Στο εξώφυλλο του «λάιφστάιλ» εντύπου, ένα σαλόνι γήπεδο, η χαρά της αμερικανιάς. Τι τζάκια, τι κεριά, τι τάρανδοι! Σχεδόν μπορείς να ακούσεις τον Μπινγκ Κρόσμπι να ξελαρυγγιάζεται καθώς «ονειρεύεται» Λευκά Χριστούγεννα.

Και στη μέση, το έλατο… Με άπειρα λαμπιόνια, χειροποίητα κρυστάλλινα Χερουβίμ, λακαρισμένες κατακόκκινες μπάλες. Είναι πανέμορφη η εικόνα του, τόσο χριστουγεννιάτικη, τόσο ζεστή και… τόσο ψεύτικη.

Μια φορά κι έναν καιρό, λοιπόν, στα δάση της Βόρειας Ευρώπης, τη μεγαλύτερη, την πιο κρύα και την πιο τρομαχτική νύχτα του χρόνου, οι άνθρωποι είχαν ανάγκη από ελπίδα. Έτσι, ίσως έκαναν τελετές κάτω από τα χιονισμένα δέντρα που αντιστέκονταν στον χειμωνιάτικο θάνατο. Αιώνες αμέτρητοι πέρασαν.

Μια καινούργια πίστη ήρθε να εξαφανίσει τις αρχαίες δοξασίες, αλλά η νύχτα αυτή του μεσοχείμωνου ήταν πάντα κρύα, πάντα σκοτεινή, και η ελπίδα ζωτικής σημασίας. Τα παλιά ιερά έθιμα δεν έλεγαν να σβήσουν. Η ελπίδα της νέας ζωής, το απόλυτο δώρο. Η καινούργια θρησκεία τα ενσωμάτωσε στο τελετουργικό της.
Κάπου μέσα στους χρόνους του Μεσαίωνα, πολύ αργότερα και πολύ μακριά από τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκαν τα Χριστούγεννα.

Στην αρχή τα δώρα ήταν σεμνά και ταπεινά. Λίγα μήλα, καρύδια, καρποί, να συμβολίζουμε την αφθονία. Σήμερα δεν τη συμβολίζουμε, την προσφέρουμε σε μορφή υπερβολική. Ο συμβολισμός των Χριστουγέννων πάσχει. Η κυριολεξία της χλιδής περισσεύει κι ας βρισκόμαστε βουτηγμένοι σε οικονομική κρίση.

Μπορείς να κάνεις Χριστούγεννα χωρίς έλατο. Μπορείς να στολίσεις ένα καράβι, μια λεμονιά, μια μπανανιά ή και τίποτα. Αυτό που δεν επιτρέπεται να κάνεις είναι να αφήσεις αυτές τις νύχτες, τις πιο κρύες, τις πιο φοβιστικές του χειμώνα, να περάσουν σκοτεινές, χωρίς ένα φωτάκι ελπίδας. Από τη φλογίτσα των λίγων κεριών που τρεμοπαίζουν στο τραπεζάκι του σαλονιού, ως τη φωταγωγημένη Μητέρα Όλων των Ελάτων, επαγγελματικά διακοσμημένη στην αίθουσα δεξιώσεων μιας βίλας.

Όλοι το ίδιο πράγμα ξορκίζουμε. Την ίδια ελπίδα αναζητάμε…

Εσείς γνωρίζετε πως οι νεοϋορκέζοι, το Πάσχα φοράνε τα καινούρια τους ρούχα, για να έχουν καλή τύχη όλο τον χρόνο, ακολουθώντας μια από τις παλιότερες προλήψεις που χρονολογείται από τον 18ο αιώνα; Όπως επίσης την Κυριακή του Πάσχα, στις ΗΠΑ, αλλά και σε πολλές από τις περιοχές της Βόρειας Αγγλίας, συνηθίζουν να ρίχνουν βαμμένα αυγά από τους λόφους, ενώ σε πολλές γειτονιές διοργανώνεται το «κυνήγι θησαυρού» για μικρά παιδιά με Πασχαλινά αυγά;
Συνεχίζοντας το ταξίδι μας προς την Ευρώπη, στην νότια Γαλλία, στην πόλη Haux, την Δευτέρα του Πάσχα παρασκευάζεται η γιγαντιαία ομελέτας στην κεντρική πλατεία της πόλης! Χρησιμοποιούνται περίπου 4.500 αυγά και ο στόχος της είναι να την δοκιμάσουν πάνω από 1.000 άτομα !
Ένα φαντασμαγορικό έθιμο αποτελεί το Scoppio del Carro, το οποίο πραγματοποιείται στην Φλωρεντία. Την Κυριακή του Πάσχα, μία άμαξα φτάνει μπροστά στο Duomo και ο επίσκοπος ανάβει με το Άγιο Φως μια ρουκέτα σε σχήμα περιστεριού η οποία ξεκινάει από την Αγία Τράπεζα και φτάνει έως την άμαξα, ανατινάζοντάς την και πλημμυρίζοντας με φως την πλατεία, καθώς η άμαξα είναι γεμάτη με πυροτεχνήματα!
Τέλος, στη Φινλανδία, στην Σουηδία και σε άλλες σκανδιναβικές περιοχές, η γιορτή του Πάσχα έχει άρωμα και χρώμα… μαγείας, καθώς η παράδοση επιτάσσει κάτι σαν Halloween! Συνήθως το Μεγάλο Σάββατο παιδιά τριγυρίζουν στους δρόμους, μασκαρεμένα και χτυπούν τις πόρτες ζητώντας κέρασμα. Την Κυριακή του Πάσχα, φωτιές και πυροτεχνήματα ανάβουν στους δρόμους για να ξορκίσουν τις μάγισσες!

Σε όποιο μέρος του κόσμου και να βρίσκεστε τις γιορτές του Πάσχα, προετοιμαστείτε για το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης με αγάπη και φως στις ζωές σας!

Κρατάει 31 ημέρες, τις τελευταίες πριν την
εκπνοή του. Οι τελευταίες ευκαιρίες σου για να τον αποχαιρετήσεις και να τον θυμάσαι
όπως εσύ θέλεις…Κάνοντας έναν γρήγορο απολογισμό ήταν μια χρονιά γεμάτη,των
αντιθέσεων,των ξεκαθαρισμάτων,των αποφάσεων,των δημιουργικών εργασιών, των μαχών και των λυτρώσεων.

Απολογιστικός, γλυκόπικρος,διδακτικός και ώριμος. Αποκαλυπτικός και απρόβλεπτος. Ο μοναδικός που σου επιτρέπει να μετρήσεις αντίστροφα ξεκινώντας από το
δέκα μέχρι το 1…
Το πρώτο σου μέτρημα, αυτό που έμαθες από παιδί. Φτάνεις πάλι στο 1, πάλι από την
αρχή. Σου δίνεται μια ακόμη ευκαιρία. Καινούργια. Δίδαξε και φέτος τα νοήματα ήταν πιο βαθιά. Αλήθειες ωμές και βαριές. Δίδαξε λοιπόν, πως μονάχα η αγάπη των παιδιών δεν προδίδεται ποτέ. Πως το πιο δύσκολο πράγμα στον άνθρωπο είναι να αποσυνδεθεί από την αγάπη, όταν αναγκάζεται να το κάνει για την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό του.

Ο μόνος τρόπος για να το καταφέρει ειναι να στρέψει το μαχαίρι στον εαυτό του και να
ακρωτηριάσει το συναίσθημα. Δίδαξε πως η ευγένεια μέσα στην βαναυσότητα και στην
αδικία είναι αυτήν που πρέπει να διαφυλάξεις. Και αν παλεύεις καθημερινά γι’αυτό τότε είσαι άξιος συγχαρητηρίων. Την επιβράβευση θα την κάνεις εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου, γιατί κανείς πότε δεν θα την κάνει για σένα.

Δίδαξε πως η ζωή είναι ένας διαρκής αγώνας πάντα με νικητές και ηττημένους. Δίδαξε πως ο,τι δεν κάνεις με την καρδιά σου είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Δίδαξε πως η ευτυχία είναι άπιαστη αν την κυνηγάς, αλλά ζεις μαζί της μόνο όταν πάψεις να την αποζητάς. Σε βρίσκει απρόσμενα σε ένα μπαλκονάκι τέλος καλοκαιριού, η παρουσία της έχει σίγουρα μυρωδιά λουλουδιών και σου χαρίζει την
αιωνιότητα με την αίσθηση της σφιχτής αγκαλιάς.

Ας αποχαιρετήσουμε τον χρόνο με την πιο δυνατή ανάμνηση, από όλες αυτές που ζήσαμε μονάχα μια μας μένει. Αυτή η μια μας καθόρισε και μας έκανε αλλιώτικους. Ας
υποδεχτούμε τη νέα χρονιά με άσπρους καμβάδες και ας την χρωματίσουμε όσο ακόμα προλαβαίνουμε με χρώματα ζωηρά, αληθινά όποια και αν είναι αυτά. Ας εφοδιαστούμε με τετράδιο καινούργιο, με σελίδες που έχουν το άρωμα του άθικτου. Με μολύβι που δεν ξεγράφει, αλλά και με μια σβήστρα αυτήν της συγχώρεσης.

Καλή χρονιά σημαίνει καλή αρχή. Σημαίνει όλα απ’την αρχή. Απο το μηδέν.

Μέτρα…

Και τι τύχη!

Βρίσκω ένα μαγαζί που είχε ένα προ-Χριστουγεννιάτικο πάρτι. Η μουσική ήταν τέλεια, τα στολίδια μπόλικα, τα λαμπάκια αμέτρητα… Έσπρωξα την πόρτα και μπήκα.

Οι γυναίκες φορούσαν φανταχτερά φορέματα κι οι άντρες καλοραμμένα κοστούμια. Ντράπηκα για το άσχημο
πουλόβερ και το πολυκαιριασμένο τζιν μου. Όμως, τι πείραζε;
Έπιασα μια γωνιά στο μπαρ και ένιωθα πολύ ευτυχισμένη. Τώρα τι να παραγγείλω; Απόγευμα ήταν, καφέ δεν είχα προλάβει να πιω, ήμουν κι από ταξίδι…Τι να έπαιρνα; Βλέπω τον κατάλογο και μου κάνει εντύπωση η ειδική λόγω των ημερών πρόταση. Λέω εδώ είμαστε!

“One Christmas tea, please!”
Και μου φέρνουν ένα διάφανο ποτήρι με ένα φακελάκι και μια τσαγιέρα με καυτό νερό. Ρίχνω το νερό στο ποτήρι, ανεβοκατεβάζω το φακελάκι, λες και θα γινόταν καλύτερο, μυρίζω την κανέλα και το γαρύφαλλο και μετά από δύο λεπτά κάνω να πιώ μια γουλιά. Φέρνω το ποτήρι κοντά στο στόμα μου, το φυσάω, κλείνω τα μάτια και δεν ξέρω πώς το ρίχνω όλο πάνω μου.

Καυτό καυτό, ζεστό ζεστό. Για να συνέλθω από το κάψιμο το γύρισα στις μπύρες.
Μετά από καναδυό βαρέλια, παίρνω το αστικό για να πάω σπίτι και τι μου λέει ο οδηγός όταν του ζήτησα ένα εισιτήριο μιας διαδρομής: Μυρίζεις σαν τα Χριστούγεννα! Και επειδή μυρίζεις σαν τα Χριστούγεννα, απόλαυσε τη διαδρομή σου δωρεάν!
Τελικά, τα Χριστούγεννα έρχονται από ‘κει που δεν τα περιμένεις!

Manchester, 12-2019

Βασιλόπιτα. Τσουρέκι ή κέικ, το σημαντικό είναι να έχει μέσα φλουρί. Ακόμα κι αν ακούσεις την ατάκα «Σίγουρα το ξεχάσανε», σας διαβεβαιώνω πως ΔΕΝ το
ξεχάσανε, υπάρχει και περιμένει να το ανακαλύψετε κάπου ανάμεσα στα ψίχουλα.
Συμβουλή: Κρατήστε ένα από τα κομμάτια που αυτοί στους οποίους ανήκουν δεν μπορούν να φάνε, π.χ. του σπιτιού, του Άγιου Βασίλη κλπ. και αξιοποιήστε το στο πρωινό σας. Καλή όρεξη.

Γέννηση. Η γέννηση ενός παιδιού είναι ένα θαύμα από μόνη της. Οποιουδήποτε!
Πολλώ δε μάλλον του Θεανθρώπου. Η γέννηση αποτελεί και βασικό σκετσάκι στις σχολικές γιορτές στο νηπιαγωγείο και κάποιες φορές στο δημοτικό σχολείο. Η γέννηση, έχει υπέροχους συμβολισμούς μέσα της και μιας και πλησιάζει το τέλος της χρονιάς ο καθένας, ας γεννήσει κάτι νέο κι ας το ακολουθήσει.

Δώρα. Είναι η εποχή τους. Όλοι κάνουν δώρα σε όλους. Προοδευτικά μαζεύονται κάτω από το δέντρο. Για φέτος σας έχω δύο συμβουλές: α. Διαλέξτε για τους αγαπημένους σου να δωρίσετε βιβλία. β. Κάντε ένα δώρο σε κάποιον που το έχει ανάγκη, δεν το περιμένει και θα του δώσετε χαρά. Αυτό, θα είναι το μεγαλύτερο
δώρο και για ‘σας.

Ευχές. Παίρνουν και δίνουν τις ημέρες αυτές. Φέτος προσπαθήστε να είστε
πρωτότυποι. Ευχηθείτε ας πούμε στους φίλους σας εκτός από το προφανές (βλ.
«Υ») το νέο έτος να ζήσουν την πιο υπέροχη στιγμή της ζωής τους ή να πάνε ένα όμορφο ταξίδι.

Ζαχαρωτά. Βρίσκονται παντού και σε όλα τα χρώματα, σχήματα και μεγέθη.
Πρωταγωνιστές σε σχολικές γιορτές, σε διακόσμηση και σε μαγικά σακουλάκια που βρίσκεις παντού. Από τα αμιγώς χριστουγεννιάτικα σχέδια μέχρι τα φουτουριστικά, τα ζαχαρωτά μαζί με τα φωτάκια και τα παιδιά αποτελούν το τρίπτυχο των γιορτών.

Ημερολόγιο. «Κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού». Έτσι και κάθε σύλλογος μια φωλιά ενός ημερολογίου. Η χαρά των επιχειρήσεων που ασχολούνται με την εκτύπωση. Τρέχουν όλοι να τυπώσουν ημερολόγια. Κακόγουστα τα περισσότερα και πρόχειρα –όχι, να τα λέμε όλα-. Γιατί θα αγοραστούν, για ενίσχυση. Φιλική
συμβουλή: Αφού θα βγάλετε που θα βγάλετε ημερολόγια, ασχοληθείτε λιγάκιπαραπάνω. Σκεφτείτε κάτι πρωτότυπο, να έχει ο άλλος πραγματικό λόγο να τοαγοράσει… α, και που είστε… όχι τέλη Δεκέμβρη. (Ανάμεσά μας κυκλοφορούν και μικρά έργα τέχνης να τα λέμε ΚΑΙ αυτά)

Θεοφάνεια. Μεγάλη γιορτή επίσης. Ταυτόχρονα η λήξη των εορτασμών όλων των εκδηλώσεων. Οι άδειες τελειώνουν, τα χριστουγεννιάτικα χωριά κλείνουν, οι
καλικάντζαροι επιστρέφουν στα έγκατα της Γης και το δέντρο αρχίζει να πριονίζεται από την αρχή. Η μέρα του Μεγάλου Αγιασμού. Πιείτε αγιασμό, ζητήστε φώτιση και ξεκινήστε την νέα χρονιά με αισιοδοξία.

Ιανουάριος. Πρώτος μήνας του χρόνου. Υποσχέσεις, σχέδια, νέα ξεκινήματα. Ο Ιανουάριος είναι ο κατάλληλος μήνας για επανεκκίνηση. Μην το σκέφτεστε καθόλου. Έχετε λίγες μέρες να βάλετε νέους στόχους, να τους γράψετε, να τους κολλήσετε στον τοίχο και να δουλεύετε για να τους πετύχετε. Καλή αρχή!

Κάλαντα. Χριστουγεννιάτικα, Πρωτοχρονιάτικα και των Φώτων. Τα μικρά και μεγαλύτερα παιδιά, περιμένουν τις μέρες αυτές πως και πως. Να ανοίγετε την πόρτα και να έχετε κι ένα μικρό κάτι να τους χαρίζετε εκτός από τα χρήματα. Ένα χριστουγεννιάτικο σοκολατάκι είναι ό,τι πρέπει.

Λαχνοί. Τόνοι χαρτιού ξοδεύονται για την εκτύπωση λαχνών. Μαζί με τα
ημερολόγια, οι λαχνοί πωλούνται δίχως έλεος όπου μπορούν να πωληθούν.
Αγοράζουμε, βάζουμε στο πορτοφόλι, ξεχνάμε. Πάντως το έπιπλο της τηλεόρασής μου από έναν τέτοιο λαχνό το έχω κερδίσει. Άντε, καλή τύχη και σ’ εσάς.

Μελομακάρονα. Το γεγονός πως αυτό το υπέροχο γλυκό εμφανίζεται μόνο την
περίοδο των γιορτών είναι άξιο απορίας. Βασικά πιστεύω πως σε ένα παράλληλο σύμπαν υπάρχει μια χώρα, η Μελομακαρονία ίσως, όπου όλα, όλα όμως έχουν να κάνουν με τα μελομακάρονα. Κι εδώ απλώς ταξιδεύουν την περίοδο των γιορτών. Καλοφάγωτα λοιπόν.

Να νάνα νανάνα νανά! Ή άλλιώς… Last Christmas I gave you my heart. Γενικώς το «να» χρησιμοποιείται ως συλλαβή μουσικής αντικατάστασης σε κάθε αγγλόφωνο Χριστουγεννιάτικο τραγούδι του οποίου τους στίχους αγνοούμε και αρνούμαστε
πεισματικά να μάθουμε. Πολλές φορές και σε ελληνικά τραγούδια.

Ξωτικά. Είναι η στιγμή τους. Μάλλον μένουν στην Μελομακαρονία μαζί με τα
μελομακάρονα και εμφανίζονται μόνο στις γιορτές. Κυρίως βοηθούν τον Άγιο
Βασίλη, μερικές φορές κάνουν και σκανταλιές.

Ολονυκτία. 31 Δεκέμβρη προς 1 Ιανουαρίου δεν κοιμάται κανείς. Όλοι το ξέρουν αυτό. Τρώμε και πίνουμε, παίζουμε χαρτιά και επιτραπέζια και βλέπουμε προγράμματα από αθηναϊκές πίστες (προπέρσινα) στην τηλεόραση. Η ολονύκτια ολοκληρώνεται με πρωινό και καφέ έξω από το σπίτι. Κοινώς κάνουμε την νύχτα μέρα. Ή μήπως όχι;

Παιδιά. Κακά τα ψέματα, οι γιορτές σημαίνουν παιδιά. Είτε απευθύνονται στα παιδιά, είτε μας κάνουν να νιώθουμε παιδιά. Είναι μια καλή ευκαιρία για όλους μας να γυρίσουμε στην καλύτερη ηλικία, την παιδική, και να αφήσουμε τον εαυτό μας να ξανανιώσει ξέγνοιαστος και ευτυχισμένος με τα απλά.

Ρούντολφ. Είναι η μασκότ των εορτών και παράλληλα το αγαπημένο τραγούδι
όλων των παιδιών. Η φωτεινή του μυτούλα και η ταπεινή του καρδούλα
τραγουδιούνται από όλα τα παιδιά. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως: «Ο Ρούντολφ οδηγείιιιι τον Άη Βασίλη στη Γη».

Στολισμός. Τι να πει κανείς. Χρώματα, αρώματα, καράβια, δέντρα, τρένα και
αεροπλάνα. Στολίζουμε ό,τι στολίζεται. Με λαμπάκια, φτερά, πούπουλα και
χρυσόσκονη. Όσο περισσότερη χρυσόσκονη γίνεται.

Ταξίδια. Οι απόψεις διίστανται. Άλλοι λένε πως τις γιορτές μένεις σπίτι
οικογενειακά, άλλοι λένε πως τις γιορτές ταξιδεύεις. Το ιδανικό είναι να ταξιδεύεις
οικογενειακά. Επειδή όμως οι εποχές είναι δύσκολες, ξεκινάς από σήμερα να βάζεις στην άκρη χρήματα. Βάζεις τον στόχο και του χρόνου τέτοια εποχή… Άντε γεια! Σε κάθε περίπτωση οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες στολισμένες είναι μαγεία!

Υγεία. Ακούγεται κοινότυπο και κλισέ. Είναι όμως η πιο σημαντική ευχή. Η υγεία είναι το σημαντικότερο αγαθό και… αυτό ευχόμεθα και δι’ υμάς.

Φανάρια. Στα παλιά τα χρόνια, όταν τα κάλαντα τα έλεγαν πολύ νωρίς το πρωί, τα φανάρια είχαν την τιμητική τους. Τα τελευταία χρόνια χάρτινα φαναράκια έχουν μετονομαστεί σε φαναράκια ευχών. Τα ανάβεις, τα αφήνεις να φύγουν στον ουρανό και στέλνεις μήνυμα σε όσους αγαπάς. Συμβολικό όσο και καταπραϋντικό.

Χριστούγεννα. Το hot spot των γιορτών. Τα Χριστούγεννα ξεκινάει το 12ήμερο και είναι η έναρξη της περιόδου που τρώμε, πίνουμε και ευχόμαστε σαν να μην υπάρχει αύριο. Κρατήστε ένα μέτρο. Δεν είναι αυτό το νόημα των Χριστουγέννων.
Σκορπίστε αγάπη παντού –και μετά τσιμπάτε κάτι!

Ψαλμοί. Σωτῆρα μου, σῶσε τὸν κόσμο· ἀφοῦ γι᾿ αὐτὸ ἦρθες στὴ γῆ.
κάμε νὰ ἐπικρατήσουν ὅλα τὰ δικά Σου· ἀφοῦ γιὰ τοῦτο φάνηκες
σὲ μένα καὶ στοὺς Μάγους καὶ σ᾿ ὅλη τὴν κτίση.

Ω έλατο! Ω έλατο!! Δάση ολόκληρα από έλατα εξαφανίζονται κατά την διάρκεια
των γιορτών σε ολόκληρο τον κόσμο. Παραδοσιακά ανήκουμε σε μια χώρα πουστολίζει καραβάκι. Το έθιμο το έλατου είναι ξενόφερτο και το πρώτο στην Ελλάδα στολίστηκε στο παλάτι του Όθωνα στο Ναύπλιο το 1833. Προτιμείστε το τεχνητό.
Όχι μόνο για οικονομικούς λόγους, κυρίως για οικολογικούς.
Καλές γιορτές και του χρόνου … σπίτια μας!

christmas cards by HORT

Δίνουν τα  ονόματά τους στις οδούς! “ΟΔΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 25, ΣΙΑΤΙΣΤΑ”, εκπαιδευτική ταινία από τα πρωτάκια, από το σπίτι τους, με θέμα το βαθύτερο νόημα της γιορτής των Χριστουγέννων.

Οι κοινωνίες γίνονται ακόμη πιο όμορφες όταν «πολλοί μαζί» ακολουθούμε ίδια μονοπάτια!

Τα παιδιά μας δείχνουν τον δρόμο… Οδός Χριστουγέννων 25, Σιάτιστα!

Τα παιδιά της Α΄ τάξης του 1ου Δημοτικού Σχολείου Σιάτιστας και ο δάσκαλός τους Μιχάλης Δούβλος σας εύχονται Καλές γιορτές από την «Οδό Χριστουγέννων 25, στη Σιάτιστα».

Δεν ξέρω τι έχω πάθει, αλλά κάθε φορά που βγαίνω έξω αγοράζω κι από ένα στολίδι. Τρελαίνομαι για τα Χριστούγεννα! Μου αρέσουν οι γιρλάντες, τα φωτάκια, τα λαμπάκια που αναβοσβήνουν, οι χιονόμπαλες, τα στρας, τα αστέρια, τα αγγελάκια, οι τάρανδοι, οι Αγιοβασίληδες…Μου αρέσουν όλα! Μου φτιάχνουν τη διάθεση. Μέχρι και πουλόβερ θέλω να πάρω, απ΄αυτά τα χουχουλιάρικα με τα χριστουγεννιάτικα σχέδια.

Καλά, δεν το συζητώ, φέτος στόλισα προτού καν τελειώσει ο Νοέμβρης. Κι όλο βρίσκω μια γωνιά που της λείπει κάτι. Αυτά που αγόρασα μέχρι τώρα δεν είναι ακριβώς χρειαζούμενα, αλλά τα είδα και μου άρεσαν. Έτσι, πήρα είναι ένα σετ χιονάνθρωπων για το αλατοπίπερο, ένα ξωτικό για τις οδοντογλυφίδες, μια πιάστρα, ένα γάντι και μια πετσέτα κουζίνας, ένα τραπεζομάντιλο, μια διώροφη πιατέλα, μερικές κούπες, ένα πακέτο χαρτοπετσέτες, ένα ημερολόγιο με σοκολατάκια, ένα μαξιλάρι, μια γλάστρα με αλεξανδρινά και μπορεί να έχω αγοράσει και κάτι άλλο και τώρα να το ξεχνάω.

Το μόνο που δεν έχω, αλλά κάποια στιγμή θα θελα πάρα πολύ, είναι ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο τόσο ψηλό που να χτυπάει ταβάνι. Το βλέπω στις βιτρίνες και το χαζεύω. Μου θυμίζει τα Χριστούγεννα των παιδικών μου χρόνων. Προς το παρόν έχω μια κουτσουλιά που την έβαλα πάνω στη βιβλιοθήκη και κάθε φορά που την κοιτάω, σκέφτομαι ότι χρειάζεται μεγέθυνση. Και τότε, αφού θα μεγάλωνε το μια κουτσουλιά δέντρο, θα το στόλιζα και θα είχα τα πιο πολλά στολίδια.

Κι ύστερα όμως σκέφτομαι πως αυτό δεν είναι σημαντικό. Το σημαντικό είναι ότι εκείνη την ημέρα θα είμαι με τα πρόσωπα που αγαπώ πιο πολύ. Οπότε, με στολίδια ή χωρίς στολίδια εύχομαι την ημέρα εκείνη να πάρετε και να δώσετε τόσα φιλιά και τόσες αγκαλιές, που να κολλήσουν όλα σας τα σπασμένα.

Καλές γιορτές!

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες το σύμπαν κατακλύζεται από ευχές.

Οι ευχές ποικίλουν! Άλλες είναι τυπικές, άλλες ειλικρινείς. Κάποιες είναι κλασικές και κάποιες  πρωτότυπες. Υπάρχουν οι σοβαρές ευχές, αλλά και οι αστείες. Υπάρχουν και οι άλλες ευχές, εκείνες των παιδιών! Αυτές είναι λίγο απ’ όλα τα παραπάνω.

Ζητήσαμε από τα παιδιά του Δημοτικού Παιδικού Θεατρικού Εργαστηρίου (ΔΗ.ΠΑΙ.Θ.Ε.) Πτολεμαΐδας να μας ευχηθούν, μέρες που είναι, για κάτι που τους αφορά περισσότερο από τον καθένα, αλλά και για κάτι άλλο, πιο τυπικό. Έτσι λοιπόν τους ρωτήσαμε, τι θα θέλανε να συμβεί στην πόλη τους την χρονιά που έρχεται καθώς και μια ευχή για τα Χριστούγεννα και την νέο χρόνο. Διαβάστε μερικές από τις ωραίες ευχές τους.

Περί εργοστασίων:

Πόσο «μεγάλα» είναι τα εργοστάσια στο μυαλό των μικρών παιδιών; Όχι πιο «μεγάλα» από την υγεία μας. Φίλτρα, φροντίδα των εργαζομένων και του περιβάλλοντος χώρου ακόμα και η πλήρης εξαφάνιση είναι μερικά από όσα ευχήθηκαν  

Να βάλουν φίλτρα στα εργοστάσια. Σε όλα! (Ξ. 12)

Να κλείσουν όλα τα εργοστάσια και να γίνουν δάση κι όσοι δουλεύουν στα εργοστάσια να γίνουν κυνηγοί (Σ.5)

Να γεμίσουν τα εργοστάσια με πεταλούδες (Μ.4)

Να πάρουν τα εργοστάσια από δω και να τα πάνε πολύ μακριά (Ν.4)

Γαβ Γαβ

Πρόσφατα επισκέφθηκα με μεγάλη πόλη. Με θάλασσα, πεζόδρομους, πλατείες και πράσινο. Δεν μου θύμιζε σε τίποτα την Πτολεμαΐδα, όμως ένιωθα πολύ οικεία. Την δεύτερη μέρα το βράδυ,καθώς γυρνούσα στο ξενοδοχείο αντιλήφθηκα τον λόγο. Τα αδέσποτα μου θύμιζαν την Πτολεμαΐδα. Το ίδιο τεράστια, το ίδιο ήρεμα -κάποιες φορές- και το ίδιο άγρια-κάποιες άλλες. Ντράπηκα πολύ που σε μια τόσο όμορφη πόλη ήταν το πιο άσχημό της στοιχείο που την ένωνε με την δική μου. Ούτε από μία ευχή δεν έλειπε το πρόβλημα με τα αδέσποτα. Χτυπάνε καμπάνες. Ακούει κανείς;

Να φροντίσουν οι υπεύθυνοι τα αδέσποτα. Δεν θέλουμε να πεθάνουν, όμως κινδυνεύει η σωματική μας ακεραιότητα (Β.12)

Θα ήθελα να φροντίσουν τα αδέσποτα. Να υπάρχει χώρος για να τρώνε και να μένουν ώστε να μην φοβόμαστε να κυκλοφορούμε. Εναλλακτικά, ας τα ντύσουν με χριστουγεννιάτικες στολές να έχει και πλάκα (Χ.12)

Να προσλάβουν έναν μπόγια για να έχουν και τα σκυλιά κι εμείς μια ασφαλέστερη ζωή (Α.13)

Να γίνει κάτι με τα σκυλιά. Κυκλοφορούν μερικά πιο μεγάλα κι από την αδερφή μου. (Μ.13)

Μια συμβουλή: Αν είναι να πάρετε σκυλί να είσαστε σίγουροι πως το θέλετε. (Ω.16)

«Σκουπιδοσκουπιδένιες» καταστάσεις

Ένα πρόβλημα, που ακόμα κι αν δεν είναι έντονο, στο μυαλό των παιδιών, χαρακτηρίζει την πόλη.

Τα σκουπίδια μυρίζουν. Πρέπει να τα μαζεύουν! (Ι.5)

Να μαζεύονται όλα τα σκουπίδια κάθε μέρα (Ξ.12)

Είναι πολύ δύσκολο για τους ανθρώπους που δουλεύουν στην καθαριότητα. Προσέχετε τι πετάτε και που (Ζ.14)

Μερικές φορές τα σκουπίδια σ’ αυτήν την πόλη μου θυμίζουν την Θεσσαλονίκη, που είναι 10 φορές πιο μεγάλη από εμάς. Αυτό βέβαια δεν είναι δικαιολογία ούτε για την Θεσσαλονίκη, και πολύ περισσότερο για την Πτολεμαΐδα (Α.16)

Πόσο δύσκολο είναι να μαζεύουμε τα σκουπίδια; Αυτό εύχομαι! Να εξαφανιστούν (Σ.16)

Έχετε ακουστά την ανακύκλωση; (Τ.16)

Διακοσμητικές Παρεμβάσεις

Χρώμα, φαντασία και έξυπνες λύσεις. Αυτά ζητάνε τα παιδιά για να μπορέσουνε να ζήσουν σε μια πόλη που όταν φύγουν για σπουδές ίσως θα θέλουν να ξαναγυρίσουν.

Λουλούδια και όμορφα χρώματα στο πάρκο μας (Μ.5)

‘Ένα θέατρο για να παίζουμε. Το Πνευματικό είναι όλο κλεισμένο! (Κ.6)

Θα ήθελα να γίνει ολόκληρη η πόλη ένας τεράστιος ποδηλατόδρομος! (Α.10)

Να στολίσουμε μια φορά δέντρο χριστουγεννιάτικο. Ή έστω, ένα από αυτά της πλατείας, αλλά να το στολίσουμε σαν να είναι Χριστούγεννα και όχι Πάσχα. (Μ.12)

Θα ήθελα πάρκα! Πάρκα χωρίς σκουριά-όπως τώρα-,αλλά γεμάτα χρώματα και φαντασία –όπως στα όνειρά μου-. (Φ.14)

Φώτα! Κι άλλα φώτα!

Η Πτολεμαΐδα είναι η πόλη της ενέργειας. «Πόλη του φωτός» την αποκαλέσαμε στο Χριστουγεννιάτικο project του 2012. Η φετινή παρουσία του «φωτός» καταρρίπτει τον «μύθο» αυτόν πανηγυρικά! Αυτό φαίνεται να το είδαν και τα παιδιά.

Να έχουμε φώτα στις γειτονιές. Όχι μόνο τα Χριστούγεννα! (Δ.15)

Ο δρόμος που είναι το σπίτι μου δεν έχει καθόλου φώτα. Εύχομαι μέχρι τα Χριστούγεννα του 19 να έχει (Β.16)

Στον δρόμο του Ωδείου δεν έχει φώτα και έχει σκυλιά. Το αντίθετο δηλαδή από αυτό που θα έπρεπε να συμβαίνει. (Δ.17)

Ευσεβής πόθοι.

Στο Δημοτικό Παιδικό Θεατρικό Εργαστήρι μεταξύ άλλων, μαθαίνουμε να ονειρευόμαστε.

Θα ήθελα τα φετινά Χριστούγεννα να έρθει ο Άγιος Βασίλης (ο κανονικός). Αν δεν έχει που να μείνει μπορεί να μείνει στο δωμάτιό μου (Κ.4)

Εύχομαι να μπορούμε να κάνουμε γιορτές εδώ και όχι σε άλλες πόλεις (Μ.5)

Θέλω στην πόλη μου να έρθουν οι πυτζαμοήρωες και να την αλλάξουν (Σ.6)

Να έχουμε παγοδρόμιο και να μείνει μέχρι του χρόνου που θα κάνω την ίδια ευχή κι έτσι θα το έχουμε πάντα (Β.6)

Η ρεαλίστρια (??):

Η Πτολεμαΐδα είναι τέλεια. Δεν θέλω να αλλάξει τίποτα (Α.6)

Κι ο άκυρος J:

Να φέρουμε την θάλασσα (Ν. 5)

Η δασκάλα και οι μαθητές του ΔΗ.ΠΑΙ.Θ.Ε εύχονται

Υγεία και δωράκια για όλα τα παιδάκια (Σ.7)

Καλά Χριστούγεννα και Χρόνια πολλά. (Α.8)

Χριστούγεννα μελένια και παραμυθένια (Χ.10)

Να έχουν όλοι μια ζεστή αγκαλιά (Χ.12)

Μια οικογένεια για όλα τα παιδιά (Σ.13)

Χαρά Ευτυχία και δημιουργικότητα (Α.13)

Να προσέχετε την διατροφή σας αλλά να μην ξεχνάτε πως…

Ένας κουραμπιές την ημέρα, τα Χριστούγεννα τα φέρνει σφαίρα (Μ.13)

Καλά Χριστούγεννα με μέλι και ταχίνι (για να τον παχύνει, για να τον παχύνει-τραγουδιέται στον ρυθμό του Μπάρμπα Μπρίλιου) (Α.13)

Διότι μπορεί να τραγουδάμε…

All I want for Christmas is you…R money! (Α.

Όμως, η ουσία είναι να …

Βάλετε στα Χριστούγεννα μαγεία και φαντασία (Φ.14)

Γιατί…

Τα Χριστούγεννα είναι η εποχή για τρέλες! (Φ.12)

Σας φιλούμε και σας αγαπούμε!

Εμείς