Οι γυναίκες σήμερα βιώνουν την εγκυμοσύνη ως µια «υποχρεωτική» πορεία στη ζωή τους και μπαίνουν απροετοίμαστες ψυχικά σε αυτή την περίοδο της ζωής. Οι αλλαγές που υφίσταται το σώμα, η σκέψη και η καθημερινότητα της γυναίκας πολλές φορές έρχεται αντιμέτωπη με τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσει στο εργασιακό και οικογενειακό περιβάλλον.

Είναι η μάνα δημόσιος υπάλληλος, η μάνα ιδιωτική υπάλληλος, η μάνα που διαχειρίζεται την ανεργία και η μάνα ελεύθερη επαγγελματίας που ζητάει την ίση μεταχείριση από ένα κράτος δικαίου.

Η υπογεννητικότητα κάποτε θεωρούνταν πρόβλημα του μακρινού μέλλοντος τώρα όμως λόγω και της πανδημίας τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και ο παγκόσμιος πληθυσμός μειώνεται πολύ ταχύτερα από ό,τι περίμεναν οι ειδικοί. Τα χαμηλά οικογενειακά επιδόματα σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος ανατροφής και εκπαίδευσης των παιδιών δρουν ανασταλτικά στην απόκτηση πολλών παιδιών.

Από το 2011 έχει ξεκινήσει μια δραματική μείωση του πληθυσμού δεδομένου ότι σύμφωνα με μελέτες από περίπου 11 εκατ. Έλληνες, το 2050 ο πληθυσμός της χώρας θα έχει μειωθεί σε περίπου 9 εκατ. και το 2080 σε 7,8 εκατ.

Καθώς σήμερα ζούμε πολύ περισσότερα χρόνια κάνουμε λιγότερα παιδιά και λιγότερους γάμους, χωρίζουμε πιο εύκολα, η δομή των νοικοκυριών και των οικογενειών μας έχει αλλάξει ριζικά, οι δημογραφικές εξελίξεις οδηγούν άμεσα τις επόμενες δεκαετίες σε μια μείωση του πληθυσμού της Ελλάδας και η δυσκολία των εργαζόμενων μητέρων να βρουν μια ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής κάνει το μέλλον να φαίνεται δυσοίωνο!

Η μέση ηλικία ενός πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι σήμερα 39. Το 2050 θα είναι 49 ενώ οι ογδοντάχρονοι θα αποτελούν το 11,4% του πληθυσμού της Ευρώπης. Το προσδόκιμο ζωής θα αυξηθεί κατά έξι χρόνια για τους άνδρες και κατά πέντε χρόνια για τις γυναίκες.

Η χώρα δυστυχώς βρίσκεται αντιμέτωπη με μια διαχρονική αλλαγή των ποσοτικών και ποιοτικών πληθυσμιακών δεδομένων της. Το δημογραφικό πρόβλημα είναι ζήτημα που απαιτεί την προσοχή αλλά και την προσπάθεια όλων για να λυθεί. Η λήψη μέτρων που θα κρατήσουν τους νέους στην χώρα μας δίνοντάς τους ταυτόχρονα την δυνατότητα να κάνουν τον αριθμό των παιδιών που επιθυμούν μέσα σε ένα περιβάλλον εξέλιξης και πραγματοποίησης στόχων είναι ο μονόδρομος για την παύση του δημογραφικού προβλήματος.

Σε μια εποχή ανασφάλειας και φόβου πάντα να ψάχνουμε μια νέα ζωή που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.

Αυτό είναι το μέλλον.

«Μου είπε ότι η εμφάνισή μου επηρέαζε τη δουλειά μου, λέει η Κόρτνει στο BBC. Πίστευε ότι ήμουν πολύ χοντρή για το πόστο που κατείχα και πως ντρεπόταν να με στέλνει σε συναντήσεις με τους πωλητές. Κάτι τέτοιο κατέστρεψε τη φήμη του».

Ήταν η στιγμή που η κοπέλα συνειδητοποίησε ότι για καιρό ήταν αποκλεισμένη από τέτοιους είδους συσκέψεις.

Το αφεντικό της Κόρτνει προχώρησε κι άλλο, ζητώντας της να αρχίσει να πηγαίνει στο γυμναστήριο και να σταματήσει να φοράει εφαρμοστά ρούχα, αλλάζοντας την γκαρνταρόμπα της. Και οπωσδήποτε να φοράει μακιγιάζ.

«Σοκαρίστηκα», λέει η κοπέλα.«Νόμιζα ότι θα βάλω τα κλάματα».

Η εμπειρία της ήταν και στην συνέχεια τραυματική: «Σκεπτόμουν συνεχώς το πώς με βλέπουν οι άλλοι. Δεν μπορουσα καθόλου να συγκεκντρωθώ»

Δεν υπάρχει νομική πρόνοια

Οι διακρίσεις λόγω βάρους στο χώρο εργασίας εξακολουθούν να είναι νόμιμες σχεδόν σε όλα τα μέρη του κόσμου -εκτός από την πολιτεία του Μίσιγκαν των ΗΠΑ και μερικές πόλεις, όπως το Σαν Φρανσίσκο και το Μάντισον του Ουισκόνσιν.

Χαρακτηριστικά όπως το φύλο, η φυλή, η θρησκεία και ο σεξουαλικός προσανατολισμός προστατεύονται επίσημα πλέον και από τον νόμο. Αυτό δεν ισχύει για το βάρος.

Τέτοιου είδους διακρίσεις εξακολουθούν να υφίστανται, είτε ανοιχτά είτε παρασκηνιακά προκαλώντας σημαντικό οικονομικό και ψυχικό αντίκτυπο, σε όσους τις βιώνουν.

«Φρενάρει» τις προσλήψεις

«Βλέπουμε ανθρώπους να υφίστανται διακρίσεις λόγω του βάρους τους όταν υποβάλλουν αίτηση για εργασία. Είναι λιγότερο πιθανό να προσληφθούν  πιο αδύνατα άτομα με τα ίδια προσόντα», αναφέρει στο BBC η Rebecca Puhl, καθηγήτρια στο τμήμα ανθρώπινης ανάπτυξης και οικογενειακών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ των ΗΠΑ.

«Βλέπουμε εργαζόμενους να αποκλειονται από προαγωγές, ή να απολύονται άδικα λόγω του βάρους τους», συμπληρώνει. 

Μελέτη του 2012  έδειξε ότι ήταν πιο πιθανό να αποκλειστούν παχύσαρκα άτομα από μία θέση εργασίας, και ακόμη λιγότερο πιθανό να τους προτείνουν για διευθυντικές θέσεις.

Στην εταιρεία μόδας που εργάζεται, η Κόρτνεϊ είδε συναδέλφους της  με το  ίδιο αντικείμενο εργασίας να προάγονται, ενώ εκείνη παρέμεινε καθηλωμένη.

«Οι διακρίσεις λόγω  βάρους εκδηλώνεται σε όλα τα είδη εργασιακών χώρων, σύμφωνα με τον Brian J Farrar, εργατολόγο  στο Sterling Employment Law, στο Μίσιγκαν. Αλλά είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο σε περιβάλλοντα που οι υπάλληλοι έρχονται σε επαφή με τους πελάτες,  όπως στα εστιατόρια και στα εμπορικά καταστήματα.

Μειώνει το εισόδημα

Από οικονομικής πλευράς, μελέτη του 2011 έδειξε ότι αύξηση κατά μία μονάδα στον ΔΜΣ μιας γυναίκας συσχετίζεται με μείωση 1,83% του ωρομισθίου. Άλλη μελέτη, κατέδειξε έναν φαύλο κύκλο Το να είσαι σε χαμηλότερο εισοδηματικό κλιμάκιο μπορεί να αυξήσει τους κινδύνους παχυσαρκίας. Ωστόσο ισχύει και το αντίστροφο – η παχυσαρκία μειώνει το εισόδημα κάποιου , με τις  επιπτώσεις να είναι πιο έντονες στις γυναίκες.

Βαριές είναι και οι ψυχολογικές συνέπειες, από το bulling, που μπορεί να οδηγήσει σε  διαταραχή ύπνου, χρήση αλκοόλ, χαμηλότερη σωματική δραστηριότητα και κακές διατροφικές συνήθειες. Για την Κόρντει η  κριτική για το βάρος της έφερε έντονο άγχος που, σε συνδυασμό με άλλα άγχη της ζωής, την οδήγησαν  σε ι δύο χρόνια αναρρωτική άδεια από τη δουλειά.