Το Κοzani Jazz Festival  έχει αφήσει ήδη την κληρονομιά  του στην πόλη μας με εντυπωσιακές καλλιτεχνικές παρουσίες από την Ελλάδα και το εξωτερικό και έχει ορίσει  το νέο του  ραντεβού για τις 7-8-9 Σεπτεμβρίου σε ένα τριήμερο πολλά υποσχόμενο!

Λίγο πριν το 4^ο Kozani Jazz Festival  συνομιλήσαμε με τον Κώστα Σαπαλίδη, πρόεδρο του συλλόγου «Φίλοι της Τζαζ μουσικής  στην Κοζάνη»   για το πιο Jazz  τριήμερο της πόλης στην υπέροχη αποθήκη του ΟΣΕ !

Εμείς είμαστε έτοιμοι για αυτήν την εμπειρία, εσείς;

Πως ξεκίνησε η πρωτοβουλία- γεννήθηκε η ιδέα για τη διοργάνωση του φεστιβάλ και ποιος είναι ο σκοπός του ;

Δημιουργήσαμε τον  σύλλογο μας  «Φίλοι της Τζαζ μουσικής στην Κοζάνη» το 2013. Σκοπός μας από την αρχή ήταν να δημιουργήσουμε μια ομάδα που θα πραγματοποιεί κάποια live και  στην πορεία ένα Jazz Festival. To πρώτο μας Festival  δημιουργήθηκε το 2013 το οποίο ήταν πραγματικά εντυπωσιακό αλλά και πολύ δύσκολο να επαναληφθεί στο ίδιο πολύ υψηλό επίπεδο καθώς  περιελάμβανε πάρα πολλά group με κεντρική και μεγάλη επιτυχία,  την  συμμετοχή του Matignon, ένα κορυφαίο όνομα παγκοσμίως, μουσικού μεγάλου διαμετρήματος.  Η επόμενη χρονιά  μας βρήκε με μεγάλες δυσκολίες ως προς την διοργάνωση. Δυστυχώς το 2014 δεν καταφέραμε να διοργανώσουμε το 2^ο Jazz Festival  το οποίο όμως πραγματοποιήθηκε το 2015 ενώ το 3^ο πραγματοποιήθηκε το 2017. Φέτος είναι και η πρώτη χρονιά που υπάρχει η ετήσια αυτή συνέχειά του και είμαστε πολλοί χαρούμενοι για αυτό. Να σημειώσω πως το Kozani Jazz Festival εντάσσεται στα Λασσάνεια και είναι μια συνδιοργάνωση του συλλόγου μας με τον Δήμο Κοζάνης ο οποίος χρηματοδοτεί και το εγχείρημα.

Μπορείτε να μας περιγράψετε τη βασική ιδέα πίσω από το φεστιβάλ;

Η Κοζάνη έχει πάρα πολλούς μουσικούς που ζουν είτε εδώ είτε στο εξωτερικό.

Σκεφτείτε πως σε μια πόλη τόσο μικρή  αν πάρουμε για παράδειγμα τα τύμπανα, έχoυμε όχι έναν αλλά  τέσσερις φοβερούς  Drummers!

Η ιδέα ήταν να καθιερωθεί ένα Jazz Festival στην Κοζάνη, σε μια πόλη που έχει γεννήσει πολλούς και εξαιρετικούς μουσικούς σημαντικούς  για την Jazz σκηνή που ζουν στην  Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ποια ήταν η ανταπόκριση που είχε από το κοινό την πρώτη χρονιά της διοργάνωσης;

Η πρώτη χρόνια είχε μεγάλη επιτυχία σε όλους τους τομείς, από τα ονόματα που συμμετείχαν,  την επιλογή ενός πολύ ιδιαίτερου μέρους της πόλης, το δασάκι μας, μέχρι την ανταπόκριση του κόσμου! Αυτό ήταν  που μας ώθησε στην συνέχιση του.

Τι περιλαμβάνει και πως θα εμπλουτίσετε φέτος τη φεστιβαλική εμπειρία;

Βασικό μέλημα μας φέτος όπως και κάθε χρόνο,  ήταν η επιλογή των ανθρώπων που θα συμμετείχαν και θα στήριζαν το Festival. Είχαμε πολλές ιδέες σχετικά με τον χαρακτήρα  αλλά και την ταυτότητα που θα δίναμε . Θα έπρεπε να δώσουμε καθαρά τοπικό χαρακτήρα ή όχι; Έπεσαν πολλές ιδέες  στο τραπέζι και εν τέλει αποφασίσαμε να κάνουμε  μια μίξη αυτών.  Θα ήθελα να τονίσω επίσης  πώς η ποιότητα έλαβε μεγάλης προσοχής.  Θέλουμε λοιπόν, η ποιότητα  να παραμείνει υψηλή αλλά και να δημιουργήσουμε ένα καλό όνομα γύρω από το  Kozani Jazz Festival  κάτι το οποίο μέχρι σήμερα έχουμε πετύχει καθώς ακούγονται πολύ καλά λόγια σχετικά με την διοργάνωση αλλά και το επίπεδο μας.  Πολλά Festival πραγματοποιούνται στην Ελλάδα… όχι όμως όλα με «καλό» όνομα!

Έχετε κάποιο φεστιβάλ ως πρότυπο;

Έχουμε κατά νου μεγάλα και  πολύ διάσημα Φεστιβάλ όπως για παράδειγμα το Montreux Jazz, που όμως δεν μπορούμε να αγγίξουμε καθώς εκεί ξοδεύονται εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ. Προσωπικά όσον αφορά την Ελλάδα και  σαν  παλιός  στον χώρο αυτό που  θυμάμαι έντονα είναι το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης . Την δεκαετία του ‘80 ήταν εξαιρετικό ενώ είχε χτίσει ένα δυνατό όνομα, μέχρι που ουσιαστικά άλλαξε χρώμα, παράγινε αυτοσχεδιαστικό και ουσιαστικά έδιωξε τον κόσμο του. Ένα ακόμη Φεστιβάλ πρότυπο για μένα είναι αυτό της  Πάτρας.

Το σίγουρο όμως και αυτό που έχει την μεγαλύτερη σημασία είναι πως δεν αρκεί μόνο να ακούγεσαι  πρέπει  ουσιαστικά να κρατάς το επίπεδο ψηλά.

Είναι στα σχέδια σας να δημιουργήσετε έναν θεσμό που θα γίνεται ολοένα και μεγαλύτερος;

Φυσικά, πάντα όμως βασισμένο στις δυνατότητές μας. Ξέρουμε ότι  η χρηματοδότηση  μας έχει ένα όριο.  Βάζουμε και βγάζουμε τους καλύτερους εαυτούς μας ώστε να κάνουμε τις σοφότερες, δυναμικότερες και καλύτερες επιλογές μουσικών και γκρουπ.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα ή πρόκληση που αντιμετωπίσατε;

Η πρόκληση είναι πως προσπαθείς πάνω σε έναν προϋπολογισμό να χωρέσεις τα πάντα! Μουσικοί, μεταφορικά, διαμονή, σίτιση και  πολλά άλλα. Βέβαια, όσο γνωρίζεις καλύτερα  αυτά που χρειάζονται τόσο  μαθαίνεις να ενώνεις και να οργανώνεις τα κομμάτια, μουσικά και μη. Είναι η πρώτη χρόνια που προσωπικά ασχολούμαι με το φεστιβάλ και έχω μάθει πολλά πράγματα, έτσι  πιστεύω πως του χρόνου θα είμαι πιο άνετος γιατί όπως προείπα όσα  περισσότερα ξέρεις τόσο καλύτερα μπορείς να τα οργανώσεις.

Από την άλλη, μια άλλη μεγάλη πρόκληση είναι  η επιλογή των μουσικών.  Ο κόσμος έρχεται να  δει καταξιωμένους μουσικούς και να ακούσει jazz όχι να δει πυροτεχνήματα!

Αυτό που ειλικρινά πιστεύω είναι πως η Κοζάνη πρέπει να δημιουργήσει έναν «οπαδικό» πυρήνα. Η πόλη και οι άνθρωποι της  να στηρίξουν τα καλά κομμάτια αυτής. Για παράδειγμα αν η Κοζάνη έχει ένα καταπληκτικό αθλητή στο Polo, πρέπει να τον στηρίξει και να τον υποστηρίξει είτε του αρέσει το polo είτε όχι.

Πως περιγράφετε την προσμονή μόλις λίγες μέρες πριν;

Έχω μεγάλη ανησυχία γιατί έχω πολλά πράγματα στο μυαλό μου.  Το άγχος είναι  μεγάλο αλλά  πιστεύω πως μέχρι το τέλος θα εξισορροπηθούν όλα! Σας περιμένουμε όλους!

line up / info

07/09/2018 

Το Kozani Jazz Festival ξεκινάει την Παρασκευή 7/9 με τη JFK Jazz Band! Η μπάντα για 1η φορά θα παρουσιάσει πρωτότυπες συνθέσεις των Γιώτη Κιουρτσόγλου, Γιώργου Τζούκα, Κώστα Σαπαλίδη και Νίκου Βαλταδώρου. Καλεσμένος της JFK Jazz Band είναι ο Κύπριος σαξοφωνίστας Χάρης Ιωάννου!

Ο Χάρης Ιωάννου γεννήθηκε στην Κύπρο το 1976. Το 1997 εντάχθηκε στο Berklee College of Music στη Βοστώνη, όπου σπούδασε saxophone performance and Jazz composition. Κατά το τελευταίο έτος των σπουδών του στη Βοστώνη κέρδισε το Woodwind Achievement Award και το 2001 μετά την αποφοίτησή του μετακόμισε στη Νέα Υόρκη όπου έμεινε για τρία χρόνια. Κατά την διαμονή του στη Νέα Υόρκη πηρε το μεταπτυχιακό του στο performance από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και ταυτόχρονα εμφανίστηκε και δίδαξε στην ευρύτερη πολιτεία της Νεας Υόρκης. Το 2005 έφυγε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και επέστρεψε στην Κύπρο. Η επιστροφή του τον βρήκε να συνεργάζεται με διάφορους μουσικούς και να εμφανίζεται σε μεγάλα κλάμπ και φεστιβάλ σε όλη την Κύπρο, καθώς και να παρουσιάζεται στο εξωτερικό όπως Ελλάδα, Κουβέιτ, Καζακστάν, Πολωνία, Σερβία, Ισπανία, Αγγλία, Γερμανία, Λίβανο, Ιταλία, Σενεγάλη, Λουξεμβούργο , Βέλγιο, Ολλανδία και ΗΠΑ. Ο Χάρης συνεργάστηκε επίσης με την Αμερικανική Πρεσβεία στην Κύπρο στα πλαίσια του δικοινοτικού προγράμματος Jazz Futures, μέσω του οποίου έχει εμφανιστεί σε όλη την Κύπρο μαζί με την ομάδα του Ari Roland και του Chris Byars την περίοδο 2007-2013. Το 2015 ηγήθηκε του σχήματος BopCy, ένα κουαρτέτο με Κύπριους μουσικούς και κέρδισε την 2η θέση στον πρώτο πανελλήνιο jazz διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα. Ακολούθως εμφανίστηκε στη Σύρο, στα πλαίσια της Διεθνούς Ημέρας Τζαζ 2015. Έχει διδάξει σε σεμινάρια στην Κύπρο, Ελλάδα, Ιταλία και Λίβανο. Ο Χάρης Ιωάννου σήμερα διδάσκει σαξόφωνο και το ιδίωμα της jazz στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας ως επίκουρος καθηγητής ενώ συνεχίζει να είναι ενεργός στην Κύπρο και το εξωτερικό.

Ιωάννου Χάρης – Σαξόφωνο
Κώστας Δημητρίου – Σαξόφωνο
Βαλταδώρος Νίκος – Τρομπέτα
Τζούκας Γεώργιος – Πιάνο
Σαπαλίδης Κώστας – Κιθάρα
Κιουρτσόγλου Γιώτης- Μπάσο
Καραπάτσιος Μάρκος – Μπάσο
Βακουφτσής Φώτης – Τύμπανα
Κουτσονάνος Σωτήρης – Τύμπανα
Λάτσκος Ιορδάνης – Τύμπανα
Κουτσουνάνος Μανώλης – Τύμπανα

08/09/2018

Η 2η μέρα του Kozani Jazz Festival 2018 θα ξεκινήσει με το Nikolas Anadolis Trio!

Το Trio θα παρουσιάσει πρωτότυπες συνθέσεις και διασκευές. Μαζί με τον Νικόλα Αναδολή στο πιάνο, θα εμφανιστούν οι Μιχάλης Ευδαίμων στο ηλεκτρικό μπάσο και ο Κώστας Αναστασιάδης στα τύμπανα.

Νικόλας Αναδολής
Ο πιανίστας και συνθέτης Νικόλας Αναδολής γεννήθηκε το 1991 στη Θεσσαλονίκη. Από την ηλικία των τεσσάρων ετών αυτοσχεδίαζε στο πιάνο. Στα πεντέμισι χρόνια του άρχισε μαθήματα Κλασικού Πιάνου. Το 2001 ξεκίνησε μαθήματα τζαζ και από το 2002 φοίτησε στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης. Παρακολούθησε πολλά master classes με γνωστούς μουσικούς και το 2008 αποφοίτησε από το Μουσικό Σχολείο Θεσσαλονίκης.
Κέρδισε Α’ Βραβείο στον Ελληνοκυπριακό Διαγωνισμό Πιάνου “Ο Φίλων” (2004), Γ’ Βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό “Konzerteum” στην Αθήνα (2005), πλήρη υποτροφία για τα Θερινά Σεμινάρια του Berklee College of Music στη Βοστόνη (2007), πλήρη (Προεδρική) υποτροφία για 4ετείς σπουδές στο Berklee College of Music (2008, όπου δάσκαλοί του, μεταξύ άλλων, ήταν οι Fred Hersch, Ran Blake, Joanne Brackeen, Laszlo Gardoni, Ray Santisi, Jerry Bergonzi), Α’ Βραβείο (“Grand Prix de la Ville de Paris”) στον Διεθνή Διαγωνισμό Τζαζ Πιάνου Martial Solal που γίνεται κάθε 4 χρόνια στο Παρίσι (2010) και Clare Fischer Composition Award στο Berklee College of Music (2012).
To 2012 έλαβε το Bachelor of Music από το Berklee College of Music και το 2014 ολοκλήρωσε το Master of Music (jazz studies – performance) από το New England Conservatory της Βοστόνης.
Έχει συνθέσει κομμάτια για σόλο πιάνο, για τζαζ πιάνο τρίο, για ντουέτο με σαξόφωνο, για brass και string ensemble, για big band, για σεπτέτο και για χορωδία.
Ως τζαζ πιανίστας εμφανίστηκε σόλο ή με τρίο σε πολλά φεστιβάλ σε Ελλάδα, Μαρόκο, Γαλλία, Ολλανδία, Ιρλανδία, Γερμανία, Ρουμανία, Ελβετία, Η.Π.Α., αλλά και στο μυθικό jazz club Blue Note της Νέας Υόρκης.
Συνεργάστηκε με τους Σωτήρη Αναδολή, Δημήτρη Γουμπερίτση, Κώστα Θεοδώρου, Λάκη Τζήμκα, George Garzone, François Moutin, Louis Moutin, The Four Freshmen, Jerry Bergonzi, Dan Gabel, Magnus Öström, Christoph Huber, Young Hoo Kim, Jonas Burgwinkel, Simon Tailleu.

Το 2ο group που θα εμφανιστεί το Σάββατο 8/7 στη σκηνή του Kozani Jazz Festival 2018, είναι το Giorgos Kontrafouris Trio! Το δυναμικό Organ Trio του Γιώργου Κοντραφούρη μαζί με τους Στέφανο Ανδρεάδη στην κιθάρα και Βασίλη Ποδαρά στα τύμπανα, θα παρουσιάσει προσωπικές του συνθέσεις.

Ο Γιώργος Κοντραφούρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Σπούδασε κλασικό πιάνο στο Εθνικό Ωδείο. Στην ηλικία των 16, έστρεψε το ενδιαφέρον του στη τζαζ και παρακολούθησε μαθήματα τζαζ αυτοσχεδιασμού με τον Μάρκο Αλεξίου. Παρακολούθησε μαθήματα επίσης με τους Jim Beard και Jarmo Savolainen. Αποφοίτησε με Bachelor’s και Master’s degree in Jazz Performance από την Ακαδημία Sibelius στη Φινλανδία.
Έχει συνεργαστεί ως πιανίστας ή οργανίστας με πολύ σημαντικούς και σπουδαίους μουσικούς όπως: Mark Johnson, Arild Andersen, Marcus Stockhausen, Louisiana Red, Keith Copeland, Andy Sheppard, Ralph Peterson Jr., Bob Brozman, Carla Cook, Alvester Garnett, Stepko Gut, Olivier Gatto, David Liebman, Houston Pearson, Eric Alexander, David Sills, Lou Donaldson, Sam Newsome, Jamie Hadad, Deborah Davies, Benny Golson, Tim Hagans, Bob Shepard, Carmen Lundy, Sheila Jordan, Jukkis Uotila, Wade Mikkola, Takis Paterelis, Stratos Vougas, Dimos Dimitriadis, Lydia Fylipovic, T. Spasov, A. Pacatius.
Έχει διδάξει τζαζ πιάνο και όργανο στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και στο Ωδείο Athenaeum στην Ελλάδα και στην Ακαδημία Sibelius στη Φινλανδία.
Έχει δώσει σεμινάρια σε διάφορες σχολές στην Ελλάδα, στην Ιρλανδία, στην Ινδονησία και στην Εσθονία μέχρι σήμερα.

Giorgos Kontrafouris Trio
Κοντραφούρης Γιώργος – Hammond Organ 
Ανδρεάδης Στέφανος – Κιθάρα
Ποδαράς Βασίλης – Τύμπανα

09/09/2018

Την 3η και τελευταία μέρα του Kozani Jazz Festival 2018, θα εμφανιστεί το πολυσυζητημένο Next Step Quartet!

Οι Θοδωρής Κότσυφας στην κιθάρα, Γιάννης Παπαδόπουλος στο πιάνο, Ντίνος Μάνος στο μπάσο και Βασίλης Ποδαράς στα τύμπανα, θα παρουσιάσουν συνθέσεις τους από παλαιότερες δισκογραφικές δουλειές, αλλά και νέα τους τραγούδια τα οποία πρόκειται να κυκλοφορήσουν σύντομα.

Οι Next Step Quintet δημιουργήθηκαν το φθινόπωρο του 2011 από πέντε νέους σε ηλικία ταλαντούχους μουσικούς: Ορφέας Τσουκαλάς, Θοδωρής Κότσυφας, Γιάννης Παπαδόπουλος, Ντίνος Μάνος και Βασίλης Ποδαράς.
Συναντήθηκαν κατά την διάρκεια των σπουδών τους στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου όπου συνεργάστηκαν σε ποικίλα projects. Στην Αθήνα συνάντησαν συμπτωματικά τον Ελληνό – Σουηδό Ορφέα Τσουκαλά και συνειδητοποίησαν ότι και οι πέντε μοιράζονταν ένα κοινό όραμα για τη μουσική, δημιουργώντας έτσι τις πρώτες τους συνθέσεις, επηρεασμένοι από τη μουσική των Radiohead, Brad Melhdau,Bill Evans ,Miles Davis ,Eric Satie, κ.ά.
Το 2012 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ τους με τίτλο απλά το όνομα τους από την ελληνική εταιρεία Puzzlemusik. Η κυκλοφορία του άλμπουμ είχε σαν αποτέλεσμα εξαιρετικές κριτικές, πολλές συνεντεύξεις σε ελληνικά περιοδικά και εφημερίδες. Την κυκλοφορία ακολούθησαν πολλές συναυλίες αλλά και εμφανίσεις σε Φεστιβάλ στην Ελλάδα.
Σε ορισμένες από τις πιο πρόσφατες εμφανίσεις τους συνέπραξαν με τον JD Walter (Jante Jazz Festival 2014) και τον Tivon Pennicott (δύο sold-out συναυλίες το φθινόπωρο του 2014 στην Αθήνα).
Το σχήμα κυκλοφόρησε στις 27 Νοεμβρίου 2015 το δεύτερο άλμπουμ του (με τίτλο «2») με το οποίο μας παρουσίασε τον καινούργιο του ήχο.
Το 2016 κέρδισαν την 1η θέση στην κατηγορία “small band” στον “International Made in NY competion” και παρουσίασαν τη δουλειά τους στο Tribeca Performing
Arts centre in Manhattan,New York.
Το group ήδη εργάζεται για την κυκλοφορία του 3ου προσωπικού του δίσκου.

Αποθήκη ΟΣΕ, ώρα: 9:00 μμ.

Τιμή εισητηρίου: 5€/ημέρα ή 10€/3 ημέρες
Το Kozani Jazz Festival 2018, θα παρουσιάσει ο δημοσιογράφος, συγγραφέας και ραδιοφωνικός παραγωγός της Ert Open (Keep Jazzin’) κ. Μάνθος Γιουρτζόγλου!

.

Ladies and Gentlemen, are you ready?

Kέλλυ Γρηγοριάδου

Μουσικές του Γιάννη Γεωργιλά που γράφτηκαν από το 2003 οι πρώτες, μέχρι και κάποιες των τελευταίων σχεδόν ετών, έως και το 2014. Κάποιες συνάντησαν στίχους φίλων κι έγιναν τραγούδια, ενώ κάποιες όχι κι έμειναν μόνες. “Κρυμμένες” για χρόνια έρχονται τώρα στο φως με τη συμμετοχή σπουδαίων μουσικών (Γρηγόρη Σημαδόπουλου, Δημ. Γουμπερίτση, Γιάννη Ριμάρεφ, Φώτη Σιώτα κ.ά.) κι ερμηνευτών οι οποίοι αποδέχτηκαν άμεσα την πρόσκληση και αγκάλιασαν αυτήν την προσπάθεια.

Ερμηνεύουν:

Φωτεινή Βελεσιώτου, Γεωργία Βεληβασάκη, Θανάσης Γκαϊφύλλιας, Ευγένιος Δερμιτάσογλου, Παντελής Θεοχαρίδης, Κώστας Θωμαΐδης, Βασίλης Καζούλης, Μαρία Παπανικολάου, Βασίλης Πρατσινάκης, Στέφανος Στεφανόπουλος

Κυκλοφορεί σε όλα τα καταστήματα δίσκων από την MLK.

Video

ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΛΑΣ – Στο Ποτάμι

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΖΟΥΛΗΣ – Οι Πειρατές

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΡΑΤΣΙΝΑΚΗΣ – Οι Τρελοί Του Κόσμου

Bossa For A While – Οργανικό

ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΚΑΪΦΥΛΛΙΑΣ – Διέξοδος

ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΔΕΡΜΙΤΑΣΟΓΛΟΥ – Η μάσκα που ο χρόνος μας φορά

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ – Κραυγή

https://www.youtube.com/watch?v=d49UtdT2PWM&list=PLzJa_EBTa5kh-i853Q69bMc2cqJAHQyXi

Βιογραφικό Σημείωμα

Γιάννης Γεωργιλάς

Γεννημένος το ‘79 στη Θεσσαλονίκη. Με σπουδές στην κλασική κιθάρα με δάσκαλο τον Σταύρο Κρομμύδα κι έπειτα, τον Γιώργο Κωνσταντινίδη, στον αυτοσχεδιασμό, το blues και τη jazz, τη σύνθεση και την ενορχήστρωση.

Μέλος πολλών μουσικών σχημάτων, με ενεργή παρουσία στις μουσικές σκηνές της πόλης από το 1997 μέχρι σήμερα.

Από το 2006 που ασκεί μάχιμη δικηγορία στη Θεσσαλονίκη, προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην τελευταία και τη μουσική.

Σήμερα μας παρουσιάζει την πρώτη του δισκογραφική δουλειά με τίτλο “Σιωπή ν’ ακούσουμε”, σε μουσική δική του και στίχους φίλων με τη συμμετοχή εξαιρετικών μουσικών και τραγουδιστών.

Facebook: www.facebook.com/Γιάννης-Γεωργιλάς

Περί σιωπής

• Ή λέγε τι σιγής κρείττον, ή σιγήν έχε (Ή να λες κάτι καλύτερο από την σιωπή ή να σωπαίνεις) [Ευριπίδης]
• Ή πρέπει να σιωπήσεις, ή να πεις κάτι καλύτερο από τη σιωπή [Πυθαγόρας]
• Η σιωπή είναι βαθιά σαν την Αιωνιότητα. Η ομιλία ρηχή σαν τον Χρόνο [Τόμας Καρλάιλ]
• Η σιωπή είναι πιο μουσική απ’ οποιοδήποτε τραγούδι [Ροσσέτι Χ.]
• Ο ρήτορας Ισοκράτης ζήτησε διπλή αμοιβή από τον Καρεώνα που ήταν φλύαρος και ήθελε να σπουδάσει κοντά του. Και όταν αυτός του ζήτησε τον λόγο, ο Ισοκράτης είπε, τον ένα μισθό για να μάθεις να μιλάς και τον άλλο για να μάθεις να σιωπάς [Ισοκράτης]
• Οι λέξεις είναι απλώς το δοχείο. Η σιωπή είναι το περιεχόμενο [Όσσο]
• Όσο μια λέξη μένει ανείπωτη, είσαι ο αφέντης της, μόλις την ξεστομίσεις, γίνεσαι σκλάβος της [Γκάμπριολ Ιμπν]
• Σιγή και μοναξιά είναι οι καλύτεροι φίλοι της ψυχής
• Ας είναι ευλογημένη η σιωπή! Γιατί μέσα σ’ αυτήν θα μ’ ακούσεις να μιλώ [Χαλίλ Γκιμπράν]
• Αυτός που όταν έχει άδικο σιωπά, είναι σοφός. Αυτός που σιωπά, αν και ξέρει πως έχει δίκιο, είναι παντρεμένος [Τζορτζ Μπέρναρντ Σω]
• Η σιωπηλή γυναίκα είναι δώρο Θεού [Γαλλική παροιμία]

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Κιθάρα στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών και στο Ωδείο Βορείου Ελλάδος.

Το 1987 συνέχισε με υποτροφία τις σπουδές του στη Βοστόνη, στο Berklee College of Music.

Το διάστημα 1988-1990 υπήρξε μέλος της Brandeis University Jazz Band υπό τη διεύθυνση του Ricky Ford.

Έχει εμφανιστεί με γνωστά ονόματα της τζαζ, όπως οι Milt Hinton, Ran Blake, Kenny Burrell, Houston Person, Charles Davis και με δικά του γκρουπ σε jazz clubs της Βοστόνης.

Το 1991 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου ηχογράφησε πολλές φορές δικές του συνθέσεις για το Γ’ Πρόγραμμα της ΕΡΑ, εμφανίστηκε σε jazz festivals, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο “Σταυροδρόμι της Μεσόγειου”, σε συναυλίες στο πλαίσιο του Οργανισμού “Θεσσαλονίκη-Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης” κ.α.

Συνεργάστηκε και έπαιξε ζωντανά μουσική για χορευτικές ομάδες και συνέθεσε μουσική για το θέατρο και για ντοκιμαντέρ της Ελληνικής Τηλεόρασης.

Έχει περιοδεύσει σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό με δικά του σχήματα και με ορισμένες από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της διεθνούς τζαζ μουσικής σκηνής.

Έχει ηχογραφήσει τρία προσωπικά CD, τα Dialogues , Seven for a και The Call.

Πότε κατάλαβες οτι η θέλεις να αχοληθείς με την μουσική; Ήταν τότε που γράφτηκες στο Ωδείο ή όταν ολοκλήρωσες την πρώτη σου μουσική σύνθεση;

Δεν ξέρω έγινε σιγά, σιγά από μόνο του, δεν ήταν κάποια συνειδητή απόφαση, η μουσική σε διαλέγει από μόνη της , σαν να μην έχεις άλλη επιλογή. Πάντως το πρώτο μου όργανο στο δημοτικό ήταν μια μελόντικα και παράλληλα με την προσπάθεια μου να παίξω την Άγια Νύχτα άρχισα να σκαρώνω απλές μελωδίες.

Τι σε τράβηξε στην τζαζ μουσική;

Ο αυτοσχεδιασμός σε πραγματικό χρόνο, η ελευθερία που σου δίνει μέσα από τους περιορισμούς που σου θέτει, η στιγμιαία δημιουργία, κάτι σαν αναπαράσταση της ίδιας της ζωής.

Έχεις σπουδάσει σ’ ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά εκπαιδευτικά κέντρα παγκοσμίως, το Berklee College of Music στη Βοστόνη. Πώς ήρθε αυτό ως ευκαιρία και τί έμαθες σ’ έναν τέτοιο χώρο; Τι θα πρόσφεραν σ’ ένα νέο μουσικό, που θέλει να γίνει επαγγελματίας, οι σπουδές στο εξωτερικό;

Το αναζήτησα πολύ για  να πάω φυσικά ήμουν τυχερός γιατί πήρα μια πολύ καλή υποτροφία και αυτό βοήθησε αρκετά. Πέρα από τις γνώσεις, η επαφή και η ευκαιρία να παίξεις με πολλούς  και καλούς μουσικούς (ιδίως αν αυτοί είναι καλύτεροι από σένα) σε βοηθάει να αντιληφθείς σε βάθος τη φύση αυτής της μουσικής και να αποκτήσεις την σωστή νοοτροπία. Η μουσική είναι μέσα μας, το μόνο που χρειάζεται είναι να πάψουμε να αναζητάμε την αυτοεπιβεβαίωση και να την αφήσουμε απλά να βγει.

Ποιες είναι οι πρώτες σου μουσικές αναμνήσεις;

Μια φυσαρμόνικα η οποία εξαφανίστηκε μυστηριωδώς (εδώ ειμαι σίγουρος ότι έπαιξε ρόλο ο θόρυβος και η αναστάτωση που προκαλούσα στους γονείς μου με το να παίζω όλη μέρα στο σπίτι…) και η μελόντικα που ανέφερα στην αρχή.

Έχεις συμμετάσχει σε πολλά φεστιβάλ του εξωτερικού. Παρόμοια φεστιβάλ που διοργανώνονται στην Ελλάδα, έχουν κάνει βήματα πιστεύεις;

Το πρόβλημα με τα φεστιβάλ στην Ελλάδα (όπως και με τους χώρους και γενικότερα με την όλη σκηνή της jazz) είναι η έλλειψη συνέχειας και διάρκειας. Αυτό δεν αφήνει τα πράγματα να προχωρήσουν και να εξελιχθούν. Όπως και η εξάρτηση τους από τους Δήμους, αλλά τουλάχιστον έχουν αυξηθεί αριθμητικά.. Προσπαθώ ακόμα και τώρα να παίξω το λιγότερο 3-4 ώρες την ημέρα, η μουσική είναι η καθημερινότητά μου, το κάνω άλλωστε τόσα πολλά χρόνια αυτό και πάντα προσπαθούσα να το περιφρουρήσω. Πάντως με τα απλά καθημερινά πράγματα συνήθως το πρόβλημα δεν είναι ο χρόνος που σπαταλάς σ’αυτά αλλά η σκέψη ότι έχεις να τα κάνεις.

Είχες πρότυπα; Συνεχίζεις να έχεις πάνω στον μουσικό τομέα και γενικότερα στη ζωή σου;

Υπάρχουν ένα σωρό άνθρωποι από όλους τους χώρους (μουσικοί, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, συγγραφείς…) που με συντρόφευσαν, με δίδαξαν και με σημάδεψαν. Συνεχίζω να γυρίζω σ’ αυτούς μαζί με ότι καινούργιο με παθιάζει. Η λίστα είναι τεράστια.

Ο αυτοσχεδιασμός είναι σημαντικό κομμάτι των ζωντανών εμφανίσεών σας. Μπορεί αυτό να συμβεί κάθε βραδιά με την ίδια ένταση και να δημιουργήσει το ιδιο αποτέλεσμα;Mπορεί να γίνει ‘επικίνδυνος’ κάποιες φορές onstage;

Δεν μπορείς να αναγκάσεις τον εαυτό σου να παράγει μουσική, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ελέγξεις τα εκφραστικά σου μέσα και να ακολουθήσεις την ροή. Βοηθάει πάντα η σχέση εμπιστοσύνης που αναπτύσσεις με τα χρόνια με κάποιους μουσικούς και βέβαια το κοινό. Είναι πάντα μια αμφίδρομη ανταλλαγή ενέργειας, κάτι σαν ιεροτελεστία. Πάντως το να παίρνεις ρίσκα και όπου αυτό σε βγάλει είναι το ζητούμενο γιατί είναι η αλήθεια της στιγμής.

Πως βλέπεις την ελληνική jazz σκηνή;

Σε επίπεδο μουσικών βελτιώνεται, η νοοτροπία είναι όμως ακόμη ένα πρόβλημα, που εμποδίζει την διάρκεια και την άνδρωση της σε όλα τα επίπεδα (δημιουργία, χώρους κλπ..)

Αισθάνεσαι ότι μπορεί να ‘χάνεις πράγματα’ ως μουσικός στην Ελλάδα; Θα ήταν διαφορετική η καριέρα σου αν είχες μείνει στο εξωτερικό

Σίγουρα, αλλά δεν μετανιώνω για αυτό, άλλωστε μπορείς να δημιουργήσεις και να εκφραστείς όπου και να είσαι, μου λείπει πάντως μερικές φορές η πρόκληση του να παίζω πιο συχνά με πραγματικά καλούς μουσικούς.

Πριν κάποια χρόνια συνεργάστηκες με τον Στάθη Λιβαθηνό  στην όπερα Κάρμεν. Πως έδεσε η τζαζ με το θέατρο;

Ήταν μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα δημιουργική αλλά και πολύ κουραστική εμπειρία , όσο πιο πολύ εξοικειωνόμουν με την μουσική του Bizet τόσο πιο εύκολα και αβίαστα μου έβγαινε να την μεταμορφώσω σε κάτι άλλο. Η  μουσική έχει τόσα κοινά με το θέατρο, και τα δυο παράγονται μέσα στον πραγματικό χρόνο, άλλωστε οι μουσικοί και οι ηθοποιοί είναι αυτοί που χρησιμοποιούν την έκφραση «παίζω» σε μια παράσταση. Το θέμα είναι να υπηρετεί το ένα, σωστά το άλλο.

Τελικά γιατί ακούμε μουσική, ποια η ενέργεια που εισχωρεί  στον άνθρωπο μέσω της μουσικής;

Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για αυτό. Υπάρχει μνήμη και συναίσθημα μέσα στην μουσική και ανήκει απόλυτα στον ακροατή είναι γοητευτικό το πόσο διαστέλλει και τροποποιεί τον χώρο και τον χρόνο την στιγμή που την ακούμε. Υπέρβαση.

Μας έχεις χαρίσει μέχρι στιγμής τρεις δισκογραφικές αποτυπώσεις. Τι θα ακολουθήσει στο μέλλον;

Υπήρξαν κάποια project όπως ένα αφιέρωμα στον Leonard Cohen, μουσική από θεατρικές παραστάσεις και άλλα που για κάποιο λόγο δεν τα ηχογράφησα. Υπάρχει μια καινούργια δουλειά πολύ ροκ και πειραματική που σκοπεύω να την ηχογραφήσω μέσα στο καλοκαίρι (πάντα ήθελα να στήσω μια ροκ μπάντα.. Μου πήρε κάποια χρόνια βέβαια! )

Αν η τζαζ ήταν συναίσθημα ποιο θα ήταν αυτό;

Ελευθερία..