Η ζωή της δεν έπαψε ποτέ να είναι ταραχώδης. Έζησε σε εξορία μετά το 1930 στο Βερολίνο, όπου φαίνεται να παρακολουθούνταν από τη μυστική αστυνομία του Μουσολίνι. Έφυγε από τη Γερμανία για την Ισπανία χωρίς έγγραφα και αργότερα ταξίδεψε στη Μόσχα, το Παρίσι και την Ισπανία κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου.

Καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας συνέβαλε προς την κατεύθυνση του κομμουνιστικού αγώνα, πραγματοποιώντας μυστικές συναντήσεις σε όλη την Ευρώπη και οργανώνοντας την αντιφασιστική δράση.

Η νέα φωτογραφική συλλογή, με τίτλο Tina Modotti, την επανατοποθετεί στην ιστορία της φωτογραφίας, παρουσιάζοντας σπάνια έργα της που δημιουργήθηκαν στο Μεξικό της δεκαετίας του 1920, πριν η ίδια γίνει εχθρός του κράτους.

Η συλλογή, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις La Fabrica Essentials, συγκεντρώνει πάνω από 400 ασπρόμαυρα έργα που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια ενός καθοριστικού κεφαλαίου της ζωής της Modotti.

Αν και εμπνευσμένη από τον Weston, η Modotti ανέπτυξε το δικό της ύφος, το οποίο ανταποκρινόταν στο μετεπαναστατικό μεξικανικό κίνημα Stridentist, γεγονός που εξηγεί γιατί βιομηχανικά θέματα και μοτίβα εμφανίζονται συχνά στο έργο της.

Όπως και άλλοι Ευρωπαίοι που ταξίδεψαν στο Μεξικό, η Modotti ήρθε σε επαφή με πρωτοποριακούς δημιουργούς, όπως τον εραστή της (και διάσημο φωτογράφο) Edward Weston, τους καλλιτέχνες Jean Charlot, Frida Kahlo και Diego Rivera. Αυτοί οι κύκλοι –μερικές φορές γνωστοί ως «La Familia» του Rivera– συναντιόντουσαν τακτικά και οι ιδέες τους διαμόρφωσαν το καλλιτεχνικό και πολιτικό της όραμα.

Γυναίκα με σημαία, Πόλη του Μεξικού, περ. 1928. Φωτ.: Tina Modotti/ Galerie Bilderwelt, Reinhard Schultz

 Γυναίκα με κολοκύθα στο κεφάλι. Juchitán, Oaxaca, Μεξικό, 1929. Φωτ.: Tina Modotti/ Galerie Bilderwelt, Reinhard Schultz

Αν και εμπνευσμένη από τον Weston, η Modotti ανέπτυξε το δικό της ύφος, το οποίο ανταποκρινόταν στο μετεπαναστατικό μεξικανικό κίνημα Stridentist, γεγονός που εξηγεί γιατί βιομηχανικά θέματα και μοτίβα εμφανίζονται συχνά στο έργο της: τηλεγραφικά καλώδια, γέφυρες, στάδια και τανκς.

Οι δρόμοι έγιναν πλούσια πηγή έμπνευσης. Η ίδια δήλωνε ότι το Μεξικό της θύμιζε την Ιταλία. Χρησιμοποίησε την κάμερα της για να καταγράψει με ευαισθησία και να προσδώσει αξιοπρέπεια στις εργατικές τάξεις, όπως φαίνεται σε έργα όπως το Workers Parade (1926) και το Woman from Tehuantepec (1929).

 Flor de manita [Λουλούδι του χεριού του διαβόλου], Πόλη του Μεξικού, περ. 1928. Φωτ.: Tina Modotti/ Galerie Bilderwelt, Reinhard Schultz

 María Orozco Romero. Μεξικό, 1925. Φωτ.: Tina Modotti/ Galerie Bilderwelt, Reinhard Schultz

Ψαράδες με δίχτυα. Μεξικό, 1926. Φωτ.: Tina Modotti/ Galerie Bilderwelt, Reinhard Schultz

Η Tina Modotti στο ρόλο της María de la Guarda στην ταινία Το παλτό της τίγρης, Χόλιγουντ, 1920. Φωτ.: Johan Hagemeyer/ Galerie Bilderwelt, Reinhard Schultz

Καπέλο με σφυρί και δρεπάνι. Μεξικό, 1927. Φωτ.: Tina Modotti/ Galerie Bilderwelt, Reinhard Schultz

Τα χέρια ενός κουκλοπαίκτη. Πόλη του Μεξικού, περ. 1929 Φωτ.: Tina Modotti/ Galerie Bilderwelt, Reinhard Schultz

Η Tina Modotti στο φωτογραφικό στούντιο του Edward Weston, 1922. Φωτ.: Edward Weston/ Galerie Bilderwelt, Reinhard Schultz

Source/ lifo.grlifo.gr