Φέτος, 22 βραβευμένες ελληνικές ταινίες μικρού μήκους από το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας και το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας» κάνουν πρεμιέρα στο Onassis Channel, το κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση στο YouTube και στο onassis.org. Από τις 16 Οκτωβρίου στις 21:00, και για δέκα ημέρες, συντονιζόμαστε online για συναισθήματα που χωρούν μέσα σε λίγα λεπτά.

Στις δικές σας οθόνες, με ή χωρίς παρέα, στην ένταση και την ώρα που επιθυμείτε, 22 βραβευμένες ελληνικές ταινίες μικρού μήκους, σάς προσκαλούν να βουτήξετε στον μεγάλο κόσμο τους. Το Ίδρυμα Ωνάση συνεχίζει για πέμπτη χρονιά τη συνεργασία του με το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας και το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας». Οι ανθρώπινες σχέσεις, η παιδική ηλικία, η βία σε πολλές και διάφορες μορφές της, η ενηλικίωση, η ζωή στην ελληνική επαρχία και πολλά άλλα θέματα έρχονται σαν καθρέφτης να μας κάνουν να διερωτηθούμε ξανά για όσα συμβαίνουν μέσα μας και έξω από εμάς.

Το Ίδρυμα Ωνάση στηρίζει το ανεξάρτητο ελληνικό σινεμά σε κάθε μορφή και έκφρασή του.

ΑΝΑΚΑΛΥΨΤΕ ΤΙΣ 22 ΜΕΓΑΛΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ

Μια ταινία που ανακατεύει παράδοξα και τολμηρά τα υλικά της, δημιουργώντας ένα υβριδικό πλην εντελώς προσωπικό σύμπαν που συνδέει τη μεταφυσική φώτιση με το φως που αποτυπώνεται πάνω στο φιλμ, φωνάζει δυνατά: «ναι, το σινεμά είναι η δική μας εκκλησία» («Φως εκ Φωτός»). Η πίστη, οι θρησκείες, η πολιτική τους επιβολή, η υποκρισία και ο άνθρωπος ως ένα μικρό, ασήμαντο, ταλαίπωρο ον, δέσμιο των κατασκευών του («Ανορθόδοξος»). Ένα απόλυτα προσωπικό σύμπαν. Επικό αλλά και μικρό. Εγκεφαλικό αλλά και συναισθηματικό (“Midnight Skin”).

Χαρακτήρες με τους οποίους το κοινό θα συνδεθεί, θα θέλει να τους ακολουθήσει στη διαδρομή τους, θα αγωνιά για την κατάληξή τους. Μια αποσπασματική φανταστική βιογραφία του Κάφκα, που γράφει αδιάκοπα, αυνανίζεται, πεθαίνει – και στη διαδικασία του αυτή ανακαλύπτουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας («Η πορνογραφική συλλογή του Κάφκα»). Αν έρθει της αγάπης η ώρα, όπου κι αν είσαι θα σε βρει και ο έρωτας θα εισβάλει διαλύοντας κάθε βεβαιότητα («Η διάβαση»). Mια θυμωμένη έφηβη εξερευνά την επιθυμία της για ανδρική προσοχή με δύο μεγαλύτερα αγόρια, αγνοώντας την ανάγκη της για μια πατρική φιγούρα (“Days of a Lilac Summer”). H άγρια καρδιά ενός παιδιού που δεν μπορεί να συμβιβαστεί με το ασυμβίβαστο του θανάτου (“Angry Fish”). Η καθημερινή αγωνία μιας γυναίκας για επιβίωση στο σύγχρονο αστικό περιβάλλον («Αερολίν»). Η αγάπη που πάντα θα αναδύεται ως η απόλυτη κατάφαση ζωής και ελπίδας (“Buffer Zone”). Στιγμές που βιώνονται για πρώτη φορά, η στιγμή της αλλαγής («Το καλοκαίρι που παρατήρησα για πρώτη φορά τον ήλιο να δύει»). Η ταυτότητα και η αλλοίωση για τους ανθρώπους μετά τα 30, μακριά από τις νόρμες και τα στερεότυπα, η ματαίωση και ο συμβιβασμός μιας ολόκληρης γενιάς («Αριζόνες»).

Η φιλία σε μια κομβική στιγμή ενηλικίωσης και το τι σημαίνει να έχεις κάποιον δίπλα σου, στα καλά και στα άσχημα, και να μεγαλώνετε μαζί και ξεχωριστά (“Good Girls Club: A Virginity Odyssey”). Η ημέρα μιας παρέας μαθητών που αντί να βρεθούν στην καθιερωμένη σχολική παρέλαση, το σκάνε από τη σκληρή πραγματικότητα μιας εθνικής ανάτασης για να βυθιστούν στην ασφάλεια του «ο ένας για τον άλλον» («Η παρέλαση»). Ένα φιλμ-δοκίμιο που αναζητά ίχνη σημαντικών συγκρουσιακών γεγονότων της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας στο σώμα της αθηναϊκής μητρόπολης («Αθήνα, αγάπη μου»). Μια σειρά από εμπόδια που προκύπτουν από τη σκληρή καθημερινότητα ενός ανθρώπου που κυνηγάει το όνειρό του («Θερμοκήπιο»).

Η αληθινή «γεύση» της ζωής, κατά την οποία η χαρά εναλλάσσεται με τη διάψευση, κάθε στιγμή, χωρίς τίποτα να είναι δεδομένο, και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει η κοινωνία μας τους υπερήλικες, μια κοινωνία που αρνείται να γεράσει, που θεοποιεί το καινούργιο και τη νεότητα, εις βάρος κάθε ίχνους που αφήνει ο χρόνος κι εντέλει η ίδια η ζωή («Η πολυθρόνα στο πεζοδρόμιο»). Από τα μικρότερα προβλήματα του κόσμου, το μεγαλύτερο είναι ο χωρισμός (“Super”). Τα όριά μας που αναπνέουν μαζί μας, από την τυχαία συνάντηση μιας ετερότητας, στην τομή, στην αλλαγή του ήδη γνωστού, στο άνοιγμα ενός νέου κόσμου («Αχινός»). Ένα αυτοβιογραφικό φιλμ γεμάτο επιθυμία («Ημερολόγιο μιας σεξουαλικής μοναξιάς»). Το φως υπάρχει μέσα στο σκοτάδι και η αγάπη αναδύεται ακόμη και στις πιο σκοτεινές στιγμές («Το χάος που άφησε πίσω της»). Μια γκανγκστερική ταινία για τον υπόκοσμο (“Little Doggie”). Δύο πρόσωπα που συναντιούνται, αλληλοεπιδρούν, έλκονται, έρχονται σε σύγκρουση, αλλά υπερασπίζονται την ίδια αξία: την Ελευθερία (“A Piece of Liberty”).

Οι ταινίες αλφαβητικά:

• A Piece of Liberty της Αντιγόνης Καπάκα
• Αερολίν του Αλέξη Κουκιά-Παντελή
• Αθήνα, αγάπη μου του Δημήτρη Κεχρή
• Angry Fish του Κώστα Χαλιάσα
• Ανορθόδοξος του Κωνσταντίνου Αντωνόπουλου
• Αριζόνες του Γιώργου Ηλιόπουλου
• Αχινός του Αλέξανδρου Σολτς
• Buffer Zone του Σάββα Σταύρου
• Days of a Lilac Summer της Αριάδνης Αγγελικής Θυφρονίτου Λήτου
• Good Girls Club: A Virginity Odyssey των Λήδα Βαρτζιώτη και Δημήτρη Τσακαλέα
• Ημερολόγιο μιας σεξουαλικής μοναξιάς της Νίνας Αλεξανδράκη
• Η διάβαση των Αινεία Τσαμάτη & Κατερίνας Μαυρογεώργη
• Η παρέλαση του Μιχάλη Γαλανόπουλου
• Η πολυθρόνα στο πεζοδρόμιο της Μαίρης Κολώνια
• Η πορνογραφική συλλογή του Κάφκα του Αριστοτέλη Μαραγκού
• Θερμοκήπιο του Γιώργου Γεωργακόπουλου
• Little Doggie του Γιώργου Ντούνη
• Midnight Skin του Μανώλη Μαυρή
• Super του Νικόλα Κούλογλου
• Το καλοκαίρι που παρατήρησα για πρώτη φορά τον ήλιο να δύει του Αστέρη Τζιόλα
• Το χάος που άφησε πίσω της του Νίκου Κολιούκου
• Φως εκ Φωτός του Νεριτάν Ζιντζιρία

Κεντρική φωτογραφία θέματος: Η διάβαση των Αινεία Τσαμάτη & Κατερίνας Μαυρογεώργη

Τι συμβαίνει με τα ψυχεδελικά σήμερα; Είναι ασφαλή; Τι κινδύνους ελλοχεύει η χρήση τους; Πώς από τους μύθους, που έλεγαν για «δράκους» και «ιπτάμενους ανθρώπους από τις ταράτσες», μιλάμε για την πανεπιστημιακή έρευνα πάνω σε θεραπείες για το άγχος, την κατάθλιψη και τα ψυχικά τραύματα; Πώς από ένα μέσο επικοινωνίας με τον κόσμο των πνευμάτων, το LSD «μετατρέπεται» σε microdosing, ένα κορπορατικό κόλπο που υποτίθεται ότι προσφέρει μεγαλύτερη δημιουργικότητα; Μπορούμε στη σύγχρονη εποχή, που περιστρέφεται γύρω από το άτομο, να πιστέψουμε πως, αν υπάρξουν μεγαλύτερες κοινότητες «ψυχοναυτών», μπορεί και ο κόσμος να γίνει καλύτερος; Οι θεατές γίνονται ενεργό μέρος της συζήτησης, η οποία θα βιντεοσκοπηθεί και θα παρουσιαστεί προσεχώς στο κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση στο YouTube.

«Ημέρα Ποδηλάτου». Έτσι βαφτίστηκε το «ταξίδι» το οποίο έκανε ο πρώτος άνθρωπος που δοκίμασε LSD. Το 1943, μετά από χρόνια ερευνών στο εργαστήριό του στη Βασιλεία, ο Ελβετός χημικός Albert Hofmann δοκίμασε μια νέα χημική σύνθεση, που είχε για πρώτη φορά παρασκευάσει πέντε χρόνια νωρίτερα: διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος. Μετά την πρώτη δοκιμή, άρχισε σιγά σιγά να βλέπει την προοπτική να αλλάζει μέσα στο εργαστήριο και ζήτησε από τον βοηθό του να τον πάει με το ποδήλατο στο σπίτι του. Στη διαδρομή ένιωσε αλλαγή θερμοκρασίας, ξαφνικό στρες και φόβο. Μετά, όμως, αισθάνθηκε μια παράξενη ευφορία. Τα χρώματα ήταν πιο έντονα, τα σχήματα γύρω του άλλαζαν μορφές και ο ίδιος είχε μια ευχάριστη διάθεση. Στην πολυθρόνα του, ο γιατρός που τον εξέτασε δεν εντόπισε κάποια σωματική δυσλειτουργία.

Η ιστορία των ψυχεδελικών ουσιών ξεκινά πολύ πριν από εκείνο το απόγευμα στην Ελβετία. Υπάρχει μια θεωρία, που πολύ πιθανό να αποτελεί παρανόηση, η οποία υποστηρίζει πως ο εγκέφαλος του πιθήκου εξελίχθηκε στον ανθρώπινο λόγω της ψιλοκυβίνης που κατανάλωνε από τα μανιτάρια. Μελέτες ισχυρίζονται πως το βασικό συστατικό της έκστασης στα Ελευσίνια Μυστήρια ήταν ένα ποτό που είχε παρόμοια επίδραση με το LSD. Οι τελετές των σαμάνων στη Βόρεια και τη Νότια Αμερική συνιστούσαν μια σύνδεση του πνευματικού κόσμου με τον γήινο, εγκαθιδρύοντας τους θρησκευτικούς δεσμούς οι οποίοι συγκρότησαν τους πολιτισμούς που αναπτύχθηκαν στην περιοχή. Μαρτυρίες υπάρχουν και από την Ανατολική Ασία, όπου και εκεί η χρήση των ψυχεδελικών ουσιών συνδέεται με την επικοινωνία με το «μεταφυσικό».

Στη νεότερη Αμερική, όμως, τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά. Το LSD δοκιμάστηκε αρχικά από την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων για την αντιμετώπιση του μετατραυματικού στρες των στρατιωτών του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου. Μετά, η CIA το χρησιμοποίησε σε πειράματα χειραγώγησης –και όχι μόνο– ωθώντας πολλούς ανθρώπους σε ψυχωσικά επεισόδια. Το LSD «εξαπλώθηκε» στη νέα γενιά στα μέσα της δεκαετίας του 1950 όταν ένας τραπεζίτης, ονόματι R. Gordon Wasson, επισκέφθηκε το Μεξικό και ανακάλυψε τα «μαγικά μανιτάρια», τα οποία έκανε γνωστά στον υπόλοιπο κόσμο.

Ο χιπισμός και το αντιπολεμικό κίνημα στην Αμερική, εν μέσω της στρατιωτικής εισβολής στο Βιετνάμ, συνδέθηκαν με ψυχεδελικές ουσίες, ενώ το κύμα της «ψυχεδέλειας» επηρέασε όλες τις τέχνες.

Παράλληλα, υπήρξαν και οι πρώτες επιστημονικές φωνές που έλεγαν πως θα έπρεπε να γίνει συστηματική έρευνα πάνω στη χρήση των ψυχεδελικών και στη θεραπεία που μπορούν να προσφέρουν σε ψυχικές ασθένειες. Και ξαφνικά πέφτει ένα «στοπ», με μια εκστρατεία φόβου κατά του LSD και της ψυλοκιβίνης, με συνέπεια η κοκαΐνη και η ηρωίνη να κυριαρχήσουν στους δρόμους των Δυτικών μεγαλουπόλεων, σμπαραλιάζοντας τη νέα γενιά. Ένα «στοπ» πέφτει και στην ιστορική αφήγηση και μεταφερόμαστε στο 2024 και στη νέα συζήτηση της σειράς Society Uncensored. Ψυχολόγοι, ψυχοθεραπευτές, φαρμακολόγοι, κοινωνιολόγοι, φιλόσοφοι, ανθρωπολόγοι και καλλιτέχνες θα προσπαθήσουν να δώσουν απαντήσεις αλλά και να προκαλέσουν νέα ερωτήματα σε μια συζήτηση που είναι πιο ζωντανή από ποτέ. Γίνε μέρος της συζήτησης.

Οι ψηφιακές συζητήσεις Society Uncensored πραγματοποιούνται με φυσική παρουσία στη Στέγη και το κοινό μπορεί να τις παρακολουθήσει ζωντανά και να γίνει μέρος ενός γόνιμου διαλόγου μέσα από έναν κύκλο ερωταπαντήσεων με τους καλεσμένους ομιλητές. Η συζήτηση θα βιντεοσκοπηθεί και θα παρουσιαστεί στο Onassis Channel στο YouTube. H είσοδος είναι ελεύθερη, με προκράτηση θέσης. Με την κράτηση της θέσης, οι θεατές συναινούν στη βιντεοσκόπησή τους. Για την είσοδο ατόμων κάτω των 18 ετών, απαραίτητη είναι η γονική συναίνεση. Η προσέλευση του κοινού πραγματοποιείται στις 18:30.

Ομιλητές – Ομιλήτριες.

Δημήτρης Παπαϊωάννου, Creative Director and Music Specialist for _&Beyond

Χριστίνα Δάλλα, Καθηγήτρια Φαρμακολογίας στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Λέανδρος Κυριακόπουλος, Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Γιάννης Τακούσης, συνιδρυτής της Ελληνικής Εταιρείας Ενθεογόνων

Λάρα Ταμπακοπούλου, Σύμβουλος ψυχικής και συστημικής εξέλιξης

Μαρία Σχίζα, Υποψήφια Ψυχαναλύτρια ΕΨΕ Συντονίζει ο Σταύρος Διοσκουρίδης.

Επιμέλεια:Σταύρος Διοσκουρίδης,Πάσκουα Βοργιά, Δημήτρης Θεοδωρόπουλος

Συµµετέχουσες/οντες στα βίντεο της συζήτησης (Α-Ω) Anthony Bossis, Καθηγητής Ψυχιατρικής στην Ιατρική Σχολή του New York University Simon Critchley, Φιλόσοφος, συγγραφέας Gabor Maté, Ειδικός σε θέματα εθισμών, ομιλητής, συγγραφέας μπεστ σέλερ βιβλίων

Ελεάνα Μπασκούτα, Ανθρωπολόγος, εκτελεστική διευθύντρια της Ελληνικής Εταιρείας Ενθεογόνων Rosalind Watts, Κλινική Ψυχολόγος στην Ερευνητική Ομάδα Ψυχεδελικών του Imperial College London

Λίγα λόγια για τη σειρά της Στέγης Society Uncensored. Μια σειρά συζητήσεων για την ελληνική κοινωνία. Η κοινωνία είναι οι άνθρωποι, και οι άνθρωποι ήταν και θα είναι πάντα στο επίκεντρο της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. Άνθρωποι που συναντιούνται και συζητούν, ανοιχτά, αδιαμεσολάβητα, για κρίσιμα και επίκαιρα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα της εποχής και του τόπου, αποτελούν τους πρωταγωνιστές της σειράς συζητήσεων Society Uncensored που διοργανώνει η Στέγη.

Τι συμβαίνει με τα ψυχεδελικά;

25 Απριλίου 2024 στις 19:00. Στέγη Ιδρύματος Ωνάση. Συγγρού 107. Μικρή Σκηνή. Είσοδος ελεύθερη. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.Με την παρακολούθηση της συζήτησης, οι θεατές συναινούν στη βιντεοσκόπησή τους. Η προσέλευση του κοινού πραγματοποιείται έως και τις 18:45. Απαραίτητη η προκράτηση θέσης εδώ.

Μάθετε περισσότερα και δηλώστε συμμετοχή στο https://www.onassis.org/el/whats-on/podcast-as-an-educational-tool-on-the-occasion-of-the-series-live-from-mount-olympus

Φωτογραφίες: Δέσποινα Μαρτή

Σε μια εποχή που ο δυτικός κόσμος συχνά ασχολείται με τον όρο «ταυτότητα» και το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό, πώς ορίζεται αυτό που είμαστε ή γινόμαστε; 

Τι σε κάνει αυτό που είσαι τώρα; Η καταγωγή σου, η θρησκεία σου, το χρώμα σου, το φύλο σου, Ή η κοινωνία που μεγάλωσες; Είσαι η οικογένεια μέσα στην οποία γεννήθηκες, οι φίλοι σου, τα βιώματα σου, Ή μήπως όλα αυτά που αγαπάς και σε παρακινούν καθημερινά ώστε να βρεις τον εαυτό σου;

Με αφορμή τις περισσότερες από 152.000 προβολές της πρώτης συζήτησης της σειράς συζητήσεων Society Uncensored, «9 Αφροέλληνες συζητούν: Τι σημαίνει “δεν μπορώ να αναπνεύσω” στην Ελλάδα» και τα χιλιάδες σχόλια που τη συνοδεύουν έως σήμερα, η Στέγη συνεχίζει να ανοίγει συζητήσεις για όλα όσα απασχολούν την κοινωνία του σήμερα, για την υβριδική διάσταση της ταυτότητας και το δικαίωμα του ανήκειν.

Σήμερα, 10 Φεβρουαρίου συντονιζόμαστε στο YouTube Channel του Ιδρύματος Ωνάση για να παρακολουθήσουμε τη διαδικτυακή συζήτηση «8 νέοι άνθρωποι συζητούν: Πολιτισμική Ταυτότητα και η έννοια του «ανήκειν».

Μετά τους Nightstalker, τη σκηνή του Gagarin 205 καταλαμβάνουν οι ATH Kids για να ραπάρουν τo ολόδικό τους ραπ, τον ήχο και την εικόνα της νέας Αθήνας, στο YouTube Channel του Ιδρύματος Ωνάση με special guest τη Μαρίνα Σάττι.

Tο Ίδρυμα Ωνάση υποστηρίζει τους συναυλιακούς χώρους της εγχώριας ανεξάρτητης σκηνής με μια σειρά κινηματογραφημένων live performances με συγκροτήματα και καλλιτέχνες της ελληνικής εναλλακτικής μουσικής σκηνής, τo STAGES A/LIVE. Με αυτή την κίνηση βρίσκεται δίπλα στους καλλιτέχνες, αλλά και σε όλους όσοι αποτελούν μέρος της μουσικής σκηνής − τεχνικούς, φωτιστές και όλους τους επαγγελματίες, χωρίς τους οποίους δεν θα έφτανε ποτέ σε εμάς η μουσική που μας έχει (δια)μορφώσει.

Πάνω από 30.000 views έχει κάνει σε μία βδομάδα η πρώτη συναυλία της σειράς STAGES A/LIVE με τους Nightstalker. Την Κυριακή 24 Ιανουαρίου, τη σκυτάλη στο Gagarin παίρνει μια μουσική κολεκτίβα που δεν μοιάζει με καμία άλλη και μιλάει για την Αθήνα όπως κανείς άλλος. Οι AΤΗ Kids μάς υποδέχονται στο YouTube Channel του Ιδρύματος Ωνάση για να μας μυήσουν στη σύγχρονη ραπ, χιπ-χοπ σκηνή του 2021. Στην κινηματογραφημένη συναυλία συμμετέχει ως special guest και η Μαρίνα Σάττι, ανοίγοντας περαιτέρω τον μουσικό διάλογο ανάμεσα στα μουσικά είδη και τους πολιτισμούς.

Το STAGES A/LIVE είναι μια σειρά από συναυλίες χωρίς θεατές, αλλά με πολλή μουσική, στο YouTube Channel του Ιδρύματος Ωνάση. Ένα εναλλακτικό ψηφιακό world tour με αγαπημένες μπάντες και καλλιτέχνες, καθώς και όλα όσα έχουμε ζήσει μαζί τους σε ιστορικά live του παρελθόντος και σημεία αναφοράς τα Gagarin 205, ΑΝ Club και άλλες μουσικές σκηνές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Πηγή: iefimerida.gr

Στην τελευταία συνάντηση, τα υλικά της ομάδας θα εξερευνηθούν θεατρικά μέσω αυτοσχεδιασμών και παιχνιδιών, ώστε να δημιουργηθούν διαφορετικές εκδοχές τους, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον καθένα και την καθεμία να μπει στη θέση του άλλου. Έτσι, θα καταλάβουν καλύτερα πρώτα τον εαυτό τους και ύστερα τους υπόλοιπους συμμετέχοντες.

Συντελεστές: Μαργαρίτα Γερούκη (PhD, πρώην σχολική σύμβουλος, μεταδιδακτορική ερευνήτρια για θέματα σεξουαλικότητας και φύλου στο Πανεπιστήμιο Jyväskylä, Φινλανδία) / Χριστίνα Ρασιδάκη (MSc, ψυχοθεραπεύτρια, σύμβουλος γονέων και εκπαιδευτικών) / Μαριλένα Ρασιδάκη (Σκηνοθέτρια)

Ημερομηνίες & Ώρες: Τις Πέμπτες, 14, 21 & 28 Ιανουαρίου και 4, 11 & 18 Φεβρουαρίου 2021 | 18:00-19:30 / Απευθύνεται σε: Εφήβους 14-16 ετών
Κόστος: Δωρεάν / Πληροφορίες – Κρατήσεις: 213 0178002 / E-mail: education.stegi@onassis.org

Ψηφιακό Κανάλι Ιδρύματος Ωνάση: Ευαισθητοποίηση, Ενημέρωση & Ενεργοποίηση εφήβων/ Τις Πέμπτες, 14, 21 & 28 Ιανουαρίου και 4, 11 & 18 Φεβρουαρίου 2021 | 18:00-19:30

Πηγή: iefimerida.gr

Παρουσία της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου, του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, της Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνας Μενδώνη και του Προέδρου του Ιδρύματος Ωνάση, Αντώνη Σ. Παπαδημητρίου, αποδίδεται, την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου στις 20.00, το έργο της αναβάθμισης του φωτισμού στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης. Πρόκειται για το πρώτο από μια σειρά έργων που πραγματοποιούνται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού με στόχο τη συνολική αναβάθμιση των υποδομών και των παρεχομένων υπηρεσιών της Ακρόπολης με δωρεά και υλοποίηση από το Ίδρυμα Ωνάση.

Ο νέος φωτισμός της Ακρόπολης θα παρουσιαστεί ζωντανά, σε live streaming, το οποίο θα είναι διαθέσιμο από τον ιστότοπο digitalculture.gov.gr του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού,  από το κανάλι YouTube του Ιδρύματος Ωνάση και σε απευθείας μετάδοση από την ΕΤ1.

Για πρώτη φορά ο φωτισμός διακρίνει τα μνημεία του Ιερού Βράχου από τα τείχη, αλλά και μεταξύ τους. Συγκεκριμένα, φωτίζονται εκ νέου 9 σημεία: Ο Βράχος, τα Τείχη, ο Παρθενώνας, τα Προπύλαια, ο Ναός της Αθηνάς Νίκης, το Ερέχθειο, το Θέατρο του Διονύσου, η Στοά του Ευμένους, το Διονυσιακό Ιερό. Η μελέτη του φωτισμού περιλαμβάνει πέντε ακόμα μνημεία, τα οποία φωτίζονται για πρώτη φορά: Το μνημείο του Θρασύλλου, τους Χορηγικούς Κίονες, το Ασκληπιείο και τα σπήλαια του Απόλλωνος και της Αγλαύρου / Κλεψύδρα, καθώς και το Ιερό της Αφροδίτης.

Η μελέτη για τον φωτισμό της Ακρόπολης δεν περιορίστηκε στο αισθητικό μέρος, αλλά συμπεριλαμβάνει τη σημαντική αναβάθμιση των υφιστάμενων υποδομών με τον εκσυγχρονισμό της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης και του συστήματος αυτοματισμού και ελέγχου των φωτιστικών σωμάτων. Αναδεικνύει το σύνολο του Ιερού Βράχου, τα Τείχη, τον όγκο και τη γεωμετρία κάθε μνημείου, από κάθε πιθανό σημείο θέασης. Τα μάρμαρα, πιο λευκά από ποτέ, αντανακλούν κάθε πτυχή, κάθε γεωμετρικό σχήμα, κάθε φυσικό υλικό, τονίζοντας το ανάγλυφο της διακόσμησης κάθε μνημείου.

Όπως δήλωσε η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Λίνα Μενδώνη, «Κύριο μέλημα από την ανάληψη των καθηκόντων μας στο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού ήταν η αναβάθμιση των υποδομών και των παρεχομένων υπηρεσιών στην Ακρόπολη των Αθηνών. Η εικόνα της Ακρόπολης, του κορυφαίου μνημείου μας, αντικατοπτρίζει και εκπέμπει την εικόνα της χώρας. Αγαθή τύχη θέλησε τον στόχο μας αυτό να υιοθετήσει το Ίδρυμα Ωνάση, το οποίο προσφέρθηκε ευγενώς να αναλάβει τη σημαντική χορηγία μιας σειράς έργων. Τα σημαντικότερα είναι ο φωτισμός του Ιερού Βράχου και των μνημείων της Ακρόπολης, καθώς και η κατασκευή και εγκατάσταση του ανελκυστήρα πλαγιάς, ενός πρωτοποριακού και εξαιρετικά σύνθετου έργου, προκειμένου να εξασφαλιστεί η προσβασιμότητα στον αρχαιολογικό χώρο με απόλυτη ασφάλεια, όχι μόνο για ΑμεΑ, αλλά για όλους όσους έχουν δυσκολίες στην προσέγγιση της Ακρόπολης και των μνημείων της. Εν μέσω της πανδημίας είναι πολύ σημαντικό η Αθήνα να μπορεί να προσφέρει στους κατοίκους και τους επισκέπτες της, αλλά και απανταχού στον πλανήτη, μια νέα, αναβαθμισμένη εικόνα του Ιερού Βράχου. Με τον νέο φωτισμό επιτυγχάνεται η ανάδειξη του Βράχου, των Τειχών, του Παρθενώνα και των άλλων μνημείων, αλλά και του περιβάλλοντος χώρου τους. Τονίζεται η τρίτη διάσταση μέσω της διαφοροποίησης των εντάσεων και της απόχρωσης, ενώ τα νέα φωτιστικά σώματα είναι φιλικά προς το περιβάλλον προσφέροντας σημαντική οικονομία στην ενέργεια. Είμαι ευτυχής που η σύμπραξη του Δημοσίου με τον ιδιωτικό τομέα μπορεί να προσφέρει στην πατρίδα μας σε σύντομο χρόνο πρότυπα και καινοτόμα έργα, που συμβάλλουν στην αναβάθμιση της διεθνούς εικόνας της Ελλάδας».

Ο Πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση, Αντώνης Σ. Παπαδημητρίου, επισημαίνει ότι:

«Για εμάς στο Ίδρυμα Ωνάση ήταν εκπλήρωση οφειλής να ανταποκριθούμε στην πρόσκληση της Πολιτείας να συνδράμουμε στον ανασχεδιασμό του φωτισμού της Ακρόπολης των Αθηνών, φωτίζοντας την άυλη πεμπτουσία της ιστορίας. Η αλήθεια της Δημοκρατίας και η αξία των ανθρώπινων δικαιωμάτων έπρεπε να φωτιστούν συμβολικά. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, χρειάζεται να ξαναδούμε ως πολίτες του κόσμου τον Παρθενώνα, πιο φωτεινό, πιο ευδιάκριτο και πιο παρηγορητικό από ποτέ. Στη σκοτεινή συγκυρία που αντιμετωπίζουμε, στην πανδημική κρίση που απειλεί να μας εγκλωβίσει, το φως μοιάζει να είναι ο ισχυρότερος συμβολισμός».