online – Together

3o MUSIC SHOWCASE ΟF GREECE “Project SoundON”: Music and Conference

togetherteam — Wed, 18 Nov 2020 11:38:39 +0000

Στην πιο αμφίβολη περίοδο για τον πολιτισμό και τη δημιουργική βιομηχανία, οι φωνές των ανθρώπων που κρατούν ζωντανή τη μουσική παραγωγή για την επόμενη ημέρα, μοιάζουν πιο επίκαιρες από ποτέ.

Στην 3η του χρονιά, το Music Showcase Greece τοποθετείται σε μία ευαίσθητη εποχή και επιστρέφει με ένα ιδιαίτερο project. Το “Sound ON”, δίνει βήμα σε μουσικούς παραγωγούς, καλλιτεχνικούς διευθυντές φεστιβάλ, διεθνείς καλεσμένους και φορείς της μουσικής βιομηχανίας και του πολιτισμού. Πραγματεύεται τις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται στην πολιτιστική βιομηχανία, στην αγορά του θεάματος, αλλά και τις αλλαγές που επιφέρει η υγειονομική κρίση στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και βιώνουμε την κοινωνική διάσταση της ψυχαγωγίας.

Με τις συνέπειες της πανδημίας και των μέτρων προστασίας να επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την πολιτιστική παραγωγή και η απουσία του «ζωντανού» κοινού να αλλάζει την ψυχαγωγική εμπειρία, η μουσική βιομηχανία μπαίνει σε νέους υπαρξιακούς προβληματισμούς που τροφοδοτούν τη συζήτηση, στο φετινό #MSG3.

Μεταξύ των θεμάτων που θα συζητηθούν είναι η στήριξη των επαγγελματιών – μουσικών από την πολιτεία κατά την τρέχουσα υγειονομική κρίση, η προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων στην εποχή του remote, o ψηφιακός μετασχηματισμός της δημιουργικής βιομηχανίας αλλά και οι δυνατότητες ανάπτυξης νέου κοινού σε μια περίοδο περιορισμού των ζωντανών πολιτιστικών γεγονότων. Συνολικά, η συζήτηση στο φετινό #MSG3 διερευνά τις δυνατότητες αλλά και τους περιορισμούς της μουσικής καθώς καλείται να διαδραματίσει τον κοινωνικό και ψυχαγωγικό της ρόλο σε μία εποχή γενικευμένου φόβου, ανησυχίας και κοινωνικής αποστασιοποίησης.

Στα πλαίσια της ευρύτερης συζήτησης, το “#SoundON”, παρουσιάζει δύο μουσικές προτάσεις στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα, που αναδεικνύουν την ιδιαιτερότητα της ελληνικής σκηνής με τους Tendts και τoν Transparent Man να σκιαγραφούν τη δισκογραφική τους πορεία μέσα από ένα live set που επιδεικνύει τον σύγχρονο ήχο.

To project #SoundON τιμούν με τη συμμετοχή τους, η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Θεσσαλονίκης, η Πρόεδρος Κέντρου Πολιτισμού Περιφέρειας, εκπρόσωποι από τη Γενική Γραμματεία Ν. Γενιάς, τον Οργανισμό του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης και το σύλλογο Καλλιτεχνών Β. Ελλάδος, ο υπεύθυνος προγράμματος του βραβευμένου FOCUS Wales, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ MENT της Ljubljana και του Pop-Kultur του Βερολίνου, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Μεγάρου Μουσικής του Πόρτο, καθώς και καταξιωμένοι καλλιτέχνες, επιχειρηματίες της μουσικής βιομηχανίας και επίτιμοι διοργανωτές φεστιβάλ.

Στο πλαίσιο των περιοριστικών μέτρων και με στόχο τη διασφάλιση της υγείας και της ασφάλειας των συμμετεχόντων, το project θα μεταδοθεί ONLINE από τα δίκτυα του MSG, με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Ελπίζοντας σε μια πραγματική νέα κανονικότητα που θα μας δώσει τη δυνατότητα ενός μεγάλου ζωντανού Φεστιβάλ για το 2021, καλούμε όλους τους φίλους και του συντελεστές της διοργάνωσης να παρακολουθήσουν και να συμμετάσχουν στη φετινή συζήτηση που ευελπιστούμε ότι θα συμβάλλει στο αύριο της τέχνης που αγαπάμε.

Χρήσιμοι σύνδεσμοι

HOME http://musicshowcase.gr/el/

ΥT https://bit.ly/3j8XnbA

FB https://www.facebook.com/musicshowcasegr

IN https://www.instagram.com/musicshowcasegr/

Tendts

HOME http://www.tendts.com/

FB https://www.facebook.com/Tendts/

YT https://www.youtube.com/user/wearetendts

IN https://www.instagram.com/wearetendts/

DISCOGS https://www.discogs.com/artist/3041121-Tendts

Transparent Man

YT https://www.youtube.com/channel/UCZKwWGtB1p5XTdiiJ8i3wDg

FB https://www.facebook.com/transparentmanmusic/

IN https://www.instagram.com/transparent_man_/

SOUNDCLOUD https://soundcloud.com/transparentman

SPOTIFY https://open.spotify.com/artist/5BzOhiTZdq869mBfPYOKST

BANDCAMP https://transparentman.bandcamp.com/

#Save_the_date 27/06 – Παγκόσμια διάσκεψη ηγετών και συναυλία με καλλιτέχνες και ακτιβιστές ζωντανά στο Facebook της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα

togetherteam — Fri, 26 Jun 2020 10:39:42 +0000

H εκστρατεία «Παγκόσμιος στόχος: ενωμένοι για το μέλλον μας» η οποία εγκαινιάστηκε από την Επιτροπή σε συνεργασία με τον διεθνή οργανισμό προάσπισης των συμφερόντων του πολίτη Global Citizen στις 28 Μαΐου θα κορυφωθεί με διάσκεψη ηγετών, καλλιτεχνών, ακτιβιστών και υποστηρικτών καθώς και με συναυλία το Σάββατο 27 Ιουνίου.

Η διάσκεψη «Παγκόσμιος στόχος: ενωμένοι για το μέλλον μας» θα μεταδοθεί στο Facebook της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα στις 27/06, 4 μμ. ώρα Ελλάδος.

Η συναυλία «Παγκόσμιος στόχος: ενωμένοι για το μέλλον μας» θα μεταδοθεί στις 9 μ.μ. ώρα Ελλάδος στο Facebook της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα

Παρουσιαστής θα είναι Dwayne Johnson.

Στη συναυλία, την οποία συμπαρουσιάζει η Πρόεδρος κ. φον ντερ Λάιεν

Εμφανίζονται: Shakira, Coldplay, Usher, Jennifer Hudson, Miley Cyrus, Justin Bieber and Quavo, J Balvin, Chloe x Halle, Yemi Alade, Christine and the Queens

Συμμετέχουν: Chris Rock, Hugh Jackman, Kerry Washington, Charlize Theron, Forest Whitaker, David Beckham, Derrick Johnson, Salma Hayek Pinault, Billy Porter, Diane Kruger, Antoni Porowski, Ken Jeong, Nikolaj Coster-Waldau, Olivia Colman and Opal Tometi

Ανοιχτή συζήτηση με τον φημισμένο ανταποκριτή Ρόμπερτ Φισκ και τον σκηνοθέτη Γιούνγκ Τσανγκ

togetherteam — Fri, 22 May 2020 21:07:44 +0000

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η πρώτη διαδικτυακή live συζήτηση του online 22ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, στην οποία συμμετείχαν ο φημισμένος βρετανός πολεμικός ανταποκριτής Ρόμπερτ Φισκ και ο Γιούνγκ Τσανγκ, σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ Αυτό δεν είναι ταινία, την Πέμπτη 21 Μαΐου το βράδυ, στο κανάλι youtube του Φεστιβάλ.

Το ντοκιμαντέρ που συμμετέχει στο πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσης, παρακολουθεί από απόσταση αναπνοής τον Ρόμπερτ Φισκ επί το έργον, καθώς ρίχνεται με πάθος στο επίμονο και επίπονο κυνήγι της αλήθειας.

Τον λόγο πήρε αρχικά η συντονίστρια της συζήτησης Γκέλυ Μαδεμλή, η οποία καλωσόρισε θερμά τους δύο συνομιλητές, δίνοντας τη σκυτάλη στη Γενική Διευθύντρια του Φεστιβάλ, Ελίζ Ζαλαντό. Η κ. Ζαλαντό, αφότου ευχαρίστησε θερμά τους δύο προσκεκλημένους του Φεστιβάλ, στάθηκε στην πολύτιμη παρακαταθήκη της επαγγελματικής σταδιοδρομίας του Ρόμπερτ Φισκ, που πρεσβεύει τις πατροπαράδοτες αξίες της δημοσιογραφικής έρευνας, οι οποίες αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία στη σημερινή εποχή των fake news και της παραπληροφόρησης. Επιπλέον, δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τον Γιούνγκ Τσανγκ για τη συμμετοχή του στο πρότζεκτ Χώροι που οργάνωσε το Φεστιβάλ στη διάρκεια της καραντίνας, υπενθυμίζοντας στο κοινό που παρακολουθούσε τη συζήτηση πως η μικρού μήκους ταινία του καναδού σκηνοθέτη είναι διαθέσιμη στο κανάλι του Φεστιβάλ στο YouTube.

Μιλώντας αρχικά για το πώς προέκυψε η πρώτη σπίθα που οδήγησε στη δημιουργία του This Is Not a Movie, ο Γιούνγκ Τσανγκ ανέφερε πως παρακολουθούσε την αρθρογραφία του Ρόμπερτ Φισκ ήδη από την εποχή που ήταν φοιτητής στο πανεπιστήμιο. «Η διεισδυτική ματιά του Φισκ με βοήθησε να ξεδιαλύνω πολλές από τις απορίες που μου είχαν δημιουργηθεί μετά την 11η Σεπτεμβρίου, καθώς είχα μια πολύ συγκεχυμένη εικόνα για το γεωπολιτικό τοπίο στη Μέση Ανατολή. Παρακολουθώντας από κοντά τις αμερικάνικες προεδρικές εκλογές του 2016, εξεπλάγην με τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ, καθώς όλα τα γνωστά και παραδοσιακά μέσα μαζικής ενημέρωσης θεωρούσαν εξωφρενικό ένα τέτοιο σενάριο. Τότε αντιλήφθηκα πως με ενδιαφέρουν φωνές σαν του Ρόμπερτ, ο οποίος δεν στέκεται στα προφανή, αλλά αναζητεί την αθέατη αλήθεια», συμπλήρωσε σχετικά. Μάλιστα, εξομολογήθηκε στο κοινό του Φεστιβάλ πως ήταν αρκετά φοβισμένος ενόψει της πρώτης συνάντησής του με τον Ρόμπερτ Φισκ, πιστεύοντας πως θα αντικρίσει έναν άνθρωπο απρόσιτο και αυστηρό. «Όταν όμως ταξίδεψα στη Βηρυτό, με περίμενε μια έκπληξη. Ο Ρόμπερτ αποδείχτηκε πνευματώδης, εξωστρεφής και πολύ προσιτός», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Περιγράφοντας την πρώτη γνωριμία με τον Γιούνγκ Τσανγκ, ο Ρόμπερτ Φισκ ανέφερε πως του προξένησε ευθύς εξαρχής θετική εντύπωση για δύο βασικούς λόγους. «Πρώτα απ’ όλα, δεν είχε το συνηθισμένο τουπέ και ύφος που έχουν κατά κανόνα οι σκηνοθέτες. Δεύτερον, δεν συμπεριφερόταν όπως οι περισσότεροι δυτικοί δημοσιογράφοι που έρχονται στη Μέση Ανατολή έχοντας την εντύπωση πως γνωρίζουν την κατάσταση καλύτερα από τους κατοίκους αυτών των χωρών, τους οποίους και θέλουν να “διαφωτίσουν” για το τι συμβαίνει πραγματικά στον ίδιο τους τον τόπο. Ένας αληθινός ερευνητής, είτε γυρίζει ταινίες είτε γράφει άρθρα, πρέπει να ακούει προσεκτικά τους ανθρώπους. Ο Γιούνγκ έκανε ακριβώς αυτό», σχολίασε ο Ρόμπερτ Φισκ, επαινώντας τη στάση του καναδού σκηνοθέτη.

Αμέσως μετά, απαντώντας σε ερώτηση για το πώς κύλησε η μεταξύ τους συνεργασία, οι δύο ομιλητές τόνισαν τον αμοιβαίο σεβασμό που είχαν ο ένας απέναντι στη δουλειά του άλλου, ενώ υπογράμμισαν τη σημασία της θέσπισης ορίων και κανόνων σε ένα τόσο απαιτητικό και δύσκολο εγχείρημα. Ο Ρόμπερτ Φισκ επεσήμανε ότι είχε καταστήσει από την πρώτη στιγμή σαφές ότι για να υπάρξει μια αίσθηση αυθεντικότητας στην ταινία, ο ίδιος θα έπρεπε να κινείται ελεύθερα και ανεμπόδιστα στην έρευνά του, χωρίς να δεσμεύεται από την ύπαρξη της κάμερας. «Αυτό που εξήγησα στον Γιούνγκ και το κατάλαβε με τη μία ήταν πως δεν θα διέκοπτα ποτέ αυτό που κάνω, ακόμη κι αν η κάμερα εκείνη τη στιγμή δεν με τραβούσε ή αν το πλάνο δεν ήταν το επιθυμητό. Εγώ συνεχίζω την πορεία μου κι ο Γιούνγκ καταγράφει ό,τι προλαβαίνει και μπορεί», εξήγησε σχετικά. Αντιστοίχως, ο σκηνοθέτης επεσήμανε ότι ο Ρόμπερτ Φισκ δεν παρενέβη σε καμία στιγμή στη δημιουργική διαδικασία, παρέχοντας στον ίδιο πλήρη ελευθερία ως προς τη διαχείριση του κινηματογραφικού υλικού. «Η κάμερα ακολουθούσε τον Ρόμπερτ σε ό,τι έκανε, μάλιστα υπήρξε κι ένα αρκετά περιπετειώδες περιστατικό, με ένα κυνηγητό με αμάξι, όταν πήραμε στο κατόπι ένα φορτηγό. Δυστυχώς, οι σκηνές από αυτό το συμβάν δεν “έδεναν” με το υπόλοιπο υλικό και αναγκαστήκαμε, με πόνο καρδιάς οφείλω να πω, να τις αφαιρέσουμε από το τελικό cut», ανέφερε σχετικά ο Γιούνγκ Τσανγκ, συμπληρώνοντας πως ένα απόσπασμα από αυτή την καταδίωξη είναι διαθέσιμο στον ιστότοπο της εφημερίδας The Independent, όπου έχουν δημοσιευτεί τρία άρθρα με τα «παρασκήνια» του This Is Not a Movie.

Στη συνέχεια, οι δύο ομιλητές ανέλυσαν τις μεθόδους με τις οποίες προσεγγίζουν το αντικείμενό τους και προσπαθούν να φέρουν στο προσκήνιο την αλήθεια μέσα από το έργο τους. «Κατά τη γνώμη μου, είναι αδύνατον να μιλήσεις για τα οδυνηρά γεγονότα που έχει βιώσει και εξακολουθεί να βιώνει η Μέση Ανατολή, αν δεν μπεις στη διαδικασία να συναισθανθείς την τραγωδία, τον πόνο, τον θυμό και την αδικία που βασανίζουν αυτούς τους ανθρώπους. Πολλές φορές, για να καταφέρω να κάνω τους ανθρώπους να ανοιχτούν επιστρατεύω ένα ιδιόρρυθμο χιούμορ, το οποίο πολύ συχνά μπορεί να παρεξηγηθεί. Ευτυχώς, πολύ γρήγορα διαπίστωσα πως λειτουργούμε στο ίδιο μήκος κύματος με τον Γιούνγκ», ανέφερε ο Ρόμπερτ Φισκ. Παράλληλα, επεσήμανε μια κομβική διαφορά όσον αφορά τη συμπεριφορά των ανθρώπων στη Μέση Ανατολή σε σύγκριση με τις ΗΠΑ ή την Ευρώπη. «Εδώ, οι άνθρωποι επιζητούν την ευκαιρία να μιλήσουν σε έναν δημοσιογράφο, ακόμη και στις πιο επώδυνες στιγμές. Πιστεύουν, με αυτό τον τρόπο, πως θα βοηθήσουν να μαθευτεί η αλήθεια και να επανορθωθούν οι αδικίες που έχουν υποστεί», συμπλήρωσε.

Από την πλευρά του, ο Γιούνγκ Τσανγκ υπογράμμισε ότι η κάμερα είναι ένα πανίσχυρο εργαλείο, το οποίο –όπως ακριβώς και η δημοσιογραφία– οφείλει να σεβαστεί ορισμένους κανόνες δεοντολογίας και να παρατηρεί ασταμάτητα τα όσα συμβαίνουν στο βεληνεκές της. «Οφείλεις να είσαι ανοιχτός σε κάθε πιθανή εξέλιξη, να επιτρέπεις στο αντικείμενο της ιστορίας σου, όπως ήταν ο Ρόμπερτ στην προκειμένη περίπτωση, να ακολουθήσει τη δική του ανεξάρτητη πορεία. Όταν εστιάζεις την προσοχή σου σε ένα άτομο, είναι υποχρέωσή σου να έχεις προετοιμαστεί κατάλληλα, να έχεις έρθει “διαβασμένος” και, όπως προείπα, να έχεις πάντα κατά νου πως πρόκειται για μια ανοιχτή και διαρκώς μεταβαλλόμενη διαδικασία», δήλωσε χαρακτηριστικά ο σκηνοθέτης της ταινίας.

Ακολούθως, οι δύο προσκεκλημένοι του Φεστιβάλ απάντησαν σε ερώτηση σχετικά με το αν νιώθουν αφηγητές ιστοριών, παρά το γεγονός ότι αναζητούν την αλήθεια. «Ούτως ή άλλως δεν είμαι δημοσιογράφος, η οπτική μου γωνία είναι πάντα κινηματογραφική. Δεν μου αρέσει καν η λέξη ντοκιμαντερίστας, δεν κατανοώ ακριβώς τη σημασία και το περιεχόμενό της. Οπότε, ναι, υπό αυτή την έννοια, νιώθω πως λειτουργώ ως αφηγητής ιστοριών», εξήγησε σχετικά ο Γιούνγκ Τσανγκ. Στη συνέχεια, τον λόγο πήρε ο Ρόμπερτ Φισκ, ο οποίος, αφότου διευκρίνισε πως στις ιστορίες των ανθρώπων κρύβεται η αλήθεια την οποία κυνηγά ως δημοσιογράφος και ανταποκριτής, φανέρωσε τα βασικά στοιχεία της προσέγγισής του. «Στόχος μου είναι κάθε ανταπόκριση που γράφω να μοιάζει με γράμμα που στέλνω σε κάποιον φίλο, να μην είναι σοβαροφανής ή ακαδημαϊκή. Ως ανταποκριτές, έχουμε την υποχρέωση να σκαλίζουμε πιο βαθιά, να μην αντιγράφουμε απλώς τα ανακοινωθέντα που δημοσιεύουν τα πρακτορεία ειδήσεων. Το ζητούμενο είναι να αναδεικνύεται η προσωπική μας ματιά, να αποτυπώνεται ο θυμός κι η έκπληξή μας, τα γραπτά μας να έχουν χαρακτήρα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Απαντώντας στη συνέχεια σε ερώτηση του κοινού για το αν έχουν υπάρξει δημοσιογραφικά θέματα με τα οποία ήθελε, αλλά δεν μπόρεσε ποτέ, να καταπιαστεί, ο Ρόμπερτ Φισκ αναφέρθηκε στην επίμονη προσπάθειά του να βρεθεί και να συνομιλήσει με τον Κασέμ Σουλεϊμανί, διοικητή των ειδικών δυνάμεων των Φρουρών της Επανάστασης, οι οποίες αναλαμβάνουν στρατιωτικές επιχειρήσεις εκτός ιρανικού εδάφους. «Πάνω που είχα κάνει κάποια πρόοδο και κατόρθωσα να ανοίξω έναν υποτυπώδη δίαυλο επικοινωνίας, ελπίζοντας πως θα γίνω ο πρώτος δημοσιογράφος από τη Δύση στον οποίο θα δεχόταν να μιλήσει, ο Σουλεϊμανί δολοφονήθηκε ενώ βρισκόταν στο Ιράκ, σε μια επίθεση με drones που οργάνωσαν οι ΗΠΑ», εκμυστηρεύτηκε στο κοινό του Φεστιβάλ ο πολύπειρος ανταποκριτής.

Αμέσως μετά, η συζήτηση επικεντρώθηκε σε μια μάστιγα της εποχής, τα fake news, έναν όρο που βρίσκεται πλέον στα χείλη όλων. Ο Ρόμπερτ Φισκ, παίρνοντας τον λόγο, διευκρίνισε πως ο όρος μπορεί να είναι πρόσφατος, η πρακτική, όμως, κάθε άλλο παρά καινούργια είναι. «Στον δυτικό κόσμο είμαστε έκθετοι, εδώ και δεκαετίες, σε ειδήσεις που παραποιούν γεγονότα και παραχαράσσουν την αλήθεια. Παλαιότερα μπορεί να μην χρησιμοποιούσαμε τον όρο “fake news”, αλλά κάναμε λόγο για μεροληπτικές ή κατασκευασμένες ειδήσεις. Για να αναφέρω δυο παραδείγματα, το αμερικάνικο κοινό ανέκαθεν βομβαρδιζόταν από μονόπλευρα δημοσιεύματα για τη Μέση Ανατολή, που μεροληπτούσαν υπέρ του ισραηλινού κράτους, ενώ την εποχή των ταραχών στη Βόρειο Ιρλανδία, τα κυρίαρχα ΜΜΕ μετέδιδαν την εντύπωση πως σύσσωμος ο καθολικός πληθυσμός του νησιού τασσόταν υπέρ του IRA», συμπλήρωσε σχετικά. Δίνοντας τη δική του οπτική, ως κινηματογραφιστής, στο ίδιο θέμα, ο Γιούνγκ Τσανγκ επικαλέστηκε τον ορισμό που είχε δώσει στην τέχνη του ντοκιμαντέρ ο πρωτοπόρος του βρετανικού ντοκιμαντέρ, Τζον Γκρίρσον. «Αν θεωρήσουμε πως το ντοκιμαντέρ είναι η δημιουργική ερμηνεία της αλήθειας, τότε υπονοείται πως η δική μας υποκειμενική οπτική αποτελεί μέρος της όλης διαδικασίας. Κατά κάποιο τρόπο, η κάμερα οφείλει να υιοθετεί μια ηθική στάση στη διάρκεια της κινηματογράφησης, ενώ η υποκειμενική ματιά γίνεται εμφανής κατά κύριο λόγο στο στάδιο του μοντάζ. Θεωρώ πως το ντοκιμαντέρ οφείλει να εκπέμπει συναίσθημα προκειμένου να αποτυπώσει τις ζωές των ανθρώπων που μελετά. Οι ανταποκριτές γίνονται φορείς μιας αλήθειας και στην ταινία μου προσπάθησα να αναδείξω την αλήθεια που εκπροσωπεί ο Ρόμπερτ», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια, οι δύο ομιλητές απάντησαν στο αν έχουν βρεθεί ποτέ στη δυσάρεστη θέση να αυτο-λογοκρίνουν το περιεχόμενο της δουλειάς τους, φοβούμενοι τις συνέπειες που μπορεί να υπάρξουν. Ο Ρόμπερτ Φισκ, χωρίς περιστροφές, χαρακτήρισε την αυτο-λογοκρισία ως την ύψιστη προσβολή απέναντι στην αποστολή και στο καθήκον ενός δημοσιογράφου. «Αν εργάζεσαι ως ανταποκριτής σε ένα επικίνδυνο περιβάλλον και αρχίσεις να φοβάσαι μήπως τα όσα γράφεις στεναχωρήσουν τον εκδότη σου, το κοινό ή κάποιον άνθρωπο με ισχύ και εξουσία, πρέπει να αγοράσεις εισιτήριο για την πρώτη διαθέσιμη πτήση και γυρίσεις σπίτι σου. Είναι γελοίο να βρίσκεσαι κάπου όπου κινδυνεύει η ζωή σου και να επιβάλεις λογοκρισία στον εαυτό σου. Όταν συμβιβαστείς για πρώτη φορά, μετά δεν υπάρχει γυρισμός», δήλωσε αποφασιστικά. Παράλληλα, συμπλήρωσε πως πολλές φορές η γλώσσα και η επιλογή των λέξεων για να περιγραφεί μια κατάσταση μπορεί υποκρύπτουν μια δόλια παραποίηση της πραγματικότητας, όπως η επιλογή του όρου «φράχτης ασφαλείας» για το τείχος που έχει υψώσει το κράτος του Ισραήλ στη Δυτική Όχθη. Ο Γιούνγκ Τσανγκ από την πλευρά του, ανάφερε πως η δύναμη που εμπεριέχει η εικόνα ως έννοια, δημιουργεί αυτομάτως υψηλή αίσθηση ευθύνης στον κινηματογραφιστή, η οποία καταλύει αυτομάτως οποιαδήποτε υπόνοια ή σκέψη αυτο-λογοκρισίας.

Ένα θέμα που επανήλθε αρκετές φορές και σε διάφορες παραλλαγές στη διάρκεια της συζήτησης σχετιζόταν με την ύπαρξη ορίων και κόκκινων γραμμών όσον αφορά την απεικόνιση της φρίκης, του ανθρώπινου πόνου και του θανάτου, τόσο στην τέχνη του ντοκιμαντέρ όσο και σε μια δημοσιογραφική έρευνα. Σύμφωνα με τον Ρόμπερτ Φισκ, υπάρχει μια τάση «προστασίας» του δυτικού κοινού από εικόνες φρίκης και καταστροφής, οι οποίες του είναι ανοίκειες και ξένες. «Σαν να θέλουμε να προστατευτούμε από την ίδια την πραγματικότητα. Κάποια στιγμή, πρέπει να δώσουμε στον κόσμο να καταλάβει ότι το αληθινό πρόσωπο του πολέμου είναι πάντοτε ίδιο και απαράλλαχτο και δεν έχει να κάνει με τη νίκη ή την ήττα. Ο πόλεμος είναι συνώνυμο του θανάτου, του εκμηδενισμού της ανθρώπινης ζωής, ύπαρξης και αξιοπρέπειας και δεν πιστεύω πως πρέπει να καμουφλάρουμε την όψη του θανάτου στις εικόνες μας. Εννοείται πως ένα ντοκιμαντέρ δεν πρέπει να κάνει κατάχρηση τέτοιων εικόνων διότι κινδυνεύει να καταλήξει “πορνογραφικό”, αλλά στη δημοσιογραφική έρευνα θεωρώ πως ο θάνατος πρέπει να απεικονίζεται. Είναι πάγια πεποίθησή μου ότι αν είχαμε περισσότερη συναίσθηση του θανάτου, πιθανώς να είχαμε λιγότερους πολέμους», δήλωσε ο Ρόμπερτ Φισκ.

Ο Γιούνγκ Τσανγκ, τοποθετούμενος στο ίδιο ζήτημα, διευκρίνισε πως δεν υπάρχουν ξεκάθαροι κανόνες τους οποίους υιοθετεί όσον αφορά την απεικόνιση δυσάρεστων καταστάσεων στις ταινίες του, αφού κάθε περίπτωση και κάθε συγκυρία είναι διαφορετική. «Δεν υπάρχει κάποιο κοινώς παραδεκτό ηθικό όριο στην καλλιτεχνική δημιουργία που να επιβάλλει πότε θα πρέπει να κλείσεις την κάμερα ή τι θα πρέπει να αφήσεις εκτός του τελικού cut, στο στάδιο του μοντάζ. Εξαρτάται από την περίσταση, τις συνθήκες, από τον δικό σου χειρισμό. Προσωπικά μιλώντας, θα έκλεινα την κάμερα μονάχα αν προέκυπτε κάποιο ζήτημα ζωής ή θανάτου, στο οποίο θα έπρεπε να βοηθήσω ή αν αντιλαμβανόμουν πως ένας άνθρωπος δεν θέλει να κινηματογραφηθεί. Φυσικά, αναφέρομαι στους απλούς ανθρώπους, τους οποίους δεν θεωρώ πως έχω την άδεια να κινηματογραφώ παρά τη θέλησή τους, όχι έναν άνθρωπο σε θέση ισχύος και εξουσίας. Στη δουλειά μας, πάντως, πολύ συχνά είναι πολύ πιο υποβλητικό και συγκινητικό να μην δείξεις ευθέως μια δυνατή εικόνα, αλλά να την υπονοήσεις», ανέφερε χαρακτηριστικά. Παράλληλα, έκανε αναφορά στο ντοκιμαντέρ Dying at Grace (2003) του συμπατριώτη του, Άλαν Κινγκ, το οποίο κινηματογραφεί πάσχοντες από ανίατες ασθένειες, που βρίσκονται στα πρόθυρα του θανάτου, κινηματογραφώντας μάλιστα, σε μία περίπτωση, και την τελευταία πνοή ενός ασθενούς. Σε εκείνο το σημείο, ο Ρόμπερτ Φισκ επισήμανε τη διαφορά που εντοπίζει ανάμεσα στον θάνατο από φυσικά αίτια ή ασθένειες και στην απεικόνιση των θανάτων ως αποτέλεσμα του πολέμου. «Ο θάνατος ως φυσική κατάληξη της ζωής είναι λυπηρό, αλλά όχι τραγικό, θέαμα. Πάντως, αν υπάρχει ένα σημείο στο οποίο θεωρώ πως πρέπει η κάμερα να σέβεται αυτόν που κινηματογραφεί είναι η θλίψη. Το να αποτυπώσεις το σημείο στο οποίο ένας άνθρωπος είναι έτοιμος να καταρρεύσει είναι θεμιτό. Από εκεί και έπειτα, δεν υπάρχει κανένας λόγος να αφήσεις την κάμερα ανοιχτή», κατέληξε ο Ρόμπερτ Φισκ.

Κλείνοντας τη συζήτηση, και αφότου ο Ρόμπερτ Φισκ προέβη σε δυσοίωνες προβλέψεις όσον αφορά τον πόλεμο στη Συρία και την πιθανότητα εξεύρεσης ειρηνευτικής λύσης στο κοντινό μέλλον, οι δύο ομιλητές έδωσαν τις πολύτιμες συμβουλές τους σε όποιον θελήσει να ακολουθήσει έναν δύσβατο δρόμο σαν τον δικό τους. «Όποιος θέλει να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία πρέπει να έχει κατά νου πως θα πρέπει να αφοσιωθεί ολόψυχα σε αυτήν και να την αντιμετωπίζει ως λειτούργημα και όχι ως συναλλαγή ή μια απλή επαγγελματική δραστηριότητα. Ο δημοσιογράφος έχει την υποχρέωση να είναι αυτόπτης μάρτυρας των όσων καταγράφει, να αναζητεί την αλήθεια και να επενδύει όλο του το είναι, τιμώντας την ιερή αποστολή που έχει αναλάβει», δήλωσε ο Ρόμπερτ Φισκ. Από την πλευρά του, ο Γιούνγκ Τσανγκ, αφότου εξήρε τη σημασία του μοντάζ στην τέχνη του ντοκιμαντέρ, αποδίδοντας τα εύσημα στον δικό του συνεργάτη, με τον οποίο εργάστηκαν πυρετωδώς για έναν ολόκληρο χρόνο στο μοντάζ της ταινίας, υπογράμμισε τη σημασία των ερεθισμάτων και της γνώσης στη δουλειά ενός ντοκιμαντερίστα. «Να οπλιστείτε με εφόδια και γνώσεις, να απορροφάτε σαν σφουγγάρια κάθε πληροφορία. Να αποκτήσετε τη δική σας φωνή και να έχετε πάντα κατά νου ότι το πάθος πολύ συχνά δεν συμβαδίζει με την οικονομική αποκατάσταση και τις παχυλές αμοιβές», κατέληξε με χιουμοριστικό τόνο ο καναδός σκηνοθέτης, κλείνοντας μια συζήτηση που κράτησε καθηλωμένο το κοινό που την παρακολούθησε, αποσπώντας ένθερμα σχόλιο και θετικότατες εντυπώσεις.

Μπίντι | Δείτε την καλύτερη Ευρωπαϊκή παιδική ταινία για το 2020 δωρεάν!

Κέλλυ Γρηγοριάδου — Fri, 01 May 2020 17:26:19 +0000

Η αγαπημένη μας Binti, η ταινία πρεμιέρας του 2ου Παιδικού και Εφηβικού Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας και Καλύτερη Ευρωπαϊκή Παιδική Ταινία 2020 (ECFA – European Children’s Film Association), έφτασε στην Ψηφιακή Κινηματογραφική Αίθουσα του ATHICFF και είναι διαθέσιμη για ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΒΟΛΗ!

Η Φρεντερίκε Μίγκομ σκιαγραφεί το πορτρέτο ενός δυναμικού 12χρονου κοριτσιού, της Μπίντι από το Κονγκό, που περισσότερο κι από την αύξηση των συνδρομητών της στο YouTube επιθυμεί να αποκτήσει άσυλο στο σπίτι της, το Βέλγιο.

Για παιδιά 8+
Μεγάλου μήκους
Ελληνικοί υπότιτλοι
Δείτε την ΕΔΩ

Δείτε τις «Όρνιθες» του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Νίκου Καραθάνου

togetherteam — Sat, 25 Apr 2020 20:11:02 +0000

«ΠΑΜΕ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ, ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ.» ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΘΑΝΟΣ

Ψηλά στα σύννεφα, άνθρωποι, θεοί, πουλιά και τέρατα ζουν μαζί. Όλοι μαζί.

Η ομάδα των καλλιτεχνών στέλνει τα συλλυπητήριά της στο φόβο, ορμώντας με αγάπη στα λόγια ενός ποιητή που «δεν ντρέπεται για τίποτα».

Έχετε παρατηρήσει πως, όταν σβήνουν τα φώτα στην Επίδαυρο, ακούγονται τα βήματα των ηθοποιών που πλησιάζουν την ορχήστρα και, κάπου στο βάθος, ο ήχος ενός γκιώνη; Αυτή τη φορά, θα ακούσετε και έναν τσαλαπετεινό, μια αηδόνα, έναν κούκο, ένα γεράκι, μια καρδερίνα, έναν ερωδιό… γιατί έρχονται οι «Όρνιθες!»

Η ΣΤΕΓΗ του Ιδρύματος Ωνάση «πετάει» για πρώτη φορά στην Επίδαυρο με τα πιο κωμικά πουλιά του Αριστοφάνη: τους «Όρνιθες» (414 π.Χ.) στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Επιδαύρου. Οι «Όρνιθες» είναι η ανάγκη του ανθρώπου να πετάξει, να δημιουργήσει ένα νέο κόσμο, να έρθει σε επαφή με την αληθινή του επιθυμία.

Ο Νίκος Καραθάνος, μετά τη συγκλονιστική «Γκόλφω» του, επιστρέφει στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, με ένα σπουδαίο θίασο και μια παράσταση-γιορτή των αισθήσεων, ριζωμένη στην αξεπέραστη ποιητική δύναμη της καταπληκτικής αυτής κωμωδίας.

Το έργο αφηγείται την ιστορία δύο φίλων, του Πεισθέταιρου και του Ευελπίδη, που εγκαταλείπουν την πόλη τους, την ΑΘΗΝΑ, για να αναζητήσουν μια νέα πολιτεία «μαλακιά και παχουλή σαν πουπουλένιο στρώμα ή σαν την κοιλίτσα του μωρού». Και τη βρίσκουν στη χώρα των πουλιών, που την ονομάζουν «Νεφελοκοκκυγία». Τα πουλιά δέχονται τους δύο ξένους, τους δίνουν φτερά και όλοι μαζί ρίχνονται με ενθουσιασμό στην ανοικοδόμηση ενός τείχους στους αιθέρες, που αποκόπτει την επικοινωνία ανάμεσα στους θεούς και τους ανθρώπους. Η ευδαιμονία της νέας πολιτείας στηρίζεται σε αυτή την πρωτόγνωρη ιδέα. Φαντασία και πραγματικότητα, άνθρωποι, θεοί και ζώα μπλέκονται μοναδικά σε έναν κόσμο που έχει τη σοβαρότητα του παιχνιδιού, τη ρευστότητα του ονείρου και τη γλυκιά μελαγχολία της ζωής.

Μια παράσταση που δοκιμάζει να δει τον Αριστοφάνη με καθαρό βλέμμα, με στόχο να ακουστεί και να αγαπηθεί από την αρχή ο λόγος του κορυφαίου Αττικού κωμωδού. Ένας θίασος «που θέλει να πετάξει πέφτοντας», που αναζητά, τολμά και αναμετριέται με «μια ευτυχία άπιαστη, τόσο μεγάλη που δεν μπορείς να την πεις και δεν μπορείς να την πιστέψεις».

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Το Φεστιβάλ προσφέρει δωρεάν ελληνικές ταινίες από το 60ό ΦΚΘ και ταινίες για παιδιά!

togetherteam — Mon, 13 Apr 2020 21:38:53 +0000

Πάσχα με ελληνικό σινεμά από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Συνεχίζοντας τις online δράσεις του τις δύσκολες ημέρες της απομόνωσης, το Φεστιβάλ προσφέρει δωρεάν, μέσω της δημοφιλούς διαδικτυακής πλατφόρμας Festival Scope, επιλεγμένες ελληνικές ταινίες από το πρόγραμμα της 60ής διοργάνωσης, καθώς και ταινίες για παιδιά.

Οι θεατές θα μπορούν να παρακολουθήσουν τις ταινίες από την Τρίτη 14 έως την Κυριακή 26 Απριλίου στην ασφαλή και αναγνωρισμένη από επαγγελματίες διαδικτυακή πλατφόρμα, κάνοντας μια απλή, δωρεάν εγγραφή στην πλατφόρμα (https://www.festivalscope.com/). Κάθε ταινία θα είναι διαθέσιμη για 300 θεάσεις.

Μετά από προτροπή και υποστήριξη από το υπουργείο Πολιτισμού, το Φεστιβάλ επωμίζεται το κόστος αυτής της ενέργειας, ενώ έχει δώσει και ένα μικρό ποσό σε όλους τους παραγωγούς για τα δικαιώματα της προβολής.

Συγκεκριμένα, το κοινό θα μπορεί να παρακολουθήσει τις παρακάτω ταινίες:

Απόστρατος του Ζαχαρία Μαυροειδή: Ο Άρης, ένας τριαντάρης επιχειρηματίας στα όρια της χρεοκοπίας, μετακομίζει στο σπίτι του εκλιπόντος παππού Αριστείδη, απόστρατου αξιωματικού του Ελληνικού Στρατού. Σύντομα ξανασμίγει με έναν παλιό φίλο του Αριστείδη. Προσπαθώντας να φανεί αντάξιος του ονόματός του, ο Άρης σταδιακά ταυτίζεται με τον παππού του. Η ταινία συμμετείχε στο τμήμα Crossroads

co-production Forum 2013 και στη δράση Thessaloniki Goes to Cannes Works in Progress 2019 της Αγοράς του ΦΚΘ. Με τους: Μιχάλη Σαράντη, Γιώτα Φέστα, Θανάση Παπαγεωργίου.

Γεννημένος 8η Μαρτίου του Λυμπέρη Διονυσόπουλου: Οι γυναίκες έχουν καταλάβει τον κόσμο και έχουν εκτελέσει τον αντρικό πληθυσμό. Ένας ταγμένος μισογύνης, ο Λεωνίδας, θα καταφέρει να επιζήσει. Όταν θα γνωρίσει την Οφηλία, μια νεαρή επαναστάτρια και σινεφίλ, τα πράγματα θα πάρουνε μια περίεργη τροπή. Με τους: Μαίρη Σεΐσογλου, Λυμπέρη Διονυσόπουλο, Δέσποινα Χαλίδου.

Δεν ακούμε τα τραγούδια του Τάκη Παπαναστασίου: Ο Νίκος και η Νόρα προσκαλούν στο σπίτι τους τον Άγγελο για να περάσει τη νύχτα μαζί τους. Η βραδιά περιλαμβάνει έναν πίνακα του Ντιμπιφέ, κιμονό και γουέστερν, ένα καμένο κοτόπουλο, τον Έλβις και την Ντίτριχ. Πρωταγωνιστούν οι: Νόρα – Νάνσυ Σιδέρη, Νίκος – Πάνος Παπαδόπουλος, Άγγελος – Μιχαήλ Ταμπακάκης.

Εξορία του Βασίλη Μαζωμένου: Ο Άρης, πασχίζει να εγκαταλείψει τη χώρα μέσα σε μια βάρκα. Καταφέρνει να γλιτώσει τον πνιγμό αλλά με την επιστροφή του, ρίχνεται σ’ έναν αγώνα επιβίωσης που θα τον φέρει στα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Πρωταγωνιστούν: Κατερίνα Τσάση – Δέδε, Στέφανος Κακαβούλης, Αγγελική Καρυστινού.

Ζίζοτεκ του Βαρδή Μαρινάκη: Μετά την εγκατάλειψη του εννιάχρονου Ιάσωνα από τη μητέρα του σε ένα πανήγυρι δίπλα στα σύνορα Ελλάδας-Βουλγαρίας, βρίσκει καταφύγιο σε μια καλύβα στη μέση του δάσους που ανήκει σε ένα απομονωμένο και ιδιότροπο μεσήλικα, τον Μηνά. Μια συγκινητική ιστορία για τη λαχτάρα για οικειότητα. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο τμήμα East of the West στο Κάρλοβι Βάρι. Η ταινία συμμετείχε στα τμήματα Crossroads co-production Forum 2012 και Agora Works in Progress 2017 της Αγοράς του ΦΚΘ. Με τους: Πηνελόπη Τσιλίκα, Αύγουστο Λάμπρου-Νεγρεπόντη, Δημήτρη Ξανθόπουλο.

Το θολάμι του Βασίλη Νούλα: Βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα του Νίκου Κάσδαγλη, η ταινία ακολουθεί την ταραχώδη διαδρομή της Δέσποινας, μέλους τρομοκρατικής οργάνωσης, στο κέντρο της πόλης, όπου προσπαθεί να κρατηθεί, όπως μπορεί, στη ζωή αφού έχει διαπράξει έναν φόνο. Μέσα από την ταραγμένη διαδρομή της κεντρικής ηρωίδας διαγράφεται ένα πορτρέτο της Αθήνας. Πρωταγωνιστούν: Δέσποινα Χατζηπαυλίδου, Νίκος Σάμπαλης, Βίκυ Κυριακουλάκου.

Περσεφόνη του Κώστα Αθουσάκη: Μια ελληνο-ιαπωνική κινηματογραφική οπερέτα, που ζωντανεύει τον μύθο της αρπαγής της Περσεφόνης μπροστά στα μάτια ενός γκρουπ γυναικών από την Ιαπωνία, την ώρα που η άφιξη του ξένου άντρα αναστατώνει τα μέλη της οικογένειας του ξενώνα Persephone. Η ταινία συμμετείχε στη δράση Thessaloniki Goes to Cannes Works in Progress 2019 της Αγοράς του ΦΚΘ. Με τους: Έλσα Λεκάκου, Δημήτρη Ήμελλο, Κατερίνα Λυπηρίδου, Ευαγγελία Καρακατσάνη.

Ο Πύραυλος του Στέφανου Σιταρά. Ο Στάθης, χρόνια γνωστός για τη μυθομανία του, αναγκάζεται να αποδείξει στους φίλους του την ύπαρξη ενός «απόρρητου πυραύλου» (που μόνο εκείνος ξέρει), προκειμένου να μην τους χάσει. Γυρισμένος με μη-ηθοποιούς στην πορεία τεσσάρων ετών, Ο Πύραυλος αφηγείται την πραγματική ιστορία μιας παρέας, την τελευταία νύχτα του καλοκαιριού. Πρωταγωνιστούν: Αν-Μαρί Λεζινό, Άρης Μαυρόπουλος, Μαριέτη Παπαθεοδώρου κ.ά

@9: Στα εννιά του Άγγελου Σπάρταλη: Ένα κορίτσι φάντασμα, ηλικίας εννέα ετών, καταλαμβάνει τα κατασχεθέντα από τις τράπεζες διαμερίσματα του κέντρου των Αθηνών και επιτίθεται με βία στους μεσίτες και στους νέους αγοραστές. Ένα νεαρό ερωτευμένο ζευγάρι, στο ξεκίνημα της κοινής του ζωής, θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί το μικρό φάντασμα για δικό του όφελος. Πρωταγωνιστούν: Δήμητρα Σπάρταλη, Vassilis Awad, Σοφία Παπαδοπούλου, Άγγελος Παπαδημητρίου κ.ά.

Cosmic Candy της Ρηνιώς Δραγασάκη: Η Άννα, μια μοναχική και ιδιόρρυθμη ταμίας σουπερμάρκετ αναγκάζεται να πάρει υπό την προστασία της το δεκάχρονο κορίτσι του διπλανού διαμερίσματος, ύστερα από την μυστηριώδη εξαφάνιση του πατέρα του. Την απασχολούν, επίσης, η πιθανή της απόλυση και ένα ρομαντικό ειδύλλιο. Και όλα αυτά υπό την επήρεια υπερβολικής ποσότητας Κοσμικ Κάντυ, της καραμέλας που σκάει στο στόμα. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Fantastic Fest του Όστιν στο Τέξας και στο Sitges στην Ισπανία. Συμμετείχε, επίσης, στο τμήμα Crossroads co-production Forum 2013 και Agora Works in Progress 2016 της Αγοράς του ΦΚΘ. Με τους: Μαρία Κίτσου, Μάγια Πιπερά, Κίμωνα Κουρή.

Winona του Αλέξανδρου Βούλγαρη (The Boy): Η πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη και μουσικού, Αλέξανδρου Βούλγαρη (The Boy), μάς συστήνει τέσσερις γυναίκες που πηγαίνουν σε μια παραλία για να απολαύσουν τον ήλιο και τη θάλασσα. Γυρισμένη με φιλμ 16mm, η Winona αιχμαλωτίζει στον φακό της τον αισθησιασμό που προκύπτει από το φως, το νερό και τη νεαρή σάρκα, καλώντας μας να ανακαλύψουμε τα μυστικά που κρύβονται πίσω από, φαινομενικά, ανέμελα παιχνίδια. Η ταινία συμμετείχε στη δράση Thessaloniki Goes to Cannes Works in Progress 2019 της Αγοράς του ΦΚΘ. Πρωταγωνιστούν: Ανθή Ευστρατιάδου, Σοφία Κόκκαλη, Ηρώ Μπέζου, Δάφνη Πατακιά.

Το θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών του Σύλλα Τζουμέρκα: Δύο γυναίκες (Αγγελική Παπούλια, Γιούλα Μπούνταλη) ζουν σε μια επαρχιακή πόλη στη Δυτική Ελλάδα. Όταν ένας μυστηριώδης θάνατος φέρνει τα πάνω-κάτω στη μικρή τους πόλη και πυροδοτεί έναν άγριο κύκλο βίας, οι ζωές των δύο γυναικών που μέχρι χτες αγνοούσαν η μία την ύπαρξη της άλλης, θα αρχίσουν να συγκλίνουν. Η συνάντησή τους θα μπορούσε να είναι η σωτηρία τους. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου και ακολούθησε μια επιτυχημένη φεστιβαλική πορεία. Πρωταγωνιστούν: Αγγελική Παπούλια, Γιούλα Μπούνταλη, Χρήστος Πασσαλής, Αργύρης Ξάφης, Θανάσης Δόβρης, Λαέρτης Μαλκότσης. Η Νοva, πιστή υποστηρίκτρια του ελληνικού κινηματογράφου, ακούγοντας το κάλεσμα του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, παραχωρεί για προβολή στο Festival Scope την πιο πρόσφατη βραβευμένη συμπαραγωγή της «Το Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών» του Σύλλα Τζουμέρκα. Η εξαιρετική ταινία έκανε πριν λίγες εβδομάδες την πρεμιέρα της στο NovaCinema και είναι πάντα διαθέσιμη στο ΝοvaOnDemand.

Meltem του Βασίλη Δογάνη: Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του (ήδη αναγνωρισμένου για τα μικρού μήκους φιλμ του), Βασίλη Δογάνη, αφηγείται την ιστορία μιας νεαρής Γαλλίδας, ελληνικής καταγωγής, η οποία επιστρέφει στη Λέσβο για να κληρονομήσει το εξοχικό σπίτι της μητέρας της που πέθανε πρόσφατα. Εκεί θα την ακολουθήσουν δύο γάλλοι συμφοιτητές της, με τους οποίους σκοπεύει να ανοίξει μια επιχείρηση, χρησιμοποιώντας τα λεφτά απ’ την πώληση του σπιτιού. Με τους: Δάφνη Πατακιά, Ραμπά Ναΐτ Ουφέλα, Άκη Σακελλαρίου.

Παιδικές ταινίες

Το Φεστιβάλ προσφέρει, επίσης δωρεάν, μέσω της πλατφόρμας Festival Scope ταινίες που απευθύνονται σε παιδιά ηλικίας 2 έως 12 ετών.

Kiwi and Strit (για παιδιά 2-6 ετών) του Έσμπεν Τοφτ Γιάκομπσεν: Ο Kiwi και ο Strit, τα μικρά χνουδωτά πλασματάκια ζουν σε ένα ξέφωτο στη μέση του μεγάλου δάσους. Οι δυο τους είναι πολύ διαφορετικοί, ο Kiwi κίτρινος και προσεκτικός, ο Strit άγριος και μωβ. Ο καθένας τους βλέπει τον κόσμο με διαφορετικά μάτια, αλλά και οι δύο είναι παιχνιδιάρηδες και περίεργοι. Διασκεδάζουν συνεχώς μαζί όταν παίζουν ποδόσφαιρο, αγωνίζονται με τα ποδήλατά τους, αλλά και όταν βρίσκουν μια φωνακλού αγελάδα.

Children of the Universe / Τα παιδιά του σύμπαντος (για παιδιά 6-12 ετών) της Καμίλ Μπουντέν: Ένα ορεινό δημοτικό σχολείο ξεκινάει να ανακαλύψει τα μυστικά του σύμπαντος, με τη βοήθεια της αστροφυσικού Στεφανί Ζουνό: τη Μεγάλη Έκρηξη, τη δημιουργία των αστεριών, τη σουπερνόβα, τις μαύρες τρύπες, τη Γη. Τα παιδιά απολαμβάνουν τη μοναδική ευκαιρία, ανακαλύπτοντας παράλληλα ότι τα πάντα, μικρά και μεγάλα, συνδέονται αλλά και αναζητώντας ταυτόχρονα απάντηση στο αιώνιο μεταφυσικό ερώτημα: «Ποια είναι η θέση μας στο σύμπαν».

Next Door Spy / Ο κατάσκοπος της διπλανής πόρτας (για παιδιά ηλικίας 7-12 ετών) της Κάρλα φον Μπένγκτσον: Η Αγκάθα Κρίστι είναι 10 χρονών και το όνειρό της είναι να γίνει ιδιωτική ντετέκτιβ. Δεν θα αφήσει άλυτο κανένα μυστήριο της γειτονιάς. Το μεγαλύτερο αίνιγμα όμως έχει τη μορφή του Βίνσεντ, ενός συνομήλικού της λάτρη του σκέιτ, που η Αγκάθα πιστεύει ότι κρύβει ένα μυστικό. Αφιερώνει τον χρόνο της παρακολουθώντας τον και ανακαλύπτει απρόσμενες εκπλήξεις, αλλά και την πραγματική φιλία. Με ελληνικούς υπότιτλους, άνω των 7 ετών.

Cleo and Paul / Κλεό και Πολ (για παιδιά ηλικίας 3-8 ετών) του Στεφάν Ντεμουστιέ: Η τριάμισι ετών Κλεό είναι εξπέρ στο κρυφτό. Ο αδελφός της ο Πολ και η γιαγιά της δεν έχουν καμία ελπίδα να την βρουν. Σε κάποια στιγμή, ούτε η ίδια η Κλεό δεν ξέρει πού βρίσκεται μέσα στο πάρκο. Κανείς δεν της δίνει σημασία. Έτσι, η Κλεό αποφασίζει να ακολουθήσει μια γυναίκα που μοιάζει εξίσου χαμένη με την ίδια και μαζί να εξερευνήσουν εκ νέου τους κόσμους τους.

Μείνετε συντονισμένοι στα online κανάλια του Φεστιβάλ:

Website: www.filmfestival.gr

Ψηφιακό αρχείο: www.myfestival.gr

Facebook Page: facebook.com/filmfestival.gr/

Agora / English Page: facebook.com/AgoraTIFF

Youtube Channel: youtube.com/user/filmfestivalgr

Instagram: instagram.com/filmfestivalgr/

Blog: blog.tiff.gr/

«We stay close, not closed» | Νέες πρεμιέρες στο κανάλι της Στέγης

togetherteam — Sun, 12 Apr 2020 21:12:10 +0000

Νέες πρεμιέρες στο κανάλι της Στέγης We stay close, not closed». Η πραγματικότητα του Ιδρύματος Ωνάση γίνεται ψηφιακή. Μια Στέγη σε κάθε σπίτι, σε ένα σημείο που δεν υπάρχει στον χάρτη, για να διασκεδάζει, να επιμορφώνει, να ενώνει, να ανοίγει συζητήσεις. Το Ίδρυμα Ωνάση ανεβάζει και μοιράζεται στο κανάλι του στο YouTube, sold-out παραστάσεις, podcasts, εκπαιδευτικά προγράμματα, virtual κινηματογραφικές πρεμιέρες, online μαθήματα, secret συναυλίες.

Την δεύτερη εβδομάδα, από την Παρασκευή 10 Απριλίου, ανεβαίνουν από παραγωγές του Onassis USA (Λένα Κιτσοπούλου, Rebetika: The Blues of Greece και Antigone in Ferguson, Antigone Now Festival) μέχρι το ιδιαίτερο Happiness Machine των Klangforum Wien.

Υλικό θα προστίθεται κάθε Παρασκευή και θα μένει διαθέσιμο χωρίς αντίτιμο ή χρονικό περιορισμό.

Το πρόγραμμα της 2ης εβδομάδας είναι το εξής:

ΘΕΑΤΡΟ

– Αργυρώ Χιώτη, Vasistas, Aίματα του Ευθύμη Φιλίππου (2014)

– Δημήτρης Καραντζάς, Ρομπ/Rob του Ευθύμη Φιλίππου (2018)

– Antigone in Ferguson, Antigone Now Festival, Onassis USA (2016)

ΧΟΡΟΣ

– Πατρίσια Απέργη, Ομάδα Χορού Αερίτες, Cementary (2017)

ΜΟΥΣΙΚΗ

– Klangforum Wien, Happiness Machine (2019)

– Λένα Κιτσοπούλου, Rebetika: The Blues of Greece, Onassis USA (2019)

ΛΕΞΕΙΣ & ΣΚΕΨΕΙΣ

– Werner Herzog (2019)

– Χριστίνα Καραφυλλιά, η υπότροφος του Ιδρύματος Ωνάση που έλυσε δύο άλυτα μαθηματικά προβλήματα ΣΥΝΕΔΡΙΟ – Crafting The Future Β΄μέρος (2019) ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

– Ελληνική Νομαρχία, Ήτοι Λόγος περί Ελευθερίας, Παρά Ανονίμου του Έλληνος. Εν Ιταλία.1806

– Αρχείο Καβάφη: Οργάνωση και Πολιτική Διάθεση Αρχειακών Πηγών «Μιαν Υδατογραφία Άνευ Υπογραφής» Β’ μέρος (2019)

Περισσότερες πληροφορίες, βρίσκουμε εδώ. OnassisFoundationChannel OnassisFoundationChannel

MoMa: Η νέα σειρά δωρεάν διαδικτυακών μαθημάτων Σύγχρονης Τέχνης, Φωτογραφίας κ.ά.

togetherteam — Sun, 12 Apr 2020 20:50:25 +0000

Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Νέας Υόρκης, γνωστό ως MoMa, μόλις κυκλοφόρησε μια νέα σειρά από δωρεάν διαδικτυακά μαθήματα τέχνης. Από την ανάπτυξη των φωτογραφικών δεξιοτήτων σας, μέχρι την βελτίωση της ικανότητας διαλογής επιλεγμένων έργων τέχνης, τα θέματα περιστρέφονται γύρω από την τέχνη αλλά απευθύνονται σε ένα ευρύ κοινό.

Τα μαθήματα περιλαμβάνουν τους εξής τίτλους: “Fashion as design,” “Seeing through photography,” “In the studio: abstract post-war painting,” “Modern art and ideas,” και “What is contemporary art”. Το πρόγραμμα “Seeing through photography” θα βοηθήσει τους εκκολαπτόμενους φωτογράφους να καταλάβουν τους διάφορους τύπους των φωτογραφικών εικόνων, πώς το πλαίσιο μπορεί να διαμορφώσει την προοπτική μια εικόνας, καθώς και το ρόλο της φωτογραφίας στον σημερινό ψηφιακό κόσμο. Ακολούθως, το “Modern art and ideas” θα βοηθήσει τους ενδιαφερόμενους σπουδαστές να κατανοήσουν την σύγχρονη τέχνη, μέσα από ακουστικές συνεντεύξεις καλλιτεχνών, σχεδιαστών και επιμελητών τέχνης, σε συνδυασμό με ανάγνωση και ασκήσεις. Η λίστα με όλα τα προγράμματα είναι διαθέσιμη μέσω της πλατφόρμας MoMA on coursera.