Στο Εθνικό Αρχείο της Γαλλίας η τεχνολογία X-Ray αποκάλυψε τη λογοκριμένη μυστική αλληλογραφία της, ανάμεσα σε πολλά χαμένα γραπτά και σχέδια.

Κατά τη διάρκεια των ταραγμένων ημερών της Γαλλικής Επανάστασης, τον Ιανουάριο του 1792, η Μαρία Αντουανέτα, κλείνει ένα τρυφερό γράμμα γράφοντας: «Δεν θα τελειώσω χωρίς να σας πω αγαπητέ και τρυφερέ μου φίλε ότι σας αγαπώ παράφορα και ότι δεν μπορώ να ζω στιγμή χωρίς να σας λατρεύω». Αλλά το γράμμα δεν απευθύνεται στο σύζυγό της Λουδοβίκο ΙΣΤ’ αλλά στον στενό της φίλο και φημολογούμενο εραστή της Άξελ φον Φέρσεν.

Η σχέση του ζευγαριού απαιτούσε διακριτικότητα. Το ίδιο και οι πολιτικές πτυχές της αλληλογραφίας τους. Τα γράμματα ανταλλάχθηκαν ενώ η βασιλική οικογένεια ήταν σε κατ’ οίκον περιορισμό από τους επαναστάτες που έλεγχαν τη Γαλλία. Τόσο η Μαρία Αντουανέτα όσο και ο Φέρσεν προσπαθούσαν να ασκήσουν την επιρροή τους με την ελπίδα να σώσουν τη δυναστεία των Βουρβόνων ή τουλάχιστον να σώσουν τις ζωές των μελών της βασιλικής οικογένειας. Για έναν ή και για τους δύο αυτούς λόγους, τα λίγα σωζόμενα γράμματα μεταξύ τους έχουν φράσεις που έχουν σβηστεί από κάποιο άγνωστο λογοκριτή. Μαυρίζοντας λέξεις και ολόκληρες γραμμές με σκούρο μελάνι, κάποιος εννοούσε να τις κρύψει για πάντα από την ιστορία και τα κατάφερε για δύο αιώνες – μέχρι τώρα.

Η πρωτότυπη επιστολή με διορθώσεις (αριστερά) και η ίδια επιστολή που εξετάστηκε με συνδυασμό απεικόνισης φθορισμού ακτίνων Χ και επεξεργασίας δεδομένων (δεξιά). Φωτο: Centre de Recherche sur la Conservation, French National Museum of Natural History

Ο νεαρός ευγενής ήταν αγαπητός στο Γαλλικό παλάτι, λόγω εν μέρει της ανάμνησης της αφοσίωσης του πατέρα του στη Γαλλία, αλλά κυρίως λόγω της δικής του φιλικής στάσης. Η βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα, η οποία γνώρισε για πρώτη φορά τον Άξελ φον Φέρσεν όταν ήταν και οι δύο 18 χρονών, γοητεύθηκε από τον συνομήλικό της άντρα που ήταν χαριτωμένος και έξυπνος. Ωστόσο, ήταν σχεδόν τέσσερα χρόνια αργότερα, στη δεύτερη επίσκεψη του Άξελ στη Γαλλία, το καλοκαίρι του 1778, όταν η σχέση άνθισε. Εκεί έγινε δεκτός από τη Μαρία Αντουανέτα στον αξιόπιστο κύκλο της και προσκλήθηκε στις ιδιωτικές της συγκεντρώσεις στο Μικρό Τριανόν. Φαίνεται ότι η φιλία τους πολύ γρήγορα έγινε πολύ στενή και προκάλεσε ζήλια και κουτσομπολιά στην αυλή του Παλατιού. Τότε άρχισαν οι φήμες ότι ήταν εραστές, αφού ήταν γνωστή η δυσλειτουργική της σχέση με τον Λουδοβίκο.

Ο Μπάρινγκτον Μπόμοντ έγραψε στα απομνημονεύματα του:  «Ο νεαρός Κόμη Φέρσεν έγινε δεκτός από την βασίλισσα και αυτό θεωρήθηκε προσβλητικό από πολλά άτομα. Παραδέχομαι ότι δεν θα μπορούσα να σκεφτώ ότι η βασίλισσα είχε μια προτίμηση προς εκείνον. Έχω δει πάρα πολλές ενδείξεις για να το αμφισβητήσω αυτό. Η συμπεριφορά του νεαρού αυλικού ήταν αξιοθαύμαστη σε αυτή την συγκυρία, όντας σεμνός και συγκρατημένος. Τα μάτια της βασίλισσας δεν μπορούσαν να τον αφήσουν, κατά την διάρκεια των τελευταίων ήμερων, και συχνά γέμιζαν με δάκρυα».

Είναι αδύνατο να γνωρίζουμε πόσο μακριά πήγε η σχέση τους. Ήταν δύσκολο για τη βασίλισσα της Γαλλίας να παραμείνει μόνη της για πολύ. Σχεδόν πάντα συνοδεύονταν από άλλους, όπως ακολούθους του παλατιού. Όμως τη στιγμή που ακούστηκε ότι η Μαρία Αντουανέτα ήταν η ερωμένη του Άξελ, φημολογήθηκε επίσης ότι ήταν η ερωμένη των Δουκών της Ορλεάνης και του Κόμη της Αρτουά, μεταξύ άλλων. Αυτές οι φήμες είχαν ενισχυθεί από την απόφασή της να περνά πολύ χρόνο στο μικρό Τριανόν και να διασκεδάζει με τους φίλους της, μακριά από τις σκοτούρες του παλατιού.

Ελιζαμπέτ Βιζέ Λε Μπραν, Προσωπογραφία της Μαρίας Αντουανέτας, 1783. Φωτο: Wikipedia

Η σύγχρονη τεχνολογία έφερε στο φως αυτά που είχε «κόψει» ο λογοκριτής. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν παλιές και νέες τεχνικές που φανερώνουν την ποικίλη σύνθεση διαφορετικών μελανιών για να αποκαλύψουν πολλά αναδιατυπωμένα μέρη αυτής της φημισμένης αλληλογραφίας. Με αυτόν τον τρόπο πιστεύουν ότι αποκάλυψαν επίσης ποιος κρατούσε την πένα με πιο βαρύ χέρι, από τον τρόπο πίεσης επάνω στο χαρτί. Ο μυστηριώδης λογοκριτής φαίνεται να ήταν ο ίδιος ο Φέρσεν που ήθελε να προστατεύσει την Αντουανέτα.

Μεταξύ του Ιουνίου 1791 και του Αυγούστου 1792 η γαλλική βασιλική οικογένεια έζησε  σε κατ ‘οίκον περιορισμό στο παλάτι Tuileries στο Παρίσι, ενώ ο Φέρσεν βρισκόταν στο εξωτερικό. Όταν επέστρεψε στο Παρίσι προσπάθησε να ενορχηστρώσει μια απόδρασή τους που απέτυχε και είχε καταστροφικά αποτελέσματα.

Πηγή: lifo.gr