Ο συγκεκριμένος ξυλοδαρμός είναι η κορυφή του παγόβουνου ενός ευρύτερου προβλήματος που μαστίζει την κοινωνία μας: την έλλειψη ανεκτικότητας και την αυξανόμενη βία κατά των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων. Σε μια εποχή που η αποδοχή της διαφορετικότητας θα έπρεπε να είναι δεδομένη, τέτοια περιστατικά μας θυμίζουν πόσο δρόμο έχουμε ακόμα να διανύσουμε. Η οικογενειακή βία, ειδικά όταν προέρχεται από ανθρώπους που θα έπρεπε να προσφέρουν ασφάλεια και αγάπη, αποκαλύπτει την υποκρισία και την έλλειψη παιδείας που διαπερνά την κοινωνία μας.

Αναλογιζόμενοι το περιστατικό αυτό, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τις κοινωνικές και ψυχολογικές συνέπειες για το θύμα. Ο 15χρονος όχι μόνο υφίσταται τη φυσική βία, αλλά και την ψυχολογική βία της απόρριψης και της στιγματοποίησης. Αυτή η τραυματική εμπειρία μπορεί να έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις στην ψυχική του υγεία, καθώς και στην ικανότητά του να εμπιστευτεί και να δημιουργήσει υγιείς σχέσεις στο μέλλον.

Η κοινωνία μας χρειάζεται άμεσα εκπαιδευτικά προγράμματα που να προάγουν την ανεκτικότητα και την αποδοχή της διαφορετικότητας. Η εκπαίδευση πρέπει να ξεκινά από την οικογένεια και να συνεχίζεται στα σχολεία, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου οι νέοι μπορούν να εκφράσουν ελεύθερα την ταυτότητά τους χωρίς τον φόβο της απόρριψης ή της βίας. Παράλληλα, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι δημόσιοι φορείς πρέπει να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην προώθηση ενός θετικού μηνύματος για την ισότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Το περιστατικό στην Πάτρα είναι ένα καμπανάκι αφύπνισης για όλους μας. Πρέπει να αναλάβουμε δράση ως κοινωνία για να αποτρέψουμε την επανάληψη τέτοιων φαινομένων. Αυτό σημαίνει να στηρίξουμε τα θύματα βίας, να καταδικάσουμε δημόσια τέτοιες πράξεις και να δουλέψουμε συλλογικά για να δημιουργήσουμε ένα ασφαλές και φιλόξενο περιβάλλον για όλους.

Το περιστατικό του ξυλοδαρμού του 15χρονου στην Πάτρα είναι ένα σκληρό υπενθύμιση της κατήφορης πορείας που έχει πάρει η κοινωνία μας. Ας χρησιμοποιήσουμε αυτήν την τραγική εμπειρία ως εφαλτήριο για την προώθηση της ανεκτικότητας, της εκπαίδευσης και της αλληλεγγύης, ώστε να χτίσουμε έναν κόσμο όπου ο καθένας μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια και σεβασμό.

Το περιεχόμενο της εγκυκλίου διαβιβάστηκε στη Βουλή από τον υπουργό Δικαιοσύνης, Κώστα Τσιάρα, σε απάντηση ερώτησης που είχε καταθέσει η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, μετά τη γυναικοκτονία της Αΐντας Παπαδοπούλου, μητέρας ανηλίκων τέκνων, την 5η Μαΐου, διά στραγγαλισμού από τον – καθ’ ομολογία δράστη – σύζυγό της, μία υπόθεση που ήρθε να προστεθεί στη μακάβρια λίστα της «πανδημίας» των γυναικοκτονιών.

Υπουργείο Δικαιοσύνης για γυναικοκτονίες

Σε απάντηση της ερώτησης του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, ο υπουργός Δικαιοσύνης, Κώστας Τσιάρας, τονίζει ότι «η πρόβλεψη ενός νέου ποινικού αδικήματος “γυναικοκτονίας” θα οδηγήσει σε μία ανεπίτρεπτη, τόσο συνταγματικά όσο και ηθικά, σχετικοποίηση της ανθρώπινης ζωής, που είναι το υπέρτατο αγαθό και προστατεύεται απόλυτα».

Σε αυτήν την απόλυτη προστασία της ανθρώπινης ζωής, όπως επισημαίνει ο κ. Τσιάρας, δεν χωρούν ούτε διαφοροποιήσεις, ούτε παρεκκλίσεις, ούτε εξαιρέσεις, ούτε διακρίσεις, γιατί «η ανθρώπινη ζωή δεν σχετικοποιείται» ανάλογα με το φύλο, το χρώμα, τον τόπο καταγωγής.

Στατιστικά στοιχεία

Στη Βουλή, μετά από ερώτηση που είχε καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έχει διαβιβάσει στοιχεία αναφορικά με τα περιστατικά για τα οποία επελήφθησαν τα τμήματα αντιμετώπισης ενδοικογενειακής βίας, την περίοδο από 11.10.2021 έως 31.01.2022.

Συνοπτικά, από αυτό το έγγραφο προκύπτει ότι τη συγκεκριμένη περίοδο έχουν καταγραφεί 1.632 περιστατικά για το αδίκημα περί ενδοοικογενειακής βίας στην Αττική και 592 περιστατικά στη Θεσσαλονίκη.

Από τον Οκτώβριο του 2019, από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έχει αναπτυχθεί δίκτυο εθνικής εμβέλειας 73 υπηρεσιών αντιμετώπισης ενδοοικογενειακής βίας.

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Τάκης Θοδωρικάκος, έχει ενημερώσει τη Βουλή ότι το προσωπικό που στελεχώνει τα γραφεία αντιμετώπισης περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας δεν διατίθεται σε καθήκοντα ξένα προς την αποστολή της υπηρεσίας και εκπαιδεύεται επί του νομοθετικού πλαισίου των ενδεδειγμένων δικονομικών και υπηρεσιακών ενεργειών, καθώς και επί ζητημάτων επικοινωνίας και ψυχοκοινωνικής υποστήριξης που παρέχουν συναρμόδιοι φορείς. Παρακολουθεί, επίσης, το ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό πρόγραμμα «ARIADNE2», με αντικείμενο την προστασία προσφύγων και μεταναστών γυναικών από περιστατικά ενδοοικογενειακής

«Πρωταθλήτρια» η Αττική

Τα 500 κάθε μήνα έφτασαν τα κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας στην Ελλάδα. Τα στοιχεία που κατέθεσε το Υπουργείο Δικαιοσύνης στη Βουλή είναι ανησυχητικά και δείχνουν έξαρση του φαινομένου.

Από τον Οκτώβριο του 2021 έως τον Ιανουάριο του 2022 καταγράφηκαν πάνω από 2.000 κρούσματα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα οι αρμόδιες αρχές έχουν καταγράψει 1.632 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας στην Αττική και 592 στην Θεσσαλονίκη.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης χαρακτηρίζει την έξαρση των περιστατικών έμφυλης βίας και δολοφονιών γυναικών που παρατηρούνται την τελευταία περίοδο ως «ανησυχητική».

Αναφορικά με την Αττική τα περισσότερα περιστατικά έχουν καταγραφεί από την αστυνομική διεύθυνση Αθηνών (508) και συγκεκριμένα από το τμήμα της Ομόνοιας (153), Καλλιθέας (53), Ζωγράφου (38), Κολωνού (32).

Εν συνεχεία ακολουθεί η Αστυνομική Διεύθυνση Δυτικής Αττικής με 425 περιστατικά με τα περισσότερα από αυτά να καταγράφονται από το Αστυνομικό Τμήμα Περιστερίου 141, Αχαρνών (44), Ιλίου (41).

Στην Αστυνομική Διεύθυνση Βορειοανατολικής Αττικής έχουν σχηματιστεί φάκελοι για 256 υποθέσεις ενδοικογενειακής βίας και συγκεκριμένα στα Α.Τ Αγίας Παρασκευής 97 και Κηφισίας 24.

Αναφορικά με τις υπόλοιπες αστυνομικές διευθύνσεις, το ΑΤ Αλίμου έχει κληθεί να αντιμετωπίσει 129 υποθέσεις, το ΑΤ Δημοτικού Θεάτρου στον Πειραιά 107 ενώ στην Θεσσαλονίκη το Α.Τ Λευκού Πύργου σχημάτισε 120 σχετικούς φακέλους.

Πριν από επτά μήνες, με πρωτοβουλία της υποτρόφου του προγράμματος START – Create Cultural Change 2019/20, Αθηνάς Κιορπελίδου, σχηματίστηκε στην Καστοριά μία ομάδα δημιουργικών ανθρώπων, η οποία ξεκίνησε να δουλεύει πάνω σε συνεντεύξεις γυναικών που έχουν υποστηριχθεί από το Κέντρο Συμβουλευτικής του Δήμου και που αποτέλεσαν το δείγμα της έρευνας «Αξιολόγηση της ψυχικής ανθεκτικότητας και της ευημερίας : Η περίπτωση των γυναικών θυμάτων βίας του Συμβουλευτικού Κέντρου του Δήμου Καστοριάς» που διεξήχθη το 2019 για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, στο Τμήμα Νηπιαγωγών από την κα. Παπαλαμπροπούλου Μαρία, υποψήφια διδάκτορα κοινωνικής ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, με επιβλέπουσα καθηγήτρια την κα.  Μιχάηλ Δόμνα. Μέσα από τον διάλογο, τη βιωματική εμπειρία και την Τέχνη, η ομάδα προσπάθησε να καταλάβει την έμφυλη βία σαν βιωμένη εμπειρία, να βρει μία κοινή γλώσσα για να εκφραστεί και να μιλήσει για όλα όσα συμβαίνουν πίσω από τις κλειστές πόρτες των σπιτιών, για όλα όσα δεν τολμάμε να μιλήσουμε: τις διαφορετικές μορφές της έμφυλης, ενδοοικογενειακής βίας. 

Σιγά-σιγά, η πρωτοβουλία ξεπέρασε τα όρια της ομάδας και απλώθηκε σε όλη την Καστοριά. Περισσότεροι από εκατόν πενήντα ήταν άνθρωποι κάθε ηλικίας που ανταποκρίθηκαν στο ανοιχτό κάλεσμα και συμμετείχαν σε μία σειρά βιωματικών εργαστηρίων, απάντησαν στο διαδικτυακό ανώνυμο ερωτηματολόγιο  και είχαν την ευκαιρία να μοιραστούν σκέψεις και συναισθήματα, σε μία συλλογική, πλέον, προσπάθεια σύνδεσης με το φαινόμενο της έμφυλης βίας. 

Η συμμετοχή των εθελοντών υπήρξε πολλές φορές καθοριστική για την συνέχιση των δράσεων της πρωτοβουλίας. Περισσότεροι από τριάντα άνθρωποι της πόλης προσέφεραν εργασία, γνώσεις,  υλικά και αντικείμενα απαραίτητα για την ολοκλήρωση της προσπάθειας. 

Οι δράσεις της πρωτοβουλίας κορυφώθηκαν σε μια εικαστική και οπτικοακουστική εγκατάσταση και με την καλλιτεχνική καθοδήγηση του Αλέξανδρου Μιχαήλ και την εικαστική επιμέλεια του Μάρκου Ντέμκα. Από τις 20 μέχρι τις 28 Ιουνίου οι πόρτες του αρχοντικού Μπασάρα άνοιξαν και μέσα σε διάστημα 10 ημερών πάνω από 600 επισκέπτες περιπλανήθηκαν  ελεύθερα μέσα σε εικαστικές, βίντεο και ηχητικές εγκαταστάσεις, με φράσεις αυτούσιες από τις συνεντεύξεις των γυναικών και τα προσωπικά τους αντικείμενα, με τις απαντήσεις που δόθηκαν  στο ανώνυμο ερωτηματολόγιο,  το Πίσω από Πόρτες Κλειστές αποτύπωσε την κακοποίηση σαν βιωμένη εμπειρία. Σε όλη τη διάρκεια λειτουργίας της εικαστικής εγκατάστασης η αυλή του αρχοντικού Μπασάρα  μετατράπηκε σε ζωτικό χώρο συζήτησης, προβληματισμού και συνύπαρξης των συντελεστών, των εταίρων και των επισκεπτών της, ανοίγοντας το διάλογο για την έμφυλη βία στην Καστοριά.  Σας ευχαριστούμε από καρδίας. 

Ευχαριστούμε θερμά τις και τους: Μένη Κόκκινου, Μαρία Σέκιου, Λίλη  Αμανατίδου, Σπύρο Αναγνώστου, Ρήμο Κωνσταντίνo, Γρηγόρη Τσολάκη, Γιώργο Διαμαντόπουλο,  Λούλα Χαριζοπούλου,  Λεωνίδα Μαυροβίτη, Μελίκα Σανταλίδου, Αγνή Κιορπελίδου,  Αναστάσιο Μιχαήλ,  Κλαίρη Τσίκου και Φίλιππο Σαμανόπουλο, 

Τη δημιουργική ομάδα που δόθηκαν ψυχί τε και σώματι και πάνω από όλα στις ίδιες τις γυναίκες που μας εμπιστεύθηκαν τα προσωπικά τους αντικείμενα. Ελπίζουμε να φανήκαμε αντάξιοι/ες της εμπιστοσύνης τους. 

Περισσότερα για το project: 

Facebook page: https://www.facebook.com/pisoapoporteskleistes 

Facebook event: 

Instagram: https://www.instagram.com/piso_apo_portes_kleistes/?hl=el 

YouTube: https://www.youtube.com/channel/UCGOAIUizrMLPTjd2tLOuXkg

START-Fellows: https://www.startgreece.net/fellows/athina-kiorpelidou  

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Πρωτοβουλία και διεύθυνση παραγωγής: Αθηνά Κιορπελίδου

Καλλιτεχνική επιμέλεια και διεύθυνση: Αλέξανδρος Μιχαήλ

Εικαστική επιμέλεια: Μάρκος Ντέμκας

Δημιουργική ομάδα: Βαγγέλης Αναστασίου, Νίκος Μερτζανίδης, Βέτα Μπλαχάβα, Μάρκος Ντέμκας. Ασημίνα Πολυχρονίου, Άρτεμις Φραδέλου, Κική Χρυσομαλλίδου

Για τα βίντεο της εγκατάστασης συνεργάστηκαν οι Χρήστος Κυριαζίδης (βιντεοσκόπηση, μοντάζ) και Τόμη Αναγνώστου (μοντάζ). Οι ηχογραφήσεις έγιναν από τον Βαγγέλη Αναστασίου.  

Οπτική επικοινωνία: Χρήστος Κυριαζίδης (φωτογραφίες), Τόμης Αναγνώστου (βίντεο)

Γραφιστική επιμέλεια και τεχνική υποστήριξη: Γρηγόρης Τσολάκης 

Υπεύθυνη επικοινωνίας: Αθηνά Κιορπελίδου

Διαχείριση social media: Λία Κεσοπούλου

Το «Πίσω Από Πόρτες Κλειστές» πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Κέντρο Συμβουλευτικής Γυναικών του Δήμου Καστοριάς, τον Δήμο Καστοριάς και την Αντιδημαρχία Πολιτισμού, το Τμήμα Επικοινωνίας και Ψηφιακών Μέσων του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, του Πολιτιστικού Συλλόγου «Σπασμένο Ρόδι» και της Κοιν.Σ.Επ. «Το Αέναον-neverest». 

Το «Πίσω από πόρτες κλειστές | Ανοίγοντας τον διάλογο για την έμφυλη βία» σχεδιάστηκε από την υπότροφο Αθηνά Κιορπελίδου και υλοποιείται στο πλαίσιο του START – Create Cultural Change 2019/20. Το START είναι ένα πρόγραμμα του Robert Bosch Stiftung, που υλοποιείται σε συνεργασία με το Goethe-Institut Thessaloniki και την Ομοσπονδιακή Ένωση Κοινωνικοπολιτιστικών Κέντρων και υποστηρίζεται από το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση και το Ίδρυμα Μποδοσάκη.

Περισσότερα για το πρόγραμμα: www.startgreece.net & www.facebook.com/startgreece/

Μετά το χρονικό διάστημα εφαρμογής των μέτρων αντιμετώπισης του COVID 19 , αρχίζει η επιστροφή στην κανονικότητα και η σταδιακή άρση των μέτρων. Ο ρόλος της Αστυνομίας ήταν καθοριστικός καθ’ όλη τη διάρκεια της καραντίνας της χώρας μας αλλά και στο εξής θα συνεχίσει να ελέγχει την ομαλότητα των μετακινήσεων έχοντας ως προτεραιότητα τον πολίτη και την ασφάλειά του.

Κ. Ροτζιώκου, τι προβλήματα αντιμετωπίσατε ως Υπηρεσία κατά την εφαρμογή των μέτρων της Κυβέρνησης για τον COVID 19 όλο το διάστημα  της καραντίνας;

Οφείλω να ομολογήσω ότι το εν λόγω χρονικό διάστημα συνεργαστήκαμε πολύ καλά με τους συμπολίτες μας, οι οποίοι επέδειξαν υποδειγματική συμπεριφορά ως προς την τήρηση των μέτρων και τους ευχαριστούμε τόσο για τη συνεργασία όσο και για την εμπιστοσύνη που επέδειξαν στο πρόσωπο μας. Το επίμαχο χρονικό διάστημα το σύνολο του αστυνομικού προσωπικού βρισκόταν επί των επάλξεων, με σκοπό αφενός την  πραγματοποίηση ελέγχων για τις άσκοπες μετακινήσεις οι οποίες ήταν πιθανόν να συντελέσουν στη μετάδοση και τη διασπορά του ιού και αφετέρου να εμπεδώσουμε το αίσθημα ασφάλειας στους συμπολίτες μας και να αντιμετωπίσουμε την εγκληματικότητα. Οι συνάδελφοι μου πραγματοποιούσαν τους συγκεκριμένους ελέγχους με κίνδυνο της υγεία τους αλλά και σεβόμενοι τα δικαιώματα των συμπολιτών μας. Για αυτό το λόγο οι συνάδελφοι μου είναι άξιοι πολλών συγχαρητήριων καθώς απέδειξαν για ακόμη μία φορά ότι η Ελληνική Αστυνομία έχει τη δύναμη, τη θέληση, την αποφασιστικότητα και τον επαγγελματισμό να αντιμετωπίζει την οποιαδήποτε πρόκληση αλλά και να συμβάλλει την κοινωνική πρόοδο και ευημερία.

Πιστεύετε ότι η σταδιακή άρση των μέτρων και η επιστροφή στην κανονικότητα θα έχεις δυσκολίες για τους Αστυνομικούς στην άσκηση των καθηκόντων τους;

Ο αστυνομικός οργανισμός είναι ένας ζωντανός οργανισμός καθώς και αναπόσπαστο κομμάτι του κοινωνικού συνόλου. Αυτό σημαίνει ότι από την πλευρά μας υπάρχει η δυνατότητα της προσαρμογής σε οποιαδήποτε αλλαγή. Άλλωστε, η αστυνομία λειτουργεί κάθε φορά βάσει επιχειρησιακών σχεδίων τα οποία είναι δυνατόν να τροποποιούνται ή να αναθεωρούνται ανάλογα με τα δεδομένα που προκύπτουν. Συνεπώς και στην περίπτωση της σταδιακής επιστροφής στην κανονικότητα θα προσαρμοστούμε βάσει τω δεδομένων που θα έχουμε κάθε φορά στη διάθεσή μας.

Καταγράψατε περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας αυτό το διάστημα του εγκλεισμού των πολιτών στα σπίτια;

Η ενδοοικογενειακή βία είναι ένα φαινόμενο που τα τελευταία χρόνια έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις τόσο σε παγκόσμιο όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στη χώρα μας για το χρονικό διάστημα 2010-2019 καταγγέλθηκαν στις αστυνομικές αρχές περισσότερα από 33.000 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, ενώ από χρόνο σε χρόνο παρατηρείται αυξητική τάση στην καταγραφή των καταγγελιών γεγονός που μπορεί να οφείλεται είτε στην αύξηση των περιστατικών είτε στην ευαισθητοποίηση των συμπολιτών μας αναφορικά με αυτό το ζήτημα. Το χρονικό διάστημα του εγκλεισμού δεν παρατηρήθηκε αύξηση των καταγγελιών της ενδοοικογενειακής βίας συγκριτικά με το περασμένο χρονικό διάστημα. Ωστόσο, σε άλλες χώρες του εξωτερικού όπως για παράδειγμα στη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Μ. Βρετανία παρατηρήθηκε αύξηση των καταγγελιών για τις ενδοοικογενειακές συγκρούσεις. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι σε περιόδους παρατεταμένης παραμονής στο σπίτι ενδεχομένως να αυξηθούν αυτά τα περιστατικά, ωστόσο εμείς από την πλευρά μας δε διαπιστώσαμε αύξηση των καταγγελιών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μπορεί να μην υπήρξε αύξηση των περιστατικών. Άλλωστε, λόγω του περιορισμού της κυκλοφορίας ενδεχομένως να υπήρχε δυσχέρεια ως προς την καταγγελία εκ μέρους του θύματος. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το ότι από την πλευρά του θύματος υπάρχει φόβος, ανασφάλεια, ντροπή και δισταγμός να καταγγείλει το τι του έχει συμβεί και να έρθει αντιμέτωπο με τις επίσημες διωκτικές αρχές, μας οδήγησε και εμάς από την πλευρά μας στο να επικαιροποιήσουμε τις οδηγίες για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας. Στο πλαίσιο αυτό προτρέπουμε τα θύματα σε περίπτωση ανάγκης να καλέσουν ή να στείλουν ένα μήνυμα – sms  στο 100, να επικοινωνήσουν με τις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας της Ελληνικής Αστυνομίας ή να καλέσουν τη γραμμή SOS – 15900 της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων. Επίσης, επειδή είναι ένα αδίκημα που διώκεται αυτεπάγγελτα είναι σημαντικό να τονιστεί ότι μπορεί οποιοσδήποτε τρίτος να το καταγγείλει και εφόσον το επιθυμεί να τηρηθεί η ανωνυμία του. Επίσης, θα ήθελα να τονίσω ότι αυτή την περίοδο διεξάγεται από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας εκστρατεία ενημέρωσης για την ενδοοικογενειακή βία με τίτλο: «Έχεις Φωνή. Είμαστε Δίπλα Σου».

Όσον αφορά τη βία κατά των γυναικών, ποια είναι η εικόνα στη χώρα μας και τι έχετε να πείτε στις γυναίκες που είναι σιωπηλά θύματα;

Η βία εις βάρος των γυναικών μπορεί να λάβει διάφορες μορφές (σωματική, ψυχολογική, λεκτική ή σεξουαλική, άμεση ή έμμεση, κ.τ.λ.) και εκφράζεται μέσω αδικημάτων όπως είναι οι βιασμοί, το trafficking (εμπορία ανθρώπων) και η ενδοοικογενειακή βία. Ειδικότερα, στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της τετραετίας 2014 – 2018 καταγράφηκαν 806 βιασμοί με το 77% των θυμάτων να αφορά τις γυναίκες.  Κατά την ίδια περίοδο,  από τα 142 θύματα trafficking στη χώρα μας,  το 78% ήταν γυναίκες, ενώ από 19.575 καταγγελίες για ενδοοικογενειακή βία το 66,6% των θυμάτων αφορούσε γυναίκες. Παράλληλα, τα στατιστικά στοιχεία του  Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών καταδεικνύουν τη διάσταση του φαινομένου. Σύμφωνα με αυτά, μία στις τρεις γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα αντιμετωπίσει σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική βία από τον σύντροφό της και μία στις πέντε γυναίκες θα πέσει θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Πίσω από αυτούς τους αριθμούς όμως βρίσκονται ανθρώπινες ιστορίες και γυναίκες που έχουν υποστεί βία με διάφορους τρόπους. Αυτό λοιπόν που θα έλεγα προς τα θύματα είναι να σπάσουν τη σιωπή τους και να μη διστάσουν ούτε για μία στιγμή να καταγγείλουν το τι τους έχει συμβεί, η αστυνομία είναι δίπλα τους για να τα ακούσει και να τα προστατεύσει.

Πως βλέπουν οι πολίτες σήμερα το ρόλο της Αστυνομίας;

Εμείς αυτό που θέλουμε και επιδιώκουμε είναι η εμπιστοσύνη των πολιτών γιατί μόνο μέσα από τις σχέσεις εμπιστοσύνης επιτυγχάνεται το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Και νομίζω ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα η εμπιστοσύνη των συμπολιτών μας στο πρόσωπό μας αποδείχθηκε και τους ευχαριστούμε για αυτό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι οι εικόνες των προηγουμένων ημερών που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας από διάφορα σημεία της χώρας όπου αστυνομικοί παρέδιδαν τρόφιμα ή φάρμακα στους συμπολίτες μας, με τους τελευταίους να εκφράζουν τις ευχαριστίες τους στην αστυνομία.

Ποια είναι τα στερεότυπα γύρω από το επάγγελμα του Αστυνομικού;

Στις περισσότερες αστυνομίες του κόσμου κυριαρχούν διάφορα στερεότυπα σχετικά με το αστυνομικό επάγγελμα, στη διαμόρφωση των οποίων έχουν συντελέσει και οι εκάστοτε ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες. Πολύ συχνά κάποια από αυτά τα αρνητικά στερεότυπα, που θέλουν τους αστυνομικούς «απόμακρους» και «απρόσωπους» αναπαράγονται μέσα στο πέρασμα του χρόνου και τελικά καθιερώνονται στη συλλογική συνείδηση. Όμως ο σύγχρονος αστυνομικός είναι ανθρώπινος και φιλικός γιατί οι αστυνομικοί είμαστε πάνω απ’ όλα άνθρωποι, δεν είμαστε κάτι διαφορετικό από τους άλλους ανθρώπους, το μόνο που μας διαφοροποιεί είναι η  στολή που φοράμε. Ο σύγχρονος αστυνομικός είναι εκπαιδευμένος και καταρτισμένος, πολυδιάστατος και πολύπλευρος. Για παράδειγμα, πολλοί συνάδελφοι μου παράλληλα με τα αστυνομικά τους καθήκοντα σπουδάζουν σε πανεπιστημιακά ιδρύματα, επιδίδονται σε αθλητικές ή καλλιτεχνικές δραστηριότητες, κ.ο.κ, αποδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο ότι οι αστυνομικοί δεν είναι μόνο να είναι μόνο ένα πράγμα αλλά πολλά πράγματα.

Η ιδέα ότι ο αστυνομικός προστατεύει τα συμφέροντα του κράτους σε βάρος των πολιτών παραμένει ισχυρή στην συνείδηση μιας μερίδας πολιτών. Τι θα απαντούσατε;

Οι αστυνομικοί εκπροσωπούμε την εκτελεστική εξουσία η άσκηση της οποίας όμως είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση της προστασίας των πολιτών, ενώ παράλληλα είμαστε θεματοφύλακες της δημόσιας ασφάλειας και τάξης. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το ότι η στολή που φοράμε σηματοδοτεί τη δυνατότητα άσκησης εξουσίας, δημιουργώντας μία κοινωνική απόσταση από τους πολίτες και ξεχωρίζοντας τη θέση μας από αυτούς, ενδεχομένως να συμβάλει στη δημιουργία αυτής της ιδέας που προαναφέρατε. Ωστόσο, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι το αστυνομικό λειτούργημα αποσκοπεί στην εμπέδωση του αισθήματος ασφαλείας των συμπολιτών μας και στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας. Συνεπώς στόχος μας είναι να προστατεύσουμε το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο και να συμβάλουμε στην κοινωνική σταθερότητα, πρόοδο και ευημερία. Επιδιώκουμε να είμαστε δίπλα στον πολίτη, να τον προστατεύουμε και να τον υπηρετούμε, όπως επίσης στοχεύουμε στην ανάδειξη του ανθρώπινου και φιλικού προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας. Θεωρώ ότι με την πάροδο του χρόνου αυτή η φιλοσοφία σταδιακά έχει κατακτηθεί και αποτυπωθεί και μέσα από τις πράξεις των συμπολιτών μας. Για παράδειγμα, ας μην ξεχνάμε τα στιγμιότυπα από τον ακριτικό Έβρο, όπου οι κάτοικοι χειροκροτούσαν τους αστυνομικούς, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για το έργο τους.

 Είναι εύκολο για μία γυναίκα να ασκεί το επάγγελμα του Αστυνομικού; Οι γυναίκες αστυνομικοί αντιμετωπίζουν συμπεριφορές σεξισμού κατά τη άσκηση των καθηκόντων τους;

Το αστυνομικό επάγγελμα είναι ένα κατεξοχήν ανδροκρατούμενο επάγγελμα, καθώς οι γυναίκες αστυνομικοί αποτελούμε περίπου το 12-13% του συνολικού αστυνομικού πληθυσμού. Πρόκειται για ένα επάγγελμα το οποίο για πολλά χρόνια άνηκε αποκλειστικά στο αντρικό φύλο. Συνεπώς, όταν μία γυναίκα εισέρχεται στην αστυνομική ομάδα είναι πιθανό τόσο οι άντρες συνάδελφοι της όσο και οι πολίτες να την αντιμετωπίσουν με δυσπιστία για το αν θα τα καταφέρει σε έναν χώρο που παραδοσιακά έχει ταυτιστεί με το αντρικό φύλο. Όταν όμως η γυναίκα προσαρμοστεί μέσα στην αστυνομική ομάδα, υιοθετήσει τους στόχους της ομάδας και αποδεχτεί την ομαδική κουλτούρα, τότε ανταποκρίνεται με μεγάλη επιτυχία στην εκτέλεση των καθηκόντων της, ενώ οι άντρες συνάδελφοι εκτιμούν και σέβονται το έργο της.

Ως προς την εξέλιξη της γυναίκας μέσα στην αστυνομία αξίζει να αναφερθεί ότι το 1958 δημιουργήθηκε στην Ελλάδα η λεγόμενη  Βοηθητική Αστυνομία, αποτελούμενη από  γυναίκες, τα καθήκοντα των οποίων αφορούσαν τις περιπολίες, τις σωματικές έρευνες, την αντιμετώπιση της πορνείας, καθώς και τη φύλαξη ή τη συνοδεία  στο δικαστήριο γυναικών ή παιδιών. Μερικά χρόνια αργότερα, το 1969, προσλήφθηκαν σαράντα πέντε γυναίκες, από το σώμα της πρώην Αστυνομίας Πόλεων, ενώ το  1971 κατατάσσονται  οι πρώτες εικοσιπέντε  γυναίκες στο σώμα της πρώην Ελληνικής Χωροφυλακής. Το 1983 καθιερώνεται η είσοδος των γυναικών στη Σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας, με ποσόστωση 10% επί του συνόλου των προκηρυσσομένων θέσεων, ενώ το  2003 καταργείται η ποσόστωση και πλέον οι γυναίκες εισάγονται στο αστυνομικό σώμα με τα ίδια κριτήρια, με αυτά των αντρών.

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι έχουν γίνει βήματα προόδου ως προς την εξέλιξη της γυναίκας μέσα στο σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας. Ειδικότερα,  οι γυναίκες πλέον που επιλέγονται να υπηρετήσουν στην Ελληνική Αστυνομία, κατατάσσονται, εκπαιδεύονται και εξελίσσονται βαθμολογικά ομοίως με τους άντρες συναδέλφους τους. Επίσης, χαίρουν ίσης μεταχείρισης με αυτούς, όσον αφορά την εκπαίδευση, το χρόνο εργασίας, τις απολαβές και τον εξοπλισμό. Μάλιστα, η  χώρα μας θεωρείται από τις ελάχιστες σε όλο τον κόσμο, που οι γυναίκες έχουν τη δυνατότητα να ανελιχθούν στην αστυνομική ιεραρχία, όπως οι άντρες και να φτάσουν στα υψηλά κλιμάκια, κάμπτοντας το αόρατο εμπόδιο της «γυάλινης οροφής», που ενδεχομένως, να παρουσιάζεται, πιο έντονα, σε άλλους  κλάδους. Αξίζει, να σημειωθεί, ότι το 2002, για  πρώτη φορά στην Ευρώπη γυναίκα αστυνομικός κατακτά το βαθμό του Υποστρατήγου στην Ελληνική Αστυνομία, ενώ το 2016 η πρώτη γυναίκα Αντιστράτηγος, που καταλαμβάνει μία από τις υψηλότερες θέσεις στην ιεραρχία, είναι γεγονός.

 Η ενεργή παρουσία της ΕΛΑΣ στα social media τι ρόλο παίζει ώστε να προβληθεί το έργο της και να προσεγγίσει κυρίως το νεανικό κοινό περνώντας ουσιαστικά μηνύματα σε θέματα ασφάλειας και τήρησης των νόμων;

Η κοινωνία βρίσκεται πλέον στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η αστυνομία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας άρα δε θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη από αυτή την κοινωνική αλλαγή. Έτσι και η αστυνομία βρίσκεται πλέον στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ειδικότερα, διαθέτουμε λογαριασμούς του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας σε facebook, twitter και youtube, ενώ και οι Γενικές Περιφερειακές Αστυνομικές Διευθύνσεις της Χώρας διαθέτουν λογαριασμούς facebook.  Μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης επιδιώκουμε την αμεσότερη επικοινωνία με τους πολίτες, και την εδραίωση επικοινωνίας με ένα κοινό (κατά βάση νεαρής/ μέσης ηλικίας). Κατά συνέπεια, στοχεύουμε  στη δημιουργία αλληλεπίδρασης με το κοινό και στη δημιουργία σχέσεων εμπιστοσύνης με τους πολίτες. Για αυτό το λόγο, ανά τακτά χρονικά διαστήματα αναρτούμε: α) ζητήματα καθημερινής αστυνομικής επικαιρότητας (δελτία τύπου, συνεντεύξεις τύπου, ανακοινώσεις),  β) θέματα που αφορούν την καθημερινότητα του πολίτη, όπως για παράδειγμα
(κίνηση στους δρόμους, κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, διοικητικές πράξεις, κ.α.), γ) κοινωνικές δράσεις του Σώματος (εκδηλώσεις, κοινωνικές καμπάνιες κ.α.) καθώς και δ) άλλες χρήσιμες συμβουλές.

Περισσότερα εδώ :

https://www.facebook.com/hellenicpolice

https://twitter.com/hellenicpolice https://www.youtube.com/user/EllinikiAstynomia

10. Κλείνοντας, ποιο μήνυμα θα στέλνατε στους πολίτες όσον αφορά το επόμενο διάστημα προσαρμογής σε μία νέα πραγματικότητα πλέον, όπου θα πρέπει να τηρούνται κάποια μέτρα προστασίας για την υγεία;

Το μήνυμα που θα ήθελα να απευθύνω προς τους πολίτες είναι ότι επειδή πρόκειται για μία δύσκολη περίοδο, καλό είναι να συνειδητοποιήσουμε πόσο σημαντική είναι η ατομική ευθύνη καθώς επίσης να ανασύρουμε από μέσα μας αξίες, όπως είναι η αλληλεγγύη και ο αλληλοσεβασμός. «Είμαστε εις το εμείς και όχι εις το εγώ», όπως είχε χαρακτηριστικά αναφέρει ο Στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης, μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της Επανάστασης του 1821. Και κυρίως θα ήθελα να τονίσω ότι η Ελληνική Αστυνομία στέκεται δίπλα σε όλους τους συμπολίτες μας για να τους βοηθήσει και να τους προστατεύσει.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ιωάννα Ροτζιώκου, Αστυνόμος Β΄

Η Αστυνόμος Β΄ Ιωάννα Ροτζιώκου γεννήθηκε στο Άργος Αργολίδας.

Κατετάγη στην Ελληνική Αστυνομία το 2004 και αποφοίτησε από τη Σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας το 2008.

Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Κοινωνιολογίας της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών και Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών Αθηνών. Στο πλαίσιο αυτό, έχει συγγράψει πανεπιστημιακές εργασίες και άρθρα σχετικά με κοινωνικά ζητήματα, την εγκληματικότητα και την οδική ασφάλεια.

Επιπλέον, είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών του Τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (κατεύθυνση: Συγκρούσεις και Επικοινωνία) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Από το 2011 και κατόπιν σχετικής εκπαίδευσης ανήκει στην ομάδα Διαπραγματευτών Ομηριών – Κρίσεων της Ελληνικής Αστυνομίας. Στο πλαίσιο αυτό, έχει μετεκπαιδευτεί από το F.B.I. (Federal Bureau of Investigation) και τη Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου (Metropolitan Police – New Scotland Yard). Ως αστυνομικός-διαπραγματευτής έχει πραγματοποιήσει ενημερωτικές διαλέξεις σε θέματα τόσο διαχείρισης κρίσεων, όσο και οδικής ασφάλειας σε σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, κέντρα νεοσυλλέκτων στρατού, συλλόγους ενηλίκων.

Έχει λάβει μέρος στη διοργάνωση εκδηλώσεων για θέματα τροχαίας και οδικής ασφάλειας, ενώ έχει υπάρξει και εισηγήτρια σε σχετικά συνέδρια και ημερίδες, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό.

Έχει παρακολουθήσει πλήθος σεμιναρίων και εκπαιδεύσεων τόσο στην Ελλάδα και όσο και στο εξωτερικό (Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Europol, Frontex, Cepol, Κ.Ε.Μ.Ε.Α., Ερυθρός Σταυρός, Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π, Erasmus plus κ.λπ.) για θέματα δημόσιας και κρατικής ασφάλειας, ριζοσπαστικοποίησης και βίαιου εξτρεμισμού, τροχαίας, ευρωπαϊκά, εκπαιδευτικά κ.α. Μεταξύ άλλων, έχει παρακολουθήσει σεμινάρια «Διαχείρισης Κρισίμων Περιστατικών – Αντιμετώπισης Οικονομικού και Οργανωμένου Εγκλήματος» του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, επιμόρφωση της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης για θέματα διαχείρισης συγκρούσεων και κρίσεων, καθώς και το ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού- Ευρωπαϊκού Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου, αποκτώντας το Ευρωπαϊκό Δίπλωμα Πρώτων Βοηθειών. Επίσης διαθέτει εμπειρία στον τομέα της εκπαίδευσης ως διδάσκουσα στη Σχολή Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης της Ελληνικής Αστυνομικής Ακαδημίας.

Έχει λάβει τιμητική διάκριση από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ολλανδίας για τη συμμετοχή της στον προγραμματισμό ασφαλείας προσώπων υψίστης ασφαλείας.

Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Εγκληματολογίας, της Ελληνικής Κοινωνιολογικής Εταιρείας, του διοικητικού συμβουλίου της τοπικής ένωσης Ι.Ρ.Α. (Διεθνής Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων) του νομού Αργολίδας, εθελόντρια του Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλειας Πάνος Μυλωνάς (Ι.Ο.ΑΣ.), καθώς και του μη κυβερνητικού οργανισμού YOUTΗNET HELLAS.