Τα τελευταία  χρόνια η Ευρώπη ήρθε αντιμέτωπη με ένα πρωτοφανές κύμα προσφύγων και μεταναστών, που δημιούργησε καταστάσεις εντάσεων σε κοινωνικό επίπεδο , διχασμού των κοινωνιών, πολιτικών και κοινωνικών αντιπαραθέσεων.  Η περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας φιλοξενεί πάνω από 1.900 πρόσφυγες και 120 παιδιά, σε τρεις δομές ασυνόδευτων, σε μικρά ορεινά χωριά.

Το προσφυγικό ζήτημα αποτελεί ένα αμφιλεγόμενο θέμα, που σε πολλές τοπικές κοινωνίες δημιουργεί καταστάσεις ανασφάλειας και κοινωνικής πόλωσης, που οδηγούν σε εντάσεις και προστριβές μεταξύ κατοίκων και προσφύγων αλλά και των κατοίκων μεταξύ τους.

Αυτή η κατάσταση έγινε η αφορμή μία ομάδα νέων ανθρώπων να αναλάβει να υλοποιήσει μια πρωτοβουλία στα πλαίσια του ευρωπαϊκού προγράμματος αλληλεγγύης,  ώστε να καταδείξει όλες τις πτυχές του φαινομένου της ριζοσπαστικοποίησης και του βίαιου εξτρεμισμού ως προέκταση της.

Η βασική ιδέα του προγράμματος ξεκίνησε όταν δύο μέλη της ομάδας η Βίβιαν Λαδά και ο Γιώργος Κοτενίδης, επιλέχθηκαν από το RAN (RADICALISATION AWARENESS NETWORK), ένα δίκτυο ειδικών στον τομέα της ριζοσπαστικοποίησης και του βίαιου εξτρεμισμού, υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ώστε να συμμετάσχουν ως εκπαιδευόμενοι στον τομέα της πρόληψης και καταπολέμησης των φαινομένων αυτών.

Η ομάδα ξεκίνησε με δικές της δαπάνες το γύρισμα μίας ταινίας μικρού μήκους με εθελοντές ηθοποιούς.

Η επιτυχία της προσπάθειας αυτής στάθηκε η αιτία η ομάδα να μεγαλώσει. Νέα μέλη προστέθηκαν, η Αγνή Γκουτζιαμάνη και η Μαρία Σοφία Κωσταρέλη και όλοι μαζί ξεκίνησαν νέο project. Μέσω της άτυπης ομάδας νέων “Έλληνες Οδυσσείς” , το project της ομάδας χρηματοδοτήθηκε από το Ευρωπαϊκό Σώμα Αλληλεγγύης.

H ταινία μικρού μήκους, όπου συμμετέχουν 13 εθελοντές ηθοποιοί, 3 σκηνοθέτες, 2 κάμεραμαν και 2 άτομα συντονισμού/διαχείρισης, με background την όμορφη πλατεία της Γεράνειας και τα επιβλητικά αρχοντικά της Σιάτιστας, έχει ως σκοπό να συμβάλλει στην  καταπολέμηση των διακρίσεων, του ρατσισμού και των στερεοτύπων. Με έναν έμμεσο και δημιουργικό τρόπο, αναπαρίστανται οι ρίζες και οι πρακτικές του φαινομένου του ακροδεξιού εξτρεμισμού,  καθώς και οι επιπτώσεις που έχει στην προσωπικότητα του ατόμου και στην κοινωνία γενικότερα.

Τι δηλώνουν τα μέλη της ομάδας Humans First

«Ειδικότερος στόχος  είναι η αποδόμηση της ρητορικής βίας μέσω της μετάδοσης ενός ξεκάθαρου ανθρώπινου μηνύματος αλληλεγγύης,  καθώς πιστεύουμε ότι απόρροια αυτής της ανθρωπιστικής κρίσης που διανύουμε αποτελεί η ξενοφοβία και η μισαλλοδοξία.

Με τη συμμετοχή νέων από την γύρω περιοχή καθώς και προσφύγων καταφέραμε να συμβάλλουμε τόσο στην σταδιακή εξάλειψη τέτοιων φαινομένων βίας καθώς επίσης και στην κοινωνική ένταξη των δεύτερων προωθώντας παράλληλα και την ενεργή συμμετοχή τους.

Επιπρόσθετα, στην περιοχή μας παρατηρείται έλλειψη πρωτοβουλιών και εξωστρέφειας των νέων ανθρώπων λόγω των μειωμένων ευκαιριών που παρέχονται, επομένως ,ως μέλη και οι ίδιοι αυτής της κοινωνίας, επιθυμούμε την ενδυνάμωση της συμμετοχής τους μέσω της ενεργούς δέσμευσής τους προς τις τοπικές κοινωνίες αντιστρέφοντας τα κακώς κείμενα.

Η ενίσχυση των κοινωνικών δεξιοτήτων τους και της κριτικής τους σκέψης και η ικανότητα τους να λαμβάνουν αποφάσεις και πρωτοβουλίες θα τονώσουν την συμμετοχή τους στη δημοκρατική ζωή και θα ενεργοποιηθούν ως μέλη της κοινωνίας».

Το γεγονός ότι το project υλοποιήθηκε μέσα στην εποχή του κορονοΐού, οδήγησε την ομάδα να προσαρμοστεί στις συνθήκες και να συνεχίσει τις δράσεις της διαδικτυακά. Μέσω των social media ξεκίνησε η προώθηση και η προετοιμασία της ταινίας. Παράλληλα, η ομάδα δημιούργησε μία σειρά άρθρων και δημοσιευμάτων , φωτογραφιών και βίντεο σχετικά με τις διακρίσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα, με την συνεργασία νέων ανθρώπων από τη γύρω περιοχή.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε το online σεμινάριο δημιουργικής γραφής με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα, που πραγματοποιήθηκε με την καθοδήγηση της νέας συγγραφέως και μέλος της ομάδας σεναριογράφων του project, η οποία μύησε όλους όσοι συμμετείχαν στην τέχνη της γραφής και της έκφρασης.

Η αγάπη για το περιβάλλον οδήγησε την ομάδα σε μία δράση καθαρισμού του εξωτερικού χώρου του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου στη Σιάτιστα, ένα από τα πιο όμορφα ξωκλήσια της πόλης, όπου συμμετείχαν 11 νέοι από τη Σιάτιστα, λίγες μέρες μετά το Πάσχα.

Η ομάδα στοχεύει να προσελκύσει και νέα μέλη,  άτομα που έχουν κοινωνικές και περιβαλλοντικές ευαισθησίες,  άτομα που έχουν μεράκι να βοηθούν τους άλλους,  που γνωρίζουν το πραγματικό νόημα του εθελοντισμού και της προσφοράς.

Είμαστε εδώ για να καθοδηγήσουμε και να προσφέρουμε κάθε είδους υποστήριξη στους νέους της περιοχής, ώστε να επαναφέρουμε την ζωντάνια, τη ζωή και την αισιοδοξία στον αγαπημένο μας τόπο!

Η ομάδα του Humans First 

Βίβιαν, Γιώργος, Αγνή, Μαρία Σοφία 

Ανάμεσα στα γεγονότα των εκθέσεων έχουν ιδιαίτερη σημασία για την Σχολή Καλών τεχνών Φλώρινας Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας  η συνεργασία με το Τεχνολογικό  εκπαιδευτικό ίδρυμα  Δυτικής Μακεδονίας όπου καταθέσαν και υλοποίησαν μια πρόταση συνεργατική και συγχρονική  για την αντικατάσταση του χαμένου   ολόγλυφου γλυπτικού συμπλέγματος (1864)  του έλληνα γλύπτη Παύλου  Προσαλέντη με τίτλο “Βρετανία ” για να ξανα- επιστεγάσει την πρόσοψη του Ανακτόρου των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου στην Κέρκυρα. Σημαντική υπήρξε η συμπερίληψη των αποφοιτριών  της Σχολής Καλών τεχνών Φλώρινας, Γεωργίας Δαμιανού στους επιμελητές και τεκμηριωτές της έκθεσης και Ειρήνης Πουλιάσης όπου το έργο της να συμπεριλαμβάνετε στις προτάσεις ανάδειξης συμβολικών δυνατοτήτων της σύνθεσης του Προσαλέντη. Η  3D εικόνα του έργου “οι υπερηρωίδες που εμπιστευόμαστε” λογοτύπησε την αφίσα της έκθεσης.

Η ομάδα εργασίας της συνεργατικής πλατφόρμα viewCAD των δυο ιδρυμάτων αποτελείται απο: Ορέστης Αουφχάιμερ, Νικόλαος Ευκολίδης, Άννα Καμπουρίδου, Χάρης Κοντοσφύρης,   Παναγιωτης Κυράτσης , Αθανάσιος Μανάβης,Προδρομος Μηνάογλου, Ηλίας Μπαρκαλής,   Κυριακή Πλάκα, Άγης Ρόμπολας.

Aγέραστοι γιὰ πάντα καὶ γιὰ πάντα | In the Britain that we trust

Χαλκένιοι τοῖχοι στέκονταν ἀπ’ τὸ κατώφλι ὡς μέσα στὰ βάθια, καὶ ζωνόντανε μὲ λαζουρὶ στεφάνι· θύρες χρυσὲς σφαλνούσανε τὸ στεριωμένο χτίριο, μὲ παραστάτες ἀργυροὺς στὸ χαλκωτὸ κατώφλι, Εἶχε καὶ δυὸ ἀργυρόχρυσους ἀπ’ τὰ δυὸ πλάγια σκύλους, ποὺ ὁ Ἤφαιστος τοὺς ἔφτιαξε μὲ τὴ σοφή του τέχνη, τὸν πύργο νὰ φυλάγουνε τοῦ Ἀλκίνου τοῦ μεγάλου, ἀθάνατοι κι ἀγέραστοι γιὰ πάντα καὶ γιὰ πάντα. Οδύσσεια βιβλίο 7 Μετάφραση Αργύρη Εφταλιώτη

Η Ιστορία είναι εκείνη η εκτενής  αφήγηση σε ένα ασύλληπτο πλήθος ανθρωπίνων πράξεων διατεταγμένων από το ανθρώπινο πνεύμα με τρόπους που σχετίζονται με την βιωματική εμπειρία του παρόντος. Εξοπλισμένος ο νους με τις παραστάσεις κινήσεων και  δράσεων μέσα στο χώρο και το χρόνο παράγει νοητική ζωή συνεπακόλουθα χωροχρονικών ενορμήσεων για να διεκπεραιωθεί το γίγνεσθαι, έξω από αιτιοκρατικά αίτια. Η αυτορρύθμιση αυτή επιβάλει συχνά αυθαίρετες νομιμοποιήσεις, ερμηνείες, προπαγανδιστικές κατασκευές και ο ανιστόρητος άνθρωπος βρίσκεται επί ποδός για να καλέσει σε μάχη, να συγκαλύψει την ανάγκη κατοχής γεωγραφιών. Όντα ανύπαρκτα με όντα υπαρκτά συμβολοποιούνται για να παρουσιαστεί η εγγενής καταγωγικότητα των ενδιαφερόμενων. Η εμπλοκή στην νοηματοδότηση του κόσμου έκανε τον δυτικό άνθρωπο εμπνευστή του φανταστικού ιστορήματος όπου υπερήρωες στην θέση θεών ξεμουδιάζουν κοινωνίες που ιεραρχικά υπόσχονται δικαιοσύνη και συνεχή εγκάλεση της εξουσίας.

Ο Προσαλένδης επιτελεί την παραγγελία των Άγγλων κυβερνητών του νεωτερισμένου νησιού των Φαιάκων ως Corfou σε μια μεταοδύσσεια του Βρετανικού ναυτικού και προτείνει την Βρετανία ως μια προσωποποίηση μιας υπερσύνθεσης: ενός ρωμαλέου λιονταριού, απόγονου του Ηράκλειου λιονταριού της Νεμέας, της θεάς Αθηνάς μια θηλυκής, θρυλικής πολεμόχαρης, σοφής, παρεμβατικής  και δίκαιης θεάς των αρχαίων ελλήνων, και της πλώρης ενός θαλλασοδαρμένου σκάφους. Η Θαλλασοκράτηρα Αγγλία, η κυβερνούσα Βρετανία και η λεόντια ρωμαλεότητα της αυτοκρατορίας στέκονταν στο ;…του κτηρίου;… μέχρι το σωτήριο έτος;…

Η Άννα Καμπουρίδου προπτυχιακή καλλιτέχνης στην σχολή καλών τεχνών Φλώρινας συνέλαβε την παρατήρηση ότι η γλυπτική σύνθεση του Προσαλένδη  συμπεριλαμβάνει την υπερηρωίδα της εποχής του και οι ετεροαναφορές σε πρόσωπα, θεούς και όντα της αρχαίας ελληνικής ιστορίας δεν καταχρώνται από τους κυβερνόντες σε μια προσπάθεια εξοικείωσης η αφομοίωσης, αλλά προτείνονται ξαναδιατυπωμένα, έτσι ώστε να συμβολίσουν περά από την εποπτεία του ιστορικού γίγνεσθαι, την νέα καινούργια κραταιά δύναμη την αυτοκράτειρα Βρετανία προσαρμοσμένη σε τοπικα ιδιώματα που αντανακλούν το πνεύμα της εποχής. Η υπερηρωίδα είναι ένθρονη με τα ακόντια και την ένσημη ασπίδα.

Μια νέα γλυπτική σύνθεση θα μπορούσε να προταθεί σε εκείνη του Προσαλένδη, μια μετανεωτερική και μεταπόπ οπτασία, όπου η Woder woman περιφρουρείτε από δυο σκανδαλιάρικα ρομποτικά, μηχανικά σκυλιά ανάλογα του σκυλιών του Ηφαίστου από το παλάτι των Φαιάκων όπως περιγραφονται στον Όμηρο. Τα όντα αυτά   ανεβασμένα σε μια δεσμίδα χαρτονομισμάτων προσπαθούν να προσδιορίσουν τους νεωτερικούς ρόλους τους μια και προέρχονται από μια προνεωτερική φαντασία. Η Woderwoman σχεδιάζεται το  1943 από του σχεδιαστές Τζερι Σίγκελ και Γιώργο Ρούσο.

Η  Wonder Woman είναι η πριγκίπισσα Ντιάνα των αθάνατων Αμαζόνων από την ελληνική μυθολογία. Όταν ο πιλότος του στρατού Steve Trevor συντρίβεται στον απομονωμένο παράδεισο των πολεμιστριών, η Ντιάνα κερδίζει το δικαίωμα να τον συνοδεύσει στην επιστροφή του, όπου μια οδύσσεια κατορθωμάτων πραγματοποιείται στον  κυνικό μας κόσμο. Άλλοτε ως Λόις Λέιν, Λούμα Λίνα, Κρίστιν Γουέλς, Νταιάν Ντιαρντέν ή Λάνα Λάνγκ διαθέτει υψηλή δύναμη, πτητική υπερταχύτητα, θερμική όραση ακτινών χ, τηλεμεταφορά, ηλεκτρομαγνητικότητα, προγνωστικότητα. Η υπερηρωίδα στέκεται όρθια επάνω σε μια δεσμίδα χαρτονομισμάτων αγγλικής λίρας και με το δεξί χέρι συγκρατεί την αλυσίδα του ενός μηχανικού ρομπότ σκύλου και με το αριστερό σηκώνει  το κινητό τηλέφωνο της και πραγματοποιεί μια σέλφι φωτογραφία.

Το βλέμμα της δεν κινείται στο υπερπέραν είναι ανθρώπινα παγιδευμένο στο μεταναρκισιστικό αυτό – πορτρέτο της. Αυτόπαρατηρείται- αυτοσυστήνεται  αμυνόμενη για την εικόνα που φέρει. Το κινητό της τηλέφωνο είναι μια μικροσκοπική ασπίδα.  Η δεσμίδα των Brexit χαρτονομισμάτων από το παιχνίδισμα του δευτέρου ρομποτοποιημένου μηχανικού σκύλου ξεγλιστρούν από την δεσμίδα αποσταθεροποιώντας την σύνθεση σε ένα  μετέωρο κυματισμό, σχηματισμό.Επίσης στην τελική παρουσίαση στo βιομηχανικά ελαφρότατο βάθρο στέκονται καθρεπτικά ως προς την πλάτη, δυο αντίγραφα της μελέτης που επιτέλεσε η κοινή ομάδα των δυο εκπαιδευτικών ιδρυμάτων  της συνεργατικής πλατφόρμας viewCAD, έτσι ώστε να αναδεικνύεται ο έτερος προσανατολισμός της Βορειοατλαντικότητας της αποικιοκρατίας που υπαινίσσεται η ποίηση του Ηλία Μπαρκαλή.

Η χρηματοοικονομική θάλασσα μετασχηματίζει την κραταιά Βρετανία των κατασκόπων και των αποικιακών εισροών, στην Βρετανία που εμπιστευόμαστε. Το ρηχό και το βαθύ μακράν της γνήσιας ιστορίας είναι καθοριστικές κατηγορίες στο βασίλειο των σημασιών που τόσο έχει ανάγκη να εκφράσει το πλασάρισμα των νικητών έναντι των νικημένων.

ΒΟΡΕΙΟΑΤΛΑΝΤΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ή ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΠΟΥ ΕΙΔΑ. Είχαν εφεύρει τότε μια άνοιξη παλιά σχεδόν αρχαία και ερχόταν πλήθος από το μέλλον οι ειδικοί  οι εμπειρογνώμονες οι χειρούργοι αρχαίων εγκλημάτων έφτυναν ιδρώτα έβαζαν επιδέσμους στα αγάλματα έτσι επουλώνονται έλεγαν οι πληγές της ιστορίας. (Ποίηση: Ηλίας Μπαρκαλής)

Χάρης Κοντοσφύρης & Παναγιώτης Κυράτσης για λογαριασμό της συνεργατικής πλατφόρμας viewCAD

Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας / Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Δυτικής Μακεδονίας

Εμπιστευόμαστε τις Υπερηρωίδες, 2018

Τριδιάστατη ψηφιακή μοντελοποίηση πηλού

Η ιστορία είναι απόσταγμα ενός μείγματος θρύλων και γεγονότων, με πρωτεακή μορφή που εξαρτάται από το ύφος του εκάστοτε αφηγητή. Έτσι, ο Χάρης Κοντοσφύρης, Καθηγητής στην Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στη Φλώρινα, σε συνεργασία με τον Δρα Παναγιώτη Κυράτση, Καθηγητή του Τμήματος Βιομηχανικού Σχεδιασμού του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Δυτικής Μακεδονίας, συνεργάστηκαν σε μία ιδέα για τη διάδοχη κατάσταση της Βρεταννίας του Προσαλέντη, που λείπει από το Ανάκτορο των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου στην Κέρκυρα από το 1864. Εμπνευσμένοι από τις πηγές –μυθολογικές και ιστορικές– καθώς και από την πεποίθηση ότι η τέχνη μπορεί χωροχρονικά να επικαιροποιήσει την ιστορία, οι καθηγητές άνοιξαν το θέμα σε συζήτηση με τους φοιτητές τους και κατέληξαν σε ένα έργο που παρήγαγε συνεργατικά η ομάδα τους. Σε μία προσπάθεια προπαγανδιστικής νοηματοδότησης του κόσμου ο Δυτικός άνθρωπος εμπνέεται το φανταστικό ιστόρημα όπου σύγχρονοι υπερήρωες δημιουργούνται σε μία προσπάθεια να επαναπροσδιορίσουν τη δικαιοσύνη και επανεγκαλέσουν την εξουσία. Ο Προσαλέντης δημιούργησε το θρυλικό άγαλμα υπό την οδηγία του Βρετανού Υπάτου Αρμοστή με βάση τη διάδοχη κατάσταση της Βρεταννίας ως Αθηνάς Παλλάδας, του Λέοντα ως απόγονου του είδους του στη Νεμέα, και της Φαιακίας Νηός ως εμβληματικής της Βρετανικής θαλασσοκρατίας. Σήμερα, το θέμα επικαιροποιείται με μία ανώνυμη Υπερηρωίδα, η οποία καταλαμβάνει κεντρική θέση στο ‘μαγικό χαλί’ από δεσμίδα χαρτονομισμάτων της Ευρώπης, με συντρόφους δύο αήττητους τεχνολογικούς κύνες – ο ένας αναγκαστικά δίπλα της υπό λουριού και ο άλλος πιστά να ανοίγει τον δρόμο εμπρός της. Μπορεί να είναι τόσο σίγουρη για τον εαυτό της που έχει τη δυνατότητα να βγάζει ανέμελα μία ‘σέλφι’ του κάλλους της, χωρίς να έχει ανάγκη της αρχαίας αιγίδας ή της τρίαινας για προστασία. Μόνη σύνδεση με το παρελθόν η χαρακτηριστική περικεφαλαία της Αθηνάς/Βρεταννίας, που έχει πλέον διακοσμητικό χαρακτήρα.(Μεγακλής Ρογκάκος)

Μεγακλής Ρογκάκος, MA MA PhD

Υπεύθυνος Επικοινωνίας

–––––––––––––––––––––––––––––––––

Ἲδρυμα Κερκυραϊκῆς Κληρονομιᾶς

☏ +30 6932 445 459 / +44 07551 010 663

megakles@corfuheritagefoundation.org

www.corfuheritagefoundation.org

www.facebook.com/corfuheritagefoundation

www.twitter.com/corfuheritage

www.instagram.com/corfuheritagefoundation

Επισκεφτήκαμε το «Θεαγένειο» Νοσοκομείο, ένα από τέσσερα ειδικά αντικαρκινικά νοσοκομεία της χώρας που μετρά τρεις και πλέον αιώνες συνεχούς προσφοράς στη Θεσσαλονίκη. Γνωρίσαμε από κοντά την Κοινωνική Υπηρεσία του Νοσοκομείου και ενημερωθήκαμε τόσο για τον ρόλο της όσο και για την εξειδικευμένη βοήθεια που παρέχει στους ασθενείς και στις οικογένειες τους.    

Κάνοντας μια σύντομη ιστορική αναδρομή, το Θεαγένειο  υπήρξε «το Νοσοκομείο της Ελληνικής Ορθοδόξου Κοινότητας», που ονομάστηκε «ΧΑΡΙΣΕΙΟ» προς τιμήν του ευεργέτη του Θεαγένους Χαρίση, ο οποίος το 1863 άφησε με διαθήκη το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του στην Ελληνική Κοινότητα για το Νοσοκομείο.  

Σήμερα, το Θεαγένειο καλύπτει ιατρικές ανάγκες των κατοίκων της Μακεδονίας, της Θράκης και της Θεσσαλίας και εκτός από το νοσοκομείο περιλαμβάνει το Κέντρο Προληπτικού Ελέγχου «Γεώργιος Γεννηματάς» καθώς επίσης λειτουργεί και την Κινητή Μονάδα που διεξάγει προληπτικό γυναικολογικό έλεγχο στη Μακεδονία, τη Θράκη και τη Θεσσαλία.

Το Θεαγένειο αναπτύσσεται συνεχώς ανανεώνοντας την υποδομή του όσον αφορά τον ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό του, έχοντας ως κύριο στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών. Διαθέτει επιστημονικό προσωπικό υψηλοτάτου επιπέδου δίνοντας έμφαση και στην εκπαίδευση των αυριανών ιατρών. Φιλοδοξεί να είναι ένα από τα κορυφαία νοσοκομεία στην παροχή υπηρεσιών υγείας.

Αφού συναντήσαμε την ομάδα των κοινωνικών λειτουργών, ρωτήσαμε όλα όσα μας ανησυχούν και μας προβληματίζουν, για τον τρόπο που χειρίζεται η ομάδα την κάθε περίπτωση του ασθενούς ξεχωριστά, πως διαχειρίζεται ο καρκίνος μαζί με την οικογένεια σε συνεργασία με τους ειδικούς και πόση μεγάλη σημασία έχει η ψυχή, η δύναμη και η επιμονή στην αντιμετώπιση του.  

Ποιος είναι ο ρόλος των κοινωνικών λειτουργών στο αντικαρκινικό νοσοκομείο; Παίρνει άλλη υπόσταση εδώ;  

Ο ρόλος του Κοινωνικού Λειτουργού σε ένα Νοσοκομείο και ιδιαίτερα σε ένα αντικαρκινικό Νοσοκομείο είναι πολυδιάστατος.

Ο Κοινωνικός Λειτουργός στο νοσοκομείο στηρίζει συναισθηματικά τους ασθενείς αλλά και τους συγγενείς για να μπορέσουν να αποδεχτούν την νέα κατάσταση στη οποία βρίσκονται βοηθώντας τους να εκφράσουν τα συναισθήματα, τους φόβους και τις αγωνίες τους.

Ενημερώνει τους ασθενείς για θέματα που αφορούν σε ασφάλειες, συντάξεις, επιδόματα και λοιπές παροχές των ασφαλιστικών ταμείων με ταυτόχρονη βοήθεια – αν χρειάζεται- για την συγκέντρωση των απαιτούμενων δικαιολογητικών.

Οι ανασφάλιστοι ασθενείς ενημερώνονται για τη δωρεάν νοσηλεία τους και τις παροχές που δικαιούνται.

Βοήθεια στους ασθενείς κατά την επιστροφή στο σπίτι τους  για να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες διαμονής. Εισαγωγή σε δομές φιλοξενίας αν αδυνατεί το οικογενειακό περιβάλλον να τον φροντίσει ή αν ο ασθενής δεν έχει οικογενειακό περιβάλλον .

Ενημέρωση ασθενών και συνόδων για την λειτουργία του ξενώνα φιλοξενίας και περίθαλψης Καρκινοπαθών που στεγάζεται στην Πυλαία και λειτουργεί με την ευθύνη του Θεαγενείου και μπορεί να φιλοξενήσει ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπείες αλλά και τους συνοδούς τους. Επίσης, η Κοινωνική Υπηρεσία έχει αναλάβει τη λειτουργία  ξενώνα του Θεαγενείου  στον οποίο μπορούν να φιλοξενηθούν μόνο συνοδοί των ασθενών.

Βοήθεια των συνοδών σε αλλά πρακτικά θέματα π.χ. κατάθεση δικαιολογητικών που αφορούν  στο ασθενή, παραπομπή σε άλλες υπηρεσίες.

Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείται από την στιγμή που ο ασθενής εισάγεται στο νοσοκομείο και ξεκινά την θεραπεία του;

Ο ασθενής εισάγεται στο Νοσοκομείο είτε για να χειρουργηθεί είτε για να υποβληθεί σε θεραπείες, χημειοθεραπείες ή ακτινοβολίες. Στην Κοινωνική Υπηρεσία απευθύνεται είτε ο ασθενής αυτοβούλως είτε μετά από παραπομπή από το προσωπικό, το γιατρό, τη νοσηλεύτρια, κ.α. Αν ο ασθενής μπορεί και θέλει επισκέπτεται το γραφείο, ή διαφορετικά τον επισκεπτόμαστε στο θάλαμo νοσηλείας. Οι συναντήσεις είναι συνήθως περισσότερες από μια και εξαρτώνται πάντα από τις ανάγκες του. Επίσης, εκτός από τους ασθενείς στο γραφείο μας απευθύνονται οι συγγενείς τους, οι οποίοι έχουν πολύ μεγάλη ανάγκη όχι μόνο για στήριξη αλλά και για βοήθεια σε πρακτικά θέματα που προκύπτουν από την ασθένεια.

Η ομάδα των κοινωνικών λειτουργών παρέχει ψυχολογική υποστήριξη τόσο στους ασθενείς όσο και στις οικογένειες τους. Πόσο εύκολη είναι η ανάληψη της κάθε περίπτωσης ξεχωριστά;

Οι ασθενείς και οι συνοδοί που απευθύνονται στην Κοινωνική Υπηρεσία εξυπηρετούνται άμεσα από τους Κοινωνικούς Λειτουργούς. Οι επισκέψεις στους θαλάμους των ασθενών είναι καθημερινές με σκοπό να εκφράσουν τις ανάγκες, τις δυσκολίες και τους προβληματισμούς τους. Ο κάθε ασθενής είναι ξεχωριστή – μοναδική προσωπικότητα και σαν τέτοια αντιμετωπίζεται.

Όταν υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση ή  πιο εξειδικευμένη παρέμβαση, συστήνεται η παραπομπή τους στους ειδικούς επαγγελματίες ψυχικής υγείας, όπως στον ψυχίατρο ή στην ψυχολόγο του νοσοκομείου. Έτσι ώστε ο καθένας συμβάλει με την δική οπτική, στο να διαχειριστεί τόσο ο ασθενής όσο και ο συνοδός του με το καλύτερο δυνατό τρόπο την νέα κατάσταση.

Είναι επαρκής η επιστημονική ομάδα για να καλύψει τις ανάγκες όλων  των ασθενών;  

Όλοι οι ασθενείς που ζητάνε ψυχολογική και συναισθηματική υποστήριξη και απευθύνονται  στους ειδικούς ψυχικής υγείας εξυπηρετούνται άμεσα. Στο γραφείο της Κοινωνικής Εργασίας υπάρχει πάντα Κοινωνικός Λειτουργός για να υποδεχτεί τους ασθενείς και τους συγγενείς που προσέρχονται. Υπάρχει άμεση ανταπόκριση στις παραπομπές από το προσωπικό του Νοσοκομείου και αφορούν τόσο εσωτερικούς όσο και εξωτερικούς ασθενείς μας .

Με την αύξηση του προσωπικού θα μπορούσαν να διευρυνθούν και ίσως να διαφοροποιηθούν οι δραστηριότητες του τμήματος μας εντός του νοσοκομείου όσων αφορά στην συχνότερη παρουσία στο πλευρό των ασθενών. Επίσης, και στην εκπόνηση άλλων προγραμμάτων που θα αφορούσε στην ενημέρωση και στην συναισθηματική τους αποφόρτιση ασθενών και συνοδών.

Ανάμεσα στις αρμοδιότητες σας υπόκειται και η διαμεσολάβηση με δημοσίους φορείς για την διευθέτηση διαφόρων ζητημάτων που αφορούν στους ασθενείς;

Αρχικά μέσα στο Νοσοκομείο συνεργαζόμαστε με όλο το ιατρικό , νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό για την καλύτερη εξυπηρέτηση των ασθενών, καθώς επίσης και με το  γραφείο προστασίας δικαιωμάτων ληπτών υπηρεσιών υγείας στο όποιο μπορούν να απευθύνονται οι ασθενείς για να ενημερώνονται για τα δικαιώματα τους κατά την παραμονή τους στο Νοσοκομείο.

Στις αρμοδιότητες μας είναι  επίσης και η διαμεσολάβηση σε άλλους δημόσιους φορείς για να επιλυθούν ζητήματα των ασθενών π.χ. το ΙΚΑ για την παράταση της ασφαλιστικής κάλυψης κάποιου ασθενή, τα Κέντρα Πιστοποίησης αναπηρίας για να εξεταστεί ο ασθενής και να πάρει ποσοστό αναπηρίας που θα το χρησιμοποιήσει για τη έκδοση σύνταξης ή για λοιπές παροχές. Επίσης, μπορεί να γίνει παραπομπή του ασθενή σε άλλη υπηρεσία π.χ. «Βοήθεια στο σπίτι» για να τον εξυπηρετεί όταν επιστρέφει στο σπίτι του. Εκτός από δημόσιους φορείς υπάρχει συνεργασία με ιδιωτικούς φορείς και ΜΚΟ προκειμένου να ενταχθούν στα προγράμματα τους.

Περιγράψτε μας μια τυπική μέρα της καθημερινότητάς σας. Πως καταφέρνετε να αποφορτιστείτε στο τέλος αυτής;

Μια τυπική μέρα στο γραφείο Κοινωνικής Εργασίας του Νοσοκομείου περιλαμβάνει συναντήσεις με ασθενείς  που συνήθως δεν είναι  με εισαγωγή στο Νοσοκομείο, οι οποίοι έρχονται για θεραπείες και ταυτόχρονα απευθύνονται στην Κοινωνική Υπηρεσία για να συζητήσουν θέματα που τους απασχολούν, να ενημερωθούν για τα δικαιώματα τους, για παροχές ταμείων και να ζητήσουν βοήθεια για να την τακτοποίηση και διεκπεραίωση διοικητικών διαδικασιών. Επισκέψεις στους θαλάμους των ασθενών που χρειάζονται βοήθεια από Κοινωνική Λειτουργό ή έχουν ανάγκη απλά μιας  παρουσίας.  Συνεργασία με φορείς για την καλύτερη εξυπηρέτηση των ασθενών. Τηλεφωνικές επικοινωνίες με άλλες υπηρεσίες για παραπομπές ασθενών. Αναζήτηση και συνεργασία με συνοδούς για την  εξυπηρέτηση των ασθενών τους.

Η καθημερινή αποφόρτιση δεν είναι πάντα εύκολη. Με τα χρόνια εμπειρίας όμως αναπτύσσουμε τεχνικές για να μπορούμε να το ελέγχουμε. Η θετική εξέλιξη της πορείας ενός ασθενή ή το «ευχαριστώ» του  για τη βοήθεια που δέχτηκε αποτελεί ηθική ικανοποίηση για τον Κοινωνικό Λειτουργό.

Λόγω της δουλειάς σας καθημερινά αντικρίζετε τον καρκίνο, αλήθεια μπορεί κανείς να συνηθίσει την μορφή του, την ύπαρξη του;

Η λέξη καρκίνος περικλείει  πολλές προκαταλήψεις και έντονη συναισθηματική φόρτιση. Δεν πρέπει να μας τρομάζει αυτή η  λέξη. Πρέπει να δούμε τον καρκίνο  σαν  μια ασθένεια που έχει δύσκολη αντιμετώπιση. Όλοι οι ασθενείς αντιμετωπίζουν δυναμικά τον καρκίνο τους και αναπτύσσουν ο καθένας το δικό του τρόπο διαχείρισης. Πολλές φορές ακούμε από ασθενείς που αναρωτιούνται, που βρίσκουν τόση δύναμη και αντιμετωπίζουν όλες τις δυσκολίες της ασθένειας.

Τις περισσότερες φορές δεν είναι μόνο ο καρκίνος αλλά και όλα τα άλλα προβλήματα που τον συνοδεύουν και συνεχίζουν να μας ευαισθητοποιούν. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις ασθενών, άσχετα από την εμπειρία μας, που μας αγγίζουν περισσότερο. Π.χ. μοναχικοί ασθενείς που χειρουργούνται και νοσηλεύονται χωρίς να έχουν κανένα συνοδό.

Έχετε καταφέρει να γίνετε σημαντικό κομμάτι της ζωής των ανθρώπων που παλεύουν την νόσο. Πως νιώθετε γι’ αυτό;    

Το Θεαγένειο έχει γίνει κομμάτι της ζωής των ογκολογικών ασθενών. Οι επισκέψεις του ασθενή είναι πολύ συχνές. Όλο το προσωπικό του Νοσοκομείου προσπαθεί να βοηθήσει τους ασθενείς να αντιμετωπίσουν την δύσκολη κατάσταση που βιώνουν και να βγουν από αυτή όσο γίνεται πιο αλώβητοι. Βρίσκονται κοντά τους στις δύσκολες στιγμές τους και προσπαθούν να μειώσουν τον πόνο τους.

Σαν Κοινωνικοί Λειτουργοί αν καταφέρουμε να βοηθήσουμε τους ασθενείς να αντιμετωπίσουν  μέρος των δυσκολιών που προκύπτουν στη ζωή τους και που σχετίζονται και επιβαρύνονται από τη ασθένεια αυτό αποτελεί για μας πολύ μεγάλη ικανοποίηση.

                                                                     Οι Κοινωνικοί Λειτουργοί

                                                                    Βάγια Καραμήτρου Προϊσταμένη

                                                                        Τμημ. Κοιν. Εργασίας

                                                                       Γλυκερία Κουρνιώτη

                                                                        Κοιν.  Λειτουργός

Προορισμός: Σταντ της Γαλλοφωνίας – 15η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης

Ημερομηνία: 3-6 Μαΐου 2018

Αποστολή: Εξετελέσθη!

Το πλαίσιο

Στις 23 Φεβρουαρίου 2018 υπεγράφη στην Καστοριά σύμφωνο συνεργασίας μεταξύ του Τμήματος Ψηφιακών Μέσων & Επικοινωνίας και του Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης για κοινές εκπαιδευτικές, πολιτιστικές, επιστημονικές και ερευνητικές δραστηριότητες. Άμεσος στόχος: η προώθηση του Σταντ της Γαλλοφωνίας, του κεντρικού σταντ στη 15η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2018, καθώς τιμώμενες χώρες φέτος ήταν οι χώρες της γαλλοφωνίας. Και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα…

Α’ Μέρος

Στο πλαίσιο αυτό, η Ομάδα Επικοινωνίας του Τμήματος – 11 προπτυχιακοί φοιτητές με την υπεύθυνη καθηγήτριά τους – αναλαμβάνει τον σχεδιασμό και την παραγωγή οπτικοακουστικού υλικού για την προώθηση των εκδηλώσεων και των προσκεκλημένων συγγραφέων, με σκοπό να υποστηρίξει το επικοινωνιακό έργο του Τμήματος Επικοινωνίας του Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης. Σημείο αναφοράς: η ιστοσελίδα www.francophonie.gr που συγκεντρώνει και προβάλλει το επικοινωνιακό υλικό – βιντεοπροσκλήσεις, λογότυπα, αφίσες και πλήθος γραφικών… Highlight: η σειρά από 22 βίντεο των 50 δευτερολέπτων έκαστο, που παρουσιάζει με δημιουργικό τρόπο ισάριθμους προσκεκλημένους συγγραφείς στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό. Και βεβαίως, η διαχείριση των κοινωνικών δικτύων και πλήθος αναρτήσεων. Έτσι φτάσαμε αισίως στην πολυαναμενόμενη δεύτερη φάση της δράσης μας…

Β’ Μέρος

Πέμπτη πρωί, 3 Μαΐου, και μετά από όλες τις απαραίτητες προετοιμασίες, η Ομάδα Επικοινωνίας φτάνει στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο Θεσ/νίκης-Helexpo, στο Περίπτερο 13. Το Σταντ της Γαλλοφωνίας, ένα ολόλευκο περίπτερο 350 τ.μ. που κατασκεύασαν οι αρχιτέκτονες Bernard Cuomo και Πρόδρομος Νικηφορίδης, φιλοξενεί τις πρεσβείες της Γαλλίας, της Ελβετίας, του Καναδά, της Ρουμανίας και του Βελγίου, 44 γαλλικούς εκδοτικούς οίκους (BIEF), εκπροσώπους της πόλης της Νίκαιας, το βιβλιοπωλείο “Le livre ouvert” και την έκθεση ψηφιακών βιβλίων “Μηχανή ανάγνωσης”. Κι όλα αυτά γύρω από την κυκλική “αγορά” όπου θα πραγματοποιούνταν οι διαλέξεις και οι συζητήσεις. Στα γύρω σταντ, άνθρωποι που ρύθμιζαν τις τελευταίες λεπτομέρειες για την υποδοχή των πρώτων επισκεπτών, βιβλιοθήκες και φυσικά αμέτρητα βιβλία! Είχε έρθει ώρα να αναλάβουμε δράση κι εμείς. Οι εκδηλώσεις διαδέχονταν η μία την άλλη. Θεματικές συζητήσεις, διαλέξεις γύρω από τη λογοτεχνία, την ποίηση, τη γαλλοφωνία, την πολιτική και τη δημοκρατία, βιβλιοπαρουσιάσεις από διακεκριμένους συγγραφείς και συντονιστές, αλλά και μαρτυρίες γαλλόφωνων συγγραφέων που προέρχονταν από διάφορα μέρη του πλανήτη περιέχονταν στο πολυποίκιλο πρόγραμμα. Μεταξύ αυτών, οι έλληνες γαλλόφωνοι συγγραφείς Δημήτρης Στεφανάκης, Φίλιππος Μανδηλαράς, Γιώργος Πρεβελάκης, Άννα Αγγελοπούλου, Γιάννης Κιουρτσάκης, Κατερίνα Δασκαλάκη,  Παναγιώτης Παπαδημητρόπουλος, ο γάλλος φιλόσοφος Frédéric Worms,  η διακεκριμένη συγγραφέας της Γαλλικής Ακαδημίας Barbara Cassin, η Dominique Manotti, ο Jean-Bernard Pouy και ο Caryl Férey, τρία ηχηρά ονόματα του γαλλικού νουάρ μυθιστορήματος, ο σπουδαίος ποιητής από τη Γουαδελούπη Daniel Maximin, ο ελβετός συγγραφέας Metin Arditi, η αλγερινή συγγραφέας Kaouther Adimi, η Anna Moï από το Βιετνάμ, η Brina Svit από τη Σλοβενία, ο Sami Tchak από το Τόγκο, ο Thomas Gunzig από το Βέλγιο, οι γαλλικής καταγωγής συγγραφείς Olivier Guez, Leslie Kaplan, Nathalie Quintane, Françoise Kleltz-Drapeau, Philippe Lechermeier, Laure Marchand, Marion Billet και πολλοί πολλοί ακόμα. Το πρόγραμμα διανθίστηκε με θεατρικούς διαλόγους από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, συναυλίες με την Κυβέλη Καστοριάδη και τον Στέφανο Τσιάπη, προβολές ταινιών, σχολικά εργαστήρια και ζωγραφική για το παιδικό κοινό. Μια διαφορετική προσέγγιση για να τιμήσουν με τον δικό τους τρόπο την Γαλλοφωνία είχαν οι γαλλόφωνοι πρόσφυγες του κέντρου φιλοξενίας της Βόλβης, οι οποίοι σε συνεργασία με την ΜΚΟ Solidarity Now, συμμετείχαν σε μια περφόρμανς ζωγραφικής παρουσιάζοντας τις αυθεντικές δημιουργίες τους και συνοδεύοντάς τες με απαγγελία ποιημάτων και τραγούδι. Από το Σταντ της Γαλλοφωνίας δεν έλειπε η γαλλική γαστρονομία! Ο Αρχιμάγειρας της Πρεσβείας της Γαλλίας στην Ελλάδα Jean-Marie Hoffmann προσέδωσε στην έκθεση μια γεύση γκουρμέ ικανοποιώντας και τους πλέον απαιτητικούς ουρανίσκους.

Για την Ομάδα Επικοινωνίας, η εμπειρία στον χώρο της Έκθεσης ήταν μοναδική! Βίντεο, φωτογραφίες, συνεντεύξεις, μοντάζ, γραφικά, δεκάδες αναρτήσεις στους επίσημους λογαριασμούς facebook, instagram, twitter και youtube του Τμήματός μας και όλα αυτά σε περιορισμένο χρονικό διάστημα. Οι προσωπικότητες που συναντήσαμε, άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο γνωστές στο ελληνόφωνο αναγνωστικό κοινό, μέσα από τις συζητήσεις και τις διαλέξεις μάς έφεραν πιο κοντά στη γαλλόφωνη λογοτεχνία και σε όλους εκείνους τους διαφορετικούς πολιτισμούς που έχουν κοινό σημείο τη γαλλική γλώσσα.

Ο καθένας από τους συγγραφείς είχε να διηγηθεί τη δική του ιστορία, ωστόσο όλοι μάς μετέδωσαν τον ενθουσιασμό τους για τα γράμματα και τις τέχνες, εξάπτοντας την περιέργειά μας να διαβάσουμε τα βιβλία τους, και τίμησαν την Γαλλοφωνία με τον πιο ουσιαστικό τρόπο.

Και κάπως έτσι, κύλησαν οι μέρες και έφτασε το βράδυ της Κυριακής….

Εσωτερικές σκέψεις

Κατά την διάρκεια των εκδηλώσεων δεθήκαμε περισσότερο σαν ομάδα και μάθαμε καλύτερα ο ένας τον άλλον. Η υπεύθυνη καθηγήτρια που συντόνιζε όλο αυτό το χάος που εμείς ονομάσαμε προσπάθεια, μας μετέδιδε συνεχώς τον ενθουσιασμό της και την όρεξη για ακόμη περισσότερη δουλειά, αφοσίωση και δημιουργία, ενώ ταυτόχρονα μας δίδαξε να μην τα παρατάμε ποτέ!

Θερμές ευχαριστίες στον Γενικό Πρόξενο της Γαλλίας και Γενικό Διευθυντή του Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης, κ. Philippe Ray, την Υπεύθυνη Επικοινωνίας του Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσ/νίκης, κα Κατερίνα Σπυροπούλου, και όλους τους συνεργάτες γι’ αυτή την εποικοδομητική και επιτυχημένη συνεργασία, καθώς και τον Πρόεδρο του Τμήματός μας, κ. Γεώργιο Λάππα, για την αμέριστη υποστήριξή του.

Και τώρα, τι;

Τώρα μπορείτε να ανατρέξετε στον ιστότοπο www.francophonie.gr και στα κοινωνικά δίκτυα του Τμήματός μας για να δείτε στιγμές – πολλές στιγμές… – δεκάδες βίντεο και εκατοντάδες φωτογραφίες από το Σταντ της Γαλλοφωνίας, καθώς και να ακούσετε τις αποκλειστικές συνεντεύξεις που μας παραχώρησαν οι προσκεκλημένοι συγγραφείς.

À bientôt σε νέες δράσεις!

Η Ομάδα Επικοινωνίας*

Facebook, YouTube, Instagram, Twitter, Flickr

@dmcteiwm

* Κ. Παρμαξίδου, Α. Τσιντσίνης, Α. Μπάρμπα, Α. Κάκαρης, Α. Παρμαξίδου, Σ. Σταματοπούλου, Ι. Σκρέτα, Μ. Δεληγεωργίου, Α. Παπαδάτου, Δ. Γκιζάρη, Κ. Τριανταφυλλίδης. Υπεύθυνη της ομάδας, η Δρ Α. Γιαννακοπούλου, Επιστημονική Συνεργάτιδα του Τμήματος Ψηφιακών Μ

To Longboard girls crew ξεκίνησε πίσω στο 2010 στη Μαδρίτη με πρωταρχικό στόχο την ενσωμάτωση περισσότερων κοριτσιών και γυναικών στο συγκεκριμένο άθλημα. Μέσα από τη σελίδα τους στο facebook αναζήτησαν κορίτσια που έκαναν longboard διευρύνοντας έτσι την ομάδα σε ένα διεθνές επίπεδο. Κάθε χώρα έχει τις δικές της εκπροσώπους, οι οποίες αντιπροσωπεύουν και προωθούν τις αξίες του Longboard girls crew, στηρίζουν, ενδυναμώνουν και εμπνέουν τα νέα μέλη, καταρρίπτοντας στερεότυπα και προκαταλήψεις. Έχοντας ισχυρή παρουσία στα social media η ομάδα των κοριτσιών με τις μεγάλες σανίδες είναι μια παγκόσμια κοινότητα που προτρέπει όλα τα κορίτσια του κόσμου να πάρουν τις σανίδες τους, να καταγράψουν τις βόλτες τους και να γίνουν μέλος στο crew που υμνεί τη γυναικεία παρουσία σε αυτό το urban άθλημα.

Τι είναι όμως το longboard;

Το longboard, εξαιτίας της κατασκευής της σανίδας, η οποία είναι μεγαλύτερη σε μέγεθος και σε πλάτος, σχετίζεται με το downhill. Αναπτύσσεις μεγαλύτερη ταχύτητα χάρη στις μεγάλες ρόδες και του άξονες που χρησιμοποιούνται, είναι σταθερό και πιο ανθεκτικό, άρα κατάλληλο για καταβάσεις και βόλτες σε μεγάλους δρόμους.

Το 1975 στην Ελλάδα εμφανίζονται οι πρώτοι skaters με μεγάλες σανίδες και μεγάλες ρόδες. Σήμερα το άθλημα μετρά πολλούς φανατικούς οπαδούς που παίρνουν τις σανίδες τους και οργώνουν τους δρόμους με μεγάλες ταχύτητες.

Η ιδέα για το  Longboard Girls Crew Greece γεννήθηκε με σκοπό να ενώσει τα διάφορα κορίτσια που ασχολούνται με το άθλημα και μέσα από αυτό να οδηγήσει στην εξέλιξη τους, που θα γίνει από την μεταξύ τους συνεργασία και αλληλοβοήθεια!

Συνομιλήσαμε με τη Θεοφανία Πεταλά από τη Θεσσαλονίκη για τον κόσμο του longboarding, το crew της Ελλάδας, την απελευθέρωση και τον τρόπο ζωής στον οποίο σε μυεί το άθλημα!

Υπάρχουν πολλά κορίτσια σήμερα στην Ελλάδα που κάνουν longboard;
Τον τελευταίο καιρό έχω παρατηρήσει ότι τα κορίτσια που ασχολούνται με το longboard έχουν αυξηθεί και συνέχεια αυξάνονται.

Γιατί longboard και όχι skate;
Το longboard μ’ αρέσει περισσότερο από το skate, καθώς σου χαρίζει άλλη ελευθερία όταν είσαι πάνω και τσουλάς με ταχύτητα αρκετά μεγαλύτερη από αυτή του skate. Σε κάνει να νιώθεις τέλεια!

Σε τι επίπεδο βρίσκεται το longboarding στην Eλλάδα;
Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν συμβάλει για να ανέβει αρκετά το επίπεδο του longboarding στην Ελλάδα αλλά έχει ακόμα περιθώρια για περισσότερη εξέλιξη.

Αγαπημένη διαδρομή;
Η αγαπημένη μου διαδρομή  είναι βόλτες στην Τσιμισκή και γενικά σε μεγάλους   δρόμους  της Θεσσαλονίκης πολύ αργά το βράδυ όταν έχει μειωμένη κίνηση!

Τι μουσική ακούς συνήθως όταν τσουλάς;

 Όταν τσουλάω ακούω συνήθως ραπ και χιπ χοπ!

Tι “παράσημα”-σημάδια σου έχει αφήσει το longboarding από τις πτώσεις; Έχεις τραυματιστεί ποτέ σοβαρά;
Έχω ένα σημάδι στο χέρι γιατί είχα πέσει αλλά γενικά δεν έχω τραυματιστεί σοβαρά πέρα από ένα διάστρεμμα που έπαθα στο πόδι.

Είναι το longboarding ένα είδος απελευθέρωσης; Τι βιώνεις όταν ρολάρεις;
Η λέξη απελευθέρωση είναι το longboarding!  Όταν τσουλάς νιώθεις τόσο ελεύθερη και ανάλαφρη, αισθάνεσαι ό,τι έχεις μέσα στο κεφάλι σου να φεύγει και το μόνο που κάνεις είναι να δίνεις όλο και περισσότερη φόρα για να τσουλάς όλο και πιο γρήγορα!

Αγαπημένος προορισμός για longboarding;
Θα ήθελα πάρα πολύ να πάω στην California και να κάνω longboard εκεί. Είναι όνειρο ζωής για εμένα!

Πως μπορεί κάποια να ενταχθεί στην ομάδα σας;
Στέλνοντας ένα μήνυμα στο Facebook στην ομάδα μας μπορεί η καθεμία που θέλει να μάθει longboard να επικοινωνήσει μαζί μας και εμείς με την σειρά επιδιώκουμε να την συναντήσουμε για να την γνωρίσουμε και να της μάθουμε ίσως κάποια πρώτα βήματα, ώστε τελικά να γίνει μέλος στην ομάδα μας!

Υπάρχουν στερεότυπα και προκαταλήψεις στα urban sports και συγκεκριμένα στο longboarding;
Τα urban sports και ειδικά το longboarding έχει αποδεσμευτεί από προκαταλήψεις. Τα παιδιά που ασχολούνται με το άθλημα βοηθούν ο ένας τον άλλον και γενικά υπάρχει μια συνεργασία μεταξύ τους. Αν και ατομικό το άθλημα είναι καλύτερο όταν το κάνεις με παρέα!

Τελικά το longboarding είναι τρόπος ζωής;
Το longboarding είναι ξεκάθαρα τρόπος ζωής!  Είναι η καθημερινότητα μου, με ανεβάζει ψυχολογικά και με κάνει να νιώθω όμορφα! Μια μέρα χωρίς longboard είναι μια χαμένη μέρα!

“Γενικώς με πήγαινε συχνά στο γήπεδο ο πατέρας μου. Ήταν Παναθηναϊκός, ταξιδεύαμε από την Καβάλα σε όλη τη Μακεδονία για να βλέπουμε μπάλα. Μου άρεσε, ήταν το δέσιμό μας. Οι πρώτες μνήμες ήταν από τους αγώνες του ΠΑΟΚ στο γήπεδο της Καβάλας, αλλά το πρώτο ματς που θυμάμαι με λεπτομέρειες και ως ατμόσφαιρα ήταν ένα ΠΑΟΚ-Πιερικός το 1985. Η μυρωδιά του γηπέδου στη δεκαετία του ’80 δεν ξεχνιέται, ήταν ένα μείγμα καπνού, σκόνης και τσιμέντου. Βροχής. Κρύου, σκληρού κρύου και φελιζόλ.”

Μέσα στις σελίδες του βιβλίου του Νίκου Ιωαννίδη, “Μια Εποχή στο τσιμέντο” ζωντανεύει ξανά το πέταλο, ακούγονται συνθήματα μιας γενιάς που ενηλικιώθηκε στα γήπεδα και ξεδιπλώνονται οι ιστορίες “των καλύτερων οπαδών μιας ομάδας που δεν υπήρξε ποτέ.”. Τελικά, ο “Ισοβίτης” είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση ΠΑΟΚτση!

Τι ήταν αυτό που έκανε τη δεκαετία του ‘90 σημείο αναφοράς για τον ΠΑΟΚ;

Συνολικά, η συγκεκριμένη δεκαετία είναι μια περίοδος με αυτόνομη θέση στην οπαδική “ιστορία”. Όσοι πρωτοπήγαμε στα πέταλα εκείνα τα χρόνια, δηλαδή οι σημερινοί σαραντάρηδες, παραλάβαμε τον χουλιγκανισμό της προηγούμενης δεκαετίας με τα βρετανικά χαρακτηριστικά των άγριων μαχών ανάμεσα σε αντιπάλους οπαδούς, αλλά αντί να κάνουμε αυτό παίζαμε ξύλο με την αστυνομία. Η δική μου γενιά άφησε πίσω το στείρο μίσος για τους απέναντι και επικεντρώθηκε στην αγάπη για τον διπλανό και τον συνταξιδιώτη, μα οι δυνάμεις καταστολής δεν φαίνονταν να αντιλαμβάνονται αυτήν τη μεταστροφή. Αν λάβεις υπόψη τα υλικά που έφτιαξαν την κατάσταση στις κερκίδες και τον ΠΑΟΚ εκείνης της εποχής που πραγματικά δεν κέρδισε τίποτα, είχες μια ασπρόμαυρη μετακινούμενη λαοθάλασσα σε όλα τα γήπεδα της χώρας να ταξιδεύει Κυριακή παρά Κυριακή παντού για να τραγουδάει ύμνους σε μια ομάδα που δεν υπήρχε ή, έστω, δεν ήταν αντάξια της αφοσίωσης που της δινόταν. “Οι καλύτεροι οπαδοί μιας ομάδας που δεν υπήρξε ποτέ”.

Ποια από τις θρυλικές εκδρομές των οπαδών νοσταλγείτε σήμερα;

Το μόνο που νοσταλγώ είναι το μέλλον. Είμαστε συνθέσεις όλων των εμπειριών μας και καθεμιά είναι μοναδική, άρα δεν θα ήθελα να ξαναζήσω τίποτα για να μην του στερήσω αυτό το στοιχείο της μοναδικότητας. Νοσταλγώ μια εποχή που θα ξαναμπορούμε να ταξιδεύουμε και να τραγουδάμε χωρίς να θεωρούμαστε ως ντε φάκτο και συλλήβδην εγκληματίες. Ο ισχύων Νόμος ως τέτοιους μας θεωρεί, ποινικοποιώντας το συναίσθημα που νιώθουμε, αυτό που μας στέλνει πίσω από ένα πέταλο και μια ομάδα ποδοσφαίρου.

Στη συνθηματολογία των οπαδών τα ναρκωτικά έχουν περίοπτη θέση. “ΠΑΟΚ, εκδρομές, ναρκωτικά!” Πως εξηγείται αυτός ο συσχετισμός;

Το συγκεκριμένο παράδειγμα είναι θλιβερό και έχω τοποθετηθεί πολλάκις δημοσίως εναντίον του. Είμαστε μια πολύ μεγάλη μερίδα στην κερκίδα που σιωπά όταν τραγουδιέται. Καθένας μας έχει θρηνήσει φίλους, κολλητούς, συνταξιδιώτες από την Κατάρα και η “ωδή” στον δολοφόνο της νιότης μας, που αρκετοί τον ξεγελάσαμε ξυστά, την τελευταία στιγμή πριν πέσουμε στον γκρεμό, ακούγεται τουλάχιστον ως ύβρις. Είναι από τα χάσματα που δεν μπορώ να γεφυρώσω με τη γενιά που μας διαδέχτηκε, αυτή η ανεξήγητη γοητεία που τους ασκούν οι ουσίες, έστω και σε θεωρητικό επίπεδο. Όπως και να ‘χει, η χρήση ναρκωτικών από οπαδούς έχει την ίδια αναλογία με τη χρήση ναρκωτικών γενικώς, είτε στο παρελθόν είτε τώρα.

Είναι η οπαδική συμπεριφορά των Παοκτσήδων παρεξηγημένη;

Είναι παρεξηγημένη και πολύ ορθά είναι παρεξηγημένη. Πολύ απλά, δεν θα την εξηγήσει κανένας Παοκτσής, οπότε ο καθένας είναι ελεύθερος να δώσει τη δική του ερμηνεία. Αλλά, διάολε, κάνεις δεν μπορεί να καταλάβει πως δεν μπορεί το μίσος να είναι η πηγή όλου αυτού του ασπρόμαυρου ετερόκλητου σύμπαντος, δεν μπορεί το μίσος να οδηγεί κάποιον να αφήνει δουλειές, οικογένειες, σχολές, να ταξιδεύει χιλιάδες χιλιόμετρα και να κάνει παύση σε οτιδήποτε απλώς για να βρεθεί σε ένα πέταλο για δύο ώρες, να ρισκάρει την υγεία του, την ίδια του τη ζωή καμία φορά, ακολουθώντας ένα συναίσθημα και αυτό το συναίσθημα να είναι το μίσος; Όχι, μόνο η αγάπη μπορεί να σε οδηγήσει να τα κάνεις όλα αυτά. Ανεξήγητη, καταστροφική, αυτοκαταστροφική, λυτρωτική, ανάπηρη, αλλά αγάπη. Αλλά παρεξηγημένη και παρεξηγήσιμη, οπότε επιστρέφουμε στο ερώτημα.

Φίλαθλος στη δεκαετία του ’90 και φίλαθλος το 2018. Υπάρχουν διαφορές;

Όσο φίλαθλος ήσουν τότε, τόσο πελάτης είσαι σήμερα. Βγάζοντας εκτός μια μειοψηφία που πραγματικά δεν επιτρέπει στο περιβάλλον να αλλοιώσει τον πυρήνα της, οι θαμώνες των γηπέδων του ’90 είναι οι σημερινοί καναπεδάκηδες -όχι μόνο ποδοσφαιρικά αλλά γενικώς. Ο αθλητισμός μετατρέπεται σε προϊόν, τιμολογείται, πωλείται με δόσεις και εκπτωτικά πακέτα από τα συνδρομητικά. Με την απόσυρση και της σημερινής γενιάς, οι φίλαθλοι στις κερκίδες θα χρησιμοποιούνται ως κλακαδόροι, καταναλωτές ξένων συναισθημάτων, θα έχει πάψει η πρωτογενής δημιουργία συναισθήματος και μόνο να το αγοράσεις θα μπορείς με το εισιτήριο ή τη συνδρομή στο κανάλι. Η ταύτιση των νεαρότερων ηλικιών με τους επιχειρηματίες και όχι με τις ομάδες τους είναι μεγάλη αλλαγή που βλέπεις με γυμνό μάτι, κάτι που δεν υπήρχε πριν από είκοσι-τριάντα χρόνια, δηλαδή αν τότε υπήρχε, λόγου χάρη, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, τώρα ακούς να μαλώνουν υπερασπιζόμενοι τα συμφέροντα του Σαββίδη, του Μελισσανίδη ή του Μαρινάκη. Να το θέσω απλά: Από πρωταγωνιστές της ζωής μας, επιλέγουμε, για κάποιο λόγο, να είμαστε θεατές στην ίδια μας τη ζωή, σαν να παίζουμε σε τηλεπαιχνίδι.

“Μια εποχή στο τσιμέντο” o τίτλος του βιβλίου σας. Γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο και τι νοηματοδοτεί;

Ήμασταν η τελευταία φουρνιά που πέρασε από τα τσιμεντένια γήπεδα. Μερικά δεν είχαν καν τσιμέντα, όπως αυτό του εξωφύλλου, μας βάζανε επί ώρες στη λάσπη, σε έναν ελαφρώς υπερυψωμένο χωμάτινο στίβο, όπως στη Λιβαδειά ή τη Δράμα.

Πως ξεκίνησε η καταγραφή όλων αυτών των στιγμών, οι οποίες τελικά αποτέλεσαν το βιβλίο σας; Ποια ανάγκη κρύβεται πίσω από το συστηματικό γράψιμο στο site σας;

Απλώς ξεκίνησε. Είναι μια ανάγκη να καταγράψεις οτιδήποτε σε εμπνέει, σε στοιχειώνει, σε πνίγει στο χαρτί – το ηλεκτρονικό χαρτί, εν προκειμένω. Νομίζω πως αυτό δίνει την ιδιότητα του “συγγραφέα” σε κάποιον, η ασφυξία που νιώθει διαρκώς αν δεν μετατρέψει όσα χορεύουν μέσα στο κεφάλι του σε λέξεις. Οι εμπειρίες από το γήπεδο μου πρόσφεραν μια εξαιρετικά σπάνια ευκαιρία να αδειάσω το μυαλό μου και να ανασάνω, με βάραιναν όσο τα κρατούσα και περνούσαν τα χρόνια. Στη διαδρομή, διαπίστωσα πως, ακούσια, μιλούσα εκπροσωπώντας μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων που μαγεύτηκαν από την κουλτούρα του γηπέδου εκείνη την περίοδο οπότε από ένα σημείο και μετά απελευθερώθηκα εντελώς.

Ήταν  δύσκολη η επιλογή των ιστοριών για το βιβλίο; Πως περιορίζεις μια ολόκληρη οπαδική ζωή σε μερικές σελίδες;

Δεν ήταν καθόλου δύσκολη η επιλογή επειδή τις έστειλα όλες στον Εκδοτικό Οίκο χωρίς να κόψω τίποτα. Η αρχική μορφή του βιβλίου ήταν πάνω από οκτακόσιες σελίδες. Κάθε τόσο, πίνω ένα ποτήρι στην υγειά του ανθρώπου που του έλαχε η αποστολή να βουτήξει εκεί μέσα και να βρει τρόπο να κόψει τα μισά, χωρίς να χαθεί κανένα νόημα και δίχως να στερηθεί ο συγγραφέας ή ο αναγνώστης από καμία βασική πληροφορία της αφήγησης.

Ποια είναι η γνώμη σου για τα τελευταία περιστατικά αναφορικά με τη συμπεριφορά του Ιβάν Σαββίδη στον αγωνιστικό χώρο;

Θα έπρεπε να γνωρίζω τον Ιβάν Σαββίδη για να έχω γνώμη γι’ αυτόν. Αλλά δεν τον γνωρίζω, συνεπώς τον κρίνω όπως οι περισσότεροι, δηλαδή από τη δημόσια εικόνα του και τη ρητορική του. Είναι μια σπάνια περίπτωση ανθρώπου που δεν μπορώ να τον διαβάσω με τίποτα, παραμένει μυστήριο για μένα. Θα μείνω στη θεωρία της ποδοσφαιρικής λογικής, δηλαδή πως όποιος παθιάζεται με την μπάλα, είτε δισεκατομμυριούχος όπως ο Σαββίδης είτε φτωχαδάκι όπως εγώ, την ίδια συμπεριφορά θα έχουμε απέναντι σε κάτι που θεωρούμε ως ακραία άδικο: Θα χάσουμε το μυαλό μας. Από εκεί και πέρα, το τι κάνει ο καθένας όταν χάνει το μυαλό του είναι αντικείμενο ολόκληρης Επιστήμης που δεν την κατέχω.

Τελικά τι σημαίνει να είσαι ΠΑΟΚτσης;

Να πηγαίνεις μπροστά. Πάντα ευθεία, πάντα μπροστά. Να ζεις και να αφήνεις τους άλλους να ζήσουν. Να είσαι ο κόσμος γι’ αυτούς που δεν έχουν κόσμο να τους ταιριάξει. Να κοιτάζεις το αύριο και να το νοσταλγείς αλλά παράλληλα να ξέρεις πως όλο αυτό είναι μάταιο. Στην τελική, ΠΑΟΚ είναι να χτίζεις μια ουτοπία αλλά μόλις αντιλαμβάνεσαι πως ίσως και να την ολοκληρώσεις να την κάνεις κομμάτια και να ξαναρχίζεις το χτίσιμο, την αμέσως επόμενη στιγμή. Τα έχει γράψει με ομορφότερες λέξεις ο Καμί, σε ένα βιβλίο που μιλάει για έναν άνθρωπο, Παοκτσή, κι έναν βράχο που ανέβαζε σε ένα βουνό.

Το βιβλίο του Νίκου Ιωαννίδη, “Μια Εποχή στο Τσιμέντο”, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΤΟΠΟΣ.

Από τις 17 έως τις 20 Μαΐου, το Platforms Project προτείνει ένα πλούσιο και πολύπλευρο πρόγραμμα διαλέξεων, βίντεο και παραστάσεων και αποσκοπεί στην παρουσίαση της τοπικής και διεθνούς ανεξάρτητης καλλιτεχνικής σκηνής. Η τετραήμερη εκδήλωση παρουσιάζει τα έργα τέχνης που παράγονται από ελληνικές και διεθνείς κολεκτίβες και καλλιτέχνες που συγκεντρώνονται για να βρουν λύσεις σε σύγχρονα καλλιτεχνικά ζητήματα.

Επιδίωξη της διοργάνωσης είναι να αποτελέσει τον πυρήνα δημιουργίας και καταγραφής των πρωτοποριακών τάσεων στη τέχνη και την ανάπτυξη σχέσεων μεταξύ των καλλιτεχνών, καθώς μέσα στα έξι χρόνια λειτουργίας του, έχει κατορθώσει να αναπτύξει ένα παγκόσμιο δίκτυο ανεξάρτητων καλλιτεχνικών ομάδων.

Στο πλαίσιο της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν ημερίδες, περφόρμανς και εργαστήρια. Το Platforms Project δεν αποτελεί μια απρόσωπη εκδήλωση αλλά μια εικαστική κοινότητα γεμάτη ενέργεια, φρεσκάδα, δίνοντας χρόνο και τόπο παρουσίασης σε μία εναλλακτική τέχνη που δεν θα μπορούσε να εκφραστεί αλλού.

Την καλλιτεχνική διεύθυνση έχουν αναλάβει η Άρτεμις Ποταμιάνου και ο Μιχάλης Αργυρού. Την καλλιτεχνική επιμέλεια του Platforms Project 2018 έχει η Άρτεμις Ποταμιάνου.

To Platforms Project 2018 φιλοξενείται στον Εκθεσιακό χώρο «Νίκος Κεσσανλής» της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, Πειραιώς 256.

Θα παρουσιαστούν 57 πλατφόρμες-ομάδες καλλιτεχνών από 17 χώρες:

24hrs Project (Ελβετία), AC Institute, NYC ( ΗΠΑ), AKA x UAS ( Καναδάς), ALISN & Darling Pearls & Co ( Μ.Βρετανία), ARTIA GALLERY ( Ελλάδα), Αυτοβιογραφικά Συστήματα / Autobiographical Systems (Ελλάδα), Bcademie ( Ολλανδία), BEASTON Projects (Μ.Βρετανία), Binary art group (Κύπρος), Bureau d’Art et de Recherche ( Γαλλία), Candyland (Σουηδία), CAT project & cult story makers (Ελλάδα), Come alone don’t call cops ( Ελλάδα & Γαλλία), Concrete Artifacts (Μ. Βρετανία), CUBE ART EDITIONS (Ελλάδα),DAILY TEMPORARY (Σουηδία), DAS ESSZIMMER – space for art+ (Γερμανία), DIENSTGEBÄUDE Art Space Zurich (Ελβετία), Ed Video (Καναδάς), EN FLO (Ελλάδα), EX-MÊKH (Ολλανδία), fragment S (Σουηδία), Fronteer (Μ. Βρετανία), Future Scenarios (Ολλανδία & Ελλάδα), Gallery ABC ( Ρωσία), ULJU-Brodac (Βοσνία – Ερζεγοβίνη), Ύλη[matter]HYLE (Ελλάδα), IDI Galleri (Σουηδία), International Fine Arts Consortium / IFAC Arts ( ΗΠΑ), IS-projects (Ολλανδία), kunstenaarsinitiatief |elders (Ολλανδία), Kunsthalle Graz (Αυστρία), LaLa Art Group (Ελλάδα), Library Gallery (Καναδάς), MATERIALIZED (Ελλάδα), METAPOLIS (Ελλάδα), Museum of Contemporary Cuts (ΗΠΑ), MUU Gallery (Φιλανδία), Ordinary beds, approaching the poetry through visual arts (Ελλάδα), ORIZONTAS GEGONOTON (Ελλάδα), Ormston House (Ιρλανδία), Post (Ελλάδα), RAMDOM (Ιταλία), ROSALUX (Γερμανία), SCOTTY (Γερμανία), Snehta Residency (Ελλάδα), space52 (Ελλάδα), SYN+ERGASIA (Ελλάδα), Tehnopaignion art group (Ελλάδα), THE M{}ESUM (Γερμανία), THE MILENA PRINCIPLE (Βέλγιο), The museum of forgetting (Σουηδία),transformer (ΗΠΑ), Underground Space Station (Καναδάς), VITAL SPACE (Ελλάδα), WATER: CASUS BELLI (Ελλάδα),YAFCA (Yearn to Abstract Form Cube Analysis) (Ελλάδα).

Ώρες λειτουργίας: 12:00-21:00.

Πηγή : ert.gr