Γνώρισα λίγους τέτοιους, μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού. Διάβασα για πολλούς περισσότερους, άκουσα για κάποιους άλλους.

Για όλους αναρωτήθηκα. Καλή η θετική πλευρά, αλλά η αρνητική; Ταγμένος σημαίνει και μοναχικός, σίγουρα και αποκομμένος, στερημένος οπωσδήποτε. “Κι η πίτα ολόκληρη κι ο σκύλος χορτάτος” δεν πάει λέει η λαϊκή σοφία και αρκεί, άραγε, σ’ έναν άνθρωπο να σιτίζεται, ακόμα και όλη του τη ζωή, με τα ψίχουλα της καθημερινότητας προς χάρη του σκοπού του;

Τέτοιος άνθρωπος λένε πως ήταν ο Νικόλαος Π. Δελιαλής, ο κυρ Νικολάκης των βιβλίων μας. Άνθρωπος ταγμένος στα βιβλία.

Ο ολιγογράμματος προστάτης των γραμμάτων.

Πάνε σαράντα χρόνια (1979) από τότε που έφυγε, αλλά το αφιέρωμα που του έκανε η Δημοτική Βιβλιοθήκη μας (στις 25 Αυγούστου 2019)  δεν ξεκινούσε απ’ αυτό το γεγονός αλλά από εκείνο που είναι πραγματικά μείζον, το ότι έζησε για πάνω από σαράντα χρόνια (1930- 1972) προς χάριν των βιβλίων, των κειμηλίων και κάθε είδους αναμνήσεων και υπομνήσεων της τοπικής μας ιστορίας, που με αξιοθαύμαστη επιμονή και υπομονή συνέλεξε και διέσωσε, ως μη όφειλε, αλλά επειδή είχε την ανάγκη να το κάνει.

Αυτός που “…υπήρξεν άνθρωπος ολιγογράμματος, υπό την έννοιαν ότι δεν έκαμεν ειδικάς σπουδάς, αλλά παρέσχεν απόδειξιν δια του έργου του ότι δεν μόνον τα γράμματα, τα οποία αναδεικνύουν χρήσιμον και ευεργετικόν τον άνθρωπον”, σύμφωνα με τα όσα έγραψε ο Μακαριστός Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Διονύσιος στον επιμνημόσυνο λόγο που του αφιέρωσε έναν χρόνο, περίπου, μετά την εκδημία του.

“Λίγα ήξερα για το Νίκο Δελιαλή ή μάλλον τίποτα. Μπροστά στην παιδική φαντασία μας μεγάλωνε και εξιδανικεύονταν. Τον φανταζόμουνα σαν μεγάλο πτυχιούχο, Καθηγητή, παντογνώστη, σοφό άνθρωπο, βλέποντας πολλές φορές το σεβασμό και την εκτίμηση που τούδειχναν άνθρωποι των Γραμμάτων όχι μόνο στην Κοζάνη, αλλά κι αλλού”, θα γράψει γι’ αυτόν ο Μιχάλης Κουρκούτας που δεν θ’ απογοητευτεί μόλις μάθει “ότι ήταν απόφοιτος μόλις δημοτικού” και δεν θα μειωθεί η εκτίμηση που έτρεφε προς το πρόσωπο του.

Αυτός που για τον Μερκούρη Κυρατσού, Δήμαρχο Κοζάνης και Βουλευτή, λειτούργησε ως “ακάματος αχθοφόρος της ιστορίας μας” και όταν έφυγε απ’ τη ζωή “…σταμάτησε και η τελετουργία της απέραντης μνήμης του, που ήταν ο σύνδεσμος της παρελθούσας Κοζάνης με τη σημερινή. Μιας μνήμης που κουβαλούσε όλο το δυσβάσταχτο βάρος, όλη την έκταση, το βάθος και τις λεπτομέρειες της τοπικής μας ιστορίας”.

Μια ζωή στο υπόγειο της βιβλιοθήκης.

Αυτός που ο Αθαν. Σπ. Καρακούλας, για χρόνια φίλος του  Δελιαλή, τον είδε ως άλλο “Κέρβερο” της βιβλιοθήκης και έγραψε πως “Όλη του τη ζωή πια την πέρασε στα υπόγεια του Δημαρχείου της πόλης όπου στεγάζονταν μέχρι το 1964 η βιβλιοθήκη, αφέντης κι υπηρέτης της. Τον έβρισκες άλλοτε ανεβασμένο σε ψηλές σκάλες να τακτοποιεί τα βιβλία της, άλλοτε να καταγράφει, να ταξινομεί αυτά, ή να αλληλογραφεί και να συζητεί με τους επισκέπτες. Πάντα πρόθυμος εξυπηρετούσε όλους όσους κατέφευγαν στο αναγνωστήριο της, με την καταπληκτική μνήμη που διέθετε μπορούσε αμέσως να βρει το βιβλίο που χρειάζονταν ο επισκέπτης ή να δώσει τη σωστή πληροφόρηση, ήταν με λίγα λόγια κινητό αρχείο και εγκυκλοπαίδεια”.

Αυτός που μπροστά στον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης δεν δίσταζε να μετέλθει μέσα όπως αυτά της “ευσχήμου επαιτείας”, όπως αναφέρει ο Αργύρης Μ. Κούντουρας στο δικό του κείμενο για το Δελιαλή και μας δίνει κάποια παραδείγματα για το πώς φρόντιζε να εξασφαλίσει ακόμα και ολόκληρες ιδιωτικές συλλογές βιβλίων, γράφοντας ότι “Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1950 είχε γίνει η πράξις τακτοποιήσεως και αναλογισμού, όπως λεγόταν, για την διάνοιξη ενός δρόμου στην Κοζάνη. Οι υπόχρεες γυναίκες δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν τα αναλογούντα χρήματα στους απέναντι , των οποίων ρυμοτομούνταν οι ιδιοκτησίες τους. Είχαν όμως στα χέρια τους τη σημαντική βιβλιοθήκη του μακαρίτη τότε αδερφού τους. Αυτό το έμαθε ο Νίκος και μια και δύο πηγαίνει στον Δήμαρχο, και παρουσία και του τότε προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, του λέει: ¨Κύριε Δήμαρχε, πόσις παράδις χρουστούν οι γυναίκις;¨ Κι ο Δήμαρχος του απαντάει: ¨Κύριε Νίκο δεν ξέρω ακριβώς αλλά θα πρέπει να είναι πολλά τα χρήματα¨.  ¨Κύριε Δήμαρχε και κύριε Πρόεδρε, μια κι είστι και οι δύο σας ιδώ τώρα, ξέρετε ότι έχουν τα βιβλία του αδερφού τ΄ς στα χέρια τς; Πρόκειται περί αξιολόγου συλλογής. Θα είναι κρίμα να χαθεί.¨  ¨΄Ε, τι θέλεις να γίνει κύριε Νίκο;¨ ΄Θέλω να συνεκτιμηθεί με το χρέος τους για να πάρουμε τα βιβλία.¨Αυτό και έγινε”.

Ανάλογη μαρτυρία καταθέτει και ο Γιάννης Δ. Βανίδης στο δικό του κείμενο για το Δελιαλή, ο οποίος δεν περιορίζονταν μόνο στη συγκέντρωση βιβλίων. Σημειώνει, λοιπόν, ο Βανίδης ότι “Είναι γνωστό πως επισκέπτονταν σπίτια που ήξερε πως είχαν παλιές φωτογραφίες ή άλμπουμ και κατόρθωνε με τον δικό του ιδιότυπο τρόπο να τις μετατρέπει σε μόνιμα αποκτήματα της Βιβλιοθήκης ή του Ιστορικού Αρχείου Κοζάνης. Ακόμα, όταν άκουγε πως η αντιπαροχή θα εξαφάνιζε διάφορα κτίσματα της λαϊκής αρχιτεκτονικής μας, φώναζε το Γιώργο Γιάκο, γνωστό φωτογράφο της Κοζάνης, ή παλιότερα άλλους, και τους πήγαινε να τα φωτογραφήσουν”.

Αυτός που είχε τον τρόπο του και με τους γραμματιζούμενους της εποχής του που τύχαινε να διαβούν την πόρτα του χάρτινου βασιλείου του, τους οποίους “επιστράτευε” για να τον βοηθήσουν και στη μετάφραση κάποιου βιβλίου για να μάθει και να γνωρίζει επακριβώς το περιεχόμενο του.

Το ριψοκίνδυνο εγχείρημα της κατοχής.

Αυτός που ξεπέρασε τον εύλογο ανθρώπινο φόβο και συνεπικουρούμενος από άλλους συμπατριώτες μας διέσωσε εν μέσω της γερμανικής κατοχής όσα πολύτιμα στοιχεία της ανθρώπινης νόησης διαθέταμε κρύβοντας τα στο παρεκκλήσι του Αη Λάζαρου, αλλά και σε άλλες ασφαλείς κρυψώνες. Ο Στράτος Δ. Ηλιαδέλης αποτυπώνοντας τα στοιχεία που συνέλεξε γι’ αυτή την αξιομνημόνευτη πράξη του Δελιαλή αναφέρει τις μαρτυρίες των Β. Σαμπανόπουλου (αλησμόνητου εφόρου της Δημοτικής Βιβλιοθήκης), του Γυμνασιάρχη Αθαν. Καρακούλα, του Α. Κούντουρα και άλλων, σύμφωνα με τις οποίες έκρυψε σπάνια βιβλία, κώδικες, χειρόγραφα, χάρτες και αρχαιολογικά ευρήματα, σε θολωτό υπόγειο της Κοζάνης, όπου έκτισε τοίχο για να μην μπορούν να εντοπιστούν οι ανεκτίμητοι αυτοί θησαυροί και πέσουν στα χέρια των κατακτητών. Μεταφέρει δε και τη μαρτυρία της Δέσποινας Καραμούζα, κόρης του Θανάση Καραμούζα, νεωκόρου του Αγίου Δημητρίου, η οποία αν και μικρό κοριτσάκι τότε θυμόταν και αφηγήθηκε “Μετέφερε ο ίδιος τα βιβλία μέσα σε μεγάλα κιβώτια μόλις έπιανε να νυχτώνη πάνω σε μια χαμάλα, δε θυμάμαι με ποιον άνθρωπο… Συνήθιζα να ακολουθώ και να βοηθώ πάντα τον πατέρα στις δουλειές της εκκλησίας. Αφού τα κατέβασαν όλα κάτω στο υπόγειο (του Αη Λάζαρου, δίπλα απ΄ τον Άγιο Δημήτριο) έκτισαν τοίχο απ΄ την ίδια πέτρα στα δύο μέτρα απ’ τη δυτική πλευρά του τοίχου. Στην αρχή άφησαν παραθυράκι στο κτίσμα για να φεύγη η υγρασία και μετά το έκλεισαν κι αυτό. Έτσι κανείς δεν μπορούσε να υποψιασθή τίποτα. Κι όταν έφυγαν οι Γερμανοί χάλασαν τον τοίχο και τα ξαναπήραν”.         

Ο κυρ Νικολάκης.

Ο κυρ Νικολάκης ο Δελιαλής, ατενίζει πια το φουαγιέ του νέου κτιρίου της Κ.Δ.Β.Κ. και στέκεται δίπλα στην πόρτα του αναγνωστηρίου της, ακοίμητος και ακλόνητος φρουρός των βιβλίων και ό,τι αυτά αντιπροσωπεύουν.

Οι παλιοί θα πρέπει να τον εκτίμησαν και να τον αγάπησαν, εξ ου και το “Νικολάκης” καθώς στην Κοζάνη όταν κάποιος αποκαλείται με το υποκοριστικό του ονόματος του, ακόμα και σε προχωρημένη ηλικία, σημαίνει πως έχει κερδίσει την καρδιά και το σεβασμό των συμπολιτών του.

Από τους νέους λίγοι τον ξέρουν. Προσωπικά δεν τον γνώρισα και γι’ αυτό αρκούμαι στη σκιαγράφηση της προσωπικότητας του μέσα απ’ τα γραφόμενα και τα λεγόμενα άλλων.

Ελπίζω και εύχομαι όμως να τον μάθουν περισσότεροι και αν είναι δυνατόν, γιατί όχι;- όλοι. Παρότι η εποχή μας αρέσκεται στο να αποθεώνει και να καταναλώνει εφήμερους ήρωες, σίγουρα έχει ανάγκη και από κάποιους παλαιάς κοπής και μεγάλης αντοχής. Νομίζω πως ένας τέτοιος είναι και ο Νικολάκης Δελιαλής, για τον οποίο προφανώς και δεν αρκεί η ύπαρξη της προτομής του για να μας θυμίζει το πέρασμα του, αλλά είναι απαραίτητο να γνωρίσουμε και να κατανοήσουμε τι ώθησε έναν τέτοιο “ολιγογράμματο” άνθρωπο να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη διάσωση των γραμμάτων του τόπου μας και να μας κληροδοτήσει έναν πολύτιμο θησαυρό που καθώς περνάνε τα χρόνια αποκτά όλο και μεγαλύτερη αξία.

Υ.Γ. Οι φράσεις που υπάρχουν στο παρόν κείμενο, προέρχονται από τα κείμενα που συμπεριλαμβάνονται στην έκδοση του περιοδικού ΕΛΙΜΕΙΑΚΑ, του Συλλόγου Κοζανιτών Θεσσαλονίκης “Ο Άγιος Νικόλαος”, Σεπτέμβριος/Δεκέμβριος 1983, τεύχη 6-7, που είναι αφιερωμένο στο Ν. Π. Δελιαλή.

Παιδιά από 3 έως 8 ετών, βρέθηκαν στο φουαγιέ της Βιβλιοθήκης, και με την καθοδήγηση της Βιβής Νίκου και της Μαρίας Μαρκοπούλου, και φυσικά τη σημαντική βοήθεια του κυρίου Εγκ, έστειλαν το μήνυμα της αγάπης, της αποδοχής και της αλληλεγγύης!

Στο πλαίσιο των ημερών, οι μικροί φίλοι έπαιξαν, διασκέδασαν και γέμισαν τα πασχαλινά τους καλάθια!

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 19 Μαρτίου 2022 στo αμφιθέατρο του νέου κτιρίου της Κοβενταρείου Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης. Θα ξεκινήσει στις 10 π.μ. και θα ολοκληρωθεί μέχρι το μεσημέρι της ίδιας μέρας.

Οι τρεις πρώτοι/-ες που θα επιτύχουν στις δοκιμασίες όλων των επιπέδων και θα λάβουν τη μεγαλύτερη βαθμολογία θα βραβευθούν με ιδιαίτερα έπαθλα, ενώ όλοι οι διαγωνιζόμενοι/-ες θα λάβουν αναμνηστικό συμμετοχής. Οι πρώτοι/-ες δέκα μαθητές/-τριες αυτοδίκαια προκρίνονται και θα συμμετάσχουν στον αντίστοιχο Περιφερειακό Διαγωνισμό της Δυτικής Μακεδονίας, που θα οργανωθεί από τους αντίστοιχους Συνδέσμους και Ενώσεις Φιλολόγων της Κοζάνης, Καστοριάς και Φλώρινας στις 3 Απριλίου 2022 στη Φλώρινα.

Ο κ. Giuseppe Vitiello, διευθυντής της EBLIDA (European Bureau of Library, Information and Documentation Associations), επισκέφθηκε την Βιβλιοθήκη της Κοζάνης και ξεναγήθηκε στους χώρους της συνοδευόμενος από την Ηρώ Τζορμπατζάκη, αντιπρόεδρο της ΕΕΒΕΠ.

Ενόψει δύο σημαντικών γεγονότων της βιβλιοθηκονομικής κοινότητας για το 2022, του ετήσιου συνεδρίου της EBLIDA, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα στις 14-16 Ιουνίου 2022, και του Πανελλήνιου Συνέδριου Δημοτικών Βιβλιοθηκών τον Σεπτέμβριο στο Ηράκλειο της Κρήτης, ο κ. Giuseppe Vitiello επισκέφθηκε την Ελλάδα και πραγματοποίησε μια σειρά επαφών με βιβλιοθήκες. Στόχος ήταν αφενός η ενημέρωση των βιβλιοθηκών για θέματα ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τις βιβλιοθήκες, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και αδειοδότησης, του αντίκτυπου της βιβλιοθήκης στην κοινωνία, της υλοποίησης στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης 2030 στην Ευρώπη μέσα από τις βιβλιοθήκες, καθώς και της χρηματοδότησης μέσω των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών Ταμείων για την περίοδο 2021 – 2027 και αφετέρου η ανταλλαγή απόψεων προκειμένου οι ελληνικές βιβλιοθήκες να αποκτήσουν πρόσβαση σε χρηματοδοτικά προγράμματα.

Στη βόρεια Ελλάδα πραγματοποιήθηκε ενημερωτική ημερίδα με την ΕΕΒΕΠ και άλλους φορείς καθώς και με συναδέλφους από όλα τα είδη βιβλιοθηκών στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης και ακολούθησαν επισκέψεις στη Δημόσια Βιβλιοθήκη Βέροιας και στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Κοζάνης.

Η EBLIDA (European Bureau of Library, Information and Documentation Associations) είναι μια ανεξάρτητη ένωση ενώσεων και ιδρυμάτων βιβλιοθηκών, κέντρων τεκμηρίωσης και αρχείων στην Ευρώπη, συγκεντρώνει περίπου 110 μέλη από 34 χώρες που εκπροσωπούν 65.000 δημόσιες βιβλιοθήκες στην Ευρώπη.

Η ΕΕΒΕΠ είναι η Ένωση Ελλήνων Βιβλιοθηκονόμων και Επιστημόνων Πληροφόρησης Ελλάδας

Οι Γιάννης Βογιατζής, Θανάσης Γκλούμπος, Μαρία Καλύβα, Στέργιος Σακελλαρίου, Μάρκος Φασνάκης και Μαρία Τσούγκρα θα ερμηνεύσουν F. Chopin, A. Scriabin, F. Listz, C. Saint-Saens, A. Giampieri και J.S. Bach.

Η εκδήλωση θα αρχίσει στις 8.00 μ.μ. και η είσοδος είναι ελεύθερη.

 Ο Γιάννης Βογιατζής γεννήθηκε το 1997, πήρε τα πρώτα μαθήματα μουσικής σε ηλικία 7 ετών στο Δημοτικό Ωδείο Κοζάνης και συνέχισε τις σπουδές του στο Ωδείο Δημήτρη Δημόπουλου στην τάξη πιάνου του Χαράλαμπου Τσινικοσμάογλου και στην τάξη θεωρητικών της Περιστέρας Κουρμπαλή. Το 2015 εισήχθη στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στην κατεύθυνση Κλασσικών Μουσικών Σπουδών και στην τάξη Ειδίκευσης Πιάνου της Βίνιας Τσόπελα. Είναι πτυχιούχος Αρμονίας και Αντίστιξης και Φούγκας με άριστα. Έχει εμφανιστεί ως σολίστ στο Ωδείο Δημόπουλου, στην Αίθουσα Τέχνης Κοζάνης, στο

Λαογραφικό Μουσείο Κοζάνης, στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Παράλληλα, έχει συνεργαστεί σε σύνολα μουσικής δωματίου, σύγχρονης μουσικής, ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, στο εργαστήριο Συνόλων Πνευστών Οργάνων (ΠΝΟΕΣ) του Πανεπιστημίου Μακεδονίας αλλά και έχει εμφανιστεί ως συνοδός με μονωδούς, τάξεις οργάνων και χορωδίες. Έχει συμμετάσχει σε σεμινάρια Πιάνου, Θεωρητικών, Σύνθεσης και Ελεύθερου Αυτοσχεδιασμού με τους Murray McLachlan, Sergey Senkov, Eduard Zilberkant, Διονύση Μαλλούχο, Philip Bartai, Παναγιώτη Δημόπουλο και Αντώνη Ανισέγκο. Τον Απρίλιο του 2018 απέσπασε δεύτερο βραβείο στον Διαγωνισμό ερμηνείας Κοντσέρτου του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και έπαινο στην κατηγορία Μουσικής Δωματίου και εμφανίστηκε ως σολίστ στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης υπό την συνοδεία της συμφωνικής ορχήστρας του τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης.

 Ο Θανάσης Γκλούµπος γεννήθηκε στην Κοζάνη. Ξεκίνησε τσέλο στο Δηµοτικό Ωδείο της πόλης µε την Λίζα Ριζοπούλου. Από το 2012 είναι µμαθητής της Musicart -Νέου Ωδείου Κοζάνης. Σήµερα είναι µμαθητής στο επίπεδο της Ανωτέρας µε καθηγήτρια την Μαντώ Στραύκου. Είναι επίσης τελειόφοιτος του Ειδικού Αρµονίας στην τάξη της Μαρίας Καραγιάννη. Παρακολουθεί συστηµατικά σεµινάρια βιολοντσέλου µε τον Θεµιστοκλή Βαγενά και µε τον Γιάννη Στέφο και συμμετείχε σε σεµινάρια ορχήστρας βιολοντσέλου µε τον Ulrich Voss. Επίσης στο ενεργητικό του έχει πρώτες εκτελέσεις έργων Ελλήνων συνθετών που παρουσίασε στην αίθουσα της βιβλιοθήκης του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Είναι µέλος της ορχήστρας και της συνόλου δωματίου της Musicart και συμμετέχει σε συναυλίες στην Κοζάνη και σε άλλες πόλεις. Ο Θανάσης είναι µμαθητής της Γ’ Λυκείου στο Μουσικό Σχολείο Σιάτιστας.

Η Μαρία Καλύβα γεννήθηκε στην Κοζάνη. Ξεκίνησε να ασχολείται µε την κιθάρα σε ηλικία 7 ετών. Από το 2013 φοιτά στη Musicart-Νέο Ωδείο Κοζάνης, ενώ σήµερα βρίσκεται στην τάξη του διπλώµατος µε καθηγητή το Στέλιο Καραγιαννίδη . Έχει πάρει το πτυχίο αρµονίας ενώ συνεχίζει τώρα στην τάξη της αντίστιξης. Έχει ερμηνεύσει σε πρώτη εκτέλεση, το 2018, το έργο του Χρήστου Βερνάρδου “Unsteable peace” για κιθάρα και ορχήστρα εγχόρδων. Παράλληλα µε τις µουσικές της σπουδές είναι φοιτήτρια του τµήµατος Λογιστικής και Χρηµατοοικονοµικής στο Πανεπιστήµιο Μακεδονίας.

Ο Στέργιος Σακελλαρίου γεννήθηκε το 1996 στην Κοζάνη και ξεκίνησε μαθήματα πιάνου σε ηλικία 14 ετών στο Δημοτικό Ωδείο Σερβίων-Κοζάνης (τάξη Κατερίνας Σουλιώτη).Το 2015 εισήχθηκε στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και έκτοτε παρακολουθεί την Ειδίκευση Πιάνου στην τάξη του καθηγητή Ούβε Μάτσκε. Συμμετείχε επανειλημμένα ως σολίστ καθώς και ως μέλος σχήματος Μουσικής Δωματίου σε συναυλίες στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, στο Αμφιθέατρο Τελετών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας  στη Καβάλα και στην Πτολεμαΐδα. Παρακολούθησε σεμινάρια πιάνου με τους διακεκριμένους καθηγητές της Ακαδημίας Gnessin της Μόσχας Y. Bogdanov και S. Senkov. Το 2017 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο Ερμηνείας Κοντσέρτου, το 2018 με το πρώτο βραβείο Μουσικής Δωματίου και το 2019 με το 2ο βραβείο Μουσικής Δωματίου στον Διαγωνισμό του Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης.

Η Μαρία Τσούγκρα γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε και συνεχίζει πιάνο µε την Φανή Καραγιάννη και είναι µαθήτρια στο επίπεδο της Ανωτέρας στη Musicart-Νέο Ωδείο Κοζάνης. Σπούδασε Αρµονία µε τη Στέλλα Δαλαµπίρα και τον Βασίλη Κίτσο από την τάξη του οποίου πήρε πτυχίο Αρµονίας µε Άριστα. Είναι τακτικό µέλος της χορωδίας του Κύριλλου και Μεθόδιου της Θεσσαλονίκης. Παρακολούθησε σεµινάρια πιάνου µε την Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου και µε τον Τίτο Γουβέλη. Η Μαρία είναι µαθήτρια της Γ’ Λυκείου στο Μουσικό Σχολείο Θεσσαλονίκης. Μαρία Καλύβα, κιθάρα Γεννήθηκε στην Κοζάνη. Ξεκίνησε να ασχολείται µε την κιθάρα σε ηλικία 7 ετών. Από το 2013 φοιτά στη Musicart-Νέο Ωδείο Κοζάνης, ενώ σήµερα βρίσκεται στην τάξη του διπλώματος µε καθηγητή το Στέλιο Καραγιαννίδη . Έχει πάρει το πτυχίο αρµονίας ενώ συνεχίζει τώρα στην τάξη της αντίστιξης. Έχει ερμηνεύσει σε πρώτη εκτέλεση, το 2018, το έργο του Χρήστου Βερνάρδου “Unsteable peace” για κιθάρα και ορχήστρα εγχόρδων. Παράλληλα µε τις µμουσικές της σπουδές είναι φοιτήτρια του τµήµατος Λογιστικής και Χρηµατοοικονοµικής στο Πανεπιστήµιο Μακεδονίας.

Ο Μάρκος Φασνάκης γεννήθηκε στην Κοζάνη. Ξεκίνησε κλαρινέτο στη Musicart -Νέο Ωδείο Κοζάνης µε την Βασιλική Αϊντζή. Σήµερα είναι µαθητής στο επίπεδο της Ανωτέρας µε καθηγητή τον Οδυσσέα Καρύδη. Είναι επίσης τελειόφοιτος του Ειδικού Αρµονίας στην τάξη της Μαρίας Καραγιάννη. Παρακολουθεί συστηµατικά µαθήµατα Κλαρινέτου µε τον Γιώργο Καραγκούνη, ενώ παρακολούθησε σεµιναριακά µαθήµατα µε τον Σπύρο Μουρίκη και τον Γιάννη Ραζάκοβ. Επίσης στο ενεργητικό του έχει πρώτες εκτελέσεις έργων Ελλήνων συνθετών που παρουσίασε στην αίθουσα της βιβλιοθήκης του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Είναι µέλος της ορχήστρας και της συνόλου δωματίου της Musicart και συμμετέχει σε συναυλίες στην Κοζάνη και σε άλλες πόλεις. Είναι τακτικός µέλος της φιλαρμονικής του Δήµου Κοζάνης “Πανδώρα”. Ο Μάρκος είναι µμαθητής της Γ΄ Γυμνασίου στο 4ο Γυμνάσιο Κοζάνης.

Η Δέσποινα Κελεσίδου γεννήθηκε στην Κοζάνη το 1998. Παρακολούθησε από μικρή ηλικία μαθήματα βιολιού στην τάξη της Λουντμίλα Αχιμπάλοβα και στη συνέχεια μαθήματα πιάνου στην τάξη της Έμης Τσιούρα. Σπούδασε θεωρητικά με τον Δημήτρη Δημόπουλο και τον Γιάννη Γράμψα και κατέχει πτυχίο αρμονίας και πτυχίο αντίστιξης με άριστα. Από πολύ μικρή έδειξε την αγάπη της για το τραγούδι. Ξεκίνησε τα μαθήματά της στο Ωδείο Δημήτρη Δημόπουλου, στην τάξη μονωδίας της Ελένης Λιώνα και συνέχισε μαθήματα με τη Βιολέττα Λούστα και τη Μαρίνα Βουλογιάννη. Έχει παρακολουθήσει masterclasses με τους: Έλενη Λιώνα, Filippo Piccolo, Μυρσίνη Μαργαρίτη, Άρη Χριστοφέλλη. Το 2018 τραγούδησε με τη Συμφωνική Ορχήστρα Δήμου Θεσσαλονίκης στο ορατόριο “StabatMater” του G.B.

Pergolesi. Από το 2016 φοιτά στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Αποτελεί μέλος του φωνητικού συνόλου της σχολής με το οποίο έχει συμμετάσχει σε φεστιβάλ χορωδιών στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης καθώς και στο Festival Junger Künstlerστο Bayreuth της Γερμανίας, στην Ιταλία, το Ισραήλ, τη Ρωσία  κ.α.

Ο Χρήστος Σιγκούνης γεννήθηκε στην Αθήνα. Ξεκίνησε τη μουσική του εκπαίδευση στο Σύγχρονο Κέντρο Μουσικών Σπουδών Κοζάνης και, παράλληλα με τις νομικές του σπουδές, συνέχισε την κατάρτισή του στο Ωδείο “Μουσικό Κολλέγιο” Θεσσαλονίκης με καθηγήτρια την Ινέσσα Παυλίδου – Συμονίδου, από την τάξη της οποίας αποφοίτησε ως διπλωματούχος πιάνου.Συμμετείχε ενεργά σε σεμινάρια πιάνου διακεκριμένων καλλιτεχνών (Μαρία Αστεριάδου,  Πάτροκλος Γεωργιάδης,  Γιώργος Θυμής, Δημήτρης Τουφεξής, MichaelHauber, BernardRingeissen, MartinoTirimo) και παρακολούθησε επίσης κύκλο μαθημάτων στη Θερινή Ακαδημία του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης. Είναι κάτοχος πτυχίων Αρμονίας (τάξη Γιάννη Μπαρούτα) και Αντίστιξης (τάξη Άλκη Μπαλτά), καθώς και διδάκτορας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σήμερα εργάζεται ως συνοδός πιανίστας και καθηγητής πιάνου.

Το ρεσιτάλ πραγματοποιείται στο πλαίσιο των 37ων Λασσανείων τη Δευτέρα 26 Αυγούστου στην Κοβεντάρειο Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης.

Ώρα έναρξης 20:30 – Είσοδος Ελεύθερη

Εγκαίνια, Δευτέρα 10 Ιουνίου στις 8.30 μ.μ

Διάρκεια έως 14 Ιουνίου, ώρες λειτουργίας της Δημοτικής Βιβλιοθήκης.

Το εργαστήριο απευθύνεται σε καθηγητές γερμανικών, μεταφραστές, διερμηνείς, φοιτητές ξένων φιλολογιών και λάτρεις της γερμανικής γλώσσας και έχει στόχο να εισάγει τους συμμετέχοντες στη διαδικασία της μετάφρασης κόμικ, από την πρώτη επαφή μέχρι την τελική έκδοση του μεταφρασμένου εντύπου.

Οι συμμετέχοντες θα κληθούν να μεταφράσουν αποσπάσματα από γερμανικά κόμικς στα ελληνικά, να παρουσιάσουν και να συγκρίνουν στη συνέχεια τις μεταφράσεις τους, συζητώντας παράλληλα τις ιδιαίτερες δυσκολίες που κρύβει η μετάφραση κόμικ. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην τεχνική του lettering, η οποία θα παρουσιαστεί live με επεξεργασία εικόνας.

Εισηγητής: Αναστάσιος Ιωαννίδης
Δηλώσεις συμμετοχής*: https://bit.ly/2OCUXV4
*Ο αριθμός συμμετοχών είναι περιορισμένος και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Ημερομηνία: Παρασκευή, 19 Απριλίου 2019
Ώρα: 15.00- 18.00
Τόπος διεξαγωγής: Κοβεντάρειος Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης,
Κωνσταντίνου Δαβάκη 9, Κοζάνη