Αντηλιακό

«Οπωσδήποτε» όπως λέει και η 5χρονη σχεδόν ανιψιά μου η Μαρία κάθε φορά που την ρωτάω τι πρέπει να έχει η τσάντα θαλάσσης. Ο ήλιος δεν είναι πια φίλος μας. Έχει αγριέψει επικίνδυνα. Να φεύγετε από το σπίτι πάντα με αντηλιακή προσώπου – ακόμα κι αν πρόκειται να πάτε στην δουλειά – και φυσικά να μην λείπει ποτέ από την τσάντα θαλάσσης. Χρειάζεται ανανέωση συνεχώς. Tip: Το νου σας στις επικίνδυνες ώρες!!

Βιβλίο

Το καλοκαίρι είναι η εποχή του. Ας το παραδεχτούμε ως αξίωμα για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε αυτή την όμορφη σχέση που ξεκινήσαμε εδώ και μερικούς μήνες. Πως τα μυρμηγκάκια μαζεύουν τροφή το καλοκαίρι για να πορευτούνε τον χειμώνα; Ε κάπως έτσι κι εγώ – και πολλοί άλλοι- όλο τον χειμώνα μαζεύουμε (αγοράζουμε) βιβλία για να έχουν να πορευτούμε στην παραλία. Έτσι κι αλλιώς το βιβλίο είναι ένα παράθυρο που μόλις το ανοίξεις νέοι κόσμοι ανοίγονται. Σκέψου να είσαι και σε καμιά παραλία.

Γιαούρτι

Απαραίτητο αξεσουάρ!!! Είτε λόγω διατροφής, είτε λόγω εγκαυμάτων. Η λαχτάρα για τον ήλιο και την θάλασσα συχνά οδηγεί σε αναγκαστικές γιαουρτοεπαλείψεις. Πρέπει να παραδεχτούμε πως άπαξ και το δοκιμάσεις ως γιατρικό για τα εγκαύματα, δεν το αλλάζεις για κανέναν λόγο. Όσο για την διατροφή… με φρούτα και μέλι ενδείκνυται στην παραλία.

Δεκαπενταύγουστος

Τα Χριστούγεννα του καλοκαιριού. Ακόμα και καθόλου άδεια να μην έχει κανείς, εκείνη η μέρα – λόγω της αργίας – είναι διακοπές. Αποφύγετε τα πολυσύχναστα μέρη και τις μετακινήσεις μια μέρα πριν και μια μέρα μετά! Επίσης μην ξεχάσετε να ευχηθείτε σε όσες και όσους γιορτάζουν.

Έρωτας

Σαν αυτόν του καλοκαιριού… δεν έχει! Κάποιοι κρατάνε όσο και το καλοκαίρι, άλλοι μένουνε για πάντα. Οι έρωτες που γεννιούνται καλοκαίρι και δη στις διακοπές, φέρουν κάτι μυστηριακό. Ίσως γιατί ο ήλιος σκέπασε τα πρώτα βλέμματα και το φεγγάρι φώτισε τα πρώτα φιλιά (ρομαντικιά vol.1). Ίσως γιατί η αύρα της θάλασσας και η αλμύρα νότισαν τις πρώτες λέξεις και τα καλοκαιρινά χρώματα κάνουν το «έρωτα» ιδανικό (ρομαντικιά vol.2.) Ίσως πάλι τα μοχίτο να ήτανε πολλά και να έμοιαζαν όλα τέλεια (εντάξει… ίσιωσα)! Σε κάθε περίπτωση… ζήστε το!

Ζουζούνια

Προσωπικά έχω μια ιδιαίτερη σχέση μαζί τους. Μπαίνουν κυρίως στα μάτια μου. Χωρίς προσπάθεια. Εκεί που περπατάω, εκεί που πίνω καφέ. Μια φορά μια κάμπια μπήκε στο μάτι μου την ώρα που σκουπίστηκα το πρωί. (πολύ πλάκα, τρία χρόνια μετά ακόμα ταλαιπωριέμαι, θα σας τα πω καμιά μέρα να γελάσουμε). Στις διακοπές τα ζουζούνια κάνουν πάρτι. Νομίζω σε ένα παράλληλο ζουζουνίσιο σύμπαν, περιμένουν την εποχή αυτή για να εκδράμουν. Μη μασάτε. Εφοδιαστείτε με τα απαραίτητα. Όλα τα αντί- που υπάρχουν (και την μαγική ρακέτα-βλ. Ρ) για το πριν. Αλλά επειδή τα αντί δεν είναι πάντα αρκετά, πάρτε και αλοιφές και σπρέι και κορτιζόνες και αντισταμινικά και γενικά, ό,τι πιστεύετε πως θα σας βοηθήσει, για το μετά.

Ηλιοβασίλεμα

Κανένα ηλιοβασίλεμα, σε κανέναν τόπο δεν είναι ιδανικό αν μέσα σου δεν μπορείς να νιώσεις καλά και να θαυμάσεις το ωραίο. Η ώρα του δειλινού είναι η πιο μαγική της ημέρας. Τα χρώματα αλλάζουν κάθε δευτερόλεπτο και κάτι χάνεται και κάτι άλλο ξεκινά. Προσωπικά, προσπάθησα να εντοπίσω διαφορές, όταν βρέθηκα και περίμενα να θαυμάσω γνωστό και πολυδιαφημισμένο ηλιοβασίλεμα, με αυτό που έβλεπα από την κατασκήνωση στην οποία δούλευα στα Χανιά. Δεν βρήκα καμία. Μη σας πω πως το ηλιοβασίλεμα στα Χωραφάκια Χανίων άξιζε πολύ περισσότερο από αυτό που περίμεναν οι τουρίστες να αποθανατίσουν με τις πανάκριβες μηχανές τους.

Θάλασσα

Τι να πει κανείς. Τα είπε όλα ο ποιητής!
Τη θάλασσα τη θάλασσα ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει;
Γιώργος Σεφέρης

Ιστιοπλοϊκό

Παλιότερα μπορούσαν να το έχουν μόνο οι «πλούσιοι». Τώρα πια είναι προσιτό σε όλους. Όχι να το αγοράσουν, αλλά για να κάνουν διακοπές. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις και υπό συνθήκες, μπορούν να αποδειχθούν φθηνότερες από τις διακοπές σε θέρετρα μιας και βρίσκει κανείς διακοπές με 50 ευρώ κατά άτομο την ημέρα. Υπάρχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα σε αυτό τον τρόπο διακοπών. Το σίγουρο είναι πως πρέπει να έχει κανείς μέσα του την περιπέτεια.

Κάμπινγκ

Αγαπημένο. Μεγάλωσα με τα καλοκαίρια μου να κυκλοφορώ ξυπόλυτη και να κάνω μπάνιο με τα μπουκάλια νερό που είχαν ζεσταθεί στον ήλιο. Μέναμε σε σκηνή σχεδόν ολόκληρο το καλοκαίρι. Αργότερα τα πράγματα έγιναν πιο οργανωμένα. Σήμερα οι διακοπές σε κάμπινγκ, με τα βοηθητικά αντικείμενα που έχουν εμφανιστεί, δεν έχουν τίποτε να ζηλέψουν από τι άλλες… σε ξενοδοχείο. Υπάρχει πάντα και το ελεύθερο κάμπινγκ, αλλά αυτό έχει μέσα του και μεγάλη επικινδυνότητα πια. Προτιμείστε κάτι πιο οργανωμένο. Υπάρχει λύση για όλα τα γούστα.

Λιμάνι

Όταν μπεις σε πλοίο, οι διακοπές έχουν άλλη χάρη. Στα λιμάνια της χώρας μας, βλέπεις την ζωή. Σμιξίματα, (από)χωρισμούς, χαρά, θλίψη, αγάπη. Ξεχωρίζεις αμέσως τους ανθρώπους, ποιοι φεύγουν, ποιοι μόλις γύρισαν. Προσπαθώ πάντα να ανακαλύψω με ποιον συνδέεται κάθε άνθρωπος που είναι στο καράβι από αυτούς που μένουν πίσω. Να βρω την σχέση, τι προηγήθηκε, τι ακολουθεί. Τα λιμάνια. Κι η ζέστη η αποπνικτική και μια μυρωδιά βενζίνης που όμως σε οδηγεί στις διακοπές ή πίσω στα ίδια και τα ίδια.

Μπιτσόμπαρο

Ναι! Συμφωνώ πως σου παρέχουν κάποια σημαντικά πράγματα. Ξαπλώστρες, ομπρέλες, δροσερά ροφήματα και σνακς. Δεν χρειάζεσαι μαζί σου την τσάντα του Σπόρτ Μπίλυ, αλλά μπορείς να πας με την πετσέτα και το βιβλίο σου (και το αντηλιακό μόνο). Α… και με μερικές δεκάδες ευρώ. Ανάλογα σε ποιο θα βρεθείς βέβαια. Υπάρχουν αυτά που πηγαίνουν οι κανονικοί άνθρωποι, χωρίς τέλειο σώμα και τέλειο μαύρισμα. Μερικές φορές μάλιστα είναι άσπροι και –άκουσον άκουσον – δεν έχουν τατουάζ. Σε αυτά συνήθως μπορεί κανείς να ανταποκριθεί έχοντας έναν κανονικό μισθό. Υπάρχουν βέβαια και τα άλλα. Που οι θαμώνες ζούνε τον χειμώνα για την στιγμή που θα πάνε στο μπιτσόμπαρο το καλοκαίρι, για να μπούνε στην θάλασσα μέχρι το γόνατο. Αυστηρά. Μαλλί κομμωτηρίου, βλεφαρίδα κάγκελο, σολάριουμ και κοσμήματα αξίας παντού. Τα αγόρια ξυρισμένα –παντού επίσης –, με τατουάζ –παντού επίσης – και γενικώς… με μαλλλί, γυαλλλί και παντελόνι lllllee – που λέγαμε και στην εποχή μας. Η τελευταία μου εμπειρία: Πήγα σε μέρος εμφανώς περιποιημένο, ρώτησα τιμή ξαπλώστρας. Δεν χρεώνεται –μου είπαν – Τι καλάααααα, – τους είπα-. Υπάρχει ελάχιστη χρέωση – μου είπαν-. Α,- τους είπα-. 50 ευρώ το άτομα-μου είπαν-. Άντε γεια – τους είπα-.

Ναυαγοσώστης

Πέρα από τα αστεία, με το νερό δεν παίζουμε. Οι ναυαγοσώστες είναι το επάγγελμα του καλοκαιριού. Δυσανάλογα απαραίτητο με την εποχικότητά του. Κάθε πισίνα, κάθε παραλία χρειάζεται έναν ναυαγοσώστη. Σοβαρό γνώστη των πρώτων βοηθειών. Κράμπες, στραμπουλήγματα, σπασίματα, τσιμπήματα μέλισσας ή άλλων ζουζουνιών και φυσικά ζάλη, απώλεια αισθήσεων ακόμα και πνιγμός. Να ξέρει, να μπορεί να αντιμετωπίσει κάθε ενδεχόμενο. Ψάξτε παραλίες με ναυαγοσώστες. Ειδικά αν δεν είστε εξοικειωμένοι με το νερό.

Ξημέρωμα

Οι πρώτες δύο μέρες των διακοπών είναι για ύπνο. Οι επόμενες είναι για να μας βρίσκει το ξημέρωμα. Στις παραλίες με παρέα, διαβάζοντας ένα βιβλίο, πίνοντας ποτά σε μπαράκια, χορεύοντας… Οι διακοπές είναι για να δίνουμε δικαιώματα τα ξημερώματα. Κι αυτό δεν το λέω μόνο εγώ, το λέει και ο Κωνσταντίνος Αργυρός.

Ουρανός

Διαφέρει σε κάθε μέρος. Κάθε εποχή. Των διακοπών είναι ο πιο καθαρός. Τα αστέρια μοιάζουν να είναι δίπλα, τόσο που αν απλώσεις τα χέρια τα πιάνεις. Ο νυχτερινός ουρανός και οι κάτοικοί του είναι αυτό που κάνει τις βραδιές των διακοπών μας αστρένιες.
Υ.Γ. Κάντε μια προσπάθεια να βρείτε το βιβλίο της Μυρτώς Κοντοβά «Το κουβάρι των αλλόκοτων πραγμάτων». Δεν θα δείτε πότε ξανά τον ουρανό με τα ίδια μάτια.

Παγωτό

Όταν ήμασταν μικροί, τα καλοκαίρια μας ήταν ο αριθμός από τα μπάνια και τα παγωτά. Το κάθε μπάνιο μετρούσε διαφορετικά. Ένα το πρωί, δεύτερο το απόγευμα… τρίτο… κ.ο.κ. Κι ύστερα τα παγωτά. Απογευματινό, μετά το φαγητό κι αν ήταν στις καλές τους οι γονείς και το βράδυ μετά το φαγητό. Κι ας έγδερνε ο λαιμός μερικές φορές. Τσιμουδιά στον μπαμπά. Τα παγωτά δεν είναι πια προνόμιο του καλοκαιριού. Τα συναντάμε χειμώνα καλοκαίρι και κάτι σαν να έχει χαθεί από εκείνη την μαγεία. Μπορείτε να την βρείτε όμως. Μπορείτε να την δείτε στα μάτια των μικρών παιδιών που ακόμα και τώρα, που τα παγωτά τα βρίσκουμε πάντα και παντού, για αυτά είναι πάντα το καλοκαίρι τους! Σε κάθε γεύση, με όλες τις αφορμές, με τα χέρια να κολλάνε και τα χείλη να έχουν γίνει χάλια. Αυτή η εικόνα ναι, είναι διακοπές.

Ρακέτες

Ή αλλιώς «τάκα τούκα, τάκα τούκα». Γιατί παιδιά; Γιατί; Θέλετε να χτίσετε κορμί; Ή μήπως να δείξετε αυτό που χτίζατε τον χειμώνα; Δείτε, η παραλία ΔΕΝ είναι το κατάλληλο μέρος για να παίξετε ρακέτες. Ειδικά να δεν είστε ο Τσιτσιπάς. Ο φόβος να φάμε οι υπόλοιποι το κίτρινο μπαλάκι στο κεφάλι είναι πάντα υπαρκτός και πολλές φορές γίνεται πράξη. Η παραλία είναι για να χαλαρώνουμε, να απολαμβάνουμε, να νιώθουμε άνετα κι όχι για να αγωνιούμε αν θα φύγουμε με διάσειση. Ναι; Ναι!
Υ.Γ. Αγαπάμε ωστόσο τις ηλεκτρικές ρακέτες που αποδεκατίζουν τα κατά τα άλλα συμπαθή ζωύφια του καλοκαιριού καλούμενα ως «κουνούπια». ΖΗΤΩ ΟΙ ΡΑΚΕΤΕΣ

Σαμπρέλες

Φουσκωτά γενικώς… Από απλά στρώματα θαλάσσης μέχρι τα σουρεαλιστικά κομμάτια πίτσας και ντόνατς σοκολάτας που πρόσφατα αντίκρισα στην παραλία. Είναι ωραία να επιπλέεις στην θάλασσα –και πολύ ήσυχο, προτιμείστε το από τις ρακέτες-.Το νου σας μόνο, μη σας πάρει ο ύπνος και βρεθείτε σε άλλη γη κι άλλα μέρα.
Tip: Να έχετε κάτι σαμπρελοειδές (να και ο νεολογισμός καλοκαιριάτικα) μαζί σας. Είναι ξεκούραστο και απολαυστικό.
Τσίπουρο. Διακοπές χωρίς τσιπουράκι στην παραλία, δεν είναι διακοπές.

Τσίπουρο

με ή χωρίς γλυκάνισο, πάγος, νερό και τσιπουρομεζέδες εκλεκτοί είναι προαπαιτούμενα για τις διακοπές. Ιδανικά δίπλα στην θάλασσα ή και όχι. Το μπαλκόνι του σπιτιού, με σπιτικές λιχουδιές και μουσική της επιλογής μας, πάντα αποτελεί μια δυνατή αντιπρόταση, αρκεί να υπάρχει κάποιος που μπορεί να φροντίσει για όλα αυτά. Και φυσικά, τσίπουρο… από το καλό!

Ύπνος

Ο ευεργετικός! Για μένα διακοπές είναι να κοιμάμαι χωρίς να με νοιάζει αν η ώρα είναι κατάλληλη για να κοιμάμαι. Μπορεί να ξυπνάω στις 6, να διαβάζω, να κοιμάμαι πάλι στις 10 και να ξυπνάω στις 2 για πρωινό. Ο ύπνος των διακοπών, όσο περνάνε τα χρόνια γίνεται ο σκοπός των διακοπών (δεν λέω για μένα, για κάτι κορίτσια από το χωριό).

Φύκια

Το λεξικό τα χαρακτηρίζει ως υδρόβια φυτά. Εγώ πιστεύω ότι είναι ένα λάθος της –κατά τα άλλα- σοφής φύσης, που δημιουργήθηκε για να μάθουμε να αναγνωρίζουμε το αίσθημα της αηδίας και τα συναισθήματα του τρόμου – όταν τα νιώθουμε ξαφνικά να αγγίζουν τα ακροδάχτυλά μας και κουνάμε νευρικά χέρια πόδια σαν να μην υπάρχει αύριο – και της άρνησης όταν τα βλέπουμε να κουνιούνται απειλητικά κάτω από το νερό: –Δεν μπαίνω σου λέω!!!!! Γενικά.. καλό θα ήταν να μην υπάρχουν! Όσοι τα τρώτε – ω ναι… τρώγονται κιόλας- κάντε μια καλή πράξη και φάτε τα όλα, μήπως και τελειώσουν.

Χαλκιδική

Έχει άπειρα μειονεκτήματα. Συμφωνώ. Όμως έχει και απίστευτες ομορφιές. Και μπορείς κάθε φορά να ανακαλύψεις μια νέα της γωνιά. Ναι, συμφωνώ πως η πρόσβαση είναι λιγάκι δύσκολη, ειδικά τα σκ. Ναι, βουλιάζει –στην κυριολεξία – μερικές μέρες τον χρόνο. Όμως ας το παραδεχτούμε. Είμαστε στην Β. Ελλάδα και σαν αυτήν ΔΕΝ ΕΧΕΙ!

Ψάθα

Οι καιροί είναι δύσκολοι. Είδατε τι πάθαμε εμείς. 50 ευρώ το άτομο. Βάλτε λοιπόν στο αυτοκίνητο για σιγουριά την παλιά καλή και σίγουρη ψάθα. Καμιά ομπρελίτσα. Κανένα καρεκλάκι από αυτά τα βολικά, που κάθεσαι στην άμμο χωρίς να λερώνεσαι και πλάτσα πλούτσα σε χτυπάει το κύμα. Και γενικώς… να είστε ετοιμοπόλεμοι. Η μυρωδιά της ψάθας… αυτό είναι διακοπές!

Ώρα για διακοπές λοιπόν!

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

1. Σαμοθράκη: Φημίζεται για τις φυσικές της ομορφιές, τους καταρράκτες, και τις θερμές πηγές. Είναι ιδανικός προορισμός για τους λάτρεις της φύσης και της πεζοπορίας.
2. Λέσβος: Το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας προσφέρει υπέροχες παραλίες, αρχαιολογικά αξιοθέατα και φημισμένο ούζο. Οι τιμές για διαμονή και φαγητό είναι πολύ λογικές.
3. Ικαρία: Γνωστή για τον χαλαρό τρόπο ζωής και τις μακροβιότητες των κατοίκων της, η Ικαρία προσφέρει ήρεμες διακοπές μακριά από την πολυκοσμία.
4. Αστυπάλαια: Ένα νησί με γραφικά χωριά και υπέροχες παραλίες. Παρά το ότι είναι λιγότερο γνωστό, προσφέρει αξέχαστες διακοπές σε λογικές τιμές.
5. Σκύρος: Το μεγαλύτερο νησί των Σποράδων είναι γνωστό για τις όμορφες παραλίες του και το παραδοσιακό στυλ των οικισμών του. Οι τιμές είναι πολύ προσιτές.
6. Χίος: Ένα νησί με πλούσια ιστορία και πολιτισμό, υπέροχες παραλίες και καταπληκτικά μαστιχόδεντρα. Οι τιμές για διαμονή και φαγητό είναι πολύ λογικές.
7. Λήμνος: Ένα από τα μεγαλύτερα νησιά του Αιγαίου, προσφέρει υπέροχες παραλίες και γραφικά χωριά. Είναι γνωστή για τα τοπικά προϊόντα της και τη φιλόξενη ατμόσφαιρα.
8. Κάρπαθος: Παρά την αυξημένη δημοφιλία της τα τελευταία χρόνια, η Κάρπαθος παραμένει οικονομικά προσιτή με πολλές επιλογές για διαμονή και φαγητό.
9. Σίφνος: Αν και πιο γνωστή και τουριστική, έχει αρκετές επιλογές για οικονομική διαμονή, ειδικά αν κάνετε κράτηση νωρίς ή επιλέξετε να μείνετε σε λιγότερο τουριστικές περιοχές του νησιού.

Επιπλέον, για να μειώσετε το κόστος των διακοπών σας:

• Προτιμήστε τα τοπικά φαγητά και ταβέρνες.
• Κάντε κράτηση νωρίς για καλύτερες τιμές σε καταλύματα.
• Χρησιμοποιήστε μέσα μαζικής μεταφοράς αντί για ταξί ή ενοικίαση αυτοκινήτου.
• Αναζητήστε εναλλακτικές μορφές διαμονής, όπως ενοικιαζόμενα δωμάτια ή Airbnb.

Ελπίζω αυτές οι πληροφορίες να σας βοηθήσουν να επιλέξετε τον προορισμό σας για τις επόμενες διακοπές σας στην Ελλάδα!

Η οικονομική κατάσταση έχει επιδεινωθεί λόγω της πανδημίας και της αυξανόμενης ακρίβειας, με αποτέλεσμα πολλοί Έλληνες να αναγκάζονται να περιορίσουν τα έξοδά τους​. Επιπλέον, ακόμα και όσοι σχεδιάζουν διακοπές, σκοπεύουν να ξοδέψουν λιγότερα χρήματα σε σύγκριση με προηγούμενα χρόνια​.

Αυτή η κατάσταση αντικατοπτρίζει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα ελληνικά νοικοκυριά, με τις αυξανόμενες τιμές και τη μειωμένη αγοραστική δύναμη να επηρεάζουν τις καταναλωτικές συνήθειες και την ικανότητα των Ελλήνων να απολαύσουν τις διακοπές τους​.

Αν το καλοκαίρι ήταν φρούτο, θα ήταν σίγουρα καρπούζι. Βαρύ και επιβλητικό, δεν κρύβεται με τίποτα. Δεν κουβαλιέται εύκολα και σε ξεγελά με την εμφάνιση του. Δεν είναι όλα μέλι, δεν είναι όλα γευστικά μπορεί να αποδειχθεί και μάπα. Είναι των αντιθέσεων. Καταπράσινο απέξω και κατακόκκινο μέσα. Μέχρι να φτάσεις στο μέσα του θα ταλαιπωρηθείς, μέχρι να κερδίσεις το πιο γλυκό κομμάτι του, την καρδιά του, ίσως και να κοπείς. Με μαχαίρι, με κάτι αιχμηρό αλλιώς δεν ανοίγει…Εκτός αν χάσεις την υπομονή σου και το αφήσεις με δύναμη κάτω να σκάσει….σα καρπούζι. Συνοδεύεται με τυρί φέτα και ψωμί. Άλλοι το προτιμούν σκέτο, άλλοι στο πιατάκι διαχωρίζοντας τα κουκούτσια και άλλοι μια φέτα στο χέρι και με τα μούτρα στην καρδιά. Τους αρέσει να φτύνουν τα κουκούτσια επιδεικτικά.

Φτου! Μεσημεράκι μετά το φαγητό στη μεγάλη πιατέλα την πορσελάνινη ή αργά το απόγευμα στη βεράντα, στην αυλή με το φως του κεριού να τρεμοπαίζει και να φωτίζει το βαθύ κόκκινο ακόμη πιο πολύ.

Ή θα το λατρέψεις ή θα το μισήσεις. Ακόμα και αν δεν το τρως δεν μπορείς να το μισήσεις, κουβαλά τόσες αναμνήσεις, κουβαλά και εσένα μέσα. Σου θυμίζει καλοκαίρια, διακοπές, θάλασσα, αμμουδιά, ταβερνάκια, τραπέζια οικογενειακά, φασαρία και ησυχία, σου θυμίζει κάτι παλιά μωσαϊκά στρωμένα πάνω στο τραπέζι, σου θυμίζει χρόνια παιδικά, λαϊκές και καρότσα αγροτική. Τρέχανε στη γειτονιά να προλάβουν να τη σταματήσουν με το πορτοφόλι στη μασχάλη.

“Ένα καλό θέλω, είναι για τα παιδιά”. Και η κίνηση αυτή του δακτύλου για να τεστάρεις αν αξίζει. “Κράτα το στην αγκαλιά σου καμία σακούλα δεν το βαστάει”. -Μα τι παράξενοι άνθρωποι είστε; Μα με τυρί και ψωμί; -Α! Δεν ξέρεις τι χάνεις. Δεν μάθαμε ποτέ, άλλοι πάλι δοκίμασαν και άλλαξαν συνήθειες, άλλοι πάλι σκέτο. Άλλη χάρη. Αξία διαχρονική.

Το καλοκαίρι είναι καρπούζι, τραγανό, δροσερό, ξεχωριστό, αγαπημένο. Όσα και αν φας φέτος δε θα συγκρίνονται με το περσινό ούτε με αυτό που θα γευτείς του χρόνου. Κάθε χρόνο άλλη γεύση, παίρνει μακριά αυτή που είχες όλους τους προηγούμενους μήνες.

Με τη διαχρονική στήριξη και απόφαση των δημοτικών αρχών, ο δήμος, οι επαγγελματίες και οι κάτοικοι αποθαρρύνουν και απορρίπτουν συντονισμένα την κατασκευή τεχνητών πισινών στο εξωτικό νησί της Καλυψούς.

«Η αντίληψή μας για τις διακοπές δεν ανήκει στο παρελθόν αλλά στο μέλλον όπου τα νησιά της Μεσογείου θα αναγκαστούν να ακολουθήσουν το παράδειγμά μας για να προστατεύσουν το περιβάλλον και να αντιμετωπίσουν τους ανεξέλεγκτους καύσωνες και τη λειψυδρία», δήλωσε ο δήμαρχος Λειψών, Φώτης Μάγγος.

Πανέμορφο και πρωτοποριακό νησί, με οικολογική συνείδηση

Το πρωτότυπο κάλεσμα συνοδεύεται από ένα καλαίσθητο βίντεο σχεδόν 4 λεπτών, όπου παρουσιάζεται ένα νεαρό ζευγάρι, ο Κωνσταντίνος και η Δήμητρα, να απολαμβάνει τις διακοπές του στους Λειψούς χωρίς τεχνητές πισίνες και οργανωμένες ξαπλώστρες.

Η καθημερινότητα του ζευγαριού είναι ονειρική, γεμάτη κολύμπι και χαλάρωση σε «φυσικές πισίνες» με σμαραγδένια νερά, βόλτες στα γραφικά σοκάκια, γαστρονομικές εμπειρίες, τοπικά προϊόντα, ιστορικά εκκλησάκια, παραδόσεις, ηλιοβασιλέματα, διασκέδαση σε ειδυλλιακά μέρη, πεζοπορία, ποδηλασία, ιππασία, καταδύσεις και θαλάσσιες εκδρομές.

«Μέσα από τις πρωτοβουλίες μας, προσφέρουμε στους ταξιδιώτες έναν άθικτο φυσικό παράδεισο. Η ανταπόκριση ποιοτικού κοινού από την Ελλάδα και το εξωτερικό είναι πολύ μεγάλη με αποτέλεσμα την εντυπωσιακή ενίσχυση της ζήτησης για το νησί τα τελευταία χρόνια», καταλήγει ο κ. Μάγγος.

Πρόσφατα ανακοινώθηκε πως οι Λειψοί γίνονται πρότυπος προορισμός υδατικής αυτονομίας με μηδενικές διαρροές νερού, ενώ στο νησί υλοποιείται πρωτοποριακό πρόγραμμα διεθνούς βεληνεκούς για τη φύτευση κήπων στο βυθό της θάλασσας, κάτι που μπορεί να δώσει λύσεις στο μέλλον για τη μόλυνση του πλανήτη.

…μια κράτηση παρακαλώ

 της Δώρας Σιαλβέρα

«Α δε γίνεται, φέτος θα πάω σε πεντάστερο. Θέλω ρε παιδί μου να ξεκουραστώ λίγο. Να μην κάνω τίποτα. Να τα έχω όλα έτοιμα και να μην κουνηθώ καθόλου. Αλλιώς δεν είναι  διακοπές»

Έτσι ξεκινάει ΚΑΘΕ χρόνο η προετοιμασία των διακοπών.

Και αρχίζω την έρευνα. Βρίσκω ένα πραγματικά πάρα πολύ ωραίο ξενοδοχείο. «Ε ναι, είναι αυτό που ψάχνω. Μόνο σ’ αυτό το μέρος μπορώ φέτος να κάνω διακοπές» και παίρνω τηλέφωνο.

-Καλημέρα, για ένα δίκλινο θέλω να ρωτήσω…με θέα τη θάλασσα (σιγά μην δεν έχω θέα τη θάλασσα ή πάμε διακοπές ή δεν πάμε)

-Ναι βέβαια, ποια εποχή;

-Ε ,τον Αύγουστο. ( όλοι τον Αύγουστο πάνε διακοπές, εγώ γιατί να αποτελέσω εξαίρεση;) Υπάρχει;

-Βεβαίως και υπάρχει. Ένα τελευταίο έχουμε.

-Και πόσο κοστίζει παρακαλώ;

-Κοστίζει 425€

-Εκεί κάνει μια παύση το μυαλό μου.Για ολόκληρη την εβδομάδα;

-Όχι κυρία μου, τη βραδιά.

-Είπατε 425;

-Ναι. Χωρίς πρωινό. (Δηλαδή σ’ αυτή την τιμή περιλαμβάνεται μόνο ο ύπνος.Μα εγώ αν πλήρωνα τόσα λεφτά σε ένα δωμάτιο, αποκλείεται να κοιμόμουνα.Μην και χάσω κανένα δευτερόλεπτο από το να κοιτάζω το δωμάτιο.Θα δίνω τόσα λεφτά και θα κοιμάμαι; Θα με είχε φάει η αϋπνία.)

Εκεί το έκαψα τελείως.Και αφού ρώτησα, την τιμή με θέα το βουνό, την τιμή με θέα τον ακάλυπτο, την τιμή με πρωινό, με γεύμα, την τιμή τον Ιούνιο, τον Σεπτέμβριο και ό,τι πιθανή ερώτηση είχα μπας και βρω μια πιθανότητα να κάνω διακοπές στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο, κατάλαβα ότι μάλλον φέτος δεν θα πάω σε πεντάστερο. Εκτός κι αν ήθελα να πάω να δουλέψω εκεί ως καθαρίστρια, γιατί ζητούσαν μου είπανε άτομα για τον καθαρισμό του ξενοδοχείου.

Ε,όχι δεν χρειάζεται τους είπα, καθαρίζω το σπίτι μου, φτάνει.Στο οποίο σημειωτέον πληρώνω ενοίκιο 250€ για έναν ολόκληρο μήνα, όσο να πεις έχει μια διαφορά…

Έτσι, αφού πήρα καμιά διακοσαριά τηλέφωνα και σε κάθε τηλεφώνημα κατέβαινα κατηγορία μόλις άκουγα την τιμή, κατέληξα να έχω πάρει σε όλα τα είδη ξενοδοχείων και ενοικιαζόμενων: πεντάστερα, τετράστερα, all inclusive, με κλειδιά, χωρίς κλειδιά, με πρωινό, χωρίς πρωινό, με air-condition, χωρίς air-condition, με ανεμιστήρα, με μπαλκόνι, με παράθυρα, με κοινή τουαλέτα, με κοινό ψυγείο, χωρίς ρεύμα, για να ζήσουμε λίγο την πρωτόγονη ζωή (αλλά έτσι κι αλλιώς σκέφτηκα ότι αν αφήσω ακόμη έναν λογαριασμό της ΔΕΗ απλήρωτο, θα ζήσω και στο σπίτι μου την πρωτόγονη ζωή, οπότε δεν χρειαζόταν να κάνω προετοιμασία…)

Και φυσικά άκουγα όλες τις αξεπέραστες ατάκες που λένε οι ιδιοκτήτες των δωματίων.

«Μην ανησυχείτε έχουμε δροσιά εμείς εδώ, δεν θα χρειαστείτε air-condition.».

«Α, μην σας πειράζει το κοινό ψυγείο, εδώ όλοι μια παρέα γινόμαστε, δεν θα δυσκολευτείτε καθόλου. Εκτός κι αν θέλετε να πληρώσετε 100€ extra και να σας φέρουμε δικό σας στο δωμάτιο.»

«Μα τι σας ενοχλεί η κοινή τουαλέτα; Μόνο με άλλα δυο δωμάτια θα την μοιράζεστε. Θα ρίχνετε και λίγο χλωρίνη που θα φέρετε και μια χαρά θα είστε…Σιγά καλέ τόσο πολύ φοβάστε τα μικρόβια;»

«Έχετε παιδιά; Γιατί δεν τα δεχόμαστε, συνήθως κλαίνε και ενοχλούνται οι γείτονες».

Και αφού έψαξα τα πάντα, είδα όλες τις φωτογραφίες δωματίων που μου άρεσαν στο διαδίκτυο, ασχέτως τοποθεσίας, πήρα και σε ένα το οποίο δεν είχε φωτογραφία, αλλά είχε καλή τιμή…και δεχόταν και  εισιτήρια κοινωνικού τουρισμού…είπα ας τα χρησιμοποιήσω, εδώ που φτάσαμε…

-Είναι καινούριο το ξενοδοχείο σας;

-Είναι πολύ όμορφο.

-Ναι. Καινούριο είναι;

-Είναι κουκλάκι ζωγραφιστό, όπως το νησί μας. Το έχουμε βάψει με ωραία χρώματα, το κάναμε πολύ ωραίο.

-Πότε κτίστηκε κύριέ μου;

-Ε, τώρα

-Πότε δηλαδή; Είναι παλιό, καινούριο; Τι είναι;

-Είναι κουκλάκι ζωγραφιστό. Αν το δείτε θα σας αρέσει πολύ

Και τι να κάνω κι εγώ, αφού είχα εξαντλήσει όλες τις άλλες επιλογές πήγα. Το βλέπω απ έξω εντάξει, δεν ήταν και resort…αλλά ΟΚ.

Ανοίγει η πόρτα και βλέπω το δωμάτιο…Άφωνη.

Το κουκλάκι ζωγραφιστό, ήταν ό,τι ακριβώς δεν θέλει να δει κανείς πηγαίνοντας διακοπές…Ήταν η παλιά κρεβατοκάμαρα της γιαγιάς του ιδιοκτήτη, με το κρεβάτι, το στρώμα της που είχε κοιμηθεί πάνω η γιαγιά με τον παππού…Τα κομοδίνα, τη ντουλάπα της, που κακώς δεν την άνοιξα να δώ μήπως είχε και τα ρούχα της μέσα και είχε και το «μηχανάκι» όπως μας διαφήμισε ο ιδιοκτήτης. Ένα μικρό ανεμιστηράκι πάνω στο κομοδίνο για να μας κάνει αέρα.Μ’ αυτό θα πορευόμασταν στους 39 ^οC.

Και είχε και μπαλκόνι, που έβλεπε στην αυλή με τις κότες και μια σκάλα η οποία περνούσε από αυτό το μπαλκόνι και οδηγούσε  στην ταράτσα που απλώνανε τα ρούχα, οι ένοικοι όλων των δωματίων

«Α, μη σας πειράζει κανείς δεν θα κοιτάει μέσα» μας είπε ο ιδιοκτήτης
Ε, δεν άντεξα όμως ρώτησα: «Συγνώμη, την γιαγιά την έχετε βαλσαμώσει κάπου εδώ μέσα;»

Έβαλα τα κλάματα και τα γέλια μαζί

«Μα γιατί κάνετε έτσι; μου είπε ο ιδιοκτήτης.. Δεν είναι ωραίο; Είναι Vintage.»

Εκεί πήρα τη μεγάλη απόφαση: Ταξίδεψα τόσες ώρες, έφαγα ταλαιπωρία, ζέστη, ήλιο, κούραση, για να δώ το κουκλάκι το ζωγραφιστό, το vintage και μάλλον ήρθε η ώρα να γυρίσω πίσω. Αλλά μετά σκέφτηκα πως ίσως εκεί γύρω υπήρχε κάποιο άλλο δωμάτιο ελεύθερο. Και άρχισα να ψάχνω… Το αμέσως επόμενο που βρήκα ελεύθερο ήταν ένα υπόγειο.

«Ελάτε, ελάτε, μου είπε η κυρία, θα σας δείξω εγώ ένα. Βέβαια είναι και τα πράγματα του εγγονού μου μέσα ,αλλά αυτός είναι φοιτητής, λείπει.Ελάτε να το δείτε. Και το είδαμε.Και ανοίξαμε και την μπαλκονόπορτα που στους 50 πόντους βλέπαμε τον τοίχο του διπλανού σπιτιού.. Εκεί άρχισα να το διασκεδάζω, γιατί δεν είχε και μπαλκόνι να πηδήξω. Και αποφάσισα να πάρω το επόμενο καράβι και να φύγω.

Αλλά καράβι είχε την άλλη μέρα και έπρεπε κάπου να κοιμηθώ και βρήκα, ένα καταπληκτικό κατάλυμα την ταράτσα της κυρά Δέσποινας η οποία είχε μερικά ράντζα απλωμένα και τα νοίκιαζε 5€. Έτσι πέρασα τη βραδιά μου παρέα με τα αστέρια, «Ποιο πεντάστερο;»

Και την άλλη μέρα πήρα το ωραίο καραβάκι, το τρένο και μετά το λεωφορείο και γύρισα σπίτι μου, στο πραγματικό μου πεντάστερο κι άαααμα μαζέψω καμιά φορά λεφτά, τότε θα πάω κανονικές διακοπές σε πεντάστερο.Κάποτε ίσως γίνει και αυτό.

Οι περισσότεροι «διακόπτουν» τη δουλειά. «Να φύγω», λένε, «να ξεκουραστώ, να μη σηκώνω ούτε το δαχτυλάκι μου». Εμένα δεν με νοιάζουν οι δουλειές. Στις διακοπές μου ψωνίζω, σφουγγαρίζω, μαγειρεύω, μαζεύω σκουπίδια, διορθώνω ηλεκτρικά. Στις διακοπές διακόπτω το μυαλό μου. Θέλω να πηγαίνω σε μέρη οικεία, στο ίδιο νησί, στο ίδιο σπίτι, με τους ίδιους ακριβώς ανθρώπους.

Τα ίδια πράγματα σε επαναλαμβανόμενα πατρόν. Έπειτα από λίγες μέρες μπαίνει ο εγκέφαλος στο ρελαντί. Γίνεσαι αυτοποτιζόμενος. Ακριβώς σαν φυτό. Και λίγα λόγια. Ξέρω ζευγάρια που έχουν χωρίσει στις διακοπές, επειδή προσπάθησαν να «ξαναβρούν τη σχέση τους». Χριστός και Παναγία!

Μη μου το κάνεις εμένα αυτό, να με βάλεις να «συζητήσουμε για τη σχέση μας». Καλύτερα να δέσω μια πέτρα στον λαιμό μου να φουντάρω ανοιχτά της θάλασσας. Ευτυχώς ο δικός μου με καταλαβαίνει, αλλιώς δεν θα ήταν «ο δικός μου». Στις διακοπές παραιτούμαι από την υποχρέωση να είμαι ένας προσαρμοστικός, ευγενής, ενδιαφέρων άνθρωπος. Γίνομαι το άλλο -μια μονόχνωτη εσώκλειστη.

Διακόπτω τις τυπικούρες, τις ψεύτικες ευγένειες, τα κοινωνικά παντός είδους και μεταμορφώνομαι σε οστρακόδερμο. Βαθιά αλλού, βαθιά εκτός. Υστερα από λίγες εβδομάδες αναδύομαι από το καβούκι μου καινούργια, φρέσκια και έτοιμη για όλα.

Κι αυτό είναι το καλύτερο δώρο που φέρνει η ωριμότητα της ηλικίας. Να μπορείς να στείλεις στον διάολο όλα τα προκατασκευασμένα κλισέ και να χαρίσεις στον εαυτό σου ό,τι του έχει λείψει. Για το καλοκαίρι που έρχεται, σας εύχομαι να γευτείτε λίγο απ αυτό το σπάνιο δώρο.

Θα τα ξαναπούμε κατόπιν αδείας.

Σε απόσταση μιας περίπου ώρα από την Αμοργό, συναντά κανείς τα Κουφονήσια, ένα σύμπλεγμα νησιών που αποτελείται από το πάνω και το κάτω Κουφονήσι και ανήκει στις Μικρές Κυκλάδες. Το πάνω Κουφονήσι είναι το μόνο από τα δύο που κατοικείται και ακόμα κι αν αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό, δεν έχει χάσει ακόμα την αυθεντικότητα του. Η έκταση του είναι τόσο μικρή, που μόλις σε τρεις ώρες μπορεί κανείς να κάνει το γύρω του νησιού περπατώντας.

Κάτω Κουφονήσι

Για τους λάτρεις του ελευθέρου κάμπινγκ, ενδείκνυται το κάτω Κουφονήσι. Απέχει μόλις λίγα λεπτά από το πάνω Κουφονήσι και η πρόσβαση γίνεται με ένα μικρό βαρκάκι σε τακτά δρομολόγια.

Ηρακλειά

Το δυτικότερο νησί των Μικρών Κυκλάδων αποτελεί ιδανικό προορισμό για όσους επιθυμούν γαλήνιες διακοπές. Γαλαζοπράσινα νερά και ναυάγια στο βυθό (Αλιμιά), μεγαλειώδη σπήλαια (του Αϊ-Γιάννη), και ένα αυθεντικό κυκλαδίτικο τοπίο συνθέτουν τον μικρό παράδεισο. Η Ηρακλειά έχει 151 κατοίκους και αποτελείται από δύο οικισμούς: τη Παναγία ή Χώρα και τον Άγιο Γεώργιο όπου βρίσκεται το λιμάνι του νησιού. Δεν έχει έντονη νυκτερινή ζωή, αλλά οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν ήσυχους περιπάτους ή καταδύσεις για να θαυμάσουν τον πλούσιο βυθό.

Δονούσα

Ο Κέδρος είναι μία από τι ελάχιστες ελληνικές παραλίες όπου το κάμπινγκ επιτρέπεται από τις δημοτικές αρχές. Εκεί μπορείτε να απολαύσετε την χρυσή αμμουδιά και τα πεντακάθαρα νερά της. Δυστυχώς ίσκιος δεν υπάρχει, πέρα από τους λιγοστούς κέδρους που έχουν απομείνει, αλλά μπορείτε να ξαποστάσετε στο beach bar και να δροσιστείτε με μια σπιτική λεμονάδα. Όσοι θέλουν να είναι πιο απομονωμένοι μπορούν να κατασκηνώσουν στο Λιβάδι, όπου δεν υπάρχει ίχνος πολιτισμού. Για να φτάσετε εκεί θα πρέπει διασχίσετε ένα μονοπάτι για 20 περίπου λεπτά. Οι προμήθειες έρχονται με τη λάντζα του καπετάν Ηλία, τη «Δονούσα μάγισσα». Με αυτήν μπορείτε να πάτε πιο εύκολα στις παραλίες, έτσι κι αλλιώς.

Ύδρα

Σε απόσταση αναπνοής από την Αθήνα, αφού απέχει μόλις 50 λεπτά, βρίσκεται ένα κοσμοπολίτικο νησί που θα συναρπάσει με τη γραφικότητα και την αρχιτεκτονική του. Αφήστε στην άκρη τα αυτοκίνητα και απολαύστε τις βόλτες στα στενά του νησιού, μέχρι να φτάσετε Κοντυλένια ή την Μονή του Προφήτη Ηλία για να απολαύσετε την όμορφη θέα. H Ύδρα δεν φημίζεται για τις παραλίες της, ωστόσο μπορείτε να βουτήξετε στο Μανδράκι ή στις βραχώδεις Πλάκες Βλυχού και Καουμίθι, φτάνοντας σε αυτές με θαλάσσιο ταξί ή καραβάκι.

Γαϊδουρονήσι, Κρήτη

Eξωτικές παραλίες με ψιλή χρυσαφένια αμμουδιά και τουρκουάζ νερά δίπλα στους αιωνόβιους κέδρους, συνθέτουν ένα μοναδικό φυσικό τοπίο που η αύρα του σου δημιουργεί την αίσθηση ότι εδώ ο χρόνος έχει σταματήσει. Η Χρυσή ή αλλιώς Γαϊδουρονήσι βρίσκεται νότια της Κρήτης και ειδικότερα νότια της Ιεράπετρας και έχει το μεγαλύτερο φυσικό κεδρόδασος της Ευρώπης. Πρόκειται για ένα ακατοίκητο νησί με παραδεισένιες παραλίες που δίνει τη εντύπωση στον επισκέπτη ότι βρίσκεται σε κάποιο εξωτικό νησί. Η απόσταση από τη βόρεια στη νότια πλευρά του νησιού είναι περίπου δέκα λεπτά, ενώ το μήκος του νησιού φτάνει μόλις τα 5 χλμ. Εδώ κατασκηνώνετε ελεύθερα όπου θέλετε, εκμεταλλευόμενοι τις σκιές των κέδρων.

Via