Συνέβη στο Λυμπερόν, ένα μικρό χωριό που ζούσε αποκλειστικά απ’τον τουρισμό, μέχρι που έπαψαν να έρχονται τουρίστες εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Κανένας τουρίστας δεν επισκέπτεται το χωριουδάκι, οπότε ο κάθε κάτοικος του πρέπει, για να επιβιώσει, να αντλήσει χρήμα από κάποιον άλλο (…) Τελικά, εμφανίζεται ένας ξένος και νοικιάζει ένα δωμάτιο.
Κλείνοντας το δωμάτιο πληρώνει με ένα χαρτονόμισμα των 100€.

Πριν προλάβει καλά καλά ο τουρίστας να ανέβει σέρνοντας τη βαλίτσα του στη σκάλα, ο ξενοδόχος τρέχει στον χασάπη του, που εδώ και εβδομάδες του χρωστάει 100€. Ο χασάπης παίρνει το χαρτονόμισμα και τρέχει στον κτηνοτρόφο που του προμηθεύει το κρέας, και τον οποίο πρότινος δεν μπορούσε να πληρώσει. Ο κτηνοτρόφος αρπάζει κατευχαριστημένος το χαρτονόμισμα και καλπάζει κυριολεκτικά στη μοναδική πόρνη του χωριού, στην οποία χρωστάει ακόμη τα χρήματα των τελευταίων επισκέψεων του. Η πόρνη τρέχει γρήγορα να βρει τον ξενοδόχο, στου οποίου κατά
καιρούς νοικιάζει με την ώρα κάποιο δωμάτιο, που όμως μετά την κρίση αδυνατούσε πια να το πληρώσει. Τη στιγμή που αφήνει το χαρτονόμισμα στον πάγκο της ρεσεψιόν, κατεβαίνει ο
τουρίστας από τη σκάλα, δηλώνει ότι το δωμάτιο δεν του αρέσει, παίρνει το χαρτονόμισμα και εξαφανίζεται. Σ’αυτή την πολύ σύντομη στιγμή της ζωής ενός χωριού δεν ξοδεύτηκε χρήμα, δεν
κερδήθηκε και δε χάθηκε τίποτα.

Το μόνο που συνέβη πραγματικά είναι : Όλοι οι κάτοικοι του χωριού ξαφνικά έπαψαν να έχουν χρέη.