Σύμφωνα με τη νέα νομοθεσία, που τέθηκε σε ισχύ τη Δευτέρα, οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να τιμωρούν τους υπαλλήλους επειδή δεν σηκώνουν το τηλέφωνό τους ή δεν απαντούν σε email εκτός των ωρών εργασίας. Αυτό σημαίνει ότι ενώ οι εργοδότες και οι τρίτοι πελάτες μπορούν να έρθουν σε επαφή με το προσωπικό τους πέραν του ωραρίου εργασίας, οι εργαζόμενοι έχουν πλέον το νόμιμο δικαίωμα να αρνηθούν να απαντήσουν — εκτός εάν κάτι τέτοιο είναι «παράλογο».

Το τι είναι «παράλογο» θα αξιολογείται από την Επιτροπή Δίκαιης Εργασίας της Αυστραλίας, η οποία θα λάβει υπόψη κριτήρια, όπως είναι η φύση του ρόλου και το επίπεδο ευθύνης του εργαζομένου, ο τρόπος με τον οποίο έγινε η επαφή και πόσο ενοχλητική ήταν.

«Οι νέοι νόμοι θα παρέχουν στους εργαζόμενους μεγαλύτερη προστασία σχετικά με τις συνθήκες εργασίας, την ασφάλεια της εργασίας και την ικανότητά τους να εξισορροπούν την εργασία και τη ζωή, καθώς και να σταματήσουν την υποαμοιβή και την υποτίμηση των συνθηκών των Αυστραλών εργαζομένων», δήλωσε ο υπουργός Απασχόλησης και Σχέσεων στο Χώρο Εργασίας, Μόρεϊ Γουάτ.

Τι ισχύει στην Ελλάδα

Στη χώρα μας το δικαίωμα στην αποσύνδεση έχει καθιερωθεί από το 2022  για την τηλεργασία.

Σύμφωνα με το ΚΕΠΕΑ της ΓΣΕΕ, ο τηλεργαζόμενος έχει νομοθετικά ρυθμισμένο πλέον δικαίωμα αποσύνδεσης, το οποίο συνίσταται στο δικαίωμά του να απέχει πλήρως από την παροχή της εργασίας του και ιδίως, να μην επικοινωνεί ψηφιακώς και να μην απαντά σε τηλεφωνήματα, μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή σε οποιασδήποτε μορφής επικοινωνία εκτός ωραρίου εργασίας και κατά τη διάρκεια των νόμιμων αδειών του.

Απαγορεύεται κάθε δυσμενής διάκριση σε βάρος τηλεργαζομένου, επειδή άσκησε το δικαίωμα αποσύνδεσης. Τα τεχνικά και οργανωτικά μέσα, που απαιτούνται για να εξασφαλίσουν την αποσύνδεση του τηλεργαζομένου από τα ψηφιακά εργαλεία επικοινωνίας και εργασίας αποτελούν υποχρεωτικούς όρους της σύμβασης τηλεργασίας και συμφωνούνται μεταξύ του εργοδότη και των εκπροσώπων των εργαζομένων στην επιχείρηση ή εκμετάλλευση.

Σε περίπτωση έλλειψης συμφωνίας, τα παραπάνω καθορίζονται από τον εργοδότη και γνωστοποιούνται από αυτόν σε όλους τους εργαζόμενους.

Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει, μετά τη λήξη του ωραρίου, να υπάρχει αποχή από κάθε εργασιακή δραστηριότητα για 11 συνεχόμενες ώρες, όπως επιτάσσει το άρθρο 3 της Οδηγίας 2003/88/ΕΕ. Οποιαδήποτε όχληση του εργοδότη προς τον εργαζόμενο κατά το χρόνο αυτό θα πρέπει να θεωρηθεί ότι διακόπτει την ανάπαυση με αποτέλεσμα το 11ωρο υποχρεωτικής ανάπαυσης να ξεκινά εκ νέου μετά τη διακοπή.

Προκειμένου να διασφαλιστεί πραγματικά το δικαίωμα αποσύνδεσης, απαγορεύεται ρητώς οποιαδήποτε δυσμενής μεταχείριση του εργαζόμενου εξαιτίας της άσκησης του ως άνω δικαιώματος και συγκεκριμένα απαγορεύεται η καταγγελία με την ειδική διάταξη του άρθρου 66 παρ. 1 του Ν. 4808/2021. Πέραν αυτού ο εργαζόμενος προστατεύεται από τυχόν αδιάκριτες ή παραβιαστικές μεθόδους ελέγχου της απόδοσής του. Ο εργοδοτικός έλεγχος πρέπει να γίνεται με τρόπο συμβατό με την προστασία των προσωπικών του δεδομένων. Ρητά απαγορεύεται η χρήση βιντεοκάμερας, ως κατεξοχήν παραβιαστικό της ιδιωτικότητας, μέσο ελέγχου.

Ποιοι άλλοι εφαρμόζουν το δικαίωμα στην αποσύνδεση

Το CNBC συγκέντρωσε και ορισμένες άλλες χώρες που έχουν εισαγάγει το δικαίωμα αποσύνδεσης από την εργασία.

Γαλλία

Το 2017, η Γαλλία εφάρμοσε το «δικαίωμά της για αποσύνδεση» από τα email εργασίας κατά τις ώρες εκτός εργασίας.

Οι εταιρείες με 50 ή περισσότερους υπαλλήλους καλούνται να διαπραγματευτούν με εκπροσώπους των εργαζομένων για να αποφασίσουν πότε μπορεί να υπάρξει επικοινωνία με τους εργαζόμενους μέσω μεθόδων ηλεκτρονικής επικοινωνίας. Η μη συμμόρφωση με τους κανόνες επιβάλλει πρόστιμο έως και 1% της συνολικής αποζημίωσης ενός εργαζομένου.

Η Γαλλία είναι γνωστή για την ύπαρξη μιας από τις πιο ρυθμιζόμενες αγορές εργασίας στον ανεπτυγμένο κόσμο.

Βέλγιο

Ομοίως, το Βέλγιο έχει χορηγήσει από το 2022 στους εργαζόμενους το δικαίωμα να αγνοούν τα μηνύματα που σχετίζονται με την εργασία μετά τις ώρες εργασίας.

Ενώ αρχικά η ρύθμιση ίσχυε μόνο για δημόσιους υπαλλήλους, η νομοθεσία επεκτάθηκε και στο προσωπικό του ιδιωτικού τομέα που εργάζεται σε εταιρείες με 20 ή περισσότερους υπαλλήλους. Οι υπάλληλοι του Βελγίου έχουν επίσης τετραήμερη εργασία την εβδομάδα.

Πορτογαλία

Στην Πορτογαλία, απαγορεύεται στους εργοδότες να έρχονται σε επαφή με τους εργαζομένους μετά τις ώρες εργασίας. Είναι το λεγόμενο «δικαίωμα στην ανάπαυση».

Οι εργαζόμενοι έχουν επίσης το δικαίωμα σε τουλάχιστον 11 συνεχόμενες ώρες «νυχτερινής ανάπαυσης», κατά τη διάρκεια των οποίων δεν θα πρέπει να ενοχλούνται εκτός εάν πρόκειται για έκτακτη ανάγκη.

Ισπανία

Οι εργαζόμενοι στην Ισπανία έχουν το δικαίωμα να αποσυνδεθούν από τις ψηφιακές επικοινωνίες που σχετίζονται με την εργασία εκτός καθορισμένων ωρών εργασίας, με στόχο την προώθηση της καλής ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.

Μια πανεθνική εκστρατεία που ξεκίνησε το Εθνικό Ινστιτούτο για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία της χώρας ευαισθητοποιεί σχετικά με την πρωτοβουλία, τονίζοντας τις υποχρεώσεις των εργοδοτών να διευκολύνουν έναν πιο υγιή ψηφιοποιημένο χώρο εργασίας.

Ιρλανδία

Η Ιρλανδία έχει υιοθετήσει έναν Κώδικα Πρακτικής σχετικά με το δικαίωμα αποσύνδεσης από το γραφείο εκτός των ωρών εργασίας. Ο κώδικας παρέχει στους εργαζόμενους το δικαίωμα να μην ασχολούνται με θέματα εργασίας εκτός των κανονικών ωρών εργασίας, ενώ επιβάλλει στους εργοδότες το καθήκον να σέβονται τα δικαιώματα των εργαζομένων τους μη επικοινωνώντας μαζί τους πέρα ​​από τις καθορισμένες ώρες.

Ο κώδικας επεκτείνεται σε όλους τους τρόπους απασχόλησης, από την εξ αποστάσεως εργασία έως την εργασία με φυσική παρουσία ή το υβριδικό μοντέλο.

Ιταλία

Για την Ιταλία, η νομοθεσία ισχύει πιο συγκεκριμένα για την εξ αποστάσεως εργασία. Ορίζει ότι κάθε συμφωνία τηλεργασίας πρέπει να προσδιορίζει καθορισμένες περιόδους ανάπαυσης και να περιγράφει τα μέτρα που είναι απαραίτητα ώστε ο εργαζόμενος να αποδεσμευτεί πλήρως από τις συσκευές που σχετίζονται με την εργασία.

Επόμενο το Ηνωμένο Βασίλειο;

Το Ηνωμένο Βασίλειο φαίνεται επίσης να βρίσκεται στο δρόμο για να υιοθετήσει παρόμοια νομοθεσία.

Ένα σωματείο επαγγελματιών, η Prospect, διαπίστωσε ότι σχεδόν το 60% των εργαζομένων υποστηρίζει το δικαίωμα αποσύνδεσης, σύμφωνα με μια εκστρατεία που πραγματοποίησαν τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Αν και δεν υπάρχει επί του παρόντος επίσημο δικαίωμα αποσύνδεσης από την εργασία στο Ηνωμένο Βασίλειο, απαιτείται η εργάσιμη εβδομάδα να μην υπερβαίνει τις 48 ώρες κατά μέσο όρο, σε μια περίοδο 17 εβδομάδων.

naftemporiki.gr

Πόσο ουτοπικό είναι να είμαστε ευτυχισμένοι στο γραφείο, πώς θα καταλάβετε ότι είστε δυστυχισμένος επαγγελματικά και τι μπορείτε να κάνετε για αυτό;

«Διάλεξε ένα επάγγελμα που σου αρέσει και δεν θα ξαναχρειαστεί να δουλέψεις στη ζωή σου», αναφέρει ένα «πολυφορεμένο» γνωμικό που αποδίδεται από πολλούς στον Κομφούκιο, παρότι δεν επιβεβαιώνεται ότι ανήκει στον Κινέζο διανοητή και φιλόσοφο. Ανεξαρτήτως πηγής, πόση αλήθεια κρύβει αυτό το απόφθεγμα; Μήπως τελικά η αφοσίωση στη δουλειά, δεν φέρνει ευτυχία; Ισχύει ότι ο εργαζόμενος είναι μέλος μίας μεγάλης οικογένειας ή πρόκειται για ψευδαίσθηση ή ακόμα χειρότερα για αποτέλεσμα χειριστικής συμπεριφοράς από τους προϊσταμένους; Μήπως αυτή η σχέση -που για αρκετούς μπορεί να είναι και η πιο μακροχρόνια – δεν είναι τόσο ειδυλλιακή, τουλάχιστον όσο ήταν στην αρχή της, αλλά μπορεί να αποκαλυφθεί η μεγαλύτερη παγίδα της ζωής μας;

Eυτυχία στην εργασία: Είναι πραγματικά απαραίτητη;

Η Αμερικανίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας Σάρα Τζάφι στο βιβλίο της «Work Won’t Love You Back: How Devotion to Our Jobs Keeps Us Exploited, Exhausted and Alone» εξηγεί πως ακολουθώντας τη λογική του παραπάνω γνωμικού, ο εργαζόμενος μετατρέπεται σε «εργάτη της αγάπης», όπως οι δάσκαλοι, οι οποίοι μπορεί να υπομείνουν δύσκολες εργασιακές συνθήκες, ακόμα και άδικη συμπεριφορά, χαμηλό μισθό ή πολλές ώρες απασχόλησης, επειδή αγαπούν τους μαθητές τους. Ένας τέτοιος τρόπος προσέγγισης, ιδίως από χαμηλόμισθους, ενδέχεται να εντείνει το αίσθημα της αδικίας, αφού ο υπάλληλος μπορεί να θεωρηθεί αχάριστος αν διεκδικήσει τα δικαιώματά του. Επιχείρημα αποτελεί ότι έχει καταφέρει να αποκτήσει τη «δουλειά των ονείρων» του, επομένως δε θα έπρεπε να απαιτεί, αλλά να δουλεύει για το πάθος του.

Για «συνταγή εκμετάλλευσης» και «νέα τυραννία της εργασίας» στην οποία ο υπάλληλος συναινεί με χαρά, επιτρέποντας στη δουλειά να κατακλύσει όλη του τη ζωή, κάνει λόγο η συγγραφέας. Ως μέλος μίας οικογένειας και εφόσον έχει το προνόμιο να ασχοληθεί με αυτό που αγαπά, τότε πρέπει να είναι διατεθειμένος να κάνει θυσίες: Να δεχθεί μισθό κατά πολύ κατώτερο της εκπαίδευσης, των προσόντων και της εμπειρίας του, να καλείται να εργαστεί περισσότερες από τις προκαθορισμένες ώρες, να υπομένει υποτιμητική συμπεριφορά από ανωτέρους.

Με λίγα λόγια το αφήγημα των τελευταίων ετών, σύμφωνα με το οποίο πρέπει να είσαι όχι μόνο ικανοποιημένος, αλλά κι ευτυχισμένος ανεξαρτήτως συνθηκών, μόνο επειδή κάνεις τη δουλειά που ήθελες ή πιο απλά επειδή έχεις καταφέρει να προσληφθείς κάπου -την ώρα που χιλιάδες άλλοι είναι άνεργοι- διαστρεβλώνει την ικανότητα των ανθρώπων να δουν την αλήθεια κατάματα: Η δουλειά δεν είναι οικογένεια και δε χρειάζεται να γίνει.

Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης
Αυτό οδηγεί δημιουργικούς και δυναμικούς ανθρώπους σε εξαντλημένους, αγχωμένους, με ελάχιστο προσωπικό χρόνο εργαζόμενους, με ένα κινητό που έχει γίνει προέκταση του χεριού τους για να ελέγχουν email, να επιβεβαιώνουν meetings και να συμμετέχουν σε calls, ενώ παράλληλα διατηρούν πάντα το χαμόγελο τους. Καταπιεσμένοι μεν, αθεράπευτα ερωτευμένοι με το γραφείο δε. Κάτι σαν το σύνδρομο της Στοκχόλμης, με λίγα λόγια.
Σύμφωνα με έρευνα του αμερικανικού Τhink tank Pew Research Center, οι μισοί εργαζόμενοι στις ΗΠΑ δηλώνουν εξαιρετικά ή πολύ ικανοποιημένοι από τη δουλειά τους, αλλά σχετικά λίγοι είναι όσοι αισθάνονται το ίδιο για την αμοιβή τους και τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται για προαγωγή, ενώ ακόμα μικρότερα είναι τα ποσοστά όσων εκφράζουν ικανοποίηση για τη δυνατότητα κατάρτισης και ανάπτυξης δεξιοτήτων. Ένα χρόνο πριν, σύμφωνα με δημοσκόπηση του ινστιτούτου Gallup, πάνω από το 80% των Αμερικανών δήλωναν δυσαρεστημένοι με τον τρόπο που εξελίσσονταν τα πράγματα σε όλους τους τομείς -στη δουλειά και όχι μόνο.

Η «Μεγάλη Παραίτηση»
Δεν είναι τυχαίο ότι την περίοδο της πανδημίας καταγράφηκε η μεγάλη φυγή από τις θέσεις εργασίας, η «Μεγάλη Παραίτηση», σύμφωνα με τον όρο που επινόησε ο Άντονι Κλοτζ, τότε αναπληρωτής καθηγητής διοίκησης στο Πανεπιστήμιο A&M του Τέξας, για να αποτυπώσει την τάση της εποχής στις ΗΠΑ: Συνολικά το 2021, εγκατέλειψαν την εργασία τους 47 εκατ. άνθρωποι και το 2022 παραιτήθηκαν ακόμα 50 εκατ., όπως αναφέρουν τα στοιχεία του Γραφείου Στατιστικής Εργασίας των ΗΠΑ.
Η «Μεγάλη Παραίτηση» ήταν πρωτοφανής, πυροδοτώντας κλίμα αβεβαιότητας και ανασφάλειας. Πλέον οι οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι ανήκει στο παρελθόν, αλλά είναι πράγματι έτσι;

Μπορεί μία ματιά στην αγορά να αποθαρρύνει όσους «φλερτάρουν« με την έξοδο, τη στιγμή δε που υποβόσκει ο φόβος για τις συνέπειες στην εργασία από την τεχνητή νοημοσύνη, όμως, ακόμα και σήμερα δεν είναι λίγοι όσοι θέλουν να ρισκάρουν. Σύμφωνα με το CNBC, στις ΗΠΑ, σχεδόν οι μισοί επαγγελματίες (46%) δηλώνουν ότι σκέφτονται να παραιτηθούν το 2024. Το ποσοστό ξεπερνά το 40% που δήλωνε το ίδιο πριν τη «Μεγάλη Παραίτηση», όπως αποκαλύπτει έρευνα της Microsoft και του LinkedIn, σε δείγμα 30.000 ανθρώπων από 31 χώρες στο διάστημα Φεβρουαρίου-Μαρτίου 2024.
Συγκεκριμένα, στο LinkedIn έχει παρατηρηθεί αύξηση της τάξης του 14% στις αιτήσεις εργασίας ανά αγγελία από το περασμένο φθινόπωρο, με το 85% των εργαζομένων να δηλώνουν ότι σχεδιάζουν να αναζητήσουν νέα θέση το 2024.

Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι για πολλούς η -οποιαδήποτε- εργασία δεν είναι το παν, αφού συχνά αυτή που φάνταζε «δουλειά των ονείρων», τελικά αποκαλύπτεται ένα αδηφάγο τέρας που στραγγίζει την ενέργεια και τη διάθεση του εργαζόμενου. Όταν, λοιπόν, σύμφωνα με το αφήγημα πρωταρχικός στόχος είναι να είσαι χαρούμενος μόνο επειδή δουλεύεις, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα. Όπως αναφέρει το Forbes, ένα από αυτά είναι η τοξική θετικότητα: Ο υπάλληλος πιέζει τον εαυτό του να νιώσει ευτυχισμένος, παρότι δεν είναι, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το άγχος και το στρες και να επιβαρύνεται η ψυχική και σωματική υγεία.
Στόχος, λοιπόν, δεν είναι τόσο η ευτυχία, αλλά το νόημα που έχει η εργασία για κάποιον. Τι είναι σημαντικό για εσάς στη δουλειά; Συμβάλλει θετικά στην κοινωνία; Αν αποκτήσει νόημα και σκοπό η δουλειά, τότε όπως επισημαίνει το αμερικανικό περιοδικό θα νιώσετε ότι έχετε μία αποστολή και αυτομάτως η δουλειά δε θα μοιάζει με αγγαρεία. Η αίσθηση της ικανοποίησης θα βελτιώσει όχι μόνο την απόδοσή σας, αλλά και την υγεία σας.

Αν αναλογιστεί κανείς, δε, ότι ο άνθρωπος κατά μέσο όρο δαπανά 90.000 ώρες στην εργασία κατά τη διάρκεια της ζωής του, με μέσο προσδόκιμο ζωής τα 71,5 χρόνια, τότε το μόνο σίγουρο είναι ότι ο χρόνος που περνά στο γραφείο δεν πρέπει να είναι ανυπόφορος. Και παρότι πολλοί έχουν στο νου τους την έννοια της ευτυχίας ως μία ξέγνοιαστη ημέρα στην παραλία με ένα ποτό στο χέρι, η ευτυχία είναι ένας συνδυασμός ευχαρίστησης και σκοπού.

Ποιες οι επιπτώσεις στην υγεία
Αν δεν σας ικανοποιεί η εργασία σας, πολλές μπορεί να είναι οι επιπτώσεις στην υγεία. Σύμφωνα με μελέτη του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο όσοι είναι δυσαρεστημένοι είναι πιθανό να αντιμετωπίσουν προβλήματα συγκέντρωσης, να υποφέρουν από διαταραχές ύπνου, να εκδηλώσουν άγχος ή ακόμα και κατάθλιψη, ενώ μπορεί να δυσκολεύονται να διαχειριστούν τις προσωπικές τους σχέσεις.
Είστε ευτυχισμένοι στη δουλειά;
-Κοιτάτε συνέχεια το ρολόι σας και αναρωτιέστε γιατί οι ώρες περνούν αργά;
-Επιστρέφετε στο σπίτι με άγχος και ανησυχία για την επόμενη ημέρα στη δουλειά;
-Σκέφτεστε διαρκώς όσα έχετε να κάνετε στο γραφείο;
-Η Δευτέρα είναι από τις πιο δύσκολες ημέρες της εβδομάδας;
-Νιώθετε απογοητευμένοι;
-Δε «συμβιώνετε» ευχάριστα με προϊστάμενους ή συναδέλφους;
Αν κάτι από όλα τα παραπάνω ισχύει, τότε πρέπει να αξιολογήσετε όσα μπορείτε να κάνετε για να βελτιώσετε τις συνθήκες εργασίας σας.

Τι μπορείτε να κάνετε
Εάν είστε δυσαρεστημένοι στην επαγγελματική σας ζωή, το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνετε είναι να μιλήσετε με τον προϊστάμενό σας. Σκεφτείτε από πριν τα ζητήματα που θέλετε να του θέσετε, χωρίς ωστόσο να αναφερθείτε μόνο στα προβλήματα, αλλά παραθέστε και σειρά πιθανών λύσεων. Αν επιθυμείτε μισθολογική αύξηση εστιάστε στους λόγους για τους οποίους αξίζει να την αποκτήσετε. Επιπλέον, αποφύγετε την επιθετικότητα, ακόμα και αν δικαιολογημένα είστε αναστατωμένοι.
Σύμφωνα με το κορυφαίο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ η απόκτηση νέων δεξιοτήτων μπορεί να αποτελέσει λύση στη στασιμότητα. Αρκεί, λοιπόν να εκφράσετε την επιθυμία σας στον επικεφαλής σας για συμμετοχή σε ένα νέο πρότζεκτ, ένα εργαστήριο, ένα σεμινάριο ή έστω ένα συνέδριο που θα σας βοηθήσει να διευρύνετε τις γνώσεις σας.
Πριν, όμως, ξεκινήσετε τη συζήτηση θέστε τα παρακάτω ερωτήματα στον εαυτό σας:
-Πότε ενθουσιάζομαι με τη δουλειά μου;
-Ποια δυνατά μου σημεία δεν αξιοποιούνται επαρκώς;
-Ποια είναι τα θέματα που με ενδιαφέρουν περισσότερο στη δουλειά μου;
-Πού βλέπω τον εαυτό μου σε ένα χρόνο από τώρα;
-Ποιες δεξιότητες πρέπει να αναπτύξω για να φτάσω εκεί;

Να θυμάστε ότι κανείς δεν πρέπει να εξαρτά στη δουλειά την ευτυχία του, αποκλειστικά η εργασία δε μπορεί να δώσει νόημα στη ζωή μας και να καθορίσει την ταυτότητά μας, ενώ η ιδέα τού να ακολουθήσει κανείς το πάθος του μπορεί να αποδειχθεί λανθασμένη, καθώς σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο Καλ Νιούπορτ, τα πάθη αλλάζουν και δεν είναι πάντα εφικτό να μετατραπούν σε δημιουργική και κερδοφόρα απασχόληση.

Φωτογραφίες: Getty Images / Ideal Image

newmoney,gr*

Παρόλα αυτά, η αποτελεσματικότητα αυτών των προγραμμάτων έχει θεωρηθεί αμφισβητήσιμη. Πολλοί κριτικοί υποστηρίζουν ότι τα προγράμματα αυτά παρέχουν προσωρινή ανακούφιση από την ανεργία, αλλά δεν προάγουν πραγματικά τη μακροπρόθεσμη απασχόληση και την επαγγελματική εξέλιξη των συμμετεχόντων.

Η γραφειοκρατία και οι γρήγορες αλλαγές στην πολιτική μπορεί να εμποδίζουν τη σταθερότητα και τη συνεχόμενη υποστήριξη που χρειάζονται οι συμμετέχοντες. Επιπλέον, η έλλειψη εκπαίδευσης και κατάρτισης που απαιτείται για να αντιμετωπιστούν πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας μπορεί να μειώσει τις πιθανότητες μακροπρόθεσμης επιτυχίας των προγραμμάτων αυτών.

Για να είναι πραγματικά αποτελεσματικά, τα προγράμματα απασχόλησης θα πρέπει να εστιάσουν στη στήριξη της επαγγελματικής κατάρτισης, στη μείωση της γραφειοκρατίας και στη διασφάλιση της συνεχούς χρηματοδότησης και υποστήριξης για τους συμμετέχοντες. Μόνον έτσι μπορούν να προσφέρουν μια βιώσιμη λύση για την ανεργία και την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.

Με προϋπολογισμό που υπερβαίνει το μισό δισεκατομμύριο ευρώ, η ΔΥΠΑ θα διαθέσει κονδύλια για τη δημιουργία 40.000 νέων θέσεων εργασίας και τη στήριξη 10.000 νέων ελεύθερων επαγγελματιών. Αυτή η πρωτοβουλία αποτελεί κομβικό κομμάτι του προγράμματος “Ανθρώπινο Δυναμικό & Κοινωνική Συνοχή”, εγκρίθηκε τον περασμένο Απρίλιο και βρίσκεται πλέον σε φάση προετοιμασίας για τη δημοσίευση της πρόσκλησης.

Στόχος του προγράμματος είναι η ενίσχυση της απασχόλησης και η προώθηση της επιχειρηματικότητας, παρέχοντας οικονομικά κίνητρα σε πρώην ανέργους να ιδρύσουν τη δική τους επιχείρηση.

Η προσκλητήρια θα περιλαμβάνουν λεπτομέρειες σχετικά με τις συνθήκες επιλεξιμότητας και τις διαδικασίες υποβολής αιτήσεων, ενθαρρύνοντας τη συμμετοχή από δυνητικούς δικαιούχους σε όλη την Ελλάδα.

Αναμένεται η δημοσίευση της πρόσκλησης σύντομα, καθώς η ΔΥΠΑ προχωρά στην επίτευξη των στόχων της για την προώθηση της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής μέσω του ΕΣΠΑ.

• Ανησυχίες για την απώλεια θέσεων εργασίας: Πολλοί φοβούνται ότι η ΑΙ μπορεί να αντικαταστήσει ανθρώπινες θέσεις εργασίας, ειδικά σε ρουτίνες και επαναλαμβανόμενες εργασίες.
• Προοπτικές για βελτίωση της παραγωγικότητας: Ορισμένοι βλέπουν την ΑΙ ως εργαλείο που μπορεί να βελτιώσει την αποδοτικότητα και την απόδοση στον τόπο εργασίας τους.
• Η ποιότητα της εργασίας και η ανθρώπινη διάσταση: Ορισμένοι εκφράζουν ανησυχίες για το πώς η ΑΙ μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα της εργασίας ή την ανθρώπινη διάσταση των επαγγελματικών σχέσεων.
• Εκπαίδευση και προετοιμασία: Ορισμένοι θεωρούν ότι είναι σημαντικό να επενδύσουν στην εκπαίδευση και την κατάρτιση για να μπορέσουν να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες της ΑΙ στον επαγγελματικό τους τομέα.

Γενικά, η αντίληψη περί ΑΙ στην Ελλάδα ακολουθεί παγκόσμιες τάσεις, με προσδοκίες και ανησυχίες που ποικίλλουν ανάλογα με την επαγγελματική εμπειρία και τον κλάδο εργασίας του κάθε ατόμου.

Συγκεκριμένα, αφορά το δικαίωμα που θα έχει εφεξής ο εργοδότης, να επιβάλλει μονομερώς εργασία έξι ημερών την εβδομάδα. Το καθεστώς της εξαήμερης εργασίας – σύμφωνα με το νόμο 5053/23 – αφορά επιχειρήσεις συνεχούς λειτουργίας οι οποίες εφαρμόζουν σύστημα πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας. Δεν θα αφορά ΔΕΚΟ, δημόσιο τομέα και τράπεζες, ενώ εξαιρούνται της ρύθμισης ο τουρισμός και ο επισιτισμός.

Σημαντικό είναι ότι για την απασχόληση την 6η μέρα οι εργαζόμενοι αμείβονται επιπλέον με το 40% του ημερομισθίου και το 115% αν είναι αργία.

Η ρύθμιση αυτή, επιχειρεί να εξυπηρετήσει τις επιχειρήσεις που λειτουργούν με πρόγραμμα εναλλασσόμενων βαρδιών 24 ώρες την ημέρα και επτά ημέρες την εβδομάδα, και οι οποίες δεν βρίσκουν νέο εξειδικευμένο προσωπικό με συνέπεια να αδυνατούν να οργανώσουν σωστά τις βάρδιες.

Με βάση τη διάταξη, οι επιχειρήσεις προκειμένου να κάνουν χρήση της έκτης μέρας της εβδομάδας πρέπει να δηλώσουν αρχικά και υπευθύνως στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ ότι ανήκουν στη συγκεκριμένη κατηγορία επιχειρήσεων.

Η απασχόληση των εργαζομένων, κατά την πρόσθετη ημέρα, δεν δύναται να υπερβαίνει τις 8 ώρες ενώ δεν επιτρέπεται η πραγματοποίηση υπερεργασίας και υπερωριακής απασχόλησης από τον εργαζόμενο.

Όροι και προϋποθέσεις

Την εξαήμερη εργασία μπορούν να εφαρμόσουν κι οι εργοδότες επιχειρήσεων ή εκμεταλλεύσεων που δεν είναι από τη φύση τους συνεχούς λειτουργίας, αλλά είναι δυνατόν να λειτουργούν κατά τις ημέρες Δευτέρα έως και Σάββατο, επί 24 ώρες µε σύστημα εναλλασσόμενων βαρδιών και στις οποίες οι εργαζόμενοι απασχολούνται σε πενθήμερη εβδομαδιαία εργασία. Κι αυτό έτσι ώστε να αντιμετωπίσουν απρόβλεπτα ιδιαιτέρως αυξημένο φόρτο εργασίας.

Για την εφαρμογή του εξαήμερου θα πρέπει να τηρήσουν τις εξής προϋποθέσεις:

Να έχουν δηλώσει αρχικά και υπευθύνως στο ΠΣ ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ ότι ανήκουν στη συγκεκριμένη κατηγορία επιχειρήσεων. Να δηλώνουν, κάθε φορά που επιθυμούν να κάνουν χρήση της 6ης ημέρας, εκ των προτέρων και σε κάθε περίπτωση πριν από την ανάληψη υπηρεσίας από τους εργαζόμενους, στο ΠΣ ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ ότι η επιχείρηση ή εκμετάλλευση παρουσιάζει ιδιαίτερα αυξημένο φόρτο εργασίας κατά μια συγκεκριμένη περίοδο. Η ειδική συνθήκη του απρόβλεπτα ιδιαίτερα αυξημένου φόρτου εργασίας υπόκειται σε έλεγχο της αρμόδιας υπηρεσίας της Επιθεώρησης Εργασίας.

Η απασχόληση των εργαζομένων, κατά την πρόσθετη ημέρα, δεν δύναται να υπερβαίνει τις οκτώ ώρες. Κατά την ημέρα αυτή δεν επιτρέπεται η πραγματοποίηση υπερεργασίας και υπερωριακής απασχόλησης από τον εργαζόμενο.

Στην περίπτωση που η απασχόληση συμπίπτει µε Κυριακή ή αργία, ο εργαζόμενος θα λάβει επιπλέον του 40% και την προσαύξηση 75%, δηλαδή συνολικά επιπλέον 115%. Η απασχόληση την 6η µέρα εντός της ίδιας εβδομάδας δεν χορηγεί ημέρα εβδομαδιαίας ανάπαυσης (ρεπό), εκτός εάν αυτή συµπέσει µε εξαιρέσιμη ημέρα.

Σε περιπτώσεις που επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις έχουν νυχτερινές βάρδιες πενθημέρου (00.00-06.00), για κανένα λόγο δεν επιτρέπεται η απασχόλησή τους έκτη ημέρα κατά τη νυχτερινή βάρδια.

Το 2023 περισσότεροι εργάζονται μόνο για να πληρώσουν τους λογαριασμούς και δεν είναι σε θέση να αποταμιεύσουν για τη συνταξιοδότηση τους, διακοπές ή άλλες εμπειρίες που είναι απαραίτητες για τη διατήρηση ενός υγιούς τρόπου ζωής (42% από 37% το 2022). Το ποσοστό των εργαζομένων που έχουν την πολυτέλεια να αποταμιεύουν συρρικνώθηκε στο 38% από 47% πριν έναν χρόνο.

Σύμφωνα με το CNBC, έρευνα του LinkedIn διαπίστωσε ότι η συντριπτική πλειονότητα (το 87%) των εργαζομένων της GenZ θα ήταν διατεθειμένοι να παραιτηθούν από τη δουλειά τους για να εργαστούν αλλού, εάν οι αξίες της νέας εταιρείας ταίριαζαν περισσότερο με τα προσωπικά τους «πιστεύω».

μάθησης, η ποικιλομορφία και η ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Το τελευταίο αναφέρεται πλέον 65% συχνότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία.

Αλλάζουν και επωφελούνται

Η αλλαγή αποδίδει καρπούς για τις εταιρείες – οι αγγελίες εργασίας που μιλούν για αξίες λαμβάνουν σχεδόν διπλάσιο αριθμό αιτήσεων σε σύγκριση με δύο χρόνια πριν, αναφέρει το LinkedIn.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στο πλαίσιο της μεγάλης ζήτησης για εξειδικευμένους εργαζόμενους και της στενής αγοράς εργασίας, η οποία έχει δυσκολέψει ορισμένες εταιρείες να βρουν και να διατηρήσουν εργαζόμενους.

“Οι αξίες θα αποτελέσουν ένα ζήτημα επιβίωσης για πολλές εταιρείες κατά τις επόμενες δεκαετίες», επεσήμανε ο Graff.