Μέσω της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης και της καραντίνας κατάφερε να ενώσει δυο πράγματα που αγαπά, την τεχνολογία και την Τέχνη. Ετσι, ο Γιώργος αφού ξεκίνησε να κάνει βίντεο για τα μαθήματα του στο σχολείο αποφάσισε να δημιουργήσει ένα κανάλι στο Youtube και να μοιραστεί μαζί μας βίντεο εικαστικής τηλ-εκπαίδευσης!

———————-

Πως προέκυψαν τα τηλε-εικαστικά;

Τα τηλε-εικαστικά ξεκίνησαν την άνοιξη του 2020 όταν έκλεισαν τα σχολεία για την αντιμετώπιση του κορονοϊού και έπρεπε να ξεκινήσουμε εξ αποστάσεως διδασκαλία. Μπήκα από την πρώτη μέρα στην ψηφιακή πλατφόρμα των τάξεων που είχα και ξεκίνησα να ετοιμάζω ένα τεράστιο post  με κείμενα και εικόνες για τα ecobricks. Μετά από λίγη ώρα σκέφτηκα ότι από το να κάθομαι να γράφω οδηγίες και να ψάχνω εικόνες για να δημιουργήσω την δημοσίευση μου θα ήταν καλύτερο να κάνω ένα βίντεο, να το ανεβάσω στο YouTube και στη συνέχεια να το κάνω αντιγραφή-επικόλληση σε όλες τις τάξεις που έκανα εικαστικά. Αμέσως είδα ότι υπήρχε μεγάλη ανταπόκριση από τα παιδιά και είπα να το ανεβάσω στα κοινωνικά μου δίκτυα, σε ομάδες εκπαιδευτικών και γονέων, γιατί θεώρησα ότι στο πλαίσιο της καραντίνας μπορεί να βοηθούσε να ξεφύγουμε λίγο από την μονοτονία των τεσσάρων τοίχων που αναγκαστήκαμε να είμαστε κλεισμένοι και να γίνουμε λίγο πιο δημιουργικοί με τον “ελεύθερο χρόνο” που είχαμε.

Δημιουργικότητα και εικαστική τηλεκπαίδευση μπορούν να συνυπάρξουν;

Σαφώς και μπορεί να συνυπάρξει! Ανήκω σε μια γενιά που στην κυριολεξία ζούμε με την τεχνολογία από την πρώτη μέρα. Μεγάλωσα παίζοντας παιχνίδια στον υπολογιστή, gameboy, playstation και με γοήτευε πάρα πολύ το ίντερνετ, η εικονική πραγματικότητα και όλα αυτα τα εξωπραγματικά που διαβάζαμε και βλέπαμε σε παιχνίδια,κόμικς και τανίες, που τώρα αρχίζουν σιγά σιγά να γίνονται πραγματικότητα. Έτσι μέσω της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης και της καραντίνας είδα ότι μπορώ να ενώσω δυο πράγματα που αγαπώ πολύ! Την Τέχνη και την Τεχνολογία. Άρχισα να κάνω βίντεο για τα μαθήματα μου, ξεκίνησα να ζωγραφίζω ψηφιακά, πιο συστηματικά πλέον λόγω έλλειψης υλικών… Ήδη έχω στο μυαλό μου να δημιουργήσω ένα podcast με θέμα μια απλοποιημένη αφήγηση της ιστορίας της τέχνης και στο σχολείο αρχίσαμε να ηχογραφούμε το πρώτο μας podcast που θα ακούγεται στο ευρωπαικο σχολικό ραδιόφωνο. Γενικά έχω καταλάβει πως μπορείς πάντα να είσαι δημιουργικός αρκεί να βλέπεις την αλληλεπίδραση που κρύβεται πίσω από όλους και όλα.

Πιστεύεις στην θεραπεία μέσω τέχνης

Θεωρώ πως όταν βάζεις αγάπη σε ότι και αν κάνεις ,αυτό σε θεραπεύει αυτόματα. Ακόμα και τέχνη να κάνεις , αν την κάνεις χωρίς αγάπη δεν σε θεραπεύει. Γιατί αν αγαπάς αυτό που κάνεις ακόμα και σε πίεση να είσαι τότε αυτό δεν σε κουράζει. Σε θεραπεύει χωρίς να το καταλάβεις.

Οι ΤΠΕ μπορούν να υποστηρίξουν ένα νέο μοντέλο διδασκαλίας των Εικαστικών;

Γενικά το ψηφιακό κομμάτι των εικαστικών δεν είναι κάτι καινούριο. Υπάρχουν τόσες πολλές μορφές ψηφιακής και ηλεκτρονικής τέχνης που οι συμμετοχή των ΤΠΕ είναι κάτι αυτόματο. Ψηφιακή ζωγραφική, Videoart, επαυξημένη πραγματικότητα, ηχητικά γλυπτά, Pixel art, φωτογραφία, κινηματογράφος και παρα πολλά άλλα που αν τα εντάξεις ως βίωμα στο μάθημα των εικαστικών , έχεις ξεκλειδώσει μια κρυφή δυνατότητα από ένα παιδί που μπορεί να νόμιζε ότι δεν είναι καλό σε τίποτα ή οτι δεν είναι καθόλου δημιουργικό. Προσωπικά στο μάθημα λειτουργώ σαν φίλος και συντονιστής προσπαθώντας να φτάσω στα άκρα κάθε σκέψη δημιουργικότητας των παιδιών. Να τους θυμίζω πάντα ότι μπορεί να κάνουν και αυτό.

Τι  σημαίνει για σένα η ζωγραφική και η ενασχόληση με την τέχνη;

Για μένα το να είμαι δημιουργικός είναι κάτι τόσο φυσικό όσο και η αναπνοή. Αυτό συμβαίνει γιατί βιώνω την δημιουργικότητα στην πράξη ως όργανο και αισθητήριο κατανόησης. Προσπαθώ όλα να τα μετατρέπω και να τα μεταφράζω σε τέχνη. Από τα πιο απλά μέχρι και τα πιο πολύπλοκα. Ο κόσμος μου είναι γεμάτος έργα, χρώματα και εικόνες μέσα στο σπίτι μου και στην δουλειά μου, με αποτέλεσμα η τέχνη να γίνεται βίωμα. Στις θεματικές που κατα καιρούς ερευνώ , όπως είναι τα νούφαρα και οι φυλλωσιές των δέντρων, θα έχετε παρατηρήσει πινελιές να πετάγονται από τα φύλλα των δέντρων ή χρώματα να αναδύονται στην επιφάνεια του νερού στα έργα με νούφαρα. Αυτές οι πινελιές και τα χρώματα είναι θετικές στιγμές. Με λίγα λόγια είμαι ένας ψαράς/ κηπουρός θετικών στιγμών . Παντού σε ότι παρατηρώ και όπου βρίσκομαι προσπαθώ να βρω και να φέρω στην επιφάνεια και να καλλιεργήσω τις στιγμές και τις πινελιές που θα φέρουν την ισορροπία γύρω μας.

Πως θα χαρακτήριζες το εικαστικό σου ύφος και τι σε εμπνέει;

Είμαι χρωματικός ζωγράφος , οπότε και το εικαστικό μου ύφος είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την αναζήτησή των σχέσεων που έχουν και αναδύουν τα χρώματα και οι μορφές. Δεν πιστεύω στην έμπνευση. Πιστεύω ότι πρέπει να βουτήξεις επί τόπου στον ωκεανό και να μάθεις κολύμπι στην πράξη. Χωρίς να περιμένεις να σου έρθει κάποια φώτιση, γιατί συνήθως ποτέ δεν έρχεται. Όπως έλεγε και ο Πικάσο “ Δουλεύοντας έρχεται η έμπνευση”. Παρόλα αυτά έχω καταλάβει πως όποτε βλέπω κάτι που μου θυμίζει άνοιξη, χαρά ή ηρεμία, μου δημιουργεί αυτόματα έναν πόθο να το περιεργαστώ.

Ποια θεωρείς πως είναι τα εργαλεία ενός ζωγράφου;

Γενικά η ιστορία της τέχνης μας έχει δείξει ότι δεν υπάρχουν συγκεκριμένα εργαλεία. Για παράδειγμα, ο Γιάννης Κουνέλης ιδρυτής της ArtePovera, δήλωνε ζωγράφος.Έτσι μας έκανε να θυμηθούμε τι σημαίνει η λέξη ζωγραφική. Ζωγραφική σημαίνει γράφω την ζωή. Το τι εργαλείο χρησιμοποιείς δεν παίζει κανένα ρόλο.

Διδάσκεις  ζωγραφική σε μαθητές. Τους ενθαρρύνεις να την ακολουθήσουν και επαγγελματικά;

Σαφώς! Πολλά παιδιά, άλλα και ενήλικες δεν γνωρίζουν καν τι είναι η Καλών Τεχνών και πολλοί βέβαια έχουν μια προκατάληψη απέναντι στον κλάδο. Έτσι προσπαθώ, μέσω του παραδείγματος μου, να τους κάνω να ενδιαφερθούν για αυτόν τον τρόπο ζωής.

Πώς βλέπεις την Ελλάδα της πανδημίας; Με ποιά χρώματα θα την ζωγράφιζες και πως θα την αποτύπωνες;

Κοιτάξτε στην πραγματικότητα δεν άλλαξε κάτι. Η φύση και τα χρώματα της έμειναν ίδια , άλλαξαν οι σχέσεις μεταξύ μας και οι συνήθειες μας. Καταλάβαμε πόσο εύθραυστο είναι όλο αυτό το έργο τέχνης που λέμε ζωή και πόσο αναγκαία είναι οι άνθρωποι, τα πράγματα και οι καταστάσεις που μας ενώνουν.

Ποιο είναι το ψυχολογικό αποτύπωμα της πανδημίας για τον Γιώργο Πανταζή;

Αυτό που έχω καταλάβει από όλη αυτήν την κατάσταση, είναι ότι γίνεται πιο επιτακτική η ανάγκη να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο, να ζούμε κάθε στιγμή βλέποντας την θετική πλευρά της ζωής και να αξιοποιούμε δημιουργικά κάθε στιγμή με τους ανθρώπους που αγαπάμε!

Περισσότερα για τον Γιώργο Πανταζή θα βρείτε παρακάτω:

Youtube

?http://pandazisgeorge.com

?https://ko-fi.com/pandazis

?https://instagram.com/pandazis/?hl=el

?https://facebook.com/georgepandazis

Περισσότερα για τηνεικαστική και εκπαιδευτική δουλειά του Γιώργου θα βρείτε εδώ : http://www.pandazisgeorge.com/blog

©️Πανταζής Γιώργος : Ζωγράφος/καθηγητής εικαστικών

Αν επιχειρήσουμε να βγούμε από την πόρτα ή να εκπαραθυρωθούμε, θα μετάσχουμε στη νοητή συνέχεια μας, που είναι το πέραν, το κοντινό υπερπέραν και εκεί ένα παιχνίδι χρωματιστών κηλίδων συσσωρεύει και διασκορπίζει ένα υπέροχο γκρι. Γραμμές κατακόρυφες και οριζόντιες, εύκαμπτες και ελικοειδείς μας αγκαλιάζουν και παραλύουμε από τον ερεθισμό των αισθήσεων. Ο Γιώργος Πανταζής οργιάζει μέσα σε μια λαϊκή αγορά φρούτων και λαχανικών. «Είναι λιακάδες που πρέπει να σωθούν» (Γιάννης Στίγκας, Η όραση θα αρχίσει ξανά, εκδ. Κέδρος 2006). Ο Χάρης Κοντοσφύρης χάνεται μέσα στα κλαδιά μιας καρυδιάς και στις αντηχήσεις πουλιών και φυλλωμάτων, στον «βοτανισμό του ορίζοντα και τα ονειρόδεντρα» (Νίκος Καρούζος, «Κατέβηκε τη φύση κι ανέβηκε την πράξη», Τα ποιήματα, δεύτερος τόμος, 1979-1991, εκδ. Ίκαρος).

Ενώ η πραγματικότητα για τους δύο καλλιτέχνες είναι ένα μυστήριο, στρεφόμενοι στον υπαινιγμό και την αμφισημία αντί για τη νοηματοδότηση, στην επιθυμία αντί για το επιχείρημα, προσπαθούν να μην την αναπαραστήσουν απλώς. Όπως σημειώνει ο Paul Klee, «Η Τέχνη δεν αναπαριστά το ορατό. Καθιστά κάτι ορατό». Στο παιχνίδι της παρατήρησης (ντοκιμαντέρ της Εύας Στεφανή), το κοντινό υπερπέραν «…είναι πιο κοντά σε μια έννοια της πραγματικότητας που περιλαμβάνει τον φόβο, το όνειρο, τον ύπνο, την έκσταση», αυτό που ο Nietzsche ονομάζει  «υγιή ζωώδη λογική».

Το υπερπέραν βρίσκεται ενεργητικά γύρω μας. Η έκθεση των δύο εικαστικών είναι μια συναρπαγή των πέραν κόσμων. Ζωγραφική σε γυαλί, μουσαμά και ξύλο με το πιο πολύχρωμο υγιές γκρι του Χάρη Κοντοσφύρη και το πιο ζωώδες καθαρό χρώμα του Γιώργου Πανταζή. Η έκθεση παρουσιάζει τη μνημονική συνέχεια του καλοκαιριού, γεμάτη νοσταλγία για το χρώμα που κατατρώει ο ξέφωτος ήλιος και αποκαλύπτει το σχεδόν πηγμένο φως του  φθινοπώρου.

Χάρης Κοντοσφύρης/ Γιώργος Πανταζής

Σεπτέμβριος 2019

INFO: 

Το Κοντινό Υπερπέραν

Χάρης Κοντοσφύρης_Γιώργος Πανταζής

10.10 – 02.11.2019

Εγκαίνια Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2019, 19.00 – 22.00

ΓΚΑΛΕΡΙ ΛΟΛΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ | Τσιμισκή 52, Θεσσαλονίκη

t. +30 2310 240416, e-mail: lolanikolaouartgallery@gmail.com 

http://lolanikolaougallery.blogspot.gr

ώρες λειτουργίας: Τρ., Πε., Πα.: 12.00 – 20.00 / Τε., Σα.: 12.00 -15.00

Δευτέρα

 Φεύγω και αφήνω πίσω μου

  δύο φθινόπωρα αγάπη.

Τρίτη

Αχ, το χορτάρι του καλοκαιριού!

Ό,τι απόμεινε απ’ τα μεγαλεπήβολα όνειρα 

των πολεμιστών. 

Τετάρτη

Μη με μιμείσαι.

Δεν είμαστε από το ίδιο πεπόνι.

Πέμπτη 

Ξεπάγιασαν φθινόπωρο

στα χείλια μου

οι λέξεις.

Παρασκευή 

Ένα βατράχι λύνει τη γλώσσα του νερού.

Και είναι παλιά,

σοφή η λιμνούλα.

Σάββατο 

Δεν πέθανα.

Πάντα είναι απόγευμα, 

όταν τελειώνουν τα ταξίδια.

Κυριακή 

Πες “μ’ έχουν κουράσει τα παιδιά”

κι αν ξαναδείς λουλούδια!

*Το χαϊκού είναι μια ιαπωνική ποιητική φόρμα. Το χαϊκού είναι με συνολικά 17 συλλαβές η πιο σύντομη μορφή ποίησης στον κόσμο. Περιγράφει μια εικόνα της φύσης και δίνει στοιχεία για την εποχή του χρόνου μέσα από εποχιακές λέξεις (Κίνγκο). Ο ιδρυτής του σύγχρονου χαϊκού, ως αυτόνομη μορφή ποίησης, ήταν ο Μασαόκα Σίκι, ο οποίος διαμόρφωσε τον όρο χαϊκού. Ένα χαϊκού διαβάζεται σε μια αναπνοή.

INFO:

www.pandazisgeorge.com 

Όπως αναφέρει η μουσειολόγος, Γεωργία Δαμιανού: «Με αναφορά στο γνωστό έργο «Λαϊκή Αγορά» (1979-82) του Π. Τέτση, ο Γιώργος Πανταζής στήνει στην γκαλερί “Τεχνοχώρος”, έναν ζωγραφικό ορίζοντα, παρατάσσοντας έργα που απεικονίζουν διάφορες όψεις μιας αγοράς του δρόμου, για να μας υπενθυμίσει την παροδικότητα του χρόνου και να μας μιλήσει για την ζωτική ανάγκη της επικοινωνίας και της αλληλεπίδρασης. (…) Στη ζωγραφική του Γιώργου Πανταζή δεν υπάρχει καμία τυχαιότητα, τα σχήματα και οι πινελιές συνειδητά συσπειρώνονται σε μοτίβα επαναλαμβανόμενα, δημιουργώντας μια ιδιότυπη αισθητική. Αποποιούμενος καθετί περίσσιο, φτάνει στα όρια του ελάχιστου, χρησιμοποιώντας μόνο ό,τι είναι σημαντικό στη δόμηση της ζωγραφικής του, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τη θεματική της λαϊκής αγοράς και την έννοια του πλήθους», ενώ συνεχίζει ότι «χρησιμοποιώντας μια οπτική γλώσσα μακριά από την κυνικότητα της διαφήμισης, επικεντρώνεται στα «αγαθά» της φύσης και επιδεικνύει την ομορφιά και την αναγκαιότητά τους, μέσα σε μια συνεχώς ζωγραφικά μεταβαλλόμενη εικόνα. (…) Η αγορά του Πανταζή, αναφέρεται όχι μόνο στην ενέργεια της απόκτησης αγαθών αλλά και στον τόπο-σημείο συγκέντρωσης  των ανθρώπων. Με τις ρίζες της να φτάνουν μέχρι την αρχαιότητα, μια αγορά μπορεί να συντελέσει το κέντρο συναναστροφής και πολιτιστικής ανταλλαγής του κόσμου».

Σύντομο βιογραφικό του καλλιτέχνη:

Ο Γιώργος Πανταζής γεννήθηκε το 1993 στην Πτολεμαΐδα. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Φλώρινας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών με καθηγητές τους Χάρη Κοντοσφύρη και Θωμά Ζωγράφο. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές και συνεργατικές εκθέσεις μεταξύ των οποίων στην art-athina, ενώ έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε τρεις ατομικές εκθέσεις, στην Αθήνα στην αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος (Μικρομέρια, 2016) και στη Θεσσαλονίκη στην  γκαλερί Λόλα Νικολάου (Νέα Ισημερία, 2016 και Άτροπος, 2017). Διακρίθηκε στην Διεθνή Μπιενάλε Σχεδίου του Όστεν των Σκοπίων του 2016 και στη Διεθνή Μπιενάλε ακουαρέλας της Ινδίας του 2017. Είναι ενεργό μέλος των εικαστικών ομάδων «Εν-Φλω» και “Eordaiart” και της εικαστικής πλατφόρμας «Μακρύ όχημα» και “lo………..ve”. Από το 2018 υπηρετεί ως αναπληρωτής καθηγητής εικαστικών στην Πρωτοβάθμια Ρεθύμνης διοργανώνοντας παράλληλα παιδικά workshops και εικαστικά-εκπαιδευτικά Residency όπως το Plakias Art Residency 2019. Συνεργάζεται με την αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος και την γκαλερί Λόλα Νικολάου, ενώ έχει συνεργαστεί και με την γκαλερί Ζουμπουλάκη.

INFO:

Διάρκεια Έκθεσης: 6 Ιουνίου – 6 Ιουλίου 2019

Ημέρες και ώρες λειτουργίας:

Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 11:00 – 15:00 & 18:00 – 21:00

Τετάρτη, Σάββατο: 11:00 – 15:30

Κυριακή, Δευτέρα: Ανοικτά κατόπιν τηλεφωνικού ραντεβού

Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος
Λεμπέση 4, Αθήνα | metro Ακρόπολη
Τηλέφωνο 211 182 38 18