [1986]

Oλότελα ξεπερασμένο (πλέον) παραμύθι φαντασίας, αποτέλεσμα της συλλογικής συνεργασίας μεταξύ του δημιουργού των Muppets, Jim Henson, του George Lucas της Star Wars φήμης και του Terry Jones των Monty Python. Η Jennifer Connelly αναζητεί τον αδελφό της μέσα σε ένα δαιδαλώδες, ονειρικό περιβάλλον που λιβανίζει την αισθητική της δεκαετίας του 1980 και ο David Bowie υποδύεται τον Τζάρεθ: τον δαιμόνιο βασιλιά των δαιμονίων, που ζητάει από το μικρό κορίτσι να επιβιώσει από τη δοκιμασία σε έναν επιθετικό λαβύρινθο, σαγηνευμένος, στην πορεία, από την επιμονή και το κουράγιο της.

Absolute Beginners [1986]

Στην καρδιά της δεκαετίας του 1980, το μιούζικαλ φάνταζε απελπιστικά ξεπερασμένο σαν κινηματογραφικό είδος και μπορούσε έτσι να σταθεί μόνο μέσα από αναχρονισμούς. Σε αυτή, λοιπόν, την ιστορία, επίκεντρο είναι η νυχτερινή ζωή του Λονδίνου της δεκαετίας του 1950, με τον Julien Temple να φιλοτεχνεί κατά ιδιοφυή τρόπο την ανασύσταση του σκηνικού. Ο δε Bowie είναι τουλάχιστον απολαυστικός στον ρόλο ενός αδίστακτου ατζέντη που προσπαθεί να πλανέψει με όνειρα επιτυχίας τον φέρελπι 19χρονο φωτογράφο, ο οποίος ζει ένα αγνό ειδύλλιο με ένα μοντέλο. Παρά την εισπρακτική αποτυχία της ταινίας, το ομώνυμο τραγούδι σημείωσε τεράστια απήχηση.

The Last Temptation [1988]

H αξεπέραστη μέχρι σήμερα υπαρξιακή εποποιία του μεγαλύτερου αμερικάνου σκηνοθέτη του 20ου αιώνα, βασίστηκε στις πνευματικές αγωνίες του Νίκου Καζαντζάκη και αφηγήθηκε το βιβλικό δράμα με το πάθος ενός οσιομάρτυρα πίσω από την κάμερα. Ο David Bowie υπήρξε πάντως παράξενη αρχική επιλογή για τον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου. Σε μια σύντομη και περιεκτική σκηνή με τον Ιησού, ο Πιλάτος ξεκινάει έναν σύντομο μονόλογο με στωικότητα απέναντι στον καταδικασμένο και με αμφισημία απέναντι στην επίγνωση της επίγειας εξουσίας του. Ο Martin Scorsese τον σκηνοθετεί στατικά, δίνοντάς του το ηγεμονικό βάρος των βιβλικών δημιουργιών του κλασικού Χόλιγουντ. Η ερμηνεία του Bowie κάνει εν τέλει τον Πιλάτο μια σχεδόν συμπαθητική φιγούρα, που συνθλίβεται αξιοπρεπώς κάτω από τις άχαρες ανάγκες μιας βάρβαρης δικαιοσύνης.

Basquiat [1996]

Για κάποιον που υποδύθηκε τόσο εκκεντρικούς ρόλους, παραδόξως ο Bowie ήταν σε μεγάλη φόρμα όταν αναλάμβανε ρόλους αληθινών προσώπων. Στη βιογραφία του καλλιτέχνη Jean-Michel Basquiat, υποδύεται λοιπόν με συγκρατημένο, γλυκό και μετρημένο τρόπο τον φίλο του, Andy Warhol. Το ανεξάρτητο αυτό ταινιάκι του Julian Schnabel (Πριν Πέσει η Νύχτα) εξερευνά την περίοδο που ο street artist βρέθηκε υπό την προστασία του pop icon της δεκαετίας του 1960. Ενώ ο Warhol έχει απεικονιστεί σαν απόμακρη και παράξενη φιγούρα σε άλλες ταινίες (π.χ. Factory Girl, 54), εδώ είναι η μοναδική φορά που κάποιος τον εξανθρωπίζει και βγάζει την τρυφερή και εσωστρεφή πλευρά του «μέντορα» της ποπ κουλτούρας.

The Prestige [2006]

Υπέροχη επιλογή στο casting αυτής της υποτιμημένης ταινίας του Christopher Nolan, η οποία τοποθετεί τον David Bowie στον ρόλο ενός από τους σημαντικότερους και πιο συναρπαστικούς φυσικούς στην ιστορία της επιστήμης. Το βλέμμα του είναι πιο αινιγματικό από ποτέ καθώς αποδίδει τον Νίκολας Τέσλα, στις λίγες αλλά καθοριστικές σκηνές που κοσμεί αυτή τη σκοτεινή ιστορία εμμονής και πάθους, που οδηγεί σε έναν αδιανόητο γρίφο. Χάρμα οφθαλμών ο Δούκας, ειδικότερα στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται με τις σιωπές του την κατακτημένη, παραπανίσια γνώση.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στην ειδική έκδοση του περιοδικού Sonik, David Bowie, που κυκλοφόρησε το 2016.
Μπορείτε να το αποκτήσετε πατώντας εδώ

Αφιέρωμα David Bowie | Ένας καλλιτέχνης που ζούσε στο δικό του, ξεχωριστό, σύμπαν

Κέλλυ Γρηγοριάδου — Wed, 09 Jan 2019 22:00:00 +0000

Κείμενο : Μάρκος Τζημόπουλος

Γεννημένος το 1947 στο Brixton του Λονδίνου, παρουσίασε έντονο ενδιαφέρον για την μουσική από παιδί ακόμα, και έγινε επαγγελματίας μουσικός το 1963.

Αρχικά έγινε γνωστός με το τραγούδι του Space Oddity το 1969, επηρεασμένος από την ταινία του Κιούμπρικ που βγήκε ένα χρόνο πριν και έβαλε τον μελαγχολικό αστροναύτη Major Tom στην καρδιά άπειρων νέων που ταξίδευαν μαζί του. Μελωδία πιασάρικη με ένα μήνυμα αισιοδοξίας, καθιστούν το space oddity ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα τραγούδια στην ιστορία της ροκ μουσικής. Τον επόμενο χρόνο κυκλοφορώντας το the man who sold the world(1970), η ανδρόγυνη εμφάνιση του που παντρεύει την περσόνα του Ιggy Pop με την μουσική του Loy Reed τον χαρακτηρίζει ως το απόλυτο ποπ είδωλο. Πηγαίνοντας παραπέρα την καλλιτεχνική του αναζήτηση παράλληλα με τα γεγονότα της τότε εποχής δημιουργεί το alter ego του Ziggy Stardust(με το όνομα να αποτελεί φόρο τιμής στον φίλο του Iggy Pop) κυκλοφορώντας το 1972 τον πέμπτο δίσκο του ‘The Rise and Fall of Ziggy Stardust and The Spiders from Mars’. Το θεατρικό και ταυτόχρονα εξωγήινο στοιχείο εισβάλει για τα καλά στο μουσικό του κόσμο και μπερδεύει τους πάντες με το όραμα του που ξεχειλίζει από πολλή ψυχεδέλεια, glam πόζα, καταχρήσεις, και σεξουαλική Ελευθερία.

Το αισθητικό και το μουσικό κομμάτι στο σύμπαν του Bowie ήταν άρρηκτα συνδεδεμένα Γι’αυτό και κυκλοφορώντας το 1976 τον δίσκο ‘Station to Station’ εισάγει τον Thin White Duke έναν μυστήριο καλοντυμένο αλλά ταυτόχρονα και παγωμένο καμπαρέ τύπο ενώ μουσικά μαζί με την funk και την soul εισάγει στοιχεία kraut επανάληψης και ψυχρότητας από την γερμανική σχολή των Kraftwerk και Neu! Την ίδια χρονιά κάνει και την πρώτη του εμφάνιση ως ηθοποιός στην καλτ ταινία «The man who fell to earth».

Οι επιρροές του μαζί με την ανάγκη απεξαρτητοποίησης που είχε, τον να μετακομίσει στο Δυτικό Βερολίνο και να κυκλοφορήσει την περίφημη τριλογία του Βερολίνου. Δουλεύοντας με τον Brian Eno επικεντρώθηκε στον μινιμαλισμό με πιο αφηρημένα ηχοτοπια στους απίστευτους δίσκους του Low(1977) και Heroes(1977), για να επανέλθει μερικώς στον παλιότερο ροκ βασισμένο εαυτό του με το τελευταίο μέρος της τριλογίας το ‘ Lodger’. Γενικότερα στην δεκαετία το 70 οι δίσκοι του είναι διαμάντια και δεν πρέπει να λείπουν από καμία σοβαρή δισκοθήκη.

Αλλάζοντας δεκαετία και πηγαίνοντας στα 80’s το στυλ του αποκτά νέο- ρομαντικό χαρακτήρα, μπερδεύοντας New Wave, Pop και χορευτικές μουσικές.. Η ηλεκτρονική μουσική πλέον έχει μπει για τα καλά στον ήχο του, κάτι που δεν θα το εγκαταλείψει πότε πλέον

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ο Bowie σε μια προσπάθεια να επανέλθει σε κανονικό συγκρότημα δημιουργεί τους Tin Machine οι οποίοι γνωρίζουν εμπορική επιτυχία, αλλά το όνομα του είναι τόσο βαρυσήμαντο οπότε επανέρχεται σε προσωπική καριέρα Η δεκαετία του 90 τον βρίσκει να κυκλοφορεί ηλεκτρονικά albums πηγαίνοντας με το ρεύμα της εποχής, φτάνοντας μέχρι και σε καθαρό drum ‘n’ bass ήχο με το ‘Earthling’ (1997). Μια χρονιά πριν, στις 17 Ιανουαρίου το1996 το όνομα του μπαίνει στο Rock n Roll Hall of Fame . Εκείνη την εποχή το Internet μπαίνει δυναμικά στο παιχνίδι της μουσικής βιομηχανίας και ο Bowie γίνεται ο πρώτος που ανεβάζει δικό του τραγούδι στο διαδίκτυο το ‘Telling Lies’ σκεπτόμενος για άλλη μια φορά ότι το παιχνίδι αλλάζει και έτσι δείχνει το μέλλον. Μπαίνοντας στον 21ο αιώνα κυκλοφορεί άλλους 4 δίσκους μέχρι και το Blackstar(2016).

Όσο επιτυχημένη ήταν η έναρξη της μουσικής του καριέρας άλλο τόσο ήταν και το τέλος της με το απίστευτο Blackstar. Ένα μείγμα αφηρημένων ήχων, μαζί με μια σκοτεινή μελωδία απαρτίζουν τον επικήδειο του, μεταφερμένο σε ένα δεκάλεπτο βιντεοκλίπ, όπου στην ουσία σκηνοθετεί τον θάνατο του.

Δεν νομίζω ότι έχει υπάρξει άλλος καλλιτέχνης με τόσο ετερόκλητη δισκογραφία, αφού έπαιξε σχεδόν όλα τα είδη της μουσικής με απίστευτη ποιότητα χωρίς κανέναν συμβιβασμό. Ήταν πάντα πρωτοπόρος, ανήσυχος και ποτέ δεν επαναπαύθηκε στις δάφνες του αναζητώντας νέους τολμηρούς δρόμους Ένα είδος από μόνος του. Γι’αυτό και για άλλα πολλά, ήδη μας λείπει αφάνταστα.

“Well I ‘ m not a scientist. But I know all things begin and end in eternity”

(Δεν είμαι επιστήμονας. Αλλά ξέρω ότι όλα τα πράγματα αρχίζουν και τελειώνουν στην αιωνιότητα.)

Thomas Jerome Newton

The man who fell to earth

Στους δίσκους του David Bowie, του Iggy Pop, του Nick Cave και των U2 ακούγεται το Βερολίνο!

Κέλλυ Γρηγοριάδου — Wed, 09 May 2018 21:00:00 +0000

Της Βικτώριας Γκουντώνη

Το Βερολίνο αποτελούσε πάντοτε πόλο έλξης για καλλιτέχνες κάθε είδους. Πρόκειται για μια πόλη μποέμ, εναλλακτική, μυθική στα μάτια πολλών, μια πόλη στην οποία μπορείς να είσαι ελεύθερος καλλιτεχνικά, ελεύθερος να πειραματιστείς, ελεύθερος να δημιουργήσεις κάτι και τις περισσότερες αν όχι όλες τις φορές, να βρεις κοινό για το έργο σου. Το Βερολίνο σε ωθεί στη δημιουργία, σου προσφέρει ερεθίσματα και σου δίνει το ελεύθερο για να κάνεις ότι θέλεις.

Τη δεκαετία του ’70 και του ’80 ήταν ένα καζάνι που έβραζε, ένα σημείο αναφοράς για κάθε μορφή τέχνης. Δικαιολογημένα λοιπόν, πληθώρα καλλιτεχνών το επισκέφτηκε και έμεινε εκεί για να δημιουργήσει και να εξελιχθεί.

DAVID BOWIE

Την αρχή την έκανε ο David Bowie, ο οποίος στα μέσα της δεκαετίας του ’70 έφτασε στην πόλη ώστε να επανεφεύρει τον εαυτό του. Ο ίδιος στο Βερολίνο κυκλοφορούσε με φαρδιά ρούχα και απολάμβανε τη σχετική ανωνυμία του. Κατά τη διάρκεια της διαμονής του εκεί πέρασε από την εξάρτηση στην απελευθέρωση, από την αναγνωρισιμότητα στην “κανονικότητα “, εξύμνησε την ενότητα και την ισότητα των ανθρώπων , τραγούδησε το HEROES και για μερικές στιγμές ένωσε τις δύο πλευρές της πόλης. Συνέλαβε και καθόρισε την πεμπτουσία του και ενσωμάτωσε στο καλλιτεχνικό του όραμα την σύγχυση μιας γενιάς που είχε χάσει την πίστη της στα ιδανικά και στις αξίες. Εκεί εμπνεύστηκε και έγραψε την πιο διάσημη τριλογία του, “Low“, “Heroes” και “Lodger“, ενώ ακόμα και σε μετέπειτα κυκλοφορίες του μνημονεύει τα μέρη μιας πόλης στην οποία μπορείς τόσο εύκολα να χαθείς αλλά και να ανακαλύψεις τον εαυτό σου.

IGGY POP

Από το 1976 ο David Bowie μαζί με τον Iggy Pop ζούσαν σαν πραγματικοί Βερολινέζοι στην ίδια οδό, στην προσπάθειά τους να μείνουν μακριά από τα ναρκωτικά. Τα δύο -κατά πολλούς πιο εμβληματικά- albums του Iggy Pop το “The Idiot” και το “Lust For Life” γράφτηκαν και ηχογραφήθηκαν στο Βερολίνο υπό την καθοδήγηση του David Bowie. Επίσης, οι δύο καλλιτέχνες εκείνη την περίοδο έγραψαν μαζί το “China Girl” , το “Tonight” και το “Sister Midnight”.

NICK CAVE

Τη δεκαετία του ’80 στην πόλη του Βερολίνου κατέφθασε ο Nick Cave και οι Birthday Party μετά από τη διαμονή τους στο Λονδίνο. Τα πρώτα χρόνια στην πόλη για το συγκρότημα ήταν τα καλύτερα καθώς βρήκαν το κοινό που πραγματικά εκτιμούσε τη μουσική τους. Ωστόσο, οι καλές μέρες δεν κράτησαν για πολύ και οι Birthday Party εν τέλει διαλύθηκαν. Έτσι, ο Nick Cave γνώρισε τον Blixa Bargeld of Einstürzende Neubauten, που δούλευε σε ένα μπαρ και δημιούργησε τους Bad Seeds. O Nick Cave ζούσε σε ένα μικρό σπίτι, που ήταν γεμάτο με γερμανικούς γοτθικούς πίνακες. Στιγμιότυπα από τη ζωή του στο Βερολίνο αποτυπώνονται στο εξαιρετικό ντοκιμαντέρ B-Movie: Lust and Sound in West Berlin. Ο Nick Cave και οι Bad Seeds ηχογράφησαν στα θρυλικά Hansa Studios (εκεί ηχογράφησε και ο Bowie) 3 albums, το “The Firstborn is Dead” το 1985, το “Your Funeral … My Trial” το 1986 και τέλος το “Tender Prey” το 1988. O Nick Cave άφησε το Βερολίνο το 1989.

U2

Τη δεκαετία του ’90 οι U2 ήρθαν στο Βερολίνο για να γράψουν ένα νέο album καθώς πίστευαν πως για να δημιουργήσουν κάτι νέο έπρεπε να απομακρύνουν τους εαυτούς τους από την καθημερινότητα την οποία είχαν. Στις 3 Οκτωβρίου το 1990 οι U2 πήραν την τελευταία πτήση προς το Ανατολικό Βερολίνο, στην παραμονή της γερμανικής επανένωσης, για να εμπνευστούν από την ευρωπαϊκή προσέγγιση στη μουσική και τον αέρα αλλαγής που επικρατούσε. Οι ίδιοι συνάντησαν διάφορες αναπάντεχες δυσκολίες, κατά τη διάρκεια της παραμονής τους εκεί. Διαφορετικές μουσικές ιδέες που τα μέλη τους συγκροτήματος αδυνατούσαν να συνδυάσουν και να μεταφράσουν σε τραγούδια, παραμελημένα studio ηχογράφησης και ένα γενικότερο κλίμα αποδιοργάνωσης έφερε το συγκρότημα πολύ κοντά στη διάλυση. Η συμβολή του Brain Eno και του Daniel Lanois ήταν πραγματικά σωτήρια, καθώς οι δύο παραγωγοί κατάφεραν να καθοδηγήσουν αποτελεσματικά το συγκρότημα σε ένα album, που έμελλε να γίνει ίσως η μεγαλύτερή τους επιτυχία. Το Achtung Baby γεννήθηκε στο Βερολίνο και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Ο David Bowie δίνει απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο του Προυστ!

Κέλλυ Γρηγοριάδου — Sun, 29 Apr 2018 21:00:00 +0000

Τι απαντήσεις θα έδινε ο David Bowie στο ερωτηματολόγιο του Προυστ;

To 1998, το Vanity Fair ζήτησε από τον πνευματώδη και χιουμορίστα Bowie να απαντήσει στο ερωτηματολόγιο του Προυστ και φυσικά οι απαντήσεις του αντανακλούν το μεγαλείο ενός καλλιτέχνη που σκέφτεται, διαβάζει και κάνει πλάκα!

Ποια είναι η εικόνα που έχετε για την απόλυτη ευτυχία;
Το διάβασμα

Ποιο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό σας;

Να πετάγομαι σε συζητήσεις!

Ποιο θεωρείτε το μεγαλύτερό σας επίτευγμα;

Την ανακάλυψη των πρωινών!

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας?

Η μετατροπή των χιλιομέτρων σε μίλια!

Με ποια ιστορική μορφή ταυτίζεστε περισσότερο;

Με τον Άγιο Βασίλη!

Ποιο εν ζωή πρόσωπο θαυμάζετε;

Με τον Elvis.

Ποιος είναι ο πραγματικός σας ήρωας;

Ο καταναλωτής.

Ποιο είναι το χαρακτηριστικό του εαυτού σας που οικτίρετε?

Στη Νέα Υόρκη, την ανοχή.

Έξω από τη Νέα Υόρκη, την αδιαλλαξία.

Ποιο είναι το χαρακτηριστικό, για το οποίο οικτίρετε τους άλλους;

Το ταλέντο!

Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;

Το ταξίδι της καλλιτεχνικής υπέρβασης.

Ποια θεωρείται την πιο υπερεκτιμημένη αρετή;

Τη συμπάθεια και την αυθεντικότητα.

Ποια είναι η λέξη ή η φράση που χρησιμοποιείτε πιο συχνά;

“Χθόνιος” και “μίασμα”.

Για τι έχετε μετανιώσει περισσότερο;

Για το γεγονός ότι ποτέ δεν φόρεσα παντελόνι καμπάνα!

Ποια είναι η παρούσα διανοητική σας κατάσταση;

“Έγκυος”!

Αν θα μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στην οικογένειά σας, τι θα ήταν αυτό;

Ο φόβος μου για αυτούς (η γυναίκα μου και ο γιος μου εξαιρούνται).

Ποιο είναι η πιο πολύτιμη κτήση σας;

Μια φωτογραφία, η οποία είναι κολλημένη με σελοτέιπ, του Little Richard, την οποία αγόρασα το 1958, και ένα αποξηραμένο χρυσάνθεμο το οποίο συνέλεξα από το ταξίδι του μέλιτος μου στο Κιότο.

Τι θεωρείτε ως έσχατο βαθμό δυστυχίας;

Το να ζεις με φόβο.

Που θα θέλατε να ζείτε; Where would you like to live?

Στο βορειοανατολικό Μπαλί ή στη Νότια Java.

Ποια είναι η αγαπημένη σας απασχόληση;

Το να πετάω χρώμα σε έναν “παράλογο” καμβά!

Ποια αρετή εκτιμάτε σε έναν άνδρα;

Την ικανότητα να επιστέφει βιβλία!

Ποια αρετή εκτιμάτε περισσότερο σε μια γυναίκα;

Την ικανότητα να ρεύεται κατά παραγγελία!

Ποια είναι τα αγαπημένα σας ονόματα;

Sears & Roebuck.

Ποιο είναι το μότο σας;

To “ποιο” είναι το μότο μου!