Φλώρινα, Πρέσπες, Βέροια, Αριδαία, Κοζάνη υποδέχτηκαν τον καινούργιο, εξωτικό τότε, καρπό. Στη Φλώρινα, λόγω των εύφορων χωμάτων, ευδοκίμησε και μέχρι το 1950 εξελίχθηκε σε σημαντικό προϊόν της περιοχής.

Οι κόκκινες πιπεριές αποτελούν καλή πηγή φυτικών ινών, φολλικού οξέος, βιταμίνης Κ και μαγγανίου. Επίσης είναι πλούσιες σε βιταμίνη Α, που κάνει καλό στην όραση και προστατεύει από τις λοιμώξεις, βιταμίνη C, σημαντική αντιοξειδωτική βιταμίνη, καθώς μια μεγάλη κόκκινη πιπεριά περιέχει 209 mg βιταμίνης C, η οποία είναι περισσότερο από το διπλάσιο ενός μέσου πορτοκαλιού.

Περιέχει, επίσης, βιταμίνη Β6, που είναι ζωτικής σημασίας για βασικές λειτουργίες του οργανισμού, λουτεΐνη και ζεοξανθίνη, που μπορούν να επιβραδύνουν την ανάπτυξη των ασθενειών των ματιών, βήτα-καροτίνη, που μπορεί να βοηθήσει στην προστασία από ορισμένες μορφές καρκίνου, όπως ο καρκίνος του μαστού σε γυναίκες πριν την εμμηνόπαυση και το λυκοπένιο, που μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για καρκίνο των ωοθηκών.

Στην ελληνική επικράτεια καλλιεργούνται 32.000 – 38.000 στρέμματα ετησίως με πιπεριές με μία μέση παραγωγή 2.500-3.000 κιλά το στρέμμα.

Στην Ελλάδα οι πιπεριές καλλιεργούνται κυρίως υπαίθρια, μάλιστα περίπου το 10% της καλλιέργειας, γίνεται σε θερμοκήπια. Άλλες χώρες της ΕΕ που καλλιεργούνται σε αρκετές εκτάσεις οι πιπεριές είναι η Ισπανία και η Ιταλία.

Οι τιμές που απολαμβάνουν οι παραγωγοί για τις πράσινες πιπεριές είναι γύρω στο 0,9-1,3 ευρώ το κιλό, ενώ για τις έγχρωμες γύρω στα 2 ευρώ το κιλό.

Το κόστος εγκατάστασης και καλλιέργειας μπορεί να είναι 1.000 – 1.500 ευρώ το στρέμμα. Το μεγαλύτερο μέρος του κόστους καλλιέργειας αφορά τη συγκομιδή των καρπών που γίνεται με τα χέρια.

Οι καρποί της πιπεριάς καταναλώνονται πράσινοι ή έγχρωμοι σε σαλάτες σαν νωποί, αλλά και μαγειρεμένοι ή τουρσί.

Σε μία υπαίθρια καλλιέργεια η πιπεριά μπορεί να δώσει καθαρό εισόδημα 1.500-2.000 ευρώ το στρέμμα

«Καυτές» αποδόσεις υπόσχεται η πιπεριά στις υπαίθριες καλλιέργειες, αλλά κυρίως στα θερμοκήπια όπου η στρεμματική παραγωγή κυμαίνεται από 4,5 έως 7 τόνους.

Ονομάζομαι Στεφανία ή αλλιώς Τέτη, και κατάγομαι από τη Φλώρινα. Εκεί έζησα μέχρι τα 18, και μέχρι τότε ανακατευόμουν συνέχεια στην κουζίνα της μαμάς μου. Μόλις την έβλεπα να μπαίνει τσουπ, πήγαινα από πίσω της. Κάπως έτσι ξεκίνησε η αγάπη μου για τη μαγειρική.

Για μένα μια καλή μέρα περιλαμβάνει μυρωδιές στην κουζίνα και αγαπημένα πρόσωπα γύρω από το τραπέζι. Οι μυρωδιές για να σου ξυπνούν όμορφες αναμνήσεις, ενώ τα αγαπημένα πρόσωπα για να φτιάξεις μαζί τους νέες. Αυτό είναι η μαγειρική για μένα, και έχει ξεκάθαρα αρχή, μέση και τέλος.

Ως αρχή έχω την πρώτη ύλη. Για να φτιάξεις κάτι νόστιμο πρέπει να έχεις άψογη πρώτη ύλη. Για αυτό δίνω πάντα σημασία στο τι μου προσφέρει η κάθε εποχή και εμπνέομαι από αυτή.

Στη μέση είναι η διαίσθηση. Ένας μάγειρας οφείλει να αναπτύξει τη δική του διαίσθησή στην κουζίνα, να πειραματιστεί και να προσαρμοστεί.

Στο τέλος είναι η ψυχή. Σκοπός του φαγητού δεν είναι μόνο να χορτάσει το σώμα αλλά να χορτάσει και η ψυχή.

Πάνω κάτω αυτή είμαι λοιπόν. Μια κοπέλα που μαγειρεύει με τον δικό της τρόπο, αντλώντας έμπνευση από την κάθε εποχή, για να δημιουργήσει νόστιμες ιστορίες γύρω από ένα τραπέζι μαζί με τα αγαπημένα της πρόσωπα. Και κάπως έτσι γεννήθηκε και το blog, το Teti’s flakes, για να μοιραστώ μαζί σας τις νόστιμες αυτές ιστορίες.

Υλικά για το ζυμάρι

 300 ml χλιαρό νερό

 2 1⁄4 κ.σ. ξύδι

 3 1⁄4 κ.σ. ελαιόλαδο

 1/2 κ.γ. αλάτι

 600 γρ. αλεύρι τύπου 55%

 200 γρ. μαργαρίνη, σκληρή

 νισεστέ για το άνοιγμα των φύλλων

Υλικά για τη γέμιση

 500 γρ φέτα

 100 γρ γιαούρτι

 3 αυγά

 5 πιπεριές Φλωρίνης

 αλάτι

 φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Οδηγίες

1. Προετοιμασία της ζύμης
2. Στο μίξερ με τον γάντζο προσθέτουμε το αλεύρι, το ελαιόλαδο, το ξίδι, το αλάτι και το νερό και χτυπάμε σε χαμηλή ταχύτητα για περίπου 5 λεπτά.
3. Καταλαβαίνουμε ότι η ζύμη είναι έτοιμη όταν αρχίζει να ξεκολλάει από τα τοιχώματα της λεκάνης και αρχίζει να μαζεύεται πάνω στον γάντζο.
4. Η ζύμη πρέπει να είναι μαλακή και ελαστική και να κολλάει ελαφρώς στο χέρι μας.
5. Όταν το ζυμάρι μας είναι έτοιμο, σκεπάζουμε το μπολ με μεμβράνη κουζίνας και το αφήνουμε να ξεκουραστεί εκτός ψυγείου για 30 λεπτά περίπου.
6. Προετοιμασία της γέμισης
7. Ανάβουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς και ψήνουμε τις πιπεριές για περίπου 20 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν αρκετά.
8. Αφού έχουν μαλακώσει τις βγάζουμε από το φούρνο και τις αφήνουμε να κρυώσουνε 15 λεπτά. Έπειτα αφαιρούμε προσεκτικά τη λεπτά φλούδα και τα σπόρια. Ψιλοκόβουμε τη σάρκα και αφήνουμε στην άκρη.
9. Σε ένα μεγάλο μπολ χτυπάμε ελαφρώς τα αυγά και έπειτα προσθέτουμε το τυρί, το γιαούρτι και τις πιπεριές. Προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι.
10. Ανακατεύουμε πολύ καλά και αφήνουμε στην άκρη.
11. Γ. Άνοιγμα του φύλλου
12. Σε ένα μπρίκι λιώνουμε τη μαργαρίνη σε χαμηλή φωτιά και αφήνουμε στην άκρη.
13. Χωρίζουμε τη ζύμη σε 2 κομμάτια, από τα οποία θα δημιουργήσουμε το πάνω φύλλο και το κάτω φύλλο. Επειδή το κάτω φύλλο θέλουμε να είναι λίγο πιο χοντρό δε χωρίζουμε ισομερώς τη ζύμη αλλά σε ποσοστό 55%- 45%.
14. Παίρνουμε το μικρότερο κομμάτι και το χωρίζουμε σε 5 ίσα μπαλάκια και το μεγάλο σε 6. Ξεκινάμε με τα 5, τα άλλα 6 τα αφήνουμε και πάλι στο μπολ καλυμμένα με μια καθαρή πετσέτα.
15. Πασπαλίζουμε τον πάγκο με νισεστέ και με τη χρήση ενός λεπτού πλάστη ανοίγουμε το μπαλάκι σε δίσκο με διάμετρο περίπου 20 εκατοστών αφού το πασπαλίσουμε με ελάχιστο νισεστέ.
16. Σε ένα ρηχό πιάτο απλώνουμε νισεστέ και βάζουμε τον πρώτο δίσκο. Απλώνουμε με ένα πινέλο απαλά μια γενναία κουταλιά της σούπας από τη λιωμένη μαργαρίνη και συνεχίζουμε με τα υπόλοιπα 4 μπαλάκια.

Προσοχή, στον τελευταίο δίσκο δε βάζουμε μαργαρίνη αλλά νισεστέ. Καλύπτουμε το πιάτο με τους δίσκους με διαφανής μεμβράνη και από πάνω βάζουμε πάλι νισεστέ ώστε να συνεχίσουμε με τα υπόλοιπα 6 κομμάτια.

11. Αφού ολοκληρώσουμε και με το τελευταίο δίσκο, πασπαλίζουμε με νισεστέ, καλύπτουμε με διαφανής μεμβράνη και βάζουμε στο ψυγείο ώστε να κρυώσει ξανά η μαργαρίνη, η οποία θα ενώσει την κάθε ομάδα φύλλων σε ένα φύλλο.
12. Αφήνουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον μια ώρα.

Γ. Προετοιμασία της πίτας

1. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200ο C και βάζουμε τη σχάρα του φούρνου στην πιο χαμηλή θέση.
2. Απλώνουμε νισεστέ στον πάγκο και παίρνουμε την εξάδα των δίσκων μας. Με ένα λεπτό πλάστη ανοίγουμε την εξάδα σε μεγαλύτερη διάσταση από ότι το ταψί μας (στρόγγυλο ταψί διαμέτρου 30 cm ή σε ένα ορθογώνιο ταψί 35 x 30 cm) ώστε να έχουμε περιθώριο για τον κόθρο.
3. Απλώνουμε το σιμιγδάλι στον πάτο της πίτας και έπειτα προσθέτουμε τη γέμισή μας και εν συνεχεία την καλύπτουμε με το πάνω μέρος της πίτας, αφού το ανοίξουμε πρώτα.
4. Πασπαλίζουμε την πίτα μας με μαργαρίνη και έπειτα χαράζουμε με ένα μαχαίρι στα επιθυμητά κομμάτια.
5. Ψήνουμε στην πιο χαμηλή σχάρα προθερμασμένου φούρνου, στους 200* C για 45-60 λεπτά στις αντιστάσεις ή μέχρι να γίνει τραγανή και πάρει χρώμα.
6. Όταν είναι έτοιμη και τη βγάλουμε από το φούρνο την τοποθετούμε (χωρίς το ταψί) σε μια σχάρα ώστε να μην «ιδρώσει» η βάση της.

https://tetisflakes.com