Οι δημοτικές αρχές του παρελθόντος, (για την τωρινή Δημοτική Αρχή, είναι νωρίς να μιλήσω), φαίνεται να αγνόησαν εντελώς τη βασική ανάγκη για καλά σχεδιασμένα και συντηρημένα πεζοδρόμια. Αντί να λειτουργήσουν ως ασφαλής διαδρομή για τους πεζούς, τα πεζοδρόμια της Κοζάνης έχουν μετατραπεί σε εμπόδια, συχνά με σπασμένα πλακόστρωτα, ανεπίπεδες επιφάνειες και ανεπαρκή φωτισμό, καθιστώντας το περπάτημα μια επικίνδυνη εμπειρία.

Η απουσία στοιχειώδους σχεδιασμού και συντήρησης οδηγεί σε ατυχήματα και τραυματισμούς, καθώς οι πεζοί πρέπει να περιπλέκονται με εμπόδια και επικίνδυνες συνθήκες. Μην αναφέρουμε για τα καρότσια των παιδιών! Είναι σαφές ότι η προτεραιότητα της πόλης το παρελθόν, για την ασφάλεια και την ευημερία των κατοίκων δεν είχε την απαραίτητη αντανάκλαση στην ποιότητα των δημόσιων υποδομών.

Πέρα από την απλή ανακούφιση των αναγκών των πεζών, καλά σχεδιασμένα πεζοδρόμια μπορούν να αποτελέσουν καταλύτη για την κοινωνική δραστηριότητα και την οικονομική ζωή της πόλης. Αναγκάζουν τους πολίτες να περπατούν περισσότερο, να ανακαλύπτουν την πόλη τους και να υποστηρίζουν τον τοπικό εμπόριο. Ωστόσο, η απουσία αυτών των βασικών υποδομών αποτελεί ένα εμπόδιο για την πρόοδο και την εξέλιξη της Κοζάνης.

Εν κατακλείδι, η απαράδεκτη κατάσταση των πεζοδρομίων της Κοζάνης απαιτεί άμεση δράση και επενδύσεις από τις δημοτικές αρχές. Είναι καιρός να αντιμετωπίσουμε αυτό το θέμα με τη σοβαρότητα και την αφοσίωση που του αξίζει, προκειμένου να δημιουργήσουμε μια πόλη που θα είναι ασφαλής, προσβάσιμη και φιλόξενη για όλους τους κατοίκους της. Και μη ξεχνάτε, ο Α’ Βαθμός Αυτοδιοίκησης δεν φέρνει θέσεις εργασίας, δεν καταπολεμά την ανεργία, πάρα μόνο δημιουργεί συνθήκες για να ζουν οι κάτοικοι με ευπρέπεια, όπως αρμόζει σε ευρωπαίους κατοίκους το 2024!

Το Μάη του ’68 οι Καλές Τέχνες βρίσκονται στους δρόμους, η φαντασία στην εξουσία και οι αφίσες στους τοίχους είναι το καλύτερο όπλο, ακόμα και από τα παβέ, τις κυβικές πέτρες των παρισινών πεζόδρομων. Στηρίζοντας τη δράση στους δρόμους, τις απεργίες, τις διαδηλώσεις, τις καταλήψεις, οι αφίσες  και τα συνθήματα καθρέφτιζαν την καθημερινότητα του Μάη.  Μηνύματα αμφισβήτησης, υπέρβασης, επανάστασης, αυθορμητισμός, φαντασία,  φρεσκάδα, αποφασιστικότητα

Για τη συμπλήρωση 50  χρόνων από το Μάη του 68, λοιπόν, σκεφτήκαμε να μην ανατρέξουμε στα γεγονότα εκείνης της χρονιάς αλλά στην αποτύπωσή τους από τις φωνές και τους τοίχους…

Απαγορεύεται το απαγορεύεται.

Η Φαντασία στην Εξουσία

Να 'στε ρεαλιστές, ζητήστε το αδύνατο.



Διαβάστε λιγότερο, ζήστε περισσότερο.

Η ανία είναι αντεπαναστατική.

Δεν θα αξιώσουμε τίποτα, δεν θα ζητήσουμε τίποτα. Θα πάρουμε, θα καταλάβουμε.

Εργαζόμενε: Είσαι 25 χρονών αλλά το συνδικάτο σου είναι του προηγούμενου αιώνα.

Αγοράζουν την ευτυχία σου... Κλέψ' την.

Ήρθα. Είδα. Πίστεψα.

Η ποίηση βρίσκεται στους δρόμους.

Εμπρός του Πανεπιστημίου οι κολασμένοι.

Κάτω από τα πεζοδρόμια, η παραλία!





Σ' αγαπώ! Ω, πες το με πέτρες!

Ούτε Θεός ούτε αφέντης!

Ακόμη κι αν κόψουν όλα τα λουλούδια η Άνοιξη θα έλθει

Απολαύστε τη ζωή εδώ και τώρα

Αν έχουμε ελπίδα, τη χρωστάμε σ’ αυτούς που δεν έχουν καμία

Αφήστε το φόβο του κόκκινου στα κερασφόρα ζώα

Γράψτε παντού! Πριν γράψετε, μάθετε να σκέφτεστε













Γονείς , μην κάνετε τα παιδιά σας σαν τα μούτρα σας

Δεν θέλουμε έναν κόσμο όπου η βεβαιότητα ότι δεν θα πεθάνουμε από ασιτία ανταλλάσσεται με τη βεβαιότητα ότι θα πεθάνουμε από πλήξη

«Δεν είναι παρά μόνο μια αρχή, ας συνεχίσουμε»

«Δεν υπάρχουν επαναστατικές σκέψεις, μόνο πράξεις



 Έχω κάτι να πω, αλλά δεν ξέρω τι

Ζωή όχι επιβίωση

Η ποίηση είναι στους δρόμους

Η οικονομία είναι τραυματισμένη, άφησέ τη να ψοφήσει

Η μόνη αλήθεια είναι επαναστατική, θέλω να ζήσω τώρα

 θα σας πεθάνουν οι ανέσεις





Θεέ, υποψιάζομαι ότι είστε αριστερός διανοούμενος

 Κάτω η κοινωνία του θεάματος και του εμπορίου

Κάτω η κοινωνία της κατανάλωσης

 Μη με απελευθερώνεις, θα φροντίσω ο ίδιος

Να κηρύξετε την πόλη σε κατάσταση διαρκούς ευτυχίας

 Ξεχάστε ό, τι σας έχουν μάθει. Αρχίστε να ονειρεύεστε

 Ο επαναστάτης είναι ένας ακροβάτης του ονείρου»

 Όσο περισσότερο κάνω επανάσταση, τόσο περισσότερο θέλω να κάνω έρωτα

 Οι ανέσεις είναι το όπιο του λαού

Όσο περισσότερο καταναλώνεις, τόσο λιγότερο ζεις

Ο εκπαιδευτής πρέπει να εκπαιδευτεί






Πάρε τηλέφωνο τη μοναξιά σου ή βγες ξανά στους δρόμους της φωτιάς

Προσοχή! Οι τοίχοι έχουν αυτιά και τα αυτιά έχουν τοίχους

Πρέπει συστηματικά να ερευνούμε το τυχαίο

Συμμετέχω, συμμετέχεις, συμμετέχει, 
συμμετέχουμε, συμμετέχετε…αυτοί κερδίζουν

Χάσου, αντικείμενο

Καταργείστε το Άρχω, θα έχετε το Υπ-άρχω

Κάτω απ’ τα πεζοδρόμια υπάρχει ακρογιαλιά

Πηγές:

Λένα Χαραλαμποπούλου – Ζάκη Κουνάδης  “Οι δρόμοι του Μάη – Γαλλία ‘68”

Άγονη γραμμή

Wikipedia