Η ρύπανση ευθυνόταν για τον πρόωρο θάνατο εννέα εκατομμυρίων ανθρώπων το 2019, αποκαλύπτει μελέτη που δημοσιεύει σήμερα η επιθεώρηση Lancet, απολογισμός που δεν βελτιώθηκε, κυρίως λόγω της κακής ποιότητας του αέρα και της μόλυνσης από χημικές ουσίες, ειδικά μόλυβδο.

Τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη μελέτη του είδους, η κατάσταση παρέμεινε πρακτικά αμετάβλητη: περίπου ο ένας πρόωρος θάνατος στους έξι στον κόσμο οφείλεται στη ρύπανση, στηλιτεύει η Επιτροπή για τη Ρύπανση και την Υγεία του Lancet. Η ρύπανση και τα ανθρωπογενή απορρίμματα που μολύνουν τον αέρα, το νερό και τη γη σκοτώνουν σπανίως άμεσα, όμως βρίσκονται πίσω από πολλές σοβαρές ασθένειες — καρδιακές παθήσεις, καρκίνους, αναπνευστικά προβλήματα, οξείες διάρροιες…

«Οι συνέπειες για την υγεία παραμένουν τεράστιες και οι χώρες με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα υφίστανται το μεγαλύτερο βάρος», συνοψίζει ο βασικός συγγραφέας και συνδιευθυντής της επιτροπής Ρίτσαρντ Φούλερ. Σε αυτές συγκεντρώνεται το 92% των θανάτων και το μεγαλύτερο μέρος των οικονομικών ζημιών εξαιτίας του προβλήματος.

«Η προσοχή και η χρηματοδότηση ελάχιστα αυξήθηκαν από το 2015, παρά την τεκμηριωμένη αύξηση των ανησυχιών του κοινού ως προς τη ρύπανση και τις συνέπειές της στην υγεία», στηλιτεύει. Μολονότι οι πρόωροι θάνατοι που αποδίδονται σε μορφές μόλυνσης που συνδέονται με την ακραία φτώχεια μειώθηκαν, αυτοί που αποδίδονται στη ρύπανση του αέρα και στη μόλυνση από χημικές ουσίες αυξήθηκαν.

«Ο αντίκτυπος της ρύπανσης στην υγεία παραμένει πολύ μεγαλύτερος από αυτούς των πολέμων, της τρομοκρατίας, της ελονοσίας, του HIV, της φυματίωσης, των ναρκωτικών και του αλκοόλ» και «ο αριθμός των θανάτων εξαιτίας της ρύπανσης ανταγωνίζεται αυτόν εξαιτίας του καπνίσματος», υπογραμμίζει.

Το 2019, στη μόλυνση του αέρα αποδόθηκαν 6,7 εκατομμύρια θάνατοι, σε αυτή του νερού 1,4 εκατ., στη μολυβδίαση 900.000. «Το γεγονός ότι η κατάσταση με τον μόλυβδο χειροτέρεψε, ειδικά στις πιο φτωχές χώρες, ότι αυξήθηκε ο αριθμός των θανάτων, είναι φρικιαστικό», τόνισε ο κ. Φούλερ στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Η έκθεση σε τοξικές ουσίες μπορεί εξάλλου να προκαλέσει καθυστέρηση στη νοητική ανάπτυξη των παιδιών. Αν και η θνησιμότητα εξαιτίας της ρύπανσης στα νοικοκυριά (που συνδέεται με την καύση καυσίμων, τα προβλήματα στην ύδρευση ή στην υγιεινή) υποχώρησε, ιδιαίτερα στην Αφρική, οι πιο «σύγχρονες» μορφές μόλυνσης σκοτώνουν περισσότερους απ’ ό,τι πριν από 20 χρόνια. Το 2000, οι πρόωροι θάνατοι που οφείλονταν στη ρύπανση του αέρα ανέρχονταν σε 2,9 εκατ., το 2019 υπολογίζεται πως έφθασαν τα 4,5 εκατ..

Τα μικροσωματίδια και το όζον στον αέρα, η έκθεση στον μόλυβδο και καρκινογόνες ουσίες στον χώρο εργασίας, η χημική μόλυνση στο περιβάλλον κερδίζουν έδαφος, πρωτίστως στην Ασία. «Αν δεν μπορέσουμε να αναπτυχθούμε με καθαρό και οικολογικό τρόπο, τότε κάνουμε κάτι τρομερά λάθος», τονίζει ο κ. Φούλερ.

*naftemporiki.gr

Σε πάνω από ένα στα τέσσερα σημεία ποταμών ανά τον κόσμο, από όπου ελήφθησαν δείγματα, βρέθηκαν συγκεντρώσεις φαρμακευτικών ουσιών σε δυνητικά τοξικά επίπεδα. Συνολικά έγιναν περισσότερες από 1.000 μετρήσεις σε 258 ποτάμια άνω των 100 χωρών της Γης, μεταξύ των οποίων στον Τάμεση του Λονδίνου, στον Μισισιπί και στον Αμαζόνιο. Ανιχνεύθηκε η παρουσία 61 δραστικών φαρμακευτικών ουσιών, όπως διαφόρων αντιβιοτικών, μετφορμίνης (αντιδιαβητικού φαρμάκου), καρμπαμαζεπίνης (αντιεπιληπτικού), προπρανολόλης (β-αναστολέα για υπέρταση), λοραραταδίνης (αντισταμινικού-αντιαλλεργικού), παρακεταμόλης (αναλγητικού), αντισυλληπτικών, αρτεμισινίνης (κατά της ελονοσίας) κ.α., καθώς επίσης νικοτίνης και καφεΐνης.

Οι ερευνητές του βρετανικού Πανεπιστημίου της Υόρκης, με επικεφαλής τον δρα Τζον Γουίλκινσον, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), βρήκαν ότι:

– Η φαρμακευτική ρύπανση μολύνει τα νερά των ποταμών σε όλες τις ηπείρους.

– Οι χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος έχουν αναλογικά μεγαλύτερο πρόβλημα στα ποτάμια τους σε σχέση με τις πλουσιότερες χώρες.

– Όσο μεγαλύτερη είναι η μέση ηλικία των κατοίκων σε μια περιοχή και επίσης όσο μεγαλύτερη είναι η ανεργία και η φτώχεια, τόσο πιο αισθητό είναι το πρόβλημα της φαρμακευτικής ρύπανσης των ποταμιών.

– Τα πιο μολυσμένα ποτάμια υπάρχουν στην υποσαχάρια Αφρική, στη Νότια Αμερική και στη Νότια Ασία. Τα ποτάμια στο Πακιστάν, στη Βολιβία και στην Αιθιοπία έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα. Αντίθετα τα ποτάμια στην Ισλανδία, στη Νορβηγία και στο βροχοδάσος της λεκάνης του Αμαζονίου έχουν το μικρότερο.

– Οι δραστηριότητες που ευθύνονται κυρίως για τη φαρμακευτική ρύπανση, είναι το πέταμα αποβλήτων στις όχθες των ποταμών, το άδειασμα του περιεχομένου σηπτικών δεξαμενών μέσα στα ποτάμια, ο ανεπαρκής καθαρισμός των αποβλήτων των φαρμακοβιομηχανιών κ.α.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι η φαρμακευτική ρύπανση των ποταμών μπορεί να επιδεινώσει το πρόβλημα των μικροβίων που είναι ανθεκτικά στα αντιβιοτικά και σε άλλα φάρμακα.

Μετά την ψηφοφορία που διεξήχθη την Τετάρτη, η Frederique Ries, μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έγραψε στο twitter ότι ήταν «μια νίκη για τους ωκεανούς μας, για το περιβάλλον και για τις επόμενες γενιές». «Υιοθετήσαμε την πιο φιλόδοξη νομοθεσία κατά των πλαστικών μιας χρήσης» ανέφερε σε δήλωσή της στην ιστοσελίδα του κοινοβουλίου. «Είναι σημαντικό να προστατευθεί το θαλάσσιο περιβάλλον και να μειωθεί το κόστος των περιβαλλοντικών ζημιών που οφείλονται στη ρύπανση από τα πλαστικά στην Ευρώπη, υπολογιζόμενη στα 22 δις ευρώ μέχρι το 2030.

Η Κίνα πέρυσι απαγόρευσε τις εισαγωγές 24 ειδών στέρεων αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένων των ειδών πλαστικού και αδιαχώριστου χαρτιού, ασκώντας πίεση στην Ευρώπη να αντιμετωπίσει τα δικά της απόβλητα. Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ εκτιμά ότι υπάρχουν περίπου 150 εκατομμύρια τόνοι πλαστικού στους ωκεανούς.  Τέλος, οι έρευνες δείχνουν ότι μέχρι το 2050 θα υπάρξουν περισσότερα πλαστικά από α ψάρια, γεγονός που ώθησε τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και τις επιχειρήσεις να δράσουν.