Ο Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε ότι υπάρχει ευρεία δημόσια υποστήριξη για την εισβολή στην Ουκρανία, την οποία ανακοίνωσε λίγο πριν από τα ξημερώματα της Πέμπτης. Αλλά μέχρι το βράδυ, χιλιάδες άνθρωποι σε πόλεις σε όλη τη Ρωσία αψήφησαν τις απειλές της αστυνομίας για να βγουν σε κεντρικές πλατείες και να διαμαρτυρηθούν κατά της στρατιωτικής εκστρατείας.

Η αστυνομία είχε προβεί σε τουλάχιστον 1.702 συλλήψεις σε 53 ρωσικές πόλεις μέχρι το βράδυ της Πέμπτης, καθώς κατέστειλε τις μη εγκεκριμένες διαδηλώσεις. Οι περισσότερες συλλήψεις έγιναν στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη, όπου ο κόσμος ήταν περισσότερος.

Οι διαδηλωτές φώναζαν «Όχι στον πόλεμο!» για την επίθεση στην Ουκρανία.

Στη Μόσχα, ο Αλεξάντερ Μπέλοφ δήλωσε ότι πιστεύει πως ο Πούτιν έχει «χάσει το μυαλό του». «Νόμιζα ότι δεν θα βλέπαμε ποτέ έναν τέτοιο πόλεμο στον 21ο αιώνα», δήλωσε ο Μπέλοφ, ο οποίος έφτασε νωρίς στην πλατεία Pushkinskaya της Μόσχας για να τη βρει περικυκλωμένη από αστυνομικές δυνάμεις. «Αποδεικνύεται ότι ζούμε στον Μεσαίωνα».

Ντρέπομαι για τη χώρα μου

Το κλίμα στη Μόσχα ήταν σκοτεινό και ζοφερό λίγες ώρες αφότου ο Πούτιν είχε ανακοινώσει ότι εξαπέλυε ευρεία στρατιωτική επίθεση με στόχο την Ουκρανία.

«Ντρέπομαι για τη χώρα μου. Για να είμαι ειλικρινής μαζί σας, έχω μείνει άφωνος. Ο πόλεμος είναι πάντα τρομακτικός. Δεν το θέλουμε αυτό», δήλωσε ο Νικίτα Γκολούμπεφ, ένας 30χρονος δάσκαλος. «Γιατί το κάνουμε αυτό;»

Τον θυμό και την απελπισία του μοιράστηκαν πολλοί που πηγαινοέρχονταν στη δουλειά τους στην κεντρική οδό Arbat. Στο ουκρανικό πολιτιστικό κέντρο λίγο πιο κάτω, η διάθεση ήταν ακόμη πιο άσχημη.

Ο Ουκρανός διαχειριστής δήλωσε ότι το κέντρο, το οποίο στοχεύει στην προώθηση της γλώσσας, των παραδόσεων και της ταυτότητας μιας χώρας της οποίας ο Βλαντιμίρ Πούτιν αρνήθηκε τη νομιμότητα ως σύγχρονου κράτους στην ομιλία του τη Δευτέρα, θα κλείσει για το «επόμενο διάστημα».

«Μας βομβαρδίζουν αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Φυσικά και είμαστε κλειστοί! Χριστέ μου, τι συμβαίνει;», φώναξε ο διαχειριστής, ο οποίος δεν θέλησε να δώσει το όνομά του.

Δημοφιλείς προσωπικότητες μιλούν ενάντια στον πόλεμο

Υπήρχαν ήδη ενδείξεις ότι οι Ρώσοι δεν ένιωθαν άνετα με την αρχική απόφαση του Πούτιν να αναγνωρίσει τις δύο αυτοανακηρυχθείσες δημοκρατίες στο Ντονμπάς.

Την Τρίτη, ο Γιούρι Ντουντ, μία από τις πιο δημοφιλείς προσωπικότητες των μέσων ενημέρωσης της Ρωσίας, δήλωσε ότι «δεν ψήφισε για αυτό το καθεστώς» και τη δίψα του για μια αυτοκρατορία και ότι αισθάνεται ντροπή, σε μια ανάρτηση που έλαβε σχεδόν ένα εκατομμύριο likes μέσα σε 24 ώρες.

Μια νέα δημοσκόπηση του ανεξάρτητου Κέντρου Levada που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη έδειξε ότι μόνο το 45% των Ρώσων τάχθηκε υπέρ της κίνησης αναγνώρισης που προηγήθηκε των δραματικών γεγονότων της Πέμπτης το πρωί.

«Δεν πίστευα ότι ο Πούτιν θα ήταν πρόθυμος να φτάσει μέχρι τέλους. Πώς μπορούμε να βομβαρδίσουμε την Ουκρανία; Οι χώρες μας έχουν τις διαφωνίες τους, αλλά αυτός δεν είναι ένας τρόπος για να τις λύσουμε», δήλωσε η Ξένια από τη Μόσχα

Αλλά οι κραυγές οργής δεν έγιναν αισθητές μόνο στους δρόμους της Μόσχας, όπου ο Guardian δεν συνάντησε υποστήριξη για τη στρατιωτική επίθεση.

Αθλητές και καλλιτέχνες

Η πολιτιστική και αθλητική ελίτ της Ρωσίας, η οποία συνήθως βρίσκεται σταθερά πίσω από τον Πούτιν και συχνά καλείται από τον πρόεδρο κατά τη διάρκεια των προεκλογικών εκστρατειών να συγκεντρώσει τη λαϊκή υποστήριξη, εξέφρασε επίσης τις βαθιές ανησυχίες της για την εισβολή της Ρωσίας.

Ο Valery Meladze, αναμφισβήτητα ο πιο αγαπημένος τραγουδιστής της χώρας, δημοσίευσε ένα συναισθηματικό βίντεο στο οποίο «ικέτευε» τη Ρωσία να σταματήσει τον πόλεμο. «Σήμερα συνέβη κάτι που δεν θα έπρεπε να είχε συμβεί ποτέ. Η ιστορία θα είναι ο κριτής αυτών των γεγονότων. Αλλά σήμερα, σας ικετεύω, παρακαλώ σταματήστε τον πόλεμο».

Ομοίως, ο Ρώσος διεθνής ποδοσφαιριστής Φιοντόρ Σμόλοφ δημοσίευσε στο κανάλι του στο Instagram: «Όχι στον πόλεμο!!!»

Μόλις τη Δευτέρα, αφού ο Πούτιν αναγνώρισε την ανεξαρτησία των δύο περιοχών του Ντονμπάς, ο Όλεγκ Ντεριπάσκα, ένας φιλικός προς το Κρεμλίνο ολιγάρχης που είχε δηλώσει κάποτε ότι «δεν διαχωρίζει τον εαυτό του από το ρωσικό κράτος», αναφώνησε στο κανάλι του στο Telegram ότι «ο πόλεμος αποτράπηκε». Έκτοτε διέγραψε την ανάρτηση.

Τα ΜΜΕ παρουσιάζουν την εισβολή ως αμυντική ενέργεια

Στη ρωσική κρατική τηλεόραση, η εισβολή πλαισιώθηκε ως αμυντική αποστολή με στόχο τη διαφύλαξη της ζωής των Ρώσων. «Ποιο είναι το νόημα μιας μεγάλης πρώτης επίθεσης; Όσο παράξενο ή κυνικό κι αν ακούγεται, είναι στην πραγματικότητα ανθρώπινο, επειδή επιτρέπει σε όλους τους γύρω να αποτρέψουν μια μεγάλη σφαγή. Ακινητοποιώντας την Ουκρανία, διατηρείται η ζωή», δήλωσε ο ειδήμων Vladislav Shurygin στην εκπομπή Vremya Pokazhet του Channel One.

Ορισμένοι διακινδύνευσαν τη σύλληψη το βράδυ της Πέμπτης προκειμένου να εκφράσουν την αντίθεσή τους στην εισβολή. Ο Zhargal Rinchinov από την Buryatia έφτασε στην πλατεία με ένα μπουφάν με την επιγραφή: «Όχι στον πόλεμο». Αν κρατούσε μια πινακίδα, είπε, θα τον συνέλαβαν.

Διαισθανόμενος ότι μια πραγματική μεγάλης κλίμακας ώθηση κατά του πολέμου μπορεί να είναι το καλύτερο στοίχημα για την Ουκρανία, ο Volodymyr Zelenskiy, ο πρόεδρος της Ουκρανίας, κάλεσε το πρωί της Πέμπτης τους Ρώσους να μιλήσουν.

«Αν οι ρωσικές αρχές δεν θέλουν να καθίσουν μαζί μας για να συζητήσουν για την ειρήνη, ίσως να καθίσουν μαζί σας».

Πηγή – Guardian

Ως διαδήλωση εννοείται η οργανωμένη συγκέντρωση των πολιτών με σκοπό την ελεύθερη έκφραση των πεποιθήσεων και απόψεών τους για την προβολή των αιτημάτων και των διεκδικήσεών τους.
Το δικαίωμα στην διαδήλωση ή αλλιώς το δικαίωμα της συνάθροισης ή του συνέρχεσθαι, κατοχυρώνεται στο άρθρο 11 του Ελληνικού Συντάγματος και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Με άλλα λόγια, οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν ελεύθερα το περιεχόμενο, το είδος, το μέρος και την χρονική περίοδο της διαδήλωσης  όπως επίσης και τον τρόπο έκφρασης των αιτημάτων τους, για παράδειγμα η καθιστική διαμαρτυρία, η διαδήλωση με την συμμετοχή μουσικών οργάνων κλπ. Ο σκοπός της διαδήλωσης μπορεί να είναι κοινωνικός, πολιτικός, θρησκευτικός, για επίκαιρα ζητήματα,  χωρίς κανένα «θεματικό όριο». Σύμφωνα με το Σύνταγμα, η διαδήλωση πρέπει να είναι ήσυχη και άοπλη.

Μέσω των διαδηλώσεων, οι πολίτες όλου του κόσμου διαχρονικά προσπαθούν να εκφράσουν τα πιστεύω τους. Από το Σικάγο μέχρι την Αθήνα, από την Ιταλία έως την Ινδία συναντάμε κοινωνικούς αγώνες οι οποίοι έμειναν στην ιστορία. 

Πολλοί καλλιτέχνες από το εγχώριο και διεθνές, προσπάθησαν να αποδώσουν τις διαδηλώσεις των πολιτών μέσα από τα έργα τους. 

Giuseppe Pellizza da Volpedo, «Il Quarto Stato» (1901) 

Το επικό έργο του ιταλού ζωγράφου Giuseppe Pellizza da Volpedo (1868-1907), «Η τέταρτη τάξη» (Il Quarto Stato,1901) αντανακλά την λαϊκή διαδήλωση, η οποία εξελίχθηκε σε άγρια εξέγερση, από την πλευρά της καταπιεσμένης αγροτικής τάξης, στην Ιταλία, κατά των φεουδαρχών, στην αρχή του 20ου αιώνα. Ο πίνακας του Pellizza de Volpedo έγινε γνωστός μέσα από τoυς τίτλους της ταινίας «1900»

του Ιταλού σκηνοθέτη Bernardo Bertolucci η οποία αναφέρεται στην κοινωνική σύγκρουση και τη μεταβολή που συνέβη στην Ιταλία, στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. 

Benny Andrews (1930-2006), «Did the bear sit under a tree?» (1969)

Το δεύτερο έργο τέχνης, εντοπίζεται σε μία συλλογική έκθεση στην Νέα Υόρκη το 1963, από καλλιτέχνες οι οποίοι αποτυπώνουν την διεκδίκηση ίσων δικαιωμάτων για τους έγχρωμους πολίτες και για όλες τις μειονότητες, στο Σικάγο. Με αφορμή το «Έχω ένα όνειρο» του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ, οι καλλιτέχνες επικεντρώθηκαν στην μερική αφαίρεση του χρώματος από τα έργα τους, δίνοντας συχνά έμφαση σε συμβολισμούς.

Δημοσθένης Κοκκινίδης «Διαδήλωση» (1980)

Τέλος, ο πίνακας του Δημ. Κοκκινίδη(1929-2020),  είναι εμπνευσμένος από τις ακούραστες διαδηλώσεις  πολιτικοκοινωνικού ριζοσπαστισμού, οι οποίες κατέκλυζαν την Αθήνα από την περίοδο της  μεταπολίτευση και μετά. Πρωταγωνιστικό ρόλο στο έργο του έχει ο άνθρωπος, είτε αυτός λειτουργεί ατομικά είτε συλλογικά. 

Σε αρκετές περιπτώσεις, αποδείχθηκε πως μέσα από τις διαδηλώσεις οι φωνές των πολιτών εισακούστηκαν και υλοποιήθηκαν τα αιτήματά τους.

Στην χώρα μας, πριν από μερικούς μήνες, τροποποιήθηκε το άρθρο 11 του Συντάγματος περί δικαιώματος στην διαδήλωση.
Αλήθεια, απειλούνται οι κοινωνικοί αγώνες; 

]]> https://togethermag.gr/newsfeed/orgi-gia-ton-thanato-tou-tzortz-floint/ Thu, 28 May 2020 20:25:56 +0000 https://togethermag.gr/?p=21761

Ο Τζορτζ Φλόιντ πεθαίνει στο έδαφος, με χειροπέδες στα χέρια και έναν αστυνομικό να του πιέζει το λαιμό με το γόνατό του.

Το βίντεο που καταγράφει τον Φλόιντ να φωνάζει «Δεν μπορώ να αναπνεύσω» και «Μην με σκοτώσεις!» λίγο πριν πεθάνει εξακολουθεί να μοιράζεται στα social media συνοδευόμενο από μηνύματα που ζητούν σκληρή τιμωρία των αστυνομικών.

Οι αντιδράσεις και η οργή στη Μινεάπολη δυναμώνουν. Αστυνομία και διαδηλωτές συγκρούονται.

Το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης διέταξε τη διεξαγωγή κατεπείγουσας έρευνας με αφορμή το συγκεκριμένο περιστατικό

Οι τέσσερις αστυνομικοί αποπέμφθηκαν από το σώμα μία ημέρα μετά τον θάνατο του Τζορτζ Φλόιντ, ηλικίας 46 ετών, που διέμενε στο προάστιο Σεντ Λούις Παρκ, στη Μινεσότα.

Η αδερφή του Φλόιντ ζητά δικαιοσύνη.

«Δολοφόνησαν τον αδελφό μου. Τον σκότωσαν. Πρέπει να ασκηθεί μεγαλύτερη πίεση σε αυτούς τους άνδρες. Η απόλυσή τους δεν αρκεί», είπε Good Morning America του ABC. «Τον πίεζαν εννέα λεπτά στον λαιμό», δήλωσε ο δικηγόρος της οικογένειας Μπέντζαμιν Κραμπ, μιλώντας σήμερα στο ABC. «Απλά φανταστείτε τι υπέμεινε ο Τζορτζ Φλόιντ αυτά τα εννέα λεπτά, εκλιπαρώντας για μια ανάσα, εκλιπαρώντας για τη ζωή του».