Αντηλιακό

«Οπωσδήποτε» όπως λέει και η 5χρονη σχεδόν ανιψιά μου η Μαρία κάθε φορά που την ρωτάω τι πρέπει να έχει η τσάντα θαλάσσης. Ο ήλιος δεν είναι πια φίλος μας. Έχει αγριέψει επικίνδυνα. Να φεύγετε από το σπίτι πάντα με αντηλιακή προσώπου – ακόμα κι αν πρόκειται να πάτε στην δουλειά – και φυσικά να μην λείπει ποτέ από την τσάντα θαλάσσης. Χρειάζεται ανανέωση συνεχώς. Tip: Το νου σας στις επικίνδυνες ώρες!!

Βιβλίο

Το καλοκαίρι είναι η εποχή του. Ας το παραδεχτούμε ως αξίωμα για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε αυτή την όμορφη σχέση που ξεκινήσαμε εδώ και μερικούς μήνες. Πως τα μυρμηγκάκια μαζεύουν τροφή το καλοκαίρι για να πορευτούνε τον χειμώνα; Ε κάπως έτσι κι εγώ – και πολλοί άλλοι- όλο τον χειμώνα μαζεύουμε (αγοράζουμε) βιβλία για να έχουν να πορευτούμε στην παραλία. Έτσι κι αλλιώς το βιβλίο είναι ένα παράθυρο που μόλις το ανοίξεις νέοι κόσμοι ανοίγονται. Σκέψου να είσαι και σε καμιά παραλία.

Γιαούρτι

Απαραίτητο αξεσουάρ!!! Είτε λόγω διατροφής, είτε λόγω εγκαυμάτων. Η λαχτάρα για τον ήλιο και την θάλασσα συχνά οδηγεί σε αναγκαστικές γιαουρτοεπαλείψεις. Πρέπει να παραδεχτούμε πως άπαξ και το δοκιμάσεις ως γιατρικό για τα εγκαύματα, δεν το αλλάζεις για κανέναν λόγο. Όσο για την διατροφή… με φρούτα και μέλι ενδείκνυται στην παραλία.

Δεκαπενταύγουστος

Τα Χριστούγεννα του καλοκαιριού. Ακόμα και καθόλου άδεια να μην έχει κανείς, εκείνη η μέρα – λόγω της αργίας – είναι διακοπές. Αποφύγετε τα πολυσύχναστα μέρη και τις μετακινήσεις μια μέρα πριν και μια μέρα μετά! Επίσης μην ξεχάσετε να ευχηθείτε σε όσες και όσους γιορτάζουν.

Έρωτας

Σαν αυτόν του καλοκαιριού… δεν έχει! Κάποιοι κρατάνε όσο και το καλοκαίρι, άλλοι μένουνε για πάντα. Οι έρωτες που γεννιούνται καλοκαίρι και δη στις διακοπές, φέρουν κάτι μυστηριακό. Ίσως γιατί ο ήλιος σκέπασε τα πρώτα βλέμματα και το φεγγάρι φώτισε τα πρώτα φιλιά (ρομαντικιά vol.1). Ίσως γιατί η αύρα της θάλασσας και η αλμύρα νότισαν τις πρώτες λέξεις και τα καλοκαιρινά χρώματα κάνουν το «έρωτα» ιδανικό (ρομαντικιά vol.2.) Ίσως πάλι τα μοχίτο να ήτανε πολλά και να έμοιαζαν όλα τέλεια (εντάξει… ίσιωσα)! Σε κάθε περίπτωση… ζήστε το!

Ζουζούνια

Προσωπικά έχω μια ιδιαίτερη σχέση μαζί τους. Μπαίνουν κυρίως στα μάτια μου. Χωρίς προσπάθεια. Εκεί που περπατάω, εκεί που πίνω καφέ. Μια φορά μια κάμπια μπήκε στο μάτι μου την ώρα που σκουπίστηκα το πρωί. (πολύ πλάκα, τρία χρόνια μετά ακόμα ταλαιπωριέμαι, θα σας τα πω καμιά μέρα να γελάσουμε). Στις διακοπές τα ζουζούνια κάνουν πάρτι. Νομίζω σε ένα παράλληλο ζουζουνίσιο σύμπαν, περιμένουν την εποχή αυτή για να εκδράμουν. Μη μασάτε. Εφοδιαστείτε με τα απαραίτητα. Όλα τα αντί- που υπάρχουν (και την μαγική ρακέτα-βλ. Ρ) για το πριν. Αλλά επειδή τα αντί δεν είναι πάντα αρκετά, πάρτε και αλοιφές και σπρέι και κορτιζόνες και αντισταμινικά και γενικά, ό,τι πιστεύετε πως θα σας βοηθήσει, για το μετά.

Ηλιοβασίλεμα

Κανένα ηλιοβασίλεμα, σε κανέναν τόπο δεν είναι ιδανικό αν μέσα σου δεν μπορείς να νιώσεις καλά και να θαυμάσεις το ωραίο. Η ώρα του δειλινού είναι η πιο μαγική της ημέρας. Τα χρώματα αλλάζουν κάθε δευτερόλεπτο και κάτι χάνεται και κάτι άλλο ξεκινά. Προσωπικά, προσπάθησα να εντοπίσω διαφορές, όταν βρέθηκα και περίμενα να θαυμάσω γνωστό και πολυδιαφημισμένο ηλιοβασίλεμα, με αυτό που έβλεπα από την κατασκήνωση στην οποία δούλευα στα Χανιά. Δεν βρήκα καμία. Μη σας πω πως το ηλιοβασίλεμα στα Χωραφάκια Χανίων άξιζε πολύ περισσότερο από αυτό που περίμεναν οι τουρίστες να αποθανατίσουν με τις πανάκριβες μηχανές τους.

Θάλασσα

Τι να πει κανείς. Τα είπε όλα ο ποιητής!
Τη θάλασσα τη θάλασσα ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει;
Γιώργος Σεφέρης

Ιστιοπλοϊκό

Παλιότερα μπορούσαν να το έχουν μόνο οι «πλούσιοι». Τώρα πια είναι προσιτό σε όλους. Όχι να το αγοράσουν, αλλά για να κάνουν διακοπές. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις και υπό συνθήκες, μπορούν να αποδειχθούν φθηνότερες από τις διακοπές σε θέρετρα μιας και βρίσκει κανείς διακοπές με 50 ευρώ κατά άτομο την ημέρα. Υπάρχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα σε αυτό τον τρόπο διακοπών. Το σίγουρο είναι πως πρέπει να έχει κανείς μέσα του την περιπέτεια.

Κάμπινγκ

Αγαπημένο. Μεγάλωσα με τα καλοκαίρια μου να κυκλοφορώ ξυπόλυτη και να κάνω μπάνιο με τα μπουκάλια νερό που είχαν ζεσταθεί στον ήλιο. Μέναμε σε σκηνή σχεδόν ολόκληρο το καλοκαίρι. Αργότερα τα πράγματα έγιναν πιο οργανωμένα. Σήμερα οι διακοπές σε κάμπινγκ, με τα βοηθητικά αντικείμενα που έχουν εμφανιστεί, δεν έχουν τίποτε να ζηλέψουν από τι άλλες… σε ξενοδοχείο. Υπάρχει πάντα και το ελεύθερο κάμπινγκ, αλλά αυτό έχει μέσα του και μεγάλη επικινδυνότητα πια. Προτιμείστε κάτι πιο οργανωμένο. Υπάρχει λύση για όλα τα γούστα.

Λιμάνι

Όταν μπεις σε πλοίο, οι διακοπές έχουν άλλη χάρη. Στα λιμάνια της χώρας μας, βλέπεις την ζωή. Σμιξίματα, (από)χωρισμούς, χαρά, θλίψη, αγάπη. Ξεχωρίζεις αμέσως τους ανθρώπους, ποιοι φεύγουν, ποιοι μόλις γύρισαν. Προσπαθώ πάντα να ανακαλύψω με ποιον συνδέεται κάθε άνθρωπος που είναι στο καράβι από αυτούς που μένουν πίσω. Να βρω την σχέση, τι προηγήθηκε, τι ακολουθεί. Τα λιμάνια. Κι η ζέστη η αποπνικτική και μια μυρωδιά βενζίνης που όμως σε οδηγεί στις διακοπές ή πίσω στα ίδια και τα ίδια.

Μπιτσόμπαρο

Ναι! Συμφωνώ πως σου παρέχουν κάποια σημαντικά πράγματα. Ξαπλώστρες, ομπρέλες, δροσερά ροφήματα και σνακς. Δεν χρειάζεσαι μαζί σου την τσάντα του Σπόρτ Μπίλυ, αλλά μπορείς να πας με την πετσέτα και το βιβλίο σου (και το αντηλιακό μόνο). Α… και με μερικές δεκάδες ευρώ. Ανάλογα σε ποιο θα βρεθείς βέβαια. Υπάρχουν αυτά που πηγαίνουν οι κανονικοί άνθρωποι, χωρίς τέλειο σώμα και τέλειο μαύρισμα. Μερικές φορές μάλιστα είναι άσπροι και –άκουσον άκουσον – δεν έχουν τατουάζ. Σε αυτά συνήθως μπορεί κανείς να ανταποκριθεί έχοντας έναν κανονικό μισθό. Υπάρχουν βέβαια και τα άλλα. Που οι θαμώνες ζούνε τον χειμώνα για την στιγμή που θα πάνε στο μπιτσόμπαρο το καλοκαίρι, για να μπούνε στην θάλασσα μέχρι το γόνατο. Αυστηρά. Μαλλί κομμωτηρίου, βλεφαρίδα κάγκελο, σολάριουμ και κοσμήματα αξίας παντού. Τα αγόρια ξυρισμένα –παντού επίσης –, με τατουάζ –παντού επίσης – και γενικώς… με μαλλλί, γυαλλλί και παντελόνι lllllee – που λέγαμε και στην εποχή μας. Η τελευταία μου εμπειρία: Πήγα σε μέρος εμφανώς περιποιημένο, ρώτησα τιμή ξαπλώστρας. Δεν χρεώνεται –μου είπαν – Τι καλάααααα, – τους είπα-. Υπάρχει ελάχιστη χρέωση – μου είπαν-. Α,- τους είπα-. 50 ευρώ το άτομα-μου είπαν-. Άντε γεια – τους είπα-.

Ναυαγοσώστης

Πέρα από τα αστεία, με το νερό δεν παίζουμε. Οι ναυαγοσώστες είναι το επάγγελμα του καλοκαιριού. Δυσανάλογα απαραίτητο με την εποχικότητά του. Κάθε πισίνα, κάθε παραλία χρειάζεται έναν ναυαγοσώστη. Σοβαρό γνώστη των πρώτων βοηθειών. Κράμπες, στραμπουλήγματα, σπασίματα, τσιμπήματα μέλισσας ή άλλων ζουζουνιών και φυσικά ζάλη, απώλεια αισθήσεων ακόμα και πνιγμός. Να ξέρει, να μπορεί να αντιμετωπίσει κάθε ενδεχόμενο. Ψάξτε παραλίες με ναυαγοσώστες. Ειδικά αν δεν είστε εξοικειωμένοι με το νερό.

Ξημέρωμα

Οι πρώτες δύο μέρες των διακοπών είναι για ύπνο. Οι επόμενες είναι για να μας βρίσκει το ξημέρωμα. Στις παραλίες με παρέα, διαβάζοντας ένα βιβλίο, πίνοντας ποτά σε μπαράκια, χορεύοντας… Οι διακοπές είναι για να δίνουμε δικαιώματα τα ξημερώματα. Κι αυτό δεν το λέω μόνο εγώ, το λέει και ο Κωνσταντίνος Αργυρός.

Ουρανός

Διαφέρει σε κάθε μέρος. Κάθε εποχή. Των διακοπών είναι ο πιο καθαρός. Τα αστέρια μοιάζουν να είναι δίπλα, τόσο που αν απλώσεις τα χέρια τα πιάνεις. Ο νυχτερινός ουρανός και οι κάτοικοί του είναι αυτό που κάνει τις βραδιές των διακοπών μας αστρένιες.
Υ.Γ. Κάντε μια προσπάθεια να βρείτε το βιβλίο της Μυρτώς Κοντοβά «Το κουβάρι των αλλόκοτων πραγμάτων». Δεν θα δείτε πότε ξανά τον ουρανό με τα ίδια μάτια.

Παγωτό

Όταν ήμασταν μικροί, τα καλοκαίρια μας ήταν ο αριθμός από τα μπάνια και τα παγωτά. Το κάθε μπάνιο μετρούσε διαφορετικά. Ένα το πρωί, δεύτερο το απόγευμα… τρίτο… κ.ο.κ. Κι ύστερα τα παγωτά. Απογευματινό, μετά το φαγητό κι αν ήταν στις καλές τους οι γονείς και το βράδυ μετά το φαγητό. Κι ας έγδερνε ο λαιμός μερικές φορές. Τσιμουδιά στον μπαμπά. Τα παγωτά δεν είναι πια προνόμιο του καλοκαιριού. Τα συναντάμε χειμώνα καλοκαίρι και κάτι σαν να έχει χαθεί από εκείνη την μαγεία. Μπορείτε να την βρείτε όμως. Μπορείτε να την δείτε στα μάτια των μικρών παιδιών που ακόμα και τώρα, που τα παγωτά τα βρίσκουμε πάντα και παντού, για αυτά είναι πάντα το καλοκαίρι τους! Σε κάθε γεύση, με όλες τις αφορμές, με τα χέρια να κολλάνε και τα χείλη να έχουν γίνει χάλια. Αυτή η εικόνα ναι, είναι διακοπές.

Ρακέτες

Ή αλλιώς «τάκα τούκα, τάκα τούκα». Γιατί παιδιά; Γιατί; Θέλετε να χτίσετε κορμί; Ή μήπως να δείξετε αυτό που χτίζατε τον χειμώνα; Δείτε, η παραλία ΔΕΝ είναι το κατάλληλο μέρος για να παίξετε ρακέτες. Ειδικά να δεν είστε ο Τσιτσιπάς. Ο φόβος να φάμε οι υπόλοιποι το κίτρινο μπαλάκι στο κεφάλι είναι πάντα υπαρκτός και πολλές φορές γίνεται πράξη. Η παραλία είναι για να χαλαρώνουμε, να απολαμβάνουμε, να νιώθουμε άνετα κι όχι για να αγωνιούμε αν θα φύγουμε με διάσειση. Ναι; Ναι!
Υ.Γ. Αγαπάμε ωστόσο τις ηλεκτρικές ρακέτες που αποδεκατίζουν τα κατά τα άλλα συμπαθή ζωύφια του καλοκαιριού καλούμενα ως «κουνούπια». ΖΗΤΩ ΟΙ ΡΑΚΕΤΕΣ

Σαμπρέλες

Φουσκωτά γενικώς… Από απλά στρώματα θαλάσσης μέχρι τα σουρεαλιστικά κομμάτια πίτσας και ντόνατς σοκολάτας που πρόσφατα αντίκρισα στην παραλία. Είναι ωραία να επιπλέεις στην θάλασσα –και πολύ ήσυχο, προτιμείστε το από τις ρακέτες-.Το νου σας μόνο, μη σας πάρει ο ύπνος και βρεθείτε σε άλλη γη κι άλλα μέρα.
Tip: Να έχετε κάτι σαμπρελοειδές (να και ο νεολογισμός καλοκαιριάτικα) μαζί σας. Είναι ξεκούραστο και απολαυστικό.
Τσίπουρο. Διακοπές χωρίς τσιπουράκι στην παραλία, δεν είναι διακοπές.

Τσίπουρο

με ή χωρίς γλυκάνισο, πάγος, νερό και τσιπουρομεζέδες εκλεκτοί είναι προαπαιτούμενα για τις διακοπές. Ιδανικά δίπλα στην θάλασσα ή και όχι. Το μπαλκόνι του σπιτιού, με σπιτικές λιχουδιές και μουσική της επιλογής μας, πάντα αποτελεί μια δυνατή αντιπρόταση, αρκεί να υπάρχει κάποιος που μπορεί να φροντίσει για όλα αυτά. Και φυσικά, τσίπουρο… από το καλό!

Ύπνος

Ο ευεργετικός! Για μένα διακοπές είναι να κοιμάμαι χωρίς να με νοιάζει αν η ώρα είναι κατάλληλη για να κοιμάμαι. Μπορεί να ξυπνάω στις 6, να διαβάζω, να κοιμάμαι πάλι στις 10 και να ξυπνάω στις 2 για πρωινό. Ο ύπνος των διακοπών, όσο περνάνε τα χρόνια γίνεται ο σκοπός των διακοπών (δεν λέω για μένα, για κάτι κορίτσια από το χωριό).

Φύκια

Το λεξικό τα χαρακτηρίζει ως υδρόβια φυτά. Εγώ πιστεύω ότι είναι ένα λάθος της –κατά τα άλλα- σοφής φύσης, που δημιουργήθηκε για να μάθουμε να αναγνωρίζουμε το αίσθημα της αηδίας και τα συναισθήματα του τρόμου – όταν τα νιώθουμε ξαφνικά να αγγίζουν τα ακροδάχτυλά μας και κουνάμε νευρικά χέρια πόδια σαν να μην υπάρχει αύριο – και της άρνησης όταν τα βλέπουμε να κουνιούνται απειλητικά κάτω από το νερό: –Δεν μπαίνω σου λέω!!!!! Γενικά.. καλό θα ήταν να μην υπάρχουν! Όσοι τα τρώτε – ω ναι… τρώγονται κιόλας- κάντε μια καλή πράξη και φάτε τα όλα, μήπως και τελειώσουν.

Χαλκιδική

Έχει άπειρα μειονεκτήματα. Συμφωνώ. Όμως έχει και απίστευτες ομορφιές. Και μπορείς κάθε φορά να ανακαλύψεις μια νέα της γωνιά. Ναι, συμφωνώ πως η πρόσβαση είναι λιγάκι δύσκολη, ειδικά τα σκ. Ναι, βουλιάζει –στην κυριολεξία – μερικές μέρες τον χρόνο. Όμως ας το παραδεχτούμε. Είμαστε στην Β. Ελλάδα και σαν αυτήν ΔΕΝ ΕΧΕΙ!

Ψάθα

Οι καιροί είναι δύσκολοι. Είδατε τι πάθαμε εμείς. 50 ευρώ το άτομο. Βάλτε λοιπόν στο αυτοκίνητο για σιγουριά την παλιά καλή και σίγουρη ψάθα. Καμιά ομπρελίτσα. Κανένα καρεκλάκι από αυτά τα βολικά, που κάθεσαι στην άμμο χωρίς να λερώνεσαι και πλάτσα πλούτσα σε χτυπάει το κύμα. Και γενικώς… να είστε ετοιμοπόλεμοι. Η μυρωδιά της ψάθας… αυτό είναι διακοπές!

Ώρα για διακοπές λοιπόν!

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

Σίμος, Ελαφόνησος: Η παραλία Σίμος, που βρίσκεται στην Ελαφόνησο, είναι διάσημη για τα κρυστάλλινα τιρκουάζ νερά της και την λευκή άμμο της. Είναι ένας ιδανικός προορισμός για όσους αγαπούν τις εξωτικές παραλίες και την χαλάρωση δίπλα στη θάλασσα.

Βοϊδοκοιλιά, Μεσσηνία: Η Βοϊδοκοιλιά, κοντά στην Πύλο, είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές και όμορφες παραλίες της Μεσσηνίας. Η μοναδική της μορφή σε σχήμα ημισελήνου, η ψιλή άμμος και τα καταγάλανα νερά την κάνουν να μοιάζει σαν πίνακας ζωγραφικής.

Λιμένι, Λακωνία: Το Λιμένι Αρεόπολης είναι ένα πανέμορφο παραθαλάσσιο χωριό στη Λακωνική Μάνη, με χαρακτηριστικό του τον γραφικό κολπίσκο. Αν αναζητάτε τεράστιες αμμώδεις παραλίες, το Λιμένι σίγουρα δεν είναι για εσάς, αφού δεν έχει αμμουδιά, αλλά πρόκειται για μια βραχώδη παραλία όπου μπορείτε να κάνετε ένα πιο «παιχνιδιάρικο» μπάνιο με βουτιές από τα βράχια, σε ρηχά νερά με άμμο στον πυθμένα.

Καλογριά, Αχαΐα: Η παραλία Καλογριά βρίσκεται κοντά στην Πάτρα και συνδυάζει αμμόλοφους, πεύκα και γαλάζια νερά. Είναι επίσης γνωστή για τα οργανωμένα της beach bars και τις δραστηριότητες θαλάσσιων σπορ.

Φονέας, Μάνη: Η παραλία Φονέας, κοντά στην Καρδαμύλη, είναι μια από τις πιο γραφικές παραλίες της Μάνης. Περιτριγυρισμένη από βράχια, με βότσαλα και καθαρά νερά, προσφέρει μια πιο ήσυχη και απομονωμένη εμπειρία κολύμβησης.

Αυτές οι παραλίες της Πελοποννήσου προσφέρουν μια ποικιλία από τοπία και εμπειρίες, από οργανωμένες και κοσμοπολίτικες μέχρι απομονωμένες και παρθένα φυσικά τοπία.

Παρακάτω σας προτείνουμε πέντε βιβλία που υπόσχονται να κάνουν το καλοκαίρι σας αξέχαστο. Κάθε ένα από αυτά τα έργα προσφέρει κάτι μοναδικό, είτε είναι μια βαθιά ψυχολογική ανάλυση, μια συναρπαστική δικαστική περιπέτεια, μια συγκινητική ιστορία ζωής, ένα ταξίδι στην ελληνική ιστορία ή μια τρυφερή αφήγηση για τη δύναμη της φιλίας και της αγάπης.

Ετοιμαστείτε για μια αναγνωστική εμπειρία που θα σας συναρπάσει και θα σας κρατήσει συντροφιά όλο το καλοκαίρι!

1. “Ο Ηλίθιος” του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
   • Ένα κλασικό αριστούργημα της ρωσικής λογοτεχνίας, που εξερευνά τις ψυχολογικές πτυχές των χαρακτήρων του και την ανθρώπινη φύση. Ο πρίγκιπας Μίσκιν, ο κεντρικός ήρωας, είναι ένας αθώος και ευγενικός άντρας που προσπαθεί να βρει τη θέση του σε μια κοινωνία γεμάτη διαφθορά και ψέματα.
2. “Το Τέλος της Αθωότητας” του Τζον Γκρίσαμ
   • Ένα μυθιστόρημα γεμάτο αγωνία και δικαστικές περιπέτειες, που θα σε κρατήσει σε εγρήγορση μέχρι την τελευταία σελίδα. Αφορά έναν νεαρό δικηγόρο που βρίσκεται μπλεγμένος σε μια επικίνδυνη υπόθεση.
3. “Ένα Δέντρο Μεγαλώνει στο Μπρούκλιν” της Μπέτι Σμιθ
   • Μια συγκινητική ιστορία που διαδραματίζεται στις αρχές του 20ού αιώνα, ακολουθώντας τη ζωή μιας νεαρής κοπέλας που μεγαλώνει σε μια φτωχή συνοικία του Μπρούκλιν. Το βιβλίο αποτυπώνει τη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής και την ελπίδα.
4. “Το Νησί” της Βικτόρια Χίσλοπ
   • Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στην Κρήτη, το οποίο αφηγείται την ιστορία μιας οικογένειας και το πώς επηρεάστηκε από τη λέπρα. Η αφήγηση είναι γεμάτη συναισθηματική ένταση και ιστορικό ενδιαφέρον.
5. “Το Αόρατο Νήμα” της Λώρα Σκιντς
   • Ένα βιβλίο που αναδεικνύει την δύναμη της φιλίας και της αγάπης. Η ιστορία ακολουθεί μια γυναίκα και τον νεαρό άστεγο αγόρι που γίνεται μέρος της οικογένειάς της. Ένα συγκινητικό αφήγημα που προσφέρει έμπνευση και ελπίδα.

Καλή ανάγνωση και καλό καλοκαίρι!

Η οικονομική κατάσταση έχει επιδεινωθεί λόγω της πανδημίας και της αυξανόμενης ακρίβειας, με αποτέλεσμα πολλοί Έλληνες να αναγκάζονται να περιορίσουν τα έξοδά τους​. Επιπλέον, ακόμα και όσοι σχεδιάζουν διακοπές, σκοπεύουν να ξοδέψουν λιγότερα χρήματα σε σύγκριση με προηγούμενα χρόνια​.

Αυτή η κατάσταση αντικατοπτρίζει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα ελληνικά νοικοκυριά, με τις αυξανόμενες τιμές και τη μειωμένη αγοραστική δύναμη να επηρεάζουν τις καταναλωτικές συνήθειες και την ικανότητα των Ελλήνων να απολαύσουν τις διακοπές τους​.

Ένας από τους πιο ενδιαφέροντες προορισμούς κολύμβησης στην Άνδρο είναι ο Ζόρκος. Τα καταγάλανα νερά του Ζόρκου θεωρούνται ιδιαίτερα καθαρά και διαυγή, καταλληλότατα για υποβρύχια εξερεύνηση και χαλάρωση. Οι επισκέπτες απολαμβάνουν την ειρηνική ατμόσφαιρα και τη φυσική ομορφιά του τοπίου, προσφέροντας μια πραγματικά ανεπανάληπτη εμπειρία.

Πέρα από τις παραλίες, η Άνδρος γοητεύει με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική των χωριών της και τις τοπικές γαστρονομικές απολαύσεις. Ανάμεσα σε λιθόστρωτα καλντερίμια και λευκά σπίτια με γαλάζιες στέγες, ο επισκέπτης βυθίζεται στην αυθεντική Κυκλαδίτικη ατμόσφαιρα.

Επισκεφτείτε την Άνδρο και ανακαλύψτε έναν κόσμο απόλυτης ομορφιάς και γαλήνης, όπου ο χρόνος κυλάει αργά και η απόλαυση κρύβεται σε κάθε γωνιά του νησιού.

Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή – φωνή που μπαίνει μες στην καρδιά μας και την συγκινεί και την ευφραίνει. Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει, τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι, ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός. Το ψάλλει με την θεία της φωνή εκείνη, όταν στους ώμους της απλώνει την γαλήνη σαν φόρεμά της ο καιρός ο θερινός. Φέρνει μηνύματα εις ταις ψυχαίς δροσάτα η μελωδία της. Τα περασμένα νειάτα θυμίζει χωρίς πίκρα και χωρίς καϋμό. Οι περασμένοι έρωτες κρυφομιλούνε, αισθήματα λησμονημένα ξαναζούνε μες στων κυμάτων τον γλυκόν ανασασμό. Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει, τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι, ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός. Και σαν κυττάζεις την υγρή της πεδιάδα, σαν βλέπεις την απέραντή της πρασινάδα, τον κάμπο της πούναι κοντά και τόσο μακρυνός, γεμάτος με λουλούδια κίτρινα που σπέρνει το φως σαν κηπουρός, χαρά σε παίρνει και σε μεθά, και σε υψώνει την καρδιά. Κι αν ήσαι νέος, μες σταις φλέβες σου θα τρέξη της θάλασσας ο πόθος· θα σε ’πη μια λέξι το κύμα απ’ τον έρωτά του, και θα βρέξη με μυστική τον έρωτά σου μυρωδιά. Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή – φωνή που μπαίνει μες στην καρδιά μας και την συγκινεί και την ευφραίνει. Τραγούδι είναι, ή παράπονο πνιγμένων; – το τραγικό παράπονο των πεθαμένων, που σάβανό των έχουν τον ψυχρόν αφρό, και κλαίν για ταις γυναίκες των, για τα παιδιά των, και τους γονείς των, για την έρημη φωλιά των, ενώ τους παραδέρνει πέλαγο πικρό, σε βράχους και σε πέτραις κοφτεραίς τους σπρώχνει, τους μπλέκει μες στα φύκια, τους τραβά, τους διώχνει, κ’ εκείνοι τρέχουνε σαν νάσαν ζωντανοί με ολάνοιχτα τα μάτια τρομαγμένα, και με τα χέρια των άγρια, τεντωμένα, από την αγωνία των την υστερνή. Τραγούδι είναι, ή παράπονο πνιγμένων;— το τραγικό παράπονο των πεθαμένων που κοιμητήριο ποθούν χριστιανικό. Τάφο, που συγγενείς με δάκρυα ραντίζουν, και με λουλούδια χέρια προσφιλή στολίζουν, και που ο ήλιος χύνει φως ζεστό κ’ ευσπλαγχνικό. Τάφο, που ο πανάχραντος Σταυρός φυλάει, που κάποτε κανένας ιερεύς θα παή θυμίαμα να κάψη και να ‘πη ευχή. Χήρα τον φέρνει που τον άνδρα της θυμάται ή υιός, ή κάποτε και φίλος που λυπάται. Τον πεθαμένο μνημονεύουν· και κοιμάται πιο ήσυχα, συγχωρεμένη η ψυχή.

Η Θάλασσα -Ντίνος Χριστιανόπουλος

«Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα: μπαίνεις και δεν ξέρεις αν θα βγεις. Πόσοι δεν έφαγαν τα νιάτα τους – μοιραίες βουτιές, θανατερές καταδύσεις, γράμπες, πηγάδια, βράχια αθέατα, ρουφήχτρες, καρχαρίες, μέδουσες. Αλίμονο αν κόψουμε τα μπάνια Μόνο και μόνο γιατί πνίγηκαν πεντέξι. Αλίμονο αν προδώσουμε τη θάλασσα Γιατί έχει τρόπους να μας καταπίνει. Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα: χίλιοι τη χαίρονται – ένας την πληρώνει.»

Ὁ Οὐρανός – Μανώλης Αναγνωστάκης

Πρῶτα νὰ πιάσω τὰ χέρια σου Νὰ ψηλαφίσω τὸ σφυγμό σου Ὕστερα νὰ πᾶμε μαζὶ στὸ δάσος Ν᾿ ἀγκαλιάσουμε τὰ μεγάλα δέντρα Ποὺ στὸν κάθε κορμὸ ἔχουμε χαράξει Ἐδῶ καὶ χρόνια τὰ ἱερὰ ὀνόματα Νὰ τὰ συλλαβίσουμε μαζὶ Νὰ τὰ μετρήσουμε ἕνα-ἕνα Μὲ τὰ μάτια ψηλὰ στὸν οὐρανὸ σὰν προσευχή. Τὸ δικό μας τὸ δάσος δὲν τὸ κρύβει ὁ οὐρανός. Δὲν περνοῦν ἀπὸ δῶ ξυλοκόποι. Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα – Κώστας Καρυωτάκης Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα είδα το βράδυ αυτό. Κάποια χρυσή, λεπτότατη στους δρόμους ευωδιά. Και στην καρδιά αιφνίδια καλοσύνη. Στα χέρια το παλτό, στ’ ανεστραμμένο πρόσωπο η σελήνη. Ηλεκτρισμένη από φιλήματα θα ‘λεγες την ατμόσφαιρα. Η σκέψις, τα ποιήματα, βάρος περιττό. Έχω κάτι σπασμένα φτερά. Δεν ξέρω καν γιατί μας ήρθε το καλοκαίρι αυτό. Για ποιαν ανέλπιστη χαρά, για ποιες αγάπες, για ποιο ταξίδι ονειρευτό.

Ὁ πράσινος κῆπος – Νικηφόρος Βρεττάκος

Ἔχω τρεῖς κόσμους. Μιὰ θάλασσα, ἕναν οὐρανὸ κι ἕναν πράσινο κῆπο: τὰ μάτια σου. Θὰ μποροῦσα ἂν τοὺς διάβαινα καὶ τοὺς τρεῖς, νὰ σᾶς ἔλεγα ποῦ φτάνει ὁ καθένας τους. Ἡ θάλασσα, ξέρω. Ὁ οὐρανός, ὑποψιάζομαι. Γιὰ τὸν πράσινο κῆπο μου, μὴ μὲ ρωτήσετε. Σῶμα τοῦ καλοκαιριοῦ – Οδυσσέας Ελύτης Ὢ σῶμα τοῦ καλοκαιριοῦ γυμνὸ καμένο Φαγωμένο ἀπὸ τὸ λάδι κι ἀπὸ τὸ ἀλάτι Σῶμα τοῦ βράχου καὶ ῥῖγος τῆς καρδιᾶς Μεγάλο ἀνέμισμα τῆς κόμης λυγαριᾶς Ἄχνα βασιλικοῦ πάνω ἀπὸ τὸ σγουρὸ ἐφηβαῖο Γεμᾶτο ἀστράκια καὶ πευκοβελόνες Σῶμα βαθὺ πλεούμενο τῆς μέρας!

Ἀπαγορεύεται ἡ ἔξοδος – Τάσος Λειβαδίτης

Νύχτα. Μονάχα τ᾿ ἄστρα. Καὶ πέρα τὸ βάθος τοῦ ὁλάνοιχτου ὁρίζοντα— ἐκεῖ ποὺ πᾶνε οἱ ἄνθρωποι χωρὶς τὰ ὀνόματά τους. Ρόδον καὶ χορτάρι – Γεώργιος Ζαλοκώστας Ἕνα λουλούδι, ὅπου κυρτὸ τὸν ἥλιο ἀκολουθοῦσε – Ἥλιος ἐλέγονταν κι αὐτὸ – εἰς ἕνα κῆπο φουντωτὸ τριανταφυλλιὰ ἀγαποῦσε. -Ἔλα νὰ γίνωμε τὰ δύο ζευγάρι ταιριασμένο, ἔλα, τριανταφυλλιὰ χρυσή, γιατ᾿ εἶσαι μυρωδάτη ἐσύ, κ᾿ ἐγὼ καμαρωμένο. -Σώπα, λουλούδι ἀμύριστο, λουλούδι χωρὶς χάρι, ἐν᾿ ἀηδονάκι τοῦ λαλεῖ, τὸ ρόδο ποὺ μοσχοβολεῖ δὲν μοιάζει τὸ χορτάρι. Ἕνα ἔρημο ἄνθος – Νίκος Καρούζος Βαθύτερο ἀπ᾿ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ταραχὴ ποὺ φέρνει μέσ᾿ στὸ στῆθος ἡ ἐπιθυμία ζεῖ στὸ θαλάσσιο βράχο ἕν᾿ ἄνθος ὁλομόναχο. Ποιὰ φωνὴ τὸ κυρίεψε καὶ μοιάζει σὰν νὰ δείχνει τὴν ἄγνωστη γαλήνη μὲ μικρὰ χρώματα… Εἶναι βγαλμένο στοὺς κινδύνους τῆς χαρᾶς ἀμέριμνο σὰν ἰδέα.

Είμαι αυτή η ροή της άμμου που γλιστράει – Σάμιουελ Μπέκετ

Είμαι αυτή η ροή της άμμου που γλιστράει ανάμεσα στο βότσαλο και στον αμμόλοφο η καλοκαιρινή βροχή πέφτει πάνω στη ζωή μου πάνω σ’ εμένα η ζωή μου που μου ξεφεύγει με καταδιώκει και θα σβήσει τη μέρα που άρχισε αγαπημένη στιγμή σε βλέπω μέσα σ’ αυτό το παραπέτασμα της ομίχλης που χάνεται όπου δε θα ‘χω παρά να πατήσω σ’ αυτά τα μακριά κινούμενα κατώφλια και θα ζήσω όσο ν’ ανοιγοκλείσει μια πόρτα

Πλάνα – Θωμάς Γκόρπας

Σε πρώτο πλάνο υπάρχει μια ερημιά γεμάτη χρώματα στολίδια ραντεβού και μίση στο δεύτερο η αγάπη στο τρίτο πάλι μια ερημιά και βουτηγμένη τώρα σε πηχτό σκοτάδι στο τέταρτο πάλι η αγάπη τώρα τυφλή και μεθυσμένη στο πέμπτο πάλι μια ερημιά μαύρη και στάζει αίμα στο έκτο ούτε ερημιά ούτε αγάπη με ή χωρίς φως ή σκοτάδι στο έκτο μεταμεσονύκτιος δρόμος καλοκαιρινός και ένας άντρας βιαστικός καπνίζοντας τον διασχίζει η νύχτα λάμπει σαν ημέρα και μονάχα το γλυκό αεράκι δροσίζει τα καμένα φύλλα της καρδιάς του…

Το καλοκαίρι – Κωστής Παλαμάς

Απ’ το κανάλι οι πάσσαρες με τ’ απλωτά πανιά γυρίζουν πρίμα, μας φέρνουν τα ζακυθιανά λουλούδια τ’ ακριβά, το πέρασμά τους γλύκανε κ’ εσένα, πικρό κύμα! Και πιο καλοπιθύμητα και πιο φανταχτερά κι από τα κρίνα, πάσσαρες γοργοσάλευτες, με τ’ άσπρα σας φτερά, μας φέρνετε τ’ αγόρια μας απ’ τη μεγάλη Αθήνα. Κι ανοίχτε, λιακωτά, χλωρά, φουντώστε, πασκαλιές, του πόθου τη σκόλη˙ και σείστε τα μαντήλια σας ανάερα, λιγερές˙ παραμονεύουν οι έρωτες˙ ετοιμαστήτε, μώλοι, το καλοκαίρι μύρισε˙ προσμένουν οι αμμουδιές και τα πρυάρια, πριν έμπης, άθεη χειμωνιά, να γίνουν εκκλησιές˙ οι ερωτεμένοι λειτουργοί και τα φιλιά τροπάρια.

Μια εποχή στην Κόλαση – Αρθούρος Ρεμπώ (απόσπασμα)

Καλοκαίρι τέσσερις το χάραμα Στου έρωτα τον ύπνο βυθισμένοι Το δασάκι στην αχνοβολή τη μυρωμένη Από το νυχτερινό ξεφάντωμα. Πέρα εκεί, στο ξυλουργείο το αχανές Στων Εσπερίδων την ανατολή Πηγαινοέρχονται ανασκουμπωμένοι Οι Μαραγκοί. Μες στων νεφών τις Ερημιές και τη γαλήνη Θόλους λαμπρούς θα στήσουν Oπου οι άνθρωποι Ψεύτικους ουρανούς θα ζωγραφίσουν. Α! τι Τεχνίτες λεβεντιά Στη Βαβυλώνα υπήκοοι κάποιου βασιλιά Λιγάκι, για χάρη τους, Αφροδίτη Τους στεφανωμένους εραστές ν’ αφήσεις. Των Εραστών Βασίλισσα εσύ Κέρασε τους εργάτες με ρακή Να ανασάνουν λίγο απ’ τη δουλειά Να ‘ρθει το μεσημέρι, να βρουν θαλασσινή δροσιά.

Ξαπλωμένοι στην αμμουδιά – Ντύλαν Τόμας

Ξαπλωμένοι στην αμμουδιά, ατενίζοντας το κίτρινο και τη μουντή θάλασσα, περίγελως εμείς που χλευάζουμε που ακολουθούμε τα κόκκινα ποτάμια, κούφια εσοχή λέξεων πέρα από τον ίσκιο των τζιτζικιών, διότι σε τούτο τον κίτρινο τάφο άμμου και θάλασσας μια επίκληση για χρώμα καλεί με τον αγέρα μουντή και ζωηρή όπως ο τάφος κι η θάλασσα καθώς κοιμούνται ούτως ή άλλως. Οι σεληνιακές σιωπές, η σιωπηλή παλίρροια που γλείφει τα ακίνητα κανάλια, ο ξηρός άρχοντας της παλίρροιας ζαρωμένος ανάμεσα σε αμμοθύελλα και νεροποντή, πρέπει να θεραπεύσουν τα δεινά μας από το νερό με μια μονόχρωμη γαλήνη· η ουράνια μουσική πάνω από την άμμο ηχεί μαζί με τους κόκκους που βιάζονται να κρύψουν τα χρυσαφένια βουνά και τις οικίες της μουντής, ζωηρής, παράκτιας γης που ζώνει αρχοντική κορδέλα, ξαπλωμένοι εμείς, ατενίζουμε το κίτρινο, ευχόμαστε ο άνεμος να διώξει μακριά τη μορφολογία της ακτής και τον πνιγμένο κόκκινο βράχο· μα οι ευχές δεν αποφέρουν, μήτε μπορούμε ν’ αποφύγουμε την άφιξη του βράχου, ξαπλώνουμε ατενίζοντας το κίτρινο έως ότου ο χρυσαφένιος καιρός διαρρηχθεί, ω αίμα της καρδιάς μου, όπως μια καρδιά ή ένας λόφος.

Στο καλοκαιρινό αυτό ταξίδι, το βουνό είναι ο σύντροφος μας σε κάθε στροφή. Το Βίτσι με την ακατέργαστη ομορφιά τους προσφέρει απίστευτες πεζοπορίες με τη φύση να είναι η πρωταγωνίστρια. Τα δάση σκιαζούν τους δρόμους μας, ενώ οι ρυάκια περνούν από μέσα από καταρράκτες και πέτρινα γεφύρια, δημιουργώντας έναν μοναδικό τοπίο.

Η γαστρονομία εδώ είναι ένα ταξίδι μεγάλης χαράς. Από τα παραδοσιακά μεζεδάκια στις ταβέρνες των χωριών μέχρι τα αρωματικά κρασιά των τοπικών αμπελουργών, η γευστική εμπειρία εδώ είναι ανεξίτηλη.

Για τους νέους ταξιδιώτες, η Δυτική Μακεδονία σημαίνει περιπέτεια και ανακάλυψη. Οι δυνατότητες για άθληση και φυσική δραστηριότητα είναι ατελείωτες, ενώ η ζωντάνια των τοπικών κοινοτήτων και η φιλοξενία των κατοίκων κάνουν τη διαμονή αξέχαστη.

Καλοκαίρι στη Δυτική Μακεδονία σημαίνει περισσότερα από απλά διακοπές. Σημαίνει μια ευκαιρία να βυθιστούμε σε έναν κόσμο από φυσική ομορφιά και πολιτιστικό πλούτο, να εξερευνήσουμε αυθεντικές εμπειρίες και να αφήσουμε την περιπέτεια να μας οδηγήσει σε νέες ανακαλύψεις.

 «Θάλασσα πλατιά
Σ’ αγαπώ γιατί μου μοιάζεις
Θάλασσα βαθιά
Μια στιγμή δεν ησυχάζεις
Λες κι έχεις καρδιά
Τη δικιά μου την μικρούλα την καρδιά…»

Τραγουδάει η Αλίκη Βουγιουκλάκη στην ταινία «Μανταλένα» το 1960, υπό την μελωδία του Μάνου Χατζιδάκι και ο νους μας ταξιδεύει στην Αντίπαρο, πάνω σε μία βάρκα να λιαζόμαστε και να συνοδεύουμε το τραγούδι της Αλίκης…

Για αιώνες, το γαλάζιο υδάτινο τοπίο αποτελεί την μόνιμη συντροφιά μικρών και μεγάλων, μία μεγάλη δεξαμενή φαντασίας και στοχασμού, έναν θελκτικό δρόμο ο οποίος καλεί σε ταξίδια και έξοδο προς μέρη άγνωστα και περιπέτειες, όπου η ξηρά δεν θα μπορούσε ποτέ να υποσχεθεί.

Το νερό στους αρχαίους πολιτισμούς θεωρείται πηγή ζωής και ενέργειας, καλή υγεία και δύναμη. Η ποιητική αποτύπωση της θάλασσας με τις πολλές ερμηνείες και συμβολισμούς, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για αρκετούς καλλιτέχνες. Πολλοί ήταν οι ζωγράφοι που αποτύπωσαν στα έργα τους την ομορφιά της θάλασσας, μέσα από τα μάτια τους.
Έτσι λοιπόν, η θαλασσογραφία αποτελεί ένα από τα είδη των παραστατικών τεχνών (ζωγραφική, σχέδιο, χαρακτική και γλυπτική) και απεικονίζει ή αντλεί την κύρια έμπνευση από τη θάλασσα και τα πλοία. Ο όρος συχνά καλύπτει σκηνές σε ποτάμια και εκβολές ποταμών,  παραλιών, θέματα που μπορούν να σχεδιαστούν ή να ζωγραφιστούν από την ξηρά.

Αν και τα πλοία και η θάλασσα απεικονίζονταν στην τέχνη από την αρχαιότητα, η θαλασσογραφία άρχισε να γίνεται ξεχωριστό είδος, με εξειδικευμένους καλλιτέχνες, προς το τέλος του Μεσαίωνα. Με την ανάπτυξη της τοπιογραφίας κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης, τα θαλασσινά τοπία έγιναν σημαντικό στοιχείο της, παρόλο που οι καθαρές θαλασσογραφίες είναι σπάνιες μέχρι αργότερα.

Στους ξένους καλλιτέχνες που ασχολήθηκαν με την θαλασσογραφία συναντάμε τον πίνακα του Claude Monet «La terrace de Sainte Adresse», 1867 (Νέα Υόρκη, Μητροπολιτικό Μουσείο).

Αυτός ο ένδοξος πίνακας παρουσιάζει έναν περίεργο παραλληλισμό απεικονίζοντας τη θάλασσα (τον Ατλαντικό Ωκεανό) φιλική, προσβάσιμη, ακόμη και ως χώρο αναψυχής για τη κοινωνία. Η σύνθεση χωρίζεται σε τρία επίπεδα -ουρανό, θάλασσα και στεριά-. Θα μπορούσαμε να πούμε πως ο πίνακας είναι τόσο δελεαστικός όπου μπαίνουμε αμέσως στον πειρασμό να καθίσουμε σε μια από τις κενές καρέκλες για να απολαύσουμε αυτό το ηλιόλουστο απόγευμα της Κυριακής.
Εκτός από αυτό το ευγενικό θαλασσινό τοπίο, ο Μονέ έχει απεικονίσει και σε άλλα έργα του τη θάλασσα γεμάτη αγριότητα και μανία σε πίνακες όπως το « La Manneporte».

Ο ισπανός ζωγράφος Joaquín Sorolla y Bastida, ήταν γνωστός για το όμορφο ρευστό στυλ ζωγραφικής του. Οι πίνακές του φαίνονται απίστευτα ρεαλιστικοί και αβίαστοι. Αυτό το στυλ αποτέλεσε στοιχείο της θαλασσογραφίας του.
Στον πίνακα «San Vicente Cape» 1919, (Μουσείο Σοράγια, Ισπανία) αποτυπώνονται δύο εντελώς διαφορετικά θέματα που πλαισιώνουν την θαλασσογραφία. Το πρώτο αναπαριστά ημιδιαφανή γαλαζοπράσινα ήρεμα νερά, ενώ το δεύτερο καταγράφει τα κύματα που συντρίβονται με το μπεζ, γκρι και μπλε.

Θαλασσινά θέματα διατρέχουν ολόκληρη την ιστορία της ελληνικής τέχνης. Η θαλασσογραφία κυριαρχεί στην ελληνική ζωγραφική του 19^ου  αιώνα και οι μεγαλύτεροι τοπιογράφοι  διέπρεψαν σ’ αυτό το γοητευτικό είδος: Αλταμούρας, Βολανάκης, Χατζής κ.α. Αλλά και στον 20^ο  αιώνα η θάλασσα εξακολουθεί να συναρπάζει τους καλλιτέχνες με τα χρώματα και τις εναλλαγές της. Αλιεύουμε από τους θησαυρούς της Εθνικής Πινακοθήκης δέκα ξεχωριστές όψεις του υδάτινου κόσμου, σε ένα εικαστικό ταξίδι με τον χρωστήρα μεγάλων ελλήνων δημιουργών.

Ειδικότερα η θάλασσα, τα πλοία και τα λιμάνια ήταν η μόνιμη πηγή έμπνευσης του Βολανάκη. Μαζί με τον Θεόδωρο Βρυζάκη, τον Νικηφόρο Λύτρα, τον Νικόλαο Γύζη και τον Γεώργιο Ιακωβίδη, θεωρείται ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του ακαδημαϊκού ρεαλισμού, της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου». Ωστόσο τα ιδιαιτέρως φωτεινά έργα του δείχνουν κάποιες ιμπρεσιονιστικές τάσεις. Οι θαλασσογραφίες του κοσμούνε τις επισημότερες αίθουσες της Αυστρίας και της Ελλάδας, ακόμη και του ηλεκτρικού σταθμού (μετρό) του Πειραιά, ενώ κάποιοι άλλοι πίνακές του πωλήθηκαν σε διεθνείς δημοπρασίες για εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.

               Κωνσταντίνος Βολανάκης, (περ. 1895) Αραγμένα καράβια 

Τέλος, δεν θα μπορούσε να λείψει από την συλλογή ο διάσημος πίνακας του Νίκο Λύτρα Από τους ανανεωτές της νεοελληνικής τέχνης των αρχών του 20^ου αιώνα, ο Νικόλαος Λύτρας επηρέασε την εξέλιξη της ελληνικής ζωγραφικής χάρη στη διδασκαλία του στη Σχολή Καλών Τεχνών όσο και στο πρωτοποριακό του έργο. Προσωπογραφίες, τοπία και νεκρές φύσεις χτίζονται με πλατιές ελεύθερες πινελιές παχύρρευστου χρώματος και χειρονομιακή γραφή. Δεν έλειψε από τις τεχνικές του η απόδοση της θάλασσας μέσα από την θαλασσογραφία. Στον πίνακα, «Βάρκα με πανί» π. 1925. (Εθνική Πινακοθήκη), ο ζωγράφος μας κάνει να αισθανθούμε ότι βρισκόμαστε και εμείς μέσα στη βάρκα με τον νωχελικό ψαρά στην Τήνο, που λάμνει μόνο με ένα κουπί και μοιάζει να μας κοιτάζει, παρόλο που το πρόσωπό του είναι αδρά σκιτσαρισμένο. Η θάλασσα έχει αποδοθεί με πηχτό χρώμα και ρευστές πινελιές, που της προσδίδουν μια υλική υπόσταση.