«ΑΝΑΔΡΟΜΗ 2010 – 2020»

Η Ιστορικός Τέχνης Ζωή Γοδόση επισημαίνει σχετικά: «Το ζωγραφικό έργο του Σωτήρη Λιούκρα που παρουσιάζεται στην έκθεση με τίτλο «Αναδρομή: 2010-2020» στο Μουσείο Τεχνών του Αρχείου Ιστορίας και Τέχνης στην Κοζάνη περιλαμβάνει έργα από τις ενότητες «Στην κοιλάδα του κόκκινου και του πράσινου», «Εσωτερικά», «Προσωπικές αξίες» και «Σκιές στην αγορά». Στα έργα της έκθεσης συνοψίζονται τα θέματα που απασχόλησαν τον ζωγράφο τα τελευταία δέκα χρόνια  με βασικό πυρήνα την εμπειρία του τόπου, τον βιωμένο χώρο της πόλης, ως χώρο της κοινωνικής δραστηριότητας, και παράλληλα την αποτύπωση του εσωτερικού, οικείου χώρου του εργαστηρίου, τεκμήριο μιας αυτοβιογραφικής δήλωσης. Η απόδοση του φωτός παίζει καθοριστικό ρόλο στο σύνολο της δουλειάς του Σωτήρη Λιούκρα και αποτελεί κύριο στοιχείο της καλλιτεχνικής του έρευνας. Ο χώρος στα έργα του οργανώνεται με βάση αυτή τη διαλεκτική σχέση, μια αναφορά στο χρόνο, την άλλη σημαντική συνιστώσα που διαμορφώνει την ανθρώπινη εμπειρία. Οι σκιές πολλές φορές αυτονομούνται, αντικαθιστούν τα πρόσωπα ή τα αντικείμενα, καθορίζουν ή αλλάζουν τη φυσιογνωμία τους. Αυτό το ανταγωνιστικό παιχνίδι ξετυλίγεται, θέτοντας ερωτήματα που αφορούν τη δράση του ζωγράφου, την πρόσληψη της μορφοποιητικής του εργασίας από τους άλλους, τη θέση του στο χρόνο που μετριέται με την περιοδική αλλαγή του φωτός.»

Ο Σωτήρης Λιούκρας γεννήθηκε στη Φλώρινα το 1962. Αποφοίτησε από την Α.Σ.Κ.Τ. Αθήνας το 1985 (Δίπλωμα ζωγραφικής, Εργαστήριο Γιάννη Μόραλη). Ζει στη Φλώρινα και διδάσκει στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Έχει πραγματοποιήσει δεκατρείς ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

INFO:

Διάρκεια έκθεσης: 15 Φεβρουαρίου έως 14 Μαρτίου 2020.

Ώρες επίσκεψης: Δευτέρα – Τετάρτη – Παρασκευή – Σάββατο 10:00 π.μ. 2:00 μ.μ.

Τρίτη και Πέμπτη 10:00 π.μ. 2:00 μ.μ. και 6:00 μ.μ. 8:00 μ.μ.

Την Κυριακή της Μεγάλης Αποκριάς ανοικτά 11:00 π.μ. – 6:00 μ.μ. Αργίες Κλειστά.

(Άλλες ημέρες και ώρες κατόπιν  συνεννόησης)

Στη ζωγραφική είναι αυτοδίδακτος. Στα περισσότερα έργα του έχει μικτή τεχνική: έναν συνδυασμό από λάδια, ακρυλικά και κολάζ, στο οποίο επεμβαίνει επιζωγραφίζοντάς το, «παίζοντας» με την οπτική εντύπωση που γεννιέται, κάνοντας τον θεατή να αναρωτιέται αν πρόκειται για κολάζ ή ζωγραφική.

Η έμπνευση και η θεματολογία του σχετίζονται με την ελληνικότητα, την ιστορία, τον Όμηρο, το αρχαίο θέατρο. Εστιάζει στον Έλληνα του τότε και του σήμερα και αντίστροφα, με μια υπερρεαλιστική-σύγχρονη ματιά θέλοντας να αναδείξει την ιστορική συνέχεια. Ζωγραφίζει τον Έλληνα ως μαχητή γιατί ποτέ δεν σταμάτησε να μάχεται για τη ζωή του,  αλλά και γιατί τον εμπνέει αυτό που έγραψε ο Καζαντζάκης: «Άνθρωπος πάει να πει Πολεμιστής». Δεν τον ζωγραφίζει αρτιμελή,  γιατί –κατά τον ίδιο– από τις «μάχες» της ζωής, ακόμη και νικητές, δεν βγαίνουμε αλώβητοι. Αν και μαχητή, δεν τον απεικονίζει να κρατάει όπλα, αλλά …μία ομπρέλα! Έτσι τον παρουσιάζει ευγενή και όχι πολεμοχαρή. Συχνά «διαλύει» ψηφιακά τον ήρωα ή/και κάποια άλλα στοιχεία για να δείξει τη διαχρονικότητα της μορφής ή του θέματος. Σε κάποια έργα του ο ήρωας είναι ο πρωταγωνιστής, ενώ σε άλλα απλός παρατηρητής αυτού που διαδραματίζεται στον πίνακα. Ατομική του έκθεση παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη, στο Grand Hotel Palace.

ΙΝFO:

Εγκαίνια Κυριακή 7:00 μ.μ.

Διάρκεια Έκθεσης: Κυριακή 10 – Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2019

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:

Μουσείο Τεχνών (Γραμματεία)  – Δελμούζου 1 –  Κοζάνη.

Τηλ. 24610 39559 – EMAIL: arhiokesarias1@gmail.com

Ένας σοφός άνθρωπος είπε ότι ο εικαστικός καλλιτέχνης γυμνάζει την εικόνα καθημερινά σε απογύμνωση. Η γύμνωση ενός ζωγραφικού έργου επιτελείται με πολλούς τρόπους. Ο ζωγράφος που απεικονίζει οντότητες συχνά καταφεύγει σε μια πορφυροποίηση του κιαροσκούρου των παλαιών ζωγράφων.  Το πορφυρό κόκκινο εξαντλείται στις υπώρειες του καφέ, ειδικά όταν αντανακλά στα γυαλισμένα ασημικά του σύνθετου στο σαλόνι της μαμάς. Τότε, ίσως να λανθάνουν οι ανακλώμενες εικόνες και οι παραμορφώσεις να  φαίνονται σαν χαλάσματα εν αιθρία. Η  μνήμη αποσοβεί το παρόν κι οι λάμψεις εκμηδενίζουν την όραση σε ένα φλεβικό  κόκκινο βαθύ πορφυρό χρώμα των βασιλιάδων.

Ένας  κόσμος, παιδικών ονείρων και εφιαλτών γκριζόμαυρα σκοτεινός  και χρωματικά ταραγμένος, χτίζει  μια φανταστική πολιτεία ζωγραφικής  με εκτο-πλάσματα. Τα εκτοπλάσματα είναι υπομονετικές και ανεκτικές οντότητες  παιδιών. Υποστηρίζουν   μια νέα δικαιοσύνη στον κόσμο.

Η απογύμνωση των μορφών, οι  έντονες κόκκινες αποχρώσεις των άκρων αποκαλύπτουν την μαχητικότητα  των μικρών πρωταγωνιστών και ταυτόχρονα απομυθοποιούν τη διαχείριση της απεικόνισης σε σχέση με την εκφραστική αντίληψη που επιθυμεί ο θεατής. Οι φόρμες των σημείων καθώς και τα περιγράμματα λειτουργούν σαν μια ζωγραφική αισθησιοκρατικής περιγραφής. Οι οντότητες που παρουσιάζονται συνδέονται με σχετιζόμενους μεταξύ τους  ρόλους ώστε να φανεί η πολυπλοκότητα του κόσμου που τα περιβάλει.

Η διαδικασία θέασης είναι συμμετοχική. Ο θεατής αισθάνεται ως παρουσία ανάμεσα στις πορφυρόπληκτες μορφές. Η εικονογραφική τους περιγραφή αποπνέει την βαθειά σιωπή της πορφύρας.

Μια σιωπή απλώνεται στο σκιώδη κόσμο όπου οι παιδικές οντότητες χρειάστηκε να πολεμήσουν και να αυτοεξοριστούν σε μια περιοχή παράλογα γλυκιάς ανάμνησης. Η καταιγιστική κρίση στη συνείδηση των μικρών οντοτήτων, εκφράζεται με την ηχώ μιας σιωπής που απλώνεται στην ευάλωτη περιοχή όπου βούτυρο, ζάχαρη και φρουτένια χρώματα θα λιώσουν, αν η κρυσταλλοποίησή τους δεν συντηρηθεί στις χαμηλές θερμοκρασίες αυτής της βόρειας περιοχής.

Οι αιμάσουσες πληγές της ζωής των παιδικών οντοτήτων επιδεικνύουν την ταραγμένη αδηφαγία των «εξοντωτών» τους. Τα πρωτόγνωρα αυτά πλάσματα κινούνται χωρίς τις προθέσεις των άνω και κάτω ακρών, με τους μελανούς πορφυρόχρωμους παλιούς  ακρωτηριασμούς να είναι λειτουργικά μέλη μιας νέας ανθρωπομετρίας του γλυκού ανεκδίκητου πόνου. Το ζαχαρωμένο νεότευκτο παρόν συστέλλεται μπροστά στο ανέντιμο πληγωμένο παρελθόν βίας, νοθείας και ξυλοδαρμών όλων των νεογέννητων συνειδήσεων.

Η συνείδηση δεν ζωγραφίζετε αλλά η Χριστίνα Τζάνη καταφέρνει να εξιλεώσει τα της συνείδησης με μια ζωντανή ζωγραφική σύζευξη κάλυψης και καλυπτόμενων σημείων   «…γιατί το ωραίο δεν είναι ούτε το κάλυμμά ούτε το καλυπτόμενο σημείο αλλά το σημείο μέσα στο κάλυμμα του » Παράφραση στον Walter Benjamin.

INFO:

Εγκαίνια έκθεσης: Τετάρτη 10 Ιουνίου 2019 στις 8:00 το βράδυ.
Διάρκεια έκθεσης: 12 Ιουνίου – 6 Ιουλίου 2019.
Ώρες επίσκεψης: καθημερινά 10:00 π.μ. – 2:00 μ.μ. Κάθε Παρασκευή 10:00 π.μ. 2:00 μ.μ. και 7:00 μ.μ. – 9:00 μ.μ. (Κυριακή κλειστά)
Διεύθυνση Μουσείου Τεχνών: Δελμούζου 1 – Κοζάνη.

Επίσκεψη πέρα από το ωράριο ύστερα από συνεννόηση.
Τηλ. επικοινωνίας: 24610 39559 και 6980021640
E-mail: arhiokesarias1@gmail.com
Υποστήριξη – Επικοινωνία: Φλώροι Εικαστικοί

Αλληλεπίδραση έκθεσης: Χάρης Κοντοσφύρης, Γλύκα Διονυσοπούλου, Κατερίνα Καρούλια

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ: Κοντοσφύρης Χάρης / Εικαστικός

Αναπληρωτής  καθηγητής ΤΕΕΤ Σχολή Καλών Τεχνών Φλώρινα

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Χριστίνα Τζάνη γεννήθηκε στην Αθήνα. Από το 2010 μέχρι το 2015 σπούδασε στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας στη Φλώρινα, με καθηγητές τον Χάρη Κοντοσφύρη και τον Θωμά Ζωγράφο. Έχει συμμετάσχει σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό με σημαντικότερες, την ατομική έκθεση “Forgotten Whispers” στην KH5 Gallery στη Ζυρίχη (2016), την ατομική έκθεση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας με τίτλο «Εξωδεκτική Ευαισθησία» (2016), “Τender Wounds” στη Gallery X στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας(2016) καθώς και στις ομαδικές  “13 Hours” στη Last Rite Gallery στη Νέα Υόρκη, στη Biennial Castra στη γκαλερί Lokarjeva στη Σλοβενία, στο  Fid Prize 7, Esä’s Grande Gallerie, στη Γαλλία, στην έβδομη Μπιενάλε των φοιτητών των Καλών Τεχνών της Ελλάδας στο Ίδρυμα Θεοχαράκη και στην Affordable art fair Milan 2018, στο Μιλάνο. Πρόσφατα βραβεύτηκε από τους οργανισμούς  Osten και WAVA με το βραβείο “Young Balkan Artist 2017”. Ζει και εργάζεται στην Ελλάδα.