Οι Massive Attack ανακοίνωσαν τα σχέδιά τους να πουλήσουν έργα τέχνης προκειμένου να συνδράμουν τα θύματα του πολέμου στην Ουκρανία. Πρόκειται για δυο πίνακες με την υπογραφή του Robert “3D” Del Naja και συνοδεύονται από 10 τυχαία επιλεγμένες χειροποίητες εκδόσεις.

Οι πίνακες θα είναι διαθέσιμοι ως τις 22 Μαρτίου και το κόστος τους είναι 159 λίρες Αγγλίας.

Ο Βρετανός πολυπράγμων καλλιτέχνης Del Naja έχει μιλήσει ανοιχτά για την υποστήριξή του στα θύματα του πολέμου στην Ουκρανία και έχει σχολιάσει την ανταπόκριση της κυβέρνησης στον αυξανόμενο αριθμό προσφύγων.

Το συγκρότημα είναι ανάμεσα στους καλλιτέχνες που έχουν υποστηρίξει τα θύματα του πολέμου. Στις 14 Μαρτίου, οι Arcade Fire έδωσαν μια έκτακτη συναυλία υπέρ των Ουκρανών στη Νέα Ορλεάνη, τα έσοδα της οποίας διατέθηκαν σε μια ειδική επιτροπή υποστήριξης των κατοίκων στις περιοχές που έχουν πληγεί από τις ρωσικές επιθέσεις.

Οι Belle And Sebastian επίσης μοιράστηκαν το τραγούδι «If They’re Shooting At You» προς υποστήριξη εκείνων που επλήγησαν από τον πρόσφατο πόλεμο, ενώ οι Bring Me The Horizon απότισαν φόρο τιμής στην Ουκρανία κατά τη διάρκεια της τελετής των BandLab NME Awards 2022.

Δώδεκα χειροτέχνες από την περιοχή της Κοζάνης μας περιμένουν να
γνωριστούμε από κοντά & να αλληλεπιδράσουμε μέσα από τα δημιουργήματα τους, σε
ένα φεστιβάλ-γιορτή αφιερωμένο στα χειροποίητα αντικείμενα & στην
μοναδικότητα τους.

2 ημέρες
11 πάγκοι
4 εργαστήρια
4 Djs

Όλες οι δράσεις θα γίνουν σε ανοιχτό χώρο και θα κρατηθούν όλα τα προβλεπόμενα μέτρα για την αποφυγή συνωστισμού.

Πολλές φορές έως τώρα είχαμε τη χαρά να επισκεφθούμε ανάλογου μεγέθους και ποιότητας αρχαιολογικές εκθέσεις, τις οποίες το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης και ο επί 25 χρόνια διευθυντής του, Νικόλαος Σταμπολίδης, οργάνωσαν και παρουσίασαν. Εχουμε δει αφιερώματα στον έρωτα, στον θάνατο, στην υγεία, στο χρήμα. Η συγκεκριμένη έκθεση αποτέλεσε και πάλι μια πρόκληση, τόσο ως προς τη σύλληψη και τον σχεδιασμό όσο και ως προς την υλοποίησή της. Παρουσιάζει περίπου 320 έργα, από την αρχική επιλογή 600 υποψήφιων εκθεμάτων.

Μουσειολογική μελέτη

Οι δύο επιμελητές, ο κ. Σταμπολίδης και ο δρ Ιωάννης Φάππας, ταξίδεψαν σε όλη την Ελλάδα, ερεύνησαν μπαίνοντας σε κλειστά –λόγω της πανδημίας– μουσεία, άνοιξαν τις αποθήκες τους και ήρθαν σε επικοινωνία με αντίστοιχους φορείς στο εξωτερικό, έτσι ώστε ο επισκέπτης του «Κάλλους» να δει συγκεντρωμένα και άψογα «ενορχηστρωμένα» από τη μουσειολογική μελέτη, εκθέματα που προέρχονται από 52 εφορείες αρχαιοτήτων της μητροπολιτικής και νησιωτικής χώρας, 9 ιταλικά μουσεία και το Museo Gregoriano Etrusco του Βατικανού – οι αρχαιότητες από τη Μεγάλη Ελλάδα συμβάλλουν στην κατανόηση του φαινομένου της διασποράς της έννοιας του κάλλους και στις αποικίες της Δύσης. Στη συντριπτική τους πλειονότητα τα συγκεκριμένα έργα βγαίνουν από το «σπίτι» τους για πρώτη φορά.

«Οπως έκανα πάντοτε, έτσι και για τη συγκεκριμένη έκθεση επισκέφθηκα ο ίδιος τους χώρους για να δω επιτόπου τα έργα. Δεν μπορεί μια φωτογραφία ή ένας κατάλογος να αναπληρώσει το βίωμα του φυσικού περιβάλλοντος», σχολιάζει ο κ. Σταμπολίδης. «Επιπλέον, μου αρέσει να συναναστρέφομαι τους ανθρώπους. Η σχέση μου μαζί τους και ιδιαίτερα με τους συναδέλφους μου αρχαιολόγους, είναι βασικό συστατικό της επιτυχίας αυτών των πολυσυλλεκτικών εκθέσεων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, μιλώντας για την υπέρτατη ομορφιά, συλλάβαμε και εκτελέσαμε μια παρουσίαση που περιμένει τον επισκέπτη να “ντύσει” με τα δικά του νοήματα και αισθήματα το κάθε έκθεμα, για να καθρεφτίσει πάνω του τον πραγματικό, αλλά και τον ιδανικό εαυτό του».

Η έκθεση διαρθρώνεται σε 10 ενότητες –ενδεικτικά αναφέρουμε: «Κάλλος θνητών», «Καλλιστεία θεοτήτων», «Δαιμονικό κάλλος», «Καλλωπισμός», και τη συγκινητική τελευταία ενότητα των «Ωραίων αώρων»– τις οποίες μπορεί ο επισκέπτης να περιδιαβεί με ποικίλους τρόπους. Τα εκθέματα που επιλέχθηκαν χρονολογούνται κυρίως από τον 7ο έως και τον 1ο αι. π.Χ., δηλαδή από την αρχαϊκή έως και την ελληνιστική περίοδο και συμπληρώνονται από ελάχιστα έργα των ρωμαϊκών χρόνων, σε περιπτώσεις όπου πρωτότυπα έργα των προηγούμενων περιόδων έχουν σωθεί μόνο σε αντίγραφα. Το κάλλος αποτυπώνεται μέσα από έναν τεράστιο πλούτο και ποικιλία αρχαιοτήτων, όπως αγάλματα, αγγεία, όστρακα, κάτοπτρα, κοσμήματα, αρωματοδόχα ληκύθια, χρηστικά είδη καλλωπισμού (κρέμες, χρώματα κτλ), πήλινα, λίθινα, μετάλλινα έργα και τερακότες διαφόρων περιόδων –κυρίως αρχαϊκά, κλασικά και ελληνιστικά–, ειδώλια και εργαλεία κόμμωσης, όπως σιδερένια ψαλίδια, χτενάκια, καθρέφτες, στολίδια για τα μαλλιά.

Η εξαιρετική σε πλούτο και παλμό ξενάγηση που μας προσέφερε χθες ο καθηγητής στις αίθουσες του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης θα μπορούσε να εκληφθεί και ως ένας αποχαιρετισμός, καθώς από τις 14 Σεπτεμβρίου έχει αναλάβει τα νέα του καθήκοντα ως γενικός διευθυντής του Μουσείου Ακρόπολης. Τον ρωτάμε πώς βιώνει αυτή τη μετάβαση. «Το να φεύγω με “Κάλλος” από το μουσείο που υπηρέτησα επί ένα τέταρτο του αιώνα, και να ανηφορίζω προς την αρχαιοελληνική καλαισθησία που αντιπροσωπεύεται από το Μουσείο της Ακρόπολης, είναι μια τύχη αγαθή που η θεά Τύχη, στην οποία πίστευαν οι αρχαίοι, φαίνεται ότι μου φύλαξε», απαντά.

Διάρκεια έως 16.1.22. 
Η έκθεση πραγματοποιείται σε συνεργασία με το ΥΠΠΟ, με υποστήριξη της L’Oréal.

Πηγή: https://www.kathimerini.gr/

Με την πανδημία, το Φεστιβάλ στράφηκε στην ιδιωτική κατανάλωση της τέχνης, η οποία είναι απαραίτητο να βρει τη θέση της στον δημόσιο χώρο. Γι’ αυτό το λόγο, βγάζει την τέχνη στους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Έτσι, στις ελάχιστες μικρές βόλτες για άσκηση, για ψώνια, για κάλυψη των βασικών αναγκών στις δύσκολες μέρες που βιώνουμε, οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης θα μπορούν να δουν μερικές εικόνες χαράς και ελπίδας.

The Glasshouse Project
Φωτίζουμε το Λιμάνι!

Στην προβλήτα 1 του Λιμανιού, στο κτίριο του Πρώην Βρεφονηπιακού Σταθμού, ένα μεγάλο κτίριο με δεκάδες τζάμια, το Φεστιβάλ παρουσιάζει το The Glasshouse Project.
Πρόκειται για μια εγκατάσταση που ανατέθηκε στον καλλιτέχνη Νίκο Ράκκα, την οποία εμπνευστήκαμε από τις συνθήκες του εγκλεισμού, στο πλαίσιο των πρωτόγνωρων καταστάσεων που βιώνουμε. Η εγκατάσταση θα στολίζει κάθε μέρα τον Πρώην Βρεφονηπιακό Σταθμό. Όλα τα τζάμια του κτιρίου έχουν καλυφθεί με πολύχρωμες διαφάνειες, οι οποίες φωτίζονται από μέσα, παράγοντας ένα πολύχρωμο φως, το οποίο όταν νυχτώνει είναι ορατό από όλο το παραλιακό μέτωπο της Θεσσαλονίκης.
«Η ιδέα ήταν να φτιάξουμε μία εγκατάσταση με βάση το φως. Ένα πολύχρωμο φως, το
οποίο, ακόμα κι αν είναι όπως εμείς, εγκλωβισμένο και σε καραντίνα, μπορεί να φωτίζει
όλη την πόλη και να μας δίνει ελπίδα και κουράγιο», δήλωσε ο Ορέστης Ανδρεαδάκης,
Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ και επιμελητής του project.
Ο Νίκος Ράκκας, καλλιτέχνης του The Glasshouse Project λέει: «Έβλεπα ξαφνικά τους γύρω μου και τον κόσμο μου, μέσα σε κουτάκια, να έχουν βρει τον τρόπο να λάμπουν δυνατά. Μικρά κουτιά με διάχυτο φως μέσα τους που η λάμψη τους ήταν και είναι απαραίτητη στον μικρόκοσμό μου. Το κτίριο στην προβλήτα ήταν κάθε μέρα η παρέα μου εκείνη την περίοδο, οπότε και το ιδανικό location για να στηθεί το installation».

Παράλληλα, μέσα στον πρώην Βρεφονηπιακό Σταθμό, έχει τοποθετηθεί ένας φωτεινός
πίνακας, πάνω στον οποίο θα τοποθετούνται κάθε μέρα στίχοι, ποιήματα, μικρά
κείμενα.
Η αρχή έγινε με τους στίχους του Γιώργου Σεφέρη:
Είτε βραδιάζει
είτε φέγγει
μένει λευκό
το γιασεμί.

και συνεχίζεται τη Δευτέρα με τους στίχους του Ιερομόναχου Συμεών:

Από σταγόνες
έστρωσε η ελπίδα
κλίνη δροσιάς.

Μείνετε συντονισμένοι για αυτές τις καθημερινές ποιητικές εκπλήξεις.

Μια γεύση από το The Glasshouse Project στο βίντεο που ακολουθεί:

https://www.youtube.com

Ο Νίκος Ράκκας είναι visual artist και φωτογράφος με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Δημιουργεί
concept βιτρίνες και installations σε καταστήματα, μπαρ και σε εξωτερικούς χώρους.
Είναι εμπνευστής του The Playmobil project, όπου φωτογραφίζει φιγούρες Playmobil
σαν κανονικούς κοινούς ανθρώπους.

Έκθεση «Οικειότητα: Μια σύγχρονη τυραννία»

Κινηματογράφος και εικαστικά, μαζί, μεταφέρουν την τέχνη στο δημόσιο χώρο. Δώδεκα έργα ελλήνων καλλιτεχνών, εμπνευσμένα από τις ταινίες του Διεθνούς Διαγωνιστικού, εκτίθενται σε αναπάντεχα σημεία στη Θεσσαλονίκη. Μια διαδρομή στο μοναδικό, σύνθετο αστικό τοπίο του σήμερα. Το Φεστιβάλ ανέθεσε και φέτος σε 12 νέους έλληνες εικαστικούς να δουν ο καθένας από μια ταινία του Διαγωνιστικού και να φιλοτεχνήσουν ένα έργο εμπνευσμένο από αυτήν. Η έκθεση, η οποία πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον Μητροπολιτικό
Οργανισμό Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης (ΜΟΜus), με την υποστήριξη του Outset Contemporary Art Fund Greece, επρόκειτο να παρουσιαστεί όπως κάθε χρόνο στο MOMus – Πειραματικό Κέντρο Τεχνών (Αποθήκη Β1, Λιμάνι Θεσσαλονίκης). Μετά τις τελευταίες εξελίξεις με την πανδημία, η έκθεση
πραγματοποιείται σε ανοιχτούς χώρους της Θεσσαλονίκης, όπως είχε προβλεφθεί.

Οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην έκθεση είναι οι:

Ιλεάνα Αρναούτου
Μαρία Βαρελά
Ζωή Γαϊτανίδου
Πέτρος Ευσταθιάδης
Ιάσονας Καμπάνης
Βασίλης Καρούκ
Αριστείδης Λάππας
Ηλιοδώρα Μαργέλλου
Ιάσονας Μέγκουλας
Μαργαρίτα Μποφιλίου
Πάολα Παλαβίδη
Σοφία Ροζάκη

Επίσης, 12 μεγάλες αναπαραστάσεις σε μουσαμάδες, θα εκτεθούν σε εξωτερικούς τοίχους κτηρίων της προβλήτας του Λιμανιού, διεκδικώντας μια θέση στον δημόσιο χώρο.

Η έκθεση προβλέπεται να παρουσιαστεί, μετά τη Θεσσαλονίκη, και στην Αθήνα, στην The Project Gallery (Νορμανού 3, Μοναστηράκι).

Γεγονότα Συντελεσμένου Μέλλοντος

Παράλληλα, φωτογραφίες από τη βιντεοεγκατάσταση του Γιώργου Δρίβα, Γεγονότα Συντελεσμένου Μέλλοντος, έχουν τυπωθεί σε banner και εκτίθενται στο Λιμάνι, όπως και τα έργα των 12 εικαστικών.
Τα έργα του Γιώργου Δρίβα στρέφουν το βλέμμα μας στη σχέση του ανθρώπου με τη
φύση, την επιστήμη, την τεχνολογία και τον χρόνο. Τα δύο έργα της βιντεοεγκατάστασης Aeonium (διάρκεια 20') και Kepler (διάρκεια 14') θα προβληθούν δωρεάν στο κανάλι του Φεστιβάλ στο youtube την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου. Στο Aeonium ο ξεριζωμός και η διαρκής μεταφύτευση ενός παχύφυτου σε ένα θερμοκήπιο δημιουργεί έναν ατέλειωτο φαύλο κύκλο μεταξύ ζωής και θανάτου. Το Kepler είναι ένα σχόλιο στις σύγχρονες πολιτικές ανάπτυξης ή ίσως ένα ρετροφουτουριστικό παραμύθι.

Mapping

Μια ξεχωριστή οπτική εγκατάσταση στο Λιμάνι
Η Όλγα Σφέτσα, καλλιτέχνης που σπούδασε και δούλεψε στη Θεσσαλονίκη, σχεδιάζει, αποκλειστικά για το 61ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου, μια οπτική εγκατάσταση (3D projection mapping installation) στην προβλήτα του λιμανιού, σε δύο όψεις του αντλιοστασίου. Για όλη τη διάρκεια του Φεστιβάλ, η οπτική εγκατάσταση θα αναπαράγει εικόνες από τις ταινίες και τις δράσεις του Φεστιβάλ πάνω στις επιφάνειες
της όψης του κτιρίου.

«Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές

υπάρχει μια δίψα υπάρχει μια αγάπη

υπάρχει μια έκσταση,

όλα σκληρά σαν τα κοχύλια

μπορείς να τα κρατήσεις στην παλάμη σου»

Αποτελεί κοινό τόπο πως οι θαλασσινές σπηλιές φιλοξενούν σημαντικά είδη της θαλάσσιας πανίδας και χλωρίδας. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως προστατεύουν τα μυστικά της θάλασσας. Το παραπάνω επιβεβαιώνεται μέσα από τον πίνακα του ζωγράφου Claude Monet (1840 -1926)

Claude Monet – The Rock Needle Seen through the Porte d’Aumont 1885.

O Monet δημιούργησε σχεδόν πενήντα έργα ζωγραφικής στην ακτή της Νορμανδίας. Το παραπάνω έργο απεικονίζει ένα φυσικό σχηματισμένο τόξο και έναν ανεξάρτητο βράχο, που προσέλκυε τουρίστες και καλλιτέχνες. Ο Monet ζωγράφισε αυτήν την όψη των βράχων από μια ασυνήθιστη τοποθεσία, προσβάσιμη μόνο με βάρκα ή μέσω ενός απότομου μονοπατιού.
Ο καλλιτέχνης «παρακολούθησε τον ήλιο και τις σκιές, συλλαμβάνοντάς  τες σε μερικές πινελιές μια πτώση ακτίνας φωτός ή ένα σύννεφο που περνά, καθώς πίστευε πως βρίσκονταν κρυμμένα μυστικά στα πιο δυσπρόσιτα μέρη» (Guy de Maupassant).

Αναζητώντας την «δίψα, την αγάπη και την έκσταση»

Μαρία Φιλοπούλου (1964- ), ατομική έκθεση «Στο Νερό».

Εντοπίζουμε τα έργα της Μαρίας Φιλοπούλου η οποία «ζωγραφίζει βιωμένους προσωπικούς παραδείσους, την ευτυχία, τη χαλάρωση, την ένωση με την φύση, τον ερωτισμό που νιώθουν οι λουόμενοι μέσα στο νερό».

Sandro Botticelli (1445 –1510), “The Birth of Venus”

…«όλα σκληρά σαν τα κοχύλια»… σαν την «Γέννηση της Αφροδίτης», της θεά του έρωτα. Που στέκει πάνω σ’ ένα όστρακο, νεογέννητη από την αφρό της θάλασσας, εκπροσωπώντας την ομορφιά, την αλήθεια, τον έρωτα και τη γυναικεία ομορφιά.

Marc Chagall (1887 –1985) «Ερωτευμένοι στο φως του φεγγαριού» (1938)

…Τέλος, «μπορείς να τα κρατήσεις στην παλάμη σου» όπως και τον κόσμο όλο! Και ο «κόσμος» ορίζεται από εσένα!

Κράτησε τον λοιπόν σφιχτά… και ταξίδεψε!

Η Σχεδία της Μέδουσας, Ζαν-Λουί-Τεοντόρ Ζερικώ, 1819

Η Γέννηση της Αφροδίτης, Σάντρο Μποτιτσέλι, 1485–1486

Η 3η Μαΐου 1808, Φρανθίσκο Γκόγια, 1814

Ο Μυστικός Δείπνος, Λεονάρντο Ντα Βίντσι, 1495-1498

Las Meninas (Οι κυρίες της Αυλής), Ντιέγο Βελάθκεθ, 1656

Η τέχνη της ζωγραφικής, Γιοχάνες Βερμέερ, 1666-1668

Guernica, Πάμπλο Πικάσο, 1937

Πηγή culturenow.gr