Η πραγματικότητα για τις μικρομεσαίες και ατομικές επιχειρήσεις στην περιοχή μας είναι σκληρή. Οι υπέρογκες φορολογίες, οι αυξανόμενοι λογαριασμοί και οι υψηλές ασφαλιστικές εισφορές έχουν δημιουργήσει ένα δυσβάσταχτο περιβάλλον. Οι επιχειρηματίες παλεύουν καθημερινά να επιβιώσουν σε μια αγορά που φαίνεται να γίνεται ολοένα και πιο αφιλόξενη.

Η υψηλή φορολογία αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για τις επιχειρήσεις. Με κάθε νέο μέτρο, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες νιώθουν να πληρώνουν το βάρος μιας πολιτικής που δεν φαίνεται να τους υποστηρίζει. Δεν είναι λίγες οι φορές που αναρωτιούνται πώς θα καταφέρουν να συνεχίσουν.

Οι λογαριασμοί κοινής ωφέλειας έχουν αυξηθεί δραματικά. Η ηλεκτρική ενέργεια και το νερό έχουν γίνει πλέον πολυτέλεια για πολλούς. Οι επιχειρηματίες πρέπει να καταβάλλουν τεράστια ποσά για να διατηρήσουν τα καταστήματά τους σε λειτουργία, κάτι που καθίσταται όλο και πιο δύσκολο.

Οι ασφαλιστικές εισφορές είναι ένα άλλο μεγάλο βάρος. Οι επιχειρηματίες καλούνται να πληρώνουν ποσά που πολλές φορές δεν ανταποκρίνονται στα έσοδά τους. Η εξασφάλιση της κοινωνικής ασφάλισης για τους ίδιους και τους υπαλλήλους τους γίνεται μια καθημερινή πρόκληση.

Οι επιχειρηματίες της Κοζάνης και της Δυτικής Μακεδονίας δεν ζητούν κάτι παράλογο. Θέλουν ένα βιώσιμο περιβάλλον για να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους. Θέλουν να δουν τις επιχειρήσεις τους να ανθούν και να προσφέρουν θέσεις εργασίας στην τοπική κοινωνία.

Η πολιτεία πρέπει να σταθεί δίπλα τους και να αναγνωρίσει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν. Χρειάζονται μέτρα που θα ανακουφίσουν το βάρος της φορολογίας, θα μειώσουν τους λογαριασμούς και θα εξορθολογήσουν τις ασφαλιστικές εισφορές. Μόνο έτσι θα μπορέσει η περιοχή να επανέλθει σε μια πορεία ανάπτυξης και να ξαναγίνει η ζωντανή και δυναμική κοινότητα που κάποτε ήταν.

Είναι καιρός να ακούσουμε τις φωνές των μικρομεσαίων επιχειρηματιών και να δώσουμε λύσεις που θα τους επιτρέψουν να συνεχίσουν να προσφέρουν στην τοπική οικονομία. Ας μην αφήσουμε την Κοζάνη και τη Δυτική Μακεδονία να γίνουν πόλεις-φαντάσματα.

Παρά την περηφάνια της Γερμανίας για την οικονομική ευημερία και την πολιτική σταθερότητα που βίωσε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η εικόνα έχει αλλάξει δραματικά. Σύμφωνα με το Bloomberg, η άνιση κατανομή πλούτου, η σταθερή οικονομία και η απώλεια κοινωνικής συνοχής φέρνουν τους Γερμανούς σε δεινή οικονομική θέση Η μέση περιουσία του γερμανικού νοικοκυριού διαθέτει 106.206 ευρώ, λίγο περισσότερο από το μέσο ελληνικό (97.748 ευρώ). Το 10% των πλουσιότερων Γερμανών κατέχει πάνω από τον μισό πλούτο της χώρας.

Το φορολογικό σύστημα της Γερμανίας επιβαρύνει δυσανάλογα την εργασία,  ενώ η οικονομία υστερεί σε ανάπτυξη, με αποτέλεσμα την αύξηση της οικονομικής ασφάλειας Η άνοδος των τιμών και η απώλεια φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου επιδεινώνουν την οικονομική κατάσταση. Κρίνεται αναγκαία η μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, η φορολόγηση του πλούτου και η ελάφρυνση του βάρους από τους εργαζομένους. Και η Γερμανία καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα τις οικονομικές προκλήσεις που φέρνουν τους πολίτες της σε όμοια θέση με τους Έλληνες.

Οι 8 στους 10 λένε ότι δεν αγοράζουν από το «καλάθι του νοικοκυριού», οι 7 στους 10 θεωρούν ότι δεν συμβάλει στη μείωση των ειδών πρώτης ανάγκης. H πλειοψηφία των ερωτώμενων (91,5%) δηλώνει πως επιθυμεί να αγοράζει προϊόντα απευθείας από τους παραγωγούς. Ως πρωταρχικές ανάγκες θέτουν:  –Την κάλυψη του κόστους τροφίμων (73,2%), –Την κάλυψη του κόστους ιατρικής περίθαλψης (59,8%), της θέρμανσης (54,3%) , του ενοικίου (53,9%) Τελείως κομμένα προκύπτουν για τους Έλληνες όλα τα «μη αναγκαία», δηλαδή: «καθόλου / μέτρια σημαντικές» η ψυχαγωγία (77,4%), η ένδυση (76,1%) και η προσωπική φροντίδα (70,2%).

ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΣΠΙΤΙ

–Όσον αφορά τη διατροφή, 7 στους 10 πολίτες σημειώνουν ότι επιλέγουν την αγορά τροφίμων βάσει προσφορών και τιμών.

–Το 41,3% δηλώνει ότι μπορεί να καταναλώνει κρέας

–Το 52,3% καταναλώνει ψάρι μόλις μία φορά την εβδομάδα και το 55,9% πουλερικά επίσης

–Το 74,4% δηλώνει ότι αποφεύγει τη χρήση του φούρνου, το 75% έχει αποφεύγει το καθημερινό μαγείρεμα.

–Το 73,5% των πολιτών προτιμά το γρήγορο ντους, ενώ το 40% μείωσε τις φορές που κάνει μπάνιο!

ΔΙΑΚΟΠΕΣ

–Το 60% των καταναλωτών δεν θα κάνει ούτε μία εβδομάδα διακοπών.

–Το 56,2% απέχει από δραστηριότητες αναψυχής εδώ και μία τριετία –3 στους 10 έχουν να πάνε διακοπές πολλά χρόνια.

–Το 27,8% μπόρεσε να κάνει διακοπές για μία εβδομάδα σε διάστημα μικρότερο των τριών ετών.

ΤΑ ΠΕΡΙΤΤΑ

–Το 73,7% έχει μειώσει τις φορές που σιδερώνει τα ρούχα, ενώ το 79,4% επιλέγει το πλύσιμο πιάτων στο χέρι για την αποφυγή –χρήσης πλυντηρίου.

–Το 94,6% των καταναλωτών προτιμά την απλώστρα από το στεγνωτήριο.

–Σχεδόν 6 στους 10 πολίτες (59,9%) δηλώνει ότι η τελευταία φορά που έκανε εργασίες συντήρησης κατοικίας ήταν τα τελευταία τρία ή πέντε χρόνια. Μόλις το 4,8% προχωρά σε τακτικές εργασίες συντήρησης.

Τα αίτια της πυρκαγιάς δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστά και δεν έχουν αναφερθεί θύματα.

Έχει χαρακτηριστεί ως μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες προσφυγικές κρίσεις στον κόσμο  και ωστόσο δεν γνωρίζουν όλοι τι ακριβώς συμβαίνει με τους Ροχίνγκια.

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος επιδείνωσε αυτή την εχθρότητα. Οι Μουσουλμάνοι υποστήριξαν τους Βρετανούς ενώ πολλοί Βουδιστές υποστήριξαν τους Ιάπωνες. Μετά την ανεξαρτησία της Μιανμάρ το 1948, οι Μουσουλμάνοι πολέμησαν για ίσα δικαιώματα, αλλά ηττήθηκαν, ενισχύοντας περαιτέρω το χάσμα στην κοινότητά τους.

Μία από τις πρώτες περιπτώσεις μετακίνησης προσφύγων Ροχίνγκια στο Μπαγκλαντές χρονολογείται από το 1978. Μια άλλη μετανάστευση σημειώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Σε καθεμία από αυτές τις δύο περιπτώσεις, περισσότεροι από 200.000 άνθρωποι Ροχίνγκια εγκατέλειψαν τη Μιανμάρ και την Πολιτεία Ραχίν.

Το επίσημο καθεστώς του «πρόσφυγα» είναι κάτι με το οποίο οι Ροχίνγκια αγωνίζονται χρόνια τώρα. Πριν από το 1992, όσοι μετακόμισαν στο Μπαγκλαντές επικεντρώθηκαν στη νοτιοανατολική περιοχή του Cox’s Bazar, κοντά στα σύνορα της Μιανμάρ. Δύο επίσημα στρατόπεδα προσφύγων είχαν δημιουργηθεί για να υποστηρίξουν την εισροή ανθρώπων — το Kutupalong και το Nayapara. Ωστόσο, με τον αυξανόμενο αριθμό των Ροχίνγκια που μετακινούνται στο Μπαγκλαντές μετά το 1992, δεν αναγνωρίζονται πλέον επίσημα από την κυβέρνηση της χώρας. Αντιθέτως, θεωρούνται ως μη εγγεγραμμένοι πρόσφυγες και αφήνονται να δημιουργήσουν τους δικούς τους αυτοσχέδιους καταυλισμούς στην περίμετρο των δύο στρατοπέδων που έχουν ήδη δημιουργηθεί.

Πού συμβαίνει η κρίση των Ροχίνγκια;

Η πλειονότητα της τρέχουσας προσφυγικής κρίσης βρίσκεται στο Μπαγκλαντές, συγκεκριμένα γύρω από τους προσφυγικούς καταυλισμούς στο Cox’s Bazar. Το Kutupalong και το Nayapara ξεκίνησαν ως τα δύο καταγεγραμμένα στρατόπεδα προσφύγων. Μετά το 1992, όταν όλο και περισσότερες οικογένειες Ροχίνγκια άρχισαν να καταφεύγουν στο Μπαγκλαντές, χτίστηκαν μικρότερα χωράφια γύρω από τους επίσημους κόμβους, προκαλώντας ακόμη περισσότερο συνωστισμό και περιορισμένη διαθεσιμότητα πόρων. Υπολογίζεται ότι τώρα  στο Cox’s Bazar ζουν περίπου 919.000  πρόσφυγες.

Το Kutupalong είναι ο μεγαλύτερος προσφυγικός χώρος μέχρι σήμερα. Οι Ροχίνγκια πλημμυρίζουν στο Cox’s Bazar αναζητώντας καταφύγιο, τροφή, ασφαλές πόσιμο νερό και συχνά υγειονομική περίθαλψη. Όσοι φτάνουν έχουν λίγα, αν υπάρχουν, υπάρχοντα και αναζητούν βοήθεια και πόρους που μειώνονται σταθερά σε διαθεσιμότητα. Παρόλο που ο πληθυσμός του καταγεγραμμένου προσφυγικού καταυλισμού Kutupalong μειώνεται τα τελευταία χρόνια, ο αριθμός των προσφύγων που ελπίζουν να βρουν καταφύγιο στους ανεπίσημους και μη καταγεγραμμένους οικισμούς έχει αυξηθεί σημαντικά.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί γιατί οι πρόσφυγες εγκαταλείπουν τα σπίτια και τις κατοικίες τους στη Μιανμάρ. Χρόνια βίας, διακρίσεων και προκαταλήψεων έχουν προκαλέσει ορισμένες εξεγέρσεις από την πλευρά των Ροχίνγκια.

Πολλά χωριά των Ροχίνγκια έχουν στοχοποιηθεί και καταστραφεί από πυρκαγιά στην Πολιτεία Ραχίν, εκτοπίζοντας βίαια τον πληθυσμό των Ροχίνγκια. Η προσφυγική κρίση των Ροχίνγκια ξεκίνησε στην πατρίδα τους, μεγάλο μέρος της οποίας έχει κατεδαφιστεί και συνεχίζει να καίγεται και να σβήνει.

Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα της προσφυγικής κρίσης των Ροχίνγκια;

Με έναν αριθμό παραγόντων που συμβάλλουν στις αυξημένες εντάσεις και τις αιχμές των Ροχίνγκια που αναζητούν καταφύγιο, τα μεμονωμένα γεγονότα της προσφυγικής κρίσης των Ροχίνγκια μπορεί μερικές φορές να γίνουν ασαφή. Ακολουθεί ένα σύντομο χρονοδιάγραμμα για να επισημανθούν τα βασικά γεγονότα, οι επιθέσεις και οι συγκρούσεις που αύξησαν την κατάσταση κρίσιμης και έκτακτης ανάγκης για την προσφυγική κρίση των Ροχίνγκια:

• 1962 : Η στρατιωτική διακυβέρνηση γίνεται κανόνας και νόμος σε όλη τη Μιανμάρ. Ως αποτέλεσμα, ο μουσουλμανικός πληθυσμός στην πολιτεία Rakhine κυριαρχείται από μαχητές και μια βουδιστική πλειοψηφία. Οι πρόσφυγες αρχίζουν να καταφεύγουν στο Μπαγκλαντές καθώς πολλές κυβερνητικές εκστρατείες εκτοπίζουν βίαια τους υπηκόους της Μιανμάρ.
• 1982 : Επίσημη ανακοίνωση της Μιανμάρ δηλώνει 135 εθνικά αναγνωρισμένες εθνοτικές ομάδες. Οι Ροχίνγκια δεν περιλαμβάνονται, αφήνοντάς τους απάτριδες και χωρίς υπηκοότητα.
• Ιούνιος και Οκτώβριος 2012 : Η στοχευμένη θρησκευτική βία στην Πολιτεία Ραχίν επηρεάζει αισθητά μεγάλες ομάδες Ροχίνγκια. Περισσότεροι από 200 άνθρωποι σκοτώνονται και άλλοι 150.000 μένουν άστεγοι.
• 2014 : Διενεργείται η πρώτη επίσημη απογραφή εδώ και δεκαετίες — και στους Ροχίνγκια απαγορεύεται να συμμετέχουν.
• Νοέμβριος 2015 : Διεξάγονται δημοκρατικές εκλογές για πρώτη φορά μετά τη χαλάρωση της στρατιωτικής διακυβέρνησης. Οι Ροχίνγκια αποκλείονται από τη συμμετοχή τόσο ως υποψήφιοι όσο και ως ψηφοφόροι.
• 9 Οκτωβρίου 2016 : Ένοπλες συγκρούσεις στην πολιτεία Ραχίν αναγκάζουν 87.000 Ροχίνγκια να καταφύγουν στο Μπαγκλαντές.
• 25 Αυγούστου 2017 : Η βία ξεσπά ξανά και μια σειρά επιθέσεων, με θανάτους και από τις δύο πλευρές, καταλύει την τρέχουσα μετακίνηση των ανθρώπων των Ροχίνγκια σε στρατόπεδα εντός του Cox’s Bazar.
• 23 Οκτωβρίου 2017 : Περισσότεροι από 600.000 άνθρωποι Ροχίνγκια έχουν εγκαταλείψει την Πολιτεία Ραχίν από τότε που οι κοινότητές τους καταστράφηκαν τον Αύγουστο.
• Απρίλιος 2018 : Υπολογίζεται ότι 781.000 πρόσφυγες έχουν δημιουργήσει καταυλισμούς σε εννέα οικισμούς εντός του Cox’s Bazar.

Υπάρχουν ακόμη πολλοί Ροχίνγκια στην Πολιτεία Ραχίν, που ζουν σε στρατόπεδα εσωτερικών εκτοπισμών και σε ολόκληρη την περιοχή. Ωστόσο, σχεδόν 1 εκατομμύριο πρόσφυγες έχουν καταφύγει στο Μπαγκλαντές όλα αυτά τα χρόνια, με την πλειονότητα αυτών να φθάνουν μετά τις βίαιες συγκρούσεις τον Αύγουστο του 2017. Είναι εύκολο, όταν παρουσιάζονται με αυτούς τους αριθμούς, να κατανοήσουμε το ζήτημα του υπερπληθυσμού και των ελάχιστων προσβάσιμων πόρων για όλους οι Ροχίνγκια τώρα στο Cox’s Bazar.

Τι κρύβεται πίσω από τη βία κατά των Ροχίνγκια;

Ο κύριος λόγος για τις συγκρούσεις και τις βίαιες επιθέσεις που λαμβάνουν χώρα μεταξύ της κυβέρνησης της Μιανμάρ και του λαού Rohingya έγκειται αποκλειστικά στις διαφορετικές θρησκευτικές και εθνοτικές τους ταυτότητες. Χρονολογείται από το 1800, οι Βρετανοί αποίκησαν την περιοχή της Μιανμάρ. Υπό βρετανική κυριαρχία, ο Ραχίν είδε μια επέκταση της μουσουλμανικής κοινότητας, διπλασιαζόμενη σε διάστημα 50 ετών.

Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος διέλυσε ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ του πληθυσμού στην Πολιτεία Rakhine. Ενώ οι Μουσουλμάνοι ευνοούσαν τους Βρετανούς και τα συμμαχικά στρατεύματα, πολλοί από τους Βουδιστές στο Ραχίν υποστήριξαν τους Ιάπωνες. Μετά τον πόλεμο, το 1948, η Μιανμάρ κέρδισε την ανεξαρτησία της από τη βρετανική κυριαρχία. Αμέσως μετά, ο μουσουλμανικός πληθυσμός ξεκίνησε μια εξέγερση στην πολιτεία Rakhine αναζητώντας ίσα δικαιώματα και αυτονομία. Η κυβέρνηση στη Μιανμάρ νίκησε την εξέγερση, ενισχύοντας τη διαίρεση και την αρνητική προκατάληψη εναντίον του λαού Ροχίνγκια.

Μετά από αυτές τις ήττες, οι εντάσεις ενισχύθηκαν, εκτοπίζοντας βίαια τον υπόλοιπο πληθυσμό του λαού Ροχίνγκια.

Η Μιανμάρ είναι μια χώρα σε ροή και εξακολουθεί να παλεύει με το όραμα και την ταυτότητά της. Για κάποιους, αυτό το όραμα δεν περιλαμβάνει καθόλου τους Ροχίνγκια.

Οι Ροχίνγκια έχουν καταφύγει σε διάφορες χώρες. Ενώ το Μπαγκλαντές έχει αναμφίβολα δει τον υψηλότερο αριθμό προσφύγων, οι Ροχίνγκια έχουν εξαπλωθεί σε όλη την Ασία μέσω του νερού, κινδυνεύοντας με θάνατο, πείνα και ασθένειες στην πορεία. Το 1978 ξεκίνησε η πρώτη φυγή προσφύγων, που οδήγησε πολλούς να διασχίσουν τα ύδατα με βάρκες στη νοτιοανατολική Ασία και όχι μόνο. Οι Ροχίνγκια κατοικούν στις ακόλουθες χώρες:

• Μπαγκλαντές
• Ταϊλάνδη
• Φιλιππίνες
• Μαλαισία
• Ινδονησία
• Η Γκάμπια
• Ινδία
• Οι Ηνωμένες Πολιτείες

 

πληροφορίες: https://www.mercycorps.org/

Οι αυξήσεις στα κέρδη των σούπερ μάρκετ

Συγκεκριμένα, οι 34 επιχειρήσεις σούπερ μάρκετ του δείγματος που χρησιμοποιήθηκε στο πλαίσιο της προετοιμασίας της ειδικής έκδοσης, παρουσίασαν πωλήσεις αξίας 10,11 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 237,97 εκατ. ευρώ ή κατά 2,41% συγκριτικά με το 2020 και κατά 9,54% συγκριτικά με το 2019, οπότε οι πωλήσεις είχαν διαμορφωθεί στα 9,11 δισ. ευρώ

Όπως σημειώνεται σε σχετική ανακοίνωση, πρόκειται για την πέμπτη συνεχόμενη χρονιά σημαντικής ανόδου των κλαδικών πωλήσεων, καθώς το 2020 αυξήθηκαν κατά 868,77 εκατ. ευρώ ή 9,54%, το 2019 κατά 511,54 εκατ. ευρώ ή 5,95%, το 2018 κατά 296,68 εκατ. ευρώ ή 3,56% και το 2017 κατά 585,25 εκατ. ευρώ ή 7,51% συγκριτικά με το 2016, οπότε είχαν διαμορφωθεί στα 7,79 δισ. ευρώ.

Πώς εξηγούνται οι αυξημένες πωλήσεις

Συνολικά, δηλαδή, την εν λόγω τετραετία η αύξηση των πωλήσεων υπερέβη το 31% και τα 2,42 δισ. ευρώ, πράγμα που αποδίδεται, πρώτον, στην επίδραση της πανδημίας και των lockdowns, δεύτερον, στην πλήρη επαναλειτουργία του δικτύου της πάλαι ποτέ Μαρινόπουλος, τρίτον, στην οργανική ανάπτυξη του κλάδου έναντι ανταγωνιστικών προς αυτόν δικτύων και, τέταρτον, στις διεθνείς πληθωριστικές πιέσεις από το δεύτερο εξάμηνο του 2021.

Τα σούπερ μάρκετ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις

Στην ανάλυση όπου εξετάζονται τα βασικά οικονομικά μεγέθη των δέκα μεγαλύτερων από άποψη πωλήσεων εταιρειών του κλάδου -λαμβάνοντας υπόψιν και τους ενοποιημένους ισολογισμούς όσων εξ αυτών δημοσιεύουν-, φαίνεται ότι τις υψηλότερες πωλήσεις, και δη με την μεγαλύτερη αύξηση σε αξία στον κλάδο, τις είχε ο όμιλος Ελληνικές Υπεραγορές Σκλαβενίτης (ΕΥΣ). Ήταν της τάξης των 3,99 δισ. ευρώ, προσαυξημένες κατά 5,12% έναντι του 2020 ή κατά 194 εκατ. ευρώ, που έφεραν τον όμιλο μια ανάσα πριν το όριο των 4 δισ. ευρώ. Αυτά τα 194 εκατ. ευρώ αντιστοιχούν σε πωλήσεις μεγαλύτερες της όγδοης επιχείρησης του δείγματος στην κλίμακα κατάταξης των 34 εταιρειών, βάσει του τζίρου τους.

Στη δεύτερη θέση βρέθηκε η Άλφα Βήτα Βασιλόπουλος με ετήσιες πωλήσεις 1,97 δισ. ευρώ, μειωμένες σημαντικά κατά 54,40 εκατ. ευρώ ή κατά 2,69% συγκριτικά με το 2020.

Στην τρίτη θέση βρέθηκε η Μετρό με αύξηση πωλήσεων 2,69% και ετήσιο τζίρο 1,37 δισ. ευρώ. Ακολούθησε η Δ. Μασούτης με αμετάβλητες πωλήσεις (αύξηση 0,11%) στα 883,47 εκατ. ευρώ.

Αθροιστικά οι 10 μεγαλύτεροι όμιλοι και εταιρείες παρουσίασαν το 2021 νέα αύξηση των κερδών τους συγκριτικά με το 2020. Συνολικά οι 10 μεγάλοι οργανισμοί του κλάδου εμφάνισαν καθαρά αποτελέσματα προ φόρων (κέρδη) 195,65 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 16,91% συγκριτικά με το 2020, οπότε είχαν διαμορφωθεί στα 167,35 εκατ. ευρώ.

Ως εκ τούτου ο δείκτης καθαρής κερδοφορίας των «δέκα» ομίλων και εταιρειών διαμορφώθηκε στο 1,99% έναντι 1,75% το 2020 (και 0,72% το 2019). H καθαρή κερδοφορία του συνόλου των 34 εταιρειών του δείγματος το 2021 ήταν λίγο υψηλότερη, κατά 16,87%, και διαμορφώθηκε σε 221,96 εκατ. ευρώ έναντι 189,92 εκατ. ευρώ το 2020. Το καθαρό περιθώριο κέρδους επομένως διαμορφώθηκε το 2021 σε 2,20% έναντι 1,92% το 2020. Όπως σημειώνεται στην ίδια ανακοίνωση, η εξέλιξη αυτή ήταν αποτέλεσμα των εξελίξεων μάλλον στις μεγαλύτερες επιχειρήσεις και στους ομίλους του κλάδου παρά μιας γενικότερης τάσης ανάπτυξης της κερδοφορίας, αφού οι οκτώ μεταξύ των «δέκα» κατέγραψαν αύξηση κερδών έναντι μόλις έντεκα εκ των υπολοίπων εικοσιτεσσάρων.

Σε ό,τι αφορά τους υπόλοιπους δείκτες κερδοφορίας, ο δείκτης συνολικού μικτού κέρδους για τους δέκα μεγαλύτερους ομίλους και εταιρείες έμεινε σταθερός στο 27,15% έναντι 27,05%. Το λειτουργικό κόστος παρά την αύξησή του ως αξία κατά 3,34%, ως δείκτης έμεινε σταθερός 23,74% έναντι 23,58%, ενώ το χρηματοοικονομικό κόστος παρότι ως αξία μειώθηκε κατά 6,46%, ως δείκτης έμεινε σχεδόν αμετάβλητος στο 1,13% έναντι 1,25%. Ως εκ τούτου ο δείκτης λειτουργικού περιθωρίου κέρδους (EBIT προ χρηματοοικονομικού κόστους) έμεινε επίσης σταθερός στο 3,41% έναντι 3,48%.

Μια πιο ρεαλιστική εικόνα δίνει και ο δείκτης προ χρηματοοικονομικού κόστους και αποσβέσεων (EBITDA), ο οποίος, ενσωματώνοντας την αυξητική τάση των αποσβέσεων και ειδικά των αποσβέσεων μισθώσεων (που πρωτοεμφανίστηκαν το 2019), δεν παρουσίασε αξιόλογη μεταβολή και διαμορφώθηκε σε υψηλά επίπεδα για τον κλάδο συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια, από 6,25% το 2020 σε 6,19% το 2021 για τους «δέκα» μεγαλύτερους ομίλους και επιχειρήσεις και από 6,24% σε 6,23% αντίστοιχα για τις 34 εταιρείες.

Η υπηρεσία BNPL, ανταποκρινόμενη στις νέες αγοραστικές συνήθειες των καταναλωτών, έχει ξεκινήσει να παρέχεται και στην ελληνική αγορά μέσω fintech εταιρειών που υπόσχονται διευκολύνσεις στην αγορά προϊόντων σε συνεργασία με μεγάλους ομίλους λιανικής.

Τον περασμένο Ιούνιο η σουηδική fintech Klarna επεκτάθηκε στην Ελλάδα με την υπηρεσία «Pay in 3». Με την «Πληρωμή σε 3 δόσεις» οι καταναλωτές που επιλέγουν την Klarna στο ταμείο ενός συνεργάτη λιανικής μπορούν να χωρίσουν τις αγορές τους σε τρεις άτοκες δόσεις οι οποίες εξοφλούνται κάθε 30 ημέρες από τη στιγμή της αγοράς. Με αυτόν τον τρόπο, οι καταναλωτές μπορούν να κατανείμουν το κόστος των αγορών τους ομοιόμορφα και να παραλάβουν το προϊόν πριν πληρώσουν ολόκληρο το ποσό. Οι μηνιαίες πληρωμές απλώς χρεώνονται στην κανονική χρεωστική κάρτα του καταναλωτή ενώ δεν υπάρχουν «κρυφές» χρεώσεις.

To Public είναι ο πρώτος omni-retailer στην Ελλάδα που προσφέρει την ευέλικτη επιλογή πληρωμής της Klarna στην Ελλάδα, μαζί με άλλους γνωστούς διεθνείς και Έλληνες λιανέμπορους όπως η H&M, η Cosmos Sport, το Spitishop κ.ά. Επιπλέον, η Public Group εντάχθηκε στον τελευταίο γύρο χρηματοδότησης 800 εκατ. δολ. της Klarna ως στρατηγικός επενδυτής, προωθώντας περαιτέρω την επέκταση της Klarna στην ελληνική αγορά.

Παράλληλα, η Klarna προχώρησε σε συνεργασία με τη Viva Wallet που δίνει τη δυνατότητα ενσωμάτωσης των ευέλικτων μεθόδων πληρωμής της Klarna στα ηλεκτρονικά καταστήματα αλλά και στα POS των φυσικών καταστημάτων στις λιανεμπορικές επιχειρήσεις σε Ελλάδα, ΕΕ και Ηνωμένο Βασίλειο.

Αντίστοιχες υπηρεσίες BNPL προσφέρει στην ελληνική αγορά η βουλγαρική ΤΒΙ Bank, η οποία έχει ήδη προχωρήσει σε συνεργασία με ένα ευρύ δίκτυο φυσικών καταστημάτων, e-shops και marketplaces προσφέροντας στον καταναλωτή τη δυνατότητα πληρωμής σε 4 δόσεις, χωρίς πιστωτική κάρτα και χωρίς επιπλέον χρεώσεις. Συγκεκριμένα, συνεργάζεται με την Electronet, την Hellas Direct το Spotawheel κ.ά . Σημειώνεται ότι η Skroutz μέσω συνεργασίας με την ΤΒΙ Bank, παρέχει στους καταναλωτές τη δυνατότητα να αποκτήσουν άμεσα τα προϊόντα που επιθυμούν, αξίας από 20 έως 300 ευρώ και να αποπληρώσουν αργότερα με 4 δόσεις και 0% επιτόκιο, χωρίς πιστωτική κάρτα και μέσα από μία digital και γρήγορη διαδικασία.

Στο ίδιο πλαίσιο, η ελληνική startup Finloup δίνει την δυνατότητα στους καταναλωτές να πραγματοποιούν τις αγορές τους με δόσεις χωρίς να απαιτείται η χρήση πιστωτικής κάρτας και χωρίς κρυφές χρεώσεις, εύκολα, γρήγορα, ψηφιακά και με ασφάλεια. Η Finloup έχει λανσάρει ήδη από πέρυσι υπηρεσίες BNPL στην ελληνική αγορά παρέχοντας τη δυνατότητα πληρωμής σε 4 άτοκες δόσεις και έχοντας κλείσει συμφωνίες με περισσότερες από 80 αλυσίδες και επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων οι αλυσίδες Admiral Sports και Funky Buddha.

Το νέο προφίλ του Έλληνα καταναλωτή

Πώς έχει αλλάξει όμως ο Έλληνας καταναλωτής και οι αγοραστικές του συνήθειες τα δύο τελευταία χρόνια; Όπως εξηγεί μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Θάνος Μαύρος, Εταίρος, Συμβουλευτικές Υπηρεσίες ΕΥ Ελλάδος, Επικεφαλής Τομέα Καταναλωτικών Προϊόντων και Λιανεμπορίου της EY στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, την τελευταία διετία, βιώσαμε, σε ολόκληρο τον κόσμο, δύο αλλεπάλληλα «σοκ»: Αρχικά την πανδημία, με τα πολύμηνα lockdowns και την κοινωνική αποστασιοποίηση που επέβαλε και στη συνέχεια, την αβεβαιότητα που προκάλεσε ο πόλεμος της Ουκρανίας, σε συνδυασμό με τη ραγδαία αύξηση του πληθωρισμού. Την ίδια ώρα, οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης δεν αποτελούν προβλέψεις για το μέλλον, αλλά ορατή πραγματικότητα. Ο εξελίξεις αυτές αλλάζουν δραστικά τις συνήθειες, τις προτεραιότητες, αλλά και τις αξίες και τις προσδοκίες των καταναλωτών, πράγμα που καταγράφεται με σαφήνεια στην έρευνα της EY «Future Consumer Index Ελλάδα 2022».

«Από τις πολλές, διαφορετικές τάσεις που αναδεικνύει η έρευνα, σημειώνω τις πιο σημαντικές: Η πρωτόγνωρη εμπειρία του COVID, οδηγεί πολλούς καταναλωτές σε έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής. Παράλληλα, η ανησυχία για το μέλλον του πλανήτη δίνει ώθηση σε πιο βιώσιμες επιλογές, αλλά και σε πιο υπεύθυνη καταναλωτική συμπεριφορά. Ωστόσο, η εκτίναξη του κόστους ζωής, οδηγεί σε μια αβεβαιότητα για το μέλλον και στην ανάγκη περιορισμού των δαπανών. Προσθέστε σε αυτά τη μαζική στροφή στο ηλεκτρονικό εμπόριο και την αποστασιοποίηση των καταναλωτών από τα brands και καταλαβαίνετε ότι είμαστε αντιμέτωποι με την τέλεια καταιγίδα» τονίζει ο κ. Μαύρος.

Όπως αναφέρει ο ίδιος, η αύξηση των τιμών, κυρίως της ενέργειας και των τροφίμων, οδηγούν τους καταναλωτές σε περιστολή των δαπανών τους. Για τους Έλληνες, οι οποίοι, εξάλλου, μόλις άφησαν πίσω τους μια δεκαετία λιτότητας, η τάση αυτή είναι έντονη. Ποσοστό 70% των ερωτώμενων, από 60% πέρυσι, αναφέρουν ότι ξοδεύουν λιγότερα χρήματα σε προϊόντα που δεν είναι πρώτης ανάγκης και 51%, από 43% πέρυσι, ότι αγοράζουν μόνο τα απαραίτητα. Την ίδια ώρα, 78% των Ελλήνων καταναλωτών, αναφέρουν ότι η τιμή είναι σήμερα πιο σημαντικό κριτήριο, σε σχέση με την περίοδο πριν την πανδημία. Η τάση προς μειωμένες τιμές είναι εντονότερη στα είδη πολυτελείας και τη διασκέδαση εκτός σπιτιού, έχει επεκταθεί, όμως, και σε είδη για τα οποία οι δαπάνες θεωρούνται πιο ανελαστικές, όπως τρόφιμα, είδη σπιτιού και ατομικής υγιεινής, αλκοολούχα ποτά και καπνικά προϊόντα. Για το μεσοπρόθεσμο μέλλον, η εικόνα διαμορφώνεται κάπως πιο αισιόδοξη, με το ποσοστό όσων προβλέπουν βελτίωση της οικονομικής τους κατάστασης (29%) να συμπίπτει με αυτούς που αναμένουν επιδείνωση.

«Ο Έλληνας καταναλωτής, όπως και οι περισσότεροι καταναλωτές διεθνώς, φαίνεται να υιοθετεί μία συνολική στάση “αναμονής” και “αυτοπεριορισμού”, επιλέγοντας να μειώσει την κατανάλωση, τουλάχιστον προσωρινά, μέχρι να ξεκαθαρίσει το θολό τοπίο και να λήξει η φάση της παγκόσμιας αβεβαιότητας που βιώνει» επισημαίνει ο κ. Μαύρος.

Οι online αγορές ήρθαν για να μείνουν

Εστιάζοντας στο ηλεκτρονικό εμπόριο και τη δυναμική που παρουσιάζει, ο κ. Μαύρος επισημαίνει ότι παρότι υπάρχει μία σταδιακή επιστροφή στα φυσικά καταστήματα (το ποσοστό όσων επισκέπτονται λιγότερο συχνά τα φυσικά καταστήματα μειώθηκε στο 36% από 59% το 2021), είναι σαφές ότι οι online αγορές ήρθαν για να μείνουν. Στη φετινή έρευνα, πάνω από τους μισούς (57%) τοποθετούνται θετικά απέναντι στις διαδικτυακές αγορές, και είναι σημαντικό ότι το ποσοστό αυτό δεν αφορά μόνο τους νέους, αλλά όλες τις ηλικιακές ομάδες και κοινωνικές τάξεις. Όταν ρωτήθηκαν πώς θα κάνουν τις αγορές τους ή θα αναζητήσουν προσφορές κατά το επόμενο μεγάλο εκπτωτικό γεγονός, μόλις 7% απάντησαν «κυρίως ή μόνο σε φυσικά καταστήματα». Ωστόσο, μια ισχυρή μειοψηφία παραμένει επιφυλακτική απέναντι στις διαδικτυακές αγορές, περισσότερο στα τρόφιμα και είδη σουπερμάρκετ και σε μικρότερο βαθμό, στα αγαθά διαρκείας. Είναι θετικό ότι, μετά την απότομη προσαρμογή του 2020-2021, η αγορά φαίνεται να ξεπερνά πολλά από τα αρχικά προβλήματα που προβλημάτιζαν τους καταναλωτές σε σχέση με τις online αγορές. Ιδιαίτερα, οι αργοί χρόνοι παράδοσης και η ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων που προβλημάτιζαν πέρσι το 49% και 37% των καταναλωτών αντίστοιχα, ανησυχούν σήμερα μόλις έναν στους πέντε. Εξακολουθούν, όμως, να λειτουργούν αποτρεπτικά το υψηλό κόστος παράδοσης (42%) και η δυσκολία στην αλλαγή προϊόντων (29%).

Από την ίδια έρευνα προκύπτει ότι το 55% των καταναλωτών δηλώνουν ότι περνούν περισσότερο χρόνο στο σπίτι. Τα ζητήματα της υγείας εξακολουθούν να προβληματίζουν τους Έλληνες καταναλωτές, οι ανησυχίες, όμως, έχουν υποχωρήσει σε σχέση με πέρσι, καθώς επισκιάζονται σε μεγάλο βαθμό από τα οικονομικά προβλήματα. Οι ανησυχίες για την υγεία βρίσκονται πλέον στην τρίτη θέση, μετά το κόστος διαβίωσης και τα οικονομικά, ενώ, είναι ενδιαφέρον, ότι η ψυχική υγεία ανησυχεί εξίσου με τη σωματική.

Επίσης, η στάση των Ελλήνων απέναντι στα ζητήματα βιώσιμης ανάπτυξης είναι πιο περίπλοκη. Ένας στους τρεις ερωτώμενους (38%) θεωρεί τη βιώσιμη ανάπτυξη σημαντικό παράγοντα κατά τη λήψη αγοραστικών αποφάσεων σήμερα, ενώ, μακροπρόθεσμα, μέσω των επιλογών τους, δύο στους τρεις (64%) δείχνουν να τους απασχολεί ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος των αγορών τους. Δηλώνουν, επίσης, ότι προσπαθούν να εφαρμόσουν οι ίδιοι έναν πιο βιώσιμο τρόπο ζωής, σε αντίστοιχα ποσοστά με το παγκόσμιο δείγμα, αν και αρκετές από τις απαντήσεις τους δε φαίνεται να επιβεβαιώνονται από τα διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία. Προβληματίζονται, όμως, για μια σειρά από παράγοντες που τους αποτρέπουν από την αγορά βιώσιμων προϊόντων, όπως – κυρίως – η υψηλή τιμή (74%), αλλά και η αξιοπιστία των πληροφοριών και ισχυρισμών που προβάλλουν σχετικά οι επιχειρήσεις.

Την ίδια στιγμή, η έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους ισχυρισμούς των επιχειρήσεων για τη βιωσιμότητα των προϊόντων τους είναι μία μόνο εκδήλωση της γενικότερης αποδυνάμωσης της σχέσης των καταναλωτών με τις μάρκες, στην οποία οι επιχειρήσεις οφείλουν να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή. Σχεδόν οι μισοί συμμετέχοντες στην έρευνα (47%) δηλώνουν, ότι οι μάρκες αποτελούν σήμερα λιγότερο σημαντικό κριτήριο κατά τις αγοραστικές τους αποφάσεις, ενώ το 56% των ερωτώμενων, από 41% πριν έναν χρόνο, αναφέρουν ότι έχουν αλλάξει τα brands που αγοράζουν, είτε για να μειώσουν τα έξοδά τους, είτε γιατί επιλέγουν προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας, είτε για να υποστηρίξουν την τοπική οικονομία ή καταστήματα της γειτονιάς τους. Παράλληλα, αλλάζουν δραστικά οι προσδοκίες από τα brands. Οι καταναλωτές δεν απαιτούν, πλέον, μόνο προσιτή τιμή, καλή ποιότητα και εξυπηρέτηση, αλλά και κοινωνικά και περιβαλλοντικά υπεύθυνη συμπεριφορά. Χαρακτηριστικά, το 72% των ερωτώμενων πιστεύουν ότι τα brands πρέπει να συμπεριφέρονται με ηθικό τρόπο και σύμφωνα με τις προσδοκίες της κοινωνίας, ενώ, το 69% θεωρούν ότι η συμπεριφορά μίας επιχείρησης είναι τόσο σημαντική, όσο και τα προϊόντα και οι υπηρεσίες που προσφέρει. Επιπλέον, οι καταναλωτές εμφανίζονται έτοιμοι να «τιμωρήσουν» τα brands που δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες τους, διακόπτοντας ή μειώνοντας τις αγορές τους, ή δημοσιοποιώντας το παράπονό τους, στους φίλους τους, τα social media ή τα ΜΜΕ.

Η μεγάλη πλειονότητα αναγνωρίζει υπερβολικές/αρκετά μεγάλες αυξήσεις στις τιμές 11 προϊόντων/αγαθών από τα 18 που εξετάστηκαν, με το ρεύμα, καύσιμα αυτοκινήτου, θέρμανσης, είδη σουπερμάρκετ και τρόφιμα/ποτά να προηγούνται.

Μεταξύ όσων έχουν περικόψει ή μειώσει την κατανάλωση κάθε κατηγορίας, οι 7 στους 10 το έχουν κάνει γιατί δεν επαρκεί το εισόδημά τους, ενώ οι 3 στους 10 το έχουν κάνει προληπτικά/από φόβο για τα «χειρότερα».

Η ακρίβεια και οι πιθανές ελλείψεις σε βασικά είδη διατροφής είναι σήμερα τα πρώτα σε ανησυχία θέματα που απασχολούν τους Έλληνες, περισσότερο κι από τον πόλεμο, την πανδημία και την ενδοοικογενειακή βία.

Το 29% έχει «κόψει» τελείως τα έξοδα για ταξίδια/ διακοπές και το 32% έχει μειώσει την κατανάλωση στις υπηρεσίες αυτές. Αντίθετα, το 39% δήλωσε είτε ότι δεν περιορίζει τα έξοδα για διακοπές, είτε ότι δεν επηρεάζεται από την άνοδο των τιμών.

Πάντως εκτός από μειώσεις και περικοπές, οι Έλληνες καταναλωτές ήδη κάνουν πληθώρα επιλογών που εξασφαλίζουν έξυπνες αγορές, και τις εντείνουν από τον Ιανουάριο 2022. Οικονομία σε ρεύμα και καύσιμα, αγορά των απολύτως απαραιτήτων και αναζήτηση προσφορών χαρακτηρίζουν την ζωή των Ελλήνων καταναλωτών σήμερα

Στην έρευνα της Focus Bari | YouGov έλαβαν μέρος 1000 άτομα Πανελλαδικά από τις 5 έως τις 12 Απριλίου.

Δείτε αναλυτικά την έρευνα εδώ.

*naftemporiki.gr

Σε κάθε περίπτωση, την δεδομένη στιγμή το «πακέτο» και το τι ακριβώς αυτό θα περιλαμβάνει βρίσκεται στην τελική φάση επεξεργασίας από το Μαξίμου και τα αρμόδια υπουργεία.

Τι έχει πέσει στο τραπέζι

Οι πληροφορίες λένε πάντως ότι –μεταξύ άλλων- στο τραπέζι είναι και στοχευμένες παρεμβάσεις στις τιμές βασικών προϊόντων και καυσίμων. Μένει να ξεκαθαρίσει το εάν θα πρόκειται για παρεμβάσεις που αφορούν στην υιοθέτηση κάποιου πλαφόν ή την προσωρινή μείωση φόρων, όπως ΕΦΚ ή ΦΠΑ.

Προωθείται –όπως και να έχει- η αύξηση της επιδότησης στους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος επιχειρήσεων στο 75% από 50% που ισχύει σήμερα, ανεξαρτήτως τάσης (υψηλή, μεσαία, χαμηλή), ενώ συζητείται και η παράταση της αναστολής πληρωμής Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) από τις επιχειρήσεις που είναι συνδεδεμένες στη Μέση Τάση, η οποία λήγει στα τέλη Μαρτίου.

Στο τραπέζι είναι και η αύξηση της επιδότησης στους λογαριασμούς του φυσικού αερίου.

Τι ισχύει όμως με τα μέχρι τώρα δεδομένα για τον Μάρτιο όσον αφορά στις επιδοτήσεις ενέργειας;

-Για τους οικιακούς καταναλωτές με κυμαινόμενα τιμολόγια και για την πρώτη κατοικία, η επιδότηση είναι 150 ευρώ ανά μεγαβατώρα για τις πρώτες 155 κιλοβατώρες μηνιαίας κατανάλωσης (έναντι 150 kwh που ήταν το όριο το Φεβρουάριο) και για κατανάλωση από 156 έως 310 kwh, (από 300 kwh), η επιδότηση είναι 110 ευρώ ανά μεγαβατώρα. Έτσι η συνολική επιδότηση διαμορφώνεται στα 40,03 ευρώ (σ.σ.: από 39 ευρώ τον προηγούμενο μήνα).

-Για το Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο η επιδότηση παραμένει στα 170 ευρώ ανά μεγαβατώρα για τις πρώτες 310 κιλοβατώρες (αντί για 300) χωρίς την προϋπόθεση της πρώτης κατοικίας.

-Για τους επαγγελματικούς καταναλωτές, με κυμαινόμενα τιμολόγια προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας, ανεξαρτήτως τάσης, η επιδότηση παραμένει σε 65 ευρώ/ΜWh για όλη τη μηνιαία κατανάλωση.

Για το φυσικό αέριο η κρατική επιδότηση τον Μάρτιο παραμένει στα 20 ευρώ ανά θερμική μεγαβατώρα για όλους τους καταναλωτές (οικιακούς και μη, εκτός των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας).

Ποιοι πέφτουν… «παγίδα» και χάνουν την επιδότηση

Το γεγονός όμως ότι η επιδότηση προς τα νοικοκυριά αφορά αποκλειστικά την κύρια κατοικία τους, πρακτικά σημαίνει πως χιλιάδες θα είναι εκείνοι που θα μείνουν εκτεθειμένοι στην ενεργειακή θύελλα και θα κληθούν να πληρώσουν τους υπέρογκα «φουσκωμένους» χωρίς καμία κρατική συνδρομή.

Φοιτητικές κατοικίες:

Μεγάλοι χαμένοι τα νοικοκυριά με παιδιά που σπουδάζουν σε άλλη πόλη μακριά από την κύρια κατοικία που λαμβάνει την επιδότηση. Το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο για τους φοιτητές που ενοικιάζουν κατοικία σε περιοχές με πολύ χαμηλή θερμοκρασία τον χειμώνα (Ξάνθη, Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη, Φλώρινα, Κοζάνη κ.λπ.). Το παιδί που σπουδάζει δεν υποβάλλει το ίδιο φορολογική δήλωση γιατί δεν έχει εισοδήματα, είναι προστατευόμενο μέλος του γονέα ο οποίος δηλώνει στο Ε1 τη φοιτητική κατοικία ως μισθωμένη δευτερεύουσα κατοικία. Οι φοιτητικές κατοικίες αποκλείονται τελείως από την επιδότηση. Μόνο εάν ο φοιτητής κάνει δική του φορολογική δήλωση και δηλώνει την κατοικία που εκμισθώνει ως κύρια κατοικία δικαιούται επιδότηση τον Ιανουάριο.

Αλλαγή κατοικίας (ενοίκιο – αγορά):

Απροστάτευτοι από τη θύελλα των τιμών στο ρεύμα και στο φυσικό αέριο μένουν οι φορολογούμενοι οι οποίοι μίσθωσαν, πούλησαν ή αγόρασαν κατοικία μετά το πέρας των φορολογικών δηλώσεων το 2021 ή τις πρώτες ημέρες του 2022 με αποτέλεσμα να μην έχουν υποβάλει δηλώσεις και να μη φαίνονται μέσα στο σύστημα της ΑΑΔΕ. Για όσους άλλαξαν κατοικία είναι αδύνατη η διασταύρωση μέσω του πίνακα 5 του Ε1 της φορολογικής δήλωσης καθώς δεν έχει ακόμη δηλωθεί η κύρια κατοικία.

Πρώτη δευτερεύουσα:

Απροστάτευτη από τη λαίλαπα των τιμών στην ενέργεια μένει μια πολύ μεγάλη μερίδα που έχει μετατρέψει την εξοχική κατοικία σε μόνιμη, ιδιαίτερα την περίοδο των περιοριστικών μέτρων αλλά και τώρα με τη ραγδαία εξάπλωση της «Όμικρον», καθώς και όσοι έχουν βγει σε σύνταξη.

«Αγκάθι» συνιστά και το γεγονός ότι δεν επιδοτείται το κοινόχρηστο ρεύμα στις πολυκατοικίες.