Κοινωνική ανασφάλεια και οικονομική κρίση

Η οικονομική κρίση και η αυξημένη ανεργία έχουν πλήξει πολλές γυναίκες στη Γαλλία, ιδιαίτερα εκείνες που ανήκουν σε χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις. Η ακροδεξιά, με την υπόσχεση για οικονομική σταθερότητα και προστασία των εγχώριων θέσεων εργασίας, φαίνεται να προσφέρει μια ελκυστική λύση σε αυτές τις γυναίκες που αισθάνονται οικονομικά επισφαλείς.

Ανησυχίες για την ασφάλεια και τη μετανάστευση

Η αύξηση της εγκληματικότητας και η ένταση γύρω από το μεταναστευτικό ζήτημα αποτελούν σημαντικά θέματα για πολλές γυναίκες. Η ακροδεξιά εκμεταλλεύεται αυτούς τους φόβους, προβάλλοντας μια πολιτική γραμμή που υπόσχεται αυστηρότερους ελέγχους στα σύνορα και μεγαλύτερη ασφάλεια στους δρόμους. Αυτή η ρητορική φαίνεται να απευθύνεται ιδιαίτερα στις γυναίκες που ανησυχούν για την ασφάλεια των οικογενειών τους.

Πολιτισμική ταυτότητα και εθνική υπερηφάνεια

Η αίσθηση απώλειας της εθνικής ταυτότητας και οι ανησυχίες για την ενσωμάτωση των μεταναστών αποτελούν επίσης σημαντικά ζητήματα. Η ακροδεξιά προβάλλει μια αφήγηση που υποστηρίζει την διατήρηση της γαλλικής κουλτούρας και των παραδόσεων, κάτι που φαίνεται να ελκύει πολλές γυναίκες που αισθάνονται ότι οι πολιτισμικές τους αξίες απειλούνται.

Φεμινιστική ρητορική της ακροδεξιάς

Παρατηρείται επίσης μια στρατηγική προσέγγιση από την ακροδεξιά που ενσωματώνει στοιχεία φεμινιστικής ρητορικής. Κάποιες ακροδεξιές γυναίκες πολιτικοί προβάλλουν θέσεις που υποστηρίζουν τα δικαιώματα των γυναικών, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν την ασφάλεια και την κοινωνική πρόνοια, δημιουργώντας έτσι μια νέα εικόνα για το κόμμα τους.

Απογοήτευση από τα παραδοσιακά κόμματα

Πολλές γυναίκες νιώθουν απογοήτευση από τα παραδοσιακά κόμματα της Γαλλίας, τα οποία θεωρούν ότι έχουν αποτύχει να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα καθημερινά προβλήματά τους. Αυτή η απογοήτευση στρέφει το ενδιαφέρον τους προς την ακροδεξιά, η οποία παρουσιάζεται ως εναλλακτική λύση με νέες ιδέες και προσεγγίσεις.

Η στροφή των γυναικών στη Γαλλία προς την ακροδεξιά είναι ένα πολυδιάστατο φαινόμενο που συνδέεται με την οικονομική και κοινωνική αστάθεια, τις ανησυχίες για την ασφάλεια, την αίσθηση απώλειας της πολιτισμικής ταυτότητας, την στρατηγική χρήση φεμινιστικής ρητορικής, και την απογοήτευση από τα παραδοσιακά κόμματα. Η κατανόηση αυτών των παραγόντων είναι κρίσιμη για την ανάλυση της σύγχρονης πολιτικής δυναμικής στη Γαλλία και την ανάπτυξη στρατηγικών που θα απαντήσουν στις ανησυχίες των γυναικών με ουσιαστικό και αποτελεσματικό τρόπο.

Περίπου 2 στις 5 (42%) γυναίκες έγιναν επενδύτριες είτε το 2020 είτε το 2021, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα από την εφαρμογή κοινωνικής επένδυσης eToro. Και οι μισές γυναίκες δήλωσαν ότι ενδιαφέρθηκαν περισσότερο να επενδύσουν κατά τη διάρκεια της πανδημίας, δείχνει ξεχωριστή έρευνα από την Fidelity Investments.

«Οι άνθρωποι είχαν περισσότερο χρόνο για να μάθουν τι σημαίνει επένδυση», δήλωσε η Κάλι Κοξ, αναλύτρια των ΗΠΑ στο eToro. «Όλοι μιλούσαμε για αυτό… έτσι αυτό βοήθησε τις γυναίκες να αισθάνονται πιο άνετα να επενδύσουν».

Σε γενικές γραμμές, οι γυναίκες επηρεάστηκαν δυσανάλογα από την απώλεια θέσεων εργασίας νωρίς στην πανδημία, καθώς και από τις ευθύνες φροντίδας και τις προκλήσεις στην εύρεση παιδικής μέριμνας που θα τους επέτρεπε να επιστρέψουν στην εργασία τους.

Το επακόλουθο οικονομικό πλήγμα στο εισόδημα των νοικοκυριών τους μπορεί να έχει μεταφραστεί σε μεγαλύτερη ανάγκη να επικεντρωθούν περισσότερο σε χρηματικά θέματα, είπε ο Κοξ.

«Ήταν σε μια γωνία και έπρεπε να πάρουν τον έλεγχο των οικονομικών τους», είπε η Κοξ.

Ακριβώς οι μισές (50%) των γυναικών επενδυτών στην έρευνα σχεδιάζουν να διατηρήσουν τις επενδύσεις τους για έξι χρόνια ή περισσότερο. Ξεχωριστά, το 67% των γυναικών επενδύουν τώρα εκτός των συνταξιοδοτικών τους αποταμιεύσεων, από 44% το 2018, σύμφωνα με το Fidelity.

*naftemporiki.gr με πληροφορίες από CNBC

Τα Στελέχη του Κέντρου ήρθαν σε επαφή με τους κατοίκους της περιοχής και συζήτησαν μαζί τους για την κακοποίηση των γυναικών, την ενδοοικογενειακή βία, τη σεξουαλική παρενόχληση, δίνοντας παράλληλα πληροφόρηση σχετικά με την προστασία των γυναικών που δέχονται βία από τον σύζυγο ή τον σύντροφο, αλλά και τα προγράμματα που υπάρχουν για τις άνεργες γυναίκες θύματα βίας από τον ΟΑΕΔ.

Το κοινό επίσης ενημερώθηκε για τις υπηρεσίες που προσφέρει το Συμβουλευτικό Κέντρο (εργασιακή, νομική και ψυχοκοινωνική συμβουλευτική), αλλά και τη διαδικασία που ακολουθείται για τη χρήση τους, πάντα υπό το απόρρητο που ορίζει η συμβουλευτική διαδικασία.

Τέλος, αξίζει να αναφερθεί η αρωγή του Δήμου Αμυνταίου, που προσέφερε ότι ήταν δυνατό για την επιτυχή υλοποίηση της εκδήλωσης.

*Το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών Δήμου Φλώρινας συγχρηματοδοτείται από την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση στο πλαίσιο του Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράμματος Δυτικής Μακεδονίας 2014-2020 και υπάγονται στον Άξονα Προτεραιότητας 10: «Προώθηση της κοινωνικής ένταξης και καταπολέμησης της φτώχειας και κάθε διάκρισης (ΕΚΤ)» και λειτουργούν συμπληρωματικά με την Πράξη: «Οριζόντιες παρεμβάσεις εθνικής εμβέλειας» για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών (ΕΠ «Μεταρρύθμιση Δημοσίου Τομέα 2014-2020»).

Η Τέχνη αποτελεί έναν ξεχωριστό τρόπο έκφρασης και δίνει την ευκαιρία όχι μόνο στον δημιουργό αλλά και στον θεατή να μυηθεί σε μία άλλη κατάσταση.

Η γνωστή ζωγράφος Τούλα Χαριτίδου,  το γένος Τσακιρίδη, από την Πτολεμαΐδα αποτύπωσε στα έργα της την γυναίκα μέσα στην καραντίνα, σε δημιουργίες ιδιαίτερες, εστιάζοντας στον τρόπο που η ίδια αντιλήφθηκε αυτήν την κατάσταση.

Η γυναίκα σαν σύμβολο δημιουργίας και ζωής αποτελεί το αγαπημένο θέμα της κ. Χαριτίδου. Μαθητευόμενη  στο Εργαστήρι του Θεόδωρου Ζυρπιάδη από το 1999 έως το 2002, η Τούλα Χαριτίδου διατηρούσε εργαστήρι ζωγραφικής για παιδιά μέχρι το 2017, έχει πραγματοποιήσει από το 2003 οκτώ ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό.

“Τα συναισθήματα ανεβοκατεβαίνουν στην καραντίνα και επηρεάζουν την καθημερινότητα όλων μας”, δηλώνει η ζωγράφος Τούλα Χαριτίδου. ‘Στην τέχνη που είχα εγώ καταφύγιο, γιατί ανήκω και σε ομάδα υψηλού κινδύνου θα βρει κανείς το Πάσχα μου, την Άνοιξη, τα Χριστούγεννα, την ανάγκη μου να προστατεύσω δικούς μου ανθρώπους, την λύπη μου για δικούς μου ανθρώπους που νοσηλευόταν, την λαχτάρα μου να δω τα εγγόνια μου που μου λείπουν…”.

Η Παγκόσμια Ημέρα των Γυναικών είναι ημέρα μνήμης και αφύπνισης όλων μας για την προάσπιση και την προστασία των γυναικών, που καθημερινά επωμίζονται τις πολλαπλές ιδιότητες και τους διαφορετικούς ρόλους τους: μητέρες, κόρες, μαθήτριες και φοιτήτριες, αδερφές, σύζυγοι, εργαζόμενες και άνεργες, μονογονείς, γυναίκες πρόσφυγες, φυλακισμένες και αποφυλακισμένες, τοξικοεξαρτώμενες, γυναίκες με αναπηρίες, καθώς και όλες οι γυναίκες του κόσμου, που μάχονται για την ανεμπόδιστη χρήση των δικαιωμάτων τους.

Η 8η Μαρτίουεπισφραγίζει τους αγώνες και τις κατακτήσεις των γυναικών σε όλο τον κόσμο για περισσότερο από έναν αιώνα. Είναι ημέρα – σύμβολο στο πεδίο της έμφυλης ισότητας και ημέρα μνήμης των θυσιών και των αγώνων των γυναικών, άλλοτε ειρηνικών και άλλοτε αιματηρών. 

Δυστυχώς οι έμφυλες ανισότητες συνεχίζουν να υπάρχουν σε όλους τους τομείς της οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής και πολιτιστικής ζωής. Τα δικαιώματα των γυναικών περιορίζονται στην εργασία, με τις ίδιες να αποτελούν την πλειοψηφία των ανέργων και των μακροχρόνια ανέργων, να αμείβονται λιγότερο από τους άνδρες για την ίδια δουλειά, να διστάζουν να ανακοινώσουν την εγκυμοσύνη τους για να μη χάσουν την δουλειά τους, να υποαντιπροσωπεύονται στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, να υφίστανται έμφυλη βία και να είναι θύματα καταναγκαστικής πορνείας.

Περίπου 50.000 γυναίκες δολοφονήθηκαν παγκοσμίως πέρυσι από έναν νυν ή έναν πρώην σύντροφο ή ένα μέλος της οικογένειάς τους -δηλ. 137 την ημέρα ή έξι την ώρα.(Έκθεση του Παγκόσμιου Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα – UNODC). Ο αριθμός αυτός φανερώνει, και από τις πλέον επίσημες πηγές, το φαινόμενο της βίας κατά των γυναικών έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις σε όλο τον κόσμο.

Το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών του Δήμου Φλώρινας* με μια πορεία έως τώρα 6 χρόνων, συνεχίζει να είναι δίπλα στις γυναίκες θύματα βίας, στις γυναίκες που υφίστανται πολλαπλές διακρίσεις, παρέχοντας απρόσκοπτα τις υπηρεσίες του δωρεάν και τηρώντας το απόρρητο της συμβουλευτικής. Με τη διαρκή επαγρύπνηση όλων μας ενάντια σε στερεοτυπικές πρακτικές διεκδικούμε την εφαρμογή της ουσιαστικής ισότητας στην πράξη, δείχνοντας μηδενική ανοχή σε φαινόμενα βίας και εκμετάλλευσης κατά των γυναικών, διαμορφώνοντας έτσι, μια σύγχρονη, ανοιχτή κοινωνία όπου η ισότητα των φύλων γίνεται πράξη.

Σημείωση: Με αίσθημα ευθύνης έναντι της τοπικής κοινωνίας και προασπιζόμενοιτην δημόσια υγεία, η εκδήλωση του Συμβουλευτικού Κέντρου Γυναικών για την 8η Μαρτίου, δυστυχώς δεν θα πραγματοποιηθεί. 

*Το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών Δήμου Φλώρινας συγχρηματοδοτείται από την Ελλάδα καιτην Ευρωπαϊκή Ένωση στο πλαίσιο του Περιφερειακού Επιχειρησιακού ΠρογράμματοςΔυτικής Μακεδονίας 2014-2020 και υπάγονται στον Άξονα Προτεραιότητας 10: «Προώθησητης κοινωνικής ένταξης και καταπολέμησης της φτώχειας και κάθε διάκρισης (ΕΚΤ)» καιλειτουργούν συμπληρωματικά με την Πράξη: «Οριζόντιες παρεμβάσεις εθνικής εμβέλειας»για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών (ΕΠ «ΜεταρρύθμισηΔημοσίου Τομέα 2014-2020»).

Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών Δήμου Φλώρινας

Κοντοπούλου 49, 53100, Τ: 23850 24081 FAX: 23850 24083.

email: symv.kentro.flo@gmail.comblog: http:// womenaidflorina.blogspot.gr/

fb: https://www.facebook.com/ symvouleutikokentroflorinas

Η δημιουργός του πρότζεκτ ζήτησε από 7 υπέροχες γυναίκες που συμμετέχουν ενεργά στο πρότζεκτ από το ξεκίνημά του, να μοιραστούν στο Together τις υπέροχες ιστορίες τους!

Βρείτε τις!

Facebook : @yperoxes.gynaikes

Instagram : @yperoxes.gynaikes

Επομένως, μια τέτοια μέρα με τέτοια βαρύτητα δεν σηκώνει σοκολατάκια, άρθρα για προτάσεις εξόδου, δώρων και τα λοιπά. Φέτος θεώρησα ότι η 8η Μαρτίου είναι μια πολύ καλή αφορμή να εκπαιδεύσουμε τα μικρότερα κορίτσια γύρω από τη θέση και τις δυνατότητες της σύγχρονης γυναίκας, παρουσιάζοντάς τους βιβλία που – ω, τι έκπληξη! – η εύθραυστη πριγκίπισσα δεν περιμένει τον πρίγκιπα.

Στο πλαίσιο αυτού του άρθρου, προσπαθώντας να θυμηθώ τι διάβαζα εγώ μικρή αλλά και αναζητώντας παιδικά βιβλία των τελευταίων ετών, είπα να τολμήσω και να γκουγκλάρω “βιβλία για κορίτσια”. Αμέτρητα αποτελέσματα πέρασαν μπροστά από τα μάτια μου με ροζ εξώφυλλα, νεράιδες και πριγκίπισσες. Πέρασαν αρκετά λεπτά να κοιτάω απογοητευμένη την οθόνη μου μέχρι που εμφανίστηκε – από μηχανής θεός – το πρώτο βιβλίο της λίστας:

Υπέροχες γυναίκες που άλλαξαν τον κόσμο, εκδόσεις Μεταίχμιο

Η συγγραφέας Kate Pankhurst δημιούργησε ένα βιβλίο “γεμάτο παραδείγματα γυναικών που πέτυχαν εκπληκτικά πράγματα με οδηγό την καρδιά, το ταλέντο και τα όνειρά τους”. Στις 40 σελίδες του βιβλίου παρουσιάζονται οι ιστορίες σημαντικών γυναικών που άφησαν το στίγμα τους στην τέχνη, την επιστήμη και τη μόδα, που “δεν έδωσαν σημασία όταν ο κόσμος έλεγε ότι δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι”. Με τη βοήθεια της εικονογράφησης, τα μικρά παιδιά έρχονται σε επαφή με προσωπικότητες όπως η Maria Curie, η Anna Frank, η Frida Kahlo και η Jane Austen.

Ιστορίες για ατρόμητα κορίτσια – 40 μοναδικές Ελληνίδες, εκδόσεις Παπαδόπουλος

Στο ίδιο ύφος με το προηγούμενο βιβλίο, αλλά αυτή τη φορά προσαρμοσμένο στην ελληνική πραγματικότητα, το βιβλίο της Κατερίνας Σχινά παρουσιάζει στις μικρές αναγνώστριες 40 περιπτώσεις γυναικών στην Ελλάδα που έμειναν στην ιστορία, η κάθε μια με τον τρόπο της. Στην περιγραφή του βιβλίου, η ίδια γράφει: “Δεν υπάρχουν δυσκολίες όταν θέλεις κάτι με όλη σου την καρδιά. Δεν υπάρχουν εμπόδια που δεν μπορείς να ξεπεράσεις όταν λαχταράς να γίνεις η καλύτερη σ’ αυτό που αγαπάς. Οι ιστορίες σαράντα μοναδικών Ελληνίδων που αψήφησαν τις δυσκολίες, δείχνουν και σε σένα τον δρόμο. Μη δειλιάζεις, μη συμβιβάζεσαι. Δείξε τόλμη και αφοσίωση σ’ έναν σκοπό και θα τα καταφέρεις”.

Ρόζι Ριβιάρ, η μηχανικός, εκδόσεις Ψυχογιός

Οι συγγραφείς Άντρια Μπέιτι και Ντέιβιντ Ρόμπερτς έγραψαν ένα βιβίο για την επιμονή με την οποία πρέπει να κυνηγάμε τα όνειρά μας. Η ιστορία αυτή μιλάει για τη Ρόζι Ριβίαρ, το κορίτσι που ονειρευόταν να γίνει μηχανικός. Εκεί που κάποιοι άνθρωποι βλέπουν σκουπίδια, η Ρόζι βλέπει έμπνευση. Τις νύχτες που βρίσκεται μόνη, στη σοφίτα της, η ντροπαλή Ρόζι φτιάχνει σπουδαίες κατασκευές από μικροπράγματα. Οι φανταστικές της εφευρέσεις όμως έχουν μείνει κρυφές από όλους τους άλλους. Η Ρόζι κρύβει τις δημιουργίες της κάτω από το κρεβάτι επειδή φοβάται την αποτυχία. Μέχρι που έρχεται επίσκεψη η θεία της η Ρόουζ, η οποία της δείχνει ότι μια πανωλεθρία δεν αποτελεί λόγο για να αποθαρρυνθείς∙ αντίθετα είναι λόγος για να γιορτάσεις.

Ε.Π, εκδόσεις Πατάκη

Πρόκειται για ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, καθώς η Ζώρζ Σαρή, με τον έντονα πολιτικοποιημένο χαρακτήρα της, περιγράφει τη ζωή της και συγκεκριμένα τα τρία πρώτα χρόνια του Γυμνασίου, σε μια σχολή Θηλέων στην Αθήνα, λίγο πριν ξεσπάσει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ένα μυθιστόρημα ύμνος στην αληθινή και αιώνια φιλία. Πέντε κορίτσια δίνουν όρκο της αιώνιας φιλίας. Περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας τους μαζί, μοιράζονται τις ανησυχίες τους, τους φόβους τους, τις επιθυμίες τους, κάνουν ζαβολιές, μαλώνουν, αλλά μένουν πάντα ενωμένες, πιο ανθεκτικές από τις συνθήκες της ζωής. Το Ε.Π. ήταν από τα βιβλία που διάβασα μικρή, το καλοκαίρι πριν μπω στο γυμνάσιο κι ακόμη θυμάμαι πόσο με είχε συγκλονίσει. Μέχρι σήμερα, κάποιες σελίδες του έχουν αποθηκευθεί στο μυαλό μου. Είναι γεγονός: η Ζωρζ Σαρή δίδασκε girl power από το 1995.

Περσέπολις. Μια αληθινή ιστορία, εκδόσεις Ηλίβατον

Η μαυρόασπρη αυτοβιογραφική σειρά κόμικς Περσέπολις της Marjane Satrapi για το πως μεγαλώνει ένα παιδί στο Ιράν στα δύσκολα χρόνια της ανατροπής του Σάχη, της ισλαμικής επανάστασης και του πολέμου του Ιράν – Ιράκ. Η συγγραφέας αφηγείται τα παιδικά της χρόνια και ταυτόχρονα μια ταραγμένη περίοδο της σύγχρονης ιστορίας της πανάρχαιης χώρας της μέσα από την καθημερινότητα και την ασυνήθιστη ιστορία της οικογένειάς της. Η καταπίεση των ανθρώπων και ιδιαίτερα των γυναικών, η εντυπωσιακή αντίθεση δημοσίου και ιδιωτικού βίου, η πανανθρώπινη δίψα για ελευθερία, ειρήνη και δημοκρατία με τα μάτια μιας αξιολάτρευτης πιτσιρίκας, δοσμένα με χιούμορ, συγκίνηση και τρυφερότητα. Το Persepolis, το οποίο κυκλοφορεί σε δυο τόμους, είναι ένα βιβλίο για εφήβους και ενήλικες για έναν κόσμο που συχνά ξεχνάμε ότι υπάρχει, αλλά δεν είναι και τόσο μακριά από εμάς.

Simone de Beauvoir (1908 – 1986) 

Το «Δεύτερο Φύλο» που κυκλοφόρησε το 1949 είχε αποφασιστική επιρροή στην εξέλιξη του μεταπολεμικού και όχι μόνο φεμινιστικού κινήματος. Για πρώτη φορά οι γυναίκες είχαν το δικό τους σημείο αναφοράς, είδαν  τις σκέψεις τους γραμμένες και αποτυπωμένες με ένα πρωτοποριακό και εμπεριστατωμένο λόγο. Εκεί η Beauvoir διατύπωσε το περίφημο «Γυναίκα δεν γεννιέσαι, γίνεσαι»! Μια φράση που ακόμα και σήμερα συνεχίζει να αντηχεί στις συζητήσεις για το φύλο. Η Simone de Beauvoir ήταν Γαλλίδα συγγραφέας, φιλόσοφος, εκφραστής του υπαρξισμού, βαθιά διανοούμενη, ακτιβίστρια και φεμινίστρια. Υπήρξε σύντροφος του διάσημου υπαρξιστή φιλοσόφου Ζαν-Πωλ Σαρτρ, τον οποίο επηρέασε βαθιά τόσο συναισθηματικά όσο και φιλοσοφικά.

Marie Skłodowska Curie (1867-1934) 

H Marie Curie άλλαξε τον κόσμο όχι μια αλλά δύο φορές. Ίδρυσε την επιστήμη της ραδιενέργειας, ακόμα και η λέξη «ραδιενέργεια» προέρχεται από την ίδια και οι ανακαλύψεις της αποτέλεσαν έναυσμα για αποτελεσματικές θεραπείες κατά του καρκίνου. Ήταν η πρώτη γυναίκα που κέρδισε το βραβείο Nobel και η πρώτη που διατέλεσε καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Επίσης, ήταν ο πρώτος άνθρωπος που κέρδισε δεύτερο βραβείο Nobel.  Η επιστημονική κοινότητα, σε ένδειξη σεβασμού προς το πρόσωπό της έδωσε το όνομά της σε μονάδα μέτρησης της ραδιενέργειας (το κιουρί ή Ci) και στο υπερουράνιο τεχνητό χημικό στοιχείο κιούριο (Cm), με ατομικό αριθμό 96. Έζησε από το 1867 έως το 1934 και ήταν η πιο φημισμένη γυναίκα επιστήμων της εποχής της, μένοντας γνωστή και Μαντάμ Κιουρί.

Rosa Parks (1913–2005)

Στις 1 Δεκεμβρίου 1955, μια έγχρωμη μοδίστρα στο Μοντγκόμερυ της Αλαμπάμα, αρνήθηκε να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό, αντιστεκόμενη στην τότε πολιτική φυλετικού διαχωρισμού των ΗΠΑ που απαιτούσε από τους έγχρωμους πολίτες να κάθονται στο πίσω μέρος του λεωφορείου και να παραχωρούν τη θέση τους στους λευκούς. Η πράξη αυτή πολιτικής ανυπακοής γέννησε ένα κίνημα κατά του φυλετικού διαχωρισμού στην πόλη αυτή, που άμεσα εκφράστηκε με μποϊκοτάζ των λεωφορείων από τους έγχρωμους επί 381 ημέρες, και βοήθησε έναν από τους διοργανωτές του κινήματος αυτού, ονόματι Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, να ξεκινήσει μια διαδρομή που θα οδηγούσε στην ανάδειξή του σε κεντρική πολιτική φιγούρα στην Αμερική. Για τους λόγους αυτούς, η Ρόζα Παρκς σήμερα αναφέρεται ως «Μητέρα του σύγχρονου κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων».

Frida Kahlo (1907 –1954)

Η μεξικανή καλλιτέχνης που τα μοναδικά έργα της συνδυάζουν την εξερεύνηση του φύλου, της τάξης και της ταυτότητας μέσα από σύμβολα της πολιτιστικής ιστορίας του έθνους αποτελεί ορόσημο στα κοινωνικά ζητήματα του φεμινισμού και των LGBTQ δικαιωμάτων. Στη ζωγραφική της κυριαρχούν τα έντονα χρώματα. Το στυλ που χρησιμοποιεί φαίνεται επηρεασμένο από τους πολιτισμούς που αναπτύχθηκαν στο Μεξικό αλλά φαίνεται να έχει δεχτεί και επίδραση Ευρωπαϊκών ρευμάτων στα οποία συμπεριλαμβάνονται ο Ρεαλισμός, ο Συμβολισμός και ο Υπερρεαλισμός. Αρκετά έργα της είναι αυτοπροσωπογραφίες, μέσα από τις οποίες εκφράζεται ο προσωπικός πόνος και η σεξουαλικότητά της. Είχε κομμουνιστικές πολιτικές πεποιθήσεις, ήταν αυθεντικά πρωτοπόρα, αμφισβητούσε τους ρόλους και την ταυτότητα των δύο φύλων και έκανε την τέχνη της χωρίς κανένα συμβιβασμό.

Mary Anning (1799-1847)

Τα απολιθώματα ήταν ζωτικής σημασίας κατά τη διάρκεια της βικτωριανής εποχής καθώς, αποτελούσαν την απόδειξη της εξέλιξης των ειδών.  Συγκεκριμένα, τα απολιθώματα των δεινοσαύρων παρείχαν ιδιαίτερα επιτακτικές αποδείξεις για το μακρύ παρελθόν της γης.  Η Μαίρη Άνινγκ ήταν Βρετανή συλλέκτης απολιθωμάτων, παλαιοντολόγος και έμπορος απολιθωμάτων. Μερικές από τις ανακαλύψεις της ήταν ο πρώτος πτερόσαυρος εκτός Γερμανίας, ο πρώτος πλήρης σκελετός ιχθυοσαύρου και ο πρώτος επίσης πλήρης πλεισιόσαυρος. Αν και η εκπαίδευσή της ήταν περιορισμένη, κατάφερε να γίνει μια από τους σημαντικότερους «ειδικούς» στον τομέα της προϊστορικής ζωής. Τα μοναδικά παλαιοντολογικά της ευρήματα από τους βράχους του Lyme Regis βοήθησαν να μεταμορφώσουν και να διαμορφώσουν τις πεποιθήσεις για την προέλευση της ζωής. Θεωρείται ως μια από τις σημαντικότερες γυναίκες επιστήμονες της Αγγλίας.

Το 1996 της απονεμήθηκε το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας. Το 1999 τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο του Κογκρέσου για τον αγώνα της κατά του ρατσισμού. Είναι η πρώτη γυναίκα της οποίας η σορός εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στη Ροτόντα του Καπιτωλίου.

Malala Yousafzai (1997-)

Σε ηλικία 11 ετών ξεκίνησε να γράφει (χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο) σε blog, όπου περιέγραφε τη ζωή της στην πόλη Mingora,στο βορειοδυτικό Πακιστάν, μετά την κατάληψη της εξουσίας στην περιοχή από τους Ταλιμπάν, που απαγόρευσαν στα κορίτσια να πηγαίνουν στο σχολείο και εξέφραζε τις απόψεις της σχετικά με το δικαίωμα των κοριτσιών στη μόρφωση. Τα επόμενα χρόνια έδωσε συνεντεύξεις σε διάφορα μέσα, τόσο της χώρας της όσο και άλλων χωρών, στις οποίες υποστήριζε το δικαίωμα των κοριτσιών να πηγαίνουν στο σχολείο. Στο μεταξύ έγινε γνωστή η ταυτότητά της.

Το πρωί της 9ης Οκτωβρίου 2012 ένας άντρας πυροβόλησε στο κεφάλι τη Μαλάλα Γιουσαφζάι ενώ βρισκόταν μέσα στο σχολικό λεωφορείο, τραυματίζοντάς την πολύ σοβαρά. Τις μέρες μετά την επίθεση νοσηλεύθηκε σε κρίσιμη κατάσταση σε νοσοκομείο στο Πακιστάν και στη συνέχεια, όταν η κατάστασή της σταθεροποιήθηκε, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Queen Elizabeth του Μπέρμιγχαμ, στην Αγγλία, το οποίο επιλέχθηκε μεταξύ πολλών προσφορών για τη νοσηλεία της. Η απόπειρα δολοφονίας προκάλεσε μια έκρηξη συμπαράστασης προς την 15χρονη τότε μαθήτρια, τόσο στο Πακιστάν όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο.Το 2013 της απονεμήθηκε το Βραβείο Ζαχάρωφ και ήταν υποψήφια για το Νόμπελ Ειρήνης. Το 2014 τελικά της απονεμήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης για τον αγώνα της για το δικαίωμα των κοριτσιών στην εκπαίδευση.

Η κεντρική φωτογραφία ανήκει στην Alice Mollon