Επειδή το Θέατρο είναι στη ζωή μας, στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, ίσως το έχουμε ανάγκη περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

Ο «εγκλεισμός» μας και η απομόνωση στο σπίτι, επιβάλλουν στους φορείς του πολιτισμού να δώσουν διεξόδους και διαφυγή μέσω των τεχνών τους.

Το Δη.Πε.Θε. Κοζάνης κινούμενο σε αυτή την κατεύθυνση οργάνωσε και προγραμματίζει την προβολή  παραστάσεών του, που κάποιος δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει, ή αγαπημένες παραστάσεις που κάποιος θέλει να παρακολουθήσει ξανά, μέσα από το κανάλι του στο youtube:

https://www.youtube.com/channel/UCrimZTl905V2M1VXonXBinw/featured

Mezzo είναι η ενδιάμεση παράσταση, ούτε απογευματινή, ούτε βραδινή. Συνήθως γίνεται στις 19:00.

Έτσι θελήσαμε να ονομάσουμε αυτήν την καινούργια δράση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης

Κάθε φορά λοιπόν, Τετάρτη ώρα 19:00 και για 24 ώρες, μέχρι και Πέμπτη ώρα 19:00

Αρχής γενομένης λοιπόν, την Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2020

«Κατάδικος»

Το 1919 ο Κωσταντίνος Θεοτόκης γράφει τον Κατάδικο, ένα κείμενο που έμελε να αφήσει ιστορία στην παγκόσμια πεζογραφία και να πάρει τη θέση του πλάι στα μεγάλα έργα των Ρώσων Τολστόι και Ντοστογέφκι. Με τον Κατάδικο ο συγγραφέας ακτινογραφεί με απόλυτη λεπτομέρεια τις συνθήκες ζωής και τα ήθη της εποχής του. Το πολιτικό σύστημα, η δικαιοσύνη, οι νοοτροπίες της κοινωνίας, οι σχέσεις των δύο φύλων, οι φυλετικές διακρίσεις, τίποτα δεν ξεφεύγει από την υπέροχη πένα του. Η Μαργαρίτα και Πέτρος το παράνομο ζευγάρι συναντιέται κρυφά σε μια “απόμερη κατοικιά” επί πέντε χρόνια. Ξαφνικά μια νύχτα δολοφονούν τον άντρα της Μαργαρίτας, τον Γιώργη Αράθυμο, σε έναν απόμερο δρόμο και για το έγκλημα καταδικάζεται ο “ζευγουλάτης” του σπιτιού του Αράθυμου, ο λεγόμενος Τουρκόγιαννος. Είναι όμως ο πραγματικός ένοχος για το έγκλημα; Μέσα από τον χαρακτήρα του Τουρκόγιαννου ο Θεοτόκης προσπαθεί να ορίσει μια ουσιαστική χριστιανική ηθική και να την διαχωρίσει από το πώς η κοινωνία αντιλαμβάνεται την πίστη, φέρνοντας τη στα μέτρα της.

100 χρόνια μετά την γέννηση αυτού του αριστουργήματος, (1819 – 2019) το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης «ανέβασε» τον Κατάδικο, σε διασκευή και σκηνοθεσία του Βασίλη Μαυρογεωργίου. Με έναν θίασο έξι ταλαντούχων ηθοποιών η παράσταση μεταφέρει τους θεατές σε μια άλλη εποχή, στην Ελλάδα των αρχών του 20ου αιώνα.

Σκηνοθεσία- Διασκευή: Βασίλης Μαυρογεωργίου

Σκηνογράφος: Θάλεια Μέλισσα

Ενδυματολόγος: Βασιλική Σύρμα

Επιμέλεια κίνησης: Πάρης Μαντόπουλος

Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

Μουσική: Κώστας Μαγγίνας

Φωτογραφίες: Νίκος Κουστένης

Β. Σκηνοθέτη: Αναστασία Σιωπίδου

Β. Ενδυματολόγου: Ειρήνη Γεωργακίλα

Β. Φωτιστή: Εύη Παπαμάρκου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μαρίνα Καλογήρου, Γιώργος Παπανδρέου, Μάρκος Παπαδοκωσταντάκης, Χρήστος Πίτσας, Τάκης Σακελλαρίου και Στέλιος Χλιαράς.

Δείτε τους Ιωάννα Κολλιοπούλου, Χρήστο Λούλη, Λαέρτη Μαλκότση, Άγγελο Παπαδημητρίου, Λένα Παπαληγούρα, Άλκηστη Πουλοπούλου και Δημήτρη Τάρλοου σε μία εξωφρενική κωμωδία παρεξηγήσεων!

Η υπόθεση του έργου είναι «απλή»: στο σπίτι του Μαρζαβέλ περιφέρεται ένα πλήθος ανθρώπων που τους συνδέουν μοιχείες -παρελθούσες, παροντικές και μελλοντικές- οι οποίες κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να αποκαλυφθούν εξαιτίας ενός οδηγού ταξί και διαφόρων αντικειμένων-φετίχ: ενός ρολογιού-κούκου, μιας ελαφοκεφαλής με κέρατα, μιας γυάλας με χρυσόψαρα, ενός κομματιού υδρορροής, δύο πορτοκαλιών· όλα τα παραπάνω σύρουν τυραννικά τους ήρωες από την ελπίδα στην απελπισία και αντιστρόφως! Εμείς, το κοινό, συμπάσχουμε μαζί τους –μέσα από το γέλιο, ένα γέλιο, όμως, άγριο, ανελέητο, σχεδόν σαδιστικό, καθώς ανακαλύπτουμε τον ίδιο παραλογισμό και τα ίδια αδιέξοδα στις δικές μας σχέσεις, την ίδια σκοτεινή και ζωώδη πλευρά στη δική μας φύση.

Φέρνει τους ήρωές του στα άκρα για να κάνει εμάς να αναμετρηθούμε με το αιώνιο ερώτημα «είναι, τελικά, εφικτή η ευτυχία;»

Η παράσταση είναι διαθέσιμη on line μέχρι αύριο το πρωί στις 10:00 της 29ης Μαρτίου.

Δείτε την παράσταση εδώ

Μια παράσταση 32 ατόμων επί σκηνής, μουσική, χορός και όλοι οι ήρωες του παραμυθιού ζωντανεύουν με έναν μοναδικό τρόπο. Έναν τρόπο που μας θυμίζει το ξεχασμένο παιδί μες στην ψυχή μας, πόσο σημαντικό είναι να χαμογελάμε… και πως όλα τα αδύνατα μπορούν να γίνουν δυνατά αρκεί να το πιστέψεις και να επιμείνεις.

Καλώς ήρθατε στον κόσμο μας!

Διασκευή – Σκηνοθεσία: Γεώργιος Δερνίκας

Βοηθοί σκηνοθέτη: Τάσα Βαβλιάρα, Γιάννα Βαϊνά

Κοστούμια – Σκηνικά: Βενετία Νάση

Χορογραφίες: Κωνσταντίνα Λάλλου

Κινησιολογία: Κωνσταντίνα Κοπούκη

Φωτισμοί: Εύη Παπαμάρκου

ΠΑΙΖΟΥΝ

Βασιλική Βαλιάκα, Κωνσταντίνος Βασιλειάδης, Βούλα Δεληζήση, Αστέριος Ζάμπακας, Βίκυ Ζαχοπούλου, Πάρης Καφτεράνης, Ραφαηλία Κουμασίδου, Στέφανος Λέντζης, Θεόδωρος Λότσιος, Μυρτώ Μητσιάκου, Γιώργος Νίκου, Ειρήνη Πολύζη, Παναγιώτα Τζιότζου, Χαρίσιος Τσιπλακάκης, Μαρία Τσίρκα, Γεώργιος Χανής, Αλέξανδρος Χάτσιος

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ

Λήδα Βαλιάκα, Χαρά Καράκοντη, Κωνσταντίνα Κορονίδου, Σοφία Μίγγου, Αγγελική Ουέση, Γιώργος Παπαδόπουλος, Νεφέλη Παπαιωάννου, Θεοδώρα Σιώζου Ελευθερία Τσιαΐρη, Χριστίνα Τυριακίδου

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ

Από τον ΧΟΡΟΧΩΡΟ “ΈΚΦΡΑΣΗ”

Κωνσταντίνα Κοπούκη, Βερενίκη Κουταβά, Χριστίνα Ρηγούλη, Ραφαηλία Τσαμπούρη

ΜΑΚΙΓΙΑΖ

Αλεξία Λίτσιου, Ευαγγελία Ζαρκαδά, Φανή Λιούλια – Δ.Ι.Ε.Κ. Κοζάνης

ΧΤΕΝΙΣΜΑΤΑ

iosif Qualite

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2019, ώρα 21:00

Κεντρική Σκηνή ΔηΠε Θεάτρου Κοζάνης / Αίθουσα Τέχνης 

 Πληροφορίες στα τηλέφωνα: 6986 489 049 και 24610 24062

Γενική είσοδος: 3€

Προπώληση:

– στα καταστήματα κινητής τηλεφωνίας Wind

– στο Viva.gr

– στο τηλέφωνο: 11876

Ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης και ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης σε μια παρτίδα δεξιοτεχνίας σε σκηνοθεσία Λευτέρη Γιοβανίδη παρουσιάζουν ΤΟ ΤΑΒΛΙ του Δημήτρη Κεχαΐδη. Μια κωμωδία χαρακτήρων, που αποδίδεται γλαφυρά η νεοελληνική πραγματικότητα και το ενδόμυχο όνειρο του νεοέλληνα «να πιάσει την καλή».

Ο Φώντας (Γεράσιμος Σκιαδαρέσης) και ο Κόλιας (Ιεροκλής Μιχαηλίδης) δυο φίλοι και κουνιάδοι, κάθονται ένα ζεστό αυγουστιάτικο απόγευμα μετά από ένα μεσημεριανό ύπνο, την ώρα του ιερού απογευματινού καφέ στη βεράντα τους και συζητούν πως θα πιάσουν την καλή και θα γλυτώσουν από τη φτώχεια τους. Το σχέδιο «όπως πάντα» καλά οργανωμένο και σίγουρο, μας δείχνει όλο το νεοελληνικό όνειρο που πλάθεται από ευτελή υλικά. Οι δυο ήρωες μας, ο Φώντας, άνθρωπος της πιάτσας και ο Κόλιας πρώην αντιστασιακός και νυν λαχειοπώλης, ονειρεύονται να στήσουν μαζί μια κομπίνα, με στόχο τα μεγάλα κέρδη και την είσοδο στην υψηλή κοινωνία. Δύο χαρακτήρες αυθεντικοί, λαϊκοί, οικείοι, αναγνωρίσιμοι, τραγικοί και κωμικοί συνάμα, συνοψίζουν την ουσία της νεοελληνικής φιλοσοφίας.

Το “Τάβλι”, είναι έργο προφητικό και γι’ αυτό πάντα επίκαιρο, πρωτοανέβηκε στο Θέατρο Τέχνης τον Φεβρουάριο του 1972, μεσούσης της δικτατορίας, σε σκηνοθεσία του Κάρολου Κουν, με πρωταγωνιστές τον Νικήτα Τσακίρογλου ως Φώντα και τον Γιάννη Μόρτζο ως Κόλια. Από τότε, ανεβαίνει συχνά στις θεατρικές σκηνές, γεγονός που καταδεικνύει την οξυδερκή ματιά του συγγραφέα στη νεοελληνική νοοτροπία.

 Κείμενο : Δημήτρης Κεχαΐδης

Σκηνοθεσία: Λευτέρης Γιοβανίδης

Σκηνικά: Πουλχερία Τζόβα

Κοστούμια: Μαρία Παπαδοπούλου

Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου

Φωτισμοί: Νίκος Σωτηρόπουλος

Bοηθός Σκηνοθέτη: Νίκη Σκιαδαρέση

Με τους : Ιεροκλή Μιχαηλίδη και Γεράσιμο Σκιαδαρέση

Τιμή εισιτηρίου:

12 € κανονικό

10 € εκπτωτικό (μαθητές, φοιτητές, άνεργοι, πολύτεκνοι, α.με.α) 

Προπώληση:

Στα καταστήματα κινητής τηλεφωνίας Wind,

στα Seven spots, στο viva.gr & στο 11876

Ισχύουν εισιτήρια ΟΓΑ

Έχει ένας αρχιμουσικός μουσικές ανασφάλειες; H εκπαίδευση του μαέστρου μοιάζει με του αθλητή; Πόσο κοντά ή μακριά είναι η υψηλή και η ποπ κουλτούρα; O Mιχάλης Παπαπέτρου μας καλωσορίζει στον κόσμο ενός σύγχρονου μαέστρου και μας ταξιδεύει στο μουσική του πραγματικότητα.

Τα προσωπικά

Τι σας περιορίζει και τι σας απελευθερώνει;

Με περιορίζουν οι καταστάσεις που μου επιβάλλονται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, ή προσπαθούν να μου επιβληθούν, αλλά τα τελευταία χρόνια προσπαθώ να τις αποβάλω από τη ζωή μου.  Νιώθω ελεύθερος όταν είμαι ο ευατός μου, όταν εκφράζομαι όπως θέλω, όπως νιώθω.

Τι θεωρείτε σημαντικό στη ζωή;

Στη ζωή το πιο σημαντικό για μένα είναι να βρεις την προσωπική σου αλήθεια. Μόνο έτσι ζεις πραγματικά ευτυχισμένος, μαθαίνεις να αγαπάς τον ευατό σου και κατά συνέπεια να αγαπάς και τους γύρω σου.

Έχετε μουσικές ανασφάλειες;

Ανασφάλειες δεν θα το έλεγα, νιώθω αγωνία όταν έρχεται η ώρα της παράστασης. Προσπαθώ και αγωνίζομαι να φέρω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και να υπηρετήσω καλύτερα αυτό που θα ήθελε ο  συνθέτης. Σίγουρα, σε κάθε καλλιτέχνη θέλει να αρέσει το έργο του, αλλά αυτή η ανασφάλεια, η αγωνία, το άγχος, το στρες πρέπει να λειτουργεί ευεργετικά για να τον οδηγεί σε καλύτερα αποτελέσματα.

Πως νιώθετε σήμερα σε σχέση με τα πρώτα σας βήματα και την αρχή της σταδιοδρομίας σας;

Νιώθω ευτυχής για όλα αυτά που μου έχουν συμβεί, για τους ανθρώπους που συνεργάστηκα, για τους ανθρώπους που με στήριξαν και με βοήθησαν και σίγουρα νιώθω ότι εξελίσσομαι συνεχώς και γίνομαι καλύτερος. Ακόμα και τα εμπόδια που συναντάμε στη ζωή μπορούν να μας βοηθήσουν να πάμε παρακάτω, να γίνουμε καλύτεροι, αρκεί να αναγνωρίσουμε τη θετική πλευρά που μπορεί να κρύβουν.

Η λέξη παιδεύομαι έχει για εσάς διπλή σημασία;

Δεν έχει , ή προσπαθώ να μην έχει γιατί πάντα όταν παιδεύεσαι να κάνεις κάτι ή να μάθεις κάτι, κερδίζεις. Οπότε αν μείνεις στο αποτέλεσμα, ακυρώνεις και την αρνητική χροιά του ρήματος.

Η εκπαίδευση του μαέστρου είναι σαν αυτή του αθλητή; Απαιτεί διαρκή αγώνα;

Μοιάζει πολύ με του αθλητή. Χρειάζεται καθημερινή ενασχόληση, μελέτη και ειδικά στην περίπτωση του μαέστρου ταυτόχρονη γνώση πολλών πεδίων για να μπορεί να ανταπεξέλθει αργότερα στις απαιτήσεις του επαγγέλματος.  Όπως και ο αθλητής προπονείται ώρες καθημερινά, έτσι και ο μαέστρος και ο μουσικός πρέπει να ασχολούνται καθημερινά με το αντικείμενο που έχουν επιλέξει. Ακόμα και τις ώρες που δεν μελετάς , που δεν είσαι σε πρόβα, το μυαλό δεν σταματάει να είναι σε εγρήγορση.

Τα θεμελιώδη

Η τέχνη σε διαλέγει ή την διαλέγεις εσύ;

Εμένα με διάλεξε,  από τη στιγμή που πήγα στο ωδείο όλα κύλησαν μόνα τους. Δεν υπήρχε άλλη επιλογή.

Γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Γεννιέσαι αλλά αν δεν εκπαιδευτείς δεν μπορείς να γίνεις.

Η μουσική εξημερώνει τα ήθη;

Η μουσική είναι επικοινωνία , είναι ζωή.

Μια μέρα χωρίς μουσική είναι μια μέρα χαμένη;

Καθόλου, μια μέρα και στη σιωπή είναι όμορφη, άλλωστε στη μουσική υπάρχει και σιωπή.

Η επιτυχία τι φέρνει;

Θα έλεγα ότι σου δίνει ώθηση για να προχωρήσεις.

Τα της παράστασης

 

Τι σας οδήγησε στην επιλογή της όπερας «Η μεγαλοψυχία του Τίτο» του Wolfgang Amadeus Mozart ;

Πρόκειται για την τελευταία όπερα του Mozart, ένα αριστούργημα που δεν παίζεται αρκετά συχνά στην Ελλάδα και θεωρήσαμε ότι θα ωφελήσει τα παιδιά μέσω της εκπαιδευτικής διαδικασίας του προγράμματος.

Πως ανταποκρίνεται το συγκεκριμένο έργο στη σύγχρονη εποχή;

Οι έννοιες της αγάπης και της συγχώρεσης κατακλύζουν ολόκληρη την όπερα και σίγουρα μιλάνε και στο σήμερα.

Τι σημαίνει για εσάς το έργο «Η μεγαλοψυχία του Τίτο» ;

Μια ακόμη ενδιαφέρουσα περιπέτεια στον κόσμο ενός τεράστιου συνθέτη.

Τι ή ποιος είναι αυτός που αναδεικνύει έναν μουσικό/συνθέτη/καλλιτέχνη; Τo κοινό; Οι καινοτομίες; Oι νέες προτάσεις;

Η αλήθεια του μέσω της τέχνης του.

Μπορείτε να μας περιγράψετε πως είναι η αλληλεπίδραση μεταξύ μουσικών και μαέστρου;

Ο μαέστρος έρχεται να διδάσκει το εκάστοτε έργο, ώστε όλοι οι μουσικοί να έχουν μια κοινή οπτική γωνία και αυτό που τον κάνει ξεχωριστό είναι η ίδια του η προσωπικότητα που εμπνέει τους μουσικούς.

Τα κοινωνικά

Τι είναι πολιτικά και κοινωνικά ιδεατό για σας;

Η διαμόρφωση ενός πλαισίου κοινωνικής δικαιοσύνης και ενδιαφέροντος για το κοινό καλό.

Ποια αξία τοποθετείτε στην υψηλότερη βαθμίδα;

Την ελευθερία

Ποιες είναι οι προκλήσεις της νέας εποχής;

Να μείνεις ακέραιος σε αυτό που είσαι και θες να είσαι.

Τα μουσικά

Τι είναι κλασικό;

Ότι μένει αναλλοίωτο στο χρόνο, αυτό που αντέχει και  μιλάει στις καρδιές όλων.

Που διαφέρει η μελέτη της μουσικής ως μουσικός και που ως μαέστρος;

Πουθενά, η μουσική χρειάζεται την ίδια μελέτη και αφοσίωση ανεξαρτήτως ρόλου.

Για να ερμηνεύσεις ένα έργο πρέπει να το διαλύσεις, να το αποδομήσεις και να το ξαναχτίσεις;

Πρέπει να καταλάβεις την πρόθεση του συνθέτη, τη σκέψη του , το όραμα του  και αυτό προϋποθέτει γνώση και ταλέντο.

Πιστεύετε στον ωκεανό του ήχου ή στον διαχωρισμό του;

Τα πάντα είναι ήχος.

Ποια είναι η σχέση υψηλής και ποπ κουλτούρας;

Υπάρχει και ποπ υψηλή κουλτούρα και υψηλή ποπ κουλτούρα οπότε κάπως επικοινωνούν.

Τα αγαπημένα

Αγαπημένος θεατρικός συγγραφέας

Άντον Τσέχωφ

Αγαπημένη παράσταση

Ο βυσσινόκηπος

Αγαπημένο βιβλίο

Ο Χριστός ξανασταυρώνεται

Αγαπημένος συνθέτης

Ρίχαρντ Βάγκνερ

Αγαπημένη όπερα

Η Βαλκυρία

Αγαπημένος δίσκος

Ο βραβευμένος δίσκος “Alessandro” G.F.Haendel με την Armonia Atenea και τον Γιώργο Πέτρου

info

Αρχιμουσικός και πιανίστας, γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά στο Ελληνικό Ωδείο και μουσικολογία στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνέχισε σπουδές στην Ανώτατη Ακαδημία Μουσικής και Θεάτρου Μονάχου (τάξη Μπρούνο Βάιλ και Κλάους φον Βίλντενμαν). Έχει διευθύνει τη Συμφωνική Oρχήστρα Μονάχου, τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Μπαντ Ράιχενχαλ, την Ορχήστρα Εγχόρδων της Ίνγκολστατ, την Ορχήστρα Εγχόρδων της Χαϊλμπρόν, τη Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, την Ορχήστρα των Xρωμάτων κ.ά. Διακρίθηκε ανάμεσα σε διακόσιους δεκαεπτά συμμετέχοντες στον Διεθνή Διαγωνισμό «Δημήτρης Μητρόπουλος» για διεύθυνση ορχήστρας, καθώς προκρίθηκε στους οκτώ καλύτερους του διαγωνισμού. Έχει συνεργαστεί με Ευρωπαϊκό Kέντρο Όπερας, Εθνική Λυρική Σκηνή, Φεστιβάλ Αθηνών, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, Καμεράτα-Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής κ.ά.

«Οι Νέοι της Όπερας» της Εθνικης Λυρικής Σκηνής, παρουσιάζουν τη  «Η Μεγαλοψυχία του Τίτου» του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ για μία μόνο παράσταση, στις 10 Μαΐου, στην Αίθουσα Τέχνης/Κεντρική Σκηνή του Δη.Πε.Θεάτρου Κοζάνης. Τη μουσική διεύθυνση και τη μεταγραφή του έργου για μικρό σύνολο υπογράφει ο Μιχάλης Παπαπέτρου, ενώ τη σκηνοθεσία η Μάρθα Τομπουλίδου. Υπεύθυνος του προγράμματος είναι ο Βαγγέλης Χατζησίμος. Υπεύθυνη προετοιμασίας μουσικού Συνόλου είναι η Έμη Δημοπούλου και συμμετέχουν μέλη των χορωδιών του Δημοτικού Ωδείου Κοζάνης, Ωδείου Δημόπουλου και της Χορωδίας Δωματίου Κοζάνης.

Η Μεγαλοψυχία του Τίτου είναι η τελευταία όπερα που έγραψε ο Μότσαρτ. Πρόκειται για ένα σπουδαίο έργο για την αλήθεια και την ομόνοια, την προδοσία, τη συγχώρεση, την αγάπη και τη φιλία. Γραμμένη σε ποιητικό κείμενο του Ιταλού ποιητή Μεταστάζιο σε διασκευή Κατερίνο Ματσολά, η Μεγαλοψυχία του Τίτου πρωτοπαρουσιάστηκε στο Εθνικό Θέατρο Πράγας στις 6 Σεπτεμβρίου 1791. Από την ΕΛΣ ανέβηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο Ολύμπια στις 5 Μαρτίου 1986.

Ο υπεύθυνος του προγράμματος «Οι Νέοι της Όπερας» Βαγγέλης Χατζησίμος σημειώνει: «Η πρώτη παραγωγή του προγράμματος, μετά το επιτυχημένο ξεκίνημα στο Θέατρο Τέχνης, Κάρολος Κουν έρχεται στο ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης, στοχεύοντας στην συνέργεια με πολιτιστικούς οργανισμούς της περιφέρειας, στις 10 Μαΐου 2019. Το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης προκρίθηκε ως πρώτος σταθμός για την δυναμικότητα του και την τόλμη του προγραμματισμού του.

Τη μουσική διεύθυνση και τη μεταγραφή του έργου για μικρό σύνολο υπογράφει ο Μιχάλης Παπαπέτρου, ενώ τη σκηνοθεσία η Μάρθα Τομπουλίδου. Υπεύθυνος του προγράμματος είναι ο Βαγγέλης Χατζησίμος. Υπεύθυνη προετοιμασίας μουσικού συνόλου είναι η Έμη Δημοπούλουκαι συμμετέχουν μέλη των χορωδιών του Δημοτικού Ωδείου Κοζάνης, Ωδείου Δημόπουλου και της Χορωδίας Δωματίου Κοζάνης.

 Η Μεγαλοψυχία του Τίτου είναι η τελευταία όπερα που έγραψε ο Μότσαρτ. Πρόκειται για ένα σπουδαίο έργο για την αλήθεια και την ομόνοια, την προδοσία, τη συγχώρεση, την αγάπη και τη φιλία. Γραμμένη σε ποιητικό κείμενο του Ιταλού ποιητή Μεταστάζιο σε διασκευή Κατερίνο Ματσολά, η Μεγαλοψυχία του Τίτου πρωτοπαρουσιάστηκε στο Εθνικό Θέατρο Πράγας στις 6 Σεπτεμβρίου 1791. Από την ΕΛΣ ανέβηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο Ολύμπια στις 5 Μαρτίου 1986.

Σημείωμα της Σκηνοθέτριας Μάρθας Τομπουλίδου

Όλα είναι αγάπη. Κι όλα δείχνουν να γίνονται στο όνομα της αγάπης. Μερικές φορές ακόμα και τα μεγαλύτερα εγκλήματα! Στο τέλος του έργου του Μότσαρτ Η μεγαλοψυχία του Τίτου ευτυχώς θριαμβεύει η αγάπη, που ξέρει να στέκεται πάνω από τον φόβο και να συγχωρεί. «Αν είναι να μην κερδίσω σεβασμό μέσα απ’ την αγάπη, τότε δεν θα δεχτώ την αγάπη μέσα από τον φόβο», λέει ο Τίτος και ελευθερώνει όσους συνωμότησαν εναντίον του και επιχείρησαν να τον δολοφονήσουν. Ό,τι δεν το καταλαβαίνουμε χρειάζεται να το αγαπάμε και να κάνουμε μέσα μας χώρο να το χωρέσουμε. Να το συγχωρέσουμε. «Μακάρι να χαθεί απ’ τη ζωή μας ό,τι δεν είναι αγάπη» εύχονται οι πιστά ερωτευμένοι Άννιος και Σερβίλια, «κι εμείς θα συμφωνήσουμε μαζί τους, κι ας κινδυνέψουμε με την παράστασή μας να χαρακτηριστούμε αθεράπευτα ρομαντικοί».

Ο υπεύθυνος του προγράμματος «Οι Νέοι της Όπερας» Βαγγέλης Χατζησίμος σημειώνει: «Η πρώτη παραγωγή του προγράμματος, μετά το επιτυχημένο ξεκίνημα στο Θέατρο Τέχνης, Κάρολος Κουν έρχεται στο ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης στις 10 Μαΐου 2019, στοχεύοντας στην συνέργεια με πολιτιστικούς οργανισμούς της περιφέρειας.Το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης προκρίθηκε ως πρώτος σταθμός για την δυναμικότητα του και την τόλμη του προγραμματισμού του.Το πρόγραμμα αυτό, που στηρίζει το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση και πραγματοποιεί η Εθνική Λυρική Σκηνή, έχει σκοπό να προσφέρει σε νέους καλλιτέχνες που είναι στα πρώτα βήματα της πορείας τους τη δυνατότητα να γνωρίσουν τα «εργαλεία» της δουλειάς τους.Η φετινή πρώτη παράσταση έχει να παρουσιάσει ένα εκλεκτό σύνολο νέων καλλιτεχνών που με θέρμη και προσήλωση δούλεψαν την εμβληματική όπερα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Η παράσταση είναι το πρώτο δείγμα της δουλειάς που γίνεται, η πρώτη τους αναμέτρηση με τον εαυτό τους και το κοινό. Είμαστε βέβαιοι ότι «τα παιδιά» μας θα φανούν άξια για τους δύσκολους ρόλους που έχουν αναλάβει, σε μια παράσταση γεμάτη με τη φρεσκάδα τους και τη δυναμικότητά τους».

Σύνοψη:

Α΄ ΠΡΑΞΗ: Κόρη του αυτοκράτορα Βιτέλλιου, ο οποίος είχε εκθρονιστεί από τον πατέρα του Τίτου, η Βιτέλλια θέλει να εκδικηθεί τον Τίτο. Για τον σκοπό αυτό υποκινεί τον φίλο του Τίτου Σέξτο, ο οποίος είναι ερωτευμένος μαζί της. Όταν τα γαμήλια σχέδια του Τίτου αλλάζουν και η Βιτέλλια ελπίζει να γίνει αυτοκράτειρα, προσπαθεί να συγκρατήσει τον Σέξτο. Όμως ο Τίτος επιλέγει ως σύζυγο τη Σερβίλια, αδελφή του φίλου του Σέξτου και κρυφά ερωτευμένη με τον Άννιο. Η Σερβίλια αποκαλύπτει στον Τίτο τα αισθήματά της και εκείνος υποχωρεί. Στο μεταξύ ο Σέξτος και οι συνωμότες βάζουν φωτιά στο Καπιτώλιο. Ο Σέξτος δηλώνει ότι είδε τον Τίτο νεκρό αλλά η Βιτέλλια τον αποτρέπει από το να ενοχοποιήσει τον εαυτό του. Οι υπόλοιποι θρηνούν τον θάνατο του αυτοκράτορα.

Β΄ ΠΡΑΞΗ: Μέσα στον καπνό και τις φωτιές ο Σέξτος είχε κάνει λάθος: ο Τίτος είναι ακόμα ζωντανός. Ο Πόπλιος συλλαμβάνει τον Σέξτο. Η Σύγκλητος τον δικάζει και τον κρίνει ένοχο. Τώρα ο Τίτος οφείλει να υπογράψει τη θανατική καταδίκη του φίλου του. Προηγουμένως ο Τίτος ζητά εξηγήσεις από τον Σέξτο, ο οποίος αναλαμβάνει όλη την ευθύνη. Μετά από μεγάλη εσωτερική πάλη ο Τίτος αποφασίζει τελικά να συγχωρήσει τον φίλο του: προτιμά η ανθρωπότητα να τον θυμάται ως μεγαλόψυχο παρά ως εκδικητικό ηγεμόνα. Γεμάτη τύψεις και έχοντας χάσει τις ελπίδες να ανέβει στον θρόνο, η Βιτέλλια εξομολογείται την αλήθεια στον αυτοκράτορα. Κατάπληκτος ο Τίτος αποφασίζει να συγχωρήσει και εκείνη για τις πράξεις της. Όλοι υμνούν τη μεγαλοψυχία του αυτοκράτορα ενώ εκείνος ζητά από τους θεούς να του αφαιρέσουν μέρες εάν πάψει να φροντίζει για το καλό της Ρώμης.

INFO:

Παρασκευή 10 Μαΐου 2019, Ώρα 21:00

Στην Κεντρική Σκηνή / Αίθουσα Τέχνης

Τιμή Εισιτηρίου:

€ 10 Ευρώ, Γενική Είσοδος

Προπώληση:

Στα Καταστήματα Κινητής Τηλεφωνίας Wind,

Στα Seven Spots, Στοviva.Gr & Στο11876

Ισχύουν Εισιτήρια ΟΓΑ

Πληροφορίες 6986 489049 & 2461024062

Νταϊαντίζω – νταϊαντώ που σημαίνει = αντέχω, υπομένω

Aνεβάζοντας το έργο της Ματίνας Τσικριτζή – Μόμτσιου, «Νταϊάντα!» ξεκίνησε η Θεατρική σκηνή Κοζάνης  την  λειτουργία της σκηνής ιδιωματικού θεάτρου

Το έργο «Νταϊάντα!» αποτελεί την πρώτη απόπειρα να γραφεί στο γλωσσικό ιδίωμα της Κοζάνης, ένα δραματικό θεατρικό κείμενο. Η συγγραφέας αντλεί έμπνευση, από την αποφράδα ημέρα του βομβαρδισμού της πόλης, από τα Ναζιστικά αεροπλάνα, στις 10 Απριλίου 1941 και υφαίνει μια ιστορία μυθοπλασίας, χρησιμοποιώντας ως στημόνι πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα.

Ωστόσο το «Νταϊάντα!» δεν είναι ένα ψυχρό μάθημα ιστορίας. Κάθε άλλο! Η συγγραφέας έχοντας σμιλέψει άψογα τους χαρακτήρες του έργου, διεισδύει στην προσωπικότητα και τα ήθη των ηρώων της και μας παραδίδει ένα κείμενο δυνατό, που ακολουθεί την μοίρα των ανθρώπων, που χωρίς δική τους θέληση ή υπαιτιότητα, έχασαν τα πάντα σε μία στιγμή και συμβιβάστηκαν με την νέα πραγματικότητα. Έτσι το τοπικό, γίνεται πανανθρώπινο. Η Κοζάνη είναι απλά μια πόλη που καταστράφηκε σε μία στιγμή, πριν από 78 χρόνια. Και δυστυχώς, δεν είναι η μόνη… Και δυστυχώς, πόλεις εξακολουθούν να βομβαρδίζονται και σήμερα.

Την παράσταση σκηνοθετεί ο Νικόλαος Κέφαλος εκμεταλλευόμενος, κάθε μικρό υπαινιγμό του κειμένου, ώστε να εξωθήσει τα συναισθήματα των θεατών στα άκρα, ενώ το σκηνικό του Αντώνη Χαλκιά, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της παράστασης και όχι απλά ένα «νεκρό» ντεκόρ.

Οι παραστάσεις θα δοθούν στις 12, 13, 14, 15, 16, 17, 19 και 20 Απριλίου στις 9:00 το βράδυ, στην Αίθουσα «Φίλιππος»

Για την παράσταση συνεργάστηκαν:

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Σκηνοθεσία: Νικόλαος Κέφαλος
Σκηνικά: Αντώνης Χαλκιάς
Κοστούμια: Ματίνα Τσικριτζή – Μόμτσιου, Αγγελική Δήμου – Ρούση
Μουσική επιμέλεια: Νίκος Νικολάου
Φωτισμοί: Άρης Χαραλαμπίδης
Χειριστής ήχου: Κωνσταντίνος Γαζέπης
Φωτογραφίες: Χρίστος Μεταξάς
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αριστείδης Παυλίδης

ΠΑΙΖΟΥΝ:
Χρήστος: Κωνσταντίνος Στούκης
Πάνος: Παναγιώτης Καλημέρης
Ζήνος: Αθανάσιος Βίλδος
Γιάννης: Κώστας Καραματσούκας
Θόδωρος ως γέρος: Τάκης Συνδουκάς
Θάνος: Παναγιώτης Γεράκης
Αμαρυλλίς: Χρύσα Μαραγκάκη
Ερμιόνη: Αργυρώ Καπακιάρη
Αντώνης: Νίκος Δημητριάδης
Περιστέρα: Ελένη Κουτσοσίμου
Νικόλας: Πάνος Αρέτης
Ανίκα: Αγγέλα Δήμου Ρούση
Θεανώ: Δώρα Λίτσιου
Αργύρης: Βασίλης Κρανιώτης
Κικίτσα: Κατερίνα Αρέτη
Τάκης: Τάκης Συνδουκάς
Κούλα: Στέλλα Ζήκου
Θοδωρής ως μικρός: Ιωσήφ Μουράτογλου
Σταύρος: Άριστείδης Παυλίδης
Τάσος: Αντώνης Μουράτογλου
Παππούς: Θωμάς Τζώνος
Γιαγιά: Ματίνα Τσαμπούρη
Νοσοκόμα: Άννα Τιντζογλίδου
Λένη: Αθηνά Σταυριανουδάκη
Στέργιος: Μάριος Τζιώνας
Ευδοκία: Ναταλία Ευρώπη Παυλίδου
Σάνα: Χριστίνα Παλέντζα
Τασιάνα: Έφη Λάτσκου
Καντούλα: Εύη Κατσίκα
Σοφία: Αργυρώ Καπακιάρη
Γυναίκα: Λουκία Τριανταφύλλου
Α’ Κορίτσι: Ζωή Χατζή
Αγόρι: Αριστείδης ΧατζήςΒ
Β΄ Κορίτσι: Χριστίνα Μωυσιάδου
Παναγιώτης: Βαγγέλης Πλιάκης
Λουκάς: Ανανίας Τατιγιάννης
Βιτώρια: Βιβή Πλιάκη
Βαγγέλης: Βαγγέλης Μαλούτας

ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΗΞΗ:
Τεχνικοί σκηνικού: Δημήτρης Συνδουκάς, Στέλιος Λαβαντσιώτης, Θανάσης Δήμου, Νίκος Δημητριάδης, Πάνος Αρέτης, Αριστείδης Παυλίδης
Φροντιστήριο: Μαρία Γκουζιώτη
Υπεύθυνη Παραγωγής: Δώρα Σιαλβέρα
Διεύθυνση παραγωγής: Δημήτρης Πάπιστας

Η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΚΟΖΑΝΗΣ  ευχαριστει δημόσια:
Τους χορηγούς της παράστασης για την εμπιστοσύνη και τη στήριξή τους, το ΔΗ. ΠΕ. ΘΕ. Κοζάνης για την τεχνική υποστήριξη, την Π.Ε. Προσκόπων Κοζάνης για την πολύτιμη βοήθειά τους.

Γενική είσοδος: 8€
Εισιτήρια προπωλούνται στο Κατάστημα NOVA Κοζάνης – Νάνου Τσόντζα 5 (Κεντρική Πλατεία)