Ουδέν μεμπτόν λοιπόν, κι ας τρώγονταν τα δάνεια κι ας έκαναν πάρτι  πρίγκιπες και βασιλιάδες στη γη των καταραμένων.

Ουδέν μεμπτόν, κι ας οργίαζε το παρακράτος, οι δωσίλογοι και οι Γκοτζαμάνηδες για χρόνια, “προς αποφυγήν του κομμουνιστικού κινδύνου”.

Ουδέν μεμπτόν, κι ας ψήφιζαν τα δέντρα και οι πεθαμένοι επί “Εθνάρχη”. Όλα ήταν, μας λεν και σήμερα, νόμιμα.

Ουδέν μεμπτόν, κι όταν οι έκπτωτοι, (και προσφάτως ” αξιοπρεπείς  οικογενειάρχες “), έκαναν μούτρα και καντρίλιες σ έναν ολόκληρο λαό και την ιστορία του  γιατί…. έτσι!

Ουδέν μεμπτόν, που σύγχρονοι Καν(ακ)άρηδες βάζουν μπουρλότο στο δημόσιο χρήμα. Που μαχητικοί δημοσιολόγοι σφυρίζουν αδιάφορα  για τα αλισβερίσια των ημετέρων και ξεστομίζουν με θράσος (οι ημέτεροι), δεν ήξερα, δεν άκουσα, δεν είδα.  «Ουδέν μεμπτόν», όπως λέμε σύντομο ανέκδοτο. Α,  και η άμεμπτη κάθαρση (που δεν έρχεται) και το  “θα επιληφθεί η ανεξάρτητη δικαιοσύνη”. Ησυχάσαμε! Μας διαβεβαιώνουν (σοβαρά) πως (μας) υποκλέπτουν μόνο για λόγους εθνικής ασφάλειας  (και τον αρχηγό του στρατού;), Ας λέμε και καμιά @@@@κία να περνάει η ώρα). Αυτό δε μας λένε αλλά ισχύει. Βλέπουμε την ιστορία (μας), κατά το «ουδέν μεμπτόν», να καταντάει φάρσα και κωμωδία. Και δε μας αξίζει.

Θυμάμαι και το Μητροπάνο, που μας έλεγε, μάνα πού  ζω!

ΣΥΝεργάτης

Το φαινόμενο της διαφθοράς στη χώρα μας, για αρκετά χρόνια, βρίσκεται στο επίκεντρο της κρίσης των σχέσεων κοινωνίας και πολιτικής. Ιδιαίτερα, καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης ταλάνισε την ελληνική κοινωνία.

Η διαφθορά γίνεται «παράδειγμα». Βαθαίνει και διακτινίζεται. Η κρίση δεν την σταματάει. Αντίθετα την επαυξάνει και εντέλει την «νομιμοποιεί».

Με λύπη και θυμό, αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχουν κάποιοι πολιτικοί οι οποίοι λειτουργούν σαν να πρόκειται, για «ιδιοκτησιακή» σχέση, η δύναμη της πολιτικής τους εξουσίας.

Και το μέγα ερώτημα που απασχολεί τον κόσμο είναι: Θα τα δούμε όλα αυτά, επιτέλους, να ανατρέπονται και να κάνουμε μια νέα αρχή, απαλλαγμένη από τις αμαρτίες του παρελθόντος; Ή θα μείνουμε να πλατσουρίζουμε στα μονοπάτια της διαφθοράς;

Θα μπορούσαμε να πούμε πως θύλακας για την ανάπτυξη της διαφθοράς αποτελεί και η αδιαφορία του πολίτη για τα κοινά, η αποξένωσή του από την πολιτική.

Σαν να έχουμε εξοικειωθεί με την διαφθορά στην κοινωνία και δεν αντιδράμε!

Διάβασα κάπου πως «ο άγριος οικονομικός φιλελευθερισμός με τον ανελέητο ανταγωνισμό και την αναγωγή του χρήματος σε υπέρτατη αξία αποτελεί ενισχυτικό παράγοντα της διαφθοράς».

Παρακινούμενοι οι άνθρωποι από την απληστία για χρήμα και εξουσία καθώς και από την επιθυμία τους να μεγιστοποιήσουν το ατομικό τους συμφέρον οδηγούνται σε πράξεις διαφθοράς.

Ο κάθε πολίτης πρέπει να γίνει ενεργός πολίτης. Μόνο οι ενεργοί και συνειδητοποιημένοι πολίτες μπορούν να μειώσουν τη διαφθορά και να αναγκάσουν τους πολιτικούς άνδρες στην προώθηση πολιτικών για τη διαφάνεια και τη δημοκρατία.

Ζούμε στην εποχή όπου το παράνομο έχει γίνει νόμιμο, και το νόμιμο ηθικό.

Υπάρχει ελπίδα για την καταπολέμηση της διαφθοράς στην Ελλάδα;

Δικαιούμεθα να είμαστε αισιόδοξοι..

Συγκεκριμένα, η Εθνική Αρχή Διαφάνειας αναγνωρίζεται στην έρευνα ως ο εξειδικευμένος θεσμός κατά της διαφθοράς τον οποίο πολίτες και οι επιχειρήσεις εμπιστεύονται για να καταγγείλουν υποθέσεις διαφθοράς βελτιώνοντας την αντίστοιχη βαθμολογία της χώρας από το 2019 κατά 13 μονάδες, όπως επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση της αρχής.

Η Ελλάδα καταγράφει καλύτερες επιδόσεις σε σχέση με το 2019 αναφορικά με την αντίληψη που έχουν οι πολίτες σχετικά με το πόσο διαδεδομένο είναι το φαινόμενο της δωροδοκίας και της δωροληψίας αλλά και της κατάχρησης εξουσίας για προσωπικό όφελος στους τομείς των δικαστηρίων, των τραπεζών και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων (βελτίωση κατά 5 μονάδες), των φορέων κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας (βελτίωση κατά 4 μονάδες) και των ιδιωτικών εταιρειών (βελτίωση κατά 2 μονάδες).

Στον αντίποδα βρίσκεται το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης (χειροτέρευση κατά 10 μονάδες).

Οριακή βελτίωση σε σχέση με το 2019 εμφανίζεται και στην αντίληψη των πολιτών ότι ο μόνος τρόπος για να επιτύχει κανείς επιχειρηματικά είναι να έχει πολιτικές διασυνδέσεις (βελτίωση κατά 4 μονάδες συνολικά).

Σύμφωνα με την Εθνική Αρχή Διαφάνειας, το ζήτημα της διαφθοράς εξακολουθεί να είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα για τους Ευρωπαίους πολίτες με αρκετές ωστόσο διαφοροποιήσεις μεταξύ των κρατών-μελών, με την μεσοσταθμική τάση να έχει παραμείνει στα ίδια επίπεδα ή να έχει αυξηθεί, ενώ και η πλειονότητα όσων ζουν στην Ελλάδα εξακολουθεί να θεωρεί το πρόβλημα της διαφθοράς ως εξαιρετικά διαδεδομένο φαινόμενο.

«Η έκθεση αναδεικνύει περιοχές στις οποίες η χώρα μας πρέπει να εντείνει τις προσπάθειές της και οι οποίες καταγράφονται ήδη στις διεθνείς αξιολογήσεις και έχουν ληφθεί υπόψη για το σχεδιασμό του Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου Καταπολέμησης της Διαφθοράς (Ε.Σ.Σ.Κ.Δ.) για την περίοδο 2022-2025», σημειώνει, για να συμπεριλάβει έπειτα υπόψη τον παράγοντα της πανδημίας:

«Η πανδημία τα τελευταία 2,5 χρόνια αναμφισβήτητα έχει διαδραματίσει έναν εξαιρετικά αρνητικό παράγοντα στην αντίληψη των πολιτών σχετικά με το φαινόμενο της διαφθοράς σε ολόκληρη την ΕΕ, γεγονός που καθιστά πιο επιτακτική από ποτέ τη συστράτευση ολόκληρης της κοινωνίας στον αγώνα κατά της διαφθοράς. Στην κατεύθυνση αυτή κινείται και το προσφάτως εγκριθέν από το Υπουργικό Συμβούλιο Ε.Σ.Σ.Κ.Δ. 2022-2025 το οποίο περιέχει μια ολιστική προσέγγιση που δομείται πάνω σε 3 πυλώνες: έλεγχος, πρόληψη και ευαισθητοποίηση-ενημέρωση της κοινωνίας».