Ελληνική Μυθολογία, Θεογονία Ησιόδου.
Συγγραφέας και επόπτης Ιωάννης Κακριδής,
Εκδοτική Αθηνών

Οι Πρώτοι Θεοί
Πρώτα έγινε το Χάος, κι από λίγα έπειτα η πλατιά η Γη, για πάντα έδρα όλων ασφαλής των
αθάνατων, που έχουν τις κορφές του Ολύμπου, κι ο πανέμορφος ο Έρως μέσα στους
αθάνατους, που τα μέλη λύνει όλων και ανθρώπων και θεών και δαμάζει μες στα στήθη μου και
φρόνιμη βουλή.
Απο το Χάος μαύρη Νύχτα κι Έρεβος γεννήθηκαν, κι απο τη Νύχτα ο Αιθέρας και η Ημέρα
γίνηκαν, που τους γέννησε του Ερέβους, μ’ έρωτα σαν έσμιξε.
Η Νύχτα γέννησε ακόμα τον Ύπνο και τον Θάνατο, τις Μοίρες και τη Νέμεση, την Απάτη και την
Έριδα. Της Έριδας παιδιά είναι ο Πόνος, η Λήθη, ο Λιμός, οι Μάχες, οι Φόνοι, η Δυσκολία και ο
Όρκος.
Και η Γη γέννησε πρώτα τον αστέρινο Ουρανό, ίσο με τον εαυτό της, να τη σκέπει ολόγυρα κι
έδρα των θεών να είναι ασφαλής παντοτινά. Γέννησε τα μακρά Όρη, τα λημέρια της χαράς των
Νυμφών, που κατοικούνε μέσα στα φαράγγια τους. Αυτή γέννησε ακόμα τ΄’ άπατο το πέλαγος,
φουσκωμένο και τον Πόντο, δίχως πόθο ερωτικό. Κι έπειτα από τούτα πάλι, όταν με τον Ουρανό
πλάγιασε, γεννά στον κόσμο τον βαθύν Ωκεανό, τον Ιαπετό, τον Κοίο, Κρείο κι Υπερίωνα, Θεία,
Ρέα, Μνημοσύνη και μέσα τη Θέμιδα, χρυσοστέφανη τη Φοίβη, την Τηθύ την ποθητή. Και μ'
αυτούς στερνός ο Κρόνος εγεννήθη ο πονηρός, πιο σκληρός απ’ τα παιδιά της. Κι εχθρευοταν το
γονιό.
Και τους Κύκλωπες εγέννα με την άτρομη καρδιά, το Στερόπη και το Βρόντη και τον Άργη
ορμητικό, που βροντή στον Δία δώσαν κι έφτιαξαν τον κεραυνό. Τούτοι βέβαια σ’ όλα τ’ άλλα
ήταν όμοιοι των θεών, Κύκλωπες μονάχα ήταν, όπως λέει και τ’ όνομα, μια και είχαν ένα μάτι
κυκλικό στο μέτωπο, κι αντοχή κι ορμή και τρόπο είχανε στα έργα τους.
Κι άλλοι ακόμη γεννήθηκαν γιοι της Γης και τ’ Ουρανού, τρεις μεγάλοι, ψυχωμένοι, αν και όχι
ονομαστοί, Κόττος, Γύγης και Βριάρης, τέκνα υπερήφανα. Εκατό χέρια απ’ τους ώμους
ξεκινούσανε σ' αυτούς με ορμή κι από πενήντα στον καθένα κεφαλές απ΄’ τους ώμους
ξεφύτρωναν στιβαρά στα μέλη τους, άμετρη κι η αντοχή τους στη μεγάλη τους ειδή.

Την Μούσα Καλλιόπη ιδιαίτερα την επικαλούνταν οι ραψωδοί προκειμένου να τους βοηθήσει στην έμπνευση.

Καλλιόπη, μούσα της ποίησης – Charles Meynier – 1798

Ήταν η μεγαλύτερη, η πιο σεβαστή, η πιο σοβαρή, η πιο σοφή και η πιο αποφασιστική από τις Μούσες.

Ζωγράφιζαν την Καλλιόπη νέα, ωραία, με μεγαλοπρέπεια και επιβλητικότητα, με άνθη στο κεφάλι ή κισσό, στο δεξιό χέρι να κρατά δάφνες και στο αριστερό δύο βιβλία, πολλές φορές την Ιλιάδα και την Οδύσσεια.

Η Καλλιόπη διδάσκει μουσική στο νεαρό Ορφέα – Auguste Hirsch – 1865

Αν και παρθένος κατά μερικούς η Καλλιόπη φέρεται κατ΄ άλλους ως μητέρα του Ιαλέμου, εκ του Απόλλωνα, ή του Ορφέα ή του Λίνου, του Υμεναίου και του Κομαθέοντα.

Καλλιόπη, Μούσα της Επικής Ποίησης – Giovanni Baglione (1566-1643)

Αυτή η παράσταση με πινάκιο και γραφίδα ενέπνευσε αργότερα την απεικόνιση της «Δόξας των Ψαρών» στον αγώνα του 1821, αλλά και πολλούς αγιογράφους σε παραστάσεις αγγέλων κατά τη Θεία Κρίση

Μούσα Καλλιόπη – Eustache Le Sueur – περίπου 1646-1647

Ο Δάντης αναφέρει την Καλλιόπη στη θεία κωμωδία του:

Μ’ όρτσα πανιά, Νους-Ναυς μου η ποντοπόρος
πελάγη φρίκης έχει οπίσω αφήσει
κι εσέ υμνεί εξιλαστήριο όρος

τι, πεπτωκυία εξαγνίζεις φύση
ω δεύτερο βασίλειο της κτήσης
διάβα ψυχών προς παραδείσια ζήση.

Λύρα νεκρή οιστρήλατη θ’ ανθίσεις.
Ηχούν χορδές λατρευτικές σας Μούσες.
Κι αν Καλλιόπη την Ηχώ σας πείσεις

ψαλμούς, όχι λυγμούς θ’ αντιλαλούσες
ως εν οργή σας μεταμορφώθηκαν
σε Κίσσες, κόρες πριν γλυκολαλούσες.

Λάμψεις σαπφείρινες ανακλάστηκαν
στ’ άπειρα πράο πρόσωπό σου αγέρα
ρίγη μου ελπίδων νεκραναστήθηκαν

κι ως μη θανής πνοή, πνες ώρια μέρα
πένθιμο στέρνο που ψυχορραγούσες
ως φάνθης συ που ωθείς σ’ έρωτα αστέρα
[…]

Όμηρος και Καλλιόπη – Αποδίδεται στον Jacques-Louis David – 1812.

Πολλοί ήταν εκείνοι που θεωρούσαν τον Όμηρο ως γιο της μούσας Καλλιόπης (αν και παρθένος…). Εξάλλου με την επίκλησή της ξεκινούν και τα Ομηρικά έπη (Τον άντρα τον πολυμήχανο τραγούδησε, Μούσα, / που πολύ περιπλανήθηκε, όταν πήρε την ιερή πόλη της Τροίας).

Καλλιόπη – Emmanuel Jakob Handmann 1775

Καλλιόπη (θηλυκό όνομα αρχαίας ελληνικής προέλευσης: Καλή + όψη)

Καλλιόπη – Albrecht Dürer – 1494

Καλλιόπεια ή Καλλιοπεία ήταν η αρχαία ελληνική ονομασία του πλανήτη Αφροδίτη

Simon Vouet – Καλλιόπη – λεπτομέρεια από τον πίνακα “Ουρανία και Καλλιόπη” -περίπου 1634

Οι Μούσες στην αρχαία ελληνική μυθολογία είναι εννέα αρχαίες θεότητες, κόρες του Δία και της Μνημοσύνης. Γεννήθηκαν στην Πιερία και ζούσαν στον Όλυμπο. Ο Απόλλωνας ήταν ο ηγέτης τους (Απόλλων Μουσαγέτης).

Καλλιόπη – Cosmè Tura – περίπου 1455-1460

Καλλιόπη – Joseph Fagnani – 1859

Πηγή: https://antikleidi.com

Ο Βόλος πλέον έχει το πρώτο street art μουσείο της Ελλάδας.

Το «Υπαίθριο Μουσείο Δημόσιων Τοιχογραφιών» εγκαινιάζεται με την παράδοση της 40ής δημόσιας τοιχογραφίας μεγάλων διαστάσεων, που συμπληρώνει το σύνολο των έργων που έχουν φιλοτεχνηθεί στην πόλη τα τελευταία 20 χρόνια.

Οι τοιχογραφίες φιλοτεχνούνται από επώνυμους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες, οι οποίοι προσφέρουν το έργο τους στην πόλη.

Η 40η τοιχογραφία αναπαριστά τον Κένταυρο Χείρωνα και ανήκει στον καλλιτέχνη Nicolas Alfalfa, από την Ουρουγουάη. Τα έργα του αναπαριστούν συχνά μυθολογικές μορφές και η ελληνική μυθολογία είναι η αγαπημένη του.

Σκοπός της Urbanact είναι η προώθηση της εναλλακτικής τέχνης αλλά πολιτισμού, όπως το γκράφιτι, η τέχνη του δρόμου, η ποδηλασία κλπ. Το Υπαίθριο Μουσείο Δημόσιων Τοιχογραφιών μπορούμε να το ανακαλύψουμε σε έναν χάρτη, ο οποίος διανέμεται στο Volos Info (Κέντρο Τουριστικής Πληροφόρησης) και στην ιστοσελίδα urbanact.gr