Ποιητική συλλογή που φέρνει στο προσκήνιο την πιο αμφιλεγόμενη περίοδο στη ζωή του ανθρώπου, την εφηβεία, φιλτραρισμένη μέσα από τα βιώματα του συγγραφέα της. Σκέψεις, μελαγχολικές ενίοτε, για τη ζωή, το θάνατο, τον έρωτα καταγράφονται, ενώ εξάρεται και η δύναμη της νιότης. Αξιοσημείωτο είναι πως αρκετά ποιήματα είναι μεταφρασμένα στα αγγλικά.

Ο πίνακας εξωφύλλου και τα έργα ζωγραφικής είναι του Κώστα Ντιό, ενώ την επιμέλεια έχει κάνει η Άννα Μαμάτσιου.
Η μετάφραση των ποιημάτων έγινε από την Αναστασία Μακρή.

«Η Καμπή – σύννεφα στην εφηβεία, έρχεται κάπως ετεροχρονισμένα, αλλά πλήρως διαχρονικά. Μικρή σε όγκο, ποιητική-εφηβική συλλογή, που έχει γραφεί σχεδόν εικοσί επτά χρόνια πριν. Αφηγείται προσωπικές αλήθειες του γράφοντος, εν είδη αναμνήσεων από τη δύσκολη νεανική καθημερινότητα παραπέμποντας κάποιες φορές στο φανταστικό κόσμο του αλκοόλ και των ναρκωτικών, μέσα από τον ελεύθερο στίχο και τον ελεύθερο λόγο. Δίνει την αίσθηση μιας συνεχόμενης μάχης του εφήβου με το κατεστημένο της δεκατίας του ’90 σε μια μικρή επαρχιακή πόλη. Δηλώνει φόβους και μερικές από τις μόνιμες ανθρώπινες ανησυχίες, όπως η ζωή και ο θάνατος. Τέλος, αφουγκράζεται και προκαλεί ακραίες μνήμες σε σχέση με την οικογένεια και το πατρικό είδωλό της στην κοινωνία του χθες».
Ο Μάνος Δραγώγιας γεννήθηκε το 1977 στην Κοζάνη, όπου ζει και εργάζεται μέχρι σήμερα. Είναι απόφοιτος του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Είναι παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών. Η «Καμπή – σύννεφα στην εφηβεία» είναι η πρώτη του απόπειρα να επικοινωνήσει με το ευρύτερο κοινό μέσω της ποίησης.

Οι φωτογραφίες είναι των: Γρηγόρη Δάλλη, Γρηγόρη Καλαμπούκα και Χρήστου Λαμπριανίδη.

     «Η ασπρόμαυρη κυρία, με την μελαγχολική κομψότητα, με μάγεψε. Η σκιά της τυπώθηκε στο μυαλό μου. Περνούσε ο καιρός μα η εικόνα της δεν ξεθώριαζε.  Μια μέρα, έτσι ξαφνικά, άνοιξε τον ασβεστωμένοφράχτη και ξεχύθηκε σε ένα κάτασπρο λιβάδι. Δεν άφησε πίσω της τίποτα άλλο παρά μόνο κάτι μαύρες κηλίδες στον λευκό τάπητα.  Σύντομα την ακολούθησε ένα μικρό πλήθος. Και γίναν πια δεκατέσσερις ιστορίες που κάποτε ήταν φωτογραφίες. Και μια που ήταν μπλουζάκι…»
            
Ο Γιώργος Π. Κωνσταντινίδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κοζάνη. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στη Θεσσαλονίκη. Τα τελευταία χρόνια διατηρεί επιχείρηση εστίασης. Η συλλογή διηγημάτων «Η ισορροπία του λευκού» είναι το πρώτο του βιβλίο.

Πρόκειται για μια πρωτότυπη ποιητική συλλογή γραμμένη από ένα μουσικό. Εκφράζει τη σύγχρονη οπτική του δημιουργού της, ο οποίος έρχεται να μας μιλήσει για το σήμερα εκφράζοντας βαθύτερες σκέψεις και έντονες συναισθηματικές καταστάσεις.

Η εικονογράφηση του βιβλίου έγινε από την Ελισάβετ Γεωργούδη.
Το κείμενο επιμελήθηκαν ο Βαγγέλης Δουβαλέρης και η Μίνα Αντελάντε.

«Ξεβράζεις τους ανυπόφορους έρωτες, πενθείς όταν οι άλλοι σε αγγίζουν – κείνοι που αγνοούν τρανταχτά ερωτήματα κι ακολουθούν τη ροή των συμβάντων σε καιρούς που άλλο δεν τους μάθαν, μόνο να τρέχουν σε σήραγγες τυφλές ιδρωμένοι, από άγχος κυριευμένοι πάνω σε σαθρά, αρχέγονα έλκηθρα.

Κι όταν η σήραγγα στην άβυσσο χαθεί σε παγοκύστες φυλάνε τους έρωτες ενώ τα ηφαίστεια γύρω ξυπνάνε».

Ο Αλέξης Λεβεντέρης είναι μουσικός και γεννήθηκε στην Αθήνα το 1972. Συνθέτει, παίζει μπάσο, κιθάρα, τραγουδάει, γράφει στίχους, ενορχηστρώνει και διδάσκει στο Ωδείο Τέχνης Γ. Β. Φακανάς. Έχει κυκλοφορήσει 8 στούντιο άλμπουμ σε ποικίλα μουσικά είδη (rock, συμφωνική μουσική, soundtrack, μουσική δωματίου, έργα για κλασική κιθάρα).Οι σπουδές του περιλαμβάνουν: πτυχίο κλασικής κιθάρας, κλασικών θεωρητικών και αντίστιξης με τον Απόλλωνα Κουσκουμβεκάκη (Ωδείο Ορφέας), τιμητικό πτυχίο σπουδών στο ηλεκτρικό μπάσο και στα σύγχρονα θεωρητικά με τον Γιώργο Φακανά (Ωδείο Τέχνης). Είναι απόφοιτος του Μεταφραστικού Τμήματος του Βρετανικού Συμβουλίου και απόφοιτος του Τμήματος Μετάφρασης & Διερμηνείας του Ε.Ε.Ο. Το “Άγνωστο Τι” είναι το πρώτο του βιβλίο.