Οι περιφέρειες χρειάζονται οικονομική αυτονομία. Πώς είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι οι κεντρικές αρχές, απομακρυσμένες από την καθημερινότητα των τοπικών κοινωνιών, μπορούν να κατανέμουν τους πόρους με δίκαιο και αποτελεσματικό τρόπο; Θα μου πείτε πως η εκάστοτε περιφερειακή αρχή σχεδιάζει σε συνεργασία με το κέντρο.. Ναι, αυτό θα το αναλύσουμε σε άλλο άρθρο! Οι τοπικές αρχές λοιπόν, είναι αυτές που γνωρίζουν καλύτερα τις ανάγκες και τις δυνατότητες της περιοχής τους. Η γραφειοκρατία και η χαμένη σειρά προτεραιοτήτων ( εστιάζουμε σε όποια περιφέρεια συγκαταλέγεται στο σχεδιασμό της εκάστοτε κυβέρνησης), της κεντρικής κυβέρνησης αποτελούν σοβαρά εμπόδια στην πρόοδο και την ανάπτυξη των περιφερειών.

Οι περιφερειάρχες, ως εκλεγμένοι εκπρόσωποι, πρέπει να έχουν πλήρη εξουσία να διαχειρίζονται τις διοικητικές λειτουργίες χωρίς την αναχρονιστική παρέμβαση του κεντρικού κράτους. Είναι απαράδεκτο να βλέπουμε τοπικά προβλήματα να διαιωνίζονται λόγω της αδυναμίας της κεντρικής διοίκησης να λάβει αποφάσεις εγκαίρως. Η υγεία, η εκπαίδευση, η κοινωνική πρόνοια και η νέα επιχειρηματικότητα είναι τομείς που απαιτούν άμεση και αποτελεσματική διαχείριση, προσαρμοσμένη στις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.

Η απολιγνιτοποίηση είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της αποτυχίας του κεντρικού κράτους. Οι αποφάσεις λαμβάνονται από ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με τη Δυτική Μακεδονία, με αποτέλεσμα να έχουμε καθυστερήσεις και αναποτελεσματικότητα. Πόσο ακόμη θα υποφέρουν οι τοπικές κοινωνίες από τις εσφαλμένες και αργοπορημένες αποφάσεις του κέντρου; Γιατί καλώς δεχτήκαμε να σβήσουμε τα φουγάρα αλλά στήσαμε ζωές εξαιτίας της οικονομίας του λιγνίτη. Πόσο πιο απλά να το εξηγήσουμε!

Είναι καιρός να σταματήσει το κέντρο να κρατάει τις περιφέρειες όμηρους της δικής της αναποτελεσματικότητας. Η πλήρης αποκέντρωση της διοίκησης θα επιτρέψει στις περιφέρειες να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν σχέδια που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των πολιτών. Με την οικονομική και διοικητική αυτονομία, οι περιφέρειες θα μπορέσουν να ξεπεράσουν τα εμπόδια που θέτει το κεντρικό κράτος και να προωθήσουν την ανάπτυξη και την ευημερία των κατοίκων τους.

Αν η Ελλάδα θέλει να προοδεύσει και να ευημερήσει, πρέπει να αποτινάξει τον ζυγό της συγκεντρωτικής διοίκησης.

Εμείς σχεδιάζουμε, εμείς υλοποιούμε.

Η απόφασή του να ασχοληθεί με τα κοινά τον οδήγησε το 2019 στα έδρανα του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Πρωταρχικός του στόχος, «να προσφέρει για το κοινό καλό». Είναι πάντα με ένα τηλέφωνο στο χέρι προσπαθώντας για το καλύτερο των συμπολιτών του.  Είναι άνθρωπος που γνωρίζει εκ των έσω το επιχειρείν καθώς διετέλεσε για χρόνια Γενικός Διευθυντής στον  Αναπτυξιακό Οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΑΝΚΟ) Δυτικής Μακεδονίας αφήνοντας μια σημαντική παρακαταθήκη για την περιοχή. Πιστεύει στις δυνατότητες της περιοχής μας στην μεταλιγνιτική εποχή και στηρίζει την υγιή ιδιωτική πρωτοβουλία.

Ποιος είναι ο Γιώργος Αμανατίδης;

Γεννήθηκα στη Μεσιανή Κοζάνης. Οι γονείς μου αγρότες που δούλεψαν σκληρά για να συντηρήσουν την οικογένειά τους, με υπερηφάνεια για να έχουν πρόσωπο στην κοινωνία, με σεβασμό στους συγχωριανούς και με συμβουλές στα τρία παιδιά τους για το κοινό καλό. Αυτά τα στοιχεία μας ακολουθούν από τότε.

Τι σημαίνει πολιτική για εσάς;

Για μένα η πολιτική είναι μία έκφραση της ευθύνης μου να προσφέρω στην κοινωνία, στους συμπολίτες, στον τόπο και στη χώρα μας.

Είναι μια πρόκληση να συμβάλω στη μετεξέλιξη της χώρας και της περιοχής, με γνώμονα τα συμφέροντα του τόπου και των πολλών.

Είναι μια πρόκληση να αποδείξω στην πράξη ότι η πολιτική δεν είναι απλώς η τέχνη του εφικτού αλλά το μέσον δημιουργίας προϋποθέσεων για ασφάλεια, εισόδημα, κοινωνική συνοχή, εργασία και βελτιωμένη ποιότητα ζωής.

Ένα πεδίο συνεχών προσπαθειών με στόχο το κοινό καλό.

Γι’ αυτό η πολιτική θα πρέπει να προσαρμόζεται συνεχώς στις νέες ανάγκες και προκλήσεις των καιρών, στα νέα δεδομένα.

Πιστεύετε ότι η απολιγνιτοποίηση μπορεί να δημιουργήσει ευκαιρίες για την περιοχή μας;

Ναι, το πιστεύω όχι γιατί είμαι Κυβερνητικός Βουλευτής αλλά γιατί μπορεί και πρέπει να αλλάξει το παραγωγικό μοντέλο στην περιοχή.

Να αξιοποιηθούν και άλλοι τομείς της οικονομίας όπως η αγροτική παραγωγή ποιότητας με επιτόπου υπεραξία, η μεταποιητική δραστηριότητα με εισαγωγή της καινοτομίας και της τεχνολογίας, η περιβαλλοντική επιχειρηματικότητα και άλλες δραστηριότητες.

Ήδη η Κυβέρνηση δημιούργησε τις αναγκαίες προϋποθέσεις προς το σκοπό αυτό, που διαφοροποιούν τη Δυτική Μακεδονία και κυρίως τους Νομούς Φλώρινας και Κοζάνης από την υπόλοιπη χώρα.

Η περιοχή μας αποκτά συγκριτικά πλεονεκτήματα που την καθιστούν ελκυστικό τόπο για επενδύσεις.

Ο νόμος για τα έργα στρατηγικής σημασίας, ο νόμος για τη Δίκαιη Αναπτυξιακή Μετάβαση, ο νέος Αναπτυξιακός Νόμος, οι συνεχείς παρατάσεις για τις μικρές επενδύσεις ΑΠΕ στην περιοχή, τα μεγάλα έργα υποδομής που σχεδιάζονται, οι μεγάλες ιδιωτικές επενδύσεις που ανακαλύπτουν την περιοχή μας αποτελούν δείγμα των προοπτικών της.

Μέριμνά μας αποτελεί η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή των συμπολιτών μας σ’ αυτή τη μετεξέλιξη, η προετοιμασία της οποίας θα θέλαμε και έπρεπε να είχε ξεκινήσει πιο νωρίς.

Η ιδιωτική πρωτοβουλία μπορεί να στηριχθεί από το κράτος για την υλοποίηση θέσεων εργασίας στην περιοχή;

Η ιδιωτική πρωτοβουλία ασφαλώς και μπορεί να στηριχθεί από το κράτος.

Με ποιο τρόπο;

Με τις υποδομές που την εξυπηρετούν (δρόμοι, δίκτυα κτλ.).

Με τα κίνητρα.

Με το κατάλληλο υποστηρικτικό θεσμικό πλαίσιο.

Με την απλούστευση και επιτάχυνση των διαδικασιών.

Με την εργατική νομοθεσία και τις εργασιακές σχέσεις.

Με τη μείωση της φορολογίας και των ασφαλιστικών εισφορών.

Με την κινητροδότηση της εξωστρεφούς επιχειρηματικότητας.

Με την όσο το δυνατόν εύκολη και χαμηλού κόστους δανειοδότηση.

Με την ενίσχυση της εκπαίδευσης και την προσαρμογή της γνώσης στη ζήτηση από την αγορά εργασίας.

Με την ένταξη της καινοτομίας στην παραγωγική διαδικασία.

Με τη στήριξη δημιουργίας νέων καινοτόμων και επομένως ανταγωνιστικών επιχειρήσεων.

Οι παραπάνω προϋποθέσεις αποτελούν αντικείμενο εστιασμένης πολιτικής και βρίσκονται σε φάση υλοποίησης.

Πρωτογενής τομέας και τουρισμός μπορούν να γίνουν «οδηγός» για την έξοδο από την κρίση που έχει περιέλθει η περιοχή τα τελευταία χρόνια;

Το ερώτημά σας αποτυπώνει την ολιστική τοπική ανάπτυξη, όπου οι τομείς παραγωγής αλληλοσυνδέονται και τροφοδοτούνται αμφίδρομα.

Η διασύνδεση του τουρισμού με την αγροτική παραγωγή αποτελεί κλασικό παράδειγμα ενδογενούς ανάπτυξης η οποία στηρίζεται στα τοπικά διαθέσιμα που θα πρέπει να λάβουν υπεραξία.

Με τον τρόπο αυτό δημιουργούνται πολλαπλάσιες θέσεις εργασίας για λογαριασμό των παραγωγών, των μεταποιητών και των παρόχων υπηρεσιών τουρισμού.

Αναπόφευκτα κινητοποιούνται παράλληλα και άλλες δυνατότητες που μετατρέπονται σε παραγωγική αξία, όπως ο πολιτισμός και το φυσικό περιβάλλον.

Τελικά το κέρδος από την κάθε δραστηριότητα παραμένει στον τόπο και τον καθιστά πιο ελκυστικό για κατοικία και εργασία.

Τι θα λέγατε σε έναν μακροχρόνιο άνεργο;

Κατ’ αρχήν θα τον σεβόμουν και θα μοιραζόμουν μαζί του τις εμπειρίες που μπορεί να έχει, τις επιδιώξεις του καθώς και την προοπτική του στο μέλλον.

Θα τον συμβούλευα να συμμετέχει στα προγράμματα ενεργητικής απασχόλησης που σχεδιάζονται και υλοποιούνται με την κάλυψη από το κράτος του κόστους πρόσληψης από τις επιχειρήσεις.

Θα προσπαθούσα να αναδείξω τις δεξιότητές του για να τις προσφέρει στην πραγματική οικονομία.

Θα τον καθοδηγούσα επίσης έτσι ώστε να καλύπτεται από το κοινωνικό δίχτυ της Πολιτείας με στόχο την κοινωνική συνοχή.

Έχω εμπιστοσύνη στις δυνάμεις των ανθρώπων που, αν και βρίσκονται σε λήθαργο, μπορούν να γίνουν παραγωγικές με την κατάλληλη βοήθεια και προτροπή.

Ποιο είναι το προσωπικό σας στοίχημα;

Το προσωπικό μου στοίχημα, κατά το μέτρο και το μερίδιο που μου αναλογεί, είναι να συμβάλω δημιουργικά ως αναπόσπαστος κρίκος σε μια Εθνική προσπάθεια ανάπτυξης και ενδυνάμωσης της χώρας μας. Και βέβαια το στοίχημα αυτό ξεκινάει πρώτα από τον τόπο μου, το Ν. Κοζάνης, την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας.

Έχω εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μου, στις δυνάμεις των συμπολιτών μου και προσπαθώ να λειτουργώ σ’ ένα δημιουργικό περιβάλλον.

Σ’ ένα περιβάλλον που ξεκίνησε δυναμικά τον Ιούλιο του 2019. Εξωγενείς όμως παράγοντες με παγκόσμια χαρακτηριστικά όπως η πανδημία, η κλιματική αλλαγή – κρίση και προσφάτως η ενεργειακή κρίση φρέναραν προσωρινά την δυναμική που δημιουργήθηκε. Τα αντανακλαστικά που έδειξε η Κυβέρνηση, με τη λήψη μέτρων και την υλοποίηση παρεμβάσεων, στοχεύουν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων και στη συνέχιση της αναπτυξιακής πορείας της χώρας

Είναι περιττό να τονίσω ότι ασχολήθηκα με την ενεργό πολιτική, όπως επικράτησε να λέγεται, με μόνη την προσδοκία να προσφέρω για το κοινό καλό. Κάτι που γίνεται πράξη και είναι ορατό από τους συμπολίτες μου.

Θέλω να δίνω αξία στην πολιτική και όχι να παίρνω από αυτήν. Αυτό καθοδηγεί τις ενέργειες, τη συμπεριφορά και την καθημερινή μου πρακτική.

Ένας μίνι απολογισμός για το μέχρι τώρα κοινοβουλευτικό σας έργο;

Δεν κρύβω την ικανοποίησή μου για το κοινοβουλευτικό έργο που προσέφερα. Είναι σημαντικό σε ποσότητα και σε επίπτωση.

Συνέβαλα στην επίλυση προβλημάτων που αφορούν στην περιοχή μας καθώς και στην ανάδειξη των προοπτικών που, μαζί με όσα θα ακολουθήσουν, θα δώσουν νέα ώθηση.

Συνέβαλα επίσης και στην επίλυση προβλημάτων που απασχολούσαν ή απασχολούν συμπολίτες μας και εκπροσωπήσεις τους.

Η βασική αρχή ότι «όσα απασχολούν τους συμπολίτες μου είναι τα σημαντικότερα γι’ αυτούς και σαν τέτοια τα θέτω στις προτεραιότητές μου», με καθοδηγεί.

Ο τρόπος σκέψης και λειτουργίας μου εδράζεται στο ότι «θα πρέπει να γινόμαστε καλύτεροι σ’ ένα περιβάλλον που διαρκώς αλλάζει και ευχόμαστε να είναι καλύτερο».

Είναι από τις φορές που η απάντηση «φταίει η πανδημία γιέ μου» δεν πιάνει τόπο. Οι συζητήσεις πλέον με τα παιδιά δεν είναι και τόσο αθώες.

Μα στα Ιωάννινα που πήγαμε, γιατί είχε κόσμο;

Γιε μου αυτή η πόλη κάποτε έσφυζε από ζωή. Το πως την βλέπεις εσύ τώρα δεν θυμίζει τίποτα από το τότε.

Είμασταν πολλοί και περιμέναμε να μεγαλώσουμε γιατί πιστεύαμε ότι η πόλη που μας μεγάλωσε θα έχει ευκαιρίες. Πολλές ευκαιρίες και δεν θα ξέραμε τι να πρώτο διαλέξουμε! Κανείς δεν μας είχε προετοιμάσει για το τι θα αντιμετωπίζαμε, μήτε και οι γονείς μας.

Πρώτα η κρίση έπειτα η απολιγνιτοποίηση και τώρα η πανδημία!

Είμασταν πολλοί τότε αλλά τώρα έχουμε μείνει λίγοι. Δεν μπόρεσε η πόλη να τους κρατήσει και άνοιξε την αγκαλιά της για να ταξιδέψουν οι νέοι και να βρουν την βεβαιότητα. Εμείς μείναμε πίσω ελπίζοντας πως κάτι θα αλλάξει. Ίσως δεν είχαμε και την τόλμη να το κάνουμε, ίσως ελπίζαμε σε κάτι καλύτερο!

Είμασταν πολλοί γιε μου! Θέλαμε να στήσουμε μια πόλη πρότυπο σε όλα! Στον πολιτισμό, στο επιχειρείν, στην αγροτιά, στην μεταποίηση, στην καινοτομία, στον τουρισμό, στην εστίαση! Είχαμε όρεξη για να κάνουμε την πόλη μας ιδανική για εσάς.

Τα χρόνια περνούσαν όμως και η αβεβαιότητα ενισχύονταν όταν αποχαιρετούσες ιδέες και φίλους.

Τη μοίρα μιας κοινωνίας και μιας πόλης την κρατάνε οι άνθρωποί της λένε. Οι άνθρωποι που παίρνουν αποφάσεις και υλοποιούν σχέδια για μια βιώσιμη πόλη. Εμείς οι λίγοι πλέον κοιτούσαμε απλοί θεατές να παίρνονται αποφάσεις για τη ζωή μας χωρίς εμάς!

Λες και μας υπνώτισαν και ο λήθαργος δεν έλεγε να φύγει.

Παίρνουν αποφάσεις για την τσέπη μας και βάζουν εμπόδια στα σχέδιά μας. Οι εμπορικοί δρόμοι αδειάζουν, το όνειρο της μάνας Ευρώπης που δίνει απλόχερα λεφτά για να χτίσεις και να δρομολογήσεις τα όνειρά σου μια καλοστημένη απάτη.

Τραπεζικό σύστημα στα πρόθυρα της τρέλας και μένεις αποσβολωμένος ακούγοντας τον βασικό μισθό. Νεολαία δυστυχώς σε θέση θεατή να συζητά ακόμη και τώρα αν ήρθε η ώρα να βγει μπροστά και να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα!

Φοβούμενη μήπως στοχοποιηθεί και της κολλήσουν πολιτικές ταμπέλες. Την ενοχλεί η απραξία και η ανικανότητα αλλά στην απόφαση να βγει μπροστά κοκαλώνει και ο χρόνος περνάει και είναι αδίστακτος.

Δεν φταίει όμως η νεολαία για αυτή την απραξία!

Φταίει η αυτοδιοίκηση που γαλουχήθηκε με όρους παρελθοντικούς δίνοντας την εικόνα σαν κάτι το απλησίαστο!

Είμασταν πολλοί γιε μου και τώρα μείναμε λίγοι..

Και γιατί μπαμπά δεν φεύγουμε κι εμείς;

Γιατί χωρίς εμάς η επιστροφή των πολλών θα είναι αδύνατη!