Τα ερείπια του παλιού χωριού βρίσκονται λίγο παραπάνω  από την κατοικημένη Λεύκη.

Πρόκειται για το ίδιο χωριό και φέρει την ίδια ονομασία, άσχετα που υπάρχει μία σαφής νοητή διαχωριστική γραμμή καθώς και μία  μικρή απόσταση ανάμεσα στο εγκαταλελειμμένο και το κατοικημένο χωριό.

Η ιστορία για τα ερείπια της Λεύκης μας λέει πως δεν ήταν κάποια αιφνίδια ή συγκεκριμένη πολιτικο-κοινωνικο-εθνικο-θρησκευτική αιτία που οδήγησε στην ερήμωση, αλλά η μεταφορά του χωριού προς τα κάτω. Οι πιο ευκατάστατοι κάτοικοι άρχισαν να χτίζουν με τον καιρό τα σπίτια τους πιο χαμηλά.  Με τον καιρό, όλοι άρχισαν να θεωρούν καλύτερη εκείνη την περιοχή και σιγά-σιγά εγκατέλειψαν πλήρως την παλαιά τοποθεσία. Πιθανότατα σε αυτό να έπαιξε ρόλο τόσο η μορφολογία (χτισμένο δίπλα σε ρέματα) όσο και η σύσταση (σαθρότητα) του εδάφους. Οι χρονολογίες της εγκατάλειψης δεν μπορούν να είναι και πολύ συγκεκριμένες, υπολογίζεται ομωςυ ότι το χωριό εγκαταλείφθηκε σταδιακά κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα.

Κάποια κτίσματα σώζονται σε σχετικά καλύτερη κατάσταση από κάποια άλλα, τα οποία έχουν γίνει ένα με την βλάστηση και ένα με το χώμα, κάτι που οφείλεται στην χρησιμοποίηση του πλίθου (χώμα με άχυρα) ως κύριο δομικό υλικό. Μονάχα οι δύο εκκλησίες είναι αυτές που έχουν ανακαινισθεί και συντηρηθεί τα τελευταία χρόνια.

Πηγή