Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα στηρίξει 147 Δίκτυα Καινοτόμου Κατάρτισης  με συνολικά 530 εκατ. ευρώ στο πλαίσιο του προγράμματος Δράσεις Marie Skłodowska-Curie.

Στα δίκτυα συμμετέχουν 1 373 οργανισμοί, μεταξύ των οποίων 158 μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Θα προσφέρουν σε 2 000 υποψήφιους διδάκτορες κορυφαίες ευκαιρίες έρευνας και κατάρτισης σε όλο τον κόσμο. Επίσης, θα συμβάλουν στην αύξηση της γενικότερης ποιότητας και της καινοτομίας των διδακτορικών σπουδών εντός και εκτός Ευρώπης.

Ο κ. Μαργαρίτης Σχοινάς, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής αρμόδιος για την προώθηση του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής μας, δήλωσε τα εξής: «Συγχαρητήρια σε όλους όσοι επελέγησαν να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα Δράσεις Marie Skłodowska–Curie! Η σημερινή ανακοίνωση αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα για το ότι η έρευνα και η καινοτομία πρέπει να συμβαδίζουν με την εκπαίδευση. Γι’ αυτό εργαζόμαστε για έναν Ευρωπαϊκό Χώρο Εκπαίδευσης που να διαθέτει ισχυρούς δεσμούς με την έρευνα. Στο πλαίσιο αυτό, η πρωτοβουλία “Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια” έχει μεγάλες προοπτικές, καθώς προάγει σαφώς τη συνεργασία και δραστηριότητες που ενισχύουν τους δεσμούς της εκπαίδευσης με την έρευνα και την καινοτομία αναπτύσσοντας τις ερευνητικές δεξιότητες των σπουδαστών, δημιουργώντας κοινά εργαστήρια εκπαίδευσης και έρευνας και προάγοντας κοινές στρατηγικές για έξυπνη εξειδίκευση».

Η Επίτροπος Καινοτομίας, Έρευνας, Πολιτισμού, Εκπαίδευσης και Νεολαίας, κ. Μαρίγια Γκαμπριέλ, δήλωσε: «Στις έκτακτες περιστάσεις που αντιμετωπίζουμε, βλέπουμε πιο ξεκάθαρα από ποτέ πόσο σημαντική είναι η στήριξη της συνεργασίας μεταξύ ερευνητών, επιχειρήσεων και ερευνητικών κέντρων από διάφορες χώρες για την παροχή καινοτόμων λύσεων. Τα 147 επιλεγέντα έργα, στα οποία συμμετέχουν ακαδημαϊκά ιδρύματα και βιομηχανικοί εταίροι από όλο τον κόσμο, αποτελούν εξαιρετικό παράδειγμα τέτοιας συνεργασίας. Θα ήθελα να συγχαρώ όλους τους υποψηφίους που τα κατάφεραν σε αυτή τη διαγωνιστική διαδικασία και να τους ευχηθώ ό, τι καλύτερο για την υλοποίηση των ιδεών τους και την ενίσχυση συνεργασιών.» 

Τα επιλεγέντα έργα καλύπτουν διάφορους τομείς έρευνας όπως η μηχανική (31 %), οι βιοεπιστήμες (24 %) και οι κοινωνικές επιστήμες (10 %).

Ο πλήρης κατάλογος των επιλεγέντων έργων είναι διαθέσιμος εδώ.

Η «Ευρωπαϊκή Νύχτα των Ερευνητών» που χρηματοδοτείται και αυτή στο πλαίσιο των  Δράσεων Marie Skłodowska-Curie είναι μια πανευρωπαϊκή δημόσια εκδήλωση που φέρνει τους ερευνητές πιο κοντά στο κοινό.

Το 2020 θα χρηματοδοτηθούν 51 έργα της «Ευρωπαϊκής Νύχτας των Ερευνητών» σε 30 ευρωπαϊκές χώρες. Φέτος, λόγω των εξαιρετικών περιστάσεων της πανδημίας COVID-19, η εκδήλωση που είχε αρχικά προγραμματιστεί για την Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2020 θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2020.

]]> https://togethermag.gr/opinions/katevaste-lista-eikonikon-periigiseon-se-mouseia-kai-archaiologikous-chorous-stin-ellada-kai-sto-eksoteriko/ Wed, 01 Apr 2020 11:38:26 +0000 https://togethermag.gr/?p=21283

Θέλει ψυχή για να πιάσεις τον παλμό, να  πάρεις τα τύμπανά σου και  με εφόδιο το θάρρος της έκφρασης σου, την αγάπη για επαφή και επικοινωνία χωρίς όρια και ταμπέλες, χωρίς ντροπές και ανασφάλειες να βγεις στον δρόμο και αυτό ο Μανώλης Κουτσονάνος το έχει κάνει και μας μιλά σχετικά!

Η τέχνη του “δρόμου”

O δρόμος είναι πέρα από τη μουσική σε συναυλίες και Live, πέρα από θέατρα και χώρους «εύκολους» στο να παρουσιάσεις την τέχνη σου. Ο δρόμος είναι τέχνη. Σε οδηγεί σε καταστάσεις λιγάκι αντεργκράουντ. Δημιουργεί μια ελευθερία σκέψης και τρόπου έκφρασης. Πάντα παρατηρούσα τις παραστάσεις δρόμου, όπου και αν ήμουν και πάντα μου έκανε τρομερή εντύπωση η τόσο μεγάλη  εξειδίκευση. Η τέχνη του δρόμου ήταν καρφωμένη χρόνια στο μυαλό μου. Μια εσωτερική ανησυχία.

Η εκκίνηση

Το 2014 έγινε η αρχή! Ξεκίνησα να παίζω στην Κοζάνη και σιγά σιγά προγραμμάτισα τις περιοδείες  μου σε όλη την Ελλάδα. Έδεσσα, Ασπροβάλτα, Σέρρες, Καβάλα, Ξάνθη, Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη, Θάσο, Γρεβενά, Τρίκαλα,  Καρδίτσα, Θεσσαλονίκη, Κατερίνη, Λάρισα, Βόλος, Λαμία, Λειβαδιά,  Αγρίνιο, Μεσολόγγι, Πελοπόννησος, Κρήτη!

Ο δρόμος μου χάρισε όμορφες στιγμές.  Αφού, περιόδευσα σε όλη σχεδόν την Ελλάδα είχα πολύ έντονα στο μυαλό μου πως έπρεπε να βγω εξωτερικό. Στις  7 Ιουλίου το 2017, με την πολύτιμη βοήθεια της γυναίκας μου, η οποία στηρίζει και θαυμάζει την τέχνη στο δρόμο,  έβαλα τα απαραίτητα  στο αυτοκίνητο και πήρα τους “δρόμους” με σκοπό να φτάσω στην Γερμανία έχοντας παράλληλα πέντε live κανονισμένα στην διαδρομή μου.

Το ταξίδι

Το πρώτο live μου ήταν στα Μπίτολα, την ίδια ημέρα, στις 7 Ιουλίου, ενώ στις 9 έπαιζα στο προαύλιο της αίθουσας όπου γίνεται το Τζαζ Φέστιβαλ του Βελιγραδίου. Επόμενη στάση  η Αυστρία, στο «Bakaliko» ένα υπέροχο μπαράκι  και τέλος δυο live στην Γερμανία.  Σταμάτησα στα Σκόπια, τη Νις, το Βελιγράδι, το  Νόβισαντ, την Βουδαπέστη και από εκεί πήγα στη Βιέννη.Από τη Βιέννη πήγα στο Γκρατς, από το Γκράτς στο Μόναχο και πίσω πάλι στην Αυστρία! Λουμπλιάνα, Ζαντάρ, Σπλίτ, Μπίογκραντ Ναμόρε, Μαυροβούνιο, Μπούτβα, Τίρανα και πίσω στην Ελλάδα!  Όλα μέσα σε 14 μέρες!

Διαδικασίες και μεταφορές

Παίζω τύμπανα, έτσι η μεγαλύτερη δυσκολία για μένα ήταν στην μεταφορά τους αλλά και στο στήσιμο τους αφού χρειάζομαι τουλάχιστον μισή ώρα για να στήσω το σετ. Πως θα μετέφερα τα τύμπανα και τα ηχεία με τη μια μόνος μου; Αφού λοιπόν ταξίδευα μόνος έπρεπε να είμαι πολύ προσεκτικός για να μην κλέψουν τον «θησαυρό μου». Έτσι, έκανα ένα αυτοσχέδιο καροτσάκι στο οποίο θα μπορούσα να τα φορτώσω όλα με τη μια.

Η μουσική, το κοινό, τα συναισθήματα

Σε ένα τέτοιο ταξίδι, ζεις και επιβιώνεις αποκλειστικά από την μουσική. Όλο το ταξίδι ήταν ανέξοδο  αφού οι παραστάσεις που έδινα με “ζούσαν”. Πέρασα φανταστικά. Το ταξίδι, η μοναχικότητα, ο δρόμος, η μουσική και όλα μαζί σε συνδυασμό ήταν μοναδικά. Μια εμπειρία ζωής,  γεμάτη ελευθερία. Ένα προσωπικό πείραμα που πέτυχε. Κατάφερα μέσα από την μουσική να προσεγγίσω κόσμο που δεν ήξερα, να τους αφουγκραστώ και να με ακούσουν χωρίς να ξέρει κανείς από πού είμαι και ποιος είμαι. Όμως από άγνωστοι γινόμαστε έστω και για λίγο γνωστοί. Κάτι μας ένωσε. Εκείνη η στιγμή.

Το κοινό ήταν φοβερό! Στο εξωτερικό τέτοιες πρωτοβουλίες υποστηρίζονται θερμά όχι μόνο από τον κόσμο αλλά και από τον νόμο. Δεν είχα το παραμικρό πρόβλημα. Κανένας δεν το θεώρησε επαιτεία. Ο κόσμος σου αφήνει τα χρήματα του, θέλοντας να δώσει μια άλλη διάσταση σε όλο αυτό που συμβαίνει γύρω του.

Αναμνήσεις

Από κάθε πόλη θυμάμαι και κάτι!

Στην Καλαμάτα ένα μικρό κοριτσάκι που με είδε να παίζω ξυπόλυτος μου είπε «σου έριξα λεφτά για να αγοράσεις  παπούτσια»! Στην Αλεξανδρούπολη και σε πολλές άλλες πόλεις,  γονείς και παιδιά  σταματούσαν και χόρευαν στην πλατεία σε ρυθμούς σουίνγκ και funk!

Στο Μεσολόγγι έπαιζαν δίπλα μου κάποια παιδιά μπάλα και σε κάποια φάση, αφού  τους είχα ενοχλήσει ήδη αρκετα, έρχεται ένα πιτσιρίκι και μου λέει:

-Θα παίξεις πολύ ώρα ακόμη;

-Εεε, καμιά ωρίτσα, του απαντώ

και έξαλλος μου λέει

-Μάστα και φύγε τώρα γιατί έχεις πιάσει την θέση του τερματοφύλακά μας!

Στην Θάσο έπεσα σε  πιτσιρικάδες που δεν ξεκολλούσαν από πάνω μου! Ο ένας μου έφερε φαγητό γιατί ο πατέρας του είχε ταβέρνα, ο άλλος μου πρότεινε να με φιλοξενήσει αφού ο πατέρας του είχε ξενοδοχείο.  Ένα από τα παιδιά έπαιζε κιθάρα, τον έπεισα λοιπόν να φέρει την κιθάρα του για να παίξουμε μαζί! Για καλή μας τύχη και λίγη ώρα μετά λίγο παρακάτω από το σημείο  που παίζαμε ήρθαν δυο πνευστοί Πολωνοί,  οι οποίοι μας προσέγγισαν και τελικά παίξαμε όλοι μαζί!

Η χειρότερη ανάμνηση και η πιο σκληρή περιπέτεια, απ΄ την άλλη ήταν στην Βουδαπέστη. Κάποια στιγμή ενώ έχω στήσει το σετ μου και έπαιζα με πλησίασε ένας τύπος που προσπαθούσε να μου εξηγήσει προφανώς πως πρέπει να φύγω γιατί επρόκειτο να βρέξει καρεκλοπόδαρα! Εγώ βέβαια απορροφημένος στο παίξιμό, τον αγνόησα. Μέσα σε πέντε λεπτά άκουσα έναν κεραυνό. Πάρα πολύ γρήγορα, πριν προλάβω να μαζέψω όλα τα υπάρχοντα μου, ξεκίνησε μια καταρρακτώδης βροχή. Έγινα μούσκεμα και εγώ και τα μισά τύμπανα ενώ μπαίνοντας στο ξενοδοχείο-αυτοκίνητο μου προσπαθούσα να στεγνώσω τον εαυτό μου και τα όργανα!

Το Ελληνικό πρόβλημα με την μουσική του δρόμου 

Η Ελλάδα με κουράζει λόγο νομού. Μπορεί κάποιος αστυνομικός να σε πάρει αυτόφωρο ή ακόμη και να κάνει κατάσχεση τα όργανά σου. Όταν κάποια στιγμή βρέθηκα στο Ρέθυμνο θελήσαμε μαζί με τον φίλο και μουσικό, Μιχάλη Ζέγα,  να δώσουμε  μια παράσταση στον δρόμο. Αφού είμασταν σε διαδικασία στησίματος εμφανίστηκε το λιμενικό  και μας ρώτησε εάν έχουμε άδεια ενώ μας ενημέρωσαν πως η αστυνομία μπορεί να μας δώσει ώστε να παίξουμε. Την επόμενη, πήγα στην αστυνομία oι οποίοι γεμάτοι απορία με παρέπεμψαν στον Δήμο. Από εκεί μου ζήτησαν διάφορες αιτήσεις και με παρέπεμψαν αλλού. Αφού βρήκα τελικά τον αρμόδιο υπάλληλο μου ζήτησε να κάνω αίτηση, η οποία θα περνούσε από Δημοτικό συμβούλιο και θα με ενημερώσουν στις επόμενες δυο εβδομάδες σχετικά με την εξέλιξη της….Φυσικά την επόμενη μέρα θα έφευγα!

Όταν ζήτησα αντίστοιχη άδεια στην Αυστρία μου έδωσαν την ίδια στιγμή κάρτα με την οποία μπορούσα να παίξω σε οποιοδήποτε κεντρικό σημείο ήθελα. Στην Ελλάδα υπάρχει ένας παραλογισμός. Ο μουσικός του δρόμου στήνει παράνομα αφού δεν έχει άλλη επιλογή και πολλές φορές έρχεται αντιμέτωπος με πολύ άσχημες συμπεριφορές. Δεν υπάρχει σεβασμός. Έχει τύχει μέχρι και να με συλλάβουν. Πήγα μέσα για εξακρίβωση στοιχείων, θα μπορούσε όμως η αστυνομία  να  με συλλάβει  για  επαιτεία, φοροδιαφυγή και κατάληψη δημοσίου χώρου. Ο κόσμος γουστάρει. Ο νόμος όχι!