πλανήτης – Together

Οι 11 φωτογραφίες που κέρδισαν στο BigPicture Natural World

togetherteam — Tue, 23 Jul 2024 17:31:37 +0000

Μια αλεπού στον ήλιο, πυγολαμπίδες και φωτιά σε θάμνους και δέντρα καλυμμένα με πεταλούδες είναι μεταξύ των εντυπωσιακών εικόνων που τράβηξαν οι νικητές του ετήσιου διαγωνισμού φωτογραφίας της Ακαδημίας Επιστημών της Καλιφόρνιας.

Ο διαγωνισμός, που διεξάγεται για 11η χρονιά, αναδεικνύει τη βιοποικιλότητα και τις πολλές απειλές που αντιμετωπίζει ο πλανήτης μας, σύμφωνα με τον Guardian.

Οι φωτογραφίες που κέρδισαν

Αυτό που μοιάζει με ηλιόλουστο φύλλωμα στα δέντρα είναι στην πραγματικότητα εκατομμύρια πεταλούδες μονάρχες. Το μοναδικό είδος που μεταναστεύει για να αποφύγει τον χειμώνα της Βόρειας Αμερικής, πετούν έως και 3.000 μίλια νότια προς τα ζεστά και υγρά βουνά Sierra Madre του Μεξικού. Οι πεταλούδες συγκεντρώνονται στα έλατα, για να παράγουν ζεστασιά και να εξοικονομήσουν ενέργεια καθώς οι θερμοκρασίες πέφτουν. Φωτογραφία: Jaime Rojo/BigPicture: Ακαδημία Επιστημών της Καλιφόρνιας

Στο δραματικό κυνήγι των βόρειων χελιδονιών (Morus bassanus) τα πουλιά φτάνουν σε ταχύτητες έως και 96 χλμ/ώρα και σε βάθη 21 μέτρων καθώς βουτούν στο νερό για να πιάσουν τη λεία τους. Ακολουθώντας ένα σύμπλεγμα αλιευτικών σκαφών στα ανοικτά των νησιών Shetland της Σκωτίας, ο φωτογράφος παρακολούθησε μια αποικία από τα gannets, βουτώντας στα σκοτεινά νερά για να αποτυπώσει το χάος και την ομορφιά της καθημερινής τους μάχης για τροφή. Φωτογραφία: Franco Banfi/BigPicture: Ακαδημία Επιστημών της Καλιφόρνιας

Οι πυγολαμπίδες έχουν ιδιαίτερη πολιτιστική σημασία στην Ιαπωνία, όπου η εμφάνισή τους σηματοδοτεί την αλλαγή των εποχών και θεωρείται ότι αποτελεί εκδήλωση των ψυχών των νεκρών στρατιωτών. Τα αιωρούμενα φωτεινά μονοπάτια που αποτυπώνονται σε αυτή τη φωτογραφία από τη Γιαμαγκάτα, στο νησί Χονσού, δημιουργήθηκαν κυρίως από αρσενικές πυγολαμπίδες, οι οποίες αιωρούνται και εκπέμπουν συχνές εκρήξεις φωτός όταν φλερτάρουν τους συντρόφους τους. Φωτογραφία: Kazuaki Koseki/BigPicture: Academy of Sciences/California Academy of Sciences

«Όταν ακούς τις λέξεις «πυρκαγιά» και «Καλιφόρνια», πολλοί σκέφτονται πρώτα την καταστροφή», λέει η φωτογράφος. Ωστόσο, για αιώνες, οι ιθαγενείς της Καλιφόρνιας φρόντιζαν τη γη ανάβοντας συχνές, χαμηλής έντασης πυρκαγιές, μιμούμενοι εκείνες που προκαλούνταν από κεραυνούς. Καθαρίζοντας τους επιρρεπείς στη φωτιά θάμνους, οι καύσεις αυτές ενθάρρυναν την ανάπτυξη αυτοφυών φυτών, διατηρώντας τη βιοποικιλότητα και προστατεύοντας τα αποθέματα νερού. Εδώ, ο Steven Saiz, μέλος της φυλής Hoopa Valley, παρακινεί τις φλόγες να εξαπλωθούν μέσα από την υποβλάστηση που περιβάλλει το σπίτι ενός γέροντα Yurok. Φωτογραφία: Maddy Rifka/BigPicture: Ακαδημία Επιστημών της Καλιφόρνιας

Στις παλίρροιες στα ανοικτά της χερσονήσου του Ακρωτηρίου της Νότιας Αφρικής, ο φωτογράφος Geo Cloete αποτυπώνει τη συμβίωση μεταξύ των κυμάτων που σκάνε και των θαλάσσιων ανεμώνων: μόνο όταν υπάρχει η ευκαιρία να τραφούν, αυτά τα πολύχρωμα «λουλούδια» ανθίζουν και απλώνουν τα πλοκάμια τους για να παγιδεύσουν πλαγκτόν, καβούρια και μικροσκοπικά ψάρια. Καθώς τα κύματα σαρώνουν τις λίμνες κατά την παλίρροια, θρεπτικά συστατικά και άλλοι μικροσκοπικοί οργανισμοί μεταφέρονται στο περίπλοκο τροφικό δίκτυο της λίμνης. Φωτογραφία: Geo Cloete/BigPicture: Clouge: Διαγωνισμός Φωτογραφίας Φυσικού Κόσμου/Ακαδημία Επιστημών της Καλιφόρνιας

Για τον Peter Mather, η εύρεση της παροδικής άγριας ζωής της Αρκτικής είναι σαν να προσπαθεί να εντοπίσει ένα φάντασμα. Αφήνοντας παγίδες με κάμερες που ενεργοποιούνται με κίνηση στο πεδίο για μήνες ή χρόνια, ο Mather κατέγραψε σπάνιες εικόνες της άγριας ζωής στις παγωμένες εκτάσεις των αρκτικών ακτών της Αλάσκας, όπως αυτό το κουφάρι καριμπού και μια αρκτική αλεπού. Οι εικόνες του Mather υπαινίσσονται την άλλη σκληρή πραγματικότητα της ζωής στην Αρκτική: χωρίς επαρκείς προσπάθειες διατήρησης και δραματική επιβράδυνση της κλιματικής κατάρρευσης, αυτά τα ζώα μπορεί να γίνουν κι αυτά φαινόμενα. Φωτογραφία: Peter Mather/BigPicture: Mather: Διαγωνισμός Φωτογραφίας Φυσικού Κόσμου/Ακαδημία Επιστημών της Καλιφόρνιας

Το Schokari sand racer είναι ένα φίδι γνωστό για την ταχύτητα και την ευκινησία του: οι καταδιώξεις του μπορούν να φτάσουν μέχρι και τα 16 χιλιόμετρα/ώρα (10 μίλια/ώρα). Εδώ, ένα sand racer κινείται μέσα από έναν θάμνο στην έρημο Thar της βορειοδυτικής Ινδίας. Παρά το αφιλόξενο κλίμα της, η έρημος αποτελεί καταφύγιο για μια ποικιλία ενδημικών και απειλούμενων ειδών, όπως η απειλούμενη με εξαφάνιση μεγάλη ινδική καρακάξα, ο κροκόδειλος mugger και ο θάμνος phog που προστατεύει αυτόν τον δρομέα άμμου. Φωτογραφία: Hema Palan/BigPicture: Διαγωνισμός Φωτογραφίας Φυσικού Κόσμου/Ακαδημία Επιστημών της Καλιφόρνιας

Κάθε καλοκαιρινή μέρα στις λίμνες του νησιού Βανκούβερ, εκατοντάδες δυτικοί γυρίνοι (Anaxyrus boreas) σέρνονται από τα σχετικά ασφαλή βάθη του νερού στα ηλιόλουστα ρηχά, όπου τους περιμένει το δείπνο με τα φύκια. Ο βετεράνος υποβρύχιος φωτογράφος Shane Gross είχε ακούσει για τη μετανάστευση των γυρίνων και έμεινε έκπληκτος από τον αριθμό που είδε. Φωτογραφία: Gayle Laird/BigPicture: Academy of Sciences της Καλιφόρνιας

Αυτή η στοιχειωτική εικόνα μιας παγιδευμένης φάλαινας καμπούρας (Megaptera novaeangliae) στα ανοιχτά της Καλιφόρνιας αποτυπώνει τη ζοφερή πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν αυτά τα θαλάσσια θηλαστικά στους ωκεανούς. Δεκαετίες επιθετικού κυνηγιού, χτυπημάτων από σκάφη, ασθενειών και εμπλοκής σε αλιευτικά εργαλεία έχουν σκοτώσει χιλιάδες φάλαινες-καμπούρες και απειλούν πολλούς πληθυσμούς κητωδών παγκοσμίως. Φωτογραφία: Alvaro Herrero/BigPicture: Ηero: Διαγωνισμός Φωτογραφίας Φυσικού Κόσμου/Ακαδημία Επιστημών της Καλιφόρνιας

Σκαρφαλωμένη στα βράχια των νησιών Pribilof στην Αλάσκα, αυτή η μπλε αρκτική αλεπού (Vulpes lagopus pribilofensis) λιάζεται στο φως του ήλιου – ένα σπάνιο φαινόμενο για ένα αρχιπέλαγος που συχνά καλύπτεται από πυκνή ομίχλη. Οι μπλε αρκτικές αλεπούδες ενδημούν σε αυτά τα απομακρυσμένα νησιά και έχουν προσαρμοστεί επί γενεές στο μοναδικό, χωρίς δέντρα περιβάλλον: κάτω από την αλεπού βρίσκεται η είσοδος σε έναν λαβύρινθο από σήραγγες που αποτελούν το κρησφύγετο αυτών των μυστικοπαθών θηλαστικών. Φωτογραφία: Kathleen Borshanian/BigPicture: Borsanian: Διαγωνισμός Φωτογραφίας Φυσικού Κόσμου/Ακαδημία Επιστημών της Καλιφόρνιας

Στο κακότροπο, βροχερό σκηνικό της νότιας ακτής της Δυτικής Αυστραλίας, τα λουλούδια μιας μοναχικής λευκής ορχιδέας αράχνης ξεπροβάλλουν από τους θάμνους και ξεδιπλώνονται. Καθώς τόσες πολλές αραχνοειδείς ορχιδέες συναντώνται μόνο κατά μήκος αυτής της ακτής, οι τοπικοί αξιωματούχοι έχουν προωθήσει σχέδια Steytler/BigPicture: Ακαδημία Επιστημών της Καλιφόρνιας ανάκαμψης για την προστασία των ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση και για να βοηθήσουν τον αριθμό τους να ανακάμψει σε περιοχές που έχουν καταστραφεί από χωροκατακτητικά ζιζάνια και ζώα, πυρκαγιές και ανθρώπινες δραστηριότητες. Φωτογραφία: Georgina Steytler/BigPicture: Ακαδημία Επιστημών της Καλιφόρνιας

H νέα υπερήπειρος που σχηματίζεται στη Γη

togetherteam — Sun, 09 Oct 2022 10:37:24 +0000

Τα τελευταία χρόνια σειρά μελετών και ευρημάτων έχουν αποκαλύψει στοιχεία τόσο για το πιο μακρινό όσο και το πιο κοντινό γεωλογικό παρελθόν της Γης. Σε αυτές τις μελέτες έχουν αποκαλυφθεί νέα στοιχεία για γνωστές αρχαίες ηπείρους και υπερηπείρους που υπήρχαν πριν από δισεκατομμύρια, εκατοντάδες ή δεκάδες εκατ. έτη στην επιφάνεια του πλανήτη μας. Η σημερινή μορφή και θέση των ηπείρων είναι αποτέλεσμα των συνεχών συνενώσεων και διαχωρισμών αυτών των εκτάσεων γης.

Έχουν επίσης εντοπιστεί τα ίχνη άγνωστων μέχρι σήμερα ηπείρων η ύπαρξη των οποίων συμπληρώνει το γεωλογικό παζλ του πλανήτη μας. Ο γεωλόγος Ζοάο Ντουάρτε του Πανεπιστημίου της Λισαβόνας τα τελευταία χρόνια μαζί με τους συνεργάτες του προσπαθεί να μελετήσει τα γεωλογικά φαινόμενα που συμβαίνουν σήμερα στον πλανήτη και σε συνδυασμό με διάφορα σημαντικά γεωλογικά συμβάντα των τελευταίων αιώνων (π.χ. πολύ μεγάλους σεισμούς) να δημιουργήσουν το μελλοντικό χάρτη του πλανήτη. Στις εργασίες τους έχουν κάνει λόγο για μια νέα υπερήπειρο την οποία ονόμασαν Amasia η οποία θα δημιουργηθεί από τις σημερινές ηπείρους εξαφανίζοντας τον Ειρηνικό, Ατλαντικό και Ινδικό Ωκεανό. Στην ουσία θα δημιουργηθεί μια υπερήπειρος-νησί που θα περιβάλλεται από θάλασσα.

Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «National Science Review» ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες της Ομάδας Ερευνας Γήινης Δυναμικής της Σχολής Γης και Πλανητικών Επιστημών αναφέρει ότι η Amasia είναι πιθανό να δημιουργηθεί μέσα στα επόμενα 200-300 εκατ. έτη δίνοντας στη δημοσιότητα και μια γραφική απεικόνιση αυτής της διεργασίας.

Σύμφωνα με τους ερευνητές η Amasia θα είναι σε γενικές γραμμές μια άγονη υπερήπειρος εξαιτίας των κλιματικών συνθηκών εκείνης της περιόδου που σύμφωνα με τις προσομοιώσεις θα είναι συνθήκες ιδιαίτερα υψηλών θερμοκρασιών στον πλανήτη. Η θάλασσα που θα περιβάλλει την Amasia δεν θα είναι βαθιά όπως εκτιμούν οι ερευνητές.

Plastic Free Greece | Το πρόβλημα; Tο πλαστικό δεν διαλύεται πoτέ

Κέλλυ Γρηγοριάδου — Fri, 28 Aug 2020 12:57:46 +0000

• Κάθε πλαστικό αντικείμενο που έχει κατασκευαστεί ποτέ παραμένει στον πλανήτη μας.
• Κάθε χρόνο παράγουμε περισσότερα από 300 εκατομμύρια τόνους πλαστικού – η παγκόσμια παραγωγή αυξάνεται κάθε χρόνο.
• 8 εκ. τόνοι πλαστικών απορριμάτων καταλήγουν κάθε χρόνο στις θάλασσες και τους ωκεανούς της γης.
• 50% των πλαστικών αντικειμένων που παράγουμε χρησιμοποιούνται μία μόνο φορά.

Η Plastic Free Greece ιδρύθηκε από την Δήμητρα Κουτσούκου, την Αντιγόνη Θεοδώρου, την Agnieszka Fibak και την Τένια Κυριαζή. Συνεργάζεται με τις διεθνείς οργανώσεις όπως η Plastic Pollution Coalition και η Plastic Oceans Foundation ενώ στόχος της είναι να εκπαιδεύσει και να ενημερώσει εντατικά τον κόσμο γύρω από τις επιπτώσεις της ρύπανσης, τηνπροστασία του περιβάλλοντος , τη σοβαρότητα του πλαστικού μας αποτυπώματος στον πλανήτη.

Οι πλαστικές σακούλες, τα πλαστικά καλαμάκια, τα ποτήρια, τα μαχαιροπήρουνα μιας χρήσης, οι συσκευασίες τροφίμων, τα αναρίθμητα μπουκαλάκια από εμφιαλωμένο νερό χρησιμοποιούνται ευρύτατα και απερίσκεπτα, επιβαρύνοντας κάθε λεπτό τον πλανήτη.

Η Plastic Free Greece υποστηρίζει ότι στην πλειονότητά τους οι Έλληνες δεν αντιλαμβάνονται πόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα της ρύπανσης που προκαλεί ούτε αντιλαμβάνονται πως οι ελληνικές παραλίες είναι γεμάτες από σκουπίδια. Δεν αντιλαμβάνονται το σοβαρό πρόβλημα στα νησιά όπου τα σκουπίδια δεν θάβονται, με αποτέλεσμα να παρασύρονται από τον άνεμο και να καταλήγουν στη θάλασσα. Σε δημοφιλή νησιά του Αιγαίου, παρατηρείται άλλος ένας επιβαρυντικός παράγοντας: το τρεχούμενο νερό δεν είναι πόσιμο, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού και πολύ περισσότερα πλαστικά μπουκάλια, που όχι απλώς δεν ανακυκλώνονται, αλλά συχνά δεν καταλήγουν καν στους κάδους.

Μόνο το 6% των μπουκαλιών εμφιαλωμένου νερού μπορούν να γίνουν ξανά μπουκάλια, καθώς οι τοξίνες που αναπτύσσονται στο πλαστικό με κάθε ανακύκλωση το κάνουν ακατάλληλο για χρήση σε τρόφιμα. Φυσικά, τα μπουκάλια μπορούν να γίνουν συνθετικά χαλιά αλλά ακόμη και αν συμβεί αυτό κάποτε θα καταλήξουν σε κάποια χωματερή.

Εφόσον χρησιμοποιούμε πλαστικό, η καλύτερη λύση είναι να μην το πετάμε, εάν ο άνθρωπος δεν περιορίσει τη χρήση του πλαστικού, θα το βρίσκει συνεχώς μπροστά του αναφέρει η ομάδα της Plastic Free Greece ενώ μας πληροφορεί σχετικά με τα βιοδιασπώμενα πλαστικά μέσα στη θάλασσα,πως δεν υπάρχει ούτε αέρας ούτε θερμότητα, επομένως δεν επηρεάζονται. Μια βιοδιασπώμενη σακούλα που επιπλέει στην επιφάνεια της θάλασσας, δεν θα εξαφανιστεί. Θα διασπαστεί σε κομμάτια τα οποία θα καταλήξουν είτε σε κάποια ακτή είτε στον οργανισμό ψαριών, πουλιών και θαλάσσιων θηλαστικών. Έτσι, το πλαστικό εισχωρεί με πιο ύπουλο τρόπο στην τροφική αλυσίδα.

Η μέχρι σήμερα δραστηριότητά στην Plastic Free Greece έχει προσελκύσει ήδη το ενδιαφέρον των και της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Με ποιους τρόπους προσπαθεί η PlasticFreeGreece να ευαισθητοποιήσει το ευρύτερο κοινό;

Εκπαίδευση: Ο αποτελεσματικότερος τρόπος ανταπόκρισης του μέγιστου αριθμού πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, είναι μέσω της προβολής οπτικού υλικού. Έτσι, η PlasticFreeGreece αγόρασε τα δικαιώματα διανομής στην Ελλάδα εξαιρετικών περιβαλλοντικών ντοκιμαντέρ, “Ένας Πλαστικός Ωκεανός/A PlasticOcean” ,“Καλαμάκια/Straws” “Albatross the film”, “The story of stuff”, “Plastic China”.

400 σχολεία και κοινότητες στην Ελλάδα έχουν συμμετάσχει στο διάλογο!

Η P.F.G προσφέρει εργαλεία που βοηθούν στη μετάδοση αυτού του μηνύματος, έχουν ενσωματώσει ελληνικούς υπότιτλους στα ντοκιμαντέρ και προτείνουν σε ενδιαφερόμενους να οργανώσουν προβολές στο σχολείο της περιοχής / ή της κοινότητάς τους. Οι ίδιοι προσφέρουν την ταινία ΔΩΡΕΑΝ καθώς και μια συνοδευτική παρουσίαση με τα ποιο σημαντικά θέματα για να υποστηρίξει την συζήτηση που θα αναπτύξετε μετά από την προβολή και δίνει πολλές ιδέες για δραστηριότητες ενάντια στην πλαστική ρύπανση. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να στείλεις ένα e-mail στο info@plasticfreegreece.com για να σε βοηθήσουν να οργανώσεις την εκδήλωση!

Δημιουργία κοινότητας ενδιαφερόμενων πολιτών: Αυτό επιτυγχάνεται μέσω του Facebook και του Instagram. Ήδη υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός υποστηρικτών που μεγαλώνει διαρκώς.
Σύνδεση με την παγκόσμια προσπάθεια: Η PlasticFreeGreece συνεργάζεται με το PlasticOceansFoundation στην Αγγλία και το PlasticPollutionCoalition στην Αμερική, καθώς και με τον οργανισμό Let’sDoItGreece, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη μεγαλύτερη οργάνωση δράσης καθαρισμού στην Ελλάδα.

#ΣΑΚΟΥΛΙΤΣΑ ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ #ΚΑΛΑΜΑΚΙ ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Τι μπορούμε να κάνουμε;
(1) Αναθεώρηση σχετικά με τη χρήση πλαστικού (Rethink: REFUSE, REDUCE, REUSE, RECYCLE)

Αρνήσου: τα πλαστικά μιας χρήσης καταλήγουν στους ωκεανούς μας, γι ‘αυτό αναζήτησε εναλλακτικά προϊόντα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ξανά.
Μείωσε: Είναι δυνατόν να μειώσεις το πλαστικό σου αποτύπωμα;
Επαναχρησιμοποίησε: Εάν δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις ένα εναλλακτικό προϊόν, βεβαιώσου ότι το πλαστικό αντικείμενο θα επαναχρησιμοποιηθεί όπου είναι δυνατό και ότι τελικά θα πεταχθεί υπεύθυνα.
Aνακύκλωσε:Εάν πρέπει να αγοράσεις πλαστικά αντικείμενα, επίλεξε αυτά που είναι ανακυκλώσιμα για να μειώσεις το πρόσθετο υλικό που καταλήγει σε χωματερές.
Από τη σκοπιά της βιωσιμότητας, η ανακύκλωση παραμένει μια από τις βασικές μας λύσεις. Η ανακύκλωση μειώνει τις ανάγκες χρήσης καθαρού πλαστικού (μειώνοντας έτσι την κατανάλωση πετρελαίου, καθώς το πλαστικό είναι φτιαγμένο από πετρέλαιο) και εμποδίζει την κατάληξη του χρησιμοποιημένου πλαστικού στο περιβάλλον.

(2) Ανακύκλωση
• Πλεονεκτήματα
Μειώνει τις ανάγκες μας για νέα παραγωγή πλαστικού, μειώνοντας έτσι την κατανάλωση πετρελαίου
Αποτρέπει την κατάληξη του χρησιμοποιημένου πλαστικού στο περιβάλλον
• Μειονεκτήματα
Οι τοξίνες στις συσκευασίες τροφίμων είναι πιθανό να συσσωρεύονται με επαναλαμβανόμενες διαδικασίες ανακύκλωσης
Με την ανακύκλωση συντηρούμε την αντίληψη ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να βασιζόμαστε στα προϊόντα μίας χρήσης. Η ανακύκλωση θα πρέπει να θεωρείται η τελευταιά λύση για τα πλαστικά αντικείμενα «μίας χρήσης» μετά από τις διαδικασίες μείωσης, ανάκτησης, επανασχεδιασμού, επαναχρησιμοποίησης και αντικατάστασης.
• Πρέπει να γίνεται διαχωρισμός των πλαστικών που προορίζονται για ανακύκλωση – όλα τα πλαστικά δεν είναι ίδια και όλες οι μονάδες ανακύκλωσης δεν μπορούν να ανακυκλώσουν όλα τα διαφορετικά είδους πλαστικά- το κοινό θα πρέπει να γνωρίζει πώς να διαχωρίζει τα πλαστικά και ποια πλαστικά ανακυκλώνονται στην περιοχή του. Ορισμένα πλαστικά δεν ανακυκλώνονται.

(3) Αποτέφρωση
• Πλεονεκτήματα
Το πλαστικό μπορεί να μετατραπεί σε ενέργεια, συμπεριλαμβανομένης και της ηλεκτρικής ενέργειας.
• Μειονεκτήματα
Απελευθερώνονται δηλητηριώδη αέρια κατά την διάρκεια της αποτέφρωσης
Πρόκειται για δαπανηρή διαδικασία.
Συνιστά σπάταλη διαχείριση των περιορισμένων πόρων της γης

(4) Αναδιάταξη
Επαναχρησιμοποίηση του πλαστικού ως πρώτη ύλη για άλλα προϊόντα.
• Επαναχρησιμοποίηση μέσω ενός καταθετικού συστήματος (Deposit Return Scheme– υπάρχει τώρα στην Γερμανία)
Η τιμολόγηση των ποτών σε πλαστικές φιάλες περιλαμβάνει ορισμένες καταθέσεις που καταβάλλονται από τους καταναλωτές – δημιουργία κινήτρου για την επιστροφή των άδειων φιαλών
Τα μηχανήματα που είναι τοποθετημένα στην είσοδο των σούπερ μάρκετ για την επιστροφή φιαλών με αντάλλαγμα κουπονιών, δημιουργούν κίνητρα για ανακύκλωση
Τα μηχανήματα ταξινομούν επιτόπου τα μπουκάλια στο κάθε είδος πλαστικού ώστε να είναι έτοιμα για την αντίστοιχη ανακύκλωση.

(5) Βιοδιασπώμενο (biodegradable) ή κομποστοποιήσιμο / λιπασματοποιήσιμο (compostable) πλαστικό;
• Και οι δύο επιλογές μπορεί να έχουν προοπτική στο μέλλον, και ελπίζουμε ότι θα αναπτυχθούν περαιτέρω, αλλά προς το παρόν δεν είναι η απάντηση.
Η κύρια διαφορά μεταξύ βιοδιασπώμενων και λιπασματοποιήσιμων προϊόντων είναι ότι τα λιπασματοποιήσιμα διασπώνται σε «χούμους», ή λίπασμα, το οποίο παρέχει στο χώμα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά, σε σύντομο χρονικό διάστημα και χωρίς να απελευθερώνονται μέταλλα ή τοξίνες κατά τη διάρκεια της λιπασματοποίησης.
• Μειονεκτήματα
Επειδή το μεγαλύτερο ποσοστό του κομποστοποιήσιμου πλαστικού προς το παρόν παράγεται με καλαμπόκι η πατάτα, η μονοκαλλιέργεια (καλαμποκιού / πατάτας) που ενθαρρύνεται από αυτή τη διαδικασία περιορίζει την διαθέσιμη γη που θα μπορούσε να παράγει τρόφιμα.
Αυτά τα πλαστικά θα διασπαστούν με φυσικό τρόπο μόνο στις κατάλληλες συνθήκες (χρειάζονται φως, οξυγόνο και θερμότητα, τα οποία δεν είναι διαθέσιμα σε χωματερές ούτε στον πυθμένα της θάλασσας). Επί του παρόντος αποτελούν εναλλακτική λύση μόνο εάν διαχωριστούν από το ρεύμα των αποβλήτων, συλλεχθούν ξεχωριστά και στη συνέχεια τοποθετηθούν σε βιομηχανικό κομποστοποιητή (ή σε κάποιο οικιακό κάδο λιπασματοποίησης.)
Αντιθέτως, τα βιοδιασπώμενα προϊόντα επιστρέφουν στη φύση, όπου διασπώνται.
• Μειονεκτήματα
Αυτή η αποσύνθεση μπορεί να διαρκέσει πολλά χρόνια και μόνο κάτω υπό τις κατάλληλες συνθήκες (χρειάζεται φως, οξυγόνο και θερμότητα, τα οποία δεν είναι διαθέσιμα σε χωματερές ούτε στον πυθμένα της θάλασσας).
Η χρήση του βιοδιασπώμενου πλαστικού είναι σε πρώιμο στάδιο και υπάρχουν πολλά ακατάλληλα είδη στην αγορά. Κάποια προϊόντα ενδέχεται να αφήσουν κατάλοιπα μετάλλων κατά την επιστροφή τους στη φύση.
Μόλις το βιοδιασπώμενο συστατικό αποδομηθεί, μικρά κομμάτια πλαστικού παραμένουν στο περιβάλλον και προκαλούν ίσως μεγαλύτερη ζημιά από κάθε άλλο είδος πλαστικού. Τα μικρά κομμάτια τρώγονται από μικρά ζώα/ψάρια και ενδέχεται να εισχωρήσουν στην τροφική μας αλυσίδα.
• Η χρήση αντικειμένων “βιοδιασπώμενων / κομποστοποιήσιμων” διαιωνίζει την νοοτροπία ότι είναι αποδεκτό να χρησιμοποιούμε ένα αντικείμενο μία μόνο φορά και μετά να το πετάμε.

Σκέψου με νοοτροπία πολλαπλών χρήσεων, όχι μίας χρήσης!
Η καλύτερη λύση είναι να σταματήσουμε τη χρήση πλαστικού, ειδικά σαν υλικό μιας χρήσεως.

1. Έχε μαζί σου μία τσάντα πολλαπλών χρήσεων όταν ψωνίζεις.
2. Πίνε νερό βρύσης και μετάφερε το στο δικό σου μπουκάλι.
3. Αρνήσου να χρησιμοποιείς πλαστικά καλαμάκια στο ποτό σου.
4. Μην χρησιμοποιείς πιατικά, μαχαίρια, πιρούνια κλπ «μίας χρήσης». Πλύνε τα σκεύη που χρησιμοποιείς μετά το φαγητό.
5. Επίλεξε φρούτα και λαχανικά που δεν είναι σε πλαστικό περιτύλιγμα.
6. Μην αγοράζεις μπαλόνια και σίγουρα μην τα αφήνεις ελεύθερα στον ουρανό. Είναι πολύ πιθανό τα μπαλόνια αυτά να προσγειωθούν στη θάλασσα, πνίγοντας θαλασσοπούλια, χελώνες και θαλάσσια θηλαστικά.
7. Μην αγοράζεις πλαστικά παιχνίδια.
8. Μη χρησιμοποιείς τσίχλες. Είναι κατασκευασμένες από συνθετικό καουτσούκ, το οποίο είναι πλαστικό.Κάθε χρόνο πετιούνται πάνω από 100.000 τόνοι σε όλο τον κόσμο.
9. Αν δεν μπορείς να βρεις εναλλακτικές λύσεις για το πλαστικό μιας χρήσης, φρόντισε να το ανακυκλώσεις.