έρωτας – Together

Valentines Special: Οι guilty pleasure μπαλάντες και τα ερωτικά άσματα της ζωής μας

togetherteam — Wed, 14 Feb 2024 21:50:52 +0000

Οι συντάκτες του Avopolis διαλέγουν love songs για τα οποία ντρέπονται και love songs που θεωρούν αριστουργήματα σ’αυτό το εναλλακτικό -αν θέλετε- αφιέρωμα στην «πιο ερωτική ημέρα του χρόνου».

Άγγελος Κλειτσίκας

Sixspence None The Richer – Kiss Me

Δεν είναι η πρώτη, τυπική, μελοκλισεδιάρικη ερωτική μπαλάντα που μου έρχεται στο μυαλό, αλλά είναι αυτή με την οποία νιώθω περισσότερο. Το τραγουδάω χαμογελώντας σε όλο τον περαστικό κόσμο, γλιστράω με χορευτικές κινήσεις ανάμεσα στα πλήθη και νιώθω σαν τον Joseph Gordon-Levitt στη σκήνη του “500 Days Of Summer” που τα πουλάκια γίνονται καρτούν και όλοι του σφίγγουν το χέρι για τον ανεπανάληπτο έρωτα του. So Kiss Me.

Jeff Buckley – Lover, You Should’ve Come Over

Εκεί στο χείλος του γκρεμού, όταν έχεις συνειδητοποιήσει πόσο ιερός είναι ο έρωτας που έχεις ζήσει και πρέπει να κάνεις τα πάντα για να τον κρατήσεις ζωντανό, παρά τις όποιες ατασθαλίες και λοξοδρομήσεις, εκεί γράφονται οι πιο σπαραχτικοί και στοχαστικοί ερωτικοί ύμνοι. Εδώ ο Jeff μετανιώνει για τα λάθη του, τα ρίχνει στη νεανική του απειρία και περιμένει τον μεγάλο του έρωτα να επιστρέψει γλυκά και να τον λυτρώσει. Κάθε φορά που το ακούω νιώθω την μεθυστική ζαλάδα του παράφορου έρωτα ενός έφηβου αγοριού που γέμισε το ποτήρι μέχρι πάνω για να πιει περισσότερους χυμούς της ζωής απ’όσους μπορούσε να αντέξει.

Άγγελος Κυρούσης

Aerosmith – I Don’t Wanna Miss A Thing

Εφόσον ο σκοπός της δημιουργού ήταν να βγει από τα χείλη της Celine Dion, ελέω μιας συνέντευξης που έβλεπε για τη μορφή της Barbra (μία είναι η Barbra) ενόσω κοιμάται, και τελικά όλα κατέληξαν στον μπαμπά Tyler, την κοράκλα του, τον Bruce Willis, και το απίθανο ανοσιούργημα του Michael Bay, δεν έχεις παρά να παραδοθείς αμαχητί. Ειδικά αν είσαι στην ΣΤ’ Δημοτικού.

James Carr – The Dark End Of The Street

Στα καθ’ ημάς, η Βίκυ Μοσχολιού και ο Άκης Πάνου, έχουν αποσαφηνίσει τέτοια ζητήματα μέχρι τελείας στο επτάιντσο της Olympic, όμως η κατά το deep soul ευαγγέλιο αναλογία “κρυφής” και αμαρτωλής συντριβής προϋπήρξε, γράφτηκε από τους Dan Penn και Chips Moman πάνω σε μια παρτίδα πόκερ, κυκλοφόρησε από την Goldwax και ορίστηκε από το λαρύγγι του James Carr, χωρίς να ξεπεραστεί ποτέ, με τις καρδιές των ακροατών να ξεριζώνονται στα πρώτα τέσσερα δευτερόλεπτα.

Άννα Γεωργάτου

Bonnie Tyler – Total Eclipse of The Heart

Bonnie Tyler που, αφού άκουσε όσα έγραψε ο Jim Steinman για τον Μeat Loaf, τον αναζήτησε στην Νέα Υόρκη κι έτσι προέκυψε η συνεργασία αυτή με τον Steinman να βρίσκει τη φωνή της Tyler εφάμιλλη εκείνης της Janis Joplin και την Bonnie Tyler βέβαια την ιδανική επιλογή για να εκφέρει το “Turn around / Bright eyes” και όποιος είπε ότι γράφτηκε για άλλον αρχικά ή ότι σαν να είδε τον Gianfranco Zola στο σουρεαλιστικό video clip πέφτει έξω, κι αν τα ‘90s σε πέτυχαν σε εκείνα τα σπιτικά πάρτι με τα μπλουζ και τα degrade μαλλιά (“wolf cut” το λένε σήμερα και λυκάνθρωποι-βρικόλακες όλα μαζί, αφού το κομμάτι αρχικά ονομαζόταν “Vampires In Love” και γράφτηκε για ένα μιούζικαλ κι ένα έρωτα με βαμπίρ), δυνάμωσε σήμερα μέρα που’ναι και μην νιώθεις καμία ντροπή.

The Blackeyed Susans – Ocean Of You

David McComb και “This theory of love was never proven true/I’m out of my depth/In an ocean of you” ό,τι ακριβώς θες για να πέσεις στο πάτωμα, να χτυπηθείς, να πιστέψεις στον έρωτα, να στείλεις ημέρα Αγίου Βαλεντίνου σε DM το link, αν είσαι τύπος μυστήριος, σκοτεινός και ξέρεις ότι το Perth και μια μπάντα με το όνομα ενός κομματιού μιας άλλης μπάντας γέννησαν την πιο όμορφη μπαλάντα στα ‘90s εκεί δίπλα στον ωκεανό που όλα σαν να τα μαγεύει.

Βαγγέλης Κυριακάκης

Heart – Alone

Είναι αυτη η μελαγχολική μελωδία με το πιανάκι στην εισαγωγή, είναι η πρώτη στροφή όπου Ann Dustin Wilson (μας) εξομολογείται πως «ακούει το τικ τακ του ρολογιού, είναι ξαπλωμένη εκεί στο σκοτάδι του δωματίου, αναρωτιέται που είναι (ο καλός της) απόψε ενώ δεν υπάρχει καμία απάντηση στο τηλέφωνο». Την πρόλαβε δύο χρόνια νωρίτερα η συνονόματη της η Άννα η Βίσση όταν έλεγε «Δώδεκα κι ούτε ένα τηλεφώνημα» εδώ που τα λέμε αλλά βίντεο κλιπ-έπος σαν αυτό του Alone δεν είχε!

Depeche Mode – In Your Room (Live 1993 Version)

Ήταν κάπου στο πρώτο μισό των 00s, η βραδιά στο αγαπημένο POP της Κλειτίου είχε τελειώσει και καθόμουν (ως συνήθως) με τον αείμνηστο Νίκο Μανουσάκη στην μπάρα και τα λέγαμε πίνοντας ένα και δύο και τρία τελευταία ποτά. Χωρίς να θυμάμαι την αφορμή, η κουβέντα πήγε στους Depeche Mode και τότε θυμάμαι τον Νίκο να λέει ότι δεν έχουν υπάρξει στίχοι που να έχουν εκφράσει το συναίσθημα του παράφορου ή/και βασανιστικού έρωτα όσο εκείνοι στο ρεφραίν του “In Your Room” των Depeche Mode. Και, 20 χρόνια μετά, έρχομαι να προσθέσω ότι δεν έχουν τραγουδηθεί με μεγαλύτερο πάθος και ένταση από όσο σε εκείνη την ζωντανή εμφάνιση των Depeche Mode στα πλαίσια του Devotional Tour του 1993 όπως ανεπανάληπτα αποτυπώθηκε σε φιλμ από τον μεγάλο Anton Corbijn.

I’m hanging on your words
Living on your breath
Feeling with your skin
Will I always be here?

Γιάγκος Πλατής

Whitesnake – Is This Love

Έχω περάσει ατελείωτες ώρες ακούγοντας συνεχόμενα αυτήν την εμβληματική power ballad και ποτέ δεν ξεπέρασα την αγριότητα και τον αισθησιασμό της φωνής του David Coverdale.

Damien Rice – Cheers Darling

Εδώ βρίσκεται το μεγαλείο της απλότητας ενός μοναδικού αφηγητή ιστοριών που «τσακίζει» με την αμεσότητα και την ευαισθησία του.

Επίτροπος

Vicious Rumours – When Love Comes Down

ΞΕΤΣΙΠΩΤΗ POWER BALLAD, Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΒΑΣΙΚΑ ΑΦΟΥ ΚΑΠΟΥ ΕΚΕΙ ΣΤΑ ΧΑΣΟΜΕΡΙΑ ΟΛΗ Η ΜΠΑΝΤΑ ΔΙΝΕΙ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ US POWER ΜΕΤΑΛ, ΜΟΝΟ Η ΤΣΙΡΙΔΑ ΠΟΝΟΥ ΛΕΙΠΕΙ. Α ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΣΙΡΙΔΑ ΠΟΝΟΥ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ.

A.A. Williams – Hollow Heart

Τι να πει κανείς για την περίπτωση της A.A Williams. Αν τα τραγούδια της είχαν φυσική υπόσταση θα ήταν ξυραφάκια μιας χρήσης, μιλάμε η τύπισσα μασάει τις καρδιές μας και τις φτύνει. Δεν είναι ούτε η φωνή της ούτε οι πένθιμες μελωδίες που ντύνουν τα τραγούδια της, είναι που πονάει με τον πιο λαϊκό rock possible τρόπο. Απλά πράγματα: 1+1=0. Είμαστε όλοι καταδικασμένοι να είμαστε μόνοι.

Εύη Παπαγιάννη

Σοφία Αρβανίτη & Bonnie Tyler – Πεθαίνω στην ερημιά

Φυσικά παίρνω πολύ στα σοβαρά τον εαυτό μου για να θεωρώ άλλες υποψήφιες power ballads για αυτή τη λίστα αξιοπρεπή μουσική – ναι, ακούμε χωρίς τύψεις Vixen, Heart και Whitesnake. Το εν λόγω κομμάτι, όμως, τα έχει όλα σε τέτοια υπερβολή, που το κάνει αυτόματα guilty pleasure. Oriental σε υπερβολή, νταλκά σε υπερβολή, ροκιά σε υπερβολή, συναισθηματισμό σε υπερβολή. Βέβαια, ήταν η περίοδος που ο Μιχάλης Ρακιντζής το… ζούσε γενικά στα άκρα, γράφοντας power metal α λα Γκρέκα. Στους στίχους, η πληθωρική Σοφία Αρβανίτη και ο Τέρυς Σιγανός (που επίσης μας χάρισε τον επικό στίχο «αν πας με άλλη θα σου σπάσω το κεφάλι»), και στα φωνητικά η ίδια η Αρβανίτη και η Bonnie Tyler που, ας μην κρυβόμαστε, έχει τραγουδήσει την οικουμενική καψούρα μας.

Annica – Badly

Η καψούρα θέλει δερμάτινα, ιδρώτα, big hair και 80ς γρέζι. Θέλει μπαρ γεμάτα καπνό και κακές αποφάσεις. Θέλει αργά riffs, σέξυ ρυθμό και γυναικεία φωνητικά. Όλα αυτά, and then some, τα έχει το “Badly” της Φινλανδής Annica Wiklund, που το 1988 κυκλοφόρησε με τη μπάντα της το σκληρό “Badly dreaming” και μας έδωσε ένα από τα πιο υποτιμημένα διαμάντια που ταιριάζουν στη θεματολογία του Αγίου Βαλεντίνου, μα όχι μόνο (το αγόρι με την μηχανή υψηλού κυβισμού είναι προαιρετικό).

Εύη Χουρσανίδη

Bon Jovi – Always

Ότι τι; Να προσποιηθούμε ότι δεν έχουμε ζήσει τα 90s; Να απαρνηθούμε το ότι έχουμε αρπάξει δεκάδες φορές το τηλεκοντρόλ στο χέρι και το’χουμε τραγουδήσει όλο (με διάλειμμα φυσικά για απαραίτητο air guitar στο κιθαριστικό σόλο στα μισά του τραγουδιού); Να κάνουμε ότι δεν γνωρίζουμε σκηνή-σκηνή το αδιανόητα ντροπιαστικής αισθητικής video clip με την Carla Gugino και την Keri Russel, στο οποίο ανεμίζουν διαρκώς τα τέλεια μαλλιά του Jon Bon Jovi και διάφοροι άτριχοι άνδρες κυκλοφορούν χωρίς μπλούζα επειδή γιατί όχι; Ε ρε τι έχουμε ζήσει.

James Blake – Limit To Your Love

Πάρτε το και στο original από Feist. Πάρτε το και σε jazz cover. Πάρτε το και σε remix. Αλήθεια ή θάρρος;

Ευτυχία Διαμαντή

Frankie Valli – Can’t Take My Eyes Off You

Το κομμάτι που θα ακούσω πολύ εύκολα ξανά και ξανά, όταν είμαι στα «μέλια»

John Legend – All Of Me

Για κάθε έναν από τους στίχους που αντιπροσωπεύουν τον απόλυτο έρωτα!

Θανάσης Μήνας

Τζένη Βάνου – Σ’Αγαπώ

Ο «Μεγάλος Ερωτικός» που χορέψαμε, είναι απλώς η ελληνική ποπ εκδοχή του “Son Of A Preacher Man” – στο ύφος του Dusty In Memphis.

The Velvet Underground & Nico – Venus in Furs

Η ρομαντική πεζογραφία του “Venus In Furs” του Leopold Ritter von Sacher-Masoch επέδρασε καταλυτικά στη μουσική και στιχουργική του Lou Reed και tου John Cale, που διείδαν συνάφειες στη σχέση τους με τη Nico. Με το μάντρα στους στίχους “Shiny, shiny, shiny boots of leather“, με τη στοιχειωμένη επανάληψη της σκοτεινής βιόλας του Cale και την droning κιθάρας του Reed, το αποτέλεσμα είναι μια σκοτεινή μεταφορά του μυθιστορήματος, αλλά και η πιο σκοτεινή και ερωτική στιγμή της θρυλικής «Μπανάνας».

Μάκης Μηλάτος

Power Ballad: Error 404 File Not Found

Δημήτρης Πουλικάκος – Crazy Love, από το Live στου Ζωγράφου (επειδή στην ουσία τρελαίνεται αλλά κάνει πως κοροϊδεύει το τραγούδι του Paul Anka).

Μάρκος Φράγκος

Cult – Edie (Ciao Baby)

Φόρος τιμής και νοσταλγικό γονάτισμα σε ανεπιστρεπτί δόξα. Ο έρωτας ως εμμονή, η φήμη ως κατάρα.

Elvis Costello And The Attractions – I Want You

Ποτέ η επιθυμία δεν μίλησε ξανά με τέτοια οργή, ειλικρίνεια, λαχτάρα και αγανάκτηση.

Παναγιώτης Λουκάς

Guns N’ Roses – Sweet Child O’ Mine

Το τραγούδι με το οποίο αποκοιμίζω τα παιδιά μου

Roxette – It Must Have Been Love

Μεγάλος «έρωτας» στην εφηβεία με την Marie Fredriksson

Τάνια Σκραπαλιώρη

Pat Benatar – Love Is A Battlefield

Θα μπορούσε να είναι cheesy αλλά είναι cult, θα μπορούσε να είναι power ballad αλλά είναι είναι ένα pop – rock τρεχαλητό προς το φαντασιακό μιας δεκαετίας αιώνιας νιότης. Μαγικό 80s μελόδραμα, iconic Pat Benatar να αρθρώνει μοναδικά και ανεπανάληπτα την anti-valentine παγίδα της αγάπης. Hands down, we are young, heartache to heartache.

Bob Dylan – Love Sick

Στην προσωπική μου Valentine’s special a.k.a. “Θα Κοιμηθώ στο Πάτωμα” λίστα που ίσως ζει ακόμα κάπου στην ακατάλυτη μνήμη του πρώτου μου iPod (που κι αυτό ίσως ζει ακόμα σε κάποιο συρτάρι του εφηβικού δωματίου) το “Love Sick” κατέχει στρατηγική, κεντρική θέση λίγο μετά το κατάλληλο ζέσταμα με το “Blue Valentines” του Tom Waits και το “My Funny Valentine” της Nico. Ο τίτλος τα λέει σχεδόν όλα, στο μινόρε μυρίζεις τον απελπισμένο, πνιγμένο σε ουίσκι απελπισμένο έρωτα και γεύεσαι τη βροχή της ατελείωτης μοναχικής βόλτας στο στόμα. Και στα ενδότερα οι στίχοι συμπληρώνουν αφοπλιστικά τα υπόλοιπα “Ι spoke like a child/You destroyed me with a smile/While I was sleepin‘”

Ζώης Χαλκιόπουλος

Aphex Twin – Windowlicker

Πάντα είχα μια ιδιαίτερη αγάπη για τις μουσικές ιδιοφυίες και τις χαρακτηριστικές ιδιαιτερότητες τους. Τα χτυπημένα μήλα είναι σαφώς πιο υγιεινά απο αυτά που λάμπουν και πάει λέγοντας. Ένας έρωτας που εξελίσσεται σε μια αγάπη κρίνεται στον στιγμιαίο ενθουσιασμό δύο ανθρώπων που προσπαθώντας να τον ζήσουν, κάνουν λάθη, γκάφες, ακουμπώντας την υπερβολή. (Σημείωση Αρχισυνταξίας: Power Ballad / Guilty Pleasure ήταν το ζητούμενο, εκτός θέματος, μετεξεταστέος!)

Massive Attack – Live With Me

Ένας έρωτας, ανεκπλήρωτος και πολλοί τρόποι για να τον εξηγήσει ο ένας στον άλλο. Πολλές φορές πετυχαίνει, άλλες πάλι όχι. Είναι το ότι είναι ανεκπλήρωτος το βασικό συστατικό που προκαλεί εμμονές ή το ίδιο το γεγονός; Δεν θα το εξηγήσουμε τώρα αυτό. Ας αρκεστούμε στο μεγαλείο ενός ανθρώπου που παραδέχεται ανοιχτά πως τίποτα δεν είναι το ίδιο χωρίς το ταίρι του.

Φωτογραφία: https://www.instagram.com/athens_surreal

Του Αγίου Βαλεντίνου!

togetherteam — Wed, 14 Feb 2024 11:04:33 +0000

Καταρχήν δεν είναι ορθόδοξος βέρος, να το πούμε. Δεν τον (παρα)δέχεται κανένας σοβαρός άνθρωπος της εκκλησίας (μας). Δυτικής προέλευσης από παλιά, ξενόφερτος! Και μάλλον όχι ιδιαίτερα διάσημος άγιος, τοπικής εμβέλειας θα τον λέγαμε. Επιπλέον, πιθανόν παγανιστής!

Σε κάθε περίπτωση και με τα προβλήματά του, ο άγιος μπήκε στη ζωή μας. Δηλαδή, ο τζίρος ζεστάθηκε κάπως – τα email, τα λουλούδια και τα swarovski (αναλόγως) πηγαινοέρχονται- και η μέρα (που σε μας καθιερώθηκε σαν η ημέρα των ερωτευμένων στα τέλη του ‘70 με πρωτοβουλία των ανθοπωλών!) κάνει ταμεία. Ε, δεν το λες και λίγο!

Σημ. Άλλοι πάλι συνδέουν τη γιορτή με την εποχή του ζευγαρώματος των πουλιών κατά την περίοδο αυτή. Θα το προτιμούσαμε!

Το τραγούδι δεν είναι για την ημέρα, μας αρέσει πάντα:

Η Φίνος Φιλμ γιορτάζει με ένα υπέροχο βίντεο την γιορτή των ερωτευμένων

Στέλιος Φούντογλου — Mon, 14 Feb 2022 13:24:27 +0000

Με ένα πανέξυπνο και όμορφο βιντεάκι η Φίνος Φιλμ γιορτάζει με τον δικό της μοναδικό τρόπο την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Άλλωστε ο έρωτας ήταν στα καλύτερά του στις κλασικές ελληνικές ταινίες της κινηματογραφικής εταιρείας.

Το βίντεο της Φίνος Φιλμ για την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου ξεκινάει με τον κ. Φλωρά, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, να απαγγέλει «έρως ανίκατε μάχαν», κοιτώντας όλο νόημα την Λίζα Παπασταύρου, Αλίκη Βουγιουκλάκη, στην ταινία «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο» του Αλέκου Σακελλάριου.

Στη συνέχεια ακολουθούν εξίσου ρομαντικές σκηνές από ταινίες της Φίνος Φιλμ μεταξύ άλλων με τον Θανάση Βέγγο, τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, τον Κώστα Βουτσά και αρκετές από τις όμορφες κυρίες του ελληνικού κινηματογράφου της εποχής.

Άχ! Ένα ρίγος… #ValentinesDay pic.twitter.com/1Eqsh8GLtB

— Finos Film (@FinosFilm) February 14, 2022

Η επιστήμη του έρωτα

Κορίνα Χατζηπαναγιωτίδου — Mon, 14 Feb 2022 11:22:00 +0000

Ο έρωτας επιτρέπει αναλύσεις. Επιβάλλει διαφορετικές οπτικές γιατί έτσι η μοναδικότητα του γίνεται στοιχείο εκρηκτικό. Ο έρωτας σε μεταμορφώνει. Σε ρίχνει, σε ανεβάζει και πάλι από την αρχή. Έχει τη δύναμη να σε κάνει ν’ ανακαλύψεις τη δική σου αγάπη και να την δώσεις όλη. Εκείνες οι πρώτες στιγμές που ένιωσες να χάνεσαι. Για εκείνον τον έρωτα. Για εκείνη τη δίνη που σε παρέσυρε και άλλαξε μέσα σου ένα μικρό κομματάκι!
Η επιστήμη προσπάθησε να τιθασεύσει τον έρωτα. Να τον βάλει σε δοχείο και να τον σύρει στα εργαστήρια προς εξέταση.
Παρακάτω αναπτύσσονται τα αποτελέσματα των «εξετάσεων» σε κάποιους επιστημονικούς κλάδους.

Ερωτάς και Ιατρική

Στο ερώτημα «Τι είναι η αγάπη;» προσπάθησε να απαντήσει ο Γάλλος ψυχαναλυτής Ζακ Λακάν στο σεμινάριο του.
Η απάντηση ήταν απλή: «Αγάπη είναι να δίνεις αυτό που δεν έχεις»!

Ο πατέρας της ψυχανάλυσης, Σίγκμουντ Φρόυντ, διαπιστώνει πως η αγάπη, το σεξ, οι φαντασιώσεις, ακόμη και η αμφιθυμία είναι στο μυαλό μας συνειδητά και ασυνείδητα. Συγκεκριμένα υποστηρίζει πως η σεξουαλικότητα είναι αδυναμία όλων – και δύναμη. Κάθε μέρος του σώματος είναι ερωτικό, η ομοφυλοφιλία δεν είναι ψυχική ασθένεια, όλες οι σχέσεις αγάπης περιέχουν αμφίσημα συναισθήματα, μαθαίνουμε να αγαπάμε από τις πρώιμες σχέσεις μας με τους γονείς και τους φροντιστές, ο αγαπημένος μας γίνεται μέρος του εαυτού μας και η φαντασία είναι ένας σημαντικός παράγοντας στον σεξουαλικό ενθουσιασμό!

Έρωτας και τεχνολογία

Την εποχή που η κοινωνία μας εκτός από την τυπική της υπόσταση έχει λάβει και ψηφιακή μορφή, οι ανθρώπινες σχέσεις επαναπροσδιορίζονται και προσαρμόζονται ανάλογα. Ο έρωτας στα χρόνια του Internet έχει αλλάξει και έχει υποστεί κάποιες «μεταλλάξεις», οι οποίες έχουν διαμορφώσει τις ανθρώπινες σχέσεις σήμερα. Η επικοινωνία λόγω των social media θεωρείται πιο εύκολη, καθότι δωρεάν. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι κάτι τέτοιο είναι ενθαρρυντικό για τη σύσφιξη των σχέσεων ή για τη γνωριμία υπό την μορφή και του έρωτα.

Ερωτάς και οικονομία

Ο Νίκος Κουτσιαράς στο βιβλίο του «Τα οικονομικά του Έρωτος» πραγματεύεται πως στις περισσότερες από τις δραστηριότητές μας, είτε διαθέτουν χρηματική διάσταση είτε όχι, επιστρατεύουμε κάποιου είδους «οικονομική» σκέψη, δηλαδή υπολογίζουμε το κόστος και το όφελος. Τρανταχτό παράδειγμα αποτελεί η διοργάνωση μια δεξίωσης γάμου, όπου η οικονομική επιστήμη εφαρμόζει τις βασικές αρχές της οικονομικής θεωρίας στην «αγορά» του έρωτα, κάνοντας αυτό που ο ίδιος ονομάζει «μεταφορά των μεταφορών».

Ερωτάς και κοινωνία

Από τα αρχαία κιόλας χρόνια η λέξη «έρως» δηλώνει συναισθήματα γεμάτο πάθος. Στην κοινωνία έχει μεταδοθείτο όμορφο αυτό συναίσθημα μέσα από τα τραγούδια. Τραγούδια που εξυμνούν την αγάπη και μεταφέρονται αυθεντικά μέχρι τις μέρες μας αποτελούν τα «Τραγούδια της Αγάπης», που ακούγονται κατά την τέλεση του εθιμικού δρώμενου των Φανών Κοζάνης. Αν και δεν δημιουργηθήκαν την περίοδο της Αποκριάςδηλώνουνένθερμασυναισθήματασημαντικά́ για την τοπική́ κοινωνία.

Περδίκα περδικούλα

Πιρδίκα πιρδικούλα μου

κουκόνα μου γραμμένη

σ’ όλου τουν κόσμου ήμιρι

σι μένα στέκεις άγρα

ρίξι την αγρουσύνη σου

κι έλα κουντά σι μένα

να σι κρατώ στα γόνατα

να σι φιλώ στα μάτια

στα μάτια στα ματόφυλλα

κι στα καγκιλόφρυδια

τι λέει του γούμαρου ου γιος

τι λέει ου ξιαστουχμένους

να του κλειδώσου μια βραδιά

στις χήρας περιβόλι

της χήρας του προυσκέφαλου

μυρίζ απού κυδώνι

του μύρισα κι γώ σκουντός

κι σκούζω σαν τ’ αηδόνι

Ερωτάς και πολιτισμός

Στον πίνακα του Πιέρ Ρενουάρ (1883) «Χορός στην εξοχή» το ζευγάρι που απεικονίζεται παρασύρεται από τη μουσική, τον χορό και τη θερμή ατμόσφαιρα του καλοκαιριού, όμως πάνω από όλα, οι δύο νέοι παρασύρονται ο ένας από τον άλλο. Αυτό που μας επιβεβαιώνει την μεγάλη αυτή αγάπη είναι το πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπο της νεαρής πρωταγωνίστριας του πίνακα. Κοιτώντας μας απευθείας στα μάτια, είναι σαν να μας φωνάζει πως είναι ερωτευμένη και πως δεν θα ήθελε ποτέ να τελειώσει αυτός ο χορός με τον αγαπημένο της. Ο έρωτας εξάλλου, είναι ένας συνεχής χορός συναισθημάτων. Σήμερα, ο πίνακας φυλάσσεται στο Μουσείο Orsay, στο Παρίσι.

Ερωτάς και περιβάλλον

Η ερωτική τρυφερότητα και αγάπη δεν αποτελεί αποκλειστικά ανθρώπινη κατάσταση, αφού και τα ζώα αγαπούν και είναι ικανά να εκφράσουν την αγάπη με τον δικό τους, μοναδικό τρόπο. Με κινήσεις που δηλώνουν τρυφερότητα, ασφάλεια και προσφορά, όχι μόνο εμείς, αλλά και άγρια ζώα, ψάρια και πτηνά, αφηγούνται τη δική τους ιστορία στον έρωτα.

Επίσης, στην φύση συναντάμε λουλούδια σύμβολα του πάθους και της αληθινής αγάπης, ανά τους αιώνες. Μια ανθισμένη προσφορά είναι μια γλυκιά χειρονομία, που σίγουρα βρίσκει ανταπόκριση. Τα λουλούδια είναι πάντα ευπρόσδεκτα, αν και όσα κρύβουν τα δικά τους μυστικά! Ενδεικτικά λουλούδια που έχουν συνδεθεί με την αγάπη και το έρωτα είναι τα τριαντάφυλλα, η ορχιδέα, η τουλίπα, το γιασεμί, η αζαλέα κ.ά.

Ο έρωτας δεν ακολουθεί κανόνες και νόμους.

Είναι παντού, δίπλα μας! Άλλωστε αποδεικνύεται και επιστημονικά!

Πηγές:

FlaceliereR., (2007), Ο δημόσιος και Ιδιωτικός Βίος των αρχαίων Ελλήνων, Αθήνα: Παπαδήμα
Κουτσιάρας Ν., (2017), Τα οικονομικά του έρωτος, Αθήνα: Παπαδήμα
Lifo.gr
musee-orsay.fr
ROUDINESCOEL., (2017),SIGMOUNDFREUDENSONTEMPSETDANSLENOTRE, Αθήνα: Πατάκης

Αγάπα τα δαιμόνια σου

togetherteam — Sun, 21 Mar 2021 10:58:52 +0000

Αγαπά τα δαιμόνια σου, συμφιλιώσου…

Χαχαχαχα τι σου ζητώ;

Εσύ είσαι τα δαιμόνια! Συμφιλιώσου με τον εαυτό σου…

Χαχαχαχα τι σου ζητώ;

Αφού σε βλέπεις ως εχθρό…

Συμφιλιώσου μαζί μου, ειμαι με το μέρος σου.

Ακόμη κι αν με βλέπεις απέναντι σου.

Με τη δική σου πλευρά παλεύω.

Αυτό που νιώθω αγαπώ, αγαπά με να δεις το εσύ.

Μέσα από μένα αγάπησε τον εαυτό σου.

Ξεχνώ, με βλέπεις αντίθετα.

Συγχώρα με, μέθυσα. Δεν ξέρω τι γράφω.

Αριθμούς μετρώ. 1-1.

Στο μηδέν καταλήγω.

Δεν είμαι καλή στην αριθμητική.

Μετρώ, ξαναμετρώ.

Τι νόημα έχει; 0 θα δεις.

Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός… Ακούω και ξανακούω.

Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι;

Ποιο δαιμόνι σε περιτριγυρίζει;

Ποιος εαυτός σου σου δείχνει παγόβουνα;

Πάντα υπάρχουν παγόβουνα.

Ποιοι δαίμονες ποτίζουν την καινούρια σου ζάλη;

Εσύ το δαιμόνι, εσύ ο Έρως. Την ίδια δύναμη.

Σ’ είδα στον ύπνο μου να φεύγεις, δεν ήθελα να στο πω μην πιαστείς και σου δοθεί ευκαιρία να φύγεις αληθινά.

Σ’ ακολούθησα. Κυνηγούσες.

Και γω κυνηγούσα εσένα. Στον ύπνο μου.

Το μηδέν μια χαρά είναι.

Ισορροπεί τα άπειρα + και τα άπειρα -.

Δεν είμαι καλή στα μαθηματικά, δεν είχα καλούς βαθμούς.

Το μηδέν μου φαίνεται υπέροχο.

Ξαναμέτρα τα και συ.

Σε σένα βασίζομαι.

Στη δική σου διορατική ματιά βασίζομαι.

Η μονάδα, μονάδα παραμένει.

Πάλι μόνος. Στις δικές σου σκέψεις μένεις.

Το μαζί απλά τις κάνει πράξη, τις προσθέτει, τις αφαιρεί, τις διαιρεί, τις πολλαπλασιάζει.

Εσύ τα ξέρεις καλύτερα αυτά.

Είμαι πολύ μικρή για να τα ξέρω αυτά.

Μικρή και αισιόδοξη.

Έρωτας στις μέρες του εγκλεισμού! Δείτε online το «Άφτερλωβ» του Στέργιου Πάσχου

togetherteam — Wed, 08 Apr 2020 15:31:16 +0000

Το «Άφτερλωβ», η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Στέργιου Πάσχου με τους Χάρη Φραγκούλη και Ηρώ Μπέζου, θα είναι διαθέσιμο δωρεάν στο YouTube μέχρι και τις 20 Απριλίου 2020.

ΝΕΑΕΙΔΗΣΕΙΣ

Έρωτας στις μέρες του εγκλεισμού! Δείτε online το «Άφτερλωβ» του Στέργιου Πάσχου

– Και δηλαδή, τι; Θα μείνουμε κλεισμένοι εδώ μέσα;
– Αυτό είναι το σχέδιο, ναι.
– Μέχρι πότε;
– Αγάπη μου, αυτό από σένα εξαρτάται…

Είναι καλοκαίρι, η Αθήνα βράζει, αλλά ο τριαντάχρονος Νίκος δροσίζεται στα βόρεια προάστια, πίνοντας κοκτέιλ δίπλα στην πισίνα. Η πισίνα δεν είναι δική του, αλλά του Σταύρου, που έχει ζητήσει από τον Νίκο να προσέχει το σπίτι και τη Λέιλα -τον σκύλο του- για το καλοκαίρι. Η ευκαιρία μοιάζει μοναδική στον άφραγκο μουσικό, που αποφασίζει να καλέσει εκεί την πρώην κοπέλα του, Σοφία, για ολιγοήμερες διακοπές στην πόλη.

Όταν όμως η ανυποψίαστη Σοφία καταφτάνει, οι διακοπές στον παράδεισο βγαίνουν εκτός τροχιάς. Ο Νίκος κλειδώνεται μαζί της στο στούντιο του σπιτιού, αποφασισμένος να μην την αφήσει να φύγει, αν δεν μάθει τους λόγους για τους οποίους χώρισαν. Γιατί; Επειδή ακόμα δεν έχει καταλάβει. Κι αν δεν καταλάβει πώς θα την ξεπεράσει; Εγκεφαλικά. Γιατί ερωτικά την έχει ξεπεράσει. Φυσικά…

Δυο χρόνια μετά τη μικρού μήκους ταινία «Ο Έλβις Είναι Νεκρός», και βάζοντας στο κέντρο της ιστορίας του τους χαρακτήρες που γνωρίσαμε εκεί, ο Στέργιος Πάσχος επιστρατεύει ξανά το αστείρευτο ταλέντο δυο νέων ηθοποιών, του ήδη βραβευμένου σε θέατρο και σινεμά Χάρη Φραγκούλη, αλλά και της πολλά υποσχόμενης ηθοποιού Ηρώς Μπέζου, σε μια διαφορετική ερωτική ιστορία ιδωμένη από το τέλος προς την αρχή.

Το «Άφτερλωβ», μια μετα-ερωτική ιστορία δύο ανθρώπων που αρνούνται να μεγαλώσουν, παρακολουθεί την προσπάθεια ενός ζευγαριού για επικοινωνία. Αποκλεισμένοι, έγκλειστοι και ανήμποροι να εξηγήσουν αυτό που τους συμβαίνει, οι δύο ήρωες ξεκινούν ένα ταξίδι εξερεύνησης όλων εκείνων που τους ενώνουν αλλά και τους χωρίζουν. Κι ενώ η διαδρομή τους μοιάζει αρχικά σαν μια αθώα βόλτα στην εξοχή, σύντομα θα αισθανθούν χαμένοι σ’ ένα αφιλόξενο και εχθρικό περιβάλλον…

Δείτε ολόκληρη την ταινία παρακάτω στο YouTube μέχρι και τις 20 Απριλίου 2020.

Διακρίσεις & Βραβεία
Βραβείο Επιτροπής Νέων, Διαγωνιστικό Τμήμα Νέων Σκηνοθετών, στο 69ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο
Βραβείο Καλλιτεχνικής Επίτευξης και Ειδική Μνεία στον Χάρη Φραγκούλη, στο 57ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Βραβείο Cineuropa της Επιτροπής Νέων, στο 33o Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μονς
Βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών, FIPRESCI, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Τρανσυλβανίας

CREDITS
Δραμεντί, παραγωγής 2016

Σκηνοθεσία:  Στέργιος Πάσχος
Σενάριο: Στέργιος Πάσχος, με τη συνεργασία των Χάρη Φραγκούλη και Ηρώς Μπέζου
Διεύθυνση φωτογραφίας: Χρήστος Καπάτος
Σκηνικά: Συμεών Νικολαΐδης
Κοστούμια: Antonia Catsampas, Μαρί-Λουίζ Βαρθολομαίου
Ήχος: Ξενοφών Κοντόπουλος
Μακιγιάζ: Αλεξάνδρα Μυτά
Μοντάζ: Στάμος Δημητρόπουλος
Μουσική: Melentini
Φωτογράφος πλατώ: Μιχάλης Κουλιέρης
Τίτλοι/αφίσα: Νίκος Πάστρας
Διεύθυνση παραγωγής: Κώστας Μπαλιώτης
Παραγωγή: Φαίδρα Βόκαλη
Συμπαραγωγή: Marni Films, Στέργιος Πάσχος, ΕΡΤ, Faliro House Productions, Two Thirty Five (2|35)
Παίζουν: Χάρης Φραγκούλης, Ηρώ Μπέζου
Διάρκεια: 94΄

Πηγή cinemagazine.gr

Τάδε έφη | Διοτίμα σε ρόλο Σωκράτη

togetherteam — Wed, 25 Mar 2020 20:44:47 +0000

Επιλογή αποσπάσματος:Λίλα Κύρου

Περί Ερωτα
Στο βιβλίο Πλάτωνος Συμπόσιον

Με αφορμή τη γέννηση της Αφροδίτης, οι θεοί οργάνωσαν μεγαλοπρεπή
συνεστίαση, στην οποία μεταξύ των άλλων συμμετείχε και ο γιος της
Μήτιδας(προσωποποίηση της πρακτικής ευφυΐας), ο Πόρος. Όταν απόφαγαν κατέφτασε η Πενία, για να ζητιανέψει κάτι από το πλούσιο τραπέζι. Στεκόταν παράμερα, κάπου κοντά στη θύρα. Ο Πόρος που είχε μεθύσει με το νέκταρ- κρασί δεν υπήρχε ακόμα – μπήκε στο περιβόλι του Δία και ζαλισμένος από το πιοτό αποκοιμήθηκε. Η Πενία, όντας ακριβώς άπορη, μηχανεύτηκε να συλλάβει παιδί με τον Πόρο. Έσμιξε λοιπόν μαζί του και κυοφόρησε τον Έρωτα. Αυτός είναι ο
λόγος που ο Έρως είναι ακόλουθος και υπηρέτης της Αφροδίτης, επειδή η σύλληψη συνέπεσε με τα γενέθλια της θεάς. Μα και από τη φύση του είναι εραστής της ομορφιάς, αφού άλλωστε η Αφροδίτη είναι πανέμορφη.

Τώρα, να πως προσδιόρισε
τη μοίρα του η καταγωγή του Έρωτα από τον Πόρο και την Πενία : πρώτα πρώτα είναι σ’ όλη του τη ζωή φτωχός και καθόλου τρυφερός ή όμορφος, όπως φαντάζεται ο πολύς κόσμος. Αντίθετα είναι τραχύς και λιπόσαρκος, ξυπόλητος, μια ζωή ανέστιος. Χωρίς στρωσίδια κοιμάται κατάχαμα μπροστά στις ξένες πόρτες, στα σοκάκια, κάτω απ’ τ’ άστρα. Κι ακόμη έχει παντοτινή συντρόφισσα τη στέρηση, κληρονομιά απ’ τη μητέρα του. Απ’ τον πατέρα του πάλι κληρονόμησε το χάρισμα να
κυνηγάει τους ωραίους και εκλεκτούς, να είναι ασυναγώνιστος, αντρειωμένος,
ριψοκίνδυνος και επίμονος κυνηγός. Σκαρώνει πάντα καινούργια τεχνάσματα, είναι παθιασμένος με τη γνώση και επινοητικός. Σε όλη του τη ζωή φιλοσοφεί και είναι γητευτής συναρπαστικός και πλάνος στα βότανα και στα λόγια.

Ως προς τη φύση του δεν πλάστηκε αθάνατος ούτε θνητός, αλλά, μέσα στην ίδια μέρα, τη μία στιγμή που όλα του πάνε βολικά θάλλει και είναι γεμάτος σφρίγος και την άλλη αποχαιρετάει τη
ζωή. Πάλι όμως ανασταίνεται, χάρη στην αθάνατη πατρική φύση. Ό,τι αποκτάει του φεύγει πάντοτε μέσα από τα δάχτυλα, ώστε μήτε φτωχαίνει ποτέ, μήτε πλουτίζει.
Κινείται ανάμεσα στη σοφία και στην άγνοια. Κι αυτό έχει την εξήγηση του: κανένας θεός δεν επιδιώκει τη γνώση ούτε άλλωστε επιθυμεί να γίνει σοφός, αφού είναι ήδη.
Μα και κανένας άλλος, ήδη σοφός, δεν κυνηγά τη γνώση. Και οι μωροί ούτε την
αναζητούν ούτε τη θέλουν, γιατί αυτό είναι το αρνητικό της άγνοιας: να στερείται κάποιος ομορφιά, αρετή και φρονιμάδα και να έχει την ψευδαίσθηση ότι είναι κάτοχος τους, μάλιστα σε βαθμό επαρκή.

Αν κάποιος δεν αντιλαμβάνεται ότι του λείπει κάτι, δεν μπορεί να επιθυμεί αυτό που δεν καταλαβαίνει ότι του του λείπει. Φιλοσοφούν αυτοί που δεν είναι ούτε σοφοί ούτε οι μωροί. Όσοι βρίσκονται ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο, όπως και ο Έρως. Ο Έρως είναι φιλόσοφος και με αυτή την ιδιότητα βρίσκεται ανάμεσα στη σοφία και στην αμάθεια. Κι αυτό οφείλεται στην καταγωγή του, γεννήθηκε από πατέρα σοφό και πολυμήχανο, ενώ η μάνα του είναι αμαθής και άπραγη. Αυτή, φίλε Σωκράτη, είναι η πραγματική φύση του δαίμονος αυτού.

Μετάφραση : Δημήτρης Κοσμάς

Ο Λέοναρντ Κοέν με τα δικά του λόγια

Κέλλυ Γρηγοριάδου — Wed, 03 Oct 2018 21:00:00 +0000

Η έκδοση με τα ρητά του Κοέν από το Μελάνι, «Ο Λέοναρντ Κοέν με τα δικά του λόγια», μας θυμίζει πως ο Κοέν δεν έγραφε μονο αξεπέραστους στίχους αλλά μας χάρισε και μια πυξίδα για το ταξίδι της ζωής.

«Αν παρατηρήσει κανείς τους στίχους πολύ γνωστών τραγουδιών του Κοέν, θα απορήσει με το βάθος της θρησκευτικότητάς τους αλλά και με τις “ιεροσυλίες” που διαπράττει ο ποιητής τους, μπλέκοντας διαρκώς το ανθρώπινο με το θείο, το θρησκευτικό αίσθημα με το σεξ, γράφοντας ένα δικό του ευαγγέλιο, της ήττας και του έρωτα» γράφει με ακρίβεια για τον αντιφατικό, πλην όμως τόσο πλούσιο κόσμο του σπουδαίου καλλιτέχνη η Μυρσίνη Γκανά.
Και αυτό στον πρόλογο ενός μικρού, άκρως πολύτιμου βιβλίου με τον τίτλο «Ο Λέοναρντ Κοέν με τα δικά του λόγια» (εκδόσεις Μελάνι) που ο καθένας θα έπρεπε να έχει στη βιβλιοθήκη του.

Στο συγκεκριμένο βιβλίο η Εύη Μαραγκού επιλέγει και μεταφράζει αποσπάσματα από συνεντεύξεις του Κοέν από διαφορετικές πτυχές της ζωής και για διαφορετικά θέματα. Με αυτό τον τρόπο συνθέτει μια συνολική προσέγγιση του έργου του από τα τραγούδια του μέχρι τις σκέψεις του και από τις προσωπικές σκέψεις μέχρι την πνευματική ζωή και την ποίηση, γιατί, όπως πολύ σοφά τονίζει και πάλι η Γκανά στον πρόλογό της: «Δεν έπαψε ποτέ να είναι ποιητής. Κάποτε είπε ότι “η ποίηση είναι απλώς η απόδειξη ότι υπάρχει ζωή. Αν η ζωή σου καίγεται καλά, η ποίηση είναι απλώς η στάχτη”. Και από αυτήν τη στάχτη φαίνεται να τρεφόμαστε ακόμα».

Ο Leonard Cohen στην Ύδρα το 1982. Φωτο: Dominique Issermann

Για τον έρωτα:

«Κανείς δεν κυριαρχεί στην καρδιά. Κανείς δεν κυριαρχεί στον έρωτα. Κατά μία έννοια, είμαστε όλοι ερασιτέχνες σ’ αυτά τα ζητήματα και πρέπει να ξεκινούν από την αρχή κάθε μέρα. Δεν υπάρχει εγγύηση πως μια σχέση που είχαμε χθες πρόκειται να είναι όταν ξυπνήσουμε αύριο η ίδια σχέση».

«Κατά τον ιδρωμένο, παθιασμένο, βρόμικο εναγκαλισμό, με όλη την υπέροχη δύναμή του που καταλύει τον χρόνο, κατά τη διάρκεια αυτού του εναγκαλισμού δεν υπάρχει καμία διαφορά, κανένας διαχωρισμός ανάμεσα στο πνευματικό και στο βέβηλο».

«Νομίζω ότι η εμπειρία της αγάπης είναι ότι διαλύεις τους φρουρούς και τα τάγματά σου για μια στιγμή και βλέπεις πραγματικά πως όντως υπάρχει αυτή η ακαθόριστη ενέργεια συναισθήματος και σκέψης που ρέει ελεύθερα ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Η καρδιά σου ανοίγει και, φυσικά, βρίσκεσαι σε κατάσταση απόλυτου πανικού, επειδή έχεις συνηθίσει να προφυλάσσεις αυτό το όργανο με τη ζωή σου».

Με τη Marianne στην Ύδρα.

Τι είπε για την επιθυμία:

«Είναι δύσκολο να παραμείνεις ο πραγματικός εαυτός σου μπροστά στην επιθυμία. Το αντικείμενο του πόθου σου και η ποιότητα του πόθου σου είναι τόσο καθηλωτικά που είσαι πρόθυμος να στραμπουλήξεις τον εαυτό σου σε οποιαδήποτε μεταμφίεση προκειμένου να κερδίσεις το αντικείμενο του πόθου σου.

Αυτό είναι κάτι που σίγουρα όλοι γνωρίζουν. Διαθέτει δύναμη και είναι γνωστό ως πειρασμός. Είναι μια πολύ αβέβαιη και επικίνδυνη ασχολία και έπειτα από κάποιο διάστημα, όταν είσαι πια αρκετά μεγάλος ώστε να καταλαβαίνεις τις συνέπειες των πράξεών σου και να γνωρίζεις ότι το να πηδηχτείς με κάποιον είναι σοβαρό, σε οποιοδήποτε επίπεδο, τότε αναδύεται το ηθικό ζήτημα.

Παρ’ όλα αυτά, η επιθυμία είναι τόσο δυνατή που ακόμα και γνωρίζοντας τις συνέπειες θα επιτρέψεις στον εαυτό σου να οδηγηθεί σε μεταμφιέσεις».

Για τη μεταφυσική

«Οποιοσδήποτε έχει χάσει το μυαλό του και επιβίωσε, όποιος δεν έχει λυγίσει από τον κομφορμισμό ή την καθαρή τρέλα ώστε να είναι ανίκανος να λειτουργήσει γνωρίζει την έκσταση και την παραίσθηση και την όλη ιδέα των πλανητών και της μουσικής και των σφαιρών και της ατελείωτης δύναμης της ζωής και του Θεού.

Πράγματα που μπορούν να σου τινάξουν τα μυαλά στον αέρα… Όλοι θέλουν να τινάξουν τα μυαλά τους στον αέρα στις μέρες μας και γι’ αυτό η γραφή των σχιζοφρενών σαν εμένα θα είναι σημαντική».

Για τον ίδιο

«Γεννήθηκα πριν από τη γενιά των τζιν κι έτσι μεγάλωσα φορώντας κουστούμια. Φοράω σκούρα κουστούμια σχεδόν σε όλη μου τη ζωή, νιώθω άνετα μ’ αυτά. Ίσως να είναι επειδή έζησα στην Ελλάδα τόσο καιρό, όπου οι περισσότεροι άνδρες του νησιού, όταν έχουν να πάνε στην εκκλησία ή σε κάποια επίσημη περίσταση, φορούν το σκούρο κουστούμι τους, και ίσως να έρχεται από κει. Δεν το εννοώ με κάποιον θεολογικό τρόπο.

Είμαι επίσης ζωγράφος και μου αρέσει να δουλεύω με ασπρόμαυρο, είναι η αισθητική μου, είναι η προτίμησή μου αυτού του είδους η απλότητα. Αν κατάφερνα να βρω ένα πραγματικά ωραίο χρωματιστό πουκάμισο ίσως να το φορούσα».

«Τώρα ξέρω τι είμαι. Δεν είμαι μυθιστοριογράφος. Δεν είμαι το φως της γενιάς μου. Δεν είμαι ο εκπρόσωπος μιας νέας ευαισθησίας. Είμαι ένας τραγουδοποιός που ζει στο Λος Άντζελες».

«Οι ήρωες μιας γενιάς είναι οι γελωτοποιοί μιας άλλης. Η τέχνη κάποιου είναι το κιτς κάποιου άλλου. Έχω ήδη υπάρξει κιτς, τώρα είμαι και πάλι τέχνη».