Φεστιβαλ κινηματογράφου – Together

Οι ταινίες της εβδομάδας στις αίθουσες του Φεστιβάλ

togetherteam — Tue, 11 Jan 2022 09:34:00 +0000

Αυτή την εβδομάδα, μη χάσετε στην αίθουσα Παύλος Ζάννας, το λυρικό και ρομαντικό μοντέρνο παραμύθι, Τί βλέπουμε όταν κοιτάμε τον ουρανό; του Αλεξάντρ Κομπερίτζε,που μας υπενθυμίζει τι μπορούν να μας δείξουν οι ταινίες, και τι αδυνατούμε να δούμε χωρίς αυτές. Η ταινία απέσπασε την ειδική μνεία της Διεθνούς Κριτικής Επιτροπής του 62ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την αυθεντική και ουμανιστική της προσέγγιση.

Επίσης, συνεχίζονται στις αίθουσες του Φεστιβάλ:

Το πανέμορφο, συγκινητικό animation Πού κρύβεται η Άννα Φρανκ του ΆριΦόλμαν. Ο Φόλμαν διηγείται την ιστορία από την πλευρά της Κίτι, της φανταστικής φίλης στην οποία έγραφε η Άννα Φρανκ, και τοποθετεί τη δράση στο σύγχρονο Άμστερνταμ, καταθέτοντας ένα καίριο σχόλιο για κάθε διωγμό (αίθουσα Σταύρος Τορνές).

Η νέα ταινία της γαλλίδας δημιουργού Σελίν Σιαμ Μικρή Μαμά, ένας ύμνος στη φαντασία και στην παιδική φιλία που γεφυρώνει τις γενιές (αίθουσα Τζον Κασσαβέτης).

Η ταινία Σμύρνη μου αγαπημένη του Γρηγόρη Καραντινάκη, βασισμένη στο ομότιτλο θεατρικό της Μιμής Ντενίση, που συνδέει την τραγωδία της Μικρασιατικής Καταστροφής με το σύγχρονο προσφυγικό δράμα (αίθουσα Ολύμπιον).

Σας περιμένουμε στις αίθουσες του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στο Ολύμπιον και στην Αποθήκη 1!

Υπενθυμίζουμε ότι οι αίθουσες του Φεστιβάλ λειτουργούν ως αμιγείς χώροι και η είσοδος στις κινηματογραφικές αίθουσες γίνεται κατόπιν επίδειξης πιστοποιητικού εμβολιασμού ή πιστοποιητικού νόσησης. Βρείτε τις αναλυτικές οδηγίες για το υγειονομικό πρωτόκολλο στις αίθουσες του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ΕΔΩ

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

Γενική είσοδος: 7,5€

Τρίτη & Πέμπτη 1+1: 7,5€

Φοιτητικό & κάρτα ανεργίας: 6€

Εισιτήρια διαθέσιμα ηλεκτρονικά στη διεύθυνση:

https://www.viva.gr/tickets/venues/filmfestival/

ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ

Τι βλέπουμε όταν κοιτάμε τον ουρανό; / What Do We See When We Look At The Sky? / Ras vkhedavt, rodesaccasvukurebt?
(Γεωργία – Γερμανία, 2021)

Σκηνοθεσία – σενάριο: Αλεξάντρ Κομπερίτζε / AleksandreKoberidze. Με τους: GiorgiAmbroladze, OlikoBarbakadze, GiorgiBochorishvili. Γλώσσα: Γεωργιανά. Έγχρωμη, 150΄.

Όταν η Λίζα και ο Γκιόργκι συναντιούνται τυχαία σε έναν δρόμο της γεωργιανής πόλης Κουτάισι, ερωτεύονται με την πρώτη ματιά. Ο έρωτας τούς χτυπά τόσο ξαφνικά που ξεχνούν να συστηθούν. Πριν συνεχίσει ο καθένας τον δρόμο του, συμφωνούν να συναντηθούν την επόμενη μέρα. Όμως, δεν γνωρίζουν ότι ένα κακό μάτι έριξε την κατάρα του πάνω τους. Θα καταφέρουν να βρεθούν ξανά; Κι αν ναι, θα αναγνωρίσουν ο ένας τον άλλον; Η ζωή συνεχίζεται ως συνήθως στη μικρή τους πόλη, τα αδέσποτα σκυλιά αλωνίζουν, το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου ξεκινά και μια ομάδα παραγωγής ταινιών που ψάχνει τον αληθινό έρωτα ίσως να είναι αυτό ακριβώς που χρειάζονται.

Δείτε το τρέιλερ: https://youtu.be/AAScWYWlW4s

Αίθουσα ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ: 18:30, 21:30

Πού κρύβεται η Άννα Φρανκ / WhereisAnneFrank
(Βέλγιο – Λουξεμβούργο – Γαλλία – Ολλανδία – Ισραήλ, 2021)

Σκηνοθεσία: ΆριΦόλμαν / AriFolman. Σενάριο: Άννα Φρανκ (βασισμένο στο ημερολόγιό της). Μετιςφωνέςτων: Emily Carey, Michael Maloney, Sebastian Croft. Γλώσσα: Αγγλικά. Έγχρωμη, 99΄.

Σχεδόν οκτώ δεκαετίες μετά από την πρώτη φορά που η Άννα Φρανκ έγραψε στο διάσημο ημερολόγιό της, η Κίτι, η φανταστική φίλη στην οποία η Άννα απηύθυνε τις αφηγήσεις και τις μύχιες σκέψεις της, ζωντανεύει ξαφνικά μέσα στο Μουσείο της Άννας Φρανκ όπου φυλάσσεται σήμερα το διασωθέν χειρόγραφο του ημερολογίου.

Δείτε το τρέιλερ: https://youtu.be/kH_0LSdshAk

ΑίθουσαΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΡΝΕΣ: 18:00, 21:00

Μικρή Μαμά / Petite Maman
(Γαλλία, 2021)

Σκηνοθεσία – σενάριο: ΣελίνΣιαμά / CélineSciamma. Μετους: Joséphine Sanz, Gabrielle Sanz, Nina Meurisse. Γλώσσα: Γαλλικά. Έγχρωμη, 72΄.

Η οκτάχρονη Νέλι μόλις έχασε την αγαπημένη της γιαγιά και βοηθά τους γονείς της να τακτοποιήσουν τα πράγματά της. Εξερευνά το σπίτι όπου μεγάλωσε η μαμά της, Μαριόν, και το δάσος όπου έπαιζε και είχε χτίσει ένα δεντρόσπιτο, για το οποίο έχει ακούσει τόσα πολλά. Ξαφνικά η μητέρα της φεύγει και η Νέλι αναζητά παρηγοριά στο δάσος. Εκεί, θα συναντήσει ένα κορίτσι της ηλικίας της που χτίζει ένα δεντρόσπιτο. Το όνομά της είναι Μαριόν…

Η ταινία απέσπασε το Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαν Σεμπαστιάν (2021) καθώς και το Bραβείο FIPRESCI καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Στοκχόλμης (2021)

Δείτε το τρέιλερ: https://youtu.be/sWO2mXATa1g

Αίθουσα ΤΖΟΝ ΚΑΣΣΑΒΕΤΗΣ: 19.00, 21.30.

Σμύρνη μου αγαπημένη / Smyrna

(Ελλάδα, 2021)

Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Καραντινάκης. Σενάριο: Μιμή Ντενίση, σε συνεργασία με τον Martin Sherman – Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο και θεατρικό́ έργο της Μιμής Ντενίση. Παίζουν οι: Μιμή Ντενίση, Λεωνίδας Κακούρης, BurakHakki, ΚρατερόςΚατσούλης, ΤαμίλαΚουλίεβα, Κατερίνα Γερονικολού, Ντίνα Μιχαηλίδου, Αναστασία Παντούση, ÖzdemirÇiftçioglu, Νέδη Αντωνιάδη, ΓιάννηςΕγγλέζος, Έφη Γούση, NathanThomas, Χρήστος Στέργιογλου, Θοδωρής Κατσαφάδος, DanielCrossley, DuncanSkinner, Δάφνη Αλεξάντερ, Μιχάλης Μητρούσης, Nαταλία Δραγούμη, Μανώλης Γεραπετρίτης, Ανδρέας Νάτσιος, IanRoberson, JoannaKalafatis, Γιάννης Βογιατζής. Γλώσσες: Ελληνικά, Aγγλικά, Τουρκικά. Έγχρωμη, 141΄.

H FilioWilliams, μία ηλικιωμένη Ελληνοαμερικανίδα, σπεύδει στη Μυτιλήνη με την εγγονή της Helen, για να συμπαρασταθεί στους σύριους πρόσφυγες. Κανείς δεν ξέρει την καταγωγή της, κανείς δεν ξέρει ότι η σμυρνιά γιαγιά της Φιλιώ Μπαλτατζή βρέθηκε κάποτε στο ίδιο νησί κατατρεγμένη και προσφυγοπούλα. Το τεφτεράκι με τις συνταγές της συνονόματης γιαγιάς ξετυλίγει την πολυτάραχη ιστορία της κοσμοπολίτικης οικογένειας Μπαλτατζή, όπως διαμορφώνεται από τις τραγικές διεθνείς εξελίξεις που καθόρισαν τη μοίρα ολόκληρων λαών. Διαφορετικές γενιές γυναικών της ίδιας οικογένειας ενώνονται στον χώρο και τον χρόνο, μέσα από τα νήματα της ιστορίας. Παρόν και παρελθόν γίνονται ένα.

Δείτε το τρέιλερ: https://youtu.be/T9AOjeSlEDg

Αίθουσα ΟΛΥΜΠΙΟΝ: 18:00, 21:00.

Ανοιχτή συζήτηση με τον φημισμένο ανταποκριτή Ρόμπερτ Φισκ και τον σκηνοθέτη Γιούνγκ Τσανγκ

togetherteam — Fri, 22 May 2020 21:07:44 +0000

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η πρώτη διαδικτυακή live συζήτηση του online 22ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, στην οποία συμμετείχαν ο φημισμένος βρετανός πολεμικός ανταποκριτής Ρόμπερτ Φισκ και ο Γιούνγκ Τσανγκ, σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ Αυτό δεν είναι ταινία, την Πέμπτη 21 Μαΐου το βράδυ, στο κανάλι youtube του Φεστιβάλ.

Το ντοκιμαντέρ που συμμετέχει στο πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσης, παρακολουθεί από απόσταση αναπνοής τον Ρόμπερτ Φισκ επί το έργον, καθώς ρίχνεται με πάθος στο επίμονο και επίπονο κυνήγι της αλήθειας.

Τον λόγο πήρε αρχικά η συντονίστρια της συζήτησης Γκέλυ Μαδεμλή, η οποία καλωσόρισε θερμά τους δύο συνομιλητές, δίνοντας τη σκυτάλη στη Γενική Διευθύντρια του Φεστιβάλ, Ελίζ Ζαλαντό. Η κ. Ζαλαντό, αφότου ευχαρίστησε θερμά τους δύο προσκεκλημένους του Φεστιβάλ, στάθηκε στην πολύτιμη παρακαταθήκη της επαγγελματικής σταδιοδρομίας του Ρόμπερτ Φισκ, που πρεσβεύει τις πατροπαράδοτες αξίες της δημοσιογραφικής έρευνας, οι οποίες αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία στη σημερινή εποχή των fake news και της παραπληροφόρησης. Επιπλέον, δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τον Γιούνγκ Τσανγκ για τη συμμετοχή του στο πρότζεκτ Χώροι που οργάνωσε το Φεστιβάλ στη διάρκεια της καραντίνας, υπενθυμίζοντας στο κοινό που παρακολουθούσε τη συζήτηση πως η μικρού μήκους ταινία του καναδού σκηνοθέτη είναι διαθέσιμη στο κανάλι του Φεστιβάλ στο YouTube.

Μιλώντας αρχικά για το πώς προέκυψε η πρώτη σπίθα που οδήγησε στη δημιουργία του This Is Not a Movie, ο Γιούνγκ Τσανγκ ανέφερε πως παρακολουθούσε την αρθρογραφία του Ρόμπερτ Φισκ ήδη από την εποχή που ήταν φοιτητής στο πανεπιστήμιο. «Η διεισδυτική ματιά του Φισκ με βοήθησε να ξεδιαλύνω πολλές από τις απορίες που μου είχαν δημιουργηθεί μετά την 11η Σεπτεμβρίου, καθώς είχα μια πολύ συγκεχυμένη εικόνα για το γεωπολιτικό τοπίο στη Μέση Ανατολή. Παρακολουθώντας από κοντά τις αμερικάνικες προεδρικές εκλογές του 2016, εξεπλάγην με τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ, καθώς όλα τα γνωστά και παραδοσιακά μέσα μαζικής ενημέρωσης θεωρούσαν εξωφρενικό ένα τέτοιο σενάριο. Τότε αντιλήφθηκα πως με ενδιαφέρουν φωνές σαν του Ρόμπερτ, ο οποίος δεν στέκεται στα προφανή, αλλά αναζητεί την αθέατη αλήθεια», συμπλήρωσε σχετικά. Μάλιστα, εξομολογήθηκε στο κοινό του Φεστιβάλ πως ήταν αρκετά φοβισμένος ενόψει της πρώτης συνάντησής του με τον Ρόμπερτ Φισκ, πιστεύοντας πως θα αντικρίσει έναν άνθρωπο απρόσιτο και αυστηρό. «Όταν όμως ταξίδεψα στη Βηρυτό, με περίμενε μια έκπληξη. Ο Ρόμπερτ αποδείχτηκε πνευματώδης, εξωστρεφής και πολύ προσιτός», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Περιγράφοντας την πρώτη γνωριμία με τον Γιούνγκ Τσανγκ, ο Ρόμπερτ Φισκ ανέφερε πως του προξένησε ευθύς εξαρχής θετική εντύπωση για δύο βασικούς λόγους. «Πρώτα απ’ όλα, δεν είχε το συνηθισμένο τουπέ και ύφος που έχουν κατά κανόνα οι σκηνοθέτες. Δεύτερον, δεν συμπεριφερόταν όπως οι περισσότεροι δυτικοί δημοσιογράφοι που έρχονται στη Μέση Ανατολή έχοντας την εντύπωση πως γνωρίζουν την κατάσταση καλύτερα από τους κατοίκους αυτών των χωρών, τους οποίους και θέλουν να “διαφωτίσουν” για το τι συμβαίνει πραγματικά στον ίδιο τους τον τόπο. Ένας αληθινός ερευνητής, είτε γυρίζει ταινίες είτε γράφει άρθρα, πρέπει να ακούει προσεκτικά τους ανθρώπους. Ο Γιούνγκ έκανε ακριβώς αυτό», σχολίασε ο Ρόμπερτ Φισκ, επαινώντας τη στάση του καναδού σκηνοθέτη.

Αμέσως μετά, απαντώντας σε ερώτηση για το πώς κύλησε η μεταξύ τους συνεργασία, οι δύο ομιλητές τόνισαν τον αμοιβαίο σεβασμό που είχαν ο ένας απέναντι στη δουλειά του άλλου, ενώ υπογράμμισαν τη σημασία της θέσπισης ορίων και κανόνων σε ένα τόσο απαιτητικό και δύσκολο εγχείρημα. Ο Ρόμπερτ Φισκ επεσήμανε ότι είχε καταστήσει από την πρώτη στιγμή σαφές ότι για να υπάρξει μια αίσθηση αυθεντικότητας στην ταινία, ο ίδιος θα έπρεπε να κινείται ελεύθερα και ανεμπόδιστα στην έρευνά του, χωρίς να δεσμεύεται από την ύπαρξη της κάμερας. «Αυτό που εξήγησα στον Γιούνγκ και το κατάλαβε με τη μία ήταν πως δεν θα διέκοπτα ποτέ αυτό που κάνω, ακόμη κι αν η κάμερα εκείνη τη στιγμή δεν με τραβούσε ή αν το πλάνο δεν ήταν το επιθυμητό. Εγώ συνεχίζω την πορεία μου κι ο Γιούνγκ καταγράφει ό,τι προλαβαίνει και μπορεί», εξήγησε σχετικά. Αντιστοίχως, ο σκηνοθέτης επεσήμανε ότι ο Ρόμπερτ Φισκ δεν παρενέβη σε καμία στιγμή στη δημιουργική διαδικασία, παρέχοντας στον ίδιο πλήρη ελευθερία ως προς τη διαχείριση του κινηματογραφικού υλικού. «Η κάμερα ακολουθούσε τον Ρόμπερτ σε ό,τι έκανε, μάλιστα υπήρξε κι ένα αρκετά περιπετειώδες περιστατικό, με ένα κυνηγητό με αμάξι, όταν πήραμε στο κατόπι ένα φορτηγό. Δυστυχώς, οι σκηνές από αυτό το συμβάν δεν “έδεναν” με το υπόλοιπο υλικό και αναγκαστήκαμε, με πόνο καρδιάς οφείλω να πω, να τις αφαιρέσουμε από το τελικό cut», ανέφερε σχετικά ο Γιούνγκ Τσανγκ, συμπληρώνοντας πως ένα απόσπασμα από αυτή την καταδίωξη είναι διαθέσιμο στον ιστότοπο της εφημερίδας The Independent, όπου έχουν δημοσιευτεί τρία άρθρα με τα «παρασκήνια» του This Is Not a Movie.

Στη συνέχεια, οι δύο ομιλητές ανέλυσαν τις μεθόδους με τις οποίες προσεγγίζουν το αντικείμενό τους και προσπαθούν να φέρουν στο προσκήνιο την αλήθεια μέσα από το έργο τους. «Κατά τη γνώμη μου, είναι αδύνατον να μιλήσεις για τα οδυνηρά γεγονότα που έχει βιώσει και εξακολουθεί να βιώνει η Μέση Ανατολή, αν δεν μπεις στη διαδικασία να συναισθανθείς την τραγωδία, τον πόνο, τον θυμό και την αδικία που βασανίζουν αυτούς τους ανθρώπους. Πολλές φορές, για να καταφέρω να κάνω τους ανθρώπους να ανοιχτούν επιστρατεύω ένα ιδιόρρυθμο χιούμορ, το οποίο πολύ συχνά μπορεί να παρεξηγηθεί. Ευτυχώς, πολύ γρήγορα διαπίστωσα πως λειτουργούμε στο ίδιο μήκος κύματος με τον Γιούνγκ», ανέφερε ο Ρόμπερτ Φισκ. Παράλληλα, επεσήμανε μια κομβική διαφορά όσον αφορά τη συμπεριφορά των ανθρώπων στη Μέση Ανατολή σε σύγκριση με τις ΗΠΑ ή την Ευρώπη. «Εδώ, οι άνθρωποι επιζητούν την ευκαιρία να μιλήσουν σε έναν δημοσιογράφο, ακόμη και στις πιο επώδυνες στιγμές. Πιστεύουν, με αυτό τον τρόπο, πως θα βοηθήσουν να μαθευτεί η αλήθεια και να επανορθωθούν οι αδικίες που έχουν υποστεί», συμπλήρωσε.

Από την πλευρά του, ο Γιούνγκ Τσανγκ υπογράμμισε ότι η κάμερα είναι ένα πανίσχυρο εργαλείο, το οποίο –όπως ακριβώς και η δημοσιογραφία– οφείλει να σεβαστεί ορισμένους κανόνες δεοντολογίας και να παρατηρεί ασταμάτητα τα όσα συμβαίνουν στο βεληνεκές της. «Οφείλεις να είσαι ανοιχτός σε κάθε πιθανή εξέλιξη, να επιτρέπεις στο αντικείμενο της ιστορίας σου, όπως ήταν ο Ρόμπερτ στην προκειμένη περίπτωση, να ακολουθήσει τη δική του ανεξάρτητη πορεία. Όταν εστιάζεις την προσοχή σου σε ένα άτομο, είναι υποχρέωσή σου να έχεις προετοιμαστεί κατάλληλα, να έχεις έρθει “διαβασμένος” και, όπως προείπα, να έχεις πάντα κατά νου πως πρόκειται για μια ανοιχτή και διαρκώς μεταβαλλόμενη διαδικασία», δήλωσε χαρακτηριστικά ο σκηνοθέτης της ταινίας.

Ακολούθως, οι δύο προσκεκλημένοι του Φεστιβάλ απάντησαν σε ερώτηση σχετικά με το αν νιώθουν αφηγητές ιστοριών, παρά το γεγονός ότι αναζητούν την αλήθεια. «Ούτως ή άλλως δεν είμαι δημοσιογράφος, η οπτική μου γωνία είναι πάντα κινηματογραφική. Δεν μου αρέσει καν η λέξη ντοκιμαντερίστας, δεν κατανοώ ακριβώς τη σημασία και το περιεχόμενό της. Οπότε, ναι, υπό αυτή την έννοια, νιώθω πως λειτουργώ ως αφηγητής ιστοριών», εξήγησε σχετικά ο Γιούνγκ Τσανγκ. Στη συνέχεια, τον λόγο πήρε ο Ρόμπερτ Φισκ, ο οποίος, αφότου διευκρίνισε πως στις ιστορίες των ανθρώπων κρύβεται η αλήθεια την οποία κυνηγά ως δημοσιογράφος και ανταποκριτής, φανέρωσε τα βασικά στοιχεία της προσέγγισής του. «Στόχος μου είναι κάθε ανταπόκριση που γράφω να μοιάζει με γράμμα που στέλνω σε κάποιον φίλο, να μην είναι σοβαροφανής ή ακαδημαϊκή. Ως ανταποκριτές, έχουμε την υποχρέωση να σκαλίζουμε πιο βαθιά, να μην αντιγράφουμε απλώς τα ανακοινωθέντα που δημοσιεύουν τα πρακτορεία ειδήσεων. Το ζητούμενο είναι να αναδεικνύεται η προσωπική μας ματιά, να αποτυπώνεται ο θυμός κι η έκπληξή μας, τα γραπτά μας να έχουν χαρακτήρα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Απαντώντας στη συνέχεια σε ερώτηση του κοινού για το αν έχουν υπάρξει δημοσιογραφικά θέματα με τα οποία ήθελε, αλλά δεν μπόρεσε ποτέ, να καταπιαστεί, ο Ρόμπερτ Φισκ αναφέρθηκε στην επίμονη προσπάθειά του να βρεθεί και να συνομιλήσει με τον Κασέμ Σουλεϊμανί, διοικητή των ειδικών δυνάμεων των Φρουρών της Επανάστασης, οι οποίες αναλαμβάνουν στρατιωτικές επιχειρήσεις εκτός ιρανικού εδάφους. «Πάνω που είχα κάνει κάποια πρόοδο και κατόρθωσα να ανοίξω έναν υποτυπώδη δίαυλο επικοινωνίας, ελπίζοντας πως θα γίνω ο πρώτος δημοσιογράφος από τη Δύση στον οποίο θα δεχόταν να μιλήσει, ο Σουλεϊμανί δολοφονήθηκε ενώ βρισκόταν στο Ιράκ, σε μια επίθεση με drones που οργάνωσαν οι ΗΠΑ», εκμυστηρεύτηκε στο κοινό του Φεστιβάλ ο πολύπειρος ανταποκριτής.

Αμέσως μετά, η συζήτηση επικεντρώθηκε σε μια μάστιγα της εποχής, τα fake news, έναν όρο που βρίσκεται πλέον στα χείλη όλων. Ο Ρόμπερτ Φισκ, παίρνοντας τον λόγο, διευκρίνισε πως ο όρος μπορεί να είναι πρόσφατος, η πρακτική, όμως, κάθε άλλο παρά καινούργια είναι. «Στον δυτικό κόσμο είμαστε έκθετοι, εδώ και δεκαετίες, σε ειδήσεις που παραποιούν γεγονότα και παραχαράσσουν την αλήθεια. Παλαιότερα μπορεί να μην χρησιμοποιούσαμε τον όρο “fake news”, αλλά κάναμε λόγο για μεροληπτικές ή κατασκευασμένες ειδήσεις. Για να αναφέρω δυο παραδείγματα, το αμερικάνικο κοινό ανέκαθεν βομβαρδιζόταν από μονόπλευρα δημοσιεύματα για τη Μέση Ανατολή, που μεροληπτούσαν υπέρ του ισραηλινού κράτους, ενώ την εποχή των ταραχών στη Βόρειο Ιρλανδία, τα κυρίαρχα ΜΜΕ μετέδιδαν την εντύπωση πως σύσσωμος ο καθολικός πληθυσμός του νησιού τασσόταν υπέρ του IRA», συμπλήρωσε σχετικά. Δίνοντας τη δική του οπτική, ως κινηματογραφιστής, στο ίδιο θέμα, ο Γιούνγκ Τσανγκ επικαλέστηκε τον ορισμό που είχε δώσει στην τέχνη του ντοκιμαντέρ ο πρωτοπόρος του βρετανικού ντοκιμαντέρ, Τζον Γκρίρσον. «Αν θεωρήσουμε πως το ντοκιμαντέρ είναι η δημιουργική ερμηνεία της αλήθειας, τότε υπονοείται πως η δική μας υποκειμενική οπτική αποτελεί μέρος της όλης διαδικασίας. Κατά κάποιο τρόπο, η κάμερα οφείλει να υιοθετεί μια ηθική στάση στη διάρκεια της κινηματογράφησης, ενώ η υποκειμενική ματιά γίνεται εμφανής κατά κύριο λόγο στο στάδιο του μοντάζ. Θεωρώ πως το ντοκιμαντέρ οφείλει να εκπέμπει συναίσθημα προκειμένου να αποτυπώσει τις ζωές των ανθρώπων που μελετά. Οι ανταποκριτές γίνονται φορείς μιας αλήθειας και στην ταινία μου προσπάθησα να αναδείξω την αλήθεια που εκπροσωπεί ο Ρόμπερτ», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια, οι δύο ομιλητές απάντησαν στο αν έχουν βρεθεί ποτέ στη δυσάρεστη θέση να αυτο-λογοκρίνουν το περιεχόμενο της δουλειάς τους, φοβούμενοι τις συνέπειες που μπορεί να υπάρξουν. Ο Ρόμπερτ Φισκ, χωρίς περιστροφές, χαρακτήρισε την αυτο-λογοκρισία ως την ύψιστη προσβολή απέναντι στην αποστολή και στο καθήκον ενός δημοσιογράφου. «Αν εργάζεσαι ως ανταποκριτής σε ένα επικίνδυνο περιβάλλον και αρχίσεις να φοβάσαι μήπως τα όσα γράφεις στεναχωρήσουν τον εκδότη σου, το κοινό ή κάποιον άνθρωπο με ισχύ και εξουσία, πρέπει να αγοράσεις εισιτήριο για την πρώτη διαθέσιμη πτήση και γυρίσεις σπίτι σου. Είναι γελοίο να βρίσκεσαι κάπου όπου κινδυνεύει η ζωή σου και να επιβάλεις λογοκρισία στον εαυτό σου. Όταν συμβιβαστείς για πρώτη φορά, μετά δεν υπάρχει γυρισμός», δήλωσε αποφασιστικά. Παράλληλα, συμπλήρωσε πως πολλές φορές η γλώσσα και η επιλογή των λέξεων για να περιγραφεί μια κατάσταση μπορεί υποκρύπτουν μια δόλια παραποίηση της πραγματικότητας, όπως η επιλογή του όρου «φράχτης ασφαλείας» για το τείχος που έχει υψώσει το κράτος του Ισραήλ στη Δυτική Όχθη. Ο Γιούνγκ Τσανγκ από την πλευρά του, ανάφερε πως η δύναμη που εμπεριέχει η εικόνα ως έννοια, δημιουργεί αυτομάτως υψηλή αίσθηση ευθύνης στον κινηματογραφιστή, η οποία καταλύει αυτομάτως οποιαδήποτε υπόνοια ή σκέψη αυτο-λογοκρισίας.

Ένα θέμα που επανήλθε αρκετές φορές και σε διάφορες παραλλαγές στη διάρκεια της συζήτησης σχετιζόταν με την ύπαρξη ορίων και κόκκινων γραμμών όσον αφορά την απεικόνιση της φρίκης, του ανθρώπινου πόνου και του θανάτου, τόσο στην τέχνη του ντοκιμαντέρ όσο και σε μια δημοσιογραφική έρευνα. Σύμφωνα με τον Ρόμπερτ Φισκ, υπάρχει μια τάση «προστασίας» του δυτικού κοινού από εικόνες φρίκης και καταστροφής, οι οποίες του είναι ανοίκειες και ξένες. «Σαν να θέλουμε να προστατευτούμε από την ίδια την πραγματικότητα. Κάποια στιγμή, πρέπει να δώσουμε στον κόσμο να καταλάβει ότι το αληθινό πρόσωπο του πολέμου είναι πάντοτε ίδιο και απαράλλαχτο και δεν έχει να κάνει με τη νίκη ή την ήττα. Ο πόλεμος είναι συνώνυμο του θανάτου, του εκμηδενισμού της ανθρώπινης ζωής, ύπαρξης και αξιοπρέπειας και δεν πιστεύω πως πρέπει να καμουφλάρουμε την όψη του θανάτου στις εικόνες μας. Εννοείται πως ένα ντοκιμαντέρ δεν πρέπει να κάνει κατάχρηση τέτοιων εικόνων διότι κινδυνεύει να καταλήξει “πορνογραφικό”, αλλά στη δημοσιογραφική έρευνα θεωρώ πως ο θάνατος πρέπει να απεικονίζεται. Είναι πάγια πεποίθησή μου ότι αν είχαμε περισσότερη συναίσθηση του θανάτου, πιθανώς να είχαμε λιγότερους πολέμους», δήλωσε ο Ρόμπερτ Φισκ.

Ο Γιούνγκ Τσανγκ, τοποθετούμενος στο ίδιο ζήτημα, διευκρίνισε πως δεν υπάρχουν ξεκάθαροι κανόνες τους οποίους υιοθετεί όσον αφορά την απεικόνιση δυσάρεστων καταστάσεων στις ταινίες του, αφού κάθε περίπτωση και κάθε συγκυρία είναι διαφορετική. «Δεν υπάρχει κάποιο κοινώς παραδεκτό ηθικό όριο στην καλλιτεχνική δημιουργία που να επιβάλλει πότε θα πρέπει να κλείσεις την κάμερα ή τι θα πρέπει να αφήσεις εκτός του τελικού cut, στο στάδιο του μοντάζ. Εξαρτάται από την περίσταση, τις συνθήκες, από τον δικό σου χειρισμό. Προσωπικά μιλώντας, θα έκλεινα την κάμερα μονάχα αν προέκυπτε κάποιο ζήτημα ζωής ή θανάτου, στο οποίο θα έπρεπε να βοηθήσω ή αν αντιλαμβανόμουν πως ένας άνθρωπος δεν θέλει να κινηματογραφηθεί. Φυσικά, αναφέρομαι στους απλούς ανθρώπους, τους οποίους δεν θεωρώ πως έχω την άδεια να κινηματογραφώ παρά τη θέλησή τους, όχι έναν άνθρωπο σε θέση ισχύος και εξουσίας. Στη δουλειά μας, πάντως, πολύ συχνά είναι πολύ πιο υποβλητικό και συγκινητικό να μην δείξεις ευθέως μια δυνατή εικόνα, αλλά να την υπονοήσεις», ανέφερε χαρακτηριστικά. Παράλληλα, έκανε αναφορά στο ντοκιμαντέρ Dying at Grace (2003) του συμπατριώτη του, Άλαν Κινγκ, το οποίο κινηματογραφεί πάσχοντες από ανίατες ασθένειες, που βρίσκονται στα πρόθυρα του θανάτου, κινηματογραφώντας μάλιστα, σε μία περίπτωση, και την τελευταία πνοή ενός ασθενούς. Σε εκείνο το σημείο, ο Ρόμπερτ Φισκ επισήμανε τη διαφορά που εντοπίζει ανάμεσα στον θάνατο από φυσικά αίτια ή ασθένειες και στην απεικόνιση των θανάτων ως αποτέλεσμα του πολέμου. «Ο θάνατος ως φυσική κατάληξη της ζωής είναι λυπηρό, αλλά όχι τραγικό, θέαμα. Πάντως, αν υπάρχει ένα σημείο στο οποίο θεωρώ πως πρέπει η κάμερα να σέβεται αυτόν που κινηματογραφεί είναι η θλίψη. Το να αποτυπώσεις το σημείο στο οποίο ένας άνθρωπος είναι έτοιμος να καταρρεύσει είναι θεμιτό. Από εκεί και έπειτα, δεν υπάρχει κανένας λόγος να αφήσεις την κάμερα ανοιχτή», κατέληξε ο Ρόμπερτ Φισκ.

Κλείνοντας τη συζήτηση, και αφότου ο Ρόμπερτ Φισκ προέβη σε δυσοίωνες προβλέψεις όσον αφορά τον πόλεμο στη Συρία και την πιθανότητα εξεύρεσης ειρηνευτικής λύσης στο κοντινό μέλλον, οι δύο ομιλητές έδωσαν τις πολύτιμες συμβουλές τους σε όποιον θελήσει να ακολουθήσει έναν δύσβατο δρόμο σαν τον δικό τους. «Όποιος θέλει να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία πρέπει να έχει κατά νου πως θα πρέπει να αφοσιωθεί ολόψυχα σε αυτήν και να την αντιμετωπίζει ως λειτούργημα και όχι ως συναλλαγή ή μια απλή επαγγελματική δραστηριότητα. Ο δημοσιογράφος έχει την υποχρέωση να είναι αυτόπτης μάρτυρας των όσων καταγράφει, να αναζητεί την αλήθεια και να επενδύει όλο του το είναι, τιμώντας την ιερή αποστολή που έχει αναλάβει», δήλωσε ο Ρόμπερτ Φισκ. Από την πλευρά του, ο Γιούνγκ Τσανγκ, αφότου εξήρε τη σημασία του μοντάζ στην τέχνη του ντοκιμαντέρ, αποδίδοντας τα εύσημα στον δικό του συνεργάτη, με τον οποίο εργάστηκαν πυρετωδώς για έναν ολόκληρο χρόνο στο μοντάζ της ταινίας, υπογράμμισε τη σημασία των ερεθισμάτων και της γνώσης στη δουλειά ενός ντοκιμαντερίστα. «Να οπλιστείτε με εφόδια και γνώσεις, να απορροφάτε σαν σφουγγάρια κάθε πληροφορία. Να αποκτήσετε τη δική σας φωνή και να έχετε πάντα κατά νου ότι το πάθος πολύ συχνά δεν συμβαδίζει με την οικονομική αποκατάσταση και τις παχυλές αμοιβές», κατέληξε με χιουμοριστικό τόνο ο καναδός σκηνοθέτης, κλείνοντας μια συζήτηση που κράτησε καθηλωμένο το κοινό που την παρακολούθησε, αποσπώντας ένθερμα σχόλιο και θετικότατες εντυπώσεις.

Πολυβραβευμένοι σκηνοθέτες από όλο τον κόσμο συμμετέχουν στο πρότζεκτ του Φεστιβάλ «Χώροι #2»

togetherteam — Tue, 21 Apr 2020 17:41:30 +0000

Επτά μικρού μήκους ταινίες. Επτά σπουδαίοι σκηνοθέτες από ολόκληρο τον κόσμο. Μία εικόνα της καραντίνας που ισοπεδώνει τα σύνορα.

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης παρουσιάζει στο κανάλι του στο YouTube, το πρότζεκτ «Χώροι #2», με την υποστήριξη του υπουργείου Πολιτισμού.

Πολυβραβευμένοι σκηνοθέτες από όλο τον κόσμο δημιούργησαν την δική τους ολιγόλεπτη ταινία, εμπνευσμένη ελεύθερα από το βιβλίο «Χορείες χώρων» του Ζωρζ Περέκ και τις ημέρες της καραντίνας.

Οι ταινίες που συμμετέχουν στο πρότζεκτ «Χώροι #2» είναι οι:

Spotting Fig trees του Ταρίκ Ακτάς

These Days του Ματέο Μπεντέσκι

cnfnmnt e/scp(i)sm του Ντενί Κοτέ

Άτιτλο της Ρέιτσελ Λι Τζόουνς

A Fable (O Fabula) του Ράντου Ζούντε

Be Absolute for Death του Τζον Κ. Λιντς

Visit του Τζιά Τζανκ-κε

Μπορείτε να δείτε το «Χώροι #2» εδώ: https://youtu.be/FAEfh3U7EZg

Το πρότζεκτ «Χώροι #1» με μικρού μήκους ταινίες οκτώ αγαπημένων Ελλήνων σκηνοθετών είναι διαθέσιμο στο κανάλι μας στο YouTube (https://www.youtube.com/watch?v=hLyV-YuEjU8). Σύντομα θα ακολουθήσει και το «Χώροι #3» με τη συμμετοχή και άλλων σπουδαίων σκηνοθετών από όλο τον κόσμο (ανάμεσά τους οι Άλμπερτ Σέρα, Γιούνγκ Τσανγκ, Βίκτορ Μορένο κ.ά)

Περισσότερα για τους δημιουργούς που συμμετέχουν στο «Χώροι #2»:

Ταρίκ Ακτάς: Ο σκηνοθέτης, ο οποίος γεννήθηκε στη Γερμανία και ζει και εργάζεται στην Κωνσταντινούπολη, είναι απ’ τις πιο δυνατές νέες κινηματογραφικές φωνές του τουρκικού σινεμά. Τον γνωρίσαμε με την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας, Στο νεφέλωμα του νεκρού αλόγου, η οποία ξεκίνησε την πορεία της από τα Works in Progress της Αγοράς του 58ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο.

Ματέο Μπεντέσκι: Ο πολλά υποσχόμενος εκπρόσωπος του νέου αργεντίνικου σινεμά, μας εντυπωσίασε στο 60ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με το γλυκόπικρο Μέλη της οικογένειας, το οποίο έκανε την πρεμιέρα του στο Πανόραμα της Μπερλινάλε.

Ντενί Κοτέ: Ο κορυφαίος καναδός δημιουργός του ανεξάρτητου σινεμά, γνωστός από τις ταινίες του Βορινές πολιτείες, H Βικ + η Φλο είδαν μια αρκούδα και Η ανθολογία μιας πόλης-φάντασμα, οι οποίες συμμετείχαν σε όλα τα μεγάλα Φεστιβάλ, ανάμεσά τους στις Κάννες, το Φεστιβάλ του Βερολίνου, στο Λοκάρνο, κερδίζοντας πολυάριθμα βραβεία.

Ρέιτσελ Λι Τζόουνς: Η αμερικανο-ισραηλινή δημιουργός του Advocate, βρέθηκε στη βραχεία λίστα των υποψηφιοτήτων για το Όσκαρ Ντοκιμαντέρ. Η βραβευμένη με Χρυσό Αλέξανδρο σκηνοθέτις στρέφει γενναία το βλέμμα της στην πραγματικότητα και στο έργο της έχει ασχοληθεί με κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη.

Ράντου Ζούντε: Ο πολυβραβευμένος ρουμάνος σκηνοθέτης που μας έχει χαρίσει το Aferim! (Αργυρή Άρκτος σκηνοθεσίας, Μπερλινάλε 2015), το οποίο σημείωσε μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα και το Αδιαφορώ αν καταγραφούμε στην Ιστορία ως Βάρβαροι, που παρουσιάζει τη βαλκανική ιστορία όπως κανείς άλλος δεν θα μπορούσε.

Τζον Κάρολ Λιντς: Ο διάσημος αμερικανός ηθοποιός, ο οποίος έχει πρωταγωνιστήσει σε ταινίες όπως τα Fargo, Gran Torino, Zodiac, μάς χάρισε με την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα -το υπέροχο Lucky– την τελευταία μεγάλη στιγμή του Χάρι Ντιν Στάντον στο σινεμά.

Τζιά Τζανκ-κε: Ένας ρεαλιστής φιλόσοφος της νέας γενιάς του κινεζικού κινηματογράφου, ο σπουδαίος και πολυπράγμων σκηνοθέτης, αποτυπώνει τη ζωή όπως πραγματικά είναι, χωρίς περιστροφές ή συμβιβασμούς. Με τις ταινίες του Οι Στάχτες μιας Αγάπης, Αίσθηση Αμαρτίας, Ακίνητες Ζωές, έχει ταξιδέψει στα πιο σημαντικά Φεστιβάλ του κόσμου, όπως στις Κάννες και στη Βενετία, όπου κέρδισε Χρυσό Λέοντα για την ταινία του Ακίνητες Ζωές.

Μείνετε συντονισμένοι στα online κανάλια του Φεστιβάλ:

Website: www.filmfestival.gr

Ψηφιακό αρχείο: www.myfestival.gr

Facebook Page: facebook.com/filmfestival.gr/

Agora / English Page: facebook.com/AgoraTIFF

Youtube Channel: youtube.com/user/filmfestivalgr

Instagram: instagram.com/filmfestivalgr/

Blog: blog.tiff.gr/

Το Φεστιβάλ προσφέρει δωρεάν ελληνικές ταινίες από το 60ό ΦΚΘ και ταινίες για παιδιά!

togetherteam — Mon, 13 Apr 2020 21:38:53 +0000

Πάσχα με ελληνικό σινεμά από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Συνεχίζοντας τις online δράσεις του τις δύσκολες ημέρες της απομόνωσης, το Φεστιβάλ προσφέρει δωρεάν, μέσω της δημοφιλούς διαδικτυακής πλατφόρμας Festival Scope, επιλεγμένες ελληνικές ταινίες από το πρόγραμμα της 60ής διοργάνωσης, καθώς και ταινίες για παιδιά.

Οι θεατές θα μπορούν να παρακολουθήσουν τις ταινίες από την Τρίτη 14 έως την Κυριακή 26 Απριλίου στην ασφαλή και αναγνωρισμένη από επαγγελματίες διαδικτυακή πλατφόρμα, κάνοντας μια απλή, δωρεάν εγγραφή στην πλατφόρμα (https://www.festivalscope.com/). Κάθε ταινία θα είναι διαθέσιμη για 300 θεάσεις.

Μετά από προτροπή και υποστήριξη από το υπουργείο Πολιτισμού, το Φεστιβάλ επωμίζεται το κόστος αυτής της ενέργειας, ενώ έχει δώσει και ένα μικρό ποσό σε όλους τους παραγωγούς για τα δικαιώματα της προβολής.

Συγκεκριμένα, το κοινό θα μπορεί να παρακολουθήσει τις παρακάτω ταινίες:

Απόστρατος του Ζαχαρία Μαυροειδή: Ο Άρης, ένας τριαντάρης επιχειρηματίας στα όρια της χρεοκοπίας, μετακομίζει στο σπίτι του εκλιπόντος παππού Αριστείδη, απόστρατου αξιωματικού του Ελληνικού Στρατού. Σύντομα ξανασμίγει με έναν παλιό φίλο του Αριστείδη. Προσπαθώντας να φανεί αντάξιος του ονόματός του, ο Άρης σταδιακά ταυτίζεται με τον παππού του. Η ταινία συμμετείχε στο τμήμα Crossroads

co-production Forum 2013 και στη δράση Thessaloniki Goes to Cannes Works in Progress 2019 της Αγοράς του ΦΚΘ. Με τους: Μιχάλη Σαράντη, Γιώτα Φέστα, Θανάση Παπαγεωργίου.

Γεννημένος 8η Μαρτίου του Λυμπέρη Διονυσόπουλου: Οι γυναίκες έχουν καταλάβει τον κόσμο και έχουν εκτελέσει τον αντρικό πληθυσμό. Ένας ταγμένος μισογύνης, ο Λεωνίδας, θα καταφέρει να επιζήσει. Όταν θα γνωρίσει την Οφηλία, μια νεαρή επαναστάτρια και σινεφίλ, τα πράγματα θα πάρουνε μια περίεργη τροπή. Με τους: Μαίρη Σεΐσογλου, Λυμπέρη Διονυσόπουλο, Δέσποινα Χαλίδου.

Δεν ακούμε τα τραγούδια του Τάκη Παπαναστασίου: Ο Νίκος και η Νόρα προσκαλούν στο σπίτι τους τον Άγγελο για να περάσει τη νύχτα μαζί τους. Η βραδιά περιλαμβάνει έναν πίνακα του Ντιμπιφέ, κιμονό και γουέστερν, ένα καμένο κοτόπουλο, τον Έλβις και την Ντίτριχ. Πρωταγωνιστούν οι: Νόρα – Νάνσυ Σιδέρη, Νίκος – Πάνος Παπαδόπουλος, Άγγελος – Μιχαήλ Ταμπακάκης.

Εξορία του Βασίλη Μαζωμένου: Ο Άρης, πασχίζει να εγκαταλείψει τη χώρα μέσα σε μια βάρκα. Καταφέρνει να γλιτώσει τον πνιγμό αλλά με την επιστροφή του, ρίχνεται σ’ έναν αγώνα επιβίωσης που θα τον φέρει στα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Πρωταγωνιστούν: Κατερίνα Τσάση – Δέδε, Στέφανος Κακαβούλης, Αγγελική Καρυστινού.

Ζίζοτεκ του Βαρδή Μαρινάκη: Μετά την εγκατάλειψη του εννιάχρονου Ιάσωνα από τη μητέρα του σε ένα πανήγυρι δίπλα στα σύνορα Ελλάδας-Βουλγαρίας, βρίσκει καταφύγιο σε μια καλύβα στη μέση του δάσους που ανήκει σε ένα απομονωμένο και ιδιότροπο μεσήλικα, τον Μηνά. Μια συγκινητική ιστορία για τη λαχτάρα για οικειότητα. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο τμήμα East of the West στο Κάρλοβι Βάρι. Η ταινία συμμετείχε στα τμήματα Crossroads co-production Forum 2012 και Agora Works in Progress 2017 της Αγοράς του ΦΚΘ. Με τους: Πηνελόπη Τσιλίκα, Αύγουστο Λάμπρου-Νεγρεπόντη, Δημήτρη Ξανθόπουλο.

Το θολάμι του Βασίλη Νούλα: Βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα του Νίκου Κάσδαγλη, η ταινία ακολουθεί την ταραχώδη διαδρομή της Δέσποινας, μέλους τρομοκρατικής οργάνωσης, στο κέντρο της πόλης, όπου προσπαθεί να κρατηθεί, όπως μπορεί, στη ζωή αφού έχει διαπράξει έναν φόνο. Μέσα από την ταραγμένη διαδρομή της κεντρικής ηρωίδας διαγράφεται ένα πορτρέτο της Αθήνας. Πρωταγωνιστούν: Δέσποινα Χατζηπαυλίδου, Νίκος Σάμπαλης, Βίκυ Κυριακουλάκου.

Περσεφόνη του Κώστα Αθουσάκη: Μια ελληνο-ιαπωνική κινηματογραφική οπερέτα, που ζωντανεύει τον μύθο της αρπαγής της Περσεφόνης μπροστά στα μάτια ενός γκρουπ γυναικών από την Ιαπωνία, την ώρα που η άφιξη του ξένου άντρα αναστατώνει τα μέλη της οικογένειας του ξενώνα Persephone. Η ταινία συμμετείχε στη δράση Thessaloniki Goes to Cannes Works in Progress 2019 της Αγοράς του ΦΚΘ. Με τους: Έλσα Λεκάκου, Δημήτρη Ήμελλο, Κατερίνα Λυπηρίδου, Ευαγγελία Καρακατσάνη.

Ο Πύραυλος του Στέφανου Σιταρά. Ο Στάθης, χρόνια γνωστός για τη μυθομανία του, αναγκάζεται να αποδείξει στους φίλους του την ύπαρξη ενός «απόρρητου πυραύλου» (που μόνο εκείνος ξέρει), προκειμένου να μην τους χάσει. Γυρισμένος με μη-ηθοποιούς στην πορεία τεσσάρων ετών, Ο Πύραυλος αφηγείται την πραγματική ιστορία μιας παρέας, την τελευταία νύχτα του καλοκαιριού. Πρωταγωνιστούν: Αν-Μαρί Λεζινό, Άρης Μαυρόπουλος, Μαριέτη Παπαθεοδώρου κ.ά

@9: Στα εννιά του Άγγελου Σπάρταλη: Ένα κορίτσι φάντασμα, ηλικίας εννέα ετών, καταλαμβάνει τα κατασχεθέντα από τις τράπεζες διαμερίσματα του κέντρου των Αθηνών και επιτίθεται με βία στους μεσίτες και στους νέους αγοραστές. Ένα νεαρό ερωτευμένο ζευγάρι, στο ξεκίνημα της κοινής του ζωής, θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί το μικρό φάντασμα για δικό του όφελος. Πρωταγωνιστούν: Δήμητρα Σπάρταλη, Vassilis Awad, Σοφία Παπαδοπούλου, Άγγελος Παπαδημητρίου κ.ά.

Cosmic Candy της Ρηνιώς Δραγασάκη: Η Άννα, μια μοναχική και ιδιόρρυθμη ταμίας σουπερμάρκετ αναγκάζεται να πάρει υπό την προστασία της το δεκάχρονο κορίτσι του διπλανού διαμερίσματος, ύστερα από την μυστηριώδη εξαφάνιση του πατέρα του. Την απασχολούν, επίσης, η πιθανή της απόλυση και ένα ρομαντικό ειδύλλιο. Και όλα αυτά υπό την επήρεια υπερβολικής ποσότητας Κοσμικ Κάντυ, της καραμέλας που σκάει στο στόμα. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Fantastic Fest του Όστιν στο Τέξας και στο Sitges στην Ισπανία. Συμμετείχε, επίσης, στο τμήμα Crossroads co-production Forum 2013 και Agora Works in Progress 2016 της Αγοράς του ΦΚΘ. Με τους: Μαρία Κίτσου, Μάγια Πιπερά, Κίμωνα Κουρή.

Winona του Αλέξανδρου Βούλγαρη (The Boy): Η πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη και μουσικού, Αλέξανδρου Βούλγαρη (The Boy), μάς συστήνει τέσσερις γυναίκες που πηγαίνουν σε μια παραλία για να απολαύσουν τον ήλιο και τη θάλασσα. Γυρισμένη με φιλμ 16mm, η Winona αιχμαλωτίζει στον φακό της τον αισθησιασμό που προκύπτει από το φως, το νερό και τη νεαρή σάρκα, καλώντας μας να ανακαλύψουμε τα μυστικά που κρύβονται πίσω από, φαινομενικά, ανέμελα παιχνίδια. Η ταινία συμμετείχε στη δράση Thessaloniki Goes to Cannes Works in Progress 2019 της Αγοράς του ΦΚΘ. Πρωταγωνιστούν: Ανθή Ευστρατιάδου, Σοφία Κόκκαλη, Ηρώ Μπέζου, Δάφνη Πατακιά.

Το θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών του Σύλλα Τζουμέρκα: Δύο γυναίκες (Αγγελική Παπούλια, Γιούλα Μπούνταλη) ζουν σε μια επαρχιακή πόλη στη Δυτική Ελλάδα. Όταν ένας μυστηριώδης θάνατος φέρνει τα πάνω-κάτω στη μικρή τους πόλη και πυροδοτεί έναν άγριο κύκλο βίας, οι ζωές των δύο γυναικών που μέχρι χτες αγνοούσαν η μία την ύπαρξη της άλλης, θα αρχίσουν να συγκλίνουν. Η συνάντησή τους θα μπορούσε να είναι η σωτηρία τους. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου και ακολούθησε μια επιτυχημένη φεστιβαλική πορεία. Πρωταγωνιστούν: Αγγελική Παπούλια, Γιούλα Μπούνταλη, Χρήστος Πασσαλής, Αργύρης Ξάφης, Θανάσης Δόβρης, Λαέρτης Μαλκότσης. Η Νοva, πιστή υποστηρίκτρια του ελληνικού κινηματογράφου, ακούγοντας το κάλεσμα του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, παραχωρεί για προβολή στο Festival Scope την πιο πρόσφατη βραβευμένη συμπαραγωγή της «Το Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών» του Σύλλα Τζουμέρκα. Η εξαιρετική ταινία έκανε πριν λίγες εβδομάδες την πρεμιέρα της στο NovaCinema και είναι πάντα διαθέσιμη στο ΝοvaOnDemand.

Meltem του Βασίλη Δογάνη: Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του (ήδη αναγνωρισμένου για τα μικρού μήκους φιλμ του), Βασίλη Δογάνη, αφηγείται την ιστορία μιας νεαρής Γαλλίδας, ελληνικής καταγωγής, η οποία επιστρέφει στη Λέσβο για να κληρονομήσει το εξοχικό σπίτι της μητέρας της που πέθανε πρόσφατα. Εκεί θα την ακολουθήσουν δύο γάλλοι συμφοιτητές της, με τους οποίους σκοπεύει να ανοίξει μια επιχείρηση, χρησιμοποιώντας τα λεφτά απ’ την πώληση του σπιτιού. Με τους: Δάφνη Πατακιά, Ραμπά Ναΐτ Ουφέλα, Άκη Σακελλαρίου.

Παιδικές ταινίες

Το Φεστιβάλ προσφέρει, επίσης δωρεάν, μέσω της πλατφόρμας Festival Scope ταινίες που απευθύνονται σε παιδιά ηλικίας 2 έως 12 ετών.

Kiwi and Strit (για παιδιά 2-6 ετών) του Έσμπεν Τοφτ Γιάκομπσεν: Ο Kiwi και ο Strit, τα μικρά χνουδωτά πλασματάκια ζουν σε ένα ξέφωτο στη μέση του μεγάλου δάσους. Οι δυο τους είναι πολύ διαφορετικοί, ο Kiwi κίτρινος και προσεκτικός, ο Strit άγριος και μωβ. Ο καθένας τους βλέπει τον κόσμο με διαφορετικά μάτια, αλλά και οι δύο είναι παιχνιδιάρηδες και περίεργοι. Διασκεδάζουν συνεχώς μαζί όταν παίζουν ποδόσφαιρο, αγωνίζονται με τα ποδήλατά τους, αλλά και όταν βρίσκουν μια φωνακλού αγελάδα.

Children of the Universe / Τα παιδιά του σύμπαντος (για παιδιά 6-12 ετών) της Καμίλ Μπουντέν: Ένα ορεινό δημοτικό σχολείο ξεκινάει να ανακαλύψει τα μυστικά του σύμπαντος, με τη βοήθεια της αστροφυσικού Στεφανί Ζουνό: τη Μεγάλη Έκρηξη, τη δημιουργία των αστεριών, τη σουπερνόβα, τις μαύρες τρύπες, τη Γη. Τα παιδιά απολαμβάνουν τη μοναδική ευκαιρία, ανακαλύπτοντας παράλληλα ότι τα πάντα, μικρά και μεγάλα, συνδέονται αλλά και αναζητώντας ταυτόχρονα απάντηση στο αιώνιο μεταφυσικό ερώτημα: «Ποια είναι η θέση μας στο σύμπαν».

Next Door Spy / Ο κατάσκοπος της διπλανής πόρτας (για παιδιά ηλικίας 7-12 ετών) της Κάρλα φον Μπένγκτσον: Η Αγκάθα Κρίστι είναι 10 χρονών και το όνειρό της είναι να γίνει ιδιωτική ντετέκτιβ. Δεν θα αφήσει άλυτο κανένα μυστήριο της γειτονιάς. Το μεγαλύτερο αίνιγμα όμως έχει τη μορφή του Βίνσεντ, ενός συνομήλικού της λάτρη του σκέιτ, που η Αγκάθα πιστεύει ότι κρύβει ένα μυστικό. Αφιερώνει τον χρόνο της παρακολουθώντας τον και ανακαλύπτει απρόσμενες εκπλήξεις, αλλά και την πραγματική φιλία. Με ελληνικούς υπότιτλους, άνω των 7 ετών.

Cleo and Paul / Κλεό και Πολ (για παιδιά ηλικίας 3-8 ετών) του Στεφάν Ντεμουστιέ: Η τριάμισι ετών Κλεό είναι εξπέρ στο κρυφτό. Ο αδελφός της ο Πολ και η γιαγιά της δεν έχουν καμία ελπίδα να την βρουν. Σε κάποια στιγμή, ούτε η ίδια η Κλεό δεν ξέρει πού βρίσκεται μέσα στο πάρκο. Κανείς δεν της δίνει σημασία. Έτσι, η Κλεό αποφασίζει να ακολουθήσει μια γυναίκα που μοιάζει εξίσου χαμένη με την ίδια και μαζί να εξερευνήσουν εκ νέου τους κόσμους τους.

Μείνετε συντονισμένοι στα online κανάλια του Φεστιβάλ:

Website: www.filmfestival.gr

Ψηφιακό αρχείο: www.myfestival.gr

Facebook Page: facebook.com/filmfestival.gr/

Agora / English Page: facebook.com/AgoraTIFF

Youtube Channel: youtube.com/user/filmfestivalgr

Instagram: instagram.com/filmfestivalgr/

Blog: blog.tiff.gr/

3, 2, 1… Γυρίζουμε Σπίτι & Γράφουμε Σπίτι

togetherteam — Wed, 01 Apr 2020 12:26:00 +0000

Διαγωνισμοί δημιουργίας ταινίας μικρού μήκους και συγγραφής ιστορίας για παιδιά και εφήβους

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης προ(σ)καλεί τα παιδιά και τους εφήβους που Μένουν Σπίτι, να αφήσουν την φαντασία τους ελεύθερη και να συμμετάσχουν σε μια εκπαιδευτική και ψυχαγωγική δράση. Πάρτε μέρος στους διαγωνισμούς «Γυρίζουμε Σπίτι» (για παιδιά 6-13 ετών) και «Γράφουμε Σπίτι» (για εφήβους 14-18 ετών), δημιουργήστε τη δική σας κινηματογραφική αφήγηση και κερδίστε υπέροχα κινηματογραφικά δώρα!

Διαγωνισμός δημιουργίας ταινίας μικρού μήκους «Γυρίζουμε Σπίτι!»

(για παιδιά ηλικίας 6 έως 13 ετών)

Δημιουργήστε τη δική σας μικρού μήκους ταινία (διάρκειας έως 3 λεπτά)!

Γράψτε το σενάριο: αντλήστε έμπνευση από ό,τι υπάρχει γύρω σας – εκτός από ανθρώπους: αντικείμενα, έπιπλα, ρούχα, παιχνίδια, κατοικίδια, πράγματα που χαρακτηρίζουν την καθημερινότητά σας όσο Μένουμε Σπίτι και φτιάξτε την ιστορία σας. Σκεφτείτε τη συνθήκη που λένε και οι σοφοί σεναριογράφοι: Ποιος, που, πότε, πως και γιατί; Πώς ξεκινάει η ιστορία; Ποιος είναι ο τίτλος της; Ποιες είναι οι εκπλήξεις και ποιες οι ανατροπές που κάνουν την υπόθεση να κορυφωθεί; Και τελικά, πως ολοκληρώνεται;

Ανακαλύψετε τον εξοπλισμό σας: επιλέξτε ανάμεσα σε κινητό, tablet, laptop, φωτογραφική μηχανή, ό τι σας βολεύει.

Ανακαλύψτε το χώρο σας: Εξερευνήστε σπιθαμή προς σπιθαμή κάθε γωνία του σπιτιού, του μπαλκονιού, του κήπου, της βεράντας σας και καταλήξτε στους σκηνικούς χώρους που θεωρείτε ότι είναι οι καλύτεροι για τα γυρίσματα των πλάνων σας.

Φτιάξετε το πλάνο σας: Ανοίξτε το φακό και διαλέξτε την απόσταση που προτιμάτε. Θέλετε να εμφανίζεται στην οθόνη σας ολόκληρο το αντικείμενο (γενικό πλάνο), μισό (μεσαίο) ή μια λεπτομέρεια (κοντινό πλάνο);

Περισσότερες πληροφορίες και ο κανονισμός συμμετοχής θα είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, www.filmfestival.gr

Διαγωνισμός συγγραφής ιστορίας σε μορφή σεναρίου «Γράφουμε Σπίτι!»

(για εφήβους ηλικίας 14 έως 18 ετών)

Ενεργοποιήστε τη φαντασία σας και γράψτε μια ιστορία που θα μπορούσε να γίνει σενάριο για μια μικρού μήκους ταινία μυθοπλασίας.

Διαλέξτε το θέμα σας: Έχετε να επιλέξετε ανάμεσα σε δυο θέματα: «Απίστευτες μέρες» (τι σημαίνει για σας απίστευτες μέρες, τι θα μπορούσε να συμβεί κατά τη διάρκειά τους, τι θα επιλέγατε να γίνει) ή «Μεγαλώνοντας» (τι σημαίνει μεγαλώνω, ωριμάζω, τι αλλάζει για μένα, τι μένει ίδιο).

Μιλήστε για ό,τι σας απασχολεί: Αφηγηθείτε ιστορίες, συναισθήματα, καταστάσεις, περιγράψτε πρόσωπα, τόπους, αντικείμενα με βιωματικό τρόπο. Εκφράστε τον εσωτερικό σας κόσμο, τολμήστε στη δημιουργική σας έκφραση!

Εξοικειωθείτε με τις αφηγηματικές δομές και τις σεναριακές τεχνικές: Για να σας βοηθήσουμε να κατανοήσετε καλύτερα τα κινηματογραφικά εργαλεία, το φεστιβάλ θα διοργανώσει ένα μίνι σεμινάριο το οποίο θα πραγματοποιηθεί online μέσα στις επόμενες ημέρες. Σύντομα θα ανακοινωθούν στην ιστοσελίδα www.filmfestival.gr και στα social media του οργανισμού περισσότερες πληροφορίες για τους διαγωνισμούς, το σεμινάριο καθώς και τον κανονισμό συμμετοχής.

Στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών δράσεων για τη διάρκεια που Μένουμε Σπίτι, το Φεστιβάλ θα ανακοινώσει σύντομα και έναν διαγωνισμό που θα απευθύνεται σε φοιτητές και σπουδαστές.

Μείνετε συντονισμένοι στα online κανάλια του Φεστιβάλ:

Website: www.filmfestival.gr

Ψηφιακό αρχείο: www.myfestival.gr

Facebook Page: facebook.com/filmfestival.gr/

Agora / English Page: facebook.com/AgoraTIFF

Youtube Channel: youtube.com/user/filmfestivalgr

Instagram: instagram.com/filmfestivalgr/

Blog: blog.tiff.gr/

Συντροφιά με σινεμά τις μέρες του κορωνοϊού

togetherteam — Fri, 20 Mar 2020 17:44:43 +0000

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ενεργοποιεί όλες τις δυνατότητες που δίνει το διαδίκτυο, με στόχο να προσφέρει στο κοινό που αγαπά το ελληνικό σινεμά, εναλλακτικές διεξόδους σε αυτή την πρωτόγνωρη συνθήκη που βιώνουμε όλοι.

Μέσα από τα online κανάλια μας -την ιστοσελίδα μας, το facebook, το instagram, το youtube channel – δημιουργούμε μια πλατφόρμα ενημέρωσης και ψυχαγωγίας, ώστε να μοιραστούμε στιγμές και πρωτότυπο νέο υλικό με την υπογραφή αγαπημένων κινηματογραφιστών.

Προγραμματίζουμε τις παρακάτω ενέργειες, οι οποίες θα μας κρατήσουν δημιουργικούς και σε επαφή (έστω και από μακριά) τις επόμενες μέρες:

Ανάθεση δημιουργίας ελληνικών ταινιών: Το Φεστιβάλ ανέθεσε σε έντεκα έλληνες σκηνοθέτες να γυρίσουν μια ταινία με μέγιστη διάρκεια 3 λεπτών μέσα στο σπίτι τους καταθέτοντας το δικό τους επίκαιρο κινηματογραφικό σχόλιο. Η ιδέα είναι να δημιουργήσουν μια ταινία μέσα στο σπίτι τους, αξιοποιώντας το περιβάλλον, τους ανθρώπους ή και τα ζώα μέσα στο σπίτι. Οι μόνοι εξωτερικοί χώροι που μπορούν να αξιοποιηθούν είναι οι εξωτερικοί χώροι του σπιτιού όπως η ταράτσα, ο κήπος, το μπαλκόνι και το κλιμακοστάσιο. Το project θα έχει τίτλο «Χορείες χώρων» από το ομώνυμο βιβλίο του Ζώρζ Περέκ, το οποίο προτείνουμε ως επιπλέον πηγή έμπνευσης.

Πρόκειται για τους υποψήφιους των βραβείων της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου που ανακοινώθηκαν προχθές στις κατηγορίες καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη και ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους. Οι σκηνοθέτες, με αλφαβητική σειρά είναι οι εξής: Αλέξανδρος Βούλγαρης (The Boy), Γιώργος Γεωργόπουλος, Ρηνιώ Δραγασάκη, Παναγιώτης Ευαγγελίδης, Ζαχαρίας Μαυροειδής, Μίνως Νικολακάκης, Μαριάννα Οικονόμου, Σταύρος Παμπαλλής, Σύλλας Τζουμέρκας, Άγγελος Φραντζής και Σταύρος Ψυλλάκης.

Σύντομα οι ταινίες θα είναι διαθέσιμες στο youtube κανάλι του Φεστιβάλ.

Ψυχαγωγία για παιδιά: Το Φεστιβάλ προσανατολίζεται στην διεξαγωγή δυο διαγωνισμών που θα απευθύνονται σε παιδιά και εφήβους, με στόχο να ενεργοποιήσει τη δημιουργικότητά τους και να τους προσφέρει μια κινηματογραφική πρόκληση στις μέρες της απομόνωσης.

Masterclasses online: Υποτιτλίζουμε στα ελληνικά και ανεβάζουμε στο youtube κανάλι του Φεστιβάλ, masterclasses που έμειναν αξέχαστα. Δείτε πρώτο το masterclass του διεθνούς φήμης ελληνοαμερικανού illustrator Τζον Μαυρουδή. Ακολουθούν τα masterclasses του θρυλικού εκπροσώπου του cult cinema, Τζον Γουότερς, του διεθνούς διευθυντή φωτογραφίας και προέδρου του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Γιώργου Αρβανίτη, του βραβευμένου με Όσκαρ κινηματογραφιστή Λούι Ψυχογιού, του βραβευμένου με Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών Ρούμπεν Έστλουντ, του βραβευμένου με 2 Όσκαρ σεναρίου, ελληνικής καταγωγής αμερικανού σκηνοθέτη Αλεξάντερ Πέιν, του ανατρεπτικού καταλανού δημιουργού Αλμπέρτ Σέρα κ.α.

Ταυτόχρονα εξετάζουμε την δυνατότητα να προσκαλέσουμε σημαντικούς επαγγελματίες του κινηματογραφικού χώρου διεθνώς, να δώσουν νέα online masterclasses και να μοιραστούν την πολύτιμη εμπειρία τους.

Διαβάζουμε: Καλούμε το κοινό να επισκεφθεί την ιστοσελίδα www.myfestival.gr η οποία έχει όλο το πλούσιο ψηφιακό αρχείο του φεστιβάλ (μπορείτε να μπείτε και μέσα από το www.filmfestival.gr στο πεδίο ΑΡΧΕΙΟ). Εκεί θα βρείτε σπάνιες εκδόσεις, περιοδικά, βιβλία, πολλά από αυτά εξαντλημένα, αλλά όλα διαθέσιμα online. Θυμόμαστε απίστευτες κινηματογραφικές ιστορίες, στιγμές και ανθρώπους. Επίσης εκεί θα βρείτε τη σπάνια συλλογή HELLAFFI που χαρακτηρίστηκε μνημείο από τη Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής κληρονομιάς και η οποία αποτελείται από κινηματογραφικές αφίσες μεγάλων διαστάσεων, προσχέδια με μολυβί, έργα με ακουαρέλα, λιθογραφίες, έργα με σινική μελάνη και αυτή τη στιγμή φυλάσσεται σε χώρους του Φεστιβάλ.

Ιδού μια μικρή γεύση από το myfestival.gr:

Αγαπητέ Elia,

Ευχαριστώ που μου έδωσες τη δυνατότητα να δω την ταινία του Βούλγαρη Ήσυχες μέρες του Αυγούστου. Είναι μια όμορφη ταινία, φτιαγμένη με καλαισθησία… η κάμερα κινείται διαρκώς… με ηδυπάθεια… Βρίσκεσαι να εμπλέκεσαι με τους χαρακτήρες… τη λαχτάρα, τη μελαγχολία… ακόμα και μια αίσθηση φόβου και τρόμου… και στο τέλος, ένα απρόσμενο και πάρα πολύ συγκινητικό φινάλε…

Μάρτιν Σκορσέζε

Το γράμμα του Σκορσέζε στον Ελία Καζάν. Από την έκδοση του Φεστιβάλ για τον Παντελή Βούλγαρη. Διαβάστε περισσότερα: http://www.myfestival.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=19&id=49536

Μείνετε συντονισμένοι στα online κανάλια του Φεστιβάλ:

Website: www.filmfestival.gr

Ψηφιακό αρχείο: www.myfestival.gr

Facebook Page: facebook.com/filmfestival.gr/

Agora / English Page: facebook.com/AgoraTIFF

Youtube Channel: youtube.com/user/filmfestivalgr

Instagram: instagram.com/filmfestivalgr/

Blog: blog.tiff.gr/

Το 60ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης σας προσκαλεί στο αφιέρωμα «Διαφορετικοί αλλά Ίδιοι»

togetherteam — Tue, 29 Oct 2019 16:38:04 +0000

«Τα ίσα δικαιώματα και η δικαιοσύνη είναι σαν τον αέρα που αναπνέουμε: τα έχουμε όλοι ή κανένας.»

Μάγια Αγγέλου

Το σινεμά έχει τη δύναμη να γεφυρώσει τα χάσματα, να απαλύνει τον πόνο, να αμβλύνει τις διαφορές, να προσφέρει παρηγοριά σε όσους έχουν βρεθεί στο περιθώριο. Το 60^ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης σας προσκαλεί στο αφιέρωμα «Διαφορετικοί αλλά Ίδιοι» το οποίο θα παρουσιαστεί με ελεύθερη είσοδο για το κοινό και περιλαμβάνει ταινίες που, με κοινό άξονα τον σεβασμό απέναντι στις μειονότητες και τη διαφορετικότητα, παραδίδουν πολύτιμα και οικουμενικά μαθήματα ζωής με τρόπο όχι διδακτικό, αλλά απόλυτα ουσιαστικό.

Πρόκειται για πέντε ταινίες που προβάλλονται σε πρεμιέρα στη Θεσσαλονίκη και κατεδαφίζουν κάθε νοοτροπία που υψώνει φραγμούς και τείχη ανάμεσα στους ανθρώπους. Μια νεαρή κοπέλα που ανακαλύπτει τον θησαυρό της αυτοεκτίμησης, μια τραγωδία που γίνεται αφορμή για ένα νέο ξεκίνημα, ένα συναρπαστικό καλοκαίρι αφύπνισης, η περιπέτεια της ενηλικίωσης, η δύναμη θέλησης που πηγάζει από μέσα μας, πέντε ιστορίες που ξεδιπλώνουν μια αυτονόητη και οικουμενική αλήθεια: είμαστε διαφορετικοί, αλλά απόλυτα ίδιοι.
Οι ταινίες:

Η νεαρή Ζουλιέτ της Αν Εμόν (Καναδάς): Η δεκατετράχρονη Ζυλιέτ, δέχεται διαρκώς πειράγματα και κοροϊδίες από τους συμμαθητές της εξαιτίας του βάρους της. Αυτό, όμως, δεν την εμποδίζει απ’ το να απολαμβάνει τη ζωή, να είναι χαρούμενη, αστεία και επαναστάτρια. Θέλει να οργανώνει τα πιο υπέροχα πάρτυ, να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη για να βρει τη μητέρα της και να τα φτιάξει με το πιο όμορφο αγόρι του σχολείου. Η εφηβεία μπορεί να θεωρείται δύσκολη υπόθεση αλλά, καμιά φορά, το να την κάνεις εύκολη είναι απλώς θέμα επιλογής.

Φωτογραφία με τη Γιούκι του Λάχεζαρ Αβράμοφ (Βουλγαρία): Ένας άνδρας από τη Βουλγαρία και μια γυναίκα από την Ιαπωνία, μετανάστες και οι δύο στον Καναδά, γίνονται ζευγάρι κάτω από αντίξοες συνθήκες. Καθώς αντιλαμβάνονται ότι η σχέση τους οδεύει σε τέλμα, αρχίζουν τις προσπάθειες για να κάνουν ένα παιδί. Παρά τις αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες και τις δυσκολίες στα οικονομικά τους, δεν τα παρατάνε, ώσπου ένα τραγικό γεγονός τους αναγκάζει να επανεξετάσουν την κατάσταση μεταξύ τους. Είναι η αγάπη ή η μοναξιά που τους σπρώχνει στο να δημιουργήσουν μια νέα ζωή;

Το καλοκαίρι του Άνταμ του Ρις Ερνστ (ΗΠΑ): O Άνταμ, ένας αμήχανος έφηβος που μόλις έχει τελειώσει το σχολείο, αποφασίζει να περάσει το καλοκαίρι της αποφοίτησης με τη μεγαλύτερή του αδερφή, στη Νέα Υόρκη. Εκείνη τον φέρνει σε επαφή με την ακτιβιστική ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα του Μπρούκλιν, πείθοντάς τον να την ακολουθεί σε διάφορα queer μπαρ και πάρτυ. Σ’ ένα από αυτά, ο Άνταμ θα γνωρίσει την όμορφη Τζίλιαν, μια έξυπνη, γοητευτική κοπέλα που θα τον περάσει για διεμφυλικό άνδρα και θα τον ερωτευτεί. Προκειμένου να μην τη χάσει, ο Άνταμ θα την αφήσει να πιστεύει στην πλάνη της, πράγμα που θα προκαλέσει μια σειρά από κωμικοτραγικά γεγονότα.

Μια φορά κι έναν ποταμό της Χαρούλα Ρόουζ (ΗΠΑ): Η Μάργκο, μια έφηβη κοπέλα με ινδιάνικες ρίζες, μεγαλώνει με τον πατέρα της από τότε που η μητέρα της τους εγκατέλειψε. Ένα βράδυ, η Μάργκο, πέφτει θύμα κακοποίησης απ’ τον θείο της και βρίσκεται να κατηγορείται απ’ τα ξαδέρφια της ότι υπεύθυνη για ό,τι συνέβη είναι η ίδια. Μια σειρά από περιστατικά που θα ακολουθήσουν, θα φέρουν ως αποτέλεσμα τον θάνατο του πατέρα της και τη φυγή της Μάργκο απ’ την κοινότητα, σε αναζήτηση της εξαφανισμένης μητέρας της. Η ενηλικίωση ως επικίνδυνη περιπέτεια.

Ντάφνε του Φεντερίκο Μπόντι (Ιταλία): Μια 35χρονη γυναίκα με σύνδρομο Down, όπου τα πηγαίνει πολύ καλά στη δουλειά της και έχει πολλούς φίλους που την αγαπούν, βλέπει τη ζωή της να αλλάζει μετά τον θάνατο της μητέρας της. Όχι μόνο θα πρέπει να διαχειριστεί αυτή την τόσο σοβαρή απώλεια αλλά και να στηρίξει τον πατέρα της, ο οποίος μετά τον χαμό της συζύγου του, κινδυνεύει να βυθιστεί στην κατάθλιψη. Πατέρας και κόρη, θα αποφασίσουν πάνε μια εκδρομή στην ορεινή πόλη που γεννήθηκε η εκλιπούσα, κι αυτό το ταξίδι θα τους βοηθήσει να ξαναγνωριστούν απ’ την αρχή.

Όλοι οι χώροι προβολής του αφιερώματος «Διαφορετικοί αλλά Ίδιοι» είναι προσβάσιμοι σε άτομα με αναπηρία.

Το αφιέρωμα «Διαφορετικοί αλλά Ίδιοι» υλοποιείται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» και συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους. Πρόκειται ουσιαστικά για το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του ΕΣΠΑ που ασχολείται με την εκπαίδευση και την απασχόληση. Μερικοί από τους στόχους της προσπάθειας αφορούν:

Στην ανάπτυξη και αξιοποίηση των ικανοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας,
Στη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης, της Δια Βίου Μάθησης, της ευαισθητοποίησης για την περιβαλλοντική εκπαίδευση,
Στη σύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας και
Στην ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής και της κοινωνικής ένταξης ευάλωτων κοινωνικά ομάδων (ΕΚΟ).

Είναι η τέταρτη φορά στην ιστορία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» χρηματοδοτεί αφιέρωμα.

Χθες το βράδυ η πλατεία Αριστοτέλους έγινε ένα μαγικό σινεμά!

togetherteam — Thu, 05 Sep 2019 14:57:33 +0000

Μια βραδιά που θα μας μείνει αξέχαστη ζήσαμε χθες Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου 2019 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν η βραδιά που ολόκληρη η πλατεία Αριστοτέλους έγινε… Σινεμά ο Παράδεισος.

Περισσότεροι από 3.000 θεατές ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό στο κάλεσμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, κατέκλυσαν την πλατεία και παρακολούθησαν με συγκίνηση το αριστούργημα του Τζουζέπε Τορνατόρε Σινεμά ο Παράδεισος.

Τον κόσμο καλωσόρισε στην προβολή η γενική διευθύντρια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Ελίζ Ζαλαντό, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνος Ζέρβας.

Ο υπέροχος θερινός κινηματογράφος στήθηκε στην πλατεία Αριστοτέλους στο πλαίσιο της σειράς εκδηλώσεων Σεζόν κλασικών ταινιών, που διοργανώνεται από το πρόγραμμα «Δημιουργική Ευρώπη – MEDIA». Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του Δήμου Θεσσαλονίκης.