Άγγελος Κλειτσίκας

Sixspence None The Richer – Kiss Me

Δεν είναι η πρώτη, τυπική, μελοκλισεδιάρικη ερωτική μπαλάντα που μου έρχεται στο μυαλό, αλλά είναι αυτή με την οποία νιώθω περισσότερο. Το τραγουδάω χαμογελώντας σε όλο τον περαστικό κόσμο, γλιστράω με χορευτικές κινήσεις ανάμεσα στα πλήθη και νιώθω σαν τον Joseph Gordon-Levitt στη σκήνη του “500 Days Of Summer” που τα πουλάκια γίνονται καρτούν και όλοι του σφίγγουν το χέρι για τον ανεπανάληπτο έρωτα του. So Kiss Me.

Εκεί στο χείλος του γκρεμού, όταν έχεις συνειδητοποιήσει πόσο ιερός είναι ο έρωτας που έχεις ζήσει και πρέπει να κάνεις τα πάντα για να τον κρατήσεις ζωντανό, παρά τις όποιες ατασθαλίες και λοξοδρομήσεις, εκεί γράφονται οι πιο σπαραχτικοί και στοχαστικοί ερωτικοί ύμνοι. Εδώ ο Jeff μετανιώνει για τα λάθη του, τα ρίχνει στη νεανική του απειρία και περιμένει τον μεγάλο του έρωτα να επιστρέψει γλυκά και να τον λυτρώσει. Κάθε φορά που το ακούω νιώθω την μεθυστική ζαλάδα του παράφορου έρωτα ενός έφηβου αγοριού που γέμισε το ποτήρι μέχρι πάνω για να πιει περισσότερους χυμούς της ζωής απ’όσους μπορούσε να αντέξει.

Άγγελος Κυρούσης

Aerosmith – I Don’t Wanna Miss A Thing

Εφόσον ο σκοπός της δημιουργού ήταν να βγει από τα χείλη της Celine Dion, ελέω μιας συνέντευξης που έβλεπε για τη μορφή της Barbra (μία είναι η Barbra) ενόσω κοιμάται, και τελικά όλα κατέληξαν στον μπαμπά Tyler, την κοράκλα του, τον Bruce Willis, και το απίθανο ανοσιούργημα του Michael Bay, δεν έχεις παρά να παραδοθείς αμαχητί. Ειδικά αν είσαι στην ΣΤ’ Δημοτικού.

James Carr – The Dark End Of The Street

Στα καθ’ ημάς, η Βίκυ Μοσχολιού και ο Άκης Πάνου, έχουν αποσαφηνίσει τέτοια ζητήματα μέχρι τελείας στο επτάιντσο της Olympic, όμως η κατά το deep soul ευαγγέλιο αναλογία “κρυφής” και αμαρτωλής συντριβής προϋπήρξε, γράφτηκε από τους Dan Penn και Chips Moman πάνω σε μια παρτίδα πόκερ, κυκλοφόρησε από την Goldwax και ορίστηκε από το λαρύγγι του James Carr, χωρίς να ξεπεραστεί ποτέ, με τις καρδιές των ακροατών να ξεριζώνονται στα πρώτα τέσσερα δευτερόλεπτα.

Άννα Γεωργάτου

Bonnie Tyler – Total Eclipse of The Heart

Bonnie Tyler που, αφού άκουσε όσα έγραψε ο Jim Steinman για τον Μeat Loaf, τον αναζήτησε στην Νέα Υόρκη κι έτσι προέκυψε η συνεργασία αυτή με τον Steinman να βρίσκει τη φωνή της Tyler εφάμιλλη εκείνης της Janis Joplin και την Bonnie Tyler βέβαια την ιδανική επιλογή για να εκφέρει το “Turn around / Bright eyes” και όποιος είπε ότι γράφτηκε για άλλον αρχικά ή ότι σαν να είδε τον Gianfranco Zola στο σουρεαλιστικό video clip πέφτει έξω, κι αν τα ‘90s σε πέτυχαν σε εκείνα τα σπιτικά πάρτι με τα μπλουζ και τα degrade μαλλιά (“wolf cut” το λένε σήμερα και λυκάνθρωποι-βρικόλακες όλα μαζί, αφού το κομμάτι αρχικά ονομαζόταν “Vampires In Love” και γράφτηκε για ένα μιούζικαλ κι ένα έρωτα με βαμπίρ), δυνάμωσε σήμερα μέρα που’ναι και μην νιώθεις καμία ντροπή.

The Blackeyed Susans – Ocean Of You

David McComb και “This theory of love was never proven true/I’m out of my depth/In an ocean of you” ό,τι ακριβώς θες για να πέσεις στο πάτωμα, να χτυπηθείς, να πιστέψεις στον έρωτα, να στείλεις ημέρα Αγίου Βαλεντίνου σε DM το link, αν είσαι τύπος μυστήριος, σκοτεινός και ξέρεις ότι το Perth και μια μπάντα με το όνομα ενός κομματιού μιας άλλης μπάντας γέννησαν την πιο όμορφη μπαλάντα στα ‘90s εκεί δίπλα στον ωκεανό που όλα σαν να τα μαγεύει.

Βαγγέλης Κυριακάκης

Heart – Alone

Είναι αυτη η μελαγχολική μελωδία με το πιανάκι στην εισαγωγή, είναι η πρώτη στροφή όπου Ann Dustin Wilson (μας) εξομολογείται πως «ακούει το τικ τακ του ρολογιού, είναι ξαπλωμένη εκεί στο σκοτάδι του δωματίου, αναρωτιέται που είναι (ο καλός της) απόψε ενώ δεν υπάρχει καμία απάντηση στο τηλέφωνο». Την πρόλαβε δύο χρόνια νωρίτερα η συνονόματη της η Άννα η Βίσση όταν έλεγε «Δώδεκα κι ούτε ένα τηλεφώνημα» εδώ που τα λέμε αλλά βίντεο κλιπ-έπος σαν αυτό του Alone δεν είχε!

Depeche Mode – In Your Room (Live 1993 Version)

Ήταν κάπου στο πρώτο μισό των 00s, η βραδιά στο αγαπημένο POP της Κλειτίου είχε τελειώσει και καθόμουν (ως συνήθως) με τον αείμνηστο Νίκο Μανουσάκη στην μπάρα και τα λέγαμε πίνοντας ένα και δύο και τρία τελευταία ποτά. Χωρίς να θυμάμαι την αφορμή, η κουβέντα πήγε στους Depeche Mode και τότε θυμάμαι τον Νίκο να λέει ότι δεν έχουν υπάρξει στίχοι που να έχουν εκφράσει το συναίσθημα του παράφορου ή/και βασανιστικού έρωτα όσο εκείνοι στο ρεφραίν του “In Your Room” των Depeche Mode. Και, 20 χρόνια μετά, έρχομαι να προσθέσω ότι δεν έχουν τραγουδηθεί με μεγαλύτερο πάθος και ένταση από όσο σε εκείνη την ζωντανή εμφάνιση των Depeche Mode στα πλαίσια του Devotional Tour του 1993 όπως ανεπανάληπτα αποτυπώθηκε σε φιλμ από τον μεγάλο Anton Corbijn.

I’m hanging on your words
Living on your breath
Feeling with your skin
Will I always be here?

Γιάγκος Πλατής

Whitesnake – Is This Love

Έχω περάσει ατελείωτες ώρες ακούγοντας συνεχόμενα αυτήν την εμβληματική power ballad και ποτέ δεν ξεπέρασα την αγριότητα και τον αισθησιασμό της φωνής του David Coverdale.

Damien Rice – Cheers Darling

Εδώ βρίσκεται το μεγαλείο της απλότητας ενός μοναδικού αφηγητή ιστοριών που «τσακίζει» με την αμεσότητα και την ευαισθησία του.

Επίτροπος

Vicious Rumours – When Love Comes Down

ΞΕΤΣΙΠΩΤΗ POWER BALLAD, Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΒΑΣΙΚΑ ΑΦΟΥ ΚΑΠΟΥ ΕΚΕΙ ΣΤΑ ΧΑΣΟΜΕΡΙΑ ΟΛΗ Η ΜΠΑΝΤΑ ΔΙΝΕΙ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ US POWER ΜΕΤΑΛ, ΜΟΝΟ Η ΤΣΙΡΙΔΑ ΠΟΝΟΥ ΛΕΙΠΕΙ. Α ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΣΙΡΙΔΑ ΠΟΝΟΥ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ.

A.A. Williams – Hollow Heart

Τι να πει κανείς για την περίπτωση της A.A Williams. Αν τα τραγούδια της είχαν φυσική υπόσταση θα ήταν ξυραφάκια μιας χρήσης, μιλάμε η τύπισσα μασάει τις καρδιές μας και τις φτύνει. Δεν είναι ούτε η φωνή της ούτε οι πένθιμες μελωδίες που ντύνουν τα τραγούδια της, είναι που πονάει με τον πιο λαϊκό rock possible τρόπο. Απλά πράγματα: 1+1=0. Είμαστε όλοι καταδικασμένοι να είμαστε μόνοι.

Εύη Παπαγιάννη

Σοφία Αρβανίτη & Bonnie Tyler – Πεθαίνω στην ερημιά

Φυσικά παίρνω πολύ στα σοβαρά τον εαυτό μου για να θεωρώ άλλες υποψήφιες power ballads για αυτή τη λίστα αξιοπρεπή μουσική – ναι, ακούμε χωρίς τύψεις Vixen, Heart και Whitesnake. Το εν λόγω κομμάτι, όμως, τα έχει όλα σε τέτοια υπερβολή, που το κάνει αυτόματα guilty pleasure. Oriental σε υπερβολή, νταλκά σε υπερβολή, ροκιά σε υπερβολή, συναισθηματισμό σε υπερβολή. Βέβαια, ήταν η περίοδος που ο Μιχάλης Ρακιντζής το… ζούσε γενικά στα άκρα, γράφοντας power metal α λα Γκρέκα. Στους στίχους, η πληθωρική Σοφία Αρβανίτη και ο Τέρυς Σιγανός (που επίσης μας χάρισε τον επικό στίχο «αν πας με άλλη θα σου σπάσω το κεφάλι»), και στα φωνητικά η ίδια η Αρβανίτη και η Bonnie Tyler που, ας μην κρυβόμαστε, έχει τραγουδήσει την οικουμενική καψούρα μας.

Annica – Badly

Η καψούρα θέλει δερμάτινα, ιδρώτα, big hair και 80ς γρέζι. Θέλει μπαρ γεμάτα καπνό και κακές αποφάσεις. Θέλει αργά riffs, σέξυ ρυθμό και γυναικεία φωνητικά. Όλα αυτά, and then some, τα έχει το “Badly” της Φινλανδής Annica Wiklund, που το 1988 κυκλοφόρησε με τη μπάντα της το σκληρό “Badly dreaming” και μας έδωσε ένα από τα πιο υποτιμημένα διαμάντια που ταιριάζουν στη θεματολογία του Αγίου Βαλεντίνου, μα όχι μόνο (το αγόρι με την μηχανή υψηλού κυβισμού είναι προαιρετικό).

Εύη Χουρσανίδη

Bon Jovi – Always

Ότι τι; Να προσποιηθούμε ότι δεν έχουμε ζήσει τα 90s; Να απαρνηθούμε το ότι έχουμε αρπάξει δεκάδες φορές το τηλεκοντρόλ στο χέρι και το’χουμε τραγουδήσει όλο (με διάλειμμα φυσικά για απαραίτητο air guitar στο κιθαριστικό σόλο στα μισά του τραγουδιού); Να κάνουμε ότι δεν γνωρίζουμε σκηνή-σκηνή το αδιανόητα ντροπιαστικής αισθητικής video clip με την Carla Gugino και την Keri Russel, στο οποίο ανεμίζουν διαρκώς τα τέλεια μαλλιά του Jon Bon Jovi και διάφοροι άτριχοι άνδρες κυκλοφορούν χωρίς μπλούζα επειδή γιατί όχι; Ε ρε τι έχουμε ζήσει.

James Blake – Limit To Your Love

Πάρτε το και στο original από Feist. Πάρτε το και σε jazz cover. Πάρτε το και σε remix. Αλήθεια ή θάρρος;

Ευτυχία Διαμαντή

Frankie Valli – Can’t Take My Eyes Off You

Το κομμάτι που θα ακούσω πολύ εύκολα ξανά και ξανά, όταν είμαι στα «μέλια»

John Legend – All Of Me

Για κάθε έναν από τους στίχους που αντιπροσωπεύουν τον απόλυτο έρωτα!

Θανάσης Μήνας

Τζένη Βάνου – Σ’Αγαπώ

Ο «Μεγάλος Ερωτικός» που χορέψαμε, είναι απλώς η ελληνική ποπ εκδοχή του “Son Of A Preacher Man” – στο ύφος του Dusty In Memphis.

The Velvet Underground & Nico – Venus in Furs

Η ρομαντική πεζογραφία του “Venus In Furs” του Leopold Ritter von Sacher-Masoch επέδρασε καταλυτικά στη μουσική και στιχουργική του Lou Reed και tου John Cale, που διείδαν συνάφειες στη σχέση τους με τη Nico. Με το μάντρα στους στίχους “Shiny, shiny, shiny boots of leather“, με τη στοιχειωμένη επανάληψη της σκοτεινής βιόλας του Cale και την droning κιθάρας του Reed, το αποτέλεσμα είναι μια σκοτεινή μεταφορά του μυθιστορήματος, αλλά και η πιο σκοτεινή και ερωτική στιγμή της θρυλικής «Μπανάνας».

Μάκης Μηλάτος

Power Ballad: Error 404 File Not Found

Δημήτρης Πουλικάκος – Crazy Love, από το Live στου Ζωγράφου (επειδή στην ουσία τρελαίνεται αλλά κάνει πως κοροϊδεύει το τραγούδι του Paul Anka).

Μάρκος Φράγκος

Cult – Edie (Ciao Baby)

Φόρος τιμής και νοσταλγικό γονάτισμα σε ανεπιστρεπτί δόξα. Ο έρωτας ως εμμονή, η φήμη ως κατάρα.

Elvis Costello And The Attractions – I Want You

Ποτέ η επιθυμία δεν μίλησε ξανά με τέτοια οργή, ειλικρίνεια, λαχτάρα και αγανάκτηση.

Παναγιώτης Λουκάς

Guns N’ Roses – Sweet Child O’ Mine

Το τραγούδι με το οποίο αποκοιμίζω τα παιδιά μου

Roxette – It Must Have Been Love

Μεγάλος «έρωτας» στην εφηβεία με την Marie Fredriksson

Τάνια Σκραπαλιώρη

Pat Benatar – Love Is A Battlefield 

Θα μπορούσε να είναι cheesy αλλά είναι cult, θα μπορούσε να είναι power ballad αλλά είναι είναι ένα pop – rock τρεχαλητό προς το φαντασιακό μιας δεκαετίας αιώνιας νιότης. Μαγικό 80s μελόδραμα, iconic Pat Benatar να αρθρώνει μοναδικά και ανεπανάληπτα την anti-valentine παγίδα της αγάπης. Hands down, we are young, heartache to heartache.

Bob Dylan – Love Sick

Στην προσωπική μου Valentine’s special a.k.a. “Θα Κοιμηθώ στο Πάτωμα” λίστα που ίσως ζει ακόμα κάπου στην ακατάλυτη μνήμη του πρώτου μου iPod (που κι αυτό ίσως ζει ακόμα σε κάποιο συρτάρι του εφηβικού δωματίου) το “Love Sick”  κατέχει στρατηγική, κεντρική θέση λίγο μετά το κατάλληλο ζέσταμα με το “Blue Valentines” του Tom Waits και το “My Funny Valentine” της Nico. Ο τίτλος τα λέει σχεδόν όλα, στο μινόρε μυρίζεις τον απελπισμένο, πνιγμένο σε ουίσκι απελπισμένο έρωτα και γεύεσαι τη βροχή της ατελείωτης μοναχικής βόλτας στο στόμα. Και στα ενδότερα οι στίχοι συμπληρώνουν αφοπλιστικά τα υπόλοιπα “Ι spoke like a child/You destroyed me with a smile/While I was sleepin‘”

Ζώης Χαλκιόπουλος

Aphex Twin – Windowlicker

Πάντα είχα μια ιδιαίτερη αγάπη για τις μουσικές ιδιοφυίες και τις χαρακτηριστικές ιδιαιτερότητες τους. Τα χτυπημένα μήλα είναι σαφώς πιο υγιεινά απο αυτά που λάμπουν και πάει λέγοντας. Ένας έρωτας που εξελίσσεται σε μια αγάπη κρίνεται στον στιγμιαίο ενθουσιασμό δύο ανθρώπων που προσπαθώντας να τον ζήσουν, κάνουν λάθη, γκάφες, ακουμπώντας την υπερβολή. (Σημείωση Αρχισυνταξίας: Power Ballad / Guilty Pleasure ήταν το ζητούμενο, εκτός θέματος, μετεξεταστέος!)

Massive Attack – Live With Me

Ένας έρωτας, ανεκπλήρωτος και πολλοί τρόποι για να τον εξηγήσει ο ένας στον άλλο. Πολλές φορές πετυχαίνει, άλλες πάλι όχι. Είναι το ότι είναι ανεκπλήρωτος το βασικό συστατικό που προκαλεί εμμονές ή το ίδιο το γεγονός; Δεν θα το εξηγήσουμε τώρα αυτό. Ας αρκεστούμε στο μεγαλείο ενός ανθρώπου που παραδέχεται ανοιχτά πως τίποτα δεν είναι το ίδιο χωρίς το ταίρι του.

 

Φωτογραφία: https://www.instagram.com/athens_surreal